ตึกตึก ตักตัก เผลอรักหมดใจ [จบแล้ว]

ตอนที่ 24 : บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    2 มี.ค. 56

FUN GIII?
 

 


บทส่งท้าย
 

ไม่พูดอะไร ก็เข้าใจกันทุกคำ ไม่เคยต้องถาม ก็ตอบมาได้ตรงใจ
ไม่ต้องเรียกร้องก็ได้รับ กับสิ่งที่ดีมากมาย
เข้าใจเมื่อได้รักเธอ...

 

 

 

            ถือว่าในช่วงสามสิบกว่าวันแห่งการปิดเทอมนี้ ฉันใช้เวลาได้อย่างคุ้มค่ามากเลยทีเดียว นอกจากจะเป็นช่วงเวลาแห่งวันหยุดพักผ่อนของใครหลายคน ยังเป็นช่วงเวลาที่ฉันได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมาย เป็นประสบการณ์ชีวิต เป็นบทเรียน และเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขเหมือนตอนนี้ วันที่ฉันมีพ่อกับแม่อยู่เคียงข้าง มีเพื่อนที่แสนดีอย่างนานะ และมีแฟนที่น่ารักที่สุดอย่างคินตา

            อย่าแปลกใจที่วันนี้ฉันพูดจาดูมีสาระ ก็เพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดฉันน่ะสิ แอร๊ย นี่ฉันแก่ขึ้นอีกปีนึงแล้วสินะ  และเนื่องในวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 19 ปีของฉัน วันนี้ฉันจึงตื่นแต่เช้าเพื่อทำบุญใส่บาตรพร้อมกับพ่อกับแม่ และคินตา (อยู่หมู่บ้านใกล้กัน เขาเลยขอมาร่วมทำบุญด้วย)

            อ่อ ส่วนเรื่องที่ฉันมีแฟน พ่อกับแม่ไม่ว่าหรอกนะ ดูท่านจะดีใจมากด้วยซ้ำที่ลูกสาวสามารถสละจากคานได้ ที่สำคัญแม่ของฉันดูจะชอบอกชอบใจคินตามากเสียด้วยสิ ส่วนพ่อของฉันน่ะเหรอ ลูกรักใครพ่อก็รักด้วย >O<

            เข้าเรื่องวันเกิดฉันต่อ ตอนสายๆ คินตาชวนฉันไปปล่อยนกปล่อยปลาที่วัด ส่วนโปรแกรมตอนเย็นเห็นว่าพ่อของฉันจะจัดทำอาหารชุดใหญ่เลยเรียกว่าปิดซอยเลี้ยงเลยก็ว่าได้ ทั้งๆ ที่แขกที่มางานก็มีเพียงแค่คนสนิทไม่กี่คนเท่านั้น (พ่อฉันเว่อร์ตลอดล่ะ)

            “นั่งยิ้มอะไรอยู่คนเดียว” คินตาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ฉัน หลังจากที่เพิ่งไปซื้ออาหารปลามาเสร็จ

            “ก็แค่มีความสุข J

            “เรื่อง?”

“ทุกๆ เรื่องที่ทำให้มีความสุขนั่นแหละ อ๊ะ! ขนมปัง นายรู้มั้ยตอนเด็กๆ ที่พ่อกับแม่เคยพามาให้อาหารปลา ฉันเคยแอบชิมมันไปด้วยแหละ”

ฉันพูดในขณะที่มือกำลังดึงก้อนขนมปังออกจากกัน

“แล้วอร่อยมั้ยล่ะ”

ฉันไม่ตอบ แต่ยัดขนมปังใส่ปากคินตาแทน คินตาทำหน้าเหยเกแต่ก็ยอมกินมันเข้าไป “เป็นไงอร่อยมั้ยจ๊ะ” ฉันทำท่าล้อเลียนใบหน้าของเขา แต่ยังไม่ทันไรเขาก็เอาขนมปังในมือยัดใส่ปากของฉัน

แหวะ!

“รสชาติสุดยอดไปเลยใช่มั้ยล่ะ”

ฉันพยายามจะขย่อนขนมปังออกมาแต่ว่า...ฉันเผลอกลืนมันเข้าไปแล้ว

“นาย!!!

“เธอแกล้งฉันก่อนนะยัยตัวเล็ก”

ฉันใช้มือตีคินตาเบาๆ เขาทำหน้าเบ้ปาก ทั้งๆ ที่ไม่ได้เจ็บอะไรมากมาย นับวันเขาจะยิ่งแกล้งฉันมากขึ้น แถมความกวนประสาทนี่ไม่ก็ไม่น้อยหน้าเลยนะ ฮึ่ม!!

