นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[Bleach]ไขหัวใจนายตัวประกอบ ตอน ก็เพราะว่าผมรักคุณ(Hisagi)

โดย A.pirirn

นานเท่าไรแล้วที่ผมมองเธอ... หวานๆ ปนรั่วสไตล์ฮิซางิฟุคุไทโชว (เปิดเรื่องฉลองวันเกิด คิระ อิซึรุ รองหัวหน้าหน่วย 3 ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า)

ยอดวิวรวม

452

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


452

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 ต.ค. 57 / 18:16 น.
นิยาย [Bleach]㨹µǻСͺ ͹ Ҽѡس(Hisagi)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีขอรับ

เรื่องสั้นเรื่องแรกของข้าที่แต่งจบ (เรื่องยาวก็ไม่เคยแต่งจบ)
เกิดจากความบ้าบอหมั่นไส้ความรั่วของรองหัวหน้าหน่วย 9
(เขียนไปอ้วกตัวเองไป)
เสริมนิดหนึ่งว่า
ข้าไม่จิ้นคู่นี้เองนะขอรับ
(แบบว่าเขียนเองแต่ไม่เชียร์)
ไม่เชียร์คู่หัวหน้าอิชิมารุ-คุณมัตสึโมโตะด้วย
ไม่เคยเชียร์ใครคู่คุณมัตสึโมโตะเลย จบข่าว


ขอขอบคุณสำหรับการอ่านนะขอรับ

หมายเหตุ!!!
เรื่องสั้นชุดนี้มีชื่อว่า ไขหัวใจนายตัวประกอบ
ทั้งชุดมี 3 เรื่อง ได้แก่
ก็เพราะว่าผมรักคุณ (Hisagi)
รอยยิ้มของนางฟ้า (Kira) และ
หัวใจเดียวกัน(Renji)

 
ตัวละคร




รองหัวหน้าหน่วย 9 ฮิซางิ ชูเฮย์




รองหัวหน้าหน่วย 10 มัตสึโมโตะ รันงิคุ
 
ขอขอบคุณ
:)  Shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 ต.ค. 57 / 18:16


นานเท่าไรแล้วที่ผมมองเธอ

                      ไม่ต้องเดาให้ยากหรอกครับ! ผมแค่ขึ้นต้นให้มันซึ้งๆ เท่านั้นเอง เอาเป็นว่าคำถามข้างบนไม่มีคำตอบหรอกครับ เพราะไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ผมมีเธออยู่เต็มหัวใจ

                ได้เพียงแอบมอง ดูแลอยู่ห่างๆ สำนวนที่ว่า หมาหวงก้าง หรือ มดแดงแฝงพวงมะม่วงนั่นล่ะใช่ผมเลย

                เธอเป็นคนสวย แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลเพียงอย่างเดียว(?)ที่ผมหลงรักเธอ เธอมีดวงตาคู่โตใสแจ๋ว จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่มและไฝเม็ดดำเล็กๆ แต้มข้างใต้ไม่ได้บั่นทอนความน่ารักลงเลย ตรงกันข้าม ผมนึกอยากดึงตัวเธอเข้ามากอดแล้วจุมพิตที่เจ้าไฝนั่นเสียด้วย นึกถึงตรงนี้ผมก็ต้องพ่นเลือดกำเดาออกมาจำนวนมากจนเปรอะหน้าสมุด()

                เธอมีรอยยิ้มที่สวยที่สุดในโลก คำว่า รอยยิ้มดวงตะวันนั่นไม่ได้ผิดไปจากเธอคนนี้เลย อย่าเพิ่งอ้วกสิครับ () เห็นหน้าเธอทีไรผมก็อยากจะแวะเวียนไปดอมดมความหวานอยู่ห่างๆ จากการได้เมียงมอง (พรวด!) ขอโทษครับ ผมหมายถึงว่า ผมไม่พลาดสักโอกาสที่จะได้พบหน้าหวานๆ ของเธอน่ะครับ

