[kaido,kaisoo] OS/SF จักรวาลมหาสมุทร

ตอนที่ 13 : [OS] SLEEP TIGHT | OMEGAVESRSE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,260
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    21 ส.ค. 60










     พวกเราถูกแบ่งออกเป็นสามชนชั้น อัลฟ่า เบต้า และโอเมก้า ผู้ที่อยู่ชั้นล่างสุดอย่างโอเมก้านั่น ไม่ต่างอะไรกับชนชั้นที่ต้องรองรับความรู้สึกของกลุ่มชนชั้นสูงอยู่เสมอ แทบไม่มีวันได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบสุขได้ ทว่าก็สามารถใช้ชีวิตได้ตามกลุ่มคนปกติได้หากดูแลตัวเองได้ดีมากพอ

     โด คยองซูถูกจัดเป็นกลุ่มชนชั้นล่างสุดของสังคมแห่งนี้ เขาเป็นเด็กผู้ชายที่เกิดจากโอเมก้าและเบต้า ด้วยฐานะทางบ้านของชนชั้นเบต้าอย่างผู้เป็นพ่อของเขาพอช่วยให้เขาได้ใช้ชีวิตอยู่สุขสบายมากกว่าโอเมก้าทั่วไปอยู่หน่อยๆ แต่ยังไงซะฤดูหนาวที่จะมาถึงนี้ เป็นฤดูสุดแสนอันตรายที่สุดสำหรับเขา เป็นฤดูที่เขาโคตรจะเกลียดมันที่สุดในชีวิต

 

ช่วงฮีทของโอเมก้าอย่างเขา มันจะเกิดขึ้นทุกๆฤดูหนาว

     อาการฮีทที่คนกลุ่มโอเมก้าทุกคนต้องพบเจอ ช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด เพราะเมื่อถึงช่วงเวลาฮีท โอเมก้าจะปล่อยกลิ่นคล้ายฟีโรโมนออกมาอย่างไม่สามารถควบคุมมันได้ ไม่ว่ากลุ่มคนชนชั้นไหนได้กลิ่น หรือสัมผัสมันเพียงนิด คนนั้นจะถูกต้องมนต์ หลุ่มหลงในตัวโอเมก้าจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

 

 

 

 

 






ตึก...ตึก...ตึก....

     เสียงฝ่าเท้าดังใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้คยองซูรีบก้าวเท้าไปให้พ้นตรอกนี้เสียที แต่ขณะที่เร่งฝีเท้าหนีใครคนนั้น มือของเขาก็พยายามกดมือถือเพื่อต่อสายหาคนที่เขาสามารถพึ่งพาได้ในตอนนี้ไปด้วย หากทว่าเลขหมายปลายทางนั้นกลับไม่ยอมรับสายเขาสักที

 

“ทำบ้าอะไรอยู่วะ...” เขาสบถออกมาอย่างหัวเสีย

 

“คยองซู! เสียงด้านหลังดังขึ้น พร้อมแรงกระชากบริเวณหัวไหล่ของเขาอย่างแรง

 

“อย่า!!!” คยองซูพยายามขืนสุดแรงเพื่อไม่ให้ตัวเองเซไปตามแรงดึงของผู้ชายที่ไม่รู้จักตรงหน้า

 

มันหน้ากลัวเกินไป ผู้ชายคนนี้น่ากลัวเกินไป

 

“ฉันตามนายมานานแล้วนะ” ผู้ชายตรงหน้าว่าขึ้นพร้อมกับพยายามรั้งให้ตัวเขาเข้าไปหา

 

“ล แล้วไง!! ปล่อยนะ!!

 

“อย่าดื้อกับฉันนะคยองซู เป็นแค่โอเมก้า อย่าอวดเก่ง”

 

“แต่แกไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับฉัน!!

 

“ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ ในเมื่อนายก็ไม่ได้มีเจ้าของ!!

 

“ต แต่

 

พลั่ก!!

     ผู้ชายตรงหน้าปลิวออกไปตามแรงกระแทกกลางลำตัว คยองซูทำได้เพียงยืนตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับไปไหน มองผู้ชายตรงหน้าล้มลงไปนอนกับพื้น และไอ้ผู้ชายเฮงซวยที่ไม่ยอมรับสายเขา!