“พอแล้วครับๆ ไม่แกล้งแล้ว ให้อาหารปลากันเถอะ”

“ชิ!

ฉันสะบัดหน้าใส่ ทำให้ผมที่สยายของฉันสะบัดไปฟาดหน้าคินตาจังๆ แต่ฉันไม่ได้สนใจหรอกนะ อ๊า ดูสิปลาแย่งกันกินอาหารใหญ่เลย น่ารักจัง >w<

Rrr!

เสียงโทรศัพท์ของคนข้างๆ ดังขึ้น ฉันเหลือบมองเล็กน้อย แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ ให้อาหารปลาต่อไป

“ครับ.. เข้าใจแล้วครับ” คินตารับสายโทรศัพท์ จากนั้นก็คุยเรื่องอะไรก็ไม่รู้ พยายามฟังแล้วแต่ก็ไม่ได้ยิน คินตาเหลือบมองฉันเล็กน้อยก่อนจะคุยกับคนในสายต่อ “แล้วจะรีบไปครับ”

วางสายไปแล้ว!

“เธออยากลับบ้านหรือยัง”  เขาถามขณะที่ขนมปังก้อนสุดท้ายของฉันโยนเข้าปากปลาพอดี

“กลับเลยก็ได้ นายต้องรีบกลับไม่ใช่เหรอ”

“ธุระด่วนน่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นเราก็รีบไปสิ เดี๋ยวนายก็ไปไม่ทันธุระเร่งด่วนของนายหรอก J

 

ตกเย็น

บ้านของฉันประดับตกแต่งอย่างสวยงามด้วยสายรุ้ง ป้ายHappy Birthday ที่ฉันเป็นคนทำเอง ติดเอง และแปะเอง เรียกได้ว่าทำเองหมดเลย -_- นั่นก็เพราะว่า พ่อของฉันวุ่นกับการทำอาหาร ส่วนแม่ก็วุ่นกับการเลือกสีผ้าปูโต๊ะอาหาร

“ลูกชอบผ้าปูโต๊ะผืนไหน ผืนนี้หรือผืนนี้”

ฉันมองผ้าปูโต๊ะสีชมพูอ่อนกับสีขาวสลับกัน “ชอบทั้งสองสีเลยค่ะแม่”

“แต่แม่ว่าสีชมพูอ่อนสวยกว่านะ >O<

แล้วแม่จะถามหนูทำไม -_-;;

“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจแม่เลยค่ะ”

จากนั้นแม่ฉันก็ยิ้มหน้าบาน จัดโต๊ะอาหารด้วยอาการแช่มชื่น เห็นแม่มีความสุขแบบนี้ ฉันก็มีความสุขไปด้วย ตอนนี้ฉันยืนอยู่บนบันไดเพื่อติดบรรดาสายรุ้งและของตกแต่งต่างๆ นานา เอาล่ะ! สายรุ้งเส้นสุดท้ายติดเสร็จแล้ว

เหวออ!

“กรี๊ดดดด!

“ระวัง!

ขณะที่ฉันกำลังตกจากบันไดขั้นบนสุด ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นมา จากนั้นก็รับร่างของฉันเอาไว้ได้ทัน

โครม!

ไม่ต้องตกใจ นั่นเป็นเสียงบันไดที่หล่นลงมากระแทกกับพื้น คือถ้ามีคนมาช่วยไว้ไม่ทัน งานวันเกิดวันนี้คงต้องย้ายไปจัดที่โรงพยาบาลแทนก็เป็นได้ =O=;;

“ตายแล้ว โอมเพี้ยงเป็นอะไรมากหรือเปล่าลูก แล้วคินตาล่ะจ๊ะเจ็บตกไหนหรือเปล่า” แม่ฉันรีบวิ่งมาดูอาการอย่างร้อนรน

คนที่ช่วยฉันไว้ก็คือ...เทพบุตรคินตาของแม่ฉันเอง

“ผมไม่เป็นอะไรมากครับ” คินตาตอบคำถามของแม่ จากนั้นก็สำรวจร่างกายของฉันว่าได้รับบาดแผลตรงไหนหรือเปล่า “เธอเจ็บตรงไหนมั้ย”

ฉันส่ายหัวแทนคำตอบ

เมื่อคินตาเห็นว่าฉันไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนจึงว่างฉันลงกับพื้น

“ซุ่มซ่ามตลอดเลยนะเรา คิดดูว่าถ้าคินตามาช่วยรับไว้ไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้น”

