[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 6 : 6 : เขามากับ(ห่า)ฝน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    3 มี.ค. 59







          คยองซูเงยหน้ามองท้องฟ้าอึมครึมผ่านระเบียงหลังห้อง ก้อนเมฆสีเทาเริ่มเกาะกลุ่มกันเป็นก้อนใหญ่พร้อมกับกลิ่นชื้นๆ ลมเย็นแรงๆ ดูท่าแล้ววันคงได้มีฝนห่าใหญ่ตกลงมาทั้งวันแน่ๆ มันน่าแปลกอยู่ตรงที่ว่าเดือนนี้มันไม่ใช่ฤดูที่ฝนควรจะตก แต่พายุฝนบ้าบอ

ดันมาตกในวันที่เขาต้องหอบโมเดลเข้ามหาลัย!!

บัดซบ!!!

 

          นึกอยากจะทึ้งหัวแรงๆหรือไม่ก็สบถด่าท้องฟ้าอากาศดังๆ แต่เขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไปนอนมองโมเดลรูปร่างใกล้เสร็จบนพื้นด้วยแววตาอาลัยอาวร...

รถยันต์เขาไอ้เซฮุนน้องรักก็ดันเอาไปเข้าอู่ คงมีทางเดียวที่เขาจะพางานรักของเขาเข้ามหาลัยได้คงหนีไม่พ้น เดินกางร่มหอบโมเดลไปตึกคณะเป็นแน่

 

เด็กถาปัตย์ต้องสตรองว์

...

..

สตรองบ้าอะไรล่ะ!!

 

          เป็นอีกครั้งที่คยองซูถอนหายใจออกมาแรงๆ ใช้ไหล่หนีบร่มไว้กับคอ หอบโมเดลไปอย่างทุลักทุเล นึกอยากจะขว้างของในมือทิ้งมันซะให้รู้แล้วรู้รอดถ้าไม่ติดที่ว่ากลัวจะเรียนไม่จบนี่สิ โมเดลนี่ก็ถือมือเดียวก็ดันลำบากอีก ฝนก็ตกเอาซะหนัก ร่มก็จะปลิว

ชีวิตดีย์!

 

“คุณดูลำบากนะ” บัดซบมากกว่าห่าฝนก็การได้เจอคิมจงอินในวันบัดซบนี่แหละ....

 

“ครับ” คยองซูยังคงจ้ำอ้าวเดินหน้าต่อไปไม่สนใจจงอินที่เดินกางร่มสีใสอยู่ข้างๆเขา

 

“ผมช่วย...”

 

“ไม่เป็นไรครับ”

 

“คุณน่ะดื้อ” สุดท้ายจงอินก็ดึงแขนเขาไว้พร้อมกับแย่งร่มที่เขาหนีบเอาไว้มาถือให้ ปล่อยให้เขาถือโมเดลได้อย่างถนัดมือ

 

“ผมควรขอบคุณคุณมั้ย” คยองซูหันมาถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งติดอารมณ์หงุดหงิดซะมากกว่า

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมใจดี” พูดจบคยองซูก็มองบนด้วยความรวดเร็ว

 

“งั้นก็ไม่ขอบใจละกันนะครับ”

 

“โชคดีจังที่วันนี้ผมไม่ได้เอารถมาด้วย แถมได้มาเจอคุณพอดี รู้สึกดีมากเลยล่ะที่ได้ช่วยคุณน่ะนะ” จงอินหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้สังเกตเลยว่าอีกคนจะคิ้วกระตุกรวมถึงขากระตุกด้วย

 

“....” คยองซูหายใจเข้าลึกๆสงบอารมณ์

 

เขาก็ไม่ได้ขอให้มาช่วยป่ะวะ

 

“แล้วรถคุณล่ะครับ”

 

“เข้าอู่”

 

“ทำไมถึงเข้าอู่ล่ะครับ”

 

“....”

 

“ไปชนมาหรอ?”

 

“....”

 

“หรือรถเสีย จริงๆผมซ่อมรถได้นะ”

 

“....”

 

“หรือเอาไป....”