 

เจ้าของไอ้เตี้ยนี่น่ะ คือฉันเว้ย” จงอินประกาศกร้าว ก่อนจะเดินเข้าไปกอดคอคนตัวเล็กเอาไว้

 

“ไม่มาพรุ่งนี้เลยล่ะ” คยองซูหันมองค้อนเพื่อนตัวสูงของเขา

 

“หุบปากไปเลย” อีกคนกระซิบบอก

 

“พวกแกเพื่อนกันนี่!! ไม่มีทาง ฉันไม่เชื่อ”

 

“ก็เรื่องของแก แต่หมอนี่เป็นของฉัน” จงอินยักไหล่เบาๆ

 

“แกจะเก็บไว้กินเองล่ะสิไม่ว่า!

 

“เออ แล้วไงวะ” จงอินกดจูบลงไปที่ขมับของคนตัวเล็กกว่า

 

     ผู้ชายตรงหน้าส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่พอใจ เขาลังเลใจอยู่เล็กน้อยก่อนจะยกนิ้วชี้หน้าจงอินอย่างคาดโทษ ซึ่งคนที่ถูกชี้ก็ตีหน้ามึนยียวนกวนประสาทอีกฝ่ายไปเรื่อย จนกระทั่งอีกฝ่ายวิ่งหายไปในความมืด จึงทำให้ร่างสูงถูกฟาดลงบนต้นแขนเข้าอย่างแรง

 

“ไม่รับสายกู!!” คยองซูแหวใส่ทันที

 

“ก็วิ่งอยู่ จะให้รับได้ไงวะ”

 

“แม่ง ถ้าเกิดกูโดนข่มขืนขึ้นมาทำไง”

 

“ก็ได้ผัวไง”

 

“ไอ้จงอิน!!!” คยองซูเหลืออด เขาไม่ตลกกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยสักนิด การถูกข่มขืนเพียงหนึ่งครั้ง มันสามารถทำให้เขาตั้งท้องได้เลยทีเดียว นั่นหมายความว่าเขาจะต้องหิ้วเด็กที่เกิดจากคนที่ไม่ได้รัก จากคนที่ไม่ใช่คู่แท้ของตัวเองไปตลอดชีวิต

 

โคตรเฮงซวยที่สุดในโลก

 

“ฮ่ะๆ ล้อเล่นน่า ไม่ให้เกิดขึ้นหรอก” จงอินว่าพร้อมยกมือยีหัวเพื่อนสนิทตัวเองอย่างอดไม่ได้

 

“เฮ้อ ไปส่งที่บ้านเลยนะวันนี้”

 

“เออ รู้น่า หน้าที่ประจำกูอยู่แล้วปะ”

 

“รู้ตัวก็ดี”

 

“ก็ไปดิ”

 

“....ขอขี่หลังได้ปะ?”

 

“หะ?”

 

“ก ก็กูกลัวจนขาแข็งไปหมดแล้วเนี่ย หมดแรงแล้วกว่ามึงจะมาช่วยอะ ให้ขี่หลังเลยนะเว้ย”

 

“เรื่องมากจังวะ” ถึงจะออกปากบ่นไปแบบนั้น แต่เจ้าตัวก็เป็นฝ่ายก้มตัวลงเพื่อให้อีกคนได้ขึ้นหลังเขามา

 

     ตลอดเส้นทางกลับบ้านที่เคยเงียบเหงาในวันนี้ถูกเติมเต็มไปด้วยเสียงบ่นเจื้อยแจ้วของคนตัวเล็ก และเสียงหัวเราะของเพื่อนสนิทของเขา

     ทั้งคยองซูและจงอินเป็นเพื่อนที่เรียกได้ว่าโตด้วยกันมาตั้งแต่เด็กเลยก็ว่าได้ ถึงแม้สถานะทางกายภาพจะตรงกันข้ามกัน แต่พวกเขากลับสามารถครองสถานะเพื่อนสนิทได้โดยไม่หลงในอาการฮีทของอีกฝ่ายมาตลอด เพียงเพราะเลือดพิเศษในตัวจงอิน ที่จะไม่สามารถรับรู้อาการฮีทโอเมก้า นั่นจึงเป็นสาเหตุให้จงอินได้รับหน้าที่บอดี้การ์ดในนามแฟนสมมุติของคยองซู เพื่อปกป้องจากการถูกข่มขืนในช่วงฤดูฮีทของคนตัวเล็ก

