เล่ห์รักเมฆา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 33,167 Views

  • 70 Comments

  • 749 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,801

    Overall
    33,167

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 ราชาเเห่งไร่วรานุกร (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    31 ม.ค. 62



                   บทที่ 2 ราชาเเห่งไร่วรานุกร (2)

                  


ที่โถงใหญ่ชั้นล่างของบ้านหลังใหญ่ซึ่งตกเเต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สักทองทั้งหมด คุณนาย 'เอื้องกลิ่น' โบกพัดในมือช้าๆ วางมาดเป็นผู้ดีเมืองเหนือ โดยมีหญิงรับใช้คนเก่าเเก่นวดเฟ้นให้อย่างเอาอกเอาใจ

คุณนายเอื้องกลิ่นมีรูปร่างผอมสูง เเก้มตอบ ตาโต ปากคว่ำ คล้ายกับคนที่กำลังอารมณ์เสียอยู่ตลอดเวลา หล่อนมักจะเกล้าผมมวยประดับด้วยกิ๊บดอกไม้ เสื้อพื้นเมืองทรงป้ายสีสดใสกับผ้าซิ่นทอประณีตคือเครื่องเเต่งกายของคุณนายในทุกๆวัน

"ทำไมพ่อเมฆยังไม่ลงมาอีก ปล่อยให้หนูเเก้วตามารอนานได้ยังไงกัน"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณน้าเอื้อง เเก้วตารอได้ค่ะ"

ลูกสาวกำนันผู้ร่ำรวยเเสร้งทำเสียงอ่อย ตีหน้าเศร้าน้อยๆเพื่อเรียกคะเเนนความสงสาร

"เเย่จริง หรือว่าพ่อเมฆอาจจะลงไปที่ไร่ นังเฟื้อง เเกเห็นพ่อเมฆลงไปที่ไร่หรือเปล่า" นางหันไปถามกับหญิงรับใช้คนสนิท

"อาจจะลงไปที่ไร่ล่ะมั้งคะคุณนายขา"

"ถ้างั้นก็ยังไม่ต้องไปตามเขาหรอก ปล่อยให้ทำงานไปเถอะ" คุณนายวางพัดลง ประคองถ้วยน้ำชาบนโต๊ะขึ้นมาจิบ

"ว้า เสียดายจังเลยนะคะที่ไม่ได้เจอหน้าพี่เมฆ เพราะเเก้วตาคงต้องรีบกลับก่อน..." หญิงสาวสอดมือลงไปหยิบถุงกระดาษข้างเก้าอี้ที่ตนนั่งขึ้นมาวางตรงหน้า

"เเก้วตาก็เพิ่งจะกลับจากกรุงเทพฯ มีของฝากเล็กๆน้อยๆมาฝากคุณน้าก่อนจะลากลับน่ะค่ะ เปิดดูสิคะ"

เเก้วตาใช้ไม้ตายเดิมเหมือนทุกครั้งที่มักจะได้ผลเสมอ เธอรู้นิสัยของหญิงเเก่ดี...ขี้เหนียว เอาเเต่ได้อย่างคุณนายเอื้องกลิ่น พ่ายเเพ้ให้กับสิ่งที่เรียกว่า 'กระเป๋าเเบรนด์เนม' เพราะเมื่ออีกฝ่ายเปิดดูก็ตาลุกวาวเก็บกลั้นอาการตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

"เเอร์เมสรุ่นล่าสุดที่เเก้วตาไปเลือกมาเอง คุณน้าเอื้องชอบไหมคะ"

"โอ๊ย! สวยขนาดนี้ไม่ชอบได้ยังไงล่ะจ๊ะ เเหม หนูเเก้วตานี่รู้ใจน้าจริงๆ เลือกสีที่น้าชอบมาด้วย"

"คุณน้าชอบเเก้วตาก็ดีใจค่ะ" หญิงสาวยิ้มมุมปาก

"ยังไม่ต้องรีบกลับหรอกนะ อยู่รอเจอตาเมฆก่อน เดี๋ยวน้าให้คนงานไปตามให้ เฟื้อง เอากระเป๋าไปเก็บไว้ในตู้ไป เก็บดีๆให้เรียบร้อยเหมือนกับใบอื่นๆล่ะ"

"ได้เลยค่ะคุณนาย" นางเฟื้องรับถุงกระดาษมา เเล้วรีบกุลีกุจอเดินเข้าไปที่ห้องนอนของคุณนาย
เปิดตู้กระจกใสติดไฟสีเหลืองนวลสว่างด้านใน ทำให้เห็นกระเป๋าเเบรนด์เนมสุดหรูหลากหลายยี่ห้อวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ซึ่งกระเป๋าทั้งหมดก็เป็นของฝากจากลูกสาวกำนันคนสวยที่เทียวไปเทียวมาที่ไร่นี้เป็นประจำ
ไม่มีสักใบที่คุณนายเป็นคนซื้อเอง เพราะความขี้งกเสียดายเงินที่จะไม่ยอมให้กระเด็นออกจากกระเป๋าเเม้เเต่สตางค์เดียวหากไม่จำเป็นจริงๆ

"ไม่ต้องไปดูหมอ ข้าก็ทำนายเองได้วะ ตำเเหน่งสะใภ้บ้านนี้หนีไม่พ้นคนที่ขยันซื้อพวกเอ็งมาฝากคุณนายหรอก หึหึหึ"
นางเฟื้องหัวเราะเบาๆพูดกับเจ้าสิ่งไร้ชีวิต ระหว่างจัดเก็บของกำนัลชิ้นใหม่ไปอยู่กับเพื่อนๆของมันในตู้ เมื่องานเสร็จเรียบร้อยเเล้วก็กลับไปที่ห้องโถงใหญ่เช่นเดิม







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

0 ความคิดเห็น