ตึกตึก ตักตัก เผลอรักหมดใจ [จบแล้ว]

ตอนที่ 10 : Chapter 10 : ความลับจ้ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 เม.ย. 55

FUNGIII✿

ฝากรูป
 Chapter 10 : ความลับจ้ะ

 
ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยใจ
เมื่อสบสายตาก็ยิ่งหวั่นไหว....
มันยากเหลือเกิน
จะเก็บซ่อนความลับเอาไว้.... แล้วความลับในใจของเธอ
มีฉันอยู่บ้างไหม...โปรดบอกความในใจ ให้ฉันรู้ทีนะเธอ

 

                @ บ้านของฉัน

 

                6.30 น.

 

                แปลกใจใช่มั้ยว่าหกโมงครึ่งแล้วเหตุใดตัวฉันนี้ยังสเตแอดโฮม ไม่ไปวิ่งจ๊อกกิ้งหรือย่างไร ฉันขอสารภาพบาปแต่โดยดี ฉันอู้ค่ะ ไม่ได้ขี้เกียจตื่นเช้าอะไรหรอกนะ วันนี้ฉันก็ตื่นหกโมงเช้าตามปกตินั่นแหละ แต่แค่ไม่อยากเจอหน้าคนบางคน คนนั้นอ่ะ คนนั้นนั่นแหละ รู้ใช่มั้ยว่าใคร ถูกต้อง เก่งมาก ก็ คินตา ไง =__=;; (เออ โอมเพี้ยงนี่ก็เก่งเนอะ พูดคนเดียวก็เป็นด้วย)

“เหตุใดวันนี้ลูกแม่ถึงมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ตรงนี้  ไม่ไปตะแลดแต๊ดแต๋ที่ไหนรึเจ้าคะ”

แม่เดินนวยนาดมาพร้อมกับจานมะม่วงน้ำดอกไม้แช่เย็น  และทิ้งตัวลงบนโซฟา

“แม่ ขอถามไรหน่อยดิ”

น่านนนน มีด่งมีดิกับแม่เว้ยเฮ้ย! (เยาวชนอย่าเอาเป็นตัวอย่างนะจ๊ะ J)

“อะไร มีปัญหาชีวิตอะไรอีกล่ะ ถามมาเลย แม่น่ะ กูรู วัยรุ่นนะจ้ะบอกให้”

“เฮ้อ...ถ้าสมมติว่าแม่เจอปัญหาใหญ่ในชีวิต อาจจะไม่ใหญ่มากมั้ง แต่ก็ใหญ่อ่ะนะ (รู้สึกเธอสับสนในชีวิต) แต่ปัญหานี้มันค่อนข้างสำคัญสำหรับแม่ แล้วแบบแม่ไม่รู้จะหาทางออกยังไง และก็แบบว่าจิตใจฟุ้งซ่าน เป็นแม่ แม่จะทำไงอ่ะ”

แม่ของฉันนั่งฟังคำถามของฉัน แล้วก็คลี่ยิ้มออกมา  เอิ่ม ซีเรียสอยู่นะคะแม่ -__-

“ไม่เห็นยากเลย ก็ตัดปัญหานั่นซะสิ ปัญหาเกิดจากอะไรก็ตัดมันที่ต้นเหตุนั่นแหละ แต่ถ้าคิดว่ายังไม่รู้จะทำยังไงอ่ะนะ ลองหากิจกรรมอื่นมาทำให้รู้สึกดี คั่นเวลาก่อนก็ได้ เดี๋ยวก็คิดออกเอง ถ้ามันฟุ้งซ่านนัก ก็ไปอยู่วัดสักสามเดือนเดี๋ยวก็ดขึ้นเองแหละ ^^

=[  ]=;;

พะงาบๆๆ

-          ตัดมันที่ต้นเหตุ  =O=

-          ลองหากิจกรรมอย่างอื่นทำ เพื่อคั่นเวลา

-          ไปอยู่วัดสามเดือน -___-

 

ฉันยังนึกไม่ออกเลยว่าต้นเหตุของปัญหานี้คืออะไร แต่ถ้าจะให้ฉันไปอยู่วัดสามเดือนก็ไม่เอาเหมือนกัน ดูท่าหากิจกรรมทำคั่นเวลานี่นาจะเข้าท่าเข้าทางได้มากที่สุด  ปัญหาคือ ฉันจะทำอะไรดีหว่า ลองหันไปมองหน้าแม่ดูดีกว่าเพื่อเจอคำตอบ