     ทันทีที่มาส่งเพื่อนสนิทจนถึงหน้าบ้าน จงอินก็ได้รับคำชวนจากพ่อแม่ของเพื่อนตัวเล็กให้เข้ารับประทานอาหารมื้อเย็นด้วยกัน ซึ่งจงอินก็ไม่มีทางที่จะปฏิเสธเรื่องนี้อยู่แล้ว เพราะจงอินน่ะ ติดใจฝีมือปลายจวักของตระกูลโดไปแล้วเรียบร้อย ไม่ว่าจะเป็นฝีมือของแม่ หรือแม้กระทั่งของคนลูก

 

“หิมะตกหนักเลยว่ะ” หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จเรียบร้อย ไม่ทันทีที่จงอินจะขอตัวกลับ ลมกระโชกแรงพร้อมกองทัพหิมะที่โปรยลงมาอย่างบ้าระห่ำก็ทำให้เขาถึงกับต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

“นอนนี่สิจงอิน” เป็นพ่อของคยองซูพูดขึ้น

 

“แต่ว่า...” ไม่ทันที่คยองซูค้านอะไร แม่ของเขาก็พูดขึ้นมาเสียก่อน

 

“นั่นสิ นอนห้องคยองซูเหมือนครั้งก่อนๆไง”

 

มันไม่เหมือน

ไม่เหมือนกันสักนิด....

 

“ว่าไงคยองซู” เป็นจงอินที่หันมาถามเขา

 

ยังจะมีหน้ามาถามอีก...

 

คยองซูคิดในใจ พยายามเลือกที่จะไม่สบตากับอีกคน “ก ก็แล้วแต่สิ”

 

“งั้นขอนอนนี่นะ”

 

“...อืม” คยองซูพยักหน้าอย่างขอไปทีก่อนจะเดินหนีขึ้นห้องตัวเองไป โดยมีจงอินที่เดินตามขึ้นไปอย่างเงียบๆ

 

     ห้องนอนของคนตัวเล็กถูกแต่งแต้มด้วยสีเขียวอ่อนสบายตา โต๊ะวางของบริเวณปลายเตียงเต็มไปด้วยกรอบรูปมากมาย และของขวัญสำคัญต่างๆ ซึ่งรูปในกรอบรูปเหล่านั้นส่วนใหญ่จะเป็นรูปเขาในวัยเด็ก และรูปของเขากับจงอินในทุกๆปี

     คยองซูเป็นเพียงเพื่อนซื่อบื้อ ที่ไม่รู้ตัวมาตลอดเลยว่าถูกเพื่อนสนิทหลงรักตัวเองมาร่วมสิบปี เป็นคนโง่มาตลอดจนกระทั่งเขาได้รับคำสารภาพรักจากจงอินเมื่ออาทิตย์ก่อน และเขาไม่ได้ให้คำตอบอะไรออกไป พวกเขาเลือกที่จะดำเนินความสัมพันธ์ฉันเพื่อนสนิทกันต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

เหอะ...ทำได้ก็บ้าละ

 

“ไม่คิดว่านายจะยังเก็บรูปนี้ไว้แฮะ” จงอินที่เข้าอยู่ในห้องนอนของคยองซู ถือวิสาสะหยิบกรอบรูปใบหนึ่งขึ้นมามองพิจารณามันด้วยรอยยิ้ม

 


     รูปที่ไปฉลองกับเพื่อนในห้องเมื่อปีที่แล้ว พวกเขาแนบชิดกันมาก แนบชิดขนาดที่แก้มชนแก้ม หนำซ้ำคยองซูยังเป็นฝ่ายยกมือขึ้นมาจับหน้าเขาไว้ให้แนบชิดกันมากขึ้นไปอีก แน่ล่ะ ตอนนั้นคยองซูไม่มีทางรู้เลยว่าในเวลานั้น จงอินตื่นเต้นจนแทบเป็นบ้าขนาดไหน คยองซูเป็นคนโง่ ที่น่ารักที่สุดในโลกของจงอิน

 

“อืม...” คยองซูส่งเสียงในลำคอเบาๆ

 

“ทำอะไร?” จงอินเข้ามาหาอีกคนที่นั่งเคร่งเครียดอยู่บนโต๊ะหนังสือ

 

“จะอ่านหนังสือ”

 

“อ่านทำไมอ่ะ สอบก็ไม่มีไม่ใช่หรอช่วงนี้”

 

“ก็อยากอ่านเฉยๆอะ ไม่ได้หรอ?”