 

“นี่ผมชักจะสงสัยแล้วนะว่าทำไมคุณถึงได้พูดมากขนาดนี้ เก็บกดมาจากไหนรึเปล่า?” คยองซูหันมามองคนข้างๆด้วยสีหน้ารำคาญพร้อมกับความสงสัย

 

“ใครๆก็ว่าผมพูดเก่งนะ” จงอินหัวเราะติดตลก

 

“มันก็แค่ข้ออ้างของคนพูดมาก” คยองซูส่ายหัวเบาๆอย่างหน่ายๆ

 

“ฮ่ะๆๆ ผมก็ว่างั้น” จงอินเลื่อนสายตามามองโมเดลรูปร่างสวยในมือคนตัวเล็ก คยองซูพยายามใช้มือเล็กๆป้องกันละอองฝนไม่ให้โดนโมเดลแสนรัก

“คุณครับ รอแป๊ปนึงครับ” จงอินจับต้นแขนอีกคนเบาๆเพื่อให้หยุดเดิน

 

“....” คยองซูเมืองจงอินอย่างไม่เข้าใจ เมื่อจู่ๆจงอินถอดเสื้อกาวน์ตัวสั้นที่เขาใส่มาออกทั้งๆที่ยังคงถือร่มให้เขาอยู่ จงอินที่เหลือเพียงเสื้อยืดคอกลมสีขาวตัวในนั้นก็ยื่นเสื้อกวาน์มาทางเขา

 

“คลุมไว้ครับ” เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเอาแต่ยืนงงไม่ยอมรับเสื้อเขาสักที จงอินก็จัดการใช้เสื้อกวาน์ของเขาคลุมลงไปที่โมเดลเพื่อกันละอองฝน

 

“เอามาคลุมทำไม เสื้อกาวน์มันสำคัญกับเด็กแพทย์มากไม่ใช่เลยรึไง”

 

“ครับ สำคัญ แต่โมเดลของคุณก็สำคัญเหมือนกันไม่ใช่หรอ” จงอินยิ้มอย่างใจดี

 

          บางทีคยองซูก็แอบคิด หากเขาเป็นเด็กน้อยที่นอนป่วยอยู่ในโรงบาล เขาอาจจะยอมโดนฉีดยาเพราะรอยยิ้มแสนใจดีนี่ก็ได้ แต่มันก็แค่สมมติเท่านั้น เพราะในความจริงแล้วคงมีแค่คนโง่เท่านั้นที่จะหลงเชื่อรอยยิ้มใจดีแต่ถือเข็มอันเท่าเสาบ้าน!

 

“ถ้าเปียกละนายจะเอาเสื้อที่ไหนใส่เข้าเวรวันนี้ล่ะ”

 

“เดี๋ยวผมไปขอยืมเพื่อนที่เปลี่ยนเวรกันก็ได้ครับ ไม่ต้องเกรงใจหรอก” จงอินยิ้มก่อนจะถือวิสาสะยกมือโอบแตะไหล่แคบเบาๆเพื่อให้เดินหน้าผ่าห่าฝนไปพร้อมกัน

 

“....” คยองซูถอนหายใจเบาๆอย่างรู้สึกเซ็ง

 

จงอินจะรู้มั้ยว่าเขาไม่ได้มีความรู้สึกเกรงใจอะไรเลยเพราะเขาไม่ได้ขอร้องให้ช่วย เขาเพียงกลัวว่าจงอินจะบ้าบอมาทวงบุญคุณเขาทีหลังนี่สิ

ไอ้พวกหน้ายิ้มมือถือเข็มน่ะไว้ใจไม่ได้หรอก!


 


     เมื่อเขาสองคนเดินมาถึงตึกสถาปัตย์พร้อมโมเดลของคยองซูอย่างปลอดภัย จงอินพาคยองซูเข้ามาหลบฝนที่ใต้ตึกเขาวางร่มใสของตัวเองเอาไว้และจัดการสะบัดเก็บร่มสีดำของคนตัวเล็กก่อนจะส่งคืนเจ้าของ คยองซูพยักหน้าเชิงขอบใจเบาๆก่อนจะรับไปหนีบเอาไว้กับข้อศอก


“ขอบใจ ไปนะ” คยองซูพูดสั้นๆก่อนจะเดินหายเข้าไปในตึกคณะ


   จงอินมองคยองซูจนลับสายตา เขายิ้มบางๆก่อนจะหันมากระชับร่มมใสในมือแล้วเดินลุยฝนกลับไปทางเดิม

