[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 28 : 25 : ตรรกะของเขา [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    19 พ.ค. 60











คยองซูตื่นขึ้นมาแต่เช้า เพื่อออกไปแต่งตัวรับปริญญาใบแรก เขาดูตื่นเต้นมากกับวันรับปริญญาของตัวเอง แต่จงอินกลับดูตื่นเต้นมากกว่าเขาเสียอีก จงอินตื่นขึ้นมาแต่งตัวรอเขาตั้งแต่เขายังไม่ตื่น แถมคนที่ปลุกเขา ก็คงหนีไม่พ้นจงอินอีกนั่นแหละ

หลังจากที่แต่งหน้าแต่งตัวทำผมเสร็จเรียบร้อย จงอินก็มาส่งคยองซูที่คณะ แถมยังย้ำนักย้ำหนาว่ารับเสร็จแล้วอย่าแวะไปไหน ให้มาหาเขาที่คณะเสียก่อน

จงอินยังคงต้องเรียนต่ออีกสองปีถึงจะได้รับปริญญาเหมือนกับคยองซู เพราะด้วยจำนวนปีการศึกษาของแต่ละคณะ เด็กหมออย่างเขาก็ต้องกลายเป็นบัณฑิตรับช้าอีกสองปี แต่ถึงอย่างนั้นจงอินก็สามารถช่วยดูแลคยองซูในวันที่ดูจะวุ่นวายของแฟนเขาได้อยู่หมัด

 

“นั่งหน้าง่วงเชียว” ลู่หานเดินเข้ามาหาจงอินพร้อมกับเซฮุนที่เดินตามหลังมาด้วย

 

“อือ” จงอินพยักหน้าเบาๆเมื่อเห็นว่าเซฮุนกำลังก้มทักทายเขาที่กำลังกึ่งนังกึ่งหลับ รอแฟนตัวก้อนมาหาเขาที่คณะสถาปัตย์

 

“อีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะออกมา ไปหาอะไรกินก่อนมั้ย?” ลู่หานเสนอ

 

“ที่ไหนล่ะ?”

 

“โรงอาหารของถาปัยต์ฯนี่แหละ” สิ้นคำชวนจงอินก็พยักหน้าตกลง ก่อนจะลุกขึ้นเดินตามสองคนไปโดยที่ไม่ลืมหอบข้าวของของตัวเองไปด้วย

 

“เอ้อ พี่หมอ แล้วของที่สั่งไว้ล่ะ จะมาเมื่อไหร่?” เซฮุนหันมาถามเขา

 

“อ่า อีกสักพักแหละมั้ง” เขามองนาฬิกาข้อมือตัวเองแล้วตอบ

 

“ถ้ายังไงพี่ก็บอกผมละกัน เดี๋ยวผมจะช่วยเต็มที่เลย”

 

“ขอบใจ เดี๋ยวเลี้ยงเหล้าก็แล้วกัน” ประโยคหลังจงอินตั้งใจกระซิบเซฮุนเพื่อไม่ให้ลู่หานได้ยิน

 

“กระซิบอะไรกันน่ะ” ลู่หานเห็นท่าไม่ดีจึงหันมาถาม เซฮุนเองก็รีบโบกไม้โบกมือปฎิเสธทันที

 

“ไม่มีๆ”

 

“ไม่มีแล้วกระซิบกันทำไม”

 

“เนี่ย พี่หมอบอกว่าพี่ดูผอมลงจัง” เซฮุนแก้ตัว จงอินเองก็พยักหน้าร่วมด้วย

 

“ผอมอะไรกัน ฉันน้ำหนักขึ้นมาสองโล” ลู่หานหรี่ตามองอย่างจับผิด

 

“เอ้อ ลู่หาน ข้าวที่นายกินวันนั้นมันชื่ออะไรนะ” จงอินเฉไฉด้วยการเดินไปกอดคอลู่หานแล้วเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

 

