[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 3 : 3 : ตึกสถาปัตย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    31 ส.ค. 58

SQWEEZ







    หลังจากที่คยองซูเอาสมุดเล็กเชอร์ไปให้แบคฮยอนไว้อ่านที่โรงบาลแล้วก็เลยกลับไปที่คณะตัวเอง สำหรับเด็กสถาปัตย์แล้วคณะก็เหมือนบ้าน ว่างเมื่อไหร่ก็ต้องมาคณะถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ แต่คยองซูก็ยังมาช่วยรุ่นน้องลงสีตึกคณะเพราะคำอ้อนวอนของน้องรหัสของเขาอย่างช่วยไม่ได้

 

"ในคณะไม่ทีใครลงสีสวยได้เท่าพี่แล้ว" เซฮุนน้องรหัสสุดรักของเขาพูดยอเขาในระหว่างที่เขากำลังผสมสีอยู่

 

"...." คยองซูยังคงตีสีหน้าเรียบนิ่งตามนิสัยของเขา

 

"เดี๋ยวผมเลี้ยงข้าวมื้อนึง โอเคนะ" เซฮุนเขยิบลงมานั่งยองๆเขา

 

"หุบปากแล้วอยู่เงียบๆเถอะเซฮุน รำคาญ" เซฮุนที่ได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะร่า

 

       หากเป็นคนอื่นหรือเขาเมื่อก่อนคงจะนั่งร้องไห้เพราะความน่่ากลัวและเย็นชาของรุ่นพี่คนนี้แน่ๆ แต่สำหรับเซฮุนแล้วเขารู้ดีว่าพี่รหัสของเขาคนนี้นั้นจริงๆแล้วเป็นคนแบบไหน ถึงแม้ปากจะหมาและพูดตรงไปหน่อยแต่จริงๆแล้วรุ่นพี่คยองซูนั้นเป็นคนน่ารักจริงๆ

 

"ก็ดูพี่ทำหน้าดิ ผมร้องเพลงให้ฟังเอาป่ะ ผมร้องเพลงเพราะนะ"

 

"ไปนั่งเงียบๆและไปไกลๆจะดีมาก"

 

"ทำต้องรังเกียจด้วยอะ" เซฮุนเบะปากออกหวังจะอ้อนพี่รหัสสุดรักสุดหวง

 

"เพิ่งรู้ตัวรึไง" สุดท้ายก็อดไม่ได้ คยองซูยกด้ามแปรงในมือเคาะหัวรุ่นน้องตัวแสบสองสามทีด้วยความหมั่นไส้ทันที

 

"โอ๊ยพี่อย่าดิ เดี๋ยวสีติดผมอ่ะ" เซฮุนขยับตัวหนีห่างมือลูบผมตัวเองป้อยๆ

 

"สีไม่ได้ว่ะ ต้องเอาสีเบสมาผสม มีสีเบสมั้ย" คยองหันไปถามน้องรหัส

 

"หมดอ่ะพี่ เดี๋ยวผมไปซื้ิอให้"

 

"ไม่ต้อง เดี๋ยวไปซื้อเอง เดี๋ยวมึงเลือกสีไม่ถูกใจ" คยองซูลุกขึ้นพร้อมกับรับเงินค่าซื้อสีจากเซฮุนมาแล้วเดินออกไปซื้อ

 

     ความจริงแล้วใต้ตึกสถาปัตย์มันก็มีร้านขายสีอยู่หรอกแต่เพราะวันนี้เป็นวันหยุดร้านเลยปิด และเขาเลยต้องลำบากเดินไปซื้อร้านขายเครื่องเขียนที่ตั้งอยู่ข้างสนามบอลตึกแพทย์นู่น จะว่าไปก็รู้สึกลางไม่ดีแปลกๆ

     คยองซูรีบก้มหน้าก้มตาเดินไปร้านเครื่องเขียนด้วยความเร่งรีบ เมื่อได้สีที่ต้องการแล้วเขาก็รีบกลับทันที คิดแล้วนึกโล่งใจที่เขาไม่ได้ดวงซวยอะไรขนาดนั้นที่เขาไม่เจอนักศึกษาแพ.....