   เขาไม่ได้เดินกลับไปทางคณะแพทย์อย่างที่ควรจะเป็นแต่เขาเดินกลับมาที่รถซึ่งถูกจอดเอาไว้แถวๆประตูทางเข้ามหาลัย เพื่อที่เขาจะได้ช่วยเดินไปส่งคยองซูที่คณะอย่างเนียนๆ เขาแค่บังเอิญขับรถมาเจอเข้ากับก้อนกลมกำลังเดินดุ๊กดิ๊กข้าวของเต็มมือราวกับตุ๊กล้มลุกที่โอนเอนไปมาและเขาก็แค่เกิดมีความรู้สึกอยากจะช่วยคนตัวเล็กก็แค่นั้นเอง


เขาเปล่าคิดอะไรเลยนะ :j


#นักศึกษาแพทย์จงอิน


     เซฮุนนั่งมองอากาศเย็นพร้อมเม็ดฝนที่พลั่งพรูตกลงมาราวกับว่าชาตินี้ไม่เคยตกลงมา ไออุ่นภายในร้านกาแฟเล็กและแก้วกาแฟร้อนๆตรงหน้าช่วยสร้างความอบอุ่นให้แก่มือหนาของเขาได้ไม่น้อย เซฮุนละมือออกจากแก้มกาแฟออกมาก่อนจะแตะลงบนกระจกใสของร้านกาแฟเบาๆ นิ้วชี้ขีดร่ายตัวหนังสือยุกยิกเป็นคำๆหนึ่งยังไม่ทันจะได้เขียนคำที่สองต่อคนที่เขานั่งรอก็เข้ามานั่งอยู่ตรงหน้าเขา


“นายนี่มันดื้อจริงๆ โอเซฮุน” ลู่หานหน้ายู่แสดงอารมณ์โกรธอีกคนซะเต็มทนแต่หน้าหมวยสวยๆทำให้คนมองรู้สึกเอ็นดูเสียมากกว่า

 

“ก็ฝนมันตก จะให้ไปเรียนยังไง” เซฮุนอ้างถึงการโดเรียนของตัวเองในวันนี้ทั้งที่ลู่หานสั่งให้เขาเข้าเรียนแท้ๆ

 

“คนอื่นยังไปได้เลย อย่ามาแถได้มั้ย” ลู่หานเอนหลังเล็กน้อยพร้อมล้วงมือเข้ากระเป๋าเสื้อกาวน์ตัวยาวเพื่อหยิบท๊อปฟี่รสกาแฟคาราเมลที่พี่ในแผนกให้เขามาแกะใส่ปากตัวเอง

 

“แถอะไรล่ะ ไม่เคยเชื่อกันเลยอ่ะ” เซฮุนบิดปากคว่ำลง แกล้งทำเป็นว่าเขากำลังน้อยใจอีกคนอยู่

 

“หยุดเลยๆ ไม่ต้องมาเบะปากได้มั้ย เบื่อง้อแล้วนะ” ลู่หานรีบยกมือขึ้นตีคางเขาเบาๆเพื่อทำการง้อแบบประชดหน่อยๆ

 

“ไม่อยากไปเรียนเลย อยากอยู่กับพี่ยังไงก็ไม่รู้” เซฮุนคว้ามือบางของอีกคนไว้จนลู่หานสะดุ้งตกใจที่เซฮุนจะกล้าทำอะไรแบบนี้ในที่ที่มีคนพลุกพล่าน

 

“ปล่อยน่าเซฮุน ไม่อายเขารึไง” ลู่หานพยายามดึงมือตัวเองออกแต่มือหนาก็ยังคงจับมือเขาเอาไว้อย่างนั้น

 

“มือเย็นนะ” เซฮุนจับมืออีกคนมาแตะแก้วกาแฟของเขาและตามด้วยมือของเขาที่วางทาบอยู่บนมือลู่หานด้วย

 

“กะ ก็หนาว” ลู่หานก้มหน้ามองชายเสื้อกวาน์ตัวเองหลบซ่อนความร้อนที่ตีขึ้นหน้า

 

“แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อหนาวข้างในล่ะ แค่เสื้อกาวน์มันอุ่นนักรึไง”

 

“อือ ไม่เป็นไรน่า ในโรงบาลมันก็อุ่นดีนี่”

 

“นี่พี่ เรียนหมอก็ป่วยได้นะรู้เปล่า”

 

“อือ รู้น่า ไม่ป่วยหรอก”

 

“ก็เห็นพูดงี้ตลอดน่ะแหละ”

“พูดมากน่าเซฮุน” ลู่หานหยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมาปิดปากอีกคนลวกๆ

 

“เดี๋ยวพอผมเงียบ พี่ก็ว่าผมเงียบอีกแหน่ะ” เซฮุนวางกระดาษทิชชู่ที่คนหน้าหวานแกล้งลงกับโต๊ะ

 

“ก็มันจริงนี่”

 

“ทำยังไงถึงจะพอใจพี่เนี่ย”

 

“อย่ากวนน่า เซฮุน” หน้าหวานขมวดคิ้วเล็กๆเมื่อรับรู้ถึงความยียวนของเซฮุน

 

“จริงจังนะเนี่ย ทำไงถึงจะถูกใจพี่”

 

“อะไร...”