พวกเขาพากันคุยกันสัพเพเหระไปเรื่อยจนเวลาร่วงโรยไป คยองซูที่เข้าห้องโถงใหญ่เพื่อรับใบปริญญาใบแรกนั้นก็ถึงเวลาที่จะได้ออกมาสูดอากาศข้างนอกอย่างจริงๆจังๆเสียที ทันทีที่คิวของคณะสถาปัตย์สิ้นสุดลงเขาและเพื่อนๆต่างก็ค่อยๆทยอยกันเดินออกมาจากประตูห้องโถงของมหาลัย

คยองซูยกยิ้มอย่างชื่นใจเมื่อพบว่าเหล่าน้องๆในคณะต่างก็มายืนปรบมือแสดงความยินให้พวกเขาอยู่บริเวณหน้าประตูทางออก มีรุ่นน้องบางคนที่นับถือเขาเอาช่อดอกไม้และของขวัญมาให้เขากับมือด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ แต่เขาก็ยินดีที่จะรับมันไว้พร้อมกับรอยยิ้มรูปหัวใจที่ใครๆก็ไม่ค่อยได้ชื่นชมมันบ่อยนัก

 

“จะไปที่คณะก่อนมั้ย?” แบคฮยอนถามขึ้น

 

“อือ จงอินรออยู่ที่นั่น”

 

“โอเค ไปด้วย จะไปหาอะไรกิน หิวแล้วเนี่ย” แบคฮยอนทำท่าทีโอดครวญ

 

คยองซูยิ้มขำก่อนจะเดินนำเพื่อนตัวเองออกไป แต่ไม่ทันไรช่อดอกไม้สีฟ้าอ่อนก็ถูกยกมาบดบังทิสทางด้านหน้าของเขา คยองซูชะงักตัวก่อนจะหันไปมองเจ้าของช่อดอกไม้อย่างไม่เข้าใจ

 

“อ้าว พี่ซูจอง” แบคฮยอนอุทานขึ้นมาอย่างประหลาดใจ

 

เขาเองก็ประหลาดใจเช่นกัน

 

“ยินดีด้วยบัณฑิตคนใหม่” เธอส่งยิ้มให้เขา

“ขอคุยกับคยองซูสักครู่ได้มั้ย?” เธอหันไปพูดกับแบคฮยอนอย่างเป็นมิตร

 

“อะ อ่อ ได้ครับ งั้นเดี๋ยวฉันไปรอที่คณะนะคยองซู” แบคฮยอนตบบ่าเขาเบาๆก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับกลุ่มรุ่นน้องที่เดินตามไปด้วย

 

“ไง ไม่ได้เจอนานเลย” เธอจับช่อดอกไม้สีฟ้าอ่อนยัดใส่มือของเขา

 

“ขอบคุณครับ” เขาก้มหัวขอบคุณเบาๆ

 

ยังคบกับจงอินอยู่ใช่มั้ย?” ทันทีที่ฟังคำถามคยองซูก็เม้มปากแน่นทันที

 

“ครับ ยังคบกันอยู่”

 

เธอกระตุกยิ้ม “ฉันไม่ได้มาเพื่อจะขอจงอินคืนหรอก วางใจเถอะ”

 

“......”

 

“แต่ฉันก็มาเรื่องจงอินนั่นแหละ”

 

คยองซูนึกขำในใจเบาๆ

มันต่างจากที่เขาคิดเอาไว้ซะที่ไหน

 

“จะว่าไปพวกนายก็คบกันนานดีเหมือนกัน ฉันเองก็นึกอิจฉานั่นแหละ”

 

“ขอบคุณครับ” เขายิ้มบางๆ

 

“ตอนคบกับฉัน จงอินไม่ได้มีความสุขขนาดนี้หรอก เขาดูมีชีวิตชีวามากเวลาที่อยู่กับนาย”

 

“....”

