[kaido,kaisoo] OS/SF จักรวาลมหาสมุทร

ตอนที่ 16 : [OS] Yes, My Lord

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    16 ม.ค. 61











‘Yes, My Lord’

 



ภายใต้คฤหาสน์ใหญ่โตที่ใครๆก็เฝ้าใฝ่ฝัน อีกทั้งสถานะทางสังคมที่ทุกคนต่างเรียกหา หากไม่ได้มีเชื้อตระกูล ก็หมายที่จะครอบครองหัวใจของทายาทท่านดยุก ผู้เป็นใหญ่ของคฤหาสน์แห่งนี้ แต่ทว่าก็ยังคงไม่มีใครที่จะสามารถเข้ามาเหยียบแม้เพียงบันได้ทองขึ้นชั้นบนได้เลย


มีเพียงคนงานส่วนตัวของทายาทผู้สืบสกุลเท่านั้น ที่จะสามารถเข้าออกทุกพื้นที่ในคฤหาสน์ได้ตามที่ต้องการ พ่อบ้านตระกูลคิม ตระกูลพ่อบ้านที่ใครๆต่างก็รู้จักกันและเล่าขานต่อกันว่าเป็นตระกูลที่ทำงานรับใช้ท่านดยุกมาหลายช่วงอายุคน เคียงคู่รับใช้ไม่ต่างจากดาบคู่กายของนักรบส่วนพระองค์




“วันนี้ฉันมีนัดรึเปล่า คิมไค?” ริมฝีปากอิ่มขยับเอ่ยถามต่อพ่อบ้านประจำตัว แววตากลมโตก้มมองตามปลายนิ้วยาวที่กำลังกลัดกระดุมเสื้อให้เขาทีละเม็ดอย่างชำนาญ


“ช่วงสายวันนี้ทหารของราชินีจะมาเข้าพบขอรับ หลังจากนั้นผมจะพาคุณหนูไปทานของว่างที่สวนกุหลาบต่อขอรับ”


“อืม นั่นสิ ฉันไม่ได้ไปนานเท่าไหร่แล้ว”


“เกือบอาทิตย์ได้แล้วขอรับคุณหนู” พ่อบ้านประจำกาย ถดถอยออกจากร่างเล็กหลังจากจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยตามหน้าที่แล้ว เขาก้มหัวลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการทำความเคารพ


“ต้องพาฉันไปนะคิมไค”


“ขอรับคุณหนู”


ความสัมพันธ์ของคุณหนูทายาทตระกูลดยุก กับพ่อบ้านคนสนิทของคุณหนูนั้น ต่างเป็นภาพชินตาของเหล่าคนงานภายใน ไม่ว่าที่ใด หรือเมื่อไหร่ หากมีคุณหนูคนเล็ก ก็มักจะต้องมีพ่อบ้านคิมไคอยู่ที่นั่นด้วยเสมอไม่ห่างกาย


คิมไคน้อมรับใช้ด้วยความภักดีมาโดยตลอด หน้าที่ถูกเริ่มตั้งแต่เขาอายุได้เพียงสิบปี และคุณหนูที่เพิ่งกำเนิดได้เพียงสามวัน นั่นเป็นครั้งแรกที่จงอินเอ่ยปฏิฌาณต่อหน้าท่านดยุกว่าจะมอบศีรษะจรดปลายเท้าให้แก่คุณหนูคนเล็กไปตลอดกาล


โค้ทหนาตัวใหญ่ถูกวางคลุมลงบนไหล่แคบ ปกป้องจากความหนาวของสภาพอากาศในช่วงเดือนมกราคมเช่นนี้ หิมะยังคงโปรยปรายลงมาแม้เป็นช่วงบ่าย ที่ควรมีแสงแดดส่องสว่างจ้าเหมือนเช่นหน้าร้อน หมู่ดอกกุหลาบสีแดงสดต่างก็ถูกปกคลุมไปด้วยความเหน็บหนาวและเกล็ดน้ำแข็ง กัดกร่อนเสียจนกลายเป็นสีซีด เฉกเช่นคิมไคที่ชักนำความสุขุมเข้ากล่อมเกลาคุณหนูแสนดื้อรั้น ให้กลายเป็นเด็กดี


“นายจำเรื่องเล่าขานของสวนกุหลาบพันปีแห่งนี้ได้หรือไม่”


คุณหนูตัวน้อยยกยิ้มบางๆ เขาถอดถุงมือสีขาวออกเผชิญความเหน็บหนาวภายนอก ปลายนิ้วสีขาวสีซีดยื่นออกไปแตะเข้ากับกลีบกุหลาบจนเกล็ดหิมะสีขาวกระจายตัวออกมา ก่อนจะร่วงหล่นหายไปในพื้นดิน


“จำได้ขอรับ”


“หลายครั้งฉันก็อยากจะเด็ดมันด้วยตัวเองนะ”


“....”