 

“ก็ผมไง ทำยังไงพี่ถึงจะชอบ”

 

“...” ลู่หานนิ่งงันถึงกับไปไม่เป็นกับคำหยอดของรุ่นน้องคนนี้

 

ไม่ต้องทำยังไงก็ชอบไปแล้ว

 

“อ้าว นิ่งเลย เขินหรอ” เซฮุนยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆเพื่อสังเกตทำเอาลู่หานต้องรีบหดคอหนี

 

“ไม่เอาน่า เลิกแกล้งได้แล้ว” มือน้อยยกขึ้นดันหน้าอีกคนออก

 

“เขินก็บอกน่า หน้าแดงหมดแล้ว ฮ่ะๆๆ ไปทำงานต่อได้แล้วพี่ ผมพอใจละ”

 

“พอใจอะไร”

 

“ได้เห็นหน้าพี่จนพอใจละ” เซฮุนยกยิ้มเจ้าเล่ห์อยากที่เขาชอบทำ

 

“ไปเรียนเลยไป๊” ก็ไม่วายถูกอีกคนขึ้นมือฟาดเข้าที่ต้นแขนด้วยความหมั่นไส้

 

“ครับๆ ไปก็ได้ๆ” เซฮุนหัวเราะร่วนเมื่อได้แกล้งอีกคนสมใจ เขาลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับลู่หาน

 

“เข้าเรียนด้วยนะเซฮุน” ลู่หานยกมือขึ้นแตะปลายคางเขาเบาๆ

 

“รับทราบครับ”

 

“รับทราบแล้วก็ให้มันรู้เรื่อง อย่าโดดเรียนอีก”

 

“เออน่า ถ้าผมโดดเรียนน่ะมีไปอยู่ไม่กี่ที่หรอก ไม่อู่รถ ก็อยู่กับพี่”

 

“ไปเลย ไป ไม่ต้องมาพูดเลยนะ” คนพี่ยกมือฟาดเซฮุนไม่ยั้งกลบความเขิน

 

“โอ๊ยๆ ไปแล้วๆ ไล่ดีๆสิโถ่”

 

“ไป ตั้งใจเรียน” ลู่หานโบกมือให้เซฮุนที่ค่อยๆเดินห่างออกไป

 

เซฮุนน่ะชอบดื้อกับเขาเสมอ

แต่ในขณะเดียวกัน เซฮุนก็เชื่อฟังเขาด้วย

เขาถึงได้ชอบเด็กคนนี้






---------------------------------------------------------------

ทยอยกลับมาแล้วค่ะ
ขอโทษจริงๆที่หายไปนานโขมาก
ไปปั่นวิจัย และฟิคคอลมีมาค่ะ
เดี๋ยวได้กลับมาแบบเต็มตัวจริงๆอีกไม่นานแน่ค่ะ

จะบอกด้วยว่า นศพ.จงอิน เราก็จะรวมเล่มด้วยนะ
ส่วนเมื่อไหร่ ไว้ค่อยว่ากัน ยังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนาน

อย่าลืมติดแท็ก #นักศึกษาแพทย์จงอิน แต่ถ้าชื่อยาวไป จะติดแท็ก #นศพจงอิน ก็ได้
เม้นให้กำลังใจเราหน่อย เพราะเราคิดถึงมาก

นศพ.จงอินเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือ ความคิดถึง

เอนจอยรีด แอนด์ มิสยูทูมัสค่ะ : )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,886 ความคิดเห็น

