ตึกตึก ตักตัก เผลอรักหมดใจ [จบแล้ว]

ตอนที่ 5 : Chapter 5 : คู่แข่งคนสำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    29 เม.ย. 55

FUNGIII✿ 
ฝากรูป

Chapter 5 :
คู่แข่งคนสำคัญ

ฉันไม่ถอดน่ะ ฉันไม่ถอดน่ะ ฉันไม่ถอดหรอก..Oh!
ฉันไม่ถอดใจแค่เธอรักใคร You know?..You're my boy
ให้ฉันถอด ฉันก็ไม่ถอดน่ะ ฉันไม่ถอดหรอก..Oh!
ฉันไม่ถอดใจเธอจะว่าไง You know?..You're my boy’

 

                วันที่ 2 ของการปฏิบัติภารกิจ

 

                6.00 น.

                หาววว ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความงัวเงีย มิอขวาคว้านาฬิกาปลุกที่ส่งเสียงน่ารำคาญมากดปิดมัน จากนั้นก็ล้มตัวลงไปนอนอีกครั้ง

                ว๊ากกกก!

                นอนต่อไม่ได้นะยัยโอมเพี้ยง วันนี้เธอต้องไปปฏิบัติการล่อลวงเหยื่อให้ติดกับวันที่สอง  ไปอาบน้ำ ณ บัดนาว  รู้ตัวดังนั้น มือซ้ายคว้าผ้าเช็ดตัว มือขวาคว้าหมวกอาบน้ำ สองเท้าก้าวเข้าห้องน้ำทันใด

 

                6.15 น.

                “ออกไปไหนแต่เช้าเลยยัยเพี้ยง”

                พ่อสุดที่รักยืนรดน้ำต้นไม้ถามฉัน ด้วยใบหน้าตกใจที่เห็นผีบ้าแต่เช้า

                “โก ทู สวนสาธารณะ ไอ จะ ไป จ๊อกกิ้ง”

                ไทยคำ-อังกฤษหลายคำ  ใครๆก็บอกว่าฉันเก่งภาษาอังกฤษ =__=

                “จ๊อกกิ้ง! ลูกสาวพ่อรู้จักคำนั้นด้วย? ผีเข้ารึไง”

                พ่อทำท่าจะเข้ามาแตะหน้าผากฉัน

                “Stop!! หยุดอยู่ตรงนั้น หนูไปและนะแด๊ดดี๋ อ่อ ฝากบอกม่ามี้ด้วยว่าไม่ต้องรอให้ไปทำธุระได้เลย โอเคนะพ่อ”

                พ่อโอเค ไม่โอเคฉันไม่รู้ แต่ที่รู้คือถ้าไม่รีบไป ฉันสายแน่ สวนสาธารณะอยู่ใกล้ก็จริงอยู่ แต่ถ้าเดินเยี่ยงเต่าอย่างฉันมันก็ใช้เวลาพอสมควร

ปุจฉา...ทำไมฉันไม่วิ่งหรือนั่งรถมอเตอร์ไซไป 

วิสัจฉนา...ถ้าวิ่งไปมันเหนื่อย  แต่ถ้านั่งรถมันเปลือง!

 

6.30 น.

ใช้เวลาสิบห้านาทีในการเดินทางโดยเท้าก็มาถึง สวนสาธารณะแล้ว เห็นมั้ยทันเวลา ไม่เหนื่อย(มาก) ไม่เปลืองด้วย  วันนี้เป็นวันศุกร์ แต่ทำไมคนเยอะ ลูกเด็กเล็กแดงวิ่งเล่นกันจ้าละหวั่น  หนุ่มสาวปั่นจักรยานบ้าง วิ่งจ๊อกกิ้งบ้าง ฉันใช้สายตาสอดส่องผู้ชายที่มีออร่า แต่ทำไมฉันเจอแต่...

=[ ]=//

อาม่า!

อากง อาม่า คุณตา คุณยาย รุ่นเดอะทั้งหลายที่กำลังรำไทเก็กกันอยู่  แล้วคนที่มีออร่านั่นอยู่หนใด เหตุไฉนเจอแต่อาม่าล่ะ TOT;; เดินหาไปเรื่อยๆแล้วกัน

                O_o! ผู้หญิงคนนั้น รูปร่าง หน้าตาคุ้นๆแฮะ ผู้ชายคนนั้นด้วยดูมีออร่า หน้าตาคล้ายกับเป้าหมายของฉันเป๊ะ

นั่นมันคินตากับยัยนานะนี่หว่า ทำไมสองคนนั้นถึงอยู่ด้วยกันได้อย่างไร ไม่ได้การ แบบนี้ต้องเข้าไปขัดจังหวะ หึ่มๆๆๆ

“นานะ!!!!!!!!!!!!!!

