[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 2 : 2 : เสือยิ้มยาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    3 มี.ค. 59

SQWEEZ







          คยองซูกลับมาใช้ชีวิตตามปกติ เข้าเรียนตามปกติ ทำงาน วาดรูป วิ่งส่งงาน กินข้าว อาจเงียบเหงากว่าเดิมเพราะไม่มีแบคฮยอนมาร่วมวงด้วยแต่ก็ไม่ได้หนักหนาอะไร ทุกอย่างยังดำเนินต่อไปอย่างปกติ จะมีก็เพียงแค่เขาเข้าออกโรงพยาบาลบ่อยขึ้นก็เท่านั้น

          บางทีคยองซูก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก ว่าคนเจ็บเป็นอย่างนี้กันทุกคนรึเปล่า คนที่ขาหักสองท่อนเข้าเฝือกนอกโรงบาลแบบนี้จะรู้สึกแบบไหนกัน ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเจ็บหนักแต่ไอ้การมานอนเล่นเกมส์โทรศัพท์มือถือแถมส่งเสียงร้องอย่างเอาเป็นเอาตายอย่างเพื่อนสนิทเขานี้ ยังจะเรียกว่าคนไข้อยู่รึเปล่า

 

“สบายจังนะ” สุดท้ายคยองซูก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแขวะเพื่อนสนิทตัวเอง

 

“อืม แน่นอน” แบคฮยอนเองก็ตอบกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง

 

“ไม่เจ็บแผลบ้างรึไง” น้ำเสียงฟังดูดุเบาๆเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนขยับตัวบ่อยเพราะอินกับเกมส์เกินไป

 

“นิดหน่อย แค่นี้จิ๊บๆน่า”

 

อืม จิ๊บๆ แค่ขาหักเอง...

 

          คยองซูรู้สึกอยากจะเบ้ปากเหลือกตามองบนใส่อีกคน แต่เขาก็ทำเพียงถอนหายใจออกมาเบาๆ ความติสของแบคฮยอนเป็นสิ่งหนึ่งที่เขาชิน แบคฮยอนเป็นคนร่าเริงเสมอขัดกับเขาที่ออกจากเย็นชาและดูนิ่งไปหน่อยแต่แบคฮยอนกับซูโฮเพื่อนของเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร แถมยังบอกกับเขาอีกว่ามันดูเป็นเอกลักษณ์ดี ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันดูเป็นเอกลักษณ์อะไรตรงไหน

          เขาเป็นคนขี้รำคาญ และเป็นคนที่ออกจะพูดตรงเกินไปหน่อย การที่ถูกคนอื่นมองว่าเขาหยิ่งหรือโหดก็คงไปแปลก และการที่เขาถูกคนอื่นมองเขาแบบนั้นก็ใช่ว่าจะไม่ดี เขาเองกลับชอบมันด้วยซ้ำ เพราะมันทำให้เขาสามารถใช้ชีวิตได้สงบสุขมากขึ้น

เช้าก็ตื่นมาเรียน กินข้าว ทำงานส่ง ถ้ามีเวลาก็นอน

เห็นมั้ยล่ะ ชีวิตเขาสงบสุขจะตาย

 

“ซูโฮไม่มาหรอ” เสียงเกมส์ในมือถือเงียบลงพร้อมกับแบคฮยอนที่วางโทรศัพท์มือถือไว้

 

“อืม ไปคณะ ช่วยน้องรหัสทำงาน”

 

“แล้วนี่มาหาฉันว่างรึไง”

 

“ก็ไม่ค่อยว่างเท่าไหร่” คยองซูยักไหล่เบาๆ

 

“งั้นแสดงว่าที่มาหาฉันเพราะห้ามใจไม่ให้คิดถึงฉันไม่ได้ล่ะซิ” แบคฮยอนเอ่ยแซวอย่างเข้าข้างตัวเองก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเขินอาย

 

“เออ” คยองซูตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะหันไปเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมตัวกลับ

 

“ทำอะไรน่ะ” แบคฮยอนถามขึ้น

 

“เบื่อขี้หน้าแล้ว จะกลับละ” คยองซูหันกลับมามองแบคฮยอนด้วยสีหน้าเรียบนิ่งจนคนมองอดเบะเป็นเด็กๆไม่ได้

 

“ฮื่อ เค้าเหงานะ จะกลับแล้วหยอ อยู่กับเค้าก่อนจิ” แบคฮยอนใช้ลูกอ้อนรั้งเพื่อนตัวเล็กเอาไว้

 

“ม่ะ...”

 

“จะรีบไปไหนล่ะครับ” ไม่ทันที