{FFXV} don't do it ! เฮ้! อย่าทำให้ใจเต้นจะได้ไหม..

ตอนที่ 9 : ตอนพิเศษ: ชีวิตม.ปลายสุขสันต์ฉันกับน็อค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    11 ก.พ. 60

#ตอนพิเศษนี้ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักตอนนี้ทั้งสิ้น มาจากกิจกรรมที่จัดขึ้นที่เพจจ้า

#จากใจไรท์ของขอบคุณคนอ่านทุกคนจริงๆนะคะ

#จากนี้เชิญอ่านได้เลยจ้า ถ้าชอบก็ไลค์ โหวต คอมเม้น ถ้าอยากเเบ่งปันก็เเชร์เลยน้าา ขอบคุณและรักทุกคนเลยจ้า









เสียงจ้อกแจ้กจอแจของเหล่านักเรียนในยามเย็นของโรงเรียนมัธยมเป็นอะไรที่รู้กันดีว่ามันดังมากเเละยิ่งเป็นช่วงวันศุกร์แล้วละก็ทำเอาใครหลายๆคนแก้วหูแทบเเตกเลยทีเดียว..แต่มันก็ไม่ทรงอนุภาคพอที่จะปลุกใครบางคนได้..

"ตื่นได้แล้วน่า นี่เลิกเรียนแล้วนะ จะได้ไปเกมเซ็นเตอร์ด้วยกันไง~"

ชายเรือนผมสีดำเป็นประกายนิดๆที่ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะเรียนสีน้ำตาลอ่อนส่งเสียงอืออึงเชิงประท้วงว่ายังไม่อยากตื่นตอนนี้  ทำเอาคนที่ปลุกถอนหายใจออกมา..

"ถ้าไม่ตื่นจะทิ้งไว้แล้วนะ..."

เสียงคนปลุกเริ่มเเสดงอาการงอนให้อีกฝ่ายได้ยิน เขาจึงแอบเหลือบตามองนิดๆด้วยดวงตาสีน้ำเงินเข้นอันน่าหลงไหล

"ขอต่ออีกนิด.."
"โถ่...น็อคโตะ ตื่นเถอะน่า ไม่งั้นฉันทิ้งจริงๆด้วยนะ.."

เสียงฝีเท้าของอีกฝ่ายเริ่มจะเดินออกไปเขาจึงตื่นขึ้นก่อนคว้ามือไว้

"ตื่นแล้ว"
"ต้องยังงี้สิเจ้าชาย~"

ชายผมสีเหลืองบลอนพูดเสียงใสด้วยใบหน้าที่มีกระนิดๆกับรอยยิ้มอันเเสนร่าเริง มือเรียวมายิกๆที่แก้มเจ้าชายอย่างแผ่วเบา


“หมั่นเขี้ยววววว ไปกันเถอะ ไปเกมเซ็นเตอร์กัน”

“อืม….เดี๋ยวเก็บของแปป”

“มาๆ เดี๋ยวช่วยเก็บน้า น็อคโตะ”


เมื่อเก็บกระเป๋ากันเสร็จพวกเราก็พากันเดินมุ่งหน้ากันไปที่เกมเซ็นเตอร์และในระหว่างทางก็มีเเวะซื้อของกินกันบ้างตามประสาวัยรุ่นผู้ใช้พลังงานเยอะ


“นายนี่มันกินเยอะ..”

“น็อคโตะก็พอๆกันนั่นแหละ”

“ฉันซื้อมาแค่ไส้กรอกเองนะ”

“ชิ….งั้นขอฉันชิมหน่อยสิ~”

“อย่ามากินของคนอื่นยังงี้สิเฟ้ย!”


หลังจากที่แย่งน็อคโตะกินไส้กรอกผมก็ออกตัววิ่งหนีทันที ไม่งั้นโดนเตะเเน่555 หลายๆคนอาจจะสงสัยว่าผมเป็นใครถึงได้เล่นกับเจ้าชายได้ขนาดนี้

ผมพรอมโต้  อาร์เจนทัม เป็นเพื่อนสนิทขององค์ชายน็อคติสยังไงล่ะ(และจริงๆก็แอบปลื้มอยู่หน่อยๆด้วยน่ะนะ) แต่ไม่รู้ฝั่งนั้นจะคิดแบบผมรึเปล่านะ!


