[os/sf seventeen] Coffee, Tears, Moonlight

ตอนที่ 25 : [os] Our Summer || jicheol

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    3 ก.พ. 63


Photo by Linh Ha on Unsplash




เราจูบกันครั้งแรกเพียงเพราะความอยากรู้อยากเห็น

 

ตอนนั้นผมสิบขวบ และเขาสิบเอ็ดขวบ เราอยู่ในห้องนั่งเล่นบ้านคุณน้าของเขา เล่นเกมโดมิโนด้วยกัน เขาทำโดมิโนล้ม ผมตีเขาอย่างแรง เขาหัวเราะพลางปัดป้อง ทำเป็นชี้นอกระเบียงว่ามีตัวอะไรบินผ่าน ผมไม่หลงกล แต่พอเขาเริ่มยืนยันซ้ำๆ ด้วยสีหน้าจริงจังผมเลยหันไปมองอย่างเสียไม่ได้ รู้ตัวอีกทีเขาก็รั้งตัวผมเข้าไปจูบ

 

ในหัวแวบแรกนึกถึงโฆษณาซีรีส์ที่เคยผ่านตาในโทรทัศน์ และผมคิดว่าเขาก็คงคิดแบบเดียวกันอยู่ เราค่อยๆ ละเลียดรสชาติของการจูบกันแบบผู้ใหญ่ด้วยความสนใจใคร่รู้

 

จักจั่นในหน้าร้อนส่งเสียงดังหนวกหูเป็นพิเศษ ขวดโคล่าบนพื้นหกไหลนอง คราบเหนียวข้นประทับตราบนวอลล์เปเปอร์เก่าชื้นขึ้นราเป็นด่างดวง

 

 

 

 











 

 

 

 

 

 

เราจูบกันอีกครั้งที่ตู้ล็อกเกอร์หลังเลิกเรียน และอีกครั้ง อีกครั้งเรื่อยๆ ไม่ใช่เพราะความสนใจลิ้มรสแปลกใหม่อีกแล้ว แต่เป็นความพึงพอใจง่ายๆ เรือนผมของเขาแข็งและทิ่มมือผม วงแขนแกร่งของเขาโอบรอบเอวผมได้อย่างง่ายดาย ลมหายใจที่ผสมปะปนมากับกลิ่นมินต์ของลูกอมที่เราแบ่งกันกิน เราแบ่งปันรสชาติของกันและกัน คุยกันหลังเลิกเรียนที่บ้านของใครสักคน นอนกลิ้งบนหมอนอิงข้างๆ ถังป๊อปคอร์นกับโคล่า และจูบกันตามใจชอบราวกับต้องการให้รสเฝื่อนของป๊อปคอร์นนั้นจางไป

 

การจูบกันนั้นสนุก ผมไม่เคยคิดว่าการจูบกับเขานั้นพิเศษกว่าใครหรืออื่นใดหรือไม่ เราแค่ปฏิบัติต่อกันและกันเหมือนกิจวัตรเสมอมา หนวดของเขาสากและระคาย ผมบ่น เขาหัวเราะ ผมตี เขาจูบผมอีกครั้ง รอยแตกบนริมฝีปากเขาให้ความรู้สึกเหมือนแผ่นเสียงตกร่อง

 

 

 

 

 

 

 

 











 

 

เขามีแฟนครั้งแรกตอนม. 3

 

ตอนนั้นผมกำลังวุ่นวายกับงานในชมรม เขาพาแฟนไปเที่ยว ไปวิ่ง ไปทำกิจกรรมที่ผมไม่คิดจะลุกไปทำเอาเสียเลย กลิ่นน้ำหอมของคนอื่นที่ติดเสื้อเขาทำให้ผมรำคาญใจ แต่ก็ดีกว่าหงุดหงิดเพราะไม่ได้จูบเขา

 

ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนอกใจหรืออะไรด้วยซ้ำ และเข้าใจว่าเขาคงเข้าใจตรงกัน คนที่ไม่เข้าใจคือแฟนของเขา เขากลับมาขดตัวเก้าอี้ตัวโปรดที่บ้านผม บอกว่าถูกแฟนบอกเลิก

 

ผมฉงนใจเล็กน้อย "เพราะผม?"