                เธอคนนี้ของผมยังไม่มีใครหรอกครับ เธอไม่มีญาติพี่น้อง(น่าสงสารว่าไหมครับ) สรุปแล้วผมคิดเอาเองว่า ผู้ชายคนที่เธอใกล้ชิดมากที่สุด (โดยทั้งนี้ทั้งนั้นไม่นับตัวผมเองนะครับ) ก็คือ หัวหน้าฮิซึกายะ (ฮิซึกายะไทโชว) หัวหน้างานของเธอน่ะครับ ซึ่งผมก็วางใจเนื่องจากหัวหน้าฮิซึกายะเด็กเสียเกิน (ไม่อยากบอกว่าสูงเกินเอวผมมานิดหน่อยตุบ! โครม! เพล้งๆๆ! อย่ามาลามปามข้า// หัวหน้าฮิซึกายะผ่านมาเห็น) คร้าบ~~~ หัวหน้าฮิซึกายะไปแล้วผมก็เล่าต่อ พวกคนในหน่วยไม่ว่าจะหน่วยไหนก็ไม่มีใครที่เธอให้ความสนิทสนมเกินเพื่อนร่วมงานสักคนเดียวหรอก แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ผม ระแวง

                คนคนนั้นเป็นหัวหน้าหน่วยคนหนึ่งครับ เป็นหัวหน้าหน่วย 3 นามว่า อิชิมารุ งิน (อิชิมารุไทโชว) ผมเห็นสองคนนี้ชอบพูดจากันแปลกๆ มองกันแปลกๆ อย่างไรชอบกล ให้ตายเหอะ! ผมไม่ชอบเรื่องนี้เลย ถึงแม้ผมจะนับถือในความสามารถของหัวหน้าอิชิมารุ แต่ผมหวงของผมนะ! จะทำอะไรได้ล่ะ ผมไม่มีสิทธิหรอกครับ เป็นแค่ หมาหรือ มดแดงผมมิอาจครอบครองหรอกครับ (ว่าแต่ผมจะร่ายสังลาปังคพิสัยทำเพื่อ?)

                เธอกับผมอยู่คนละหน่วยกันครับ เธออยู่หน่วย 10 ส่วนผมอยู่หน่วย 9 ได้เจอกันน้อยหน่อยแต่ผมคิดว่าเหมาะดีแล้วครับ ผมเคารพหัวหน้าของผมเช่นเดียวกับที่เธอเข้ากันได้ดีกับหัวหน้าฮิซึกายะ(มั้ง?) แม้บางคราความโหยหาแทบขาดใจ(?)ของผมทำให้อดไม่ได้ที่จะรับอาสางานเกี่ยวกับหน่วยสิบทั้งหมด นั่นทำให้ผมได้เจอเธอสมใจ! มีหนหนึ่งเธอชวนผมโดดงานไปกินมันจูด้วยกัน (เธอชวนต่อหน้าหัวหน้าฮิซึกายะด้วยละครับ) ไม่อยากบอกว่า หลังจากวันนี้ผมเก็บเอาไปนอนเพ้อจนไข้ขึ้นด้วยแหละครับ ()

                อีกสถานที่หนึ่งที่ผมได้เจอเธออยู่เสมอก็คือในวงเหล้า พูดง่ายๆ ก็คือ ถ้าผมไปวงเหล้าไม่ว่าจะวงไหนหน่วยไหนก็ต้องมีเธอนั่งเป็นนางฟ้าประจำวง ถึงผมจะนึกห่วงสุขภาพของเธอ แต่ก็อย่างว่าล่ะครับ ผมไม่มีสิทธิอะไรไปขัดความสุขของเธอ ทำได้เพียงรับคำชวนจากเธอทุกครั้งเพื่อจะได้ดูแลเธอยามเธอเมา บางครั้งผมแทบจะดื่มไม่ถึงจอกด้วยซ้ำเพราะคอยแต่ห่วงหวงเธอทุกวินาที รู้ไหมครับ อีกเหตุผลหนึ่งที่ผมรับคำชวนเนื่องจากเวลาเธอเมาน่ารักสุดๆ! พวงแก้มสีแดงเรื่อและดวงตาหรี่ปรือจนผมแทบห้ามตัวเองไม่ไหว! ผมมีโอกาสโชคดีแค่ไม่กี่ครั้งที่ได้ช่วยพาเธอกลับบ้านพัก (เพราะปกติเธอคอทองแดงสุดๆ น่ะครับ) อย่ามองผมอย่างนั้นสิครับ ผมเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะไม่ล่วงเกินเธอหรอก แค่มีอยู่หนหนึ่งที่เธอเมาไม่รู้เรื่องแล้วมาแต๋ะอั๋งผมเองน่ะครับ (พรวด!) คราวนี้ผมไข้ขึ้นทั้งอาทิตย์เลยครับ()

