[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 8 : 8 : หมางี่เง่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    12 พ.ค. 59

 




บ๊อกๆ!

 

“.....”

 

บ๊อกๆๆ!!

 

“อือ...รู้แล้วๆ” คยองซูยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียง เขาหันมองนาฬิกาบนหัวเตียงแล้วก็นึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที

 

หมางี่เง่าจะมาเห่าอะไรตอนตีสอง

 

บ๊อกๆ!

 

“อะไร จะเอาอะไร”

 

หงิ๋งๆ

 

ลูกหมาตัวน้อยกระโดนขึ้นมาบนเตียงแล้วมุดเข้าตักเขาทันที

 

“หิวรึไง” พอพูดปุ๊ปเจ้าหมาก็มองหน้าเขาลิ้นห้อยทันทีเหมือนรู้งาน “งั้นเดี๋ยวออกไปซื้อให้ โอเคมั้ย”

 

          คยองซูลุกไปคว้าเสื้อกันหนาวมาใส่พร้อมกับยัดเจ้าลูกหมาเข้าไปในใส่ด้วย เขาอุ้มมันไว้เป็นลูกในท้อง(?)ปล่อยให้มันโผล่หัวออกมาเหนือซิปที่เขารูดขึ้นมาเพียงนิดเดียว คยองซูพาหนึ่งร่างในพุงเดินลงไปที่นิมิมาทร์ใต้หอ โชคดีที่นิมิมาทร์นี้เป็นของหอเขาเอง และเจ้าของก็ไม่ว่าอะไรเรื่องเลี้ยงสัตว์ด้วย เขาจึงสามารถหิ้วเจ้าหมานี่เข้าร้านได้สบายหน่อย

 

“อ๊ะ หมานี่ คยองซูเลี้ยงหมาหรอ?” พี่แคชเชียร์ทักเขาทันทีที่เดินเข้าร้าน

 

“อ่า ครับ เก็บมา”

 

“ต๊าย น่ารักจังเลย พี่ขอเล่นหน่อยได้มั้ย” คยองซูพยักหน้าเป็นการตอบรับก่อนจะอุ้มหมาออกจากเสื้อแล้วจับวางบนแท่นแคชเชียร์

 

“งั้นเดี๋ยวผมซื้อของแปปนะครับ” คยองซูตบก้นเจ้าหมาเป็นการทิ้งท้ายด้วยความหมั่นเขี้ยวที่มันดี๊ด๊าเกินเหตุทันทีที่เห็นผู้หญิง

 

          คยองซูเดินเลือกหยิบขนมมาสองสามห่อ ตามด้วยนมอีกสองแพ็ค เขาไม่รู้ว่าหมากินอะไรได้บ้าง เห็นอะไรที่เขาอยากกินก็หยิบมามันซะหมด ซื้อไปกินด้วยกันนี่แหละ จะได้ไม่เปลืองตังเขาด้วย คยองซูเดินไปยังโซนอาหารแช่แข็ง แอบคิดในใจว่าหากเขาซื้อต่อของที่เขาอยากกินไปมันคงไม่แฟร์สำหรับเจ้าหมาเท่าไหร่ เขาหยิบปลาทูมาใส่ตระกร้า จำได้ว่าเคยเห็นในรายการทีวีเขาบอกว่าแมวจะชอบกินปลาทู

แมวกับหมามันก็คล้ายๆกัน คงชอบกินเหมือนแหละมั้ง..

 

“อันนี้ฝากเวฟด้วยครับ” คยองซูหยิบกล่องข้าวแล้วก็แพ็คปลาทูวางลงบนแคชเชียร์

 

“หิวล่ะซิ” พี่แคชเชียร์เงยหน้าจากหมามามองเขายิ้มๆแล้วเอ่ยแซวก่อนจะหันเอาของไปเวฟให้

 

“เจ้านี่หิวครับ” คยองซูชี้ไปยังเจ้าหมา เมื่อเจ้าหมาเห็นคยองซูชี้มาที่มัน มันก็กระโดดเหยงๆไล่งับนิ้วคยองซูทันที

 

“ท่าทางจะหิวจริงแฮะ ฮ่ะๆ เอาอะไรให้มันกินล่ะ”

 

“ปลาทู”

 

“หะ?”

