[os/sf seventeen] Coffee, Tears, Moonlight

ตอนที่ 16 : [os] By your side - 바람개비 - || soonhoon

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



Photo by Yiqun Tang on Unsplash





ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่


หรืออาจเป็นเพียงเนินโล่ง…ปูด้วยหญ้าเขียวซีดจางคล้ายมองผ่านฟิล์มเก่าๆ ตัดกับฟ้ากว้าง


ขอบฟ้ากลายเป็นเส้นโค้ง เนินสูงลาดหลั่นเป็นแนวปราศจากต้นไม้ใหญ่ เรียวแหลมของใบไม้พุ่มดกกลมกลืนกับก้อนหินกระด้างระเกะระกะ เพียงพริบตาแต่คล้ายรอมาเนิ่นนาน…คล้ายเวลาหยุดนิ่ง มีเพียงสายลมพัดกระโชกราวกับฉุดกระชากที่ยืนยันว่าเหตุการณ์เบื้องหน้ายังคงดำเนินต่อไป


เขาเงยหน้า ณ เนินสูงปรากฎโครงร่างผอมบางของกังหันลมสีขาวสูงชะลูด ใบพัดหมุนเอื่อยอย่างเดียวดาย เพียงแวบแรกที่เห็นเขาก็รู้สึกได้ถึงระยะเวลาที่มันตั้งอยู่ที่นี่ แม้สายลมโจนทะยานผ่านอย่างไม่ปรานีใดๆ เช่นเดียวกับกาลเวลาและความเปลี่ยนแปลง แต่เขายังยืนอยู่ที่เดิม…อยู่กับกังหันลมที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับรอคอยใครสักคน


ความหนาวเย็นอันทารุณโบยตีผิวแข็งกระด้าง ผลักดันน้ำอุ่นๆ ไหลออกมาทางหางตา ภาพเวิ้งว้างแทบไร้ซึ่งความหวัง แต่ในใจยังหลงเหลือไออุ่นของความหวัง บางทีสายลมนี้อาจจะพัดมาจากใครสักคนที่เขารอคอย


เพราะรู้ดีว่าถ้าให้เขาเป็นคนคอย มันคงดีกว่า


เพราะเขารู้ดีว่าไม่อาจโทษใครได้เลย และรู้ว่าควรยอมรับสิ่งที่สร้างมาเช่นนี้


แม้โดดเดี่ยวเดียวดายแทบตาย หรือความคิดร้ายๆ ที่ผุดขึ้นมากับความเงียบงัน


เพราะเขาเองที่เฝ้าคิดถึง และเฝ้ารอคอยคนที่จากไปไกลคนนั้น






เพื่อตัวคุณเอง ผมจะไม่เสียใจเลยที่ยืนอยู่ตรงนี้






ผ่านไปนานแค่ไหน ผมก็จะรอคุณ แม้หลายสิ่งอย่างจะหมุนเวียนเปลี่ยนไปอย่างไร้ความหมาย ผมจะเฝ้ามองหาคุณ หลงทางอยู่ในความไม่แน่นอนของห้วงเวลาอย่างเต็มใจ




จนถึงวันที่เราจะได้พบกันอีกครั้ง…
















ร่างเล็กสะท้านไหวไปทั้งตัว โทรศัพท์มือถือร่วงหล่น อากัปกริยานั้นทำให้คนข้างๆ สังเกตเห็นได้ ส่งเสียงทักมาตามวิสัย


“จีฮุน?”


“…อือ”


อีจีฮุนเรียกความทรงจำที่ขาดหายกลับคืนมาในเสี้ยววินาที ดูเหมือนเขาจะเพลียจนเผลอหลับไปที่โซฟา ศีรษะเล็กยังคงซบอยู่กับที่วางแขน บนร่างมีเสื้อแจ็กเก็ตยีนส์ที่ไม่แน่ใจว่าเป็นของใครคลุมอยู่ ดูเหมือนเครื่องปรับอากาศจะไม่ได้เปิด เขาเอียงหน้า เหลือบเห็นผู้เป็นเพื่อนที่กำลังเอกเขนกกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ พาดเท้ากับโต๊ะเล็ก บนตักมีหมอนใบโตรองมือที่ถือโทรศัพท์อยู่ และเจ้าตัวกำลังจดจ่อกับมันโดยไม่ละสายตามามอง


“ฝันเหรอ?”