“ก็ได้จัดงานวันเกิดที่โรงพยาบาลแทนไงคะ^O^

“นี่แหนะ! ยังจะมาทำเป็นเล่นอีก หัวใจแม่จะวาย”

“โอ๋เอ๋ ไม่เป็นไรน้า หนูปลอดภัย สบายดี สัญญาว่าจะไม่ซุ่มซ่ามอีก”

“ทำได้เหรอ” แล้วจู่ๆ เสียงของคินตาก็ดังขึ้นมาลอยๆ ฉันจึงส่งสายตาค้อนๆ ใส่เขา

“เอาล่ะๆ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว แม่จะได้ไปจัดโต๊ะต่อ ฝากดูแลยัยก๊องด้วยนะจ๊ะคินตา” แม่หันไปตบไหล่คินตาเบาๆ ก่อนจะกลับไปจัดโต๊ะอาหารต่อ

อะไรกัน! ฉันไม่ได้เป็นยัยก๊องนะ

            “ซุ่มซ่ามไม่เคยเปลี่ยน ^^

            “นายว่าใคร?

“ไม่ได้ว่าใคร พูดลอยๆ” คินตาไม่สนใจที่ฉันมองเขาด้วยสายตาปั้นปึง ทำหน้ามู่ทู่ขนาดนั้น เขาเดินไปตั้งบันไดที่ล้มให้กับมาวางอยู่ที่เดิม จากนั้นก็เริ่มติดสายรุ้งที่ฉันเผลอกระชากตอนจะหล่นจากบันไดใหม่อีกครั้ง

“ถ้านายมาช่วยฉันตั้งแต่แรกก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหรอก”

“ความผิดฉันสินะ”

“ก็ใช่นะสิ”

ตุบ!

คินตากระโดดลงมาจากบันได ก่อนจะประจันหน้ากับฉันตัวต่อตัว ตอนนี้เราสองคนยืนอยู่ใกล้กันมาก มากจนหน้าจะชนกันอยู่แล้ว

“งอนเหรอ”

“เปล๊า ฉันจะงอนนายทำไมกัน ไร้สาระ!

ก็งอนน่ะสิยะอีตาบ้า! งอนตั้งแต่ตอนให้อาหารปลาแล้ว พอมาส่งฉันถึงบ้านก็ไปทำธุระอะไรไม่รู้ จนป่านนี้เพิ่งกลับมา วันนี้วันสำคัญของฉัน แต่กลับไม่มาอยู่ด้วยกัน น่าน้อยใจนัก

“ต้องทำยังไงถึงจะเลิกงอนล่ะ”

“เอาของขวัญมาสิ!

“นั่นแหน่ ไหนบอกไม่ได้งอนไง”

พลาดแล้ว!! TOT

“ไม่ได้งอน แต่วันนี้วันเกิดก็ต้องมีของขวัญสิ”

ฉันพยายามแถไปเรื่อย ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ฉันถนัดมาตั้งแต่กำเนิดอยู่แล้ว ฉันพยายามหลบสายตา และถอยหลังออกห่างจากเขา อยู่ใกล้เกินไปไม่ปลอดภัยต่อหัวใจฉันสักเท่าไหร่ ถึงจะเป็นแฟนกันแล้ว แต่อาการใจเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้เขาก็ไม่เคยจางหายไป >///<

“ของขวัญน่ะไม่มีหรอกนะ” แต่ยิ่งฉันถอยห่าง เขากับยิ่งเขยิบเข้ามาใกล้ขึ้นอีก “มีแต่...”

“มีแต่อะไร??”

“หลับตาก่อนสิ”

ฉันยอมหลับตาอย่างว่าง่าย หัวใจเริ่มเต้นแรงและถี่ขึ้นเรื่อยๆ กรี๊ดดดด อยากรู้แล้วว่าของขวัญวันเกิดของฉันจะเป็นอะไร

“อื้อ~

ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็ประทับริมฝีปากของเขาประกบกับปากของฉันอย่างนุ่มนวล อ่อนหวาน ฉันขอบสัมผัสที่เขามอบให้กับฉันทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มันช่างพิเศษเหลือเกิน เราจูบกันอย่างเนิ่นนาน ก่อนที่เขาจะถอนจูบออกมาอย่างอ้อยอิ่ง จากนั้นเขาก็เปลี่ยนมาจูบที่หน้าผากฉันอย่างแผ่วเบา และเลื่อนตำแหน่งมายังหู มือของเขาเกลี่ยตรงเส้นผมและลำคอของฉัน มันออกจะจักจี้สักหน่อย สำหรับคนบ้าจี้อย่างฉันนะ แต่ในเวลาเดี๋ยวกันมันกับทำให้ฉันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

เขาโน้มหน้าลงมาใกล้ เราสองคนประสานมือเขาด้วยกัน จากนั้นเขาก็กระซิบแผ่วเบาข้างๆ หูของฉันว่า...