เอิ่ม...มองไปแล้วไม่เห็นอะไรนอกจากปากของแม่ที่กำลังเคี้ยวตุ๋ย ๆ

“มองหน้าทำไม หน้าแม่มีเลขติดอยู่รึไง -__-

มีเลขติดอยู่....อ๊า คิดอะไรดี ๆ ออกแล้วล่ะ ^O^

“แม่ วันนี้ขอไปทำงานกับแม่ด้วยนะ นะแม่นะ น้า*O*

ส่งสายตาวิงวอน (แล้วตัวเลขเกี่ยวอะไรกับไปทำงานกับแม่)

“หืม แกจะไปทำงานฉันล่มล่ะสิไม่ว่า”

อ๊าก แม่เปลี่ยนสรรพนาม TOT

“ไม่ล่มหรอก สัญญาว่าจะเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซน จะเชื่อฟังแม่คนเดียวเลย น้า ให้หนูไปด้วยนะ ปิ๊งๆๆ”

ฉันชูสามนิ้วปฏิญาณตนเหมือนลูกเสือ ขอร้องขนาดนี้คุณแม่สุดสวยคงไม่ใจร้ายกับลูกสาวผู้น่ารักขนาดนี้ใช่มั้ยคะ คุณแม่ขา (กรุณาทำเสียงดัดจริตเพื่ออรรถรสที่ดียิ่งขึ้น)

“เออ ก็ได้ๆๆ”

“รักแม่ที่สุดในสามโลกเลยค้า >O<

“สามโลก มีโลกอะไรบ้าง”

“โลกนี้ โลกนี้ และก็โลกนี้ “

(=__= เอิ่ม...)

อย่าทำหน้าแบบนั้น ที่ฉันตอบแบบนั้นก็เพราะว่า ฉันไม่รู้ว่าโลกหน้าจะเป็นยังไง เกิดใหม่เดี๋ยวก็ลืมแล้วจริงมั้ยล่ะ เพราะฉะนั้น ฉันรักแม่ที่โลกนี้ที่สุดแล้ว 

“งั้นก็รีบไปแต่งตัวจะได้ไปเลย วันนี้กินข้าวนอกบ้านก็แล้วกัน”

เย้!!!!!!

 

J&T Publishing

 

รถมินิออสตินนี่ของมายมัมจอดสนิทที่ลานจอดรถของ J&T Publishing ซึ่งที่นี่ก็คือ สถานที่ทำงานของแม่ฉันเอง ตึกสูง 99 ชั้น มองเห็นเกือบทั่วทั้งเมืองหลวง ตั้งเด่นตระการตาอยู่ที่ถนนสองสามสี ซอยสี่ เมื่อมาถึงแล้วให้ชิดซ้าย ขับตรงไปเรื่อยๆ แล้วเลี้ยวขวา จะเห็นป้ายบอกทางตัวเป้ง เขียนว่า สองสามสี ซอยสี่ ยินดีต้อนรับนั่นแหละ เลี้ยวเข้ามาก็จะถึงที่ทำงานของแม่ฉันเอง ^O^;;

“เข้าไปถึงแล้วก็อย่าลืมยกมือไหว้พวกลุงๆ ป้า ๆล่ะ”

“รับทราบฮะ!

 

เมื่อเข้ามาถึงที่ทำการของแม่ ฉันก็สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกจากแอร์คอนดิชั่น ที่ซาบซ่านไปถึงหัวใจ (เว่อร์) คุณลุงรปภ. ยกมือไหว้แม่ของฉัน จากนั้นก็มีพนักงานเข้ามาทักทาย

อุ๊ยตาย! แม่ฉันเป็นคนดัง =___=

“เพี้ยง ขึ้นไปรอแม่ที่ชั้น55 ก่อนเลย เดี๋ยวแม่ตามไป”

อา...ชั้น55 เหรอ  แหม...ถ้าใครถามว่าไปชั้นไหนคะ ฉันจะตอบไปว่า ห้าห้า ยาวๆเลย ฮ่าๆๆๆ

 

ติ๊งตึง

ลิฟท์มาพอดีเลย ขาของฉันก้าวเข้าลิฟท์ทันทีที่บานประตูเปิดออก

“ชั้นไหนดีครับ”

“ชั้น 55 ค่ะ”

(ทำไมไม่ทำเหมือนที่พูดไว้ล่ะยะ -__-)

“โอมเพี้ยงเหรอ O_o!

ใครเรียกชื่อฟะ ? หันไปดูหน่อยก็ดีใครบังอาจมาเอยนามในสถานที่ ที่คิดว่าไม่น่ามีคนรู้จักกัน

 

=[  ]=;;

“ทะ...เท็น!