“อื้อ”


เขาลูบหน้า ภาพในฝันยังคงติดตา รู้สึกว่ายึดติดกับกังหันเล็กๆ นั้นอย่างประหลาด ความรู้สึกที่โอบล้อมภวังค์ฝันยังคงไม่เจือจาง จนผลักดันคำพูดลื่นไหลออกไปอย่างง่ายดายและแจ่มชัด


“บนเนินมีกังหันลมอยู่ กังหันลมสีขาวสูง…แต่มีแค่กังหันเดียว กังหันที่หมุนไปเรื่อยๆ เหมือนรอใครบางคนอยู่ตรงนั้น…ที่เดิมเสมอ บางทีลมก็แวะมาบอกข่าวคราวบ้าง ถึงจะเหมือนหมดหวังยังไง แต่กังหันลมก็ยังรออยู่ตรงนั้น”


เขาไม่ขยายความเพิ่ม อีกฝ่ายก็ไม่ซักต่อ เพียงแต่เอื้อมมือมาลูบผมเขาอย่างแผ่วเบาโดยยังไม่ละสายตาจากจอ สัมผัสเรื่อยเฉื่อยคล้ายไม่ใส่ใจ แต่กลับทำให้ง่วงงุนขึ้นทุกขณะ


อากาศที่สัมผัสผิวหน้ามีไอความชื้นจากละอองฝน จีฮุนขยับตัวยุกยิกเพื่อให้เสื้อเลื่อนลงมาคลุมผิวแก้ม นิ้วกลายเป็นสีขาวซีดเห็นรำไรในแสงสลัว เขาดึงสายรัดข้อมือบนแขนเสื้ออีกฝ่ายไว้ ดึงมาใกล้จนแตะจมูก ทั้งกลิ่นอาย ทั้งอุณหภูมิจากฝ่ามือใหญ่ทำให้เขารู้สึกอุ่นใจ ถึงจะอยากให้อีกฝ่ายลูบหัวให้เรื่อยๆ แต่เขากลับม้วนนิ้วกับสายรัดข้อมือแล้วยึดไว้แน่น ซุกหน้าอยู่กับมือตัวเองอยู่อย่างนั้น


“จำไว้ให้ได้ไหม?”


“หืม?”


“ตื่นมาแล้วเดี๋ยวลืม ช่วยจำไว้ให้แทนได้ไหม”


“อืม”


น้ำเสียงรับคำเรียบง่าย จีฮุนตัดสินใจปิดเปลือกตาแล้วปล่อยสติให้หลุดลอยไปกับนิทรารมย์อีกครั้ง แม้ปฎิกิริยาตอบรับจากผู้เป็นเพื่อนจะน้อยนิดเสียจนเรียกได้ว่าแทบไม่สนใจ แต่เขารู้ว่าอีกฝ่ายจะจำได้




จะต้องจำได้อย่างแน่นอน
















- Track : 바람개비 (PINWHEEL) || SEVENTEEN -





#ฟิคไม่มีเหตุผล

_________________________________________



เอาจริงๆ ไม่ค่อยเกี่ยวกับพารัมแกบีหรอก5555

แค่อยากเขียนฉากนึงในความสัมพันธ์ของคู่ซูนฮุนมากกว่า

ยังไงจีฮุนก็เป็นโปรดิวเซอร์อัจฉริยะของซูน ส่วนซูนก็เป็นเจ้าทึ่มที่ไว้วางใจได้ของจีฮุนนี่นา

สี่ปีแล้ว ยินดีด้วยนะ เซเว่นทีน!!




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #179 youthisyours (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 12:49
    อ้ย แค่คิดภาพตามใจมันก็ ;-;
    #179
    0
  2. #108 อองอองเอง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 07:51
    เขียนเก่งมากๆ เลยค่ะ ใช้คำดีมาก เราชอบที่ลูกแมวซุกมือพี่ซูนมาก แงงงงง
    #108
    0
  3. #72 Snookwrk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 16:56
    ภาษาดีมากเลยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกถึงความอบอุ่นเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ 😄✌
    #72
    0
  4. #71 HamJy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:22
    ฮื่อ ชอบมากเลยค่ะ ภาษาสวยมากเลย อ่านแบบเพลินเลยค่ะ ส่วนคุณพีดีกับเจ้าทึ่มของเค้าก็4ปีแล้วน้า ดีใจจริงๆ ขอให้อยู่ข้างกันแบบนี้ไปเรื่อยๆเลยนะ
    #71
    0