                แค่ได้เจอเธออาทิตย์ล่ะไม่กี่ครั้ง ผมก็รู้สึกแล้วว่า คุ้มแล้วล่ะที่ได้เกิดมา (ได้เจอนางฟ้าตัวเป็นๆ)

                แค่ได้เห็นเธอ รู้ว่าเธอมีความสุข ผมก็พร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้แล้วล่ะครับ

______________________________________________________________________________________________

                ห้าเดือนก่อนบันทึกข้างต้น

                อะเอาไงดีล่ะเนี่ย อย่างกับศพนอนตายซาก!

                นั่นคือคำแรกที่โผล่ขึ้นมาในหัวผมทันทีที่เห็นซาก เอ๊ย! ร่างของเพื่อนร่วมงานผมนอนหมอบกระแต้อยู่ในร้านที่เจ้าพวกนี้เป็นขาประจำ ผมได้ยินมาจากใครก็ไม่รู้จำไม่ได้() ว่าเจ้าพวกนี้มาสำมะเลเทเมากันเละเทะตั้งกะเย็น กว่าผมจะเคลียร์งานเสร็จ มาถึงสถานที่เกิดเหตุก็เหลือแต่ซากแล้วครับ

                สงสัยต้องเรียกหน่วยอื่นมาช่วยเก็บกวาด เป็นภาระบ้านเมืองจริงๆ นะ!

                ผมลากคอยมทูตดวงซวยที่ไหนก็ไม่รู้ให้ไปช่วยรายงานหน่วยสี่ให้มาเก็บเพื่อนๆ ไปเผา เอ๊ย! ไปเก็บ อันที่จริงไม่ใช่หน้าที่โดยตรงของหน่วยสี่หรอกครับ แต่มันฝังใจยมทูตทุกคนไปแล้วว่าหน่วยสี่คือ เบ๊รับใช้พวกเรา () จะเว้นให้ก็หัวหน้าอุโนะฮานะที่ไม่มีใครกล้าแหยม

                ว่าแต่ว่าอ้ะ! นั่นมันเรือนผมสีทองคุ้นตานี่มัน

                หัวใจผมโลดขึ้นในอกอย่างไร้การควบคุมทันที พร้อมๆ กับความปรีดาที่แล่นพล่านไปทั่วกาย คุณรันงิคุ! เธอผู้เป็นเจ้าของหัวใจผมนั่นไง! ศีรษะสวยได้รูปซบกับโต๊ะแข็งๆ ดูน่าเมื่อย นิ้วเรียวที่ขยับดึงผมเพื่อนเล่น(?) เป็นหลักฐานยืนยันว่าเธอยังไม่ได้เมาหลับไป! เสร็จผม! (เอ่อผมเป็นสุภาพบุรุษนะครับ)

                ผมรีบยืดอก จัดผมทำเท่แล้วปราดเข้าไปสัมผัสเธอเบาๆ ตรงไหล่มน

                คุณรันงิคุครับ ค่ำแล้วกลับบ้านเถอะครับ

                      หญิงสาวค่อยหันมาแต่ยังซบหน้าแนบโต๊ะเหมือนเดิม ดวงตาคู่สวยหรี่มองผมเหมือนเห็นไม่ชัด

                ชูเฮย์เรอะ โอ๊ย ตาย ทำไมข้าเมาขนาดนี้

                        นะน่ารัก! เวลาเธอพูดชื่อผมน่ารักที่สุดเลย!

