นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[Zootopia] One shot After (Nick&Judy)

โดย A.pirirn

ช็อตสั้นๆ ที่อยากแต่ง วันหนึ่งวันของกระต่ายกับจิ้งจอก

ยอดวิวรวม

537

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


537

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


11
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 ก.ย. 59 / 10:54 น.
นิยาย [Zootopia] One shot After (Nick&Judy)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

สวัสดีครับ พิริณครับ


อันนี้เป็นตอนสั้นๆ เขียนสนองนีดตัวเอง ตอนแรกว่าจะเก็บไว้ แต่กลับมาอ่านแล้วดีเกินคาดเลยลงเด็กดีไปเลยดีกว่า ไหนๆ ก็แต่งออกมาแล้ว ออกสู่สายตาชาวโลกหน่อยเถอะลูก


เป็นฉากสั้นๆ ไม่ค่อยมีอะไร งั้นอย่าทักทายยาวดีกว่า เอ้า ไปกันเลย


ขอบพระคุณสำหรับการอ่านมากนะขอรับ!

cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 ก.ย. 59 / 10:54


-1-

 

"โอ้ย ทำไมนายไม่หาจิ้งจอกสาวสวยสักคนแล้วแต่งงานไปให้มันจบๆ ไปซะนะ"

 

กระต่ายสาวกระโดดขึ้นนั่งบนเก้าอี้ร้านอาหารสำหรับนานาสัตว์ ดังนั้นเก้าอี้จึงไม่สูงกว่าตัวเธอไปเท่าใด ในขณะที่คู่สนทนาต้องลากเก้าอี้ขนาดพอดีตัวเขามาจากหลังร้าน เสียงดังครืดคราดไม่แคร์สายตาใคร

 

จูดี้ ฮอปส์ ไม่ค่อยได้พูดเรื่องทำนองนี้กับนิค ไวล์ด สักเท่าไร อันที่จริงคือเธอไม่สนใจ แต่พักนี้มีเหตุจำเป็นให้พูดถึงบ่อยๆ

 

นิคหยิบเมนูขึ้นมาดู หางปัดไปมาอย่างเกียจคร้าน "เธอหาให้ได้ก่อนสิ"

 

"นิค" จูดี้เสียงเข้ม กรอกตาอย่างระอา

 

นิคเคยโม้ไว้ว่าไม่มีใครที่เขาไม่รู้จัก แต่เขาก็คงไม่เคยเผชิญสถานการณ์ที่มีคนรู้จักเพิ่มขึ้นพรวดพราดจนน่ากลัวเมื่อนิคและจูดี้ปิดคดีไนท์ ฮาวเลอร์ และนิคผ่านการทดสอบบรรจุเข้าเป็น ZPD ทั้งนายกคนใหม่และสารวัตรโบโกก็พร้อมใจกันส่งทั้งคู่ออกประชาสัมพันธ์สร้างความกลมเกลียวระหว่างผู้ล่าและผู้ถูกล่าขึ้นมาใหม่ จูดี้เต็มใจเพราะเธอเป็นคนสร้างรอยร้าวระหว่างความสัมพันธ์นั้นเอง ส่วนนิค...เขาก็ไม่รู้ว่าเผลอตกหลุมพรางรับปากยัยกระต่ายไปตอนไหน

 

ปัญหาคือ พอทั้งคู่เริ่มมีชื่อเสียง ก็กลายเป็นว่าถูกแฟนคลับกลุ่มหนึ่งแห่ยกให้เป็นคู่รักต่างสายพันธุ์อันดับหนึ่ง เหมือนเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ชาวรักข้ามสายพันธุ์มากกว่าจะสร้างความกลมเกลียวตามความตั้งใจเดิม สารวัตรโบโกไม่ว่าอะไรซะด้วย นิคก็ไม่สนใจมาแต่ไหนแต่ไร

 

แต่จูดี้ทนเห็นรูปตัดต่อ วีดีโอคลิป แฟนฟิค แฟนอาร์ตของตัวเองกับเขาโผล่หราตามหน้าอินเตอร์เน็ตไม่ได้ (นิคชี้ให้เห็นเนิบๆ ว่าชื่อของเขากับเธอขึ้นแนะนำในเว็บเสิร์จเอ็นจิน ดูท่าทางจิ้งจอกหนุ่มภูมิใจอย่างไรชอบกล) สุดท้ายก็ได้แต่นั่งเครียดจนหางหงิก โวยใส่เขาอย่างซังกะตาย