ตะโกนไปด้วยพลังเสียง 180 เดซิเบล ไม่ได้ยินก็ให้รู้ไปสิ

“ยัยเพี้ยง! O[ ]O;;

ทำหน้าเหมือนเจอผีเลยนะยะหล่อน  -__-  อยู่กับคินตาจริงๆ ด้วย

“เธอสองคนรู้จักกันด้วยเหรอ”

“รู้จักนิดหน่อยค่ะ  ว่าแต่แกมาทำไรที่นี่”

ตอบหน้าตาเฉยเลยนะ รู้จักนิดหน่อย ฉันเพื่อนสนิทแกนะเฟ้ย

“ประโยคนั้น ฉันสิจะต้องถาม แกมาโผล่ที่นี่ได้ไง บ้านแกอยู่ไกลไม่ใช่เหรอ”

“ก็ฉันอยากมาออกกำลังกาย มาไม่ได้รึไง” ดูมันย้อนถาม 

คินตามองหน้าเราสองคนสลับกัน 

                “คินตา เราสองคนไปวิ่งกันต่อเถอะ ^^” นานะเน้นคำว่าสองคนอย่างเห็นได้ชัด นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย อิมพอสซิเบิ้ล เป็นไปไม่ได้ นานะรู้จักกับคินตาได้ยังไง

                “เธอจะไป...” เขาหันมาถามฉัน แต่ดันมีบุคคลที่สามเข้ามาขัด

                “ไปกันเถอะค่ะ ไปเร็ว” บุลคลที่สามคนนั้นกึ่งจูงมือกึ่งฉุดกระฉากลากถูให้คินตาไปวิ่งด้วย

=[ ]=

จับมือถือแขนกัน สนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่ยะหล่อน !

สมองของฉันเริ่มประมวลข้อมูลที่ได้รับทั้งหมด ตั้งแต่คำพูดประหลาดของนานะเมื่อคืนนี้ ผสมกับภาพ(บาดตา)ที่เห็นและคำพูด(แสลงหู)ที่ได้ยิน

ต่อไปนี้แกไม่ใช่เพื่อนรักของฉันอีกแล้ว

และ

ฉันกับแกตัดขาดกันหนึ่งเดือน

และ

ตอนนี้ฉันเป็นคู่แข่งกับแกแล้ว

                ตอนนี้ฉันเป็นคู่แข่งกับแกแล้ว รึว่ายัยนั่นจะ....ลงสมัครเล่นเกมบ้าๆนั่นกับฉัน  = = โอ้ว คุณพระคุณเจ้าช่วย เมื่อลองนึกถึงเหตุผลที่ยัยนั่นจะลงสมัครในครั้งนี้แล้ว ก็แทบจะไม่เห็นความจำเป็นที่นานะจะต้องมาออกกำลังกายที่นี่ เพราะ...

            หนึ่ง   บ้านของนานะอยู่ไกลจากที่นี่มากโขล หากจะมาต้องใช้เวลานานหลายขุม มันจึงเป็นเรื่องแปลกที่คนอย่างนานะจะถ่อสังขารมาออกกำลังกายที่นี่

            สอง  หมู่บ้านของนานะมีฟิตเนสและสระว่ายน้ำในนั้น มีบริเวณที่จะใช้สำหรับออกกำลังกาย จึงไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องมาถึงที่นี่


            สาม  คำพูดของนานะเมื่อคืนนี้ มันชวนคิดลึก

เพราะฉะนั้น จึงได้ผลสรุปทางโหราศาสตร์แบบโอมเพี้ยงว่า...นานะลงสมัครแข่งขันเพื่อคว้าเงินรางวัล 1 ล้าน บาทนั่น ชัวร์!

เพื่อนรักต้องมาเป็นคู่แข่งกัน เป็นไปได้ไม่อยากจะให้เกิดขึ้น...แต่ว่าเพื่อเงินรางวัลครั้งนี้ ฉันไม่อาจสามารถถอดใจไปได้ เมื่อนึกถึงจำนวนเงินคราใด หัวใจฉันช่างเบิกบาน

“ก็ได้...งั้นเราสองคนก็มาลองแข่งกันดูสักตั้ง ในเมื่อแกต้องการอย่างนั้น ฉันจัดให้!!

