เล่ห์รักเมฆา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 34,960 Views

  • 71 Comments

  • 756 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    14,594

    Overall
    34,960

ตอนที่ 8 : บทที่ 3 ชอกช้ำ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    2 ก.พ. 62

                               บทที่ 3 ชอกช้ำ (1)

                     
               
                           (อิมเมจภาพ : ปราง กัญญ์ณรัณ)



มือเรียวนุ่มจับประคองเสื้อสเวตเตอร์สีน้ำเงินเข้มใส่ลงในกล่องของขวัญอย่างทะนุถนอม หยิบการ์ดอวยพรวันเกิดที่เขียนขึ้นด้วยลายมือบรรจงสวยงามของตัวเองขึ้นมาอ่านทวนซ้ำอีกครั้ง

สุขสันต์วันเกิดนะคะ
ขอให้คุณเก้ามีเเต่ความสุขเเละประสบความสำเร็จในชีวิต ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ คิดหวังสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนาทุกประการ

เเก้มสาวเเดงระเรื่อเมื่ออ่านจบ วางการ์ดหอมอ่อนลงบนเสื้อสเวตเตอร์นั้นเเละปิดฝากล่องให้เรียบร้อย

ของขวัญพิเศษ...สำหรับคนพิเศษ

"จันทร์ เสร็จหรือยังลูก ไปกันได้เเล้วไป" ศิภาเดินเข้ามาตามลูกสาวคนโต เพื่อไปงานเลี้ยงวันเกิดของ 'นพกร' ลูกชายของเพื่อนสนิท

"เสร็จเเล้วค่ะ" หญิงสาวในชุดเดรสสีชมพูอ่อนขยับกายลุกขึ้นจากเตียง พร้อมกับหยิบกล่องของขวัญมากอดไว้ในอ้อมเเขน

"ลูกเอาของขวัญอะไรให้ตาเก้ากันหือ?"

"เสื้อน่ะค่ะ จันทร์ถักเอง"

"อ้อ...เเม่ก็ว่าเเล้ว เห็นนั่งถักมาเป็นเดือน"

นางอมยิ้มเมื่อได้ฟังคำตอบ นี่เเหละหนา 'ม่านพระจันทร์' ผู้ซึ่งทำทุกอย่างด้วยใจ ยิ่งถ้าเป็นคน 'พิเศษ' สำหรับลูกสาวด้วยล่ะเเล้วล่ะก็ ไม่มีอะไรที่ยากเกินความสามารถเลย
เเละเเล้ว...ความเจ็บเเปลบก็เเล่นเข้ามาที่หัวใจของคนเป็นเเม่ เมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้เกี่ยวกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นในงานเลี้ยงวันเกิดคืนนี้
ยิ่งเพ่งพิศมองใบหน้าของลูกสาวผู้หัวอ่อนเเล้วก็ให้นึกสงสาร เเต่ทำอย่างไรได้ในเมื่อทุกอย่างถูกกำหนดไว้เเล้ว จะหลีกเลี่ยงไม่ให้ไปเผชิญความเป็นจริงก็กระไรอยู่ สู้ให้รู้เเละยอมรับมันไปเลยเสียดีกว่า

"เราไปกันเถอะ เดี๋ยวเเม่ไปดูยายขวัญหน่อยดีกว่าว่าเสร็จหรือยัง"

"เดี๋ยวจันทร์ไปตามขวัญเองดีกว่าค่ะ เเม่ลงไปรอที่รถเถอะ"

"เอางั้นก็ได้ เเม่ไปล่ะ รีบตามลงมากันเร็วๆนะ เดี๋ยวจะสาย"

เมื่อร่างของมารดาเดินลงบันไดเวียนไปจนลับสายตาเเล้ว ม่านพระจันทร์ก็เดินไปที่ห้องนอนข้างๆที่อยู่ติดกัน ซึ่งเป็นห้องนอนของ 'ขวัญฤทัย' น้องสาวคนเดียวของเธอ

ก็อก ก็อก ก็อก

"ขวัญเสร็จหรือยังน่ะ พ่อกับเเม่เขาจะไปเเล้วนะ" หญิงสาวเอ่ยเรียกหลังจากที่เคาะประตูห้องสามครั้ง ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างของน้องสาวในสภาพไม่สู้ดีนัก

"ขวัญไม่ไปได้ไหมคะ ขี้เกียจ" เด็กสาววัยสิบเเปดปีพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ตนยังอยู่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสามส่วนธรรมดาๆ ไม่ได้ใส่ชุดเป็นทางการอย่างที่ควร

"ไปเถอะขวัญ งานวันเกิดพี่เก้าทั้งที"

"ถึงขวัญจะไปหรือไม่ไปมันก็ไม่มีผลอะไรทั้งนั้นเเหละค่ะ เเถมเจ้าของวันเกิดก็ใช่ว่าจะต้อนรับขับสู้ขวัญเสียเมื่อไหร่"

"เอาน่า เมื่อวานอารัตน์เขาก็ถามถึง ถ้าขวัญไม่ไป อารัตน์คงเสียใจเเย่ ไปเถอะนะ"

"เฮ้อ...ก็ได้ ถ้าเพื่ออารัตน์ ขวัญจะยอมไป พี่จันทร์ลงไปก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวขวัญตามไป ขอไปเอาโทรศัพท์ก่อน"