 

"อ่า..."

 

"แต่ทำไมเขาไม่มาถามผมดีๆ?"

 

"อืม...อารมณ์คนโกรธน่ะ เขาไม่มาถามกันหรอก"

 

ผมมองหน้าเขา ภายในดวงตาคู่ซีดจางมีเส้นเลือดแตกเป็นฝอย ผมไล่เขาขึ้นไปอาบน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 











 

 

ผมมีแฟนครั้งแรกตอนปี 1

 

ตัวเตี้ยกว่าเขา เรียนเก่งไม่เท่าเขา เล่นกีฬาเก่งไม่เท่าเขา ผมสะบัดมือตัวเองออกจากมือของอีกฝ่ายอยู่เนืองๆ ด้วยความรำคาญ แต่ก็ยอมให้อีกฝ่ายจัดแต่งทรงผมให้

 

ผมจูบกับแฟนครั้งแรกที่สวนสาธารณะ ตอนนั้นฝนตก อากาศเย็นชื้น ผมอยู่ในเสื้อคลุมหนาหนักของอีกฝ่าย ถูกมือใหญ่ป้องศีรษะให้ ผมเงยหน้า แววตาไหววูบของคนตรงหน้าคล้ายลมพัดผ่านเปลวเทียน จากนั้นก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสบนริมฝีปาก

 

การจูบกับคนอื่นไม่มีอะไรเหมือนกับการจูบกับเขา คางของอีกฝ่ายอ่อนนุ่มและเยาว์วัย การเคลื่อนไหวเงอะงะขัดเขิน กลิ่นอายแปลกแตกต่าง ผมนำทางด้วยความรู้สึกว่าตัวเองน่าจะมีประสบการณ์มากกว่า แต่แล้วก็เริ่มรู้สึกเบื่อเมื่อคางของผมออกจะเปียกไปเสียหน่อย

 

ผมไปบ้านเขา โยนกระเป๋าไปคนละทางกับรองเท้า เขานอนอยู่ที่โซฟา กดรีโมทยุกยิกเพื่อเร่งเสียงตัวการ์ตูนในโทรทัศน์ เขาชันตัวขึ้นเมื่อเห็นผม

 

"เฮ้..."

 

ผมวาดแขนโอบรอบคอเขา ตัดสินใจล้างสัมผัสจากคนอื่น ให้เหลือเพียงผม ตัวผม ของผม

 

 











 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ดวงตาเขาเป็นสีซีดจางอีกครั้ง ราวกับป้ายโฆษณาที่แดดเผาจนจาง

 

"คิดอะไรอยู่?"

 

"ก็เปล่า"

 

"โกหก"

 

เขาหัวเราะ อย่างที่มักทำอยู่เสมอ ผมเท้าคางมอง รู้สึกไม่ชอบใจอย่างประหลาด

 

"วันหยุดแบบนี้ทำไมไปเที่ยวกับแฟนล่ะหืม?"

 

เขาเริ่มต้นบทสนทนาอย่างง่ายๆ ขณะนั่งเหยียดขาบนโซฟา กางเกงวอร์มสีดำที่ถูกซักจนเปื่อยเป็นขุยแขวนอยู่นอกชานระเบียงปลิวเบาๆ ไปตามแรงลม เดาได้ว่าอีกไม่ถึงชั่วโมงต่อมาก็คงแห้งสนิทด้วยอากาศที่ร้อนจัด คราบเหงื่อบนแผ่นหลังที่ทำให้ไม่สบายตัวถูกเป่าจนแห้งจางด้วยพัดลม

 

"เลิกกันแล้ว"

 

"อ๋อ"

 

เขาเงียบไป ในมือเขาคือเครื่องเกม Nintendo Switch แต่ด้วยความว่ารู้จักกันดีผมจึงรู้ว่าสมาธิเขาไม่ได้อยู่ที่เกมตรงหน้าเลย ผมปัดมือเขาออก ยกตัวจากพื้นขึ้นนั่งบนตักแกร่งและคล้องแขนรอบคอเขาไว้

 

"นี่ จีฮุน"

 

เขาพูดขึ้นขณะที่ลมหายใจของเรากำลังจะผสมผสานกัน

 

ผมผละออกเล็กน้อยเพื่อมองหน้า แววตาซีดเซียวของเขาคล้ายมีความนัยนับล้านอัดแน่นอยู่โดยไม่เอ่ยปาก ความรู้สึกเหล่านั้น ผมไม่เข้าใจมันแม้แต่นิดเดียว มือของเขาที่แตะห้ามอยู่บนไหล่ผมอ่อนแรงคล้ายใบไม้อ่อนบาง

 



"แล้วถ้าเราเป็นแฟนกันล่ะ?"