“และนายคงรู้ดี ว่าฉันจะมอบมันให้ผู้ใด” แววตากลมโตมองกลับมาที่พ่อบ้านของเขา และก็ทำให้คิมไคผู้ดูแลจุดรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้าคมเข้มได้ไม่ต่างกัน เพราะเรื่องเล่าขานที่ถูกกล่าวถึงนั้น


 




หากเด็ดกุหลาบจากสวนแห่งนี้มอบให้ผู้ใด

จะตกเป็นทาสรักผู้นั้นตลอดกาล


















 

สุดท้ายดอกกุหลาบสีแดงที่เติบโตอีกครั้งในช่วงฤดูหนาวก็ถูกนำมาวางอยู่ภายในห้องนอนของคุณหนูคนเล็ก ดีโอยกยิ้มเมื่อตื่นขึ้นมาเห็นว่ามันยังคงชูช่องดงามอยู่ในภายในแจกันสีใส ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่คิมไคก็ยังคงเป็นพ่อบ้านที่มักคอยเอาใจเขาอยู่เสมอ

ตากลมเชยมองพ่อบ้านคนสนิทที่กำลังจัดอาหารเช้าให้กับเขา เป็นภาพชินตาที่ทุกเช้า หรือทุกๆชั่วโมง เขาจะต้องมีคิมไคอยู่ในสายตาเสมอ เขาไม่เคยปล่อยให้คิมไคหลุดออกนอกกรอบสายตา เช่นเดียวกับคิมไคที่ไม่คิดจะห่างกายคุณหนูคนเล็กเช่นกัน


“ทำไมถึงได้มองกระผมแบบนั้นหรือขอรับ” คิมไควางถอดอาหารไว้บนตักก่อนจะขยับตัวเข้าชิดร่างของผู้เป็นนาย ที่ยังคงนั่งอยู่บนเตียงขนาดใหญ่


“เปล่า” ดีโอยังคงไม่ละสายตา จับจ้องภาพคิมไคจัดผ้ากันเปื้อนให้กับเขา


“อ้าปากสิขอรับ” ขนมปังกรอบอุ่นๆถูกยื่นมาเหนือริมฝีปากอิ่ม หากทว่าริมฝีปากคู่นั้นยังคงปิดสนิท


“ฉันเคยบอกแล้วนะคิมไค”


“.....”


“ฉันบอกให้ป้อน ทำไมไม่ทำ”


ขนมปังกรอบถูกเปลี่ยนทิศทาง กลายเป็นร่างหนาที่กินมันเข้าไปแทน แต่เพียงชั่วครู่เท่านั้น ริมฝีปากอิ่มที่เคยดื้อดึงถูกประกบเข้ากับอวัยวะชนิดเดียวกันกับอีกฝ่าย เมื่อถูกตามใจ การเอาแต่ใจก็ย่อมตามมา ดีโอขยับกายขึ้นมาอยู่เหนือตักแกร่ง พร้อมทั้งบดจูบไล่กวาดเอามื้อเช้าของตนกลับเข้าสู่โพลงปากของตนเองอย่างเอาแต่ใจ


เป็นทาสของฉัน จงอิน


เมื่อหมดอาหารมื้อเช้า ก็ต้องต่อด้วยอาหารหวาน ดีโอยังคงไม่ย้ายร่างออกไปไหน เสื้อเชิ้ตที่ใส่นอนเพียงตัวเดียวนั้นช่างหมิ่นเหม่เหลือเกินเมื่อถูกขยับร่นจากพ่อบ้านคนสนิท

ดีโอยกมือน้อยๆขึ้นวางบนแก้มสาก ประคองใบหน้าคมเข้มเอาไว้ก่อนจะบดจูบลงมาอีกครั้ง ค่อยๆป้อนกลิ่นหอมหวานที่ออกมาจากกายเล็กให้ผู้เป็นทาสได้ลุ่มหลง ภาพเหตุการณ์ร้อนแรงในยามเช้าเช่นนี้ไม่มีเคยมีผู้ใดรู้เห็น มีเพียงดอกกุหลาบสีแดงที่ถูกตัดมาประดับห้องนอนของคุณหนูในทุกๆปีเพียงเท่านั้น


เป็นพยานของการผูกมัดความรักทั้งปวง

 




________________








 

เป็นอีกหนึ่งในไม่กี่วันที่ท่านดยุกประจำตระกูลจะเข้าประจำงานในคฤหาสน์แห่งนี้ เหล่าคนใช้พากันวิ่งวุ่นเพื่อเข้ารับใช้เจ้านายสูงสุด มีเพียงห้องนอนของคุณหนูคนเล็กประจำตระกูลเท่านั้น ที่ยังคงเงียบสงบดังเช่นเคยเป็นมาโดยตลอด