“จับตัวได้แล้ว!”

“น็อคโตะอย่ายีหัวฉ้านนนนน”


ผมโดนยีหัวอย่างเเรงจนผมเสียทรง หมดกันความหล่อ จากนั้นเราก็กอดคอกันไปเล่นที่เกมเซ็นเตอร์ วันนี้คนคึกคักมากกว่าวันอื่นๆ บางตู้เกมคนนี่ยืนรอต่อคิวกันยาวเลยทีเดียว ผมและน็อคโตะจึงเปลี่ยนเล่นตู้เกมเพลงแข่งกันใครแพ้จะต้องเลี้ยงข้าวกลางวัน ซึ่งเเน่นอนผมไม่มีทางเเพ้…..มั้ง


“พรอมโต้นายคงต้องเลี้ยงข้าวฉันแล้วล่ะ...”

“เจ้าชายขี้โกงงงงง”

“โกงตรงไหน..ฉันเก่ง!”

“ไม่ๆๆๆ ขออีกตา! อีกตานึงงงงง”

“ได้..ไม่มีปัญหา”


หลังจากนั้นผมก็ขออีกตาและอีกตาไปเรื่อยๆสุดท้ายก็แพ้ทุกรอบ….เฮ้อ...ผมนี่เซ็ง


“บอกแล้วว่าฉันเก่ง..”

“บู่ววววว ยอมแล้วก็ได้..”

“ฉันว่ากลับบ้านกันเถอะ”

“อ่ะ อืม!”


น็อคโตะจับมือผมลากออกมาจากเกมเซ็นเตอร์เพราะคนเริ่มเยอะขึ้นแปลกๆในระหว่างที่เดินกลับบ้านเราก็คุยกันทั้งเรื่องหนัง หนังสือ และวิดิโอเกมออกใหม่


“เกมออกใหม่ล่ะ ดูสิ” ผมชูโทรศัพท์ให้ดู “เพิ่งวางขายได้3วันเอง มีคนรีวิวว่าสนุกมากเลยล่ะน็อค!”

“หืม…..เกมนี้ฉันซื้อมาแล้ว….”

“จริงดิ อยากเล่นจัง>w< ”

“งั้นเดี๋ยวเอามาให้เล่น….เฮ้อพรุ่งนี้ต้องเป็นวันที่น่าเบื่อมากแน่ๆ”

“ทำไมหรอน็อคโตะ?”

“ก็ที่คอนโดจะตัดไฟน่ะสิ เห็นบอกว่าจะซ่อมๆอะไรเนี่ยแหละ”


เจ้าชายพูดด้วยสีหน้าสุดเซ็ง….อืม...เอายังไงดีล่ะ ผมก็ไปค้างหรือไปเที่ยวหาที่คอนโดของเขาออกจะบ่อยแต่น็อคโตะไม่เคยจะได้มาที่บ้านผมเลย...งั้นเอาแบบนี้ละกัน


“งั้น….มาที่บ้านฉันไหม เอ่อ..ฉันแค่เสนอความคิดอ่ะนะ ถ้าไม่สะดวก..”

“ไป!”

“ว่ะ..ไวไปแล้วนะ”

“ก็ฉันไม่เคยไปบ้านนายเลยนี่….มีแต่นายมาที่คอนโดฉัน”

“อะไรกันเล่า..ก็บ้านฉันไม่มีอะไรน่าสนใจนี่...แล้ว...”

“แล้วจะค้างรึเปล่า?”


