[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 26 : 23 : กอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    12 มี.ค. 60













จงอินกลับมาถึงห้องด้วยสภาพอิดโรย เขาควบเวรที่โรงพยาบาลติดต่อกันตั้งแต่เมื่อคืนวานจนถึงเที่ยงคืนของอีกวัน หนำซ้ำคนไข้ยังเยอะกว่าที่คาดเอาไว้เสียด้วย ยิ่งอากาศปรปรวนมากขึ้นผู้คนก็พากันล้มป่วยกันมากขึ้นตามไปด้วย รวมถึงเคสอุบัติเหตุที่มาจากนิสัยเร่งรีบที่มากขึ้นของคนเกาหลีอีกด้วย

เขาเหนื่อยมากจนไม่ได้สนใจว่าไฟในห้องจะปิดหรือเปิดอยู่ เขาเดินตรงไปยังเตียงนุ่มแล้วล้มตัวใส่มัน เพียงเท่านั้นโลกทั้งใบของเขาก็ดับวืดไปทันที

 

จงอินปรือตาตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะความเย็นชื้นสัมผัสผิวแห้งๆเขา ภาพลางๆในความมืดพอให้เขาได้ว่าเป็นเงาของคยองซู แต่เขากลับเหนื่อยมากที่จะลืมตาขึ้นมามองอีกคนได้

 

“ยังไม่นอนหรอครับ” เขาโผล่งถามออกไปด้วยน้ำเสียงแผบพร่า

 

“อืม”

 

“...ผมหนาว” จงอินขยับแขนเบาๆเมื่อผ้าชุบน้ำเย็นๆของอีกฝ่ายวางแช่อยู่บนแขนเขานานเกินไป

 

“โทษที” คยองซูดึงผ้าออกจากแขนเขา

 

“นอนเถอะครับ”

 

“อืม นอนสิ” เมื่อตอบเสร็จจงอินก็นิ่งไป คยองซูเองก็เช่นกัน

 

“ก็นอนสิครับ” จงอินยังคงพูดทั้งๆที่หลับตาอยู่แบบนั้น

 

“อื้ม” แรงขยับตัวเบาๆของคยองซูทำเอาจงอินต้องฝืนลืมตาขึ้นมาแล้วรีบคว้าแขนอีกคนเอาไว้

 

“จะไปไหนครับ?”

 

“จะกลับไปนอนห้อง”

 

“ทำไมไม่นอนที่นี่?”

 

“....” คยองซูเงียบไป เขาเลือกที่จะก้มหน้าลง ซึ่งมันไม่สามารถหลบสายตาจงอินไปได้เลย

 

“นอนที่นี่เถอะครับ พรุ่งนี้ผมว่าง เราค่อยคุยกันก็ได้” จงอินออกแรงดึงแขนอีกคนเบาๆ

 

“ขอโทษ”

 

จงอินไม่ได้สนใจฟังคำพูดของอีกคนมากนัก เขาเลือกที่จะแสร้งว่าเขาง่วงมาก และไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น จงอินดึงอีกลงมานอนบนเตียงทั้งแบบนั้น ก่อนที่เขาจะขยับตัวนอนกอดอีกคนอย่างที่ชอบทำ

 

“ฝันดีครับ” จงอินบอกไปแค่นั้นและปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในความฝัน

 

#นักศึกษาแพทย์จงอิน

 

จงอินสะดุ้งตื่นขึ้นมาเหงื่อที่อาบไปทั่วกรอบหน้า หันไปมองข้างๆก็พบคยองซูนอนคว่ำอยู่ข้างๆเขา จงอินล้มตัวนอนลงบนเตียงอีกครั้งเบาๆ ก่อนจะพลิกตัวตะแคงข้างมองหน้าอีกคนที่กำลังหลับไม่รู้เรื่องราว

จงอินยกมือลูบกลุ่มผมของอีกคนอย่างเบามือ เพียงแค่นั้นก็ทำเอาเขารู้สึกปวดร้าวไปทั้งหัวใจเมื่อเขาหวนกลับไปคิดถึงคำโกหกของอีกฝ่าย จงอินข่มตาแน่นก่อนจะคว้าร่างเล็กเข้ามากอดเอาไว้แน่น

 

อย่างน้อยก็ขอให้เขาได้เก็บเกี่ยวทุกๆอย่างของโด คยองซูเอาไว้

ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

 