คิมไคค่อยๆจัดแจงเสื้อผ้าของคุณหนูอย่างประณีตไม่มีบกพร่อง เพื่อให้เพรียบพร้อมต่อการเข้าพบท่านดยุกสูงสุดประจำตระกูล หรือบุคคลที่ขึ้นว่าเป็นบิดาแท้ของคุณหนูดีโอ


“ขอประทานอภัยขอรับ ท่านดยุกขอเรียกพบขอรับ” เสียงเคาะประตูดังตามด้วยพ่อบ้านประจำกายท่านดยุกที่เปิดประตูเข้าเพื่อกล่าวสาร


“ฉันหรือ?” ดีโอยกปลายนิ้วชี้เข้าหาตัว


“เปล่าขอรับ ท่านดยุกประสงค์ที่จะพบพ่อบ้านคิมไคก่อนขอรับ”


“หือ?” ดีโอเปลี่ยนแววตาสงสัยเป็นขุ่นเคือง เพราะไม่ว่าแต่ไหนแต่ไร หากไม่ใช่เรื่องด่วนร้ายแรงท่านดยุกจะไม่มีทางเรียกพบคิมไคเป็นอันขาด โดยเฉพาะในครั้งนี้ที่ท่านประสงค์ที่จะพบคิมไคก่อนที่จะเป็นคุณหนูคนเล็กของตระกูล


“เดี๋ยวกระพบไปขอรับ” สิ้นคำตอบรับของพ่อบ้านคิมไค ประตูห้องนอนก็ปิดลงพร้อมกับความเงียบสงบที่กลับมาเช่นเดิม


“ทำไมต้องไป?” ดีโอเอ่ยขึ้นถาม


“แล้วทำไมกระผมถึงต้องไม่ไปล่ะขอรับ?”


“ฉันไม่ให้ไป....”


“....”


“...ได้มั้ย” จากคำสั่งกลับกลายเป็นคำขอร้อง ซึ่งคุณหนูเองก็ยังคงไม่รู้ถึงสาเหตุนั้น ว่าทำไมเขาถึงต้องเอ่ยและนึกคิดอะไรเช่นนั้นออกมา รู้เพียงแค่ไม่อยากให้คิมไคได้เข้าพบพ่อของเขาในวันนี้เท่านั้นเอง


“แต่คำสั่งของท่านดยุกไม่มีผู้ใดสามารถปฏิเสธนะขอรับ”


“ฉันไง ฉันจะปฏิเสธเอง”


“คุณหนู”


“คิมไค นายต้องเชื่อฟังฉัน”


“อย่าดื้อเลยขอรับ”


“แต่ว่า


“คุณหนูของกระผมจะเป็นเด็กดี” ฝ่ามือหนาวางลงบนกลุ่มผมของผู้เป็นนาย เพียงลูบลงเบาๆ แววตาเอาแต่ใจของคุณหนูนั้นก็แปรเปลี่ยนไปในทันที


“รอกระผมอยู่ที่นี่นะขอรับ” คิมไคเอ่ยต่อรอง พร้อมกดจูบลงบนหน้าผากขาว ฝากฝังความอบอุ่นปกป้องหัวใจดวงน้อยของผู้เป็นนายเอาไว้



ดีโอทำได้เพียงตามคิมไคที่เดินออกจากห้องไปแล้ว ประตูบานใหญ่ถูกปิดสนิท เมื่อไร้พ่อบ้านประจำกายอยู่ในกรอบสายตา ความกระวนกระวายก็ถูกก่อขึ้นภายในใจทันที ก้อนกลมที่เต็มไปด้วยความหวาดระแวงค่อยๆกลิ้งไปมาในอกซ้ายของคนตัวเล็ก


ยอมเป็นเด็กดื้อขัดคำกล่าวของคนที่อายุมากกว่า ขาน้อยค่อยๆก้าวออกมาจากห้องนอน รีบเดินฉับๆไม่สนใจบ่าวไพร่ที่พากันก้มหัวทำความเคารพตลอดทาง เพราะในใจตอนนี้ได้วิ่งนำหน้าเขาไปที่ห้องของท่านดยุกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


เด็กดื้อเอียงหน้าแนบชิดกับประตูบานใหญ่ หวังแอบฟังสิ่งที่จะเกิดขึ้นภายในห้อง คิ้วหนาถูกขมวดเข้าหากันจนยุ่งเหยิงเมื่อไม่ได้ยินสิ่งที่คนข้างในพูดกัน พยาพยามปรับเปลี่ยนท่าทางให้อยู่ในลักษณะที่จะสามารถได้ยินเรื่องราว หากทว่าประตูไม้บานนี้ก็ยังให้เพียงความเงียบตอบกลับมา


“เข้ามาสิ ดีโอ” ประตูใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมร่างทานดยุกผู้สูงศักดิ์


“อะ เอ่อ...” คนที่แอบฟังก็ได้แต่พยายามยืนทรงตัวหลังจากที่แทบล้มหน้าขมำเพราะประตูถูกเปิดออกโดยไม่ทันตั้งตัว