 

“ปลาทูที่เพิ่งเวฟไป”

 

“เอาจริงดิ?”

 

“มันไม่กินหรอครับ?”

 

“มันก็กินนั่นแหละ แต่ปกติปลาจะให้แมวกินมากกว่า”

 

“แมวกับหมาไม่เหมือนกันหรอครับ”

 

“ก็ ไม่ค่อยเหมือนหรอก”

 

“อ่า...”

 

“พี่เองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก ก็ลองเอาให้มันกินก่อนละกัน ถ้ามันกินก็ค่อยว่ากัน”

 

“ขอบคุณครับ” ทันทีที่พี่แคชเชียร์คิดเงินเสร็จคยองซูก็หิ้วเจ้าหมาเข้าเอวตัวเองแล้วเดินกลับห้องไป

 

 


          แบคฮยอนสะดุ้งตื่น เพราะได้ยินเสียงก๊อกแก๊กดังขึ้นในห้อง เขาพยายามหรี่ตามองเงาตะคุ่มๆที่ยืนอยู่ปลายเตียง ในใจพยายามปลอบตัวเองว่าที่เค้าเห็นนั้นไม่ใช่ผีหรืออะไรที่น่ากลัว กลิ่นหอมของดอกไม้ที่ควรจะทำให้เขารู้สึกดีขึ้นกลับทำให้เขารู้สึกยิ่งกลัว ในหัวเอาแต่นึกถึงพวกหนังผีที่ตัวเองเคยดูมา

 

“ตื่นแล้วหรอครับ” เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูดังขึ้นทำเอาแบคฮยอนโล่งใจขึ้นมาเยอะ

 

“ชานยอลเองหรอ เรานึกว่าผี”

 

“ขอโทษที่ทำให้ตื่นนะครับ”หลังจากชานยอลเดินไปเปิดไฟก็เดินเข้ามาหาแบคฮยอนพร้อมแจกันดอกไม้ช่อใหม่

 

“ชานยอลมาทำอะไร ตอนนี้หมดเวลาเยี่ยมแล้วนะ”

 

“พอดีผมมาช่วยพี่ดูคนไข้ที่ตึกนี้น่ะครับ เลยแอบขึ้นมาเปลี่ยนดอกไม้ให้ ผมเห็นมันเหี่ยวตั้งแต่บ่ายแล้ว”

 

“วันนี้ก็มาอยู่ด้วยทั้งวันแล้ว กลางคืนยังจะมาเปลียนดอกไม้ให้อีก ได้นอนบ้างรึยังเนี่ย”

 

“กะว่าจะขอนอนห้องคนไข้นี่แหละครับ” ชานยอลพูดติดตลก ประโยคของเขาทำเอาแบคฮยอนหลุดขำเอิ๊กอ๊ากออกมา

 

“นอนโซฟามันปวดหลังนะคุณนักศึกษาแพทย์”

 

“งั้นคนไข้ก็อนุญาตให้บนเตียงด้วยสิครับ”

 

“โอโห อันนี้เรียกหยอดนะครับเนี่ย” แบคฮยอนพูดไปก็ขำไป ชานยอลมักหามุขตลกๆหรือคำพูดตลกๆมาทำให้เขาหัวเราะจนลืมไปว่าเขาใส่เฝือกอยู่เสมอ นี่เลยอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาชอบอยู่กับชานยอล

 