นัยต์ตาสีน้ำเงินเข้มจ้องผมอย่างอึ้งนิดๆ...อะไรกันมันน่าแปลกใจขนาดนั้นเลยหรอ สักพักเขาจึงยิ้มแล้วยีหัว


“ตอนเเรกฉันก็กะจะไปเที่ยวเล่นเฉยๆ งั้นไปค้างเลยละกัน...งั้นพรุ่งนี้ตอนเที่ยงฉันจะไปหาที่บ้าน ขอแผนที่ด้วย”

“อ่ะ...อืม”


ผมส่งข้อมูลทางไปบ้านให้อีกฝ่าย ผมคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ยที่ชวน รู้สึกต้องเจออะไรที่ทำให้ผมอยู่ไม่สุขเเน่ๆ


“อยากดูหนังเรื่องไหนเป็นพิเศษไหม ฉันจะได้เเวะเช่า”

“ไม่นะ แล้วแต่น็อคโตะ”

“โอเค...แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ”


ผมกับน็อคติสโบกมือลาให้กัน...ตัวของเขาค่อยๆเล็กลงและหายไป เหลือแต่ผมที่ยืนมองเขาเท่านั้น อ่า….ให้ตายสิแล้ว แล้วพรุ่งนี้จะเอายังไงเล่าาาา คิดได้ยังงั้นก็รีบวิ่งกลับบ้านและเริ่มทำความสะอาดจัดบ้านทันที...แล้วมันก็ทำให้ผมรู้ว่ามันก็เหงาเหมือนกันนะที่บ้านหลังใหญ่ๆแบบนี้มีแค่ผมที่อยู่คนเดียวน่ะ และก็คงดีไม่น้อยถ้าหากจะมีคนมาอยู่เพิ่มอีกซักคน...เอ้ย ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย...ทำไมภาพน็อคโตะต้องลอยขึ้นมาด้วยเบ่า บ้าบอ บ้าบออออ >////<

ใช้เวลานานมาก….กว่าผมจะมั่นใจว่าบ้านจะสะอาดพอที่จะรับแขกมาค้างได้ หวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดีอีกวันสำหรับผมและน็อคโตะ…..


ติ๊งตอง..ติ๊งตอง……


“ครับๆ มาแล้วคร้าบบบบ”


ติ๊งตอง………...ติ๊งตอง……...ติ๊งตองๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


“ใจเย็นสิ!”


ผมรีบวิ่งไปเปิดประตูก็พบกับชายผมดำสูงโปร่งในชุดที่…...เท่มากๆ ที่มันทำเอาผมใจละลายเลยล่ะ บ้าเอ้ย เจ้าชายบ้าจริง แล้วผมจะเขินทำไมเล่า!!!


“ให้ฉันเข้าไปได้รึยัง”

“อ่าๆๆๆ”


ผมหลีกทางเเละเปิดทางให้อีกฝ่ายเข้ามาภายในบ้าน ดูเหมือนเขาจะดูตื่นเต้นหน่อยๆที่ได้มาบ้านผม


“โล่งจัง อยู่กับใครล่ะ”

“ก็นะ คือฉันอยู่คนเดียวน่ะ”

“แล้วให้ฉันเอาของไปไว้ไหน”

“เดี๋ยวฉันเอาไปเก็บให้ที่ห้อง…..คือคงไม่รังเกียจที่จะนอนห้องเดียวกันกับฉันใช่ไหม?”


เขาเดินเข้ามาใกล้ๆและส่งกระเป๋าให้ก่อนที่จะพูดกระซิบข้างหู ที่ทำเอาผมตั้งตัวไม่ถูก


“ปกติที่นายไปค้างกับฉัน เราก็นอนด้วยกันอยู่แล้วไม่ใช่หรอ?”


ผมก้าวเท้าฉับๆขึ้นห้องเอาของไปเก็บ….ความจริงก็คือใบหน้าของผมตอนนี้ร้อนแผ่วแปลกๆ ใจก็แอบเต้นตึกตักอีก ไม่นานนักผมจึงลงมาเพราะสงบสติได้แล้ว


“ไปนานนะเนี่ย ไปทำอะไรมาล่ะ”

“ก็เปล่าซักหน่อย ว่าแต่ดื่มน้ำหน่อยไหมน็อคโตะ”

“อืม ขอบใจ”


เขานั่งลงตรงโซฟาก่อนจะวางถุงพลาสติกกับถุงอะไรบางอย่างไว้กับพื้นและมองมาที่ผม มองทำไมเล่าาาา มีอะไรติดหัวผมรึไง


“อ่ะ น้ำ”

“ขอบใจ” น็อคติสพูดก่อนจะดื่มน้ำ “ฉันซื้อขนมกับพวกเครื่องดื่มมาเพียบเลย”

“เยี่ยมไปเลยย”

“ฉันเอาเกมมาให้เล่นด้วย หนังก็เช่ามานะ จะทำอะไรก่อนดี”

“งั้นฉันว่าเล่นเกมกันก่อนเถอะ แล้วตอนเย็นค่อยดูหนัง~”

“แล้วมีเครื่องเล่นไหม?”