 

นิคสั่งอาหารให้โดยไม่ถามไถ่ เสียบเมนูกลับที่เดิมแล้วยกโทรศัพท์มือถือขึ้นเหมือนไม่เห็นตาเขียวปัดของเพื่อนสาว "จูดี้ คลิปสัมภาษณ์พวกเราล่าสุดยอดวิวขึ้นล้านแล้วนะ"

 

"โอ้ ฉันจะดีใจมากถ้าพวกเขาเข้ามาดูเพราะเรื่องพิษของไนท์ ฮาวเลอร์ที่พวกเราจะบอก ไม่ใช่เพราะ นาย ลูบหัวฉัน!"

 

"อา ใช่ ใช่ ยัยแครอทส์ขี้หงุดหงิด"

 

นิคอยากแก้ต่างให้ตนเอง แค่ตอนสัมภาษณ์ยัยนี่ทำหน้าจริงจังสุดฤทธิ์ บอกข้อมูลเป๊ะเหมือนเครื่องถ่ายเอกสารสำเนาถูกต้อง แต่ดันลืมชื่อสารพิษที่สำคัญที่สุดของไนท์ ฮาวเลอร์ กระต่ายน้อยขนฟูหูลู่ไปข้างหลัง หันมามองเขาด้วยน้ำตาคลอเบ้า ใครล่ะจะอดใจไหว

 

"ทำไมต้องคะยั้นคะยอให้ฉันมีแฟนด้วยล่ะ หืม?" เขาเท้าคาง มองดูจมูกเล็กๆ ของคู่หูสาว "เอาล่ะ ยอมรับว่ามันยากขึ้นเวลาเราไปสืบคดีด้วยกัน แต่เวลาเราไปออกรายการแล้วมีผู้ชมมากขึ้นมันก็ดีนี่ อย่างน้อยพวกเขาก็ได้ฟังอะไรที่เราอยากบอกไปบ้างไม่มากก็น้อย"

 

"ใช่ แต่ว่า แต่ว่า...!" จูดี้นึกคำพูดไม่ออก โขกหัวกับโต๊ะดังโป๊ก

 

นิคเอื้อมมือไปดึงหูยาวๆ ของอีกฝ่าย หัวเราะหึในลำคอ "กระต่ายตื่นตูม"

 

อาหารมาเสิร์ฟ จูดี้หยิบมีดส้อมเตรียมจัดการกับแพนเค้กแครอทอย่างดุร้าย นิคไม่สนใจจานสเต๊กปลาตรงหน้ายื่นมีดไปหั่นแบ่งแพนเค้กอีกฝ่ายมาไว้ในจานตัวเอง รู้ว่าเธอไม่โวยเพราะเธอไม่เคยกินหมด จิ้งจอกหนุ่มเคี้ยวแพนเค้กอย่างเอร็ดอร่อยดังกรุบๆ ตอนฟันกระทบเนื้อแครอทที่แซมมาในแป้งสีส้ม

 

"นายเห็นคลิปตัดต่อพวกนั้นบ้างหรือยังล่ะ แต่ละอัน...แหวะ ฉัน กับ นาย เนี่ยนะ!?"

 

"เพลงก็เพราะดีนี่ แถมเข้ากับรูปพวกเราออก" เขาไล่ดูทุกอันแล้ว บางอันทำได้ดีจนน่าสงสัยว่ามาจากมืออาชีพที่จิ้นเป็นงานอดิเรก

 

"แล้วไหนจะแฟนอาร์ตบางอันอีกล่ะ..."

 

"วาดหล่อซะจนฉันเขินเลยล่ะ" นิคพลิกโทรศัพท์ โชว์รูปแฟนอาร์ตจากจอร์ช นักวาดภาพประกอบอนิเมชันที่วาดส่งมาอวยพรวันเกิดจูดี้ เป็นรูปกระต่ายตัวน้อยกำลังหลับปุ๋ยกับจิ้งจอกแดงนั่งข้างเตียง มองแขนตัวเองที่ถูกกระต่ายยึดไปเป็นหมอนหนุนด้วยสายตาอ่อนใจแกมเอ็นดู รูปนี้ยอดไลค์ปาไปเป็นล้านได้แล้ว

 

จูดี้ทิ่มแพนเค้กในจานแรงขึ้น น้ำเชื่อมเมเปิ้ลกระเซ็นเลอะแก้ม "แล้ว แล้วพ่อแม่ฉันจะว่ายังไง!? รู้ไหมว่าพุธที่แล้วฉันโดนคาดคั้นซะจน..."