“ใช่เธอจริงด้วย มาทำไรที่นี่อ่ะ ^^

“มาทำงานกับแม่น่ะ แล้วนายมาทำไรที่นี่อ่ะ”

                แต่งตัวจัดเต็มมาเชียว -..- เห็นแล้วเสียวไปถึงข้างไหน เฮ้ย!! ไม่ใช่

                “มาถ่ายปกนิตยสารของ สุดทีนน่ะ เธอไปชั้น 55 ใช่มั้ย ชั้นเดียวกันเลย ว่าแต่แม่เธอทำงานที่นี่ด้วยเหรอเนี่ย ดีใจ จะได้ฝากเนื้อฝากตัว”

ฝากเนื้อฝากตัวอะไรกันยะ -__-

“ฝากเนื้อฝากตัว? ฝากทำไมอ่ะ แม่ฉันไม่ได้ทำงานธนาคารนะ”

“ไม่ใช่อย่างงั้น ก็ทำความรู้จักในฐานะแม่เพื่อนอะไรแบบนี้”

แต่ไอ้คำว่า ฝากเนื้อฝากตัว มันไว้สำหรับ พาลูกเขยหรือลูกสะใภ้มาให้พ่อแม่ดูตัวไม่ใช่เหรอ ฉันหรี่ตามองเท็นที่ยืนอมยิ้มอย่างบ้าๆบอๆ

หรือว่า...ที่จริงแล้วนั้น

“นายชอบฉันเหรอ”

“เฮ้ย! บ้าเหรอ ฉันไม่ได้ชอบเธอสักหน่อย บอกไปแล้วไงว่าชอบนานะ”

ยืนบิดไปมาอยู่ได้ จะเขินอะไรขนาดนั้น

“ถ้างั้นก็ไปฝากตัวกับแม่ของนานะดิ มาฝากตัวอะไรกับแม่ฉันล่ะ ไปโน่นเลย ร้านราเม็ง ที่ถนนตอกข้าวสวย ซอยอาลัยรัก ชื่อร้าน โอ้โห ราเม็ง อ่ะ”

แนะนำสถานที่ให้ดิบดี

“นี่ ตกลงเธอจะช่วยฉันจีบนานะรึเปล่า”

 

ติ๊ง!

ถึงพอดี  เผ่นก่อนดีกว่า ฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวด้วย นายไปหาวิธีเอาเองเหอะ ไปล่ะนะพ่อหนุ่มน้อยหน้าละอ่อน ใส่เกียร์มะหมาวิ่งล่ะค่ะ บ๊ายบาย

“เฮ้ย จะไปไหน นั่นมันทางตันนะ อ้าว ผู้หญิงคนนั้นแปลกชะมัดเลย =  =^ ไม่เป็นไรเดี๋ยวเจอตัวแล้วค่อยคุยใหม่ก็ได้”

ฉันที่แอบอยู่ในซอกแคบๆของมุมตึก ได้ยินทุกสิ่งที่นายเท็นพูด นายว่าฉันแปลกเหรอยะ นายนั่นแหละแปลก ประหลาด คนสติดีที่ไหนจะไปชอบผู้หญิงอย่างนานะ ฝันไปเถอะว่าจะได้เจอฉันรอบสอง ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุด เบบี๋ แบร่ๆๆ

                เมื่อเห็นว่าเท็นหายไปแล้ว ฉันจึงเดินออกมาจากซอกแคบนั่น ก่อนจะเดินต่อไป...

อ้าว เฮ้ย ทางตันนี่หว่า =^= (ได้ข่าวว่าเท็นเตือนแล้วนะ)

 

“แม่มาทีหลังยังถึงก่อนลูกเลย ไปไหนมา”

ขาขวาเหยียบพื้นห้องทำงานปุ๊บ เสียงสวรรค์มาปั๊บเลย ชื่นใจจัง =__=

“ก็แม่อ่ะ บอกแต่ว่าชั้น 55 ไม่ได้บอกว่าห้องไหน หนูก็เลยเดินให้ทั่วชั้นเลย”

ใช่ นี่ไม่ใช่คำแก้ตัวนะ อันนี้พูดจริง พอฉันเดินมาอีกทางที่ไม่ใช่ทางที่ตันแล้ว(อ่ะนะ) ก็ต้องเจอกับห้องที่เรียงติดกันเป็นตับ ตับ ตับ ตับ ตับ อุ๊ย! ลืมตัว(มันเกิ๊น) ฉันก็เลยต้องใช้เวลาหานานมาก