“เอ่อ….”

“ไม่มีใช่ไหม”ผมพยักหน้าก่อนที่อีกฝ่ายจะถอนหายใจ“ดีนะที่ฉันเอามาเผื่อ….”

“น็อคโตะ! รักที่สุดเลยยยยย~”


ผมพุ่งเข้าไปกอดแล้วเอาหน้าถูๆอีกฝ่ายจนลืมไปว่ามัน….เป็นท่าที่ล่อแหลมสุดๆ แต่ประเด็นคือน็อคโตะไม่ผลักผมหรือดันหน้าแต่...แต่มือของเขากับโอบเอวแถมมองตาผมไม่กระพริบอีก


“เอ่อ...น็อคโตะ”

“ทำแบบนี้เนี่ย….อยากมาเป็นเจ้าหญิงให้ฉันรึไงกัน ฮืม?”


เมื่ออีกฝ่ายพูดแบบนั้น หน้ากับคอของผมก็เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆผมจึงสปิงตัวดึ๋งๆออกจากอีกฝ่ายทันที


“ท่านายตลกชะมัดพรอมโต้ 55555”

“น็อคโตะ อย่าแกล้งแบบนี้เซ่!”


น็อคโตะหัวเราะใส่เรื่อยๆจนผมต้องเข้าไปปิดๆปากอีกฝ่ายและนั่นทำให้ผมได้วิ่งไล่เขารอบบ้านไปรอบนึงเลยทีเดียว

จากนั้นเราจึงไปนั่งเล่นเกมกันที่โซฟาเหมือนเดิมพร้อมกินขนมไปด้วย เกมใหม่ที่น็อคติสเอานั้นสนุกมาก ทำเอาพวกเราเล่นกันจนตาแฉะ รู้ตัวอีกทีก็เป็นตอนเย็นซะแล้ว


“หิว”

“นี่ขนาดกินขนมไปด้วยนะเนี่ย….งั้นสั่งอะไรกินเลยละกัน กินอะไรดี พิซซ่า? ชุดอาหารเซ็ต?”

“อะไรก็ได้ที่….”

“ที่ไม่มีผัก?”

“ก็รู้นี่”


ผมหัวเราะก่อนที่จะโทรสั่งเซ็ตพิซซ่าให้มาส่งที่บ้านระหว่างรอผมเลยพาน็อคโตะไปดูห้องก่อนและสิ่งที่ได้ก็คือคำว่า โล่งจัง อีกแล้วววว โอ๊ยยยยย

ไม่เกินครึ่งชั่วโมงอาหารก็มาส่งที่บ้านและพวกเราก็เริ่มกินกันโดยที่มีสายตาของน็อคโตะมองถ้วยสลัดของผมอย่างไม่วางตา


“มันอร่อยรึไงกัน” เขาเอาส้อมมาเขี่ยๆผัก “ไม่เห็นจะน่ากินเลยซักนิด”

“ลองกินสิ มันก็อร่อยดีนะ มาๆๆๆ เดี๋ยวป้อน อ้ามมม”

“ไม่ ไม่กินนนนน” เขาหันหน้าหนีก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์ “แต่ถ้านายป้อนปากก็อีกเรื่องนะ”

“บ้า!”


ผมตีๆก่อนจะกินต่ออย่างเขินๆ เจ้าชายนี่ต้องทำให้คนอื่นใจเต้นตลอดเวลาเลยรึไงกัน แล้วหลังจากที่เรากินเสร็จก็ตกลงกันว่าจะอาบน้ำก่อนดูหนัง โดยที่เป่ายิงฉุบว่าใครจะอาบก่อน และคนที่ได้อาบก่อนก็คือผม….ซะที่ไหนเล่า