 

บอกแล้ว...ว่าผมไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียว

 

จะความรู้สึกลึกซึ้งหรืออ่อนหวานอะไร ผมไม่เข้าใจทั้งนั้น ผมจ้องตาเขาท่ามกลางความเงียบงันที่โอบล้อมไว้ด้วยเสียงใบพัดฝืดๆ ของพัดลมและเสียงระงมของฝูงแมลงตามต้นไม้

 

"เป็นแล้วจะทำไม ตอนนี้เราก็จูบกันได้ไม่ใช่เหรอ?"

 

เขาหัวเราะ

 

"ก็จริง"

 




 

เราจูบกัน

 

ท่ามกลางความอบอ้าวของวันกลางฤดูร้อน














#ฟิคไม่มีเหตุผล

___________________________



ก็เพราะไม่มีเหตุผลนั่นแหละ

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #149 JjjjjB (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:03
    บางที เหตุผลของการทำอะไรสักอย่างมันก็ไม่ได้มากมาย จนบางคนอาจจะตัดสินว่ามันไม่มีเหตุผลนั่นแหละเนอะ;)
    #149
    0
  2. #148 wa_rin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:07
    โคตรจีชอล
    #148
    0
  3. #147 satang49 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:00
    ชอบจังค่ะ เรารู้สึกว่าเรื่องนี้ให้ความสำคัญกับฉากมากกว่าเรื่องอื่นๆ เราอ่านแล้วให้ความรู้สึกเหมือนฉากอยู่ตรงหน้าเราเลย รู้สึกถึงบรรยากาศ อุณหภูมิด้วย ชอบการเปรียบเทียบให้เห็นภาพในหลายๆจุดมากค่ะ เช่นแววตาของคนในเรื่อง อ่านแล้วนึกถึงพวกหนังญี่ปุ่นช่วงฤดูร้อนยังไงไม่รู้ ความสุมพันธ์ของสองคนนี้ให้ฟีลแบบวัยรุ่นเด็กๆที่ยังสับสน จีฮุนดูเป็นเด็กมากๆ ทำแค่ตามความพอใจจริงๆ ซึงชอลเหมือนอยากโตแต่ก็ยังสลัดความเด็กไม่ได้ น่าจินตนาการต่อเหมือนกันว่าสองคนนี้สุดท้ายจะสามารถมีความสัมพันธ์กับคนรักที่ดีได้มั้ยน้า
    #147
    0
  4. #146 salinsonyeo (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:18

    ฟิคไม่มีเหตุผล ก็ไม่มีเหตุผลจริงๆ แต่ชอบนะ ชอบจัง /ตบเข่าฉาด 


    เป็นฟิคที่ทำให้รู้สึกถึงความร้อนอบอ้าวจนอึดอัด เสื้อชื้นเหงื่อจนพาลไม่อยากทำอะไรจริงๆ ค่ะ คิดว่าซึงชอลคงต้องอึดอัดน่าดูเหมือนกันนะ คงมีความคิดล้านแปดอยู่ในใจ หวังว่าสักวันหนึ่งจีฮุนจะเรียบเรียงความรู้สึกตัวเองจนเข้าใจอะไรได้นะ ไม่อยากให้ความสัมพันธ์และสัมผัสที่คุ้นชินต้องกลายเป็นความชินชาที่จบลงเป็นของตายน่ะค่ะ แบบนั้นคงน่าเสียดายแย่เลย (น้องรินบอกพี่น้ามคิสมาก!)


    เป็นวันช็อตใช่ไหมนะ จะมีพาร์ทต่อไหมคะ /เขี่ยๆ สะกิดๆ ._.

    #146
    0