 

“แปลกนะ.... อย่าบอกนะว่า....”

 

“.....”

 

นายเขิน?

 

“บ บ้าน่า!! ใครเขิ” คยองซูแหวกลับพร้อมหันไปหวังจะแก้ตัวให้หลุดจากข้อสงสัย แต่ก็ถูกสายตาคมกริบจังจ้องมาที่ตนในระยะประชิดตัว

 

“แดงไปยันหูขนาดนี้ยังจะมาแก้ตัว” จงอินยกยิ้มเบาๆก่อนจะยกมือลูบแก้มเพื่อนสนิทเบาๆ

 

“ป เปล่า...”

 

“ขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ใจตัวเองอีกหรอวะ”

 

“ร รู้อะไรเล่า” คนตัวเล็กเผลอกัดริมฝีปากอย่างที่ไม่รู้ตัว มันจะเป็นแบบนี้เสมอเมื่อคยองซูตกอยู่ในสภาวะลังเล

 

“ถ้าคิดเหมือนกัน ก็แค่บอกมา มันยากรึไง”

 

     ใช่ว่าจงอินจะไม่รู้ หรือดูไม่ออกว่าคยองซูคิดอะไรกับเขาบ้าง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเป็นคยองซูเสมอที่คอยดูแลเขามาตลอด ไม่สบายก็ตามมานอนด้วยที่บ้าน ก่อนสอบก็มาช่วยติวหนังสือให้ อยากกินอะไรก็มักจะหามาให้เขา ไอ้ความใส่ใจเล็กๆน้อยๆของคยองซูมันทำให้เขามั่นใจในความรู้สึกของตัวเองมากพอ และมันทำให้คนตาขาวอย่างขาวเลือกที่จะสารภาพรักออกไปอย่างไม่คิด

 

คยองซูไม่ตอบ หรือพูดอะไรออกมา เขาทำได้เพียงยิ่งเป็นหุ่นนิ่งๆให้จงอินลูบแก้มกลมๆของเขาอยู่อย่างนั้น

 

“ถ้าชอบก็อย่าปฏิเสธ ให้โอกาสกูได้ดูแลมึงมากกว่านี้เถอะ”

 

“....”

 

“กูคงทนไม่ได้ ถ้าต้องเห็นมึงตกไปเป็นของคนอื่น” คยองซูที่ฟังคำสารภาพของจงอินก็ค่อยๆรวบรวมความกล้าทั้งหมดเงยหน้าขึ้นมองอีกคน

 

“ก กูก็ไม่อยาก...เป็นของคนอื่น”

 

“เรื่องคู่แท้...ให้เป็นกูได้มั้ยวะ”

 

“....”

 

“รักมึง” จงอินจับปลายคางของคนที่ก้มหน้าลงไปอีกครั้งให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับตนเอง

 

     แววตาสั่นไหวของอีกฝ่ายมันทำให้จงอินไม่อยากห้ามตัวเองอีกต่อไป เขาค่อยๆก้มหน้าลงไป ปล่อยให้ระยะห่างระหว่างเขาหายไปทีละนิด ค่อยๆก้าวเข้าไปอย่างเชื่องช้า ให้อีกฝ่ายได้ค่อยๆครุ่นคิดว่าจะถอยห่าง หรือจะยินยอมตอบรับคำขอของเขาทั้งหมด ซึ่งในช่วงวินาทีสุดท้ายก่อนริมฝีปากนิ่มจะได้สัมผัส เปลือกตาสีน้ำตาก็ค่อยๆปิดลง หลบซ่อนแววตาวูบไหวของเจ้าของ และนั่นมันเป็นคำตอบได้ดีมากพอสำหรับคนที่รอคำตอบอย่างจงอิน