“ไหนๆแล้วก็ควรเข้ามารับฟังด้วยกันเสียเลย”


“ครับ?” ดีโอเดินเข้ามาภายในห้องอย่างไม่เข้าใจนัก เขาถูกจับให้นั่งลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่ โดยมีคิมไคยืนมองอยู่อีกด้านของโต๊ะท่านดยุก


“กระผมจะรินชาให้นะขอรับ” คิมไคก้มตัวรินน้ำชาร้อนๆใส่แก้วเซรามิกสีขาวที่ถูกวางไว้หน้าคุณหนูคนเล็ก ท่าทีที่สุขุมนั้นช่างแตกต่างกันกับดีโอยิ่งนัก เพราะในตอนนี้คุณหนูคนเล็กนั้นช่างตื่นกลัว กลัวว่าสิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากได้ยิน


“ฉันอยากให้คิมไคที่มีคู่ครองเสียที”


ใช่ นี่คือสิ่งที่คุณหนูคนเล็กเกลียดมันมากที่สุด


“บอกฉันสิคิมไค ว่านายจะเข้าพิธีดูตัวที่ฉันจะจัดขึ้นให้”


เพราะคิมไค เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว


“ไม่


“กระผมยินดีขอรับ” เสียงเล็กถูกกลืนหายไปพร้อมกับคำพูดของคิมไค ที่น้อมรับคำสั่งของท่านดยุกอย่างว่าง่าย


ง่ายเสียจนเหมือนโยนหัวใจของเขาลงในถังขยะเช่นนั้น


“ไม่ไม่ได้เด็ดขาด!!” ร่างน้อยผุดลุดขึ้นยืนทันที


“อะไรของเธอ ดีโอ” ท่านดยุกกล่าวถามพร้อมความสงสัย


“ผมไม่ให้คิมไคเป็นของใครทั้งนั้น เขาคือคนของผม”


“มันไม่เหมือนกันเสียหน่อย พ่อบ้านของเธอ ยังไงซะก็ต้องสืบทายาท เพื่อดูแลทายาทของเรา”


“แต่คิมไคสัญญากับผมแล้ว ว่าจะอยู่กับผมตลอดไป”


“ฉันก็ไม่เห็นเขาจะทิ้งเธอไปไหน”


“ทิ้งสิ คิมไคกำลังทิ้งผมไปเป็นของคนอื่น”


“ไปกันใหญ่แล้วนะดีโอ”


“แต่ท่านพ่อ


“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นดีโอ”


“คิมไค นายจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ นายปฏิเสธท่านออกไปสิ” เมื่อหมดตัวช่วยจากผู้เป็นพ่อ ดีโอก็หันไปว่าพ่อบ้านคนสนิท หวังให้เขาได้ก่อประกายความหวังน้อยๆขึ้นมา


“ขออภัยขอรับคุณหนู กระผมจะเข้าพิธีดูตัว


“คิมไค!!


“เลิกหัวรั้นได้แล้วดีโอ นายเองก็โตแล้วนะ จะมางอแงเอาแต่ใจเป็นเด็กๆไม่ได้” ท่าดยุกกล่าวเตือน ให้คุณหนูของตระกูลได้สงบสติอารมณ์ตัวเอง ก่อนจะลดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตามเดิม


“ได้...”


“.....”


“ผมจะยอมให้คิมไคเข้าพิธีดูตัว แต่มีข้อแม้”


“....”




“คิมไคจะต้องอยู่ในสายตาของผมทุกวินาที”

 





________________







 

สุดท้ายแล้วความดื้อรั้นที่ไม่เป็นรองใครของคุณหนูแห่งตระกูลดยุกก็เอาชนะเสียทุกสิ่ง แม้กระทั่งขนบธรรมเนียมการดูตัว ที่จำเป็นจะต้องให้คู่ดูตัวได้เข้าพบกันเพียงสองต่อสองเท่านั้น หากทว่าในเวลานี้กลับเป็นสาม

ดีโอนั่งหน้าบูดบึ้งพร้อมกับตวัดเนื้อแซลมอนเข้าปาก แม้รสชาติของมันจะอร่อยมากเพียงใด แต่ในเวลานี้ช่างเสียรสชาติเสียเหลือเกิน เพราะเสียงหัวเราะของคิมไคที่เขาได้ยินมันน้อยครั้งนัก กำลังดังออกมาเป็นระรอกเพราะเรื่องเล่าไร้สาระสิ้นดีของหญิงสาวชาวจีน

หล่อนคือผู้หญิงที่เข้าดูตัวเป็นคนที่สี่ของเดือนนี้ ซึ่งครั้งก่อนๆที่เขาเข้าร่วมด้วยกันกับคิมไคนั้น เหล่าผู้หญิงต่างก็พากันขอตัวกลับบ้านตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงแรกแล้ว เพราะสายตาไม่รับแขกของคุณหนูดยุก แต่หญิงสาวคนนี้กลับนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับเขามาแล้วเกือบสองชั่วโมง!