คยองซูที่ถูกคุกคามจากการกอด ก็ขยับกายเบาๆ เขาลืมตาขึ้นมาก็พบเพียงอกกว้างที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอ้อมกอดแสนอบอุ่นนี้เป็นของใคร คยองซูซุกใบหน้าเข้าหาอีกคนอีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกคน

 

“ตื่นแล้วหรอ” คยองซูถามออกไป

 

“ครับ”

 

“ลุกไปอาบน้ำก่อนมั้ย แล้วเดี๋ยวฉันจะทำมื้อเช้าให้”

 

“คุณไม่ได้ไปไหนใช่มั้ยวันนี้”

 

“อืม”

 

“งั้นผมไปอาบน้ำนะครับ” จงอินปล่อยให้อีกคนขยับตัวออกจากอ้อมกอด ก่อนที่จะย้ายร่างของตัวเองเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ

 

หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว จงอินก็ได้แซนวิสไข่ดาวเป็นมื้อเช้าของวันพร้อมกับคยองซูที่ดูซึมลงอย่างเห็นได้ชัด แววตาที่ดูเศร้าหมอง และรู้สึกผิดของคยองซูนั้นจกอยู่ในสายตาของจงอินทั้งหมด เพราะแบบนั้นเขาจะอดทนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกต่อไป

 

“คุณอยากอธิบายอะไรกับผมมั้ยครับ” จงอินเป็นฝ่ายเริ่มเปิดประเด็น หลังจากที่พวกเขาเอาแต่นั่งเงียบอยู่ในห้องนั่งเล่น

 

“....”

 

“เรื่องที่คุณโกหก คุณอยากอธิบายอะไรให้ผมฟังมั้ย”

 

“ขอโทษ ขอโทษที่โกหก” คยองซูก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด น้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือทำให้เขาอดใจอ่อนไม่ได้ จงอินขยับตัวเข้าไปนั่งข้างๆอีกคนก่อนจะกุมมืออีกคนเอาไว้แน่น

 

“คุณไม่ได้จะทิ้งผมไปใช่มั้ย” คำถามของจงอิน ทำเอาคยองซูเงยหน้าขึ้นมองเขาทันที พร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธ

 

“ฉันไม่เคยจะทิ้งนาย แม้แต่คิดก็ไม่เคย”

 

“งั้นเหตุผลของคุณคืออะไรครับ”

 

“ฉันรู้ว่านายไม่ค่อยชอบพี่ดงอุนเท่าไหร่ เอาจริงๆดูจากสายตาของนายแล้วฉันก็รู้ว่านายไม่ชอบเขาเอามากๆ”

 

“.....”

 

“แต่พี่ดงอุนเป็นรุ่นพี่ที่ฉันนับถือมากๆคนนึง เขาเป็นอะไรหลายๆของฉัน ที่ฉันมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะพี่เขา มาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะมีพี่ดงอุนเป็นแรงสนับสนุน เพราะฉะนั้นในยามที่ฉันพอจะช่วยอะไรเขาได้ ฉันก็อยากจะช่วยเขาอย่างเต็มที่”

 

“.....” จงอินพยักหน้าเบาๆอย่างเข้าใจ

 

“พี่ดงอุนจะมาอยู่ที่โซล วันนั้นฉันว่างพอดีเลยต้องไปรับเขา เพราะวันนั้นไม่มีใครไปรับพี่ดงอุนเลย ฉันคิดว่าถ้าฉันบอกนายก่อน นายต้องไม่ยอมให้ฉันไปแน่ๆ ฉันเลยเลือกที่จะไม่บอกนาย... รวมถึงโกหกนายด้วย”

 

“ถ้าคุณบอก ผมคงไปกับคุณด้วย”

 

“เพราะถ้านายไปด้วย ทั้งนายและพี่ดงอุนก็ต้องรู้สึกไม่ดีแน่ๆ อีกอย่างวันนั้นนายก็ทำงานดึก ฉันไม่อยากกวนนายเปล่า นายเองก็บ่นว่าเหนื่อยอยู่บ่อยๆ”

 

“....” จงอินลือกที่จะเม้มปากแน่นแทนการเถียงหรือตอบอะไรออกไป

 

“วันที่นายกลับมาเจอพี่ดงอุนอยู่ในห้อง นั่นก็เพราะพี่ดงอุนอาสามาช่วยฉันขนของแทนเซฮุน ฉันว่าจะเอาพวกหนังสือที่จำเป็นในการทำธีสิสมาไว้ที่ห้องนาย ตอนแรกฉันขอให้เซฮุนมาช่วยแต่เซฮุนดันป่วยซะก่อน พี่ดงอุนเลยอาสามาแทน”

 

“....”