 

“คยองซู!!

 

นั่นไง...นี่เป็นเจ้ากรรมนายเวรกันรึเปล่าวะครับ!?

 

    คยองซูเลือกที่จะไม่สนใจและพยายามก้มหน้าก้มตาเดินต่อไปโดยเร่งฝีเท้าให้ก้าวไวที่สุด ให้เขาได้รีบพาตัวเองออกบริเวณสนามฟุตบอลให้ไวที่สุด

 

“คยองซู! รอก่อนครับ!! เดี๋ยวเด้!!” จงอินที่อยู่ในชุดฟุดบอลกำลังวิ่งตามคนขาสั่นมาใกล้เรื่อยๆ

 

อย่าตามมานะ อย่ารู้จักกัน อย่ามาตะโกนเรียก คนมองกันทั้งสนามแล้วแม่งไม่อายบ้างรึไงวะ!

คยองซูนึกสบถในใจแรงๆในขณะที่เท้าก็ยิ่งคงก้าวหนีอีกคนไปด้วย

 

 

หมับ!

“ตัวก็สั้น ยังจะเดินไวอีก” จงอินคว้าข้อมือเขาไว้ได้ทัน พอหันกลับไปก็พบว่าผิวสีแทนของอีกคนโลมไปด้วยเหงื่อทั้งตัว

 

“แล้วใครใช้ให้วิ่งตาม”

 

“อยากตาม มาทำอะไรแถวนี้ครับ”

 

“....” คยองซูไม่ตอบ ทำหน้านิ่งใส่อีกคนอย่างเดียว

 

“อ่อ ซื้อสีนี่เอง” จงอินก้มลงมองถุงในมืออีกคนพร้อมถือวิสาสะสอดสายตาเพิ่งมองของในถุงจนรู้ว่ามันคือสีทาอาคารกระป๋องเล็ก

 

“มีอะไรรึเปล่า”

 

“คุณจะไปไหนอ่ะ”

 

“ทำงาน” เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรสำคัญ คยองซูก็หันหลังงเดินจ้ำอ้าวต่อไปทันที

 

“เห้ยพวกมึง! กูไม่เล่นแล้วนะ จะไปตึกถาปัตย์!!” เสียงนักศึกษาแพทย์ตะโกนข้ามสนามบอลบอกเพื่อนดังลั่นสนาม ทำเอาคนที่กำลังจ้ำอ้าวรีบวิ่งออกไปทันที

 

เวร!

นี่มันเวรกรรมอะไรของโด คยองซูกันเล่า ตั้งแต่เกิดมาเขายังไม่เคยอายอะไรขนาดนี้ รู้สึกไม่อยากอยู่สถาปัตย์ก็วันนี้วันแรกนี่แหละ แถมสาเหตุยังเป็นเพราะไอ้คนที่แม่งวิ่งตามเขาอยู่เนี่ย!

 

“จะตามมาทำไม!” คยองซูหันกลับตะคอกใส่จงอินที่วิ่งตามเขามา

 

“ก็อยากไปดูตึกถาปัตย์...” จงอินปาดเหงื่ออกจากหน้า นึกดีใจที่คนตัวเล็กยอมหยุดวิ่งหนีเขาสักที

 

“เกิดมาไม่เคยเห็นรึไง”

 

“เคยเห็นแต่ข้างนอก ยังไม่เคยเข้าข้างในนี่ครับ”

 

“แล้วอยู่มาตั้งกี่ปีแม่งไม่เคยเข้า มานึกอยากเข้าอะไรตอนปีสี่ห้ะ”

 

“ก็ผมอยากเข้าไปดูเพราะคุณ”

 

“จะมาเพราะฉันยังไง”

 

“ก็อยากรู้จักคุณอ่ะ” จงอินยิ้มแป้ม

 

    คยองซูสูดลมหายใจเข้าแรงๆก่อนจะค่อยๆปล่อยทิ้งออกมาทีละนิดอย่างใจเย็น ตั้งแต่เข้ามหาลัยมานี่คงจัดได้ว่าเป็นครั้งที่เขาดูพูดมากขี้เถียงที่สุด และจงอินคงจัดเป็นอีกคนที่ดูจะกวนประสาทเขามากๆรองจากบยอน แบคฮยอนเพื่อนสนิทของเขา

 

“แล้วฉันอยากสนิทกับนายตั้งแต่เมื่อไหร่”

 

“เหอะน่า ผมอยากสนิทหรือคุณอยากสนิท สุดท้ายก็สนิทเหมือนกันแหละครับ”

 

แล้วนี่มันมาตรรกะไหนของมันอีกเนี่ย!