น็อคโตะเข้าไปอาบก่อนทิ้งให้ผมนั่งรออยู่ในห้อง เสียงทุกอย่างนั้นเงียบลงทันทีที่เขาหายไปมันทำเอาผมใจหายแปลกๆ นี่รึเปล่าที่เรียกว่าเหงาน่ะ คงไม่หรอกมัง นี่แค่หายไปอาบน้ำเองและอีกอย่างผมอยู่ที่นี่คนเดียวอยู่แล้วนี่คำว่า….ชินคงไม่เเปลกอะไร


“ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วนะ นายจะอาบต่อเลยไหม”

“อ่ะ อืม”


ภาพตรงหน้าของผมคือหนุ่มนุ่งผ้าขนหนูครึ่งตัวโชว์กล้ามเนื้อและซิกเเพคนิดๆแถมยังมองด้วยสายตาแบบนั้น ใจจะละลายแล้วนะ


“ฮืม….อะไร...”

“ป่ะเปล่าซักหน่อย”


เขาเดินเข้ามาใกล้ๆก่อนจะดึงผมไปใกล้ๆอีกครั้งเหมือนตอนกลางวันแต่มันต่าวตรงที่เขายังเปลือยแถมจับมือผมไปสัมผัสส่วนอกของเขาอีกต่างหาก


“น็อคโตะ ทำอะไรเนี่ย”

“ก็เห็นมองแบบนั้นนึกว่าอยากจับ”

“บ้า น็อคบ้า ไม่ใช่ซักหน่อย”

“หน้าแดงไปหมดแล้วน้าพรอมโต้”


น็อคโตะส่งยิ้มให้ผมก่อนจะเอาเรียวนิ้วมาลูบวนที่แก้มของผม ใจผมเต้นเสียงดังคึกโครมจนหูของผมอือไปหมด เจ้าชายต้องได้ยินแล้วแน่ๆ บ้าจริงงงง น็อคบ้าาาา

“ฉัน ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ เเต่งตัวให้เรียบร้อยด้วย”


ผมพูดก่อนจะสะบัดตัวดุ๊กดิ๊กออกมาแล้ววิ่งจู๊ดเข้าห้องน้ำก่อนจะทรุดแล้วกุมเข่านิดๆ บ้าจริง ก้อนในอกของผมจะทะลุออกมาได้อยู่แล้ว พอซักทีมันเสียงดังไปแล้วนะ พอเถอะน่า…..พอผมอาบน้ำและเเต่งตัวเสร็จน็อคโตะก็รอดูหนังกับผมซะแล้ว


“หนังเรื่องอะไรน่ะน็อคโตะ”

“เนี่ย….” เขายื่นซองหนังให้ดู “แต่ที่เเคชเชียร์บอกว่ามันสนุก ก็เลยเช่ามา”

“หนังรักเนี่ยนะ”

“อืม...แต่ถ้าไม่อยากดู เรานอนกันเลยก็ได้นะ”

“ไม่ใช่แบบนั้น….เรามาดูกันเถอะเนอะ ~ <3 ”


น็อคติสยิ้มบางๆให้ผมก่อนที่เราจะนั่งดูด้วยกันที่โซฟา หนังดำเนินไปเรื่อยๆ ผมก็รู้สึกว่า….นี่มันหนังสำหรับคนเป็นแฟนดูกันไม่ใช่หรอ ว๊ากกกกก

มือของผมและเขาเริ่มที่จะเข้าหากันโดยที่น็อคโตะเป็นฝ่ายที่เลื่อนมากุมมือแบบหลวมๆเหมือนกล้าๆกลัวๆ


“จับมือกันไว้แบบนี้...ได้ไหม”


สายตาของเขายังคงจับจ้องที่จอแก้วแต่เสียงที่ถามผมนั้นมันช่างมีความลังเลและไม่มั่นใจเอาซะเลย ผมไม่ตอบอะไรแต่พยักหน้าแถมแอบส่งเสียงเบาๆ


“อือ”


เราไม่ได้มองหน้ากันแต่มือที่กุมกันอยู่นั้นมันเริ่มเเน่นขึ้นตัวของเราก็ใกล้กันขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน คือก็รู้ว่ามันแปลกๆ มันอาจจะเป็นสิ่งที่เพื่อนสนิทไม่ได้ทำหรือรู้สึกต่อกัน แต่ผมก็ชอบมันและรู้สึกดีจนไม่อยากจะปฏิเสธมัน