หญิงสาวยิ้มอย่างอ่อนใจ ในที่สุดก็หาเหตุผลดีๆมาโน้มน้าวขวัญฤทัยได้
การที่จะชักชวนให้คนเป็นน้องสาวออกงานสังคมนั้นเป็นเรื่องยากพอๆกับการพยายามฝึกขับรถของเธอ...
ม่านพระจันทร์พอเข้าใจว่าเเม่จอมดื้อกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น เเต่ก็ทั้งเฮี้ยว ทั้งเเสบ เเถมยังตั้งตัวเป็นอริกับผู้เป็นมารดามาตั้งเเต่เล็กๆ
นี่คือสาเหตุที่เธอไม่ให้เเม่เป็นคนมาตามขวัญฤทัย ไม่อยากนั้นล่ะก็ได้เกิดศึกสงครามเป็นเเน่







"สวัสดีครับคุณอา ขอบคุณที่ให้เกียรติมาร่วมงานวันเกิดของผมนะครับ"

นพกรผู้เจ้าภาพงานวันเกิดกล่าวทักทายด้วยวาจาสุภาพน่าฟัง ทันทีที่ครอบครัวปุณยภักดิ์เดินทางมาถึงที่ห้องอาหาร VIP ของโรงเเรมยอเกียรติคุณ ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงเเบบเรียบง่ายสำหรับสองครอบครัวเท่านั้น

"นี่ของขวัญวันเกิดของอาสองคนนะตาเก้า หึหึ ขอให้มีความสุขมากๆนะ"

"ขอบคุณครับ" ชายหนุ่มยิ้มขอบคุณจากใจจริง พลางรับของขวัญวันเกิดส่งให้พนักงานนำไปเก็บ เเละปล่อยให้ผู้ใหญ่ทั้งสองเข้าไปข้างในห้องอาหาร

"เอ่อคือว่า..." ม่านพระจันทร์มองกล่องของขวัญในมือด้วยความรู้สึกเคอะเขิน หัวใจดวงน้อยเต้นรัวเร็วเมื่อมาอยู่ต่อหน้าคนที่เธอเเอบเฝ้าหลงรักมาเนิ่นนาน เเต่ก่อนที่จะได้พูดอะไร น้องสาวที่ยืนอยู่ข้างๆก็ขัดขึ้นเสียก่อน

"ขวัญขอตัวเข้าไปข้างในก่อนนะพี่จันทร์" ร่างผอมบางเดินกระทืบท้าวปึงปังผ่านหน้าเจ้าภาพเข้าไปในห้องอาหารอย่างมิไยดีเจ้าภาพที่ยืนอยู่

"เฮ้อ...อย่าไปถือสาเเกเลยนะคะ" หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ เมื่อเห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่ เพราะนพกรก็เป็นอีกหนึ่ง 'อริ' ที่น้องสาวไม่ถูกชะตาด้วยมาตั้งเเต่ยังเด็ก

"ช่างยายขวัญเถอะ ผมชินเเล้ว ว่าเเต่คุณจันทร์มีของขวัญอะไรให้ผมเหรอครับ"

"นี่ค่ะ" เธอยื่นกล่องของขวัญในมือให้กับคนตรงหน้า "ลองเปิดดูก่อนสักนิดได้ไหมคะ จันทร์ไม่เเน่ใจว่าคุณเก้าจะชอบมันหรือเปล่า"

ชายหนุ่มรับไปเปิดออกดู เเละค่อยๆหยิบสิ่งที่อยู่กล่องมาคลี่กางออก เมื่อได้เห็นก็ถึงกับยิ้มกว้างด้วยความรู้สึกยินดี

"สวยมากเลยครับ ขอบคุณมาก"

"จันทร์ดีใจที่คุณเก้าชอบ ใกล้หน้าหนาวเเล้ว...หวังว่าคุณเก้าคงได้ใส่มัน"

"ไม่ต้องรอถึงหน้าหนาวหรอกครับ ถ้ากลับถึงบ้านเมื่อไหร่ ผมจะลองใส่เเล้วถ่ายรูปส่งไปให้คุณดู"

"จะรอดูนะคะ" เธอตอบเสียงเเผ่วเบา

"คร้าบ" เขายิ้มตาหยี

ม่านพระจันทร์สุขใจเหลือเกิน ทุกครั้งที่ได้พบหน้า ได้พูดคุยกับนพกร ได้เห็นรอยยิ้มของเขาตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอตั้งใจทำเพื่อมอบให้เขา จนอยากจะหยุดทุกช่วงเวลาไว้ตรงนี้... ความรักที่เธอเฝ้าถนอมมาเป็นเวลาเนิ่นนานหลายปี อาจลงเอยด้วยความสุขตามที่ปรารถนาเอาไว้ในอีกไม่นาน








ชี้เเจงนิดนึง~ อย่างที่ไรท์มุกเคยบอกกับนักอ่านทุกคนไปเเล้วว่านิยายเรื่องนี้คือภาคต่อ อาจจะมีทามไลน์เชื่อมโยงกันบ้าง ซึ่งถ้าใครเคยอ่านจากเรื่องที่เเล้วก็คงจะรู้ว่าเหตุการณ์ต่อจากนี้จะเป็นยังไง555+

หรือถ้าใครที่ไม่เคยอ่านเเล้วอยากทราบความเป็นมาของตัวละครมากขึ้นก็ไปตามอ่านกันได้นะคะ 'ซ่อนรักไว้ใต้วิวาห์' ซึ่งเป็นคู่ของพี่เก้ากับน้องขวัญ ที่ไรท์กำลังรีไรท์ปรับปรุงเนื้อหาใหม่ จะลงให้อ่านจนจบเเน่นอนค่ะ

ปล.เรื่องนี้มีการเเก้ไขเนื้อเรื่องเพื่อความสมเหตุสมผล ซึ่งอาจมีอะไรหลายอย่างที่เปลี่ยนเเปลงไปบ้างนะคะ ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #55 Nualchan_AUI (@Nualchan_AUI) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 20:20
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #55
    0