 

                ตามทันจนได้... ภาพชายหนุ่มผมสีดำกับหญิงสาวผมสีคาราเมล กำลังวิ่งจ๊อกกิ้งกันอย่างสนุกสนานอยู่ตรงหน้าฉัน หมดเวลาของเธอแล้วนานะ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปจะเป็นเวลาของฉันกับคินตาแล้ว คอยดูให้ดีล่ะ ไม่แน่เธออาจจะรู้สึกตัดใจตั้งแต่ตอนนี้เลยก็ได้ หุๆ

                “จ๊ะเอ๋  วิ่งตามตั้งนานมาทันจนได้ มาอยู่ที่นี่กันเอง^^

                “นึกว่าจะไม่วิ่งตามมาแล้วซะอีก รออยู่เลย”

ได้ยินชัดป่ะ เขาบอกว่ารอฉันอยู่ โฮะๆๆๆ  ปากของนานะขยับแต่ไม่มีเสียง แต่ว่าฉันอ่านปากแกออกนะ แกจะพูดว่า...ตามมาทำไมวะ ใช่ป่ะล่ะ

“จริงเหรอ งั้นวิ่งต่อกันเถอะ”

นานะเบ้ปากแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าไม่พอใจแค่ไหน แต่ก็ยังคงวิ่งต่อไป

“โอ๊ย! เจ็บข้อเท้าจังเลยค่ะ”

วิ่งไปสักพัก นานะก็เริ่มมีอาการเจ็บที่ข้อเท้าของตัวเอง เธอล้มลงไปนั่งกับพื้นแล้วกุมข้อเท้าของตัวเอง (ทำไมทำท่าเหมือนตอนฉันล้มเลยฟะ)

“ข้อเท้าแพลงเหรอ”

คินตาย่อตัวลงมาดู ก่อนจะจับที่ข้อเท้า พอจับตรงนี้ ยัยนั่นก็ร้อง โอ๊ย พอโดนตรงนั้นยัยนั่นก็บอกว่า เจ็บฉันที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่เริ่มทนไม่ได้ 

“นายช่วยพาฉันไปนั่งพักที่กำลังอี้ตรงนั้นได้มั้ยคะ”

ออดอ้อนซะไม่มีอ่ะ

“ได้สิ ลุกไหวมั้ย”

“น่าจะไหว นะ โอ๊ย เจ็บ!” ยังไม่ทันลุกเธอก็ร้องโอดครวญ

เจ็บมากใช่ป่ะ เดี๋ยวเจ๊จัดให้ค่ะ -__-

“มาเดี๋ยวฉันช่วย ฉันจะเป็นคนพาเธอไปนั่งพักเอง เอ่อ...รบกวนนายไปหาน้ำแข็งมาให้ทีนะ ฉันจะประคบเย็นให้นานะน่ะ”

“อื้อ เดี๋ยวจะรีบกลับมานะ”

 

เสร็จฉันล่ะ! เขาไปโน่นแล้ว

“เลิกแสดงได้แล้วมั้ง แกไม่ได้เจ็บจริงหรอกใช่ป่ะ” ฉันเตะขานานะเบาๆ

“ชิ ก็ใช่น่ะสิ”

เห็นมะ^^

“ฉันว่าแกควรจะรีบไปนั่งที่เก้าอี้ก่อนเขาจะมานะ เดี๋ยวเขาจะรู้ว่าเฟคไม่เนียน J

-__-^ รู้แล้วย่ะ”

 

คินตาวิ่งหน้าตั้งมาพร้อมกับน้ำแข็งในแก้ว ส่วนยัยนานะก็เริ่มร่ำร้องอีกครั้ง ใจเย็นๆสิจ๊ะ ก็บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวเจ๊จัดให้น่ะ

“น้ำแข็งมาแล้วคร้าบ”

“ดีเลย เดี๋ยวฉันจะเป็นคนประคบให้เอง นานะแกเอาผ้าขนหนูแกมาสิ เดี๋ยวฉันทำให้จะได้หายเจ็บ”

=[  ]= เอ่อ..แต่ว่าฉัน”

“ส่งมาเถอะน่า” ฉันคว้าผ้าขนหนูของนานะมาพร้อมกับเริ่มทำการประคบข้อเท้าที่แพลง(ซะเมื่อไหร่) นานะทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ ส่วนคินตาก็ได้แต่ยืนมองให้กำลังใจ

“เธอรู้จักวิธีประคบเย็นพวกนี้ด้วยเหรอ”