พอดูหนังจบพวกเราก็พากันขึ้นห้องนอน มือที่กุมกันไว้ก็ยังไม่ปล่อย ให้ตายสิ ผมต้องทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ดีนะ


“น็อคโตะนอนบนเตียงนะ เดี๋ยวฉันนอนพื้น”

“ก็นอนด้วยกันสิ”

“เตียงเล็กแค่นั้นเอง นอนไม่ได้หรอก เดี๋ยวไปเอาฟูกมาปู….เอ๊ะ----”


น็อคโตะนั่งลงตรงเตียงก่อนจะดึงให้ผมลงไปด้วยแล้วพลิกตัวให้นอนด้วยกัน ผมจะลุกหนีแต่ก็ทำไม่ได้เพราะน็อคทิสนั้นล็อคผมไว้ด้วยวงเเขนของเขา


“รังเกียจหรอ”

“เปล่า จะไปปิดไฟต่างหาก”

“งั้นเดี๋ยวฉันไปปิดเอง อยู่ตรงนี้ นอนตรงนี้ อย่าขยับ”


เขาลุกขึ้นก่อนวิ่งไปปิดไฟแล้วพุ่งกระโดดเข้ามาล็อคผมเหมือนเดิม


“ไม่หนีไปไหนหรอกน่า น็อคโตะก็…..”

“ก็กลัวนี่น่า นายน่ะยังดื้อๆอยู่ๆ”


น็อคพูดไปด้วยเอาหน้าซุกๆตรงซอกคอไปด้วย ผมหันหลังให้เขาตอนนี้เราอยู่บนเตียงในท่าที่ผมถูกกอดจากด้านหลัง ความเงียบยามค่ำคืนเริ่มคืบคลานเข้ามาจนเขาพูดขึ้นอีกครั้ง


“วันนี้สนุกมากเลย”

“ฉันก็เหมือนกัน สนุกมากเลยล่ะ”

“นายคงเหงาน่าดูเลยสินะที่ต้องอยู่ในบ้านหลังใหญ่ๆแบบนี้”

“ไม่ขนาดนั้นหรอก ฉันชินแล้ว….”

“งั้นหรอ ฉันว่ามันชินไม่ได้หรอก ฉันเข้าใจอารมณ์นั้นนะ”


ใช่….ที่น็อคโตะพูดน่ะมันถูกทั้งหมด ผมไม่มีทางชินได้ ผมแอบขดตัวเล็กน้อยก่อนที่มืออันอ่อนโยนจะมาลูบหัวผมช้าๆ


“ถ้าเหงาก็บอกฉัน ฉันน่ะจะมาหานายทันที”

“....”

“ฉันจะมา....ทำให้ที่นี่ไม่เงียบเหงาอีกเพื่อนาย….ฝันดีนะ”


เขาพูดก่อนที่จะชะโงกหน้ามาจุ๊บที่หน้าผากของผมเบาๆและนิ่งไป นี่เป็นคุณสมบัติของเจ้าชายรึเปล่า ที่ต้องอ่อนโยนและใจดีแบบนี้ บ้าจริง ถ้าผมหลงรักขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ


“ฝันดีนะ เจ้าชายของฉัน”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

156 ความคิดเห็น

  1. #156 Lucia______ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:27

    รออยู่โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยค่ะมาต่อน้าาาาาา

    #156
    0
  2. #153 KimiNiUso (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 07:16
    จะอัพต่อมั้ยอ่าาาาา
    #153
    0
  3. #152 oppoiuyyuii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 20:12