                เหล้าตัวนี้แรงน่ะครับ คุณรันงิคุดื่มมากแล้ว กลับบ้านเถอะครับ

                          และผมก็รู้สึกว่า คำที่ไพเราะที่สุดเท่าที่ผมเคยพูดมาก็คือคำคำนี้นี่เอง!

                เธอพยักหน้าอย่างมึนๆ แล้วยันแขนกับโต๊ะเพื่อลุกขึ้นยืน ท่ายืนของเธอโงนเงนมากจริงๆ ผมอยากเข้าไปประคองใจจะขาดแต่ยังไม่กล้าเพราะกลัวถูกหาว่าฉวยโอกาส

                พอเห็นการเดินออกจากร้านที่ไม่ต่างอะไรไปจากร่างไร้วิญญาณ ผมก็ตัดสินใจ

                คุณรันงิคุ ขออนุญาตนะครับ

                         ฟืบ!

                ผมดึงแขนเรียวของเธอพาดบ่าตัวเอง มืออีกข้างแตะตรงเอวบาง ผิวกายผมร้อนระอุคลุกเคล้าไปกับกลิ่นอายจากผิวกายเธอ สารภาพว่าผมต้องใช้ความพยายามอย่างมากไม่ให้เลือดหมดตัวตาย

                เมื่อหญิงสาวได้ถ่ายเทน้ำหนักมาให้ผมกึ่งหนึ่งแล้ว เธอก็ไม่ลังเลที่จะทิ้งน้ำหนักที่เหลือตามมาอย่างไม่บันยะบันยัง ทำเอาผมหันรีหันขวางจนต้องช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มในที่สุด อา ผู้หญิงคนนี้มีผมหอมที่สุดเท่าที่ผมเคยดม ทั้งยังหวานไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว ผมอยากจะ

                         อ้ะ! ไม่ได้สิ ต้องเอาเธอไปส่ง

                แม้จะเสียดายนิดๆ แต่ผมก็เลือกเส้นทางที่ยาวที่สุดและคนน้อยที่สุดเพื่อจะไปส่งเธอ  <3

 

                “นี่ชูเฮย์

                “คะครับ!”

                                ใกล้จะถึงบ้านพักเธอแล้วล่ะครับ ผมไม่อยากให้ถึงเลยให้ตายสิ

                เจ้าไม่หนักบ้างเหรอ

                            “ไม่หรอกครับ! คุณรันงิคุตัวเบาจะตาย!”

                “จริงเร้อ~~~”

                              เธอเริ่มแผลงฤทธิ์ดิ้นยุกยิก จริงๆ ผมชอบนะเพราะมันทำให้เนื้อตัวนุ่มนิ่มของเธอเบียดชิดกับอกผมมากขึ้น(พรวด!) แต่ผมเกรงว่าผมจะทำเธอหลุดมือจริงๆ นี่น่ะสิ ผมรีบเปิดประตูเข้าไปในห้องพักเธอซึ่งผมรู้จักดีจากการแอบส่อง (แกเป็นสตอล์กเกอร์หรือไงฟะ)(สตอล์กเกอร์คืออะไรครับ?) ในที่สุดผมก็ได้เข้ามาแล้ว! เหมือนเป็นชัยชนะเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่เลยแฮะ! สิ่งแรกที่ผมทำคือตรงไปที่ที่นอนของเธอที่ไม่ได้พับเก็บอย่างไม่เป็นระเบียบสุดๆ ()

                คุณรันงิคุครับ หยุดดิ้นก่อนนะครับ…”

                         ฟุบ!

                อ๊าก!!!!!!!!!!!! ผมกำลังฝันอยู่ใช่ไหมเนี่ย!

                      ด้วยความที่ผมพยายามวางเธออย่างเบามือที่สุด บวกกับการดิ้นสุดแรงของเธอทำเอาผมเสียหลักถลาทับเธอไว้ครึ่งตัว ใบหน้าผมฝังอยู่ในกลุ่มผมนุ่มหอมชวนหลงใหล

                ผมกำลังจะตายด้วยความเสน่หา!

                เอิ๊ก!”