 

“เขาแค่เข้ามาช่วยจัดของ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันออกมาเป็นแบบนี้ ฉันไม่คิดว่านายจะกลับมาเจอภาพอะไรแบบนั้น”

 

จงอินบีบมืออีกคนแน่น

“คุณรู้ใช่มั้ยว่าผมทั้งรัก ทั้งหวงคุณมาก”

 

“อืม” คยองซูพยักหน้าให้เขาเป็นคำตอบ

 

“คุณรู้มั้ยว่าผมเจ็บมากขนาดไหนตอนที่รู้ว่าคุณกำลังโกหกกัน เพื่อปกป้องคนอื่น”

 

“ฉันไม่ได้ปกป้องคนอื่น แต่ฉันต้องการปกป้องความสัมพันธ์ของเราสองคน ฉันแค่ไม่อยากให้นายทะเลาะกับคนรอบข้างของฉัน ไม่อยากให้เรามีเรื่องทะเลาะกัน

 

“.....”

 

“แต่ฉันกลับปกป้องผิดวิธี ฉันเสียใจมากจริงๆ

 

“ผมกลัวว่าคุณจะทิ้งผมไป หรือแม้กระทั่งกลัวว่าจะมีคนแย่งคุณไปจากผม”

 

คยองซูเอนตัวพิงไหล่อีกคน และจงอินก็เลือกที่จะกอดเขาเอาไว้แน่นด้วยความทะนุถนอม

 

“ผมยอมคุณได้ทุกอย่าง แต่มีอะไรอย่าโกหกกันอีกนะครับ”

 

“อืม” คยองซูพยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

เพียงแค่เขาได้เห็นน้ำตาของจงอินในวันนั้นมันก็เรียกสติของเขาได้มากพอ พอที่จะทำให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำอยู่นั้นมันผิดมากขนาดไหน ซึ่งแน่นอนว่ามันทำให้เขารู้สึกผิดจนจับหัวใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าจงอินเฝ้าทะนุถนอมเขา เฝ้าคอยห่วงเขา คอยดูแลเขาซะยิ่งกว่าไข่ในหิน แต่เขากลับเลือกใช้วิธีที่ทำร้ายความรู้สึกของจงอิน รวมถึงตัวเขาเองด้วย

 

#นักศึกษาแพทย์จงอิน

 

หลังจากที่เขาใช้วันว่างทั้งหมดหมดไปกับการขลุกตัวอยู่กับคยองซู ปรับความเข้าใจกันใหม่กับอีกคนจนหมดวัน เขาก็ต้องกลับมาทำงานของตัวเองต่อ โดยที่หลังจากออกเวรตอนบ่ายแก่ๆ เขาก็พบว่ามีแขกแปลกหน้ากำลังยืนรอเขาอยู่หน้าโรงบาลอยู่นานแล้ว

 

“ไง” พี่ดงอุนเอ่ยทัก เมื่อจงอินเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา

 

“สวัสดีครับ” จงอินก้มหัวเบาๆเป็นการเคารพ

 

“ว่างหน่อยมั้ย อยากคุยด้วยนิดหน่อย”

 

“ครับ” จงอินก้มมองนาฬิกาข้อมือแล้วพยักหน้าให้อีกคนเบาๆ

 

“หาอะไรดื่มกันหน่อยมั้ย เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง”

 

“ไม่ล่ะครับ ผมว่าเราไปนั่งคุยกันตรงนั้นจะดีกว่า” จงอินเดินนำอีกคนไปที่ม้านั่งใต้ร่มไม้แถวๆหน้าโรงบาล

 

“ผมติดต่อคยองซูไม่ได้เลย” ดงอุนพูดขึ้นทำเอาจงอินคิ้วกระตุกทันที

 

“มีธุระอะไรรึเปล่าครับ” จงอิถามกลับอย่างใจเย็น

 

“เขาคือคนเดียวที่ผมพึ่งพาได้ในโซล”

 

“ไม่ใช่คนเดียวล่ะมั้งครับ อย่างน้อยก็ผม มีอะไรก็บอกผมได้เราเคยเจอกันมาแล้ว”