“เรียกว่าจีบก็ได้ครับ” ชานยอลยิ้มจนตาเป็นรูปสระอิ แต่คราวนี้แบคฮยอนกลับหัวเราะไม่ออก แบคฮยอนยิ้มบางๆมองชานยอลยิ้มอยู่อย่างนั้น แต่ข้างในเขากลับเอาแต่ถามว่าที่ชานยอลพูดเมื่อกี้น่ะหมายความว่ายังไง

 

“ชานยอลตลก กลับไปได้แล้วน่า ดึกมากแล้วนะ มาดูคนไข้ใช่หรอ รีบไปดูคนไข้สิ เดี๋ยวโดนดุนะ” แบคฮยอนยิ้มร่าพยายามส่งชานยอลกลับไปเพื่อที่จะได้ไม่ต้องอยู่ทำให้เขาใจสั่นๆต่อ

 

“ผมดูคนไข้เสร็จหมดแล้ว แล้วก็กะว่าจะนอนที่นี่ด้วย ยังไงพรุ่งนี้เข้าผมก็เข้าโรงบาลอยู่ดี”

 

“ไม่เอาสิ ชานยอลดื้อ ถ้าพยาบาลเข้ามาเจอจะโดนดุ”

 

“ไม่โดนหรอกครับ ผมเคลียได้”

 

“ชานยอลดื้อ” เมื่อไล่ชานยอลไม่เป็นผลแบคฮยอนก็ยู่ปากอย่างเอาแต่ใจ

 

“ดื้อมากกว่าที่คุณคิดอีก” ชานยอลเข้ามายีผมแบคฮยอนอย่างเอ็นดู

 

“ฮื่อ ไม่ต้องเลย จะนอนก็นอนไปเลย” แบคฮยอนล้มตัวลงนอน พลิกตัวตะแคงข้างหันหลังให้ชานยอล

 

“ฝันดีนะครับ” ชานยอลลูบหัวแบคฮยอนเบาๆก่อนจะหมุนตัวกลับไปนอนที่โซฟา พอได้ยินเสียงปิดเสียงของชานยอลแบคฮยอนก็พลิกตัวหันกลับมามอง

 

“ไปนอนตรงนั้นทำไมอ่ะ” แบคฮยอนถามขึ้น

 

“ครับ?”

 

“ไหนบอกอยากนอนเตียง ถ้าไม่นอนจะไม่เว้นที่ให้แล้วนะ” ไม่ทันที่แบคฮยอนจะกางแขนขาออกให้เต็มเตียง ชานยอลก็สอดตัวเองเข้ามาในผ้าห่มผืนเล็กของคนไข้ทันที

 

“เตียงเล็กนะครับว่ามั้ย” ถึงแม้แบคฮยอนไม่มีตาหลังแต่แบคฮยอนก็รู้ว่าชานยอลคงกำลังยิ้มอยู่แน่ๆ

 

“ชานยอลตัวใหญ่เองต่างหาก” แบคฮยอนนอนหลับตาปี๋หันหลังให้คนที่ใส่ชุดกราวน์นอนอยู่ด้านหลังตัวเอง

 

“ฝันดีนะครับ แบคฮยอน” ชานยอลนอนลูบหัวแบคฮยอนอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งผล็อยหลับกันไปทั้งคู่



ก๊อกๆ!

จงอินเคาะประตูห้องของคยองซูอยู่นาน สักพักประตูห้องก็ถูกเปิดจากเจ้าของห้อง จงอินเห็นสภาพของเจ้าของห้องก็อดยิ้มออกไม่ได้ เขาเองก็เพิ่งเคยเจอคยองซูในโหมดนี้ คนตัวเล็กสภาพเพิ่งตื่น ผมยุ่งๆ หน้าง่วงๆทำให้ดูน่าเอ็นดูไปอีกแบบ

 

“มาได้ไง” คยองซูเอ่ยถาม

 

“ผมไม่เห็นคุณโทรมาหาผมเลย ผมเลยมาหาคุณเอง”

 

“แต่เช้าเนี่ยนะ?” คยองซูหันมองนาฬิกาในห้องแล้วหันกลับมาถามอีกคนอย่างสงสัย

 

“ครับ พอดีผมว่างๆน่ะ”

 

“อืม” คยองซูพยักหน้าเบาๆ แต่ยังคงยืนนิ่งไม่ขยับไปไหน

 

“เอ่อ ให้ผมเข้าไปได้มั้ยครับ?”