“ฮะ ฮึ่มๆ” แกล้งไอกระแอมดังๆเพื่อขัดจังหวะ หากทว่าก็ต้องหน้าเสียกลับมาเพราะเสียงกระแอมนั้นไม่สามารถเรียกร้องความสนใจของสองคนนั้นได้เลย


“ฉันจะไปห้องน้ำ” เอ่ยสั่งดังลั่น หมายให้พ่อบ้านประจำตัวลุกพาตัวเองไปจากที่นี่เสียที


“รีบไปรีบมานะขอรับ”


คนฟังถึงกับเบิกตาโพลง ไม่นึกไม่ฝันว่าคิมไคจะยั่วอารมณ์เขาได้มากขนาดนี้ หากเป็นเมื่อก่อน หรือก่อนหน้านี้เพียงไม่เท่าไหร่ คิมไคมักจะเอาใจใส่ดูแลเขาอยู่เสมอ แม้จะดุอยู่บ้างตอนที่เขาทำตัวไม่ดี แต่ก็ไม่เคยไม่ตามใจ หากทว่าตอนนี้คิมไคกลับตามใจเขามากจนเกินไป จนกลายเป็นโยนทิ้งเอาไว้ข้างทางเพียงเท่านั้น


เพราะไม่อยากแสดงอาการกริยาที่ไม่ดีต่อหน้าสุภาพสตรี เขาจึงต้องจำใจลุกหนีออกมาเพื่อสงบสติอารมณ์ตัวเองเสียก่อนที่มันจะพลุกพล่านไปมากกว่านี้


ดีโอเลือกที่จะเดินไปล้างมือในห้องน้ำที่ห่างกันไม่ไกลมากนัก เมื่ออารมณ์สุขุมมากขึ้นจึงได้พาร่างน้อยหัวใจช้ำๆกลับมาที่ห้องอาหารส่วนตัวดังเดิม






!!!



ทว่าภาพตรงหน้าก็ทำเอาใจดวงน้อยหล่นหาย หญิงสาวกระวีกระวาดลุกออกจากตักแกร่ง จัดแจงเสื้อผ้าหลุดลุ่ยให้เข้าที่เข้าทาง หล่อนกล่าวลาด้วยความเร่งรีบแล้ววิ่งออกไปทันที หนึ่งในสาเหตุนั้นอาจเป็นเพราะแววตาดุดันที่แทบลุกเป็นไฟของคุณหนูผู้ศักดิ์ บ่งบอกความหมายของมันชัดเจน หากหล่อนก้าวออกไปจากห้องนี้ช้าอีกนิดเดียว หล่อนคงต้องศรีษะหายไปจากบ่าเป็นแน่


คนตัวเล็กไม่พูดอะไรออกมา เขาทำเพียงดึงลากอีกคนออกมาจากห้องอาหาร ไร้คำพูด คำดุด่าใดๆ หากทว่าก็สามารถรับรู้ถึงอารมณ์ที่มีแต่จะพุ่งขึ้นของคุณหนูได้อย่างชัดเจน คิมไคเองก็ไม่คิดจะปริปากท้วงอะไรออกมาเช่นกัน เขาเพียงเดินตามเท้าน้อยๆที่ลากจูงเนคไทค์ของเขาไปตามทางเท่านั้น






 

________________








 

ห้องพักชั้นบนสุดที่ถูกเปิดเอาไว้เพื่อรับรองคิมไคกับผู้หญิงที่ถูกใจด้วย บัดนี้ถูกจับจองด้วยชื่อคุณหนูคนเล็กของตระกูลดยุกไปเสียแล้ว

จากที่คิมไคคิดนึกสนุก ทว่าตอนนี้เขากลับไม่รู้สึกตลกด้วยเสียแล้ว เมื่อดวงตาใสที่เคยทอแสงประกายเจิดจ้า กลับหม่นหมองและดุเดือดไปด้วยอารมณ์โทสะ แม้จะเอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำตา แต่กลับดูน่ากลัวยิ่งกว่าครั้งไหนๆที่เขาเคยพบเจอ


“คุณหนูขอรับ


“หุบปาก!


คิมไคผงะจนแผ่นหลังชิดหัวเตียง เพราะตั้งแต่เลี้ยงคุณหนูมาแต่อ้อนแต่ออก เขาไม่เคยถูกคุณหนูดุด่าเลยสักครั้ง แม้แต่ครั้งที่ไม่พอใจ คุณหนูของเขาก็มีเพียงท่าทางงอนง้อเพียงเท่านั้น


“นายหมดสิทธ์เรียกร้องอะไรจากฉันทั้งนั้นคิมไค”


“คือ...”