 

“ให้ไปขอความช่วยเหลือจากคนที่ไม่ชอบหน้าผมอย่างนั้นหรอครับ” เขาหัวเราะ

 

“ครับ ผมไม่ชอบหน้าคุณเท่าไหร่ แต่ก็ใช่ว่าผมจะใจดำไม่ช่วยนี่ครับ”

 

“คุณน่าจะพอดูออกว่าผมชอบแฟนคุณ” พอฟังแบบนั้นจงอินก็ข่มตาแน่น

 

“ครับ”

 

“คยองซูเป็นเด็กน่ารัก น่าเอ็นดู สำหรับผมเขาเป็นเหมือนแสงอ่อนๆที่ทำให้ผมยิ้มได้”

 

“ผมไม่ได้อยากฟังมันเท่าไหร่ คุณน่าจะรู้”

 

“ฮ่ะๆ คุณนี่ใจเย็นมากกว่าที่ผมคิดนะ”

 

“เปล่าเลย ผมใจร้อนขึ้นมาก ถ้าเทียบกับเมื่อก่อน”

 

“เพราะคยองซูน่ะหรอ”

 

“กว่าผมจะได้เป็นแฟนกับเขามันไม่ใช่เรื่องง่าย ผมหวงเขามาก”

 

“ผมเองก็ไม่ได้มีเจตนาจะแย่งเขามาจากคุณหรอก ผมชอบเขา แต่ไม่มากเท่าคุณ”

 

“.....”

 

“เขาเป็นมากกว่าน้องชาย แต่ไม่ใช่ผู้ชายที่ผมอยากได้เขาเป็นแฟน”

 

“...”

 

“เขาเคยบอกผมว่าผมเป็นไอดอลของเขา เขาติดผมแจเลยล่ะตอนนั้น เขาดูชอบผมมาก ในฐานะพี่ชายคนสนิทคนหนึ่งน่ะครับ”

 

“เขานับถือและเคารพคุณมาก”

 

“ใช่ครับ มากจนผมเองก็ไม่คิดว่าผมจะทำให้เขาเสียใจได้แบบนี้ คยองซูรักคุณมากนะ”

 

“ครับ ผมรู้”

 

“ผมแค่อยากจะขอโทษ ที่ทำให้คุณทะเลาะกัน”

 

“ครับ”

 

“ที่ผมพยายามติดต่อคยองซู ก็อยากจะขอโทษเขาเรื่องนี้ด้วย”

 

“เขาลืมมือถือไว้ที่หอเขา ตอนนี้เขามานอนอยู่ห้องผม”

 

“คุณจะว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะขอเจอกับเขา”

 

จงอินส่ายหน้าเบาๆ “ผมหวงเขา แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะสร้างกรอบให้เขาหรือคนอื่นๆ ที่เราทะเลาะกันมันเป็นเพราะเราสองคน ถ้าคุณบริสุทธิ์ใจมากพอ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร”

 

“คุณไม่กลัวว่าวันนึงผมจะไม่บริสุทธิ์ใจกับเขาบ้างรึไง”

 

จงอินยกยิ้ม “ถ้าถึงวันนั้น ผมจะเป็นหมอผ่าตัดให้คุณเอง”

 

“ผมควรดีใจรึเปล่า” ดงอุนหัวเราะ

 

“เรื่องที่คุณอยากพบเขา ผมจะบอกคยองซูให้”

 

“ขอบคุณ”

 

จงอินลุกขึ้นจากม้านั่ง ก่อนจะก้มตัวให้รุ่นพี่ตรงหน้าอย่างเคารพเป็นการบอกลา พวกเขาแยกย้ายกันแค่นั้น หลังจากที่คุยกัยเสร็จ จงอินก็ขับรถไปที่หอคยองซูเพื่อไปเอามือถือของอีกคน ก่อนจะกลับมาหาคยองซูที่คอนโดของเขา

 

#นักศึกษาแพทย์จงอิน

 

“ทำอะไรอยู่ครับ” จงอินเข้าไปสวมกอดของอีกฝ่าย ที่กำลังยืนรับลมอยู่ริมระเบียง

 

“แค่รับลมน่ะ”

 

“วันนี้ผมเจอพี่ดงอุนมา” พูดจบคยองซูก็หันกลับมามองเขา

 

“....”