 

“ห้องรกอ่ะ เข้ามาสิ” คยองซูเบี่ยงตัวหลบให้จงอินเข้ามาในห้องอย่างง่ายๆ

 

          จงอินแอบตกใจเบาๆกับสภาพห้องที่ดูรกมากกว่าเมื่อวาน ซองขนมเกลื่อนห้อง แถมพวกเศษขนมก็กระจัดกระจายไปทั่ว ไม่บอกก็พอรู้ว่าเป็นฝีมือใคร ทันทีที่นึกคาดโทษเจ้าลูกหมา เจ้าตัวแสบก็วิ่งเข้ามาคลอเคลียขาเขาทันที

 

“ซนชิบหายเลย” คยองซูบ่นไปแล้วก็เดินเก็บของในห้องไปด้วย

 

“คุณได้นอนรึเปล่า” จงอินเอ่ยถามในขณะที่ช่วยอีกคนไปด้วย

 

“อืม”

 

          จงอินเหลือบไปเห็นหมอนใบหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะเขียนงานของอีกคน เมื่อมองกลับไปบนเตียงก็ไร้หมอนอยู่ เขาเดาเอาว่าเมื่อคืนคยองซูอาจไม่ได้นอนบนเตียง

 

“เมื่อคืนคุณนอนตรงนี้หรอ” จงอินชี้มาทางโต๊ะเขียนงานของอีกคน

 

“อืม” คยองซูตอบสั้นๆก่อนจะหันไปเขี่ยเจ้าลูกหมาออกเพื่อที่ตัวเองจะกวาดห้องได้สะดวก

 

“ปวดคอแย่เลยสิครับ”

 

“นิดหน่อย”

          จงอินยืนมองคยองซูกวาดห้องเงียบๆสักพักก่อนจะเรียกเจ้าลูกหมาให้มาหาเขา จงอินอุ้มมันขึ้นมาไว้กับอกเพื่อที่มันจะได้ไม่ต้องไปคอยกวนคนตัวเล็กทำความสะอาดห้อง

 

“คุณตั้งชื่อให้มันรึยัง?” จงอินเอ่ยถาม

 

“ฉันตั้งชื่อไม่เป็น”

 

“ก็ลองคิดจากเอกลักษณ์ของมันสิครับ”

 

คยองซูนิ่งเงียบไปสักพักก็จะพูดออกมาเบาๆ “ปลาทู

 

“ครับ?”

 

“ปลาทู เมื่อคืนมันกินปลาทู”

 

“หมา?” จงอินเลิกคิ้วสูง แอบงงๆอยู่ว่าที่คนตัวเล็กพูดถึงนั้นหมายถึงหมาจริงๆรึเปล่า

 

“ใช่ ไอ้เจ้านี่ มันกินปลาทูด้วย ให้มันชื่อปลาทู”

 

          จงอินไม่ได้แย้งอะไรต่อ เขาเห็นตามที่คยองซูเห็นควรหรือจะเรียกว่าตามใจก็ได้ พอเขาเรียกชื่อใหม่ของเจ้าหมานี่ ก็ดูเหมือนว่ามันจะดี๊ด๊ามากกว่าเดิม คำที่คยองซูบ่นว่ามันซนไม่หยุดปาก เขาว่าเขาเองก็ชักจะเริ่มเชื่อแล้วล่ะ

 

“วันนี้คุณว่างมั้ย” จงอินละมือจากเจ้าปลาทูแล้วหันมาถามคยองซูที่เดินแปรงฟันออกมาจากห้องน้ำ

 

คยองซูเงียบสักพักก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบ

 

“ไปซื้อของใช้ให้เจ้าปลาทูกันมั้ยครับ” คยองซูไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขาเดินหายเข้าไปในห้องน้ำสักพักก่อนจะเดินออกมา

 

“ซื้ออะไร?”