 

“เหนื่อย อยากจะทำอะไรก็ทำ” คยองซูหันหลังเดินกลับไปที่ตึกคณะตัวเองอย่างช่วยไม่ได้ โดยที่มีนักศึกษาแพทย์เดินตามเขามาด้วย

 

“อ้าว มาแล้วหรอพี่ ผมซื้อแป๊ปซี่มาเผื่อพี่ด้วย อ่ะ” เซฮุนเดินเข้ามายื่นแก้วแป๊ปซี่ให้เขาเมื่อเห็นว่าเขาเดินเข้าตึกคณะมา “อ้าว แล้วนั่นใครอ่ะ”

 

“คนรู้จั....”

 

“เพื่อนคยองซูครับ” จงอินตอบแทนพร้อมกับยิ้มกว้างอย่าที่เขาชอบทำบ่อยๆ

 

“หูย เรียนคณะไหนครับเนี่ย ออร่าเจิดมาก นายแบบป่ะเนี่ย” เซฮุนเดินเข้าไปเทียบส่วนสูงอย่างอีกคนทันที

 

“เซฮุน มาช่วยกันผสมสี” คยองซูหันไปเอ็ดน้องรหัสตัวเองเบาๆก่อนจะเดินไปนั่งลงที่ประจำตำแหน่องของตัวเอง

 

“แล้วเพื่อนพี่อ่ะ ทิ้งไว้อย่างนั้นหรอ” เซฮุนเดินเข้านั่งข้างๆเขาพร้อมถามขึ้น

 

“ช่างแม่ง...” คยองซูตอบด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างจะไม่ใยดีกับอีกคนสักเท่าไหร่ “ไม่ใช่เพื่อนกู” พร้อมกับเสียงที่ดังฟังชัดเจนทุกถ่อยคำ

 

“หูย...” รุ่นน้องในคณะที่นั่งทำงานอยู่รอบ ทันทีที่ได้ยินคำพูดและน้ำเสียงของคยองซูก็ต้องรีบยกมือกอดตัวเองเพราะความเย็นชาและน่ากลัวของรุ่นพี่คนนี้

 

แต่ไม่ใช่กับจงอิน

    จงอินกลับยิ้มกว้างกว่าเดิมก็จะเอ่ยปากพูดบางคำออกมา ที่จงอินคงคิดไม่ถึงว่านั่นอาจเป็นประโยคชี้เป็นชี้ตายของเขา

 

“ถ้าไม่ใช่เพื่อน งั้นเป็นแฟนก็ได้” และคำพูดของจงอินก็ต้องหยุดลงเพียงเท่านั้นเมื่อถูกแปรงทาสีขนาดพอดีมือประทับตาเข้ากลางหน้าผากของเขา

 

Jongin out!




     จงอินปล่อยให้เวลาผ่านไปด้วยการนั่งดูคนตัวเล็กลงสีตึกสถาปัตย์จนตอนนี้เริ่มเป็นลวดลายสีสันขึ้นมา ยอมรับเลยว่าคยองซูมีฝีมือมากจริงๆ สีสันลายเส้นที่อีกคนลงสีนั้นทำให้จงอินไม่ค่อยเบื่อเท่าไหร่ แต่ก็ค่อนข้างเหงาปากอยู่พอสมควร ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรกับอีกคน แต่คยองซูกลับไม่ตอบอะไรกลับมาหาเขาเลย ไม่สิ อีกคนไม่ได้สนใจเขาเลยต่างหาก