“ข้ออ้าง :P

แม่อ่ะ TOT ไม่เชื่อกันบ้างเลย

“ตายแล้ว นี่ลูกสาวคุณพี่เหรอคะเนี่ย โตเป็นสาวแล้ว หน้าตาน่ารักมากเลยนะคะเนี่ย อุ๊ยตายว๊ายกรี๊ด นี่ใช่น้องโอมเพี้ยงที่เคยร้องไห้โยเย ดูดนิ้วตัวเอง แม่เจ้าพระคุณรุนช่อง สวยเหมือนแม่เป๊ะเลยนะคะ”

ชมอย่างเดียวก็ได้ค่ะ ไม่ต้องขายความหลังของฉันก็ได้นะ  =__=

“ค่ะ สวัสดีค่ะคุณป้า หนูโอมเพี้ยงเองค่ะ”

ยกมือไหว้งาม ๆ พอเป็นพิธี

“ป้าเป้ออะไรกัน เรียกพี่ปูก็พอค่ะ  วันนี้มาทำงานกับคุณแม่เหรอ ต๊าย น่ารักอ้ะ!

เอ่อ...ป้าคะ หยุดเถอะค่ะ ให้เรียกพี่ก็สุดทนแล้วนะคะ อายุก็ปาไปสี่สิบกว่า ทำตัวเหมือนวัยรุ่นสมัยนี้เลยนะคะ

“ป้าปู เอ้ย พี่ปู ก็สวยเหมือนกันค่ะ หน้างี้เป๊ะมากเลยค่ะ ตีนกาก็มี หนึ่ง สอง สาม สี่ อุ๊ย ห้า พอดีกับอายุเป๊ะเลยนะคะ ^O^

“จ๊ะ -__-;;

“เพี้ยง ไปทักทายพี่ ๆ พวกนั้นด้วยสิลูก”

 

                ฉันเดินไปหาพวกพี่ ๆ หรือ ป้า ๆ ที่นั่งทำงานกันอย่างขันแข็ง มือซ้ายถือแก้วกาแฟ มือขวาถือขนมปัง บนโต๊ะยังมีเศษซากอาหารอีกนานาชนิด

                มาทำงานกันใช่มั้ยคะ =O=

            “สวัสดีค่า หนูชื่อโอมเพี้ยงค่ะ วันนี้มาทำงานกับแม่"

                “หนูเพี้ยงโตเป็นสาวแล้ว อะซาบาดิเฮ้ย แฟ่บๆๆ ฟอดๆๆ ฟหกดเอกอาสอวอ &^*&$#%*JHDGAoi*&^&Q. อ่ะบลาๆๆๆๆๆๆ”

                แล้วคุณป้าทั้งหลายก็แห่กันเข้ามาจับเข่าคุยเรื่องของฉันกัน  ขอบพระคุณที่ให้ความสนใจกันถึงเพียงนี้ L ระหว่างที่คุณป้าและคุณพี่ทั้งหลายกำลังนั่งเม้ามอยอย่างเมามัน ประตูห้องก็ถูกเปิดออกโดยใครบางคน

 

                “เจ๊จิ๋ม ทำไงดีอ่ะนางแบบที่จะถ่ายปกวันนี้ดันเบี้ยว ตอนนี้หาใครมาแทนไม่ได้เลย”

                คุณสุภาพสตรีก้ำกึ่งสุภาพบุรุษท่านหนึ่งโผล่มาจากประตูพร้อมเสียงแหลม ๆ ของเจ้าหล่อน ส่วนเจ๊จิ๋ม ที่โดนเอยนามนั้นก็คือ เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของแม่ฉันเอง

                “ตายจริง แล้วจะทำไงดีล่ะเนี่ย โอ๊ย ฉันปวดหัวจังเลยเอ”

               

                สงสัย เอคือนามของสุภาพสตรีก้ำกึ่งท่านนั้น แต่จะใช่หรือไม่ใช่ก็ตามแต่  หนูขอนั่งดูเฉยๆแล้วกันค่ะ ^O^

อะ...อ้าว เฮ้ย แล้วทำไมสายตาทุกคู่ต้องจับจ้องมาที่ฉันด้วย

                “หนูโอมเพี้ยง ^^

“ขา TOT

“ช่วยเป็นนางแบบให้ป้าหน่อยนะลูก ขอบใจมากจ้ะ”

 

=[  ]=;;

 

โอ้ว ม่ายยยยยจริง ฉันนั่งอยู่เฉย ๆ ทำไมต้องลากฉันไปด้วย ไม่เอา หนูไม่เอา T^T

 