    เมื่อไหรจะอัพฮะ?~//ทำเสียงน่ารักๆ+วาปมา

    #152
    0
  4. #150 0623142452 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 14:10
    อ่านเสร็จหนูนี่นั่งกัดหมอนเรยยยยย
    #150
    0
  5. #149 iitow141150 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:59
    เมื่อไหร่จะอัพหรอคะ?~(ออกมาจากทีวีนึกว่าจูออน)=}?
    #149
    0
  6. #148 iitow141150 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 21:57
    พ...พรอมโต้รู้สึกวาาจะโดนหยิกก..แก้มค่องข้างบ่อยมากนะคะเนี่ยยยยยยยยย โดยเฉพสะพี่บิ๊กบึ้มนี่หยิกจังงงงง
    #148
    0
  7. #146 เพลย์เลน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 19:07
    ตะมุตะมิ เป็นคำเดียวที่อธิบายจริงๆ ;v;)
    #146
    0
  8. #140 Princess Rainy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:35
    กรี๊ดดดด ขุ่นลูกทั้งสองขาาา ถ้าจะทำกันยังงี้แล้ว ทำไมไม่จับกดไปเลยคะ ทิ้งให้คนอ่านต้องไปต่อมโนเองงง
    #140
    0
  9. #139 Yamato Nokami yasusada (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:42
    อ่านไปอ่านมาหน้าเริ่มเเดงงงง ตั้ลร้ากกกก>\\<



    รอไรท์นะค้าาาาา
    #139
    0
  10. #138 Yamato Nokami yasusada (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:41
    อ่านไปอ่านมาหน้าเริ่มเเดงงงง ตั้ลร้ากกกก>\\<



    รอไรท์นะค้าาาาา
    #138
    0
  11. #137 Yamato Nokami yasusada (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 14:41
    อ่านไปอ่านมาหน้าเริ่มเเดงงงง ตั้ลร้ากกกก>\\<



    รอไรท์นะค้าาาาา
    #137
    0
  12. #134 Howdy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:49
    เอาจิงไหมค่ะตอนที่พรอมโต้ถูกพาตัวไปอ่ะค่ะอยากได้..น่าจะรู้นะค่ะ

    ปล.ถ้าไม่เข้าใจว่าฉากนั้นเราก้อจำไม่ได้เหมือนกันแต่เป็นฉากที่พรอมโต้สารภสพไปว่าตัวเองเป็นพวกของเมืองอะไรซักอย่างแล้วก้อเป็นฉากที่ใช้โค้ชของตัวเองเปิดประตูอ่ะค่ะ
    #134
    0
  13. #133 MSmiLelY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:10
    ต้องอ่อยเบอร์แรงขนาดนี้มั้ยเจ้าชายยยยยย เขินมาก
    #133
    0
  14. #132 coldwintry (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:37
    เจ้าชายขาาา อ้อยเหลือเกินนนน
    หนูพรอมพ์ก็ไม่ต้องกลัวหลงรักเจ้าชายหรอก ไงๆ ก็ไม่พ้น
    เจ้าชายเขาก็คงยินดีรับรักหนู
    น่ารักมากๆๆๆ เลยค่าาา ^^
    #132
    0
  15. #131 ฺBlack Cat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:43
    ละมุนละไม ดีต่อใจ คนอ่านเขินตัวจะแตก /////
    #131
    0
  16. #130 kn_nin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:24
    ละมุนสุดๆ ฟินมากค่ะเขินเลย รอไรท์นะค่า
    #130
    0
  17. #129 JaPuJu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:53
    ละมุนมากๆอ่ะะ ฟฟฟฟฟฟ///-\\\ เขินแทนหนูพรอม
    #129
    0
  18. #128 Sweet-Shota (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:11
    ฮรืออออออ นอคโตะข่นบร้าาาา เขินแทนหนูพรอมพ์//-//
    #128
    0
  19. #127 Fuyu no Hana (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:08
    น็อคมีความเนียนนะ ตอนนี้ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ 555555+

    น่ารัก ฟินเวอร์
    #127
    0
  20. #126 Mick (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:06
    ฟินนนน~~~~ -///-



    มาอัพต่อไวๆนะคร้าบบบ # เป็นกำลังใจให้
    #126
    0
  21. #125 สาววายครองโลก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:53
    อ้ากกกกเมียข้าน่ารักมากก

    #อัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพต่อต่อต่อ#

    อัพต่อใวๆนะคะรออยู่*-*
    #125
    0
  22. #124 พาส ต้า คุง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:54
    ว้ากกกกกกห

    น่ารักมากกกกก เลย พรอมจ้าาาา โอ้ยยยย เมียผม---

    #124
    0
  23. #123 kuroiji2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:53
    ตั้ลลัก-//-
    #123
    0