     จงอินแตะริมฝีปากนิ่มของอีกฝ่ายด้วยอวัยวะเดียวกัน ค่อยๆระเมียดความอ่อนนิ่มของมันไปอย่างเชื่องช้า เขาเอียงหน้าปรับองศาเพื่อให้อีกฝ่ายได้มีช่องหายใจ ก่อนจะค่อยๆดูดดึงความอวบอิ่มของริมฝีปากที่เขาเฝ้าจดจ้องหวังริมรสชาติของมันมาตลอดหลายสิบปี ดูดกลืนมันอย่างแช่มช้า ถนอมทุกรสชาติที่เขาใฝ่ฝันมาโดยตลอด

     และคยองซูก็ทำลายความสุภาพบุรุษของเขาด้วยการขยับริมฝีปากขบเม้มอวัยวะเดียวกัน ปล่อยให้ปลายลิ้นเล็กสัมผัสเข้ากับร่องริมฝีปากของเขา มันจึงเป็นจุดเริ่มต้นของการสัมผัสกันด้วยปลายลิ้น ขยับหยิบยื่นความเฉอะแฉะในริมฝีปากให้กันและกัน จากมือที่เคยวางอยู่ข้างลำตัวบัดนี้ถูกเลื่อนขึ้นมากำชายเสื้อของคนตัวสูงเอาไว้แน่น

     จงอินตัดสินใจยกสะโพกน้อยๆขึ้นวางไว้บนโต๊ะอ่านหนังสือ พร้อมกับแตะเก้าอี้ออกไปให้ไกลตัว เขาเข้าจู่โจมริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้กลับไปด้วยความต้องการของกันและกัน ไร้ความถนอม หรือความขัดเขินแก่กันอีกต่อไปแล้ว มือน้อยๆยกขึ้นกอดรัดต้นคออีกฝ่ายไม่ให้ไปไหน เช่นเดียวกับจงอินที่กอดเกี่ยวเอวบาง พร้อมกับไร้มืออีกข้างไปตามต้นขาอีกคนเบาๆ

 

ถ้าจะหยุดก็หยุดมันซะตอนนี้” จงอินผละริมฝีปากออกมาพร้อมกับกดจูบลงบนหน้าผากของคนตัวเล็กเบาๆ

 

“ไม่ต้องหรอก”

 

“....”

 

“ทำเถอะจงอิน ไม่ใช่มึง กูก็ไม่อยากให้ใครอีกแล้ว”

 

“กูจะถนอมมึงไม่ได้ มึงรู้ใช่มั้ย”

 

“กูรู้เรื่องนั้นดีน่า อย่ามาสอนให้เสียเวลาได้มั้ย”

 

“....มีถุงยางมั้ย?



CUT

เจอกันที่ไบโอทวิตเตอร์

 


#จักรวาลมหาสมุทร

1000%





กว่าจะมาต่อได้

วันนี้นอนทั้งวันเลยค่ะ

555555555555555


ส่วนใครที่ยังไม่เข้าใจเกี่ยวกับ omegavesrse

เราก็มีข้อมูลาแปะเอาไว้ให้ได้อ่าน

http://www.ookbeecomics.com/blogs/OMEGAVERSE--/detail-page/1505

แต่ก็คิดว่าใครหลายคนก็น่าจะพอรู้อยู่บ้างแล้ว

ในส่วนของเราก็จะค่อนข้างไปทางอบอุ่นนะคะ

(ซึ่งปกติมันค่อนข้างจะรุนแรงมากกว่านี้)


มีอะไรติทวงกันได้


รักและคึดฮอดเจ้าเด้อ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

472 ความคิดเห็น

  1. #461 si_neee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 16:29
    ทำไมต้องอบอุ่นขนาดนี้คะจงอิน อบอุ่นแบบนี้คยองซูจะไม่ยอมไหวหรอๆๆๆ

    หาทวิตไรท์ไม่เจอเลย เป็นเศร้าๆๆๆๆๆ
    #461
    0
  2. #450 kindako (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 11:03
    อ่ะโหหหห แซ่บๆๆๆๆ
    #450
    0
  3. #392 ployykp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:02