  1. #1775 คุณหนูฉี (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 15:49
    คยองซูนิ่งไป๊555555 คุณนศพนี่ก็เจ้าเล่ห์เด้อ~
    #1,775
    0
  2. #1751 071097 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 15:29
    ชอบเขาก็คบกับเขาสิพี่ลู่ 55555 ส่วนคยองกับจงอินนั้น ก็ยังเหมือนเดิม คยองนิ่งมากกกกกแ
    #1,751
    0
  3. #1725 Chankuma (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 15:52
    คู่ฮุนน่ารัก แต่คู่คุณหมอดื้อชิบหาย
    #1,725
    0
  4. #1656 Pinkuplatong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 20:26
    คู่ฮุนหานนี่งุ้งๆงิ้งๆอยุ แต่อีกค฿่นี่ก็ฮาร์ดคอร์โหด-
    #1,656
    0
  5. #1615 《GUIDE》SD^^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 13:42
    จงอินมันร้าย5555555555
    #1,615
    0
  6. #1574 III--Poppy--III (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 02:18
    จงอินสู่ๆเด้อ น้ำหยดลงหินทุกวันมันยังกร่อนเด้อ แต่คุณคยองนี่แลดูแข็งกว่าหินอีกเด้อ 555555
    #1,574
    0
  7. #1535 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 08:32
    น่าร้ากกไปหมดดดด
    #1,535
    0
  8. #1442 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:43
    อิหมอมันร้ายย
    #1,442
    0
  9. #1362 FA.XCIX (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 16:59
    คุณถาปัตย์เริ่มใจอ่อนแล้วววว
    #1,362
    0
  10. #1283 viewvy_tangmo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:31
    จงอินน่ารักมากมาก ทำไมน่ารักแบบนี้
    คยองซูนี่ก็ถือว่าใจอ่อนไปเยอะเลยนะนี่
    #1,283
    0
  11. #1273 อาแนของแบคฮยอน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:02
    จงอินโคตรตร้ายยยยยยย // ฮอลล เซฮุนนนน คนขี้หยอด กนี้สสสส
    #1,273
    0
  12. #1198 Tongdchr (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:55
    จงอินทำไมทำนิสัยแบบนี้ ขร่นบ้าขร่นผีทะเล ฉวยโอกาส ถ้าโมคยองซูพังจะทำยังไง นังกัมจง
    เซฮุนนี่ก็ขี้อ้อนจัง ถ้านี่เป็นพี่ลู่ก็อ่อนยวบยาบไปละ
    #1,198
    0
  13. #903 namhom-3449 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:40
    หราาาจงอินหราาาาไม่ได้คิดอะไรนี่เเกเเถใช่ม้ะะะะ
    #903
    0
  14. #736 l_Answer (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 15:03
    ฮุนฮานก็น่ารัก พ่อเเง่-อนไปอีก หวีดร้องให้จงอินยอมใจ วอเเวเค้าขนาดนี้จีบคยองซูก็บอกเค้าไปค่ะ
    #736
    0
  15. #716 lufian (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 08:30
    จงอินนี่น่าน่ารักจัง
    #716
    0
  16. #641 cink (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 22:41
    เนียนเน้อออขฝจงอินนน
    #641
    0
  17. #486 pleng_55 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 14:35
    น่ารักกกกอ่ะ จงอินสู้ๆ
    #486
    0
  18. #327 X_____X (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 03:28
    คุณหมอขี้เนียนขี้ตื้อนี่น่ารักกกกกก
    #327
    0
  19. #259 iamgunn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 19:17
    อยากช่วยเขาก็บอกกกกกก จงอินนั้ลร้ากกก
    #259
    0
  20. #219 LookTann (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 08:06
    เจ้าเล่ห์จริงๆ >///<
    #219
    0
  21. #171 Nancy Pmk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 16:40
    เอาละง้อวววว คยองซูเปิดใจให้นศพจงอินแล้วววววชบมากอะ5555555
    #171
    0
  22. #169 Gigss (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 07:54
    ไหนบอกไม่ได้เอารถมาละค๊า นศพ.ร้ายจริงๆ
    จะมีวันที่คยองชอบบ้างมั้ยเนี่ยเฮ้ออออ
    ฮุนฮานน่ารัก!!
    #169
    0
  23. #168 kiinkiinn_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:19
    คิมจงอินคนเจ้าเล่ห์ ไหนบอกว่า ไม่ได้เอารถมาไง แหมมม ฮุนฮานน่ารักอ่ะแงงงงง
    #168
    0
  24. #167 KimMDIndy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:16
    อรั้ยยยย แบบรอมานานมากอ่ะ เขินแรง ><
    #167
    0
  25. #166 JJayxyz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:49
    นักศึกษาแพทย์ของพี่ น่ารัก ใจดี สุภาพบุรุษสุดๆๆ
    #166
    0