“หากนายไม่ผิดคำพูดกับฉันตั้งแต่เริ่ม ฉันก็คงใจดีกับนายอยู่หรอก” ร่างเล็กที่ขยับตามเขาขึ้นมาบนเตียง ค่อยๆคลานเข่าเข้ามาจนกลายเป็นว่าร่างของเขาตกอยู่ภายใต้อ้อมแขนเล็กเสียแล้ว


“หากนายยังคงซื่อสัตย์ ฉันก็คงไม่ต้องใจร้ายกับนาย จงอิน


เมื่อไหร่ที่มีการเอ่ยขานชื่อจริงของพ่อบ้าน เมื่อนั้นผู้ที่เป็นพ่อบ้านจำต้องยินยอมให้กับทุกคำสั่งของผู้เป็นนายเสมอ มันคือกฎที่ต้องพึงรำลึกอยู่เสมอ


เมื่อไม่รักษาสัญญาที่เคยให้ไว้ คุณหนูของตระกูลดยุกจำเป็นที่จะต้องย้ำเตือนถึงสัญญาข้อนั้น เขาจัดการใช้เชือกผูกแขนของพ่อบ้านคนสนิทไว้กับเสาเตียงทั้งสองข้าง เพื่อเป็นการสำเร็จโทษ และย้ำเตือนให้ชัดเจนมากขึ้น ว่าบัดนี้คิมไคและเขาอยู่ในสถานะไหนกันแน่


“จำเรื่องเล่าของสวนกุหลาบได้หรือไม่คิมไค?” ร่างเล็กเอ่ยถาม ในขณะที่ยังคงสนใจเรือนร่างสมสัดส่วนของพ่อบ้าน หยอกเอินกับกล้ามเนื้อหน้าท้องของอีกคนให้คิมไคได้หอบหายใจอย่างห้ามไม่ได้


“ข ขอรับ”


“นายคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่?” เมื่อปลดกางเกงแสล็คสีดำขลับออกไปจนพ้นกาย ก็นึกยกยิ้มที่อะไรต่อมิอะไรของคิมไคก้าวนำเขาไปมากนัก


“ไม่ทราบ อึก ขอรับ” คิมไคขบฟันจนสันกรามนูนขึ้นเป็นสัน เมื่อคุณหนูตัวน้อยกลั่นแกล้งเอาคืนเขาด้วยการอมส่วนนั้นเข้าไปในปาก


“คุณหนู...” เพราะทุกครั้งที่เคยทำ คุณหนูไม่เคยแตะต้องร่างกายของเขาด้วยริมฝีปากก่อนสักครั้ง แล้วเหตุใดครั้งนี้คุณหนูของเขาถึงได้แผลงฤทธิ์จัดการเริ่มต้นเองเสียทุกอย่าง


ดีโอหยอกล้อส่วนนั้นด้วยปลายลิ้นเล็ก ตวัดเลียราวกับขนมหวานรสโปรดโดยไม่นึกรังเกรียจ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่ต่างจากริมฝีปากรูปทรงหัวใจที่เร่งควบจังหวะเอาเสียจนพ่อบ้านแทบขาดใจอยู่รอมร่อ อีกเพียงเอื้อมมือเท่านั้นความรู้สึกของเขาก็จะถูกปลดปล่อยออกมา หากทว่าร่างเล็กก็ผละออกจากเตียงไปเสียก่อน


“สัญญากับฉันสิ ว่าจะล้มเลิกพิธีดูตัว แล้วฉันจะช่วยนายต่อ” ยื่นข้อเสนอที่ดูเหมือนจะเป็นคำสั่งอยู่กลายๆ พร้อมกับค่อยๆปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้น จนเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตตัวสั้นที่ปกปิดผิวกายท่อนบนเอาไว้เพียงเท่านั้น


“ค คุณหนูขอรับ” เป็นคิมไคที่ถูกเล่นงานจนแทบบ้า เมื่อคุณหนูของเขาขยับกายขึ้นมานั่งทับส่วนแข็งขืนเอาไว้ บดเบียดสะโพกไปมาราวกับจะยั่วให้เขาสติขาด


“พูดสิ”


“....”


“ว่าจะเป็นของฉันตลอดไป ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของนาย”


“ข ขอรับ”


“....”