      คยองซูที่กำลังใจจดใจจ่อกับการลงสีนั้นได้ถูกรบกวนจากไอ้เด็กตัวสูงข้างๆอยู่ตลอด เซฮุนคอยสะกิดถามเขาเรื่องสีอยู่ตลอด ไม่ก็ถามเรื่องไอ้คนที่นั่งหงอยอยู้ข้างหลังเขานู่น


     และดูเหมือนคุณนักศึกษาแพทย์จะไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองตอนนี้นั้นได้กลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งสถาปัตย์ไปแล้ว ด้วยเพราะความหล่อและดูดีของจงอิน คงไม่แปลกที่สาวๆในคณะเขาจะมองและพากันกรี๊ดกร๊าดจนรบกวนการทำงานของเขา

 

"ดูทำหน้ากันอ่ะ นี่ลงสีอาคารหรือเตรียมออกรบครับ หน้าย่นกันเป็นแถวๆเลย" รุ่นน้องคนนึงเดินถือกีตาร์เข้ามานั่งอยู่กลางวง

 

"ว่างรึไง งานการไม่มี?" เสียงเด็กสถาปัตย์คนหนึ่งเอ่ยว่าขึ้น

 

"ไม่ว่าง แต่อยากมาเล่นกีตาร์ให้ฟังก่อนขึ้นเรียน" พูดจบเด็กคนนั้นก็ยกกีตาร์ขึ้นมาเล่นเพลงทันที

 

คยองซูละสายตาจากผนังตึกก่อนตะหันกลับไปมองจงอินที่ดูจะตื่นตาตื่นใจกับกีตาร์เหลือเกิน

 

 

정말 궁금해 머릿속엔 누가 있는지
ฉันสงสัยจริงๆ ใครกันที่คอยอยู่ในหัวใจเธอ

살짝 마주친 짧은 눈인사에도 (두근대)
เพียงแค่เราทักทายกันสั้นๆ หัวใจฉันก็หวั่นไหวแล้ว

혹시 내게 건넬까
บางทีวันนี้เธออาจจะคุยกับฉันรึเปล่า?

매일 매일 준비해두는 얘기
ทุกวันๆฉันพยายามหาเรื่องมาคุยกับเธอ

바보처럼 보여도
บางทีฉันอาจดูเหมือนคนโง่

감출 없는 기분
แต่ฉันไม่สามารถซ่อนความรู้สึกนี้ได้อีกแล้ว”

(Curious-Ost.Plus Nine Boys)

 

เสียงกีตาร์ที่ถูกบรรเลงมาอย่างต่อเนื่องพลันก็ถูกหยุดไว้อยู่แค่นั้น คยองซูค่อยๆหันกลับมามองเจ้าของกีตาร์ที่จู่ๆก็หยุดมือไว้เพียงเท่านั้น

 

“อะไรวะ ทำไมเล่นแค่นั้นอ่ะ” รุ่นน้องคนนึงถามขึ้น

 

“ไปทำงานละ มีใครจะเล่นมั้ย เอาวางไว้ตรงนี้นะ” เจ้าของกีตาร์วางกีตาร์โปร่งไว้กับพื้นที่ถูกปูไว้ด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์อยู่แล้วก่อนจะรีบวิ่งออกไป

 

“ผมเล่นได้มั้ย” เสียงจงอินถามรุ่นน้องสาวๆแถวๆนั้น

 

“ดะ ได้ค่ะๆ พี่เล่นเลยๆๆ” เสียงเชียร์จากสาวๆในคณะสถาปัตย์ดังขึ้นทำให้คยองซูที่กำลังให้ความสนใจในการลงสีนั้นหันกลับมามองจงอินที่เดินไปถือกีตาร์ไว้ในมือเรียบร้อยแล้ว

 

     จงอินนั่งลงบนกระดาษหนังสือพิมพ์พร้อมกับวางกีตาร์ไว้บนตัก คนตัวสูงเล่นสายไปสักพักก่อนจะเริ่มค่อยๆกรีดนิ้วไล่สายกีตาร์เบาๆ

 

About not too long ago, I woke up feeling kind of blue

Picked up my phone and I decided that I hit up you

We talked for a little while, ask me if I could roll through

Met up, got food, and we spent time till the night was through

(Call You Mine – Jooyoung)