 

“เขามาขอโทษเรื่องคุณ”

 

“อ่อ...”

 

“เขาติดต่อคุณไม่ได้ ผมเลยแวะเข้าไปเอามือถือคุณที่หอมา” จงอินยื่นโทรศัพท์มาให้เขา

 

“ขอบคุณ”

 

“คุณกำลังคิดมากเรื่องผมอยู่ใช่มั้ย” จงอินถามขึ้นเพราะเขายังคงสังเกตได้จากน้ำเสียงเนือยและแววตาซึมๆของอีกคน

 

คยองซูถอนหายใจออกมาเบาๆอย่างช่วยไม่ได้

 

“จริงๆแล้วผมไม่ได้โกรธอะไรคุณมากขนาดนั้นหรอกครับ ต่อไปเวลาเรามีอะไร ผมอยากให้เราคุยกันตรงๆ ช่วยกันปรับ ช่วยกันแก้ด้วยกัน”

 

“....”

 

“ผมอยากอยู่กับคุณไปนานๆ รู้ใช่มั้ยครับ”

 

“อืม”

 

จงอินดึงอีกคนเข้ามากอดเอาไว้แนบอก ซึมซับความเย็นจากร่างกายอีกคนที่ดูเหมือนคยองซูจะยืนตากลมอยู่นานแล้ว รวมถึงการกอดเพื่อแบ่งความอบอุ่นไปให้คนตัวเล็กได้คลายหนาวอีกด้วย

ส่วนคยองซูเอง พอได้รับอ้อมกอดของคนที่เขาเฝ้าครุ่นคิดมาทั้งวันก็รู้สึกสบายใจมากขึ้น ราวกับว่าอ้อมกอดของจงอินสามารถเยียวยาเขาได้ทุกอย่าง หลายอย่างที่เขากำลังไม่สบายใจกับมัน เพียงแค่การมีอยู่ของคนข้างๆ มันก็สามารถช่วยเพิ่มพลังให้กับเขาได้อย่างล้นหลาม

 

ในเมื่อต่างคนก็ต่างเป็นทุกอย่างของอีกฝ่าย

แล้วมีความจำเป็นอะไรที่เขาจะต้องไปหาเพิ่มเติมอีกทำไมกัน



100



ขอโทษที่หายไปนานนะคะ

ช่วงนี้ฝึกงานอย่างหนักหน่วง

(เอาวะ ใกล้จบแล้ว!)


หลายคนอ่านตอนนี้จบอาจจะต้องร้องว่า "ในที่สุดก็เข้าใจกัน!"

หรือหลายคนอาจจะงงๆ


คือเอาจริงๆเรื่องความรักมันไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คิด ถ้าปรับความเข้าใจกัน

แต่ความรักก็ยุ่งยากมากกว่าที่คิด ถ้าไม่เข้าใจกัน


ยังไงก็อย่าลืมนศพ.กันนะคะ

ห้ามเด็ดขาด ไม่เจอคำขู่ของพี่หมอนะคะ

“ถ้าถึงวันนั้น ผมจะเป็นหมอผ่าตัดให้คุณเอง”

(จุดนี้บอกเลยนะคะว่าอยากป่วยผ่าตัดขึ้นมาทันที กี๊ดดด)


#นักศึกษาแพทย์จงอิน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,887 ความคิดเห็น