Happy Birthday, My Darling
เพียงแค่นี้...โลกที่เคยเคลื่อนไหวก็หยุดหมุน เข็มนาฬิกาที่กำลังเดินก็หยุดไปทันที
คนที่ทำให้ใจของฉันเต้นแรงที่ครั้งที่อยู่ใกล้
คนที่ทำให้ฉันสามารถหวั่นไหวได้กับทุกการกระทำ
คนที่ทำให้แต่ละวันไม่เคยไม่น่าเบื่อ
คนที่ทำให้ฉัน...ได้รู้และเข้าใจความหมายของคำว่า รัก
“ฉันรักเธอ”
 
…The End…




 

 


ท๊อกกะปุ๊กกะปิ๊!!
ในที่สุด!!!! นิยายที่เดี๊ยนดองมานานหลายทศวรรตก็จบลงอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว
ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่ติดตามอ่านมาถึงตอนจบนะคะ
ขอบคุณที่คอยให้กำลังใจ และคอยเป็นแรงผลักดันให้นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายเรื่องแรกที่แต่งจบ
สัญญาว่าจะพัฒนาฝีมืองานเขียนต่อไป (เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ)
คินตาและโอมเพี้ยง ต้องลาจากตัวหนังสือไปแล้ว แต่ยังไงก็ขอให้ทุกคนจดจำตัวละครสองตัวนี้ไว้ด้วยนะคะ
ขอบคุณมากๆๆค่ะ >O<

วันที่จบ::วันพฤหัสบดีที่ยี่สิบเอ็ดเดือนกุมภาพันธ์พุทธศักราชส้องห้าร้อยห้าสิบหก (๒๑/ก.พ./๒๕๕๖)
เวลา :: 20:20 น.
 

Just'Smile :)

พักแนวหวานแหววมาอ่านแนวนิยายรักแแฟนตาซีนิดๆ กันหน่อยดีมั้ยคะ
เปิดเรื่องหม่ลงแล้ว 3 ตอน ใครอยากลองอ่านดูก็ได้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ
Beauty and the Beast โฉมงามกับนายพี่ชายอสูร
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

288 ความคิดเห็น

  1. #286 ข้าวฟ่าง (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 08:16
    ชอบมากสนุกดีค่ะสๆนะคะ
    #286
    1
    • #286-1 ★ DeardeerLu★(จากตอนที่ 24)
      9 ตุลาคม 2558 / 10:58
      ขอบคุณค่าาาา
      #286-1
  2. #285 kkanommp (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 01:11
    ชอบเรื่องนี้มากเลยง่ะะ สนุกโคตรรร ฟินเวอรรร์ เป็นนิยายเรื่องแรกที่อ่านเลยอ่ะ ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณนะคะะ^^
    #285
    1
    • #285-1 ★ DeardeerLu★(จากตอนที่ 24)
      9 ตุลาคม 2558 / 10:58
      ขอบคุณนะคะ ดีใจจังเลย ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาอ่านอยู่
      #285-1
  3. #271 Anne Snsd4Ever (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 01:23
    สนุกมากๆๆๆเลยค่ะไรเตอร์ แฮ่ะๆๆๆๆ มาอ่านช้าไปมั้ย(?)
    #271
    0
  4. #257 Yodnam Namyod (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 18:48
    ตั้งแต่ต้นจนจบมันเป็นอะไรที่...สุดยอด สนุก ร้องไห้ เสียใจ เรื่องนี้ดีมากมีหลายอารมณ์หลายความรู้สึกจริงๆ T T ปลื้มม เป็นกำลังใจให้เขียนนิยายต่อไปนะคะ สู้ๆ ^^
    #257
    0
  5. #254 Daily praewiiz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:33
    อ่านเระเขินน ><
    #254
    0
  6. #234 CrazY_EeaRn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:06
    เขินอ่ะ >///<  จบแล้วอ่ะ ต้องคิดถึงโอมเพี้ยงกับคินตาอีกแน่่ๆลย
    สัญญาว่าจะติดตามผลงานตลอดนะคะ ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆเรื่องนี้ให้อ่าน
    สู้ๆนะคะไรเตอร์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ : )
    #234
    0
  7. #232 Rainbow Gold (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:50
    สนุกมาก
    ขอบคุณนะคะ
    #232
    0