 

เสียงกีตาร์ของจงอินได้รับความสนใจจากสาวๆคณะสถาปัตย์ได้ดี เด็กในคณะที่นั่งทำงานอยู่ใต้อาคารนั้นต่างก็ส่งเสียงช่วยจงอินร้องเพลง หากแต่ว่าจุดสนใจของจงอินนั้นกลับไม่ได้สนใจเขาเลย คยองซูยังคงตั้งใจใช้สมาธิทั้งหมดในกาลงสีตามลวดลายที่ร่างไว้ แรงสะกิดจากเซฮุนทำให้เขาต้องหันไปมอง

 

"พี่ไม่คิดจะหันไปมองหน่อยหรอ มองพี่จนตาจะหลุดแล้วนั่น" เซฮุนพยักเพยิดหน้าไปอีกด้านหนึ่งจนเขาหันตามไปมอง

 

จงอินเงยหน้าจากสายกีตาร์ขึ้นมามองเขา จงอินฉีกยิ้มกว้างราวกับไม่เคยดีใจอะไรมาก่อนในชีวิต

 

...ต่างกับคยองซูโดยสิ้นเชิง

 

คยองซูมองจงอินด้วยสายตาเรียบนิ่ง ไร้อารมณ์ใดๆทั้งสิ้น แม้กระทั่งมุมปากของเขาก็ยังไร้การขยับแม้แต่นิด

 

Call you my own, and can I call you my lover

Call you my one and only girl

Call you my everything, call you my baby

You're the only one who runs my world

(Call You Mine – Jooyoung)

 

คิดว่าเป็นพระเอกเอ็มวีรึไงวะ...

 

เมื่อสุดท้ายแล้วจงอินก็เรียกร้องความสนใจจากคนตัวเล็กไม่ได้ ก็ตัดสินใจวางกีตาร์ลงพร้อมกับเสียงปรบมือจากเหล่าเด็กสถาปัตย์ จงอินเดินกลับไปที่นั่งของตัวเองเพื่อนั่งมองคยองซูที่ลงสีไปได้เยอะแล้ว

 

คนภาษาอะไร...เย็นชาเป็นบ้า
แต่ก็น่ารักดี

 

        จงอินตัดสินใจลุกขึ้นจากที่นั่งและค่อยๆเดินย่องไปยืนอยู่ข้างหลังคนตัวเล็ก เฝ้ามองคยองซูลงสีอย่างใกล้ๆ

 

“ถ้าจะใกล้ขนาดนี้ ไม่ลองสิงดูล่ะ” คยองซูว่าขึ้นหลังจากที่สังเกตได้ว่าอีกคนยืนมองเขาอยู่นาน

 

“ได้หรอครับ” บางทีจงอินอาจไม่เข้าใจคำว่าแดกดันกับกวนตีน...

 

“แค่แปรงมาสีมันไม่พอใจสินะ ลองกระป๋องสีสักอันมั้ย เผื่อจะติดใจ” คยองซูพูดพร้อมกับอาวุธร้ายแรงกระป๋องสีแดงแจ่มในมือ

 

“ผะ ผมล้อเล่นน่า...” จำเป็นต้องถอยทัพก่อน...

 

“ถ้าไม่มีอะไรทำก็กลับไปซะ เด็กแพทย์ไม่น่าทำตัวว่างงานแบบนี้”

 

“ห่วงผมหรอ”

 

“รำคาญ”

 

        จงอินยิ้มขำออกมากับความตรงไปตรงมาของคยองซู พลันนึกถีงงานอดิเรกของอีกคนที่คงหนีไม่พ้นการทำร้ายจิตใจคนด้วยความเยือกเย็นแหงๆ

 

“เอ่อ...ขอโทษนะ คิมจงอิน นักศึกษาแพทย์ปีสี่ใช่มั้ย” เสียงหวานดังขึ้นจากข้างหลังทำให้เจ้าของชื่อต้องหันกลับไปมอง

 

“ครับ” จงอินตอบกลับสาวสถาปัตย์ที่เข้ามาหาเขาด้วยรอยยิ้มประกาย

 

“เราขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย” หล่อนฉีกยิ้มอย่างดีใจ

 

“อ่อครับ คยองซูครับ เดี๋ยวผมมานะ” จงอินหันกลับมาบอกคนตัวเล็กที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรเขาเท่าไหร่นัก

 

“....” คยองซูหันกลับมามองเขาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะหันกลับไปลงสีต่อ

 

        จงอินลังเลใจอยู่เพียงครู่ก่อนจะเดินตามผู้หญิงคนนั้นไป คยองซูหยุดมือที่จับด้ามแปรงทาสีเอาไว้ แล้วค่อยๆหันกลับไปมองคนที่เดินตามหญิงต้อยๆไปไกลแล้ว

 

เล่นดาวสถาปัตย์เลยแฮะไอ้หน้าหมอ

โถ่ มาทำเป็นอยากมาดูตึกคณะ จริงๆแล้วจะมาม่อสาวสถาปัตย์นี่เอง

ร้ายนะ...คิมจงอิน

 

“พี่ไม่ตามไปดูหน่อยหรอ แฟนพี่เลยนะนั่น” เซฮุนที่ลงสีอยู่ข้างๆเขาเขี่ยข้อศอกเขายิกๆ

 

“.....” คยองซูไม่ตอบอะไร เขาเพียงยกเท้าขึ้นถีบน้องรหัสสุดรักด้วยแรงรักจนเซฮุนล้มกลิ้งลงไปกับพื้น

 

ตื๊อดึ่ง!

เสียงแอพลิเคชั่นไลน์ในโทรศัพท์มือถือของคยองซูดังขึ้น

Beakhyun : คยองซูย่า นี่มันบ่ายแล้วนะ นายลืมข้าวเที่ยงฉันรึเปล่า

Kyungsoo : เออ ลืมว่ะ อยากกินอะไร

Beakhyun : อยากกินเค้กสตอเบอรี่!!

Kyungsoo : ข้าว

Beakhyun : อยากกินบิบิมบับ!!

Kyungsoo : แพง กินคิมบับละกัน

        คยองปิดล็อคหน้าจอโทรศัพท์มือถือแล้วเก็บลงใส่กรัเป๋ากางเกงก่อนจะหันกลับมาหารุ่นน้องที่นั่งน้ำตาคลอเบ้าอยู่กับพื้น

 

“เซฮุน มึงลงสีต่อเองนะ กูไปหาแบคฮยอนละ” ไม่รอคำตอบจากเซฮุนกลับมา คยองซูก็รีบเดินออกไปจากตึกสถาปัตย์ทันที โดยจงใจลืมปล่อยให้นักศึกษาแพทย์จีบสาวสถาปัตย์อยู่อย่างนั้น และหวังว่าจงอินคงจะไม่ตามเขาไปที่โรงบาลอีก



ทางใครทางเถอะ คุณนักศึกษาแพทย์ศัลย์คิมจงอิน






-----------------------------------------------------

ควรสงสารหรือ สมน้ำหน้าจงอินที่โดนปล่อยทิ้ง

555555555555555


ฝากสกรีมแท็กในทวิตกันเยอะๆนะคะ

link >> #นักศึกษาแพทย์จงอิน 


เอนจอยรีดดิ้ง :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,886 ความคิดเห็น