  1. #1742 Chankuma (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 02:13
    ดีกันสักที
    #1,742
    0
  2. #1716 โทษทีทีมนยองว่ะ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 19:52
    จงอินใจเย็นเกินไปแล้ววว เค้ามาบอกว่าชอบแฟนเรานะเว้ยยยยยย โอ้ย ยังโมโหไม่หายอะ ทีมจงอิน เพราะนีนี่น่ารัก
    #1,716
    0
  3. #1684 xscine (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 03:37
    เสียน้ำตาไปเป็นปี๊ปเลยไรท์ เขียนดีแค่ไหนถามใจดู 555555
    #1,684
    0
  4. #1673 Pinkuplatong (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 13:04
    จงงินดี๊ดีอ่ะ ดีมากๆๆๆๆๆ อยากได้แฟนแบบนี้ เป็นคนไม่งี่เง่า ใจเย็น และรักแฟนยอมแฟนทุกอย่าง งือออ
    #1,673
    0
  5. #1593 III--Poppy--III (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 00:57
    เป็นคู่ที่น่ารักมากจริงๆ ขอให้เข้าใจกันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆนานๆเลยนะ
    #1,593
    0
  6. #1552 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:21
    อืออดีแร้ววปรับความเข้าใจกันนะดีกันแร้วววดีจังเลย
    #1,552
    0
  7. #1471 พูลิน พูลิน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 18:39
    มันดีต่อใจจังเลย
    #1,471
    0
  8. #1403 MNareerat (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:56
    ดีกันแบ้วววว
    #1,403
    0
  9. #1402 _tangkwajiya (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 10:22
    โล่งอก ดีกันแย้วววว
    #1,402
    0
  10. #1401 Markbee_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 00:17
    เห็นเค้าเข้าใจกัน เราก็ดีใจ
    #1,401
    0
  11. #1400 maxjayds_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 01:09
    รอดูฉากหมอผ่าตัดอยู่นะคะ อิๆ
    #1,400
    0
  12. #1399 wchry (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 00:56
    ขอให้คู่บ่าวสาวรักกันนานๆ55555
    #1,399
    0
  13. #1398 benznatcha (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:38
    เป็นฟิคที่มีซีนทะเลาะที่รู้สึกโอเค มากที่สุดตั้งแต่เป็นสาววายมา รวมๆก็นานอยู่ แต่ก็นั่นแหละ อาจเป็นเพราะด้วยวุฒิภาวะของคนที่ต้องแบกรับหน้าที่ช่วยเหลือคนอื่นตลอดเวลา หรืออาจเป็นเพราะการแสดงความรู้สึกไม่เก่ง+ ความมีสติของคยองซูเมื่อจงอินที่กำลังจะชวนทะเลาะ หาเรื่องชนิดที่ว่าถ้านี่เจอคงทำได้แค่สลบหนีปัญหาไปให้รู้แล้วรู้รอดเลยก็ว่าได้ เป็นซีนอารมณ์ที่ดีมากๆอีกซีนนึง เอาจริงๆอาจเป็นเพราะเพิ่งนกมา เลยทำให้อินน์ เข้าถึงกับอะไรพวกนี้ได้ง่ายขึ้นหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ แต่ก็ตามนั้นแหละค่ะ "เป็นซีนที่ดีมากๆในหลายๆตอนที่ดีของฟิคเรื่องนี้เลย.." ถึงแม้ว่าจะมีซีนื่ดีเยอะมากก็ตามแต่..
    #1,398
    0
  14. #1397 specialgirl20 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:22
    งืออ เค้าดีกันแล้วค่ะ ดีใจจัง
    #1,397
    0
  15. #1396 farida 61 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 18:36
    ไม่ขออะไรมากขอแค่มีแฟนแบบจงอินก็พอแล้ว
    #1,396
    0
  16. #1395 NNun55 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 10:22
    ชอบประโยคนี้จังค่ะ "ที่เราทะเลาะกันมันเป็นเพราะเราสองคน" .. ชอบจงอินแบบนี้ ~!
    #1,395
    0
  17. #1394 YYWRY (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 08:46
    ดีกันแล้ว /ปาดน้ำตา
    #1,394
    0
  18. #1393 Kk19199 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 02:29
    เข้าใจกันแล้ว ฮึกกก สู้ๆๆนะคะไรท์
    #1,393
    0
  19. #1392 kyungsoo0112 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 00:35
    ใจหล่อมากจงอินนนนน
    #1,392
    0
  20. #1391 canyon1 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:49
    ดีแล้ว เข้าใจกันก็ดีแล้วตอบที่แล้วก็เศร้าแทนงินเลย ฮึบ!คืนดีกันแล้วก็เยี่ยมไปเล้ยย
    #1,391
    0
  21. #1390 canyon1 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:48
    จะไปหาผช.แบบงินได้อีกที่ไหนกัน
    #1,390
    0
  22. #1389 Paapueng (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:46
    ดีแสนดีในชีวิตจริงจะมีมั้ยอ่ะน่ารักเนอะดูอบบอุ่น
    #1,389
    0
  23. #1388 boompr (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:13
    จงอินผู้ชายประเสริฐ
    #1,388
    0
  24. #1387 Meiji Panalee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 22:51
    หวานจางงง
    #1,387
    0
  25. #1386 Most_puttarak (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 22:41
    เข้าใจกันสักทีนะค้ะ. คุณนักศึกษาแพทย์
    #1,386
    0