“กระผมตกเป็นทาสของคุณหนูตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า... กระผมเป็นของคุณหนู





เสียงเส้นเหล็กกระทบกันดังขึ้นภายในห้อง ไม่ต้องมองหาที่มาของเสียงนั้นให้ไกล ก็พบว่าในมือเล็กคู่นั้นกอบกำโซ่เอาไว้ ถึงจะไม่ใหญ่มาก แต่ก็มีความยาวที่มากพอที่ล่ามสุนัขได้อย่างสบาย


“จงอยู่กับฉันตลอดไป” ตามด้วยเสียงล็อคกุญแจเข้ากับคอของเขา และโซ่เส้นเดิมที่มีปลายเส้นอยู่ที่ขาเตียง





ถูกล่ามเอาไว้ เฉกเช่นที่เขาล่ามโซ่น้องเอาไว้ในบ่วงรักของเขาเช่นกัน






บทรักถูกดำเนินต่อไปโดยไร้การขวางกั้น ดำเนินเนื้อเรื่องความร้อนแรงไปอย่างไม่เร่งรีบ หากทว่ายังคงดุดัน ผลัดกันกระแทกความในใจใส่กันไม่หยุดหย่อน ให้อีกฝ่ายได้รับรู้ถึงสิ่งที่อัดอั้นมาตลอดสิบแปดปี เมื่อใคร่ตัณหา สิ่งที่ตามมาคือบ่วงของความรัก


เพราะเฝ้าทะนุถนอมฟูมฟักมานับสิบปี เมื่อความรักของเขาสุกงอมก็ไม่มีความจำเป็นอันใดที่จะต้องอ่อนโยน สิ่งใดที่ถูกเก็บกั้น ต่างก็เลือกที่จะปลดปล่อยเอาสิ่งนั้นออกมา เสียงเฉอะแฉะคละคลุ้งไปกับเสียงบอกรักที่ดังไม่หยุดหย่อน โดยเฉพาะเสียงโซ่ล่ามคอของคิมไคนั้นเป็นสิ่งย้ำเตือนได้ดีว่า ณ ตอนนี้ทั้งชีวิตของเขาตกอยู่ในกำมือของผู้ใด



เมื่อนึกย้อนกลับไปแล้วก็ทำเอาคิมไคกระตุกยิ้ม เพราะหากคุณหนูแสนดีของเขารู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้น ถูกจัดฉากโดยผู้เป็นบิดาของเขาเอง ดีโอคงโมโหอยู่ไม่น้อย ท่านดยุกนั้นได้รับทราบเรื่องของเขาสองคนมานานหลายปีแล้ว ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างพ่อบ้านประจำกายกับทายาทสืบสกุลของตระกูลดยุกนั้นเกิดอะไรขึ้น แม้ท่านจะไม่มีเวลาได้ใช้ชีวิตร่วมกับลูกชายคนเล็กมากนัก แต่ก็ยังคงตั้งใจที่จะส่งมอบสิ่งที่ลูกชายปราถนาให้ทุกสิ่งอยู่เสมอ ไม่แม้กระทั่งความรักที่ดีโอเฝ้าใฝ่หาจากพ่อบ้านคนสนิท ทุกอย่างถูกจัดแสดงเพื่อให้คุณหนูของเขาได้เปิดเผยความจริงที่หลบซ่อนภายในใจออกมาเพียงเท่านั้น


คิมไคนอนมองเรือนร่างเปลือยเปล่าข้างกายด้วยความเอ็นดู หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมร่วมรักก็ปาไปเกือบรุ่งสาง ได้แต่นอนมองคุณหนูที่หลับพริ้มจากการออกกำลังกายบนเตียงไปอย่างหนักหน่วง


เขาขยับกายออกจากผ้าห่มผืนหนา ค่อยๆถดกายลงต่ำพร้อมกับโซ่เส้นยาวที่ส่งเสียงไปตามคอของเขา คิมไคค่อยๆช้อนปลายเท้าน้อยๆขึ้นมาแนบตัก โน้มตัวลงจนริมฝีปากแนบเท้า แสดงความจงรักภักดี และความซื่อสัตย์ที่เขามีให้มาโดยตลอด




ไม่เพียงแค่มอบให้ทั้งชีวิต แต่เขามอบให้คุณหนูไปแล้วทั้งหัวใจ

 



“กระผมจะเป็นของคุณหนูตลอดกาล”

 

 





FOREVER







#จักรวาลมหาสมุทร

#9493KADIcafe


ฟิคสั้นเฉลิมฉลองให้แก่งานคาดิคาเฟ่ค่ะ

ฟิคเรื่องนี้มีการอ้างอิงตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง Black Butler

ปีใหม่แล้ว ยังไงรบกวนฝากตัวอีกปีด้วยนะคะ



ปล. ไม่คัทค่ะ เจ็บคอ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

472 ความคิดเห็น

  1. #464 si_neee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:39
    มีความละมุน มีความอ่อนโยน และมีความร้อนแรง เป็นตอนที่ดีมากๆเลยค่ะ
    #464
    0
  2. #388 Bellinda_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 09:10
    ชอบตอนนี้มากๆ
    #388
    0
  3. #386 marlinn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 08:20
    แงงงงงงงงงงงง
    #386
    0
  4. #369 karn_lucky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 00:22
    ติดบ่วงงง
    #369
    0
  5. #335 Haiiro-nousagi- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 12:38
    เห็นแค่ชื่อก็นึกถึงเซบาสเตียนแล้วจ้าาาา พออ่านจบเท่านั้นแหละ "กูว่าแล้วววว"
    #335
    0
  6. #283 NUHESHOs (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:06
    อมกกกกกกกกก ชอบบบบ ชอบความโซ่แส้กุญแจมือมากค่ะ ฮืออ เอาอีกๆๆๆๆ
    #283
    0
  7. #276 view1410 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:03
    นึกว่าจะให้กุหลาบไรงี้ หรือให้แล้ว55555
    #276
    0
  8. #261 tkrainbow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 20:54
    มันคือรุนแรงกับใจมากเรย