ปากบอกไม่เอา แต่ตอนนี้ฉันโดนจับแต่งตัวเป็นตุ๊กตาบาร์บี้เรียบร้อยแล้ว ฮ่วย ให้มันได้แบบนี้สิ ปฏิเสธทีไรได้อะไรตรงข้ามทุกเมื่อ ฉันขอปฏิเสธเป็นแฟนกับคินตาค่ะ ทำไมฉันไม่เห็นได้เป็นแฟนคินตาเลยอ่ะ U_U (ติงต๊อง) ผมของฉันถูกช่างทำผมดึงเอา ดึงเอา ส่วนหน้าของฉันก็กำลังถูกสาดเส เทสี ป้ายเต็มหน้า ล้อเล่น อันที่จริงพี่เขาแต่งให้ฉันซะสวยจนฉันเกือบจำตัวเองไม่ได้ต่างหาก...

ถ้าฉันจะสวยได้ขนาดนี้  ทำไมเมื่อวานนี้ฉันไม่ให้พี่เขาแต่งหน้าฉันจะได้สวยกว่าพี่มอลลี่ อ๊ากกกก!!!!

“น้องโอมเพี้ยง ผิวดีจังเลยนะคะ แต่งออกมาแล้วเหมือนตุ๊กตาเลย น่ารักที่สุด>O<

“ขอบคุณค่ะ เพราะพวกพี่มีฝีมือต่างหาก หนูถึงได้ดูดี”

“ต๊าย ปากหวานนะเรา เสร็จแล้ว ไปแต่งตัวได้เลยจ๊ะ อ่อ พอแต่งตัวเสร็จก็ออกไปถ่ายภาพได้เลยนะ นายแบบเขารอจนรากงอกแล้วแหละ”

“มีนายแบบด้วยเหรอคะ เขาเป็นใครคะ”

“ความลับจ้ะ ^^

!!!!

ให้มันได้อย่างงี้เซ่

พ่นไฟๆๆๆๆๆๆ - -*

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Talk Talk ::

ตอนนี้ไม่มีคินตาให้โอมเพี้ยงต้องเสียใจแล้ว เฮ้ยยยย แต่ดันมีความลับแทน  จะเป็นอะไรนั้นโปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ 
ปล. ใครอยากรู้ชื่อเพลง ถ้าว่าง ๆ จะแวะมาบอกนะ ม๊วฟฟฟ รักคนอ่าน+เลิฟคนเม้น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

288 ความคิดเห็น

  1. #243 Daily praewiiz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:34
    นางงเอกกกวนน น่ารักก ><
    #243
    0
  2. #157 MyDream (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 18:19
    โอมเพี้ยงกวนอ่ะ
    นายแบบใช่เท็นป่ะคะไรเตอร์
    #157
    0
  3. #107 Gg_Bear (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 04:01
    โอมเพี้ยงเรากวนดีแท้

    แล้วนายแบบจะใช่คินตาไหมนะ ลุ้นๆ
    #107
    0
  4. #91 Madam Choi ,, (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 20:49
    ติงกา หนึ่ง สอง สาม สี่ พอดีอายุเป๊ะ กล้ามาก 555555
    #91
    0
  5. #89 gauche (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 20:16
    ตอนนี้โอมเพี้ยงก๊วน กวน กวนมากเลยอะ 555+
    นายแบบนี้ใช่เท็นหรือเปล่าหว่า เอ๊ะ หรือไม่ใช่(เอาไงกันแน่)
    แง้....อยากอ่านแล้วอะ รีบมาอัพไวๆนะ
    #89
    0
  6. #88 **earnny** (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 18:05
    อ๊ากกก ความลับคืออะไรคะไรเตอร์
    มาอัพซะดีๆนะ! โอมเพี้ยงต๊องมาก
    แต่เท็นต๊องกว่านะ(จากตอนที่แล้ว)
    555 มาอัพไวๆนะคะ รออ่านค่ะ
    #88
    0
  7. #87 ยิ้มแฉ่ง71140 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 17:29
     ค้าง ค้าง และ ค้าง ! ใครอ่าา มาต่อเร็วๆนะจี้
    #87
    0
  8. #85 เจ้าเป็ดน้อย. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 16:15
    โอมเพี้ยงกวนที่สุดในสามโลก >< 555555555555555555555555555555555555555555.
    กา โอ้ !! เย้อะเว่อร์ >< 5555+
    ติดตามนา้จีจี้ >w<5555
    #85
    0