 

“ก็พวกห้องน้ำหมา ของเล่น ครีมอาบน้ำ ที่นอน”

 

“ฉันไม่มีเงินมากพอหรอก”

 

“ผมจ่าย”

 

“หือ?” คิ้วหนาของคยองซูขมวดเข้าหากัน

 

“ก็ถือซะว่าผมจ้างคุณเลี้ยงด้วยไงครับ เพราะผมเอามันเข้าหอไม่ได้” คยองซูที่ฟังคำพูดคำจาของจงอินก็เบ้ปากเบาๆ

 

แล้วถามมาเขาตอนไหนว่าอยากเลี้ยงให้รึเปล่า...

 

“แล้วไหนค่าจ้าง?”

 

“เลี้ยงข้าวคุณทุกวันเลยดีมั้ยครับ”

 

“อันนี้จุดประสงค์อื่นด้วยรึเปล่า” คยองซูตีหน้านิ่ง ใช่ว่าเขาจะไม่รู้จุดประสงค์ของอีกคน ทั้งที่ก่อนหน้านี้จงอินพยายามเข้าหาเขาแทบตาย และเจ้าหมานี้ก็เครื่องมือชนิดหนึ่ง

 

“ก็มีบ้างครับ” จงอินยิ้มแห้ง

 

ให้ตายเขาก็ไม่มีทางหนีนักศึกษาแพทย์คนนี้พ้นเลยใช่มั้ย?

 

“จะทำอะไรก็ทำเหอะ” คยองซูถอนหายใจเบาๆ

 

“หืม?”

 

“อยากทำอะไรก็ตามใจนายเลย ต่อให้ฉันปฎิเสธนายก็ไม่ทำตามอยู่ดีไม่ใช่รึไง”

 

“ผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ผมจะตีความเอาว่าตอนนี้คุณตามใจผมนะ”

 

“เออ อยากคิดอย่างนั้นก็ถามใจเถอะ” คยองซูหันตัวเดินเข้าไปต้มมาม่า โดยมีจงอินกับเจ้าปลาทูเดินตามมาด้วย

 

“งั้นถ้าผมจีบคุณด้วย คุณก็จะให้ผมจีบใช่มั้ย”



100%




--------------------------------------------------------------------

เจ้าปลาทูมีชื่อเกาหลีด้วยน้า ชื่อ 고등어 (โค-ดือ-งอ) แปลว่าปลาทูค่า

****

เขาจีบกันแล้วค่ะท่าผู้ชม T^T

กี๊ดดดดดดด //โบกธง


ช่วงนี้ทุกคนเงียบเหงา อย่าเพิ่งทิ้งเรานะ แง้

อย่าลืมติดแท็กทวิตเตอร์

#นศพจงอิน หรือ #นักศึกษาแพทย์จงอิน

และร่วมกันคอมเม้นใต้ล่างฟิคนี้กันด้วยนะคะ


คนน่ารักเขาไม่ทิ้งกันนะหรอกนะครับ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,887 ความคิดเห็น