  1. #1867 lomamee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 18:46
    เป็นแฟนเลยเหรอออออ ^^
    #1,867
    0
  2. #1845 YunewG (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 17:32
    เซฮุนเจ็บตัวสุดเลย 5555555 ทิ้งจงอินงี้เลยหรอคยอง 55555
    #1,845
    0
  3. #1823 khing_wjs (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:23
    น้ำตาคลอเพราะโดนคยองถีบสินะเซฮุนอ่า
    #1,823
    0
  4. #1814 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:25
    ถ้าไม่ขี้ชิพนี่ก็แอบคิดbaekdoนะคะ ไม่ได้ใช่ไหม โอเค5555555555
    #1,814
    0
  5. #1798 POLIPOPzz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 13:09
    ควรสมน้ำหน้า5555
    #1,798
    0
  6. #1792 PPSnook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 12:23
    สงสารเซฮุนโดนถีบ55555
    #1,792
    0
  7. #1772 คุณหนูฉี (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 14:13
    จงอินมีความอ้อยหนักมาก! ประเจิดประเจ้อไป-หนุ่ม!
    #1,772
    0
  8. #1749 071097 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 15:04
    จงอินรุกหนักมากกก ในขณะเดียวกันคยองก็เย็นชาหนักมากกกกแ
    #1,749
    0
  9. #1722 Chankuma (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 14:50
    5555ทานโทษนะคะ เซฮุนล้มกลิ้งกระดูกหักรึยัง5555โอ๊ยตลกอ่ะ
    แต่ว่าคุณหมอรุกแรงมาก ที่บ้านร้อนมาอยากได้คยองมาอยู่ด้วย ถ้าจะเย็นชาขั้นสุดขนาดนี้
    #1,722
    0
  10. #1697 คยองนัมจา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 07:05
    คยองซูวววจใจร้ายยย
    #1,697
    0
  11. #1677 เป็ดปริก๊าบ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 15:33
    อ้ากกกกกก เย็ยชาอย่างนี้ ระวังมีคนง้าบคุณหมอไปกินก่อนน้าาาาา ถ้าถึงตอนนั้นแล้วจะต้องเสียใจ อย่ามาง้อคุณหมอจงอินก็แล้วกัน คิคิ :3
    #1,677
    0
  12. #1653 Pinkuplatong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 16:56
    จงงินน่ีก็็สูํ้ดีเหมือนกัน ทั้งโดนด่าโดนทำร้ายร่างกาย ยังไม่ไปไหนเลย โคตรทน รึเรียกว่าด้านนะ5555
    #1,653
    0
  13. #1612 《GUIDE》SD^^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 12:55
    จงอินนนนวอนหาที่ตายแล้ว คยองซูนี่ก็นิ่งเหลือเกิน และเซฮุนผู้น่าสงสารโดนถีบไปอีก555555555
    #1,612
    0
  14. #1571 III--Poppy--III (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 01:09
    คยองซูวววววว โหดเกินไปแล้วนะโอ้ยยย55555555
    #1,571
    0
  15. #1533 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 08:18
    อะไรจะนิ่งขนาดน้านนนน
    #1,533
    0
  16. #1460 พูลิน พูลิน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 20:18
    เย็นยะเยือกอะไรเบอร์นั่น คุณเด็กถาปัตย์
    #1,460
    0
  17. #1456 jarinyakn2003 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 19:48
    ไม่สงสารจงอินแต่สงสารน้องฮุนผู้น่ารัก โดนถีบด้วยแรงรักจนน้ำตาคลอเบ้า5555555
    #1,456
    0
  18. #1439 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:28
    ทำไมอิฮุนน่าสงสาร555
    #1,439
    0
  19. #1431 Hunbears (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 23:37
    พิโดดดนี่ทำโหดกลบเกลื่อนป่าวอะะ55555555
    #1,431
    0
  20. #1360 FA.XCIX (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 15:42
    เย็นชาได้อีกคุณคยองงงงงง
    #1,360
    0
  21. #1331 Audaidaj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:02
    ตื้อได้ตื้อดี
    #1,331
    0
  22. #1279 viewvy_tangmo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:28
    อย่างนี้แหละ ก็คนยังไม่สนใจนี่หว่า
    ตามจีบไปก่อนแล้วกัลลล
    #1,279
    0
  23. #1270 อาแนของแบคฮยอน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:15
    เฮร้ยยย เย็นชาเว่อ โอ่ย นังจง จะนกมั้ยเนี่ย
    #1,270
    0
  24. #1193 Tongdchr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:33
    ตลกคยองซุ 55555 อะไรจะนิ่งเบอร์นั้นวะ ควรมีอารมณ์ร่วมนิดนึงอ่ะ สงสารจงอิน หล่อกินไม่ได้นะคะ
    #1,193
    0
  25. #900 namhom-3449 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:21
    น่อวววววคนเย็นชาหึงหรอคะ อิอิ
    #900
    0