 

"ไม่เอาน่าแครอทส์ เธอจะเดือดร้อนไปทำไม แฟนจริงๆ ก็ไม่มีสักหน่อย เป็นแฟนปลอมๆ กับฉันคุ้มออกจะตายไป โอกาสทองหาไม่ได้ง่ายๆ นะเออ" นิคโน้มตัวไปส่งทิชชู่ให้อีกฝ่าย ดวงตาเป็นประกายวาวเหมือนจิ้งจอกล่อลวงเหยื่อ

 

จูดี้เผลอสบตาอีกฝ่ายจึงชะงัก จากนั้นก็ย่นจมูกใส่ เขาหัวเราะแล้วแปะทิชชู่ลงบนจมูกเธอแรงๆ ปล่อยให้เธอลอกกระดาษออกจากหน้าขณะชี้ข้อดีให้เห็นต่อไป

 

"คิดดูสิ ข่าวประชาสัมพันธ์ก็ดังระเบิด รูปสวยๆ ของขวัญดีๆ ก็มีส่งมาให้ทุกวัน เอ่อ ถ้าไม่นับพวกบัตรฮันนีมูนอะไรพวกนี้หรอกนะ ได้เป็นข่าวกับฉันเชียวนะ ไม่ดีหรือไง"

 

"นิค" เธอวางส้อม ช้อนตามองเขาอย่างหนักใจ

 

เหตุผลหลักที่ทำให้เธอกลุ้มใจไม่กล้าเอ่ยออกไป ทว่าถ้าไม่พูดก็คงสื่อให้จิ้งจอกโง่งี่เง่าตัวนี้เข้าใจไม่ได้ จูดี้จำต้องข่มความอับอายก้มหน้าก้มตาพูดออกไปด้วยเสียงเบาหวิว

 

"ละ แล้วถ้าเราตัวใดตัวหนึ่งมีแฟนจริงๆ ขึ้นมาล่ะ?"

 

เขาเงียบ กระทั่งเสียงมีดกระทบจานก็หายไป

 

"แล้วถ้าเราตัวใดตัวหนึ่งมีแฟนขึ้นมาจริงๆ เราจะตอบคำถามยังไง จะทำลายจินตนาการของตัวอื่นได้ลงคอเหรอ โธ นิค ฉันไม่อยากทำร้ายคนอื่นอีกแล้ว..."

 

จูดี้เงยหน้า จ้องลึกในดวงตาคู่เรียวสีเขียวสดที่มักหรี่ครึ่งอยู่เสมอ เธอสัมผัสได้เพียงว่าเขาตกใจ วิเคราะห์ จากนั้นค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นอ่อนใจอย่างหาที่สุดไม่ได้

 

กระต่ายสาวถูกมองทะลุความคิดโดยไม่ทันตั้งตัว บื้อใบ้อยู่หลายวินาทีความโกรธก็พุ่งขึ้นมาเป็นริ้วๆ เห็นเขาเริ่มขยับส้อมก็รีบปัดมือเขา แย่งจิ้มเนื้อปลาชิ้นสุดท้ายในจานอีกฝ่ายเข้าปากโดยไม่ฟังเสียง

 

"เฮ้ย!" นิคลุกพรวด ส่งน้ำให้จูดี้ที่สำลักกระอักกระไอแต่ยังดื้อดึงกลืนชิ้นเนื้อลงไปแม้จะถูกตบหลังจนแทบคายของเก่าออกมาหมด "ทำบ้าอะไรของเธอ!?"