  1. #1881 chchu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 07:59
    น่ารักมากกกกก❣️
    #1,881
    0
  2. #1868 lomamee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 19:48
    ไม่ว่าๆ จีบเลยๆ
    #1,868
    0
  3. #1849 YunewG (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 20:58
    เจ้าปลาทู ,,เหมือนเข้าแผนจงอิน 55555555
    #1,849
    0
  4. #1832 kkondee2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:36
    แงงงงง เขินจงอินนนน
    #1,832
    0
  5. #1790 มัทรี มัทรีรา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 22:36
    ชานแบคคือไม่ค่อยจะอ่อยกันเลยเด้ออมีความรถอ้อยคว่ำไปอีก ไคโด้นี่ก้อมีความพัฒนา
    #1,790
    0
  6. #1777 คุณหนูฉี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 17:05
    ชานแบคไวไฟเว่อ><~ ชื่อน้องหมานี่ก็ติสสมกับคนตั้งเลยนะคะ
    #1,777
    0
  7. #1753 071097 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 15:42
    รุกเยอะๆนะจงอิน 55555 ชานยอลนี่เห็นเงียบๆไปนานกลับมาเขาก็จีบเลยนะจ๊ะ 55555
    #1,753
    0
  8. #1727 Chankuma (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 16:09
    เจ้าปลาทูช่วยคุณหมอจีบคยองด้วยนะ
    #1,727
    0
  9. #1699 คยองนัมจา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 20:36
    รีบหยอดดดเต็มกำลังเลยยยจงอินนน
    #1,699
    0
  10. #1658 Pinkuplatong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 20:53
    เด่วๆ เด่วก็โดนค้อนโดนทุบโดนตบอีก หยอดเขานัก55555

    น้องหมาชื่อปลาทู งือออ กินข้าวอิ่มมั้ยลูก คยองให้กินแต่ปลาทูเนี่ย
    #1,658
    0
  11. #1618 《GUIDE》SD^^ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 14:41
    เริ่มใจอ่อนแล้วใช่มั้ยล่ะคยองซู
    #1,618
    0
  12. #1576 III--Poppy--III (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 09:32
    แหมมมม เริ่มใจอ่อนล่ะสิ ทำมาตีหน้านิ่ง
    #1,576
    0
  13. #1537 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 08:41
    อือหือจีบกันแร้ววว
    #1,537
    0
  14. #1484 -FL- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 21:17
    รุกหนักๆไปเลยจงอินเด๋วนางก็ใจอ่อน5555
    #1,484
    0
  15. #1461 พูลิน พูลิน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 20:57
    หยอดเข้าไปเว้ยยยยยย
    #1,461
    0
  16. #1444 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 08:20
    เอาแล้วววว
    #1,444
    0
  17. #1345 FFnng (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 09:12
    หยอดหนักมากกกกก แพ้ทางจงอินน
    #1,345
    0
  18. #1285 viewvy_tangmo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:04
    ยอมเหอะแก ขนาดนี้และ
    จัดเลยจงอิน ต้องขอบคุณเจ้าปลาทูด้วย
    #1,285
    0
  19. #1278 อาแนของแบคฮยอน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:07
    เอาล่ะเหวยยย ยอมให้จีบแร้ว กรี้สสส ฮืออออ สู้ต่อไปจงอินนน
    #1,278
    0
  20. #1200 Tongdchr (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:08
    คิวปิดปลาทู จงอินคงต้องซื้อรอยัลคานินให้กินแล้วแหละ ถ้าไม่มีปลาทูนี่หนูอดเข้าหาคยองซูเลยนาจา
    ชานแบคนี่มาหวานน้ำตาลอ้อยมาก นังแบคเทอ้อยหมดรถแล้วมั้ง 5555555
    #1,200
    0
  21. #906 namhom-3449 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:50
    รุกค่ะรุกกกกก
    #906
    0
  22. #867 Kyss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 23:43
    ชานแบคก็น่ารักก ชานยอลอยอุ่นอ่ะะะ
    #867
    0
  23. #866 Kyss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 23:43
    โอ่ยย จงอินรุกหนักแล้วววว
    #866
    0
  24. #738 l_Answer (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 23:51
    นักศึกษาเเพทย์เค้าเอาจริงเเล้วค่ะคุณกิตติ จีบเลยๆๆๆๆ
    ชานเเบคก็น่ารักไปอีก
    #738
    0
  25. #718 lufian (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 08:43
    เอาแหล่ววววววววววววววววววววว
    #718
    0