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    #392
    0
  4. #378 pansiriyakorn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 09:50
    ขอสเปต่อด้วยค่ะ ฮรืออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #378
    0
  5. #273 view1410 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:56
    นั่นเด่ะ
    #273
    0
  6. #251 parnsaepae (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 18:37
    เป็น shotfic ที่กลมกล่อมเหลือเกิน ><
    #251
    0
  7. #207 pear17seventeen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 17:09
    โอ้ยแต่ได้แบบ จงินนี่เป็นทั้งเพื่อนและผัวที่ดีได้อ่ะ ใจบาง.///.
    #207
    0
  8. #145 siriprapa97- (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 16:57
    ขอเลือดผมขอเลือด จงอินเป็นเพื่อนก็อบอุ่นเป็นแฟนก็งานดี อือฮือความดีงามของคู่นี้ อยากให้ไรท์แต่งแนวนี้เป็นเรื่องยาวมากเลย ชอบมากๆเลยแนวแบบนี้ถ้าไรท์แต่งจะกรี๊ยไปยันโคเรียเลยค่ะ
    #145
    0
  9. #137 pandazaa77 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 05:21
    จะขอบคุนหรือโทษเลือดพิเสดที่ทำเค้าอดทนมาได้สิบปีเลยเนี่ยยย คยองซูคนซื่อบื้อออ เป็นคู่แท้ของกันและกันแร้วนะเอออออออิอิ พิธีนี้แค่กัดคอเฉยๆก้อพอมั้ยยย หรือยังไงงง อร่อยหราเกินนนน ขอให้ผนังหนาพอนาจาาาาโฮ้ะๆๆๆๆ
    #137
    0
  10. #136 tiwly30039 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 23:20
    สืบปีเลยนะ ทั้งชาติก็คงทดแทนไม่ได้ -,.,- เป็นของกันและกันน่ะดีแล้ว เหมาะสมที่สุด
    #136
    0
  11. #135 Parkpcy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 13:36
    โอ้ก้อดด กิ้ฟมีเดอะบลัดดด อะเหื้อ =,.=b
    #135
    0
  12. #134 chocoflin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 13:52
    กรี๊ดดดดดด ในบ้านเขาอีกด้วยยยย แงงงงงงง;-;
    #134
    0
  13. #133 tkrainbow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 13:05
    หวายกรี้ด
    ตามไปทวิต

    เลือดสาด5555
    #133
    0
  14. #132 JJayxyz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 08:06
    ฮึๆๆๆ สุดท้ายเค้าก็ได้กันค่ะ ซิสสสส อิอิอิ
    #132
    0
  15. #131 maminkkkk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 06:49
    โง้ยดีมากๆชอบไรท์แต่งแนวนี้มากๆๆเนื้อเรื่องไม่โหลบวกกับภาษาไรท์อีกกดีมากเลยค่ะ /ปาดน้ำตา
    #131
    0
  16. #130 bestbowling (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 06:45
    รุนแรงต่อใจมาก ขยันทำให้เขินไปถึงไหนนนน มันละมุนปนร้อนแรงสุดๆ
    #130
    0
  17. #129 Doploy88 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 06:26
    ชอบแนวนี้อ่ะ ขอบคุณที่แต่งนะคะ
    #129
    0
  18. #128 nahmchala (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 02:46
    ฮือออออออ สไลด์ตัวกราบบค่ะ อยากอ่านไคซูแนวโอเมก้ากับเค้ามั่งงง โอยยยย ทำไมดี จงอินดี รักกกก
    #128
    0
  19. #127 lollipoplollol (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 01:08
    มันก้จะเผ็ดๆดุดันดันหน่อยๆกรี้ก😳
    #127
    0
  20. #126 pp-domo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 00:05
    เกร๊ดดดดดดดดดดดดดดด อ้อยทั้งคู่ ยอมใจจจจจ ฮรืออออออออออ
    #126
    0
  21. #125 kataibie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 23:23
    ไรต์มาแล้ว ฮืออิอออ
    #125
    0
  22. #123 lollipoplollol (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 15:31
    จงอินสู้ๆเอาให้คยองซูยอมรับรักให้ได้นะ5555
    #123
    0
  23. #122 pp-domo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 14:52
    เกร้ดดดดดดดดดดดด พี่คะ ตื่นนนนนนนน ตื่นมาอัพต่อทีค่ะ ;-;
    #122
    0
  24. #121 tiwly30039 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 13:01
    ละมุนมากกก จงอินก็ต้องทำให้คยองซูหายฮีทนะ
    #121
    0
  25. #120 LaknaraJinMasaen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 11:57
    รอวนไปๆๆๆๆ
    #120
    0