                        เสียงเรอเบาๆ จากเจ้าของเรือนผมยืนยันว่าผมไม่ได้ฝัน () ผมหักใจผละลุกนั่งจัดท่าทางให้เธอนอนสบายขึ้น ดูท่าคนฤทธิ์เยอะคงจะสิ้นท่าแล้วเพราะเธอนอนซุกหมอนสบาย ไม่หือ ไม่อือใดๆ ทั้งสิ้น

                ผมควรเช็ดตัวให้เธอไหมเนี่ย

                มะ ไม่ไหวหรอก! ถ้าผมได้เช็ดตัวให้เธอผมต้องคลุ้มคลั่งแน่ๆ!

                แต่ น่า ขอแค่ได้เห็นหน้าเธอ แค่สิบนาทีเท่านั้น

                ด้วยความปรารถนาเกินห้ามใจหักล้างเหตุผลทุกประการ ผมทิ้งตัวนอนข้างๆ เธอ แอบพิศดวงหน้าหวานปานน้ำผึ้งเงียบๆ เหมือนภุมรินแอบชมผกาแสนงามมิอาจเอื้อม เหมือนคนขาดน้ำที่กระหายดื่ม เพียงแต่ว่า การดื่มของผมทำได้เพียงแอบเฝ้ามองหญิงสาวในดวงใจในห้วงนิทรารมย์อันแสนสุขสงบ หัวใจน้อยๆ (?)ของผมก็ชุ่มฉ่ำราวกับรินรดด้วยน้ำทิพย์จากสรวงสวรรค์ ความปรารถนาพลุกพล่านตามสัญชาตญาณดิบแต่ผมข่มมันไว้ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ลึกล้ำกว่า

                ความรู้สึกนี้มันอะไรกันนะ ทั้งมีความสุขและทุรนทุรายในคราวเดียว

                ผมขยับจะลุกพรวดขึ้น แต่ทั้งโดยที่ผมแน่ใจว่าเธอหลับสนิท มือเรียวก็คว้าเข้าที่ปกเสื้อผมแล้วใบหน้าเนียนๆ ของเธอก็เคลื่อนเข้ามาขโมยจูบผมอย่างรวดเร็ว ผมหน้าร้อนฉ่าขณะที่ตัวปัญหาขยับดุ๊กดิ๊กพึมพำอะไรออกมาคำหนึ่งก่อนพลิกตัวหลับนิ่ง

                อย่างนั้นเองเหรอครับ

                ผมจัดเสื้อผ้าและที่นอนให้เธอ ห่มผ้าห่มให้ความอบอุ่น แล้วจึงจากมาเงียบๆ

                ผมคิดว่าผมพอจะเข้าใจแล้วล่ะ ไม่ว่าเธอจะขี้โวยวาย ขี้เซา ขี้เกียจตัวเป็นขน(?) แต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้แค่ไหน ไม่ว่าเธอจะไม่เคยชายตามองผม ไม่ว่าเธอจะมีแค่เขาในหัวใจคนเดียว

                ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็ สภาพล่อแหลมอย่างนี้คงเสร็จผมไปนานแล้ว แต่เพราะทุกๆ อย่างที่ผมทำ ทุกๆ คำที่ผมพูด มีแค่เหตุผลเดียวเท่านั้น

                ฮิซางิ ชูเฮย์ ขยับริมฝีปากเป็นรอยยิ้มกึ่งร้ายกึ่งอ่อนโยน

                คุณรันงิคุ ระวังตัวไว้ให้ดีนะครับ ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่ใจดีแบบผมแน่

                ก็เพราะว่าผมรักคุณน่ะสิครับ

The End.
_____________________________________________________
ขอเฉลยตอนจบนะขอรับ
คำคำหนึ่งที่คุณมัตสึโมโตะละเมอออกมา
คำคำนั้นคือคำว่า
'งิน'
ครับ

:)  Shalunla

ผลงานอื่นๆ ของ A.pirirn

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 17:48
    น่าสงสารฮิซากิ แต่เลือดกำเดาไหลบ่อยจริงๆเลยแหะ
    #1
    0