คินตาถามอย่างสนอกสนใจ ฉันเก่งใช่มั้ยล้า

“ก็นิดหน่อย พอดีฉันซุ่มซ่ามบ่อย แม่ก็เลยต้องคอยทำแผลให้เรื่อย ฉันเลยจำๆมาน่ะ เผื่อจะได้นำมาใช้ ^^” และนี่คืออีกหนึ่งความภาคภูมิใจของฉัน แม่ของฉันเก่งที่สุดในโลก ฉันเลยได้เชื้อความเก่งนั้นมา (อ๋อเหรอ)

“นึกว่าจะซุ่มซ่ามเป็นอย่างเดียวซะอีก ดีนะที่วันนี้ไม่ล้มเหยียบเชือกรองเท้าแบบเมื่อวาน”

ยังอุส่าจำได้...ลืมมันไปบ้างก็ได้นะ

“นั่นมันเป็นอุบัติเหตุ ข้อผิดพลาดทางเทคนิคต่างหากเล่า -///-

“กลับมาพูดมากเหมือนเดิมแล้ว ค่อยยังชั่วหน่อย ^^

=___=;; พูดมากเหมือนเดิม หมายความว่าไง

“หมายความว่าไง”

                “อะแฮ่ม!! ขอโทษทีขัดจังหวะ ฉันหายเจ็บแล้วล่ะ  ถ้าอย่างนั้นขอตัวกลับก่อนนะ”

                นานะที่เงียบหายไปนานกลับมามีบทบาทอีกครั้ง  อยากบอกว่าฉันคุยกับคินตาเพลินจนลืมเรื่องของนานะไปสนิทเลย (ดูเหมือนเธอไม่ค่อยสำคัญ) นานะก้มหยิบผ้าในมือฉันก็จะสลัดก้อนน้ำแข็งออกไป

                “หายเจ็บแล้วเหรอ”

“อื้ม ดีขึ้นแล้วไปก่อนล่ะ  อ่อ ขอบใจที่ช่วย บ๊ายบาย”

                ไม่เป็นไร เต็มใจให้บริการ  ^O^

 “กลับบ้านดีๆน้า...คุณเพื่อนรัก!!!

ฉันตะโกนไล่หลังไป นานะหันมาตามเสียง สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงบุญไม่รับ และความหงุดหงิดแค่ไหน แต่ถึงจะอย่างนั้นก็...

ไปซะได้ก็ดี J

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Talk Talk ::

หลายคนคงเดาถูกว่า นานะ ต้องเล่นเกมนี้ด้วยแน่เลย แล้วก็เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ แล้วโอมเพี้ยงจะทำยังไงต่อไป...แผนการชิงเงินรางวัล 1 ล้านบาทจะสำเร็จหรือไม่ พบกับเรื่องน่าปวดหัวของโอมเพี้ยงได้ในตอนถัดไป อย่าลืมติดตามกันนะ ปิ๊งๆๆ! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

288 ความคิดเห็น

  1. #151 MyDream (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 15:30
    โอมเพี้ยงขัดได้ถูกใจเจ๊มาก
    โฮะๆ คินตาช่างสเนห์เเรงเสียจริงๆ
    #151
    0
  2. #82 ยิ้มแฉ่ง71140 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 15:06
     5555 สะใจอะนานะ ไปได้ก็ดีแล้ว เเชียร์โอมเพี้ยง !
    #82
    0
  3. #57 เจ้าเป็ดน้อย. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 17:27
     >< 555555 นานะ รีบๆไปได้แล้ว 5555 โอมเพี้ยงสู้ๆ
    --จะติกตามน้ะค้ะ ^^
    #57
    0
  4. #47 **earnny** (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 17:52
    เชียร์โอมเพี้ยง 555 นานะไปไกลๆ อิอิ

    #47
    0
  5. #40 Gg_Bear (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 13:37
    โอมเพี้ยงสู้ตายยยย
    ยัยนานะก็ตอแหลได้โล่เลย - -^
    แบบนี้มันน่านัก!
    #40
    0
  6. #36 Mr.Bob~GiiZz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 20:48
    นานะแค่แสดงละคร. ไม่เหมือนผโอมเพี้ยงที่เล่นจริงเจ็บจริง!!!
    #36
    0
  7. #35 gauche (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 19:45
    เย้!!! เดาถูกโว้ยยยย จากเพื่อนรักมากเป็นคู่แข่งกันซะแล้ว มันส์ละสิทีนี้
    #35
    0
  8. #31 Postter (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 16:25
     น่านไงจริงด้วย แผนเธอสุดยอดเลยโอมเพี้ยง ติดตาม ๆ :)
    #31
    0