    ตั้งแต่ต้นเรื่อง ช่างใจร้ายกะคุณหนูได้

    มาหลอกคุณหนูให้หึง กรี้ดดดด

    ตีๆๆๆๆ พ่อบ้าน ตีพ่อด้วยย



    กรี้ดดดดดดดดดดดด แต่ชอบ
    #261
    0
  9. #259 CHDO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 10:32
    จะเปงลมมมมม ฮืออออออออ
    #259
    0
  10. #255 tiwly30039 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 23:03
    ร้ายกันทั้งพ่อทั้งคิมไคเลย ตลอดกาลแล้วนะคยองซู รีบไปขอบคุณคุณพ่อเร้ว
    #255
    0
  11. #254 TonggTtong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 23:57
    หึงได้รุนแรงมากคะท่าน
    #254
    0
  12. #250 faiinty21 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 08:07
    ทุกคนแกล้งดีโออ่าา แต่คุณหนูก็หึงได้ร้อนแรงจัง ชอบบบ พ่อบ้านคิมนี่ก็ยอมคุณหนูตลอด ดีจัง 555+ พีคสุดคือพ่อดีโอที่วางแผนนี่ล่ะ 55555+
    #250
    0
  13. #249 10122532 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 23:30
    คุณหนูตอนเกรี้ยวกราดนี่แซ่บจริงๆ อยากให้คุณหนูโกรธบ่อยๆ
    #249
    0
  14. #248 parnsaepae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 18:24
    ฮรือออออ มันดีงามมมมมมมมม >.,<
    พ่อบ้านคิมทั้งคุณพ่อก็ช่างคิดนะคะ แหมๆ ร้ายกาจจจ
    #248
    0
  15. #246 Mam_SoneL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 19:41
    แกล้งดีโอนี่!! รวมหัวกันอ่ะ นิสัย! แต่แกล้งแบบนี้บ่อยๆก็ดีนะ อิอิ
    #246
    0
  16. #245 nook_ny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 18:28
    โอ้ยยยร้ายกาจมากเวอร์ล้อให้คุณติดกับร้ายมากกกค่ะทั้งพ่อทังคิมไค
    #245
    0
  17. #244 mabomb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:59
    ตาพ่อบ้านเจ้าเล่ห์เอ้ยยยย
    #244
    0
  18. #243 pp-domo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:38
    ตอนแรกนึกว่าจะดราม่า พฮือออออ คือสุดแล้วมันแบบดี๊มไวกสกสกสกวกวกสกสวกวกวกวกวปสกสททกกมกว
    #243
    0
  19. #242 ultraman024 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:09
    คุณพ่อบ้านจอมเจ้าเล่ห์
    #242
    0
  20. #241 kimmind9394 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 11:24
    อหหหห เลือดหมดตัวววว
    #241
    0
  21. #240 prownatthavadee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 09:04
    จงอินร้ายนะคะ เขินพ่อบ้านจังเลยยย
    #240
    0
  22. #239 misobass (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 08:18
    ทำไมท่านดยุคร้าย
    คุณหนูคะ ท่านพ่อคุณหนูเป็นคนคิดแผนค่ะ 55555555
    #239
    0
  23. #238 ployykp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 07:33
    กรี๊ด ดีมาก แสนรักแสนหลงกัน ฮือ
    #238
    0
  24. #237 lookkaew11 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 03:49
    ตอนแรกคิดว่าเขาได้กันมาตั้งนานแล้วซะอีก แค่จูบกันหรอกเหรอคะ
    ท่านพ่อคุณหนูและคิมไคร้ายกาจนัก วางแผนให้คุณหนูหึงจนต้องรวบรัด(?)แสดงความเป็นเจ้าของซะเลย 55
    คุณหนูเพิ่งเป็นของคิมไคตอนนี้เอง / คุณหนูฮอตมากกก
    #237
    0
  25. #236 lookkaew11 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 03:48
    ตอนแรกคิดว่าเขาได้กันมาตั้งนานแล้วซะอีก แค่จูบกันหรอกเหรอคะ
    ท่านพ่อคุณหนูและคิมไคร้ายกาจนัก วางแผนให้คุณหนูหึงจนต้องรวบรัด(?)แสดงความเป็นเจ้าของซะเลย 55
    คุณหนูเพิ่งเป็นของคิมไคตอนนี้เอง / คุณหนูฮอตมากกก
    #236
    0