 

"นายมัน...น่าโมโหที่สุด!" กระต่ายสาวขู่ฟ่อใส่ทั้งหูตกลู่น้ำหูน้ำตาไหล หมดสภาพไม่รู้จะหมดสภาพอย่างไร นิคทั้งขันทั้งสงสาร ในที่สุดอารมณ์ฝ่ายหลังก็เป็นฝ่ายมีชัย จิ้งจอกหนุ่มระเบิดเสียงหัวเราะฮ่าๆ ออกมาดังลั่นร้าน ทำให้จูดี้ที่ค้อนตาคว่ำต้องตะลีตะลานเข้ามาปิดปากเขาแทบไม่ทัน

 

"เอาล่ะ เอาล่ะ ฟังนะ จูดี้" เขาปัดมือเล็กของอีกฝ่ายให้พ้นขณะพยายามกลั้นเสียงหัวเราะและทำตัวจริงจัง "เธอคิดจะมีแฟนหรือ?"

 

สำหรับนิค ไวลด์ เขาไม่จำเป็นต้องถามคำถามนี้เพราะรู้อยู่แก่ใจ เขารู้จักเธอดีกว่าใคร มีแต่ตัวเธอเองนั่นล่ะที่ไม่รู้ใจตัวเองจนเขาต้องถามย้ำให้รู้ตัว และเขารู้ว่ากระต่ายซื่อบื้ออย่างเธอคงต้องถามกันไปทั้งชีวิตเลยทีเดียว

 

ดวงตากลมโตคลอน้ำใส เธอส่ายหน้า ปากบึ้ง

 

"งั้นก็ไม่เห็นต้องคิดมากอะไร"

 

จิ้งจอกหนุ่มยักคิ้ว ส่งสัญญาณจบมื้ออาหารด้วยการเดินไปจ่ายเงินแล้วกระดิกนิ้วใส่จมูกเธอ

 

"ฉันมีแค่เธอก็ปวดหัวจะตายอยู่แล้วจ้ะน้องฟู"

 

"นิค!"

 





___________________________________________________


ตัดจบ! ฉับ! ฮ่าๆๆๆ

ครือว่า...ไม่ได้จงใจตัดจบหรอกครับ แต่คนเขียนดันพอใจให้จบแค่นี้

ขอประทานอภัยจริงๆ

แล้วเจอกันเรื่องอื่นนะครับ (ถ้าทุกคนให้อภัยผมแล้วนะ...)


A.pirirn

ผลงานอื่นๆ ของ A.pirirn

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 19:19
    อ๋อยยย อ่านแล้วฟินมาเลยค่ะ ชอบมากกกกก บรรบายดีงาม จูดี้กับนิคน่ารัก ขอบคุณที่เขียนเรื่องสนุกๆ แบบนี้ให้อ่านนะคะ ดีต่อใจมากมาย ///
    #4
    1
    • 3 มกราคม 2560 / 19:51
      ขอบคุณครับ! รู้สึกดีใจที่ตัดสินใจเอามาลง^^
      #4-1
  2. วันที่ 24 กันยายน 2559 / 14:04
    ///w/// คว้ากกกกกกกกกกกก //อ่านแล้วเขินมาก กรีดร้องไม่เป็นภาษา

    น่ารักมากเลยค่ะ สำนวนดีมาก อ่านเพลินเลย
    #3
    1
    • 26 กันยายน 2559 / 06:55
      ขอบคุณครับบบ^^
      #3-1
  3. วันที่ 15 กันยายน 2559 / 03:48
    โง้ยยยยยย น่ารักอ่าาาาาาาา เขียนดีมากเลยค่ะ อ่านง่ายแต่บรรยายได้เห็นภาพทุกฉากเลย จูดี้สมเป็นกระต่ายซื่อบื้อจริงๆ ชอบๆ ขออีกค่ะะะะะ ฟฟกดฟหกดฟฟหฟ
    #2
    1
    • 16 กันยายน 2559 / 18:22
      ขอบคุณครับ^^
      #2-1
  4. #1 PPOONIES (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 13:09
    แต่งดีมากกกกกเลยค่ะ ภาษาดีจริงๆ คืออ่านแล้วลื่นไหลไม่ติดขัดตรงไหน ทำไมไรต์ไม่ลองแต่งเป็นเรื่องยาวดูละคะ ถ้าแต่งจะไปตามอ่านเป็นคนแรกเลยย ><
    #1
    1
    • #1-1 a.Prompiriya(จากตอนที่ 1)
      14 กันยายน 2559 / 17:06
      ตอนแรกก็ว่าจะเรื่องยาวเหมือนกัน แต่ผมเป็นพวกไม่มีความอดทนน่ะครับ555 ขอบคุณมากครับอ่านแล้วปลื้มมม
      #1-1