 

“ฉันจะไม่พูดถึงสิ่งที่จงอินเป็น เพราะเรื่องนี้ฉันว่านายน่าจะเป็นคนที่รู้ดีมากกว่าฉัน”

 

“....”

 

“ฉันมาวันนี้เพื่อที่จะขอบคุณและอวยพร

 

“....” คยองซูเงยหน้ามองเธออีกครั้ง

 

“ขอบคุณที่เป็นโดคยองซูที่จงอินรักอย่างไม่มีวันเปลี่ยนใจ ขอบคุณที่นายเข้ามาในชีวิตของเขา ฉันว่ามันดีแล้วล่ะที่เป็นนาย ฉันมาเพื่อยินดีที่นายเรียนจบ และยินดีที่ความสัมพันธ์ของพวกนายยังคงราบรื่น” เธอเสยผมไปทางด้านหลังอย่างช้าๆ ก่อนจะสบตาเขาอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มที่ดูจริงจังมากขึ้น

 

ช่วงเวลานั้นเขารู้สึกว่าจอง ซูจอง เป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ

 

“ขอให้มีความสุข ยินดีด้วย น้องรัก” เธอขยับรองเท้าส้นสูงเข้ามาเพื่อสวมกอดเขาเอาไว้โดยที่ไม่ได้เอ่ยขออนุญาติ

 

“ขอบคุณครับ” และคยองซูเองก็สวมกอดเธอเอาไว้เช่นเดียวกัน

 

“ฉันกำลังจะไปฝรั่งเศส”

 

“ครับ?”

 

“อาทิตย์หน้าฉันจะไปปารีส ไม่แน่ใจว่าจะกลับมาอีกเมื่อไหร่ ฉันได้งานที่นั่น”

 

“พี่บอกจงอินไปรึยังครับ?”

 

เธอส่ายหน้าเบาๆ “ไม่เป็นไรหรอกน่า หมอนั่นไม่ได้สนใจเรื่องของฉันสักเท่าไหร่”

 

“ไปหาจงอินด้วยกันก่อนมั้ยครับ”

 

“นายนี่เป็นแฟนภาษาอะไร จะพาแฟนเก่าไปหาแฟนตัวเองเนี่ย” เธอพูดติดตลก

 

“ถ้าแฟนเก่าเขาแย่งแฟนผมไปได้ เขาคงแย่งไปได้นานแล้วล่ะครับ”

 

“ปากร้ายชะมัด” เธอเบ้ปาก และนั่นทำให้เขาขำออกมา

 

“ผมว่าไปหาจงอินก่อนจะดีกว่านะครับ”

 

“อื่ม ไม่ล่ะ วันนี้ฉันมาเพื่อมาหานายคนเดียว เดี๋ยวฉันก็ต้องกลับแล้ว เอาไว้ค่อยส่งข้อความไปบอกก็ได้”

 

“จะดีหรอครับ”

 

“ฉันไม่อยากเจอหน้าหมอนั่นสักเท่าไหร่”

 

คยองซูพยักหน้าอย่างเข้าใจ “โอเคครับ”

 

“งั้นฉันกลับแล้วนะ” เธอยกมือขึ้นโบกลาเขา

 

“โชคดีนะครับ แล้วก็เดินทางปลอดภัย” พูดจบคยองซูก็ก้มตัวลงจนแทบจะเก้าสิบองศา เขาค้างอยู่ท่านั้นเพียงชั่วครู่ก่อนจะเงยหน้ามองผู้หญิงตรงหน้อย่างนับถือ

“ขอบคุณนะครับ สำหรับทุกอย่าง”

 

เธอยิ้มรับ พร้อมกับยกมือลูบกลุ่มผมรุ่นน้องอย่างนึกเอ็นดู ก่อนจะเป็นฝ่ายหันหลังเดินออกไปท่ามกลางกลุ่มรุ่นน้องที่พากันกรูเข้ามาหาคยองซู

คยองซูค่อยพาตัวเองเดินเลาะๆมายังตึกคณะสถาปัตย์ฯอย่างทุลักทุเลกับบรรดาช่อดอดกไม้และของขวัญที่มีคนให้เขามาตลอดทั้งทาง คยองซูเริ่มนึกไม่ชอบที่มีรุ่นน้องนับถือเขาเยอะขนาดนี้ก็วันนี้นี่แหละ ทุกคนต่างหอบของมาแสดงความยินดีให้กับเขาจนเขาแบกกลับแทบไม่ไหว

 

“ผมช่วยนะ” เสียงคุ้นหูดังขึ้น พร้อมกับช่อดอกไม้ที่หายไปจากอ้อมแขนของเขา

 

“ทำไมเพิ่งมาช่วย” คยองซูแหวใส่จงอินทันที

 

“ก็ผมเพิ่งเจอคุณอ่ะ เนี่ยเมื่อกี้ก็ไปหาคุณที่หน้าห้องโถงมาก็ไม่เจอ”

 

“คนเยอะจะตาย จะเจอได้ไง”

 

“ร้อนมั้ยครับ” จงอินถามขึ้นอย่างเป็นห่วง

 

คยองซูส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มที่ถูกจุดขึ้นที่มุมปาก “หิวจะแย่”

 

“ออกไปกินข้าวกันมั้ยครับ เดี๋ยวจะพาไปกินของอร่อยๆ”

 

“อืม”

 

“คุณไปเจอซูจองมาหรอครับ แบคฮยอนบอกแบบนั้น”

 

“อืม เอาดอกไม้มาให้น่ะ”

 

“เขาคุยอะไรกับคุณรึเปล่า” จงอินถามอย่างเป็นกังวล เขากลัวว่าซูจองจะนึกแกล้งเขาให้ผิดใจกับคยองซูขึ้นมาอีกรอบ

 

คยองซูขำในลำคอ “ก็ลองไปถามแฟนเก่านายดูสิ”

 

“เขาพูดอะไรแน่เลย ใช่มั้ยครับ?”

 

“แล้วนายทำอะไรให้เขาพูดล่ะ”

 

“ผมเปล่า ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ”

 

“แล้วจะระแวงอะไรล่ะ”

 

“ผมไม่ได้ระแวง ผมแค่กลัวว่าเขาจะแกล้งคุณกับผมอีก”

 

“ไม่มีอะไรหรอกน่า วางใจเถอะ”

 

“จริงนะครับ?”

 

“เธอแค่มายินดีด้วย”

 

“อ่า...” จงอินเผลอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ

 

“เธอจะไปฝรั่งเศสอาทิตย์หน้า”

 

“เธอได้งานที่นั่นแน่ๆ”

 

“นายรู้?”

 

“ก็พอเดาได้ครับ เธอเคยพูดเอาไว้ว่าอยากไปที่นั่น”

 

“นายไม่คุยกับเธอหน่อยหรอ”

 

“ถ้าเธออยากคุย เธอจะทักผมมาเอง”

 

คยองซูพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาเองก็ไม่ได้อยากให้แฟนตัวเองไปคุยกับใครมากนักหรอก

อะไร... เขาไม่ได้หวงซะหน่อย

 

จงอินขับรถพาเขายังร้านข้างทางที่คุ้นตา คยองซูขำออกมาเบาๆเมื่อจงอินจอดรถแถวหน้าร้าน จงอินที่ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักก็ยกมือขึ้นมาถูจมูกแก้เขินทันที

“เราไม่ได้มาร้านนี้นานแล้วนะครับ”

 

ร้านต็อกโบกีที่จงอินชอบ

มื้อแรกที่เรากินต๊อกโบกีด้วยกัน

 

“ฮ่ะๆ ใช่ นานมาก”

 

กับตรรกะประหลาดๆของจงอินนั่นแหละ

 

พวกเขาเดินลงมาจากรถก่อนจะสั่งต๊อกโบกีกันมาคนละถ้วย จงอินเดินนำเขาเข้าไปนั่งที่ด้านในสุดของร้าน แน่นอนว่ามันเป็นตำแหน่งเดียวกับที่เขานั่งกับจงอินเมื่อครั้งแรก ในขณะเดียวกันก็เกิดภาพเดิมซ้อนทับขึ้นมา ตำแหน่งที่เหมือนเดิมทุกอย่างจนเป๊ะนั้นทำเอาคนเดินเข้าไปหาอย่างเขายิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้

 

จงอินเดินเข้ามาหาเขาในตอนนั้น

ในตอนนี้เขากลับเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาจงอิน

ด้วยความรู้สึกรัก

 

“ชอบกินต๊อกโบกีรึไง ฉันก็ชอบนะ เพราะร้านนี้เป็นร้านประจำของนาย”

 

ชอบกินต๊อกโบกีหรอครับ ผมก็ชอบนะ นี่ร้านประจำของผมเลยล่ะ

 

“ครับ?” จงอินยิ้มออกมาเมื่อรู้สึกว่าประโยคที่อีกฝ่ายพูดนั้นช่างคุ้นหูเสียเหลือเกิน

 

“นายชอบกินต๊อกโบกีกับโซจูใช่มั้ย ฉันชอบกินต๊อกโบกีกับโคล่า ต๊อกร้อนๆกับรสซ่าๆของมันทำให้ต๊อกอร่อยมากขึ้น” คยองซูเองก็พูดไปขำตัวเองไป

 

คุณชอบกินต๊อกโบกีกับอะไรหรอ ผมชอบกินกับโซจูนะ ต๊อกร้อนๆกับโซจูเข้มๆ รสชาตินี่เยี่ยมสุดๆไปเลย

 

ในตอนนี้เขากำลังเขิน

 

“งั้นเราลองสั่งโคล่ามากินด้วยกันมั้ย เดี๋ยวผมเลี้ยงคุณเอง” จงอินพูดต่อจากเขาในประโยคคุ้นเคย

 

“ไม่ต้องหรอก ฉันอยากลองกินโซจูกับต๊อกโบกีร้อนๆอย่างนายดูบ้างเหมือนกัน”

 

“ไหนว่าไม่กินไงครับ” จงอินยิ้มและมองมาที่เขาด้วยสายตาที่แสนอบอุ่น

 

“หุบปากเถอะน่า อยากกินก็อยากกินนั่นแหละ” คยองซูบอกปัดพร้อมกับยกมือขึ้นมาเกาแก้มแรงๆเพื่อปกปิดริ้วแดงบนหน้า

 

“อย่าเกาแบบนั้นสิครับ” จงอินคว้ามือเขาเอาไว้

 

คยองซูเม้มปากแน่นเมื่อสบสายตาเข้ากับแววตาอบอุ่นของอีกคน

 

เหมือนว่าฉันกำลังชอบนายมากขึ้น”

 

ดวงตาคมเบิกกว้างพร้อมกับคิ้วที่เลิกขึ้นสูงกับคำสารภาพอย่างจู่โจมของอีกคน เพียงครู่หนึ่งเท่านั้นก่อนที่เขาจะหลุดยิ้มเขินๆออกมา

 

“เพิ่งรู้ตัวหรอครับ”

 

“รู้ตัวมาได้สักพักแล้วล่ะ แต่ไม่อยากพูดเท่าไหร่”

 

“แล้วทำไมจู่ๆถึงได้พูดขึ้นมาล่ะครับ”

 

“อืม... คงเพราะฉันชอบนายมากจนเก็บเอาไว้ไม่ไหวล่ะมั้ง

 

จงอินนึกอยากยกมือขึ้นมากอบกุมหัวใจตัวเองเอาไว้เพื่อเป็นเกราะป้องกันความน่ารักของโดคยองซู เขารู้สึกว่าตอนนี้หัวใจเขาอ่อนแอเหลือกันกับการที่โดนอีกคนแอคแทคเข้าแบบนี้

 

“แบบนี้นี่แถวบ้านผมเขาเรียกว่าน่ารักนะครับ”

 

“แถวบ้านฉันบอกว่าถ้าชอบใครให้พูดจาน่ารักใส่เยอะๆ”

 

บางทีคยองซูอาจไม่รู้ว่า... จงอินสามารถกลายร่างเป็นหมาป่าจอมหิวโหยได้ หากคยองซูยังคงพูดจาน่ารักใส่เขาแบบนี้ต่อไป

 

“ผมว่าคุณนั่งกินไปเงียบๆเถอะครับ ก่อนที่ผมจะขยำคุณแล้วกลืนลงท้อง” จงอินอดไม่ได้ที่จะยื่นมือมาบีบแก้มกลมๆของอีกคนอย่างหมั่นเขี้ยว

 

คยองซูขำออกมาเมื่อจงอินใช้คำพูดของเขาในตอนนั้นเพื่อให้เขาหยุดการกระทำ คยองซูแอบลอบมองสีหน้าของจงอินอยู่ตลอดการกินต๊อกโบกีมื้อนี้

เขายังคงรู้สึกขอบคุณจงอินอยู่เสมอที่เดินเข้ามาหาเขาในตอนนั้น และยังคงขอบคุณเสมอที่จงอินยังคงยืนหยัดที่จะยืนอยู่ข้างหลังเขาอยู่เสมอไม่หายไปไหน และเขายังคงขอบคุณที่จงอินยังคงใจดีและอบอุ่นกับเขาตลอดมา

และเขาคิดว่าในวันนี้มันถึงเวลาแล้วที่เขาจะจับมือจงอิน ให้มายืนอยู่ข้างเขา ตลอดไป

 

‘The best love is the one that makes you a better person,

Without changing you into someone other than yourself.’

 

ใช่ เขาก็คิดแบบนั้น

เพราะความรักที่ดีที่สุดสำหรับเขา คือจงอิน

คือคนที่ทำเขาดูดีมากขึ้น

โดยที่เขาไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมสักเท่าไหร่

 

ขอบคุณที่เป็นเขา

ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความรัก




- FOREVER -



--------------------------------------------------------
ในที่สุดนักศึกษาแพทย์ก็เดินทางมาถึงตอนสุดท้าย
จริงๆเราไม่อยากใช้คำว่าจบ หรือ the end 
เราอยากให้มันกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่มีความสุขของคนของคน

ขอบคุณตัวละคร และไคซู
ที่ทำให้เราสามารถถ่ายทอดเรื่องราวความรักของผู้ชายสองคนได้จนจบ

ขอบคุณคนอ่านทุกคน
ที่คอยเป็นแรงใจ เป็นผลักดันให้กับการถ่ายทอดเรื่องราวทั้งหมด

ขอบคุณความสุข และทุกๆวัน
ที่ทำให้เราได้ยิ้ม แล้วก็หัวเราะ อินไปพร้อมๆกับคนอ่านทุกคน

ขอบคุณค่ะ

-----------------------------------------------------------------------------
เดือนนี้เป็นเดือนเกิดของอินทูสกาย
เราจะไม่ขอพรอะไร
ในทางกลับกัน
อินทูสกายจะขอสัญญาวาจะเป็นอินทูสกายที่ยังคงคอยถ่ายทอดเรื่องราวน่ารัก ชวนยิ้มให้กับคนอ่านต่อไป
เราจะเก็บคำติชมของคนอ่านทุกคนมาปรับปรุงงานเขียนของเราให้ดีขึ้น

ขอบคุณทุกคนนะคะ

เลิ๊ฟๆๆๆ

#นักศึกษาแพทย์จงอิน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,887 ความคิดเห็น

  1. #1886 Kim_Achiraya (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 16:43
    เรากลับมาอ่านรอบที่เท่าไหร่แล้วก็นับไม่ได้ อยากบอกว่าชอบฟิคเรื่องนี้ของไรท์มากๆเลยนะคะ ดีใจที่ได้อ่านมากๆ เรามีความสุขมากเลยระหว่างที่อ่านในแต่ละตอน 🥺💖
    #1,886
    0
  2. #1842 kkondee2 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:01

    น่ารักมาก น่ารักมากๆเลย ดีมากด้วย ชอบความเรื่อยๆ ฮื่อออ ขอบคุณนะคะ💓
    #1,842
    0
  3. #1809 yellomadood (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 11:37
    แงงงขอบคุณที่แต่งเรื่องราวน่ารักๆแบบนี้ออกมานะคะ ชอบมากเลยๆๆๆ
    #1,809
    0
  4. #1788 no-kki-d (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 17:26
    ชอบตอนจบมากๆ ฮืออออออ ขอบคุณจริงๆนะคะสำหรับฟิคดีๆ
    #1,788
    0
  5. #1769 071097 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:07
    ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ ที่แต่งฟิคน่ารักๆแบบนี้ให้อ่าน ตอนอ่านแนกๆนึกว่าคยองจะเย็นชาไปตลอด แต่ที่ไหนได้หลังๆนี่เริ่มทำตัวน่ารัก(มากเกินไป)ซึ่งมันไม่ดีกับหัวใจจงอินมากๆ_รักเรื่องนี้มากๆค่ะ#นักศึกษาแพทย์จงอิน^_^
    #1,769
    0
  6. #1744 Chankuma (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 08:36
    อ่านจบไปอีกเรื่องแล้ว ทำไมไรท์ถึงแต่งดีขนาดนี้ ละมุนน่ารักไปหมดเลย
    #1,744
    0
  7. #1705 คยองนัมจา (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 12:56
    งื้อออ. ขอบคุณที่แต่งฟิคอบอุ่นๆแบบมาค่ะ????????
    #1,705
    0
  8. #1685 xscine (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 15:37
    นานแล้วที่ไม่ได้อ่านแล้วยิ้มแก้มแตกสลับกับน้ำตาท่วมหมอน ขอบคุณที่แต่งฟิคขึ้นมานะไรท์
    #1,685
    0
  9. #1628 디오 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 21:23
    ดีต่อใจจจจ
    #1,628
    0
  10. #1610 PloyKyung_ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 11:13
    โอ้ยยยดีต่อใจจจ
    #1,610
    0
  11. #1605 zLittleCutez (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 10:24
    ฮือดีจริงๆอ่ะ อินทูสกายคะ ขอบคุณมากๆเช่นกันนะคะที่สละเวลาส่วนตัวทั้งยังให้ความเพียรพยายามในการแต่งฟิคเรื่องนี้ขึ้นมา มันอาจไม่หวือหวามากเหมือนเรื่องอื่นๆ -..,- แต่มันก็ดีในแบบของมันค่ะ นี่ยังหมั่นเขี้ยวคยองซูอยู่เลยเดะนี้หัดพูดจาน่ารักมากขึ้นละเกินนะ อยากไปนั่งดูเขาสองคนในร้านต๊อกเลย งื้อแค่อ่านก็เขินจะแย่แล้ววว จะติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของอินทูแน่นอน :) ขอบคุณนะ
    #1,605
    2
    • #1605-1 earnny10(จากตอนที่ 28)
      5 กรกฎาคม 2560 / 00:56
      ปลื้มปริ่มอ่านมาจนจบตอนนี้แล้วรู้สึกว่ามันทั้งอบอุ่นทั้งรู้สึกยินดีขอบคุณนะคะที่ยอมสละเวลามาแต่งฟิคที่อ่านแล้วชื้นใจใจทุกๆตอนจะติดตามเสมอค่ะ
      #1605-1
    • #1605-2 earnny10(จากตอนที่ 28)
      5 กรกฎาคม 2560 / 00:57
      ขอโทษนะคะเราเม้นผิดที่ 5555
      #1605-2
  12. #1595 III--Poppy--III (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 10:47
    ขอบคุณที่แต่งฟิคน่ารักๆแบบนี้ขึ้นมานะคะ
    #1,595
    0
  13. #1582 maomakkkk (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 18:38
    น่ารักจริงๆT.Tขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1,582
    0
  14. #1559 Cytokinin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 19:36
    น่ารักเสมอต้นเสมอปลายเลยค่ะ ฮือออ เราจะตามงานไรท์อีกนะคะ ขอบคุณที่เขียนเรื่องราวดีๆแบบนี้ออกมา ขอบคุณจริงๆนะคะ แฮ่
    #1,559
    0
  15. #1555 Paapueng (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 23:39
    ขอบคุณจงอินที่น่ารักกับคยองซูมาตลอดเลยขอบคุณไรท์สำหรับฟิคดีดีแบบนี้นะคะ
    #1,555
    0
  16. #1554 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:30
    ชอบมากเลยค่ะไรท์อ่านแร้วยิ้มไปตลอดดน่ารักด้วยยน่ารักมากๆเลยยย
    #1,554
    0
  17. #1544 Tipnant (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 12:39
    น่ารักมาก ขอบคุณนะคะะ
    #1,544
    0
  18. #1529 พูลิน พูลิน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 13:35
    เรื่องนี้เราชอบมากกกกก มันอ่านแล้วรู้สึกไหลลื่น สบายๆ คือชอบค่ะ คือรักเลย ขอบคุณที่เเต่งฟิคดีดีแบบนี้ให้อ่านนะคะ ปล.อยากได้ตอนพิเศษจัง อุ้ย ลั่นค่ะ 555555
    #1,529
    0
  19. #1528 YYWRY (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 12:33
    น่ารักยันตอนจบเลยจริงๆ ชอบมากๆ เราจะติดตามผลงานของไรต์ต่อไปเรื่อยๆน้า
    #1,528
    0
  20. #1527 ammainHun (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 11:56
    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาให้อ่านนะคะ
    #1,527
    0
  21. #1526 Kk19199 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 09:31
    ขอบคุณไรท์มากนะคะที่เขียนฟิคสนึกๆๆให้เราได้อ่านฮื่ออชอบมากอ่ะ เป็นความรู้สึกที่ไม่ได้หวานมากแต่ก็ทำให้เขินมากได้เช่นกัน มีหลากหลายอารมณ์ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ มันดีมากจริงๆๆรอติดตามผลงานไปเรื่อยๆนะคะ
    #1,526
    0
  22. #1525 happyani (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 23:34
    ขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะ ที่เขียนฟิคดีๆให้พวกเราได้อ่าน มันน่ารัก ทำให้เรามีอารมณ์ร่วมกับตัวละครได้อย่างลึกซึ้งและรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของฟิคเรื่องนี้เลย
    #1,525
    0
  23. #1524 Airr Rzsl (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 23:24
    จบแล้วชอบเรื่องนี้ๆๆๆขอบคุณไรต์มากๆนะคะ ซูจองคูลมาก นี้ชอบตรงที่จงอินคนง่วงแต่ตื่นเต้นและตื่นก่อนมาปลุกแฟนด้วยงี้อย่างน่ารักเลยง่าาคยองซูก็เป็นคนหวานๆไปเลยนะคะเหม็นความรักอีกที้ ขอบคุณไรต์มากน้า
    #1,524
    0
  24. #1523 wrkiiy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 23:06
    เรื่องนี้เป็นฟิคที่ชอบอีกเรื่องหนึ่งแล้ว หลงรักจงอินกับคยองซูในเรื่องมาก ขอบคุณไรท์ที่ทำให้ยิ้มได้จนตอนจบของเรื่องนี้นะคะ เจอกันเรื่องหน้า
    #1,523
    0
  25. #1522 dusita361 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 18:11
    มันดีมากเลยค่ะ คัมซามิดะ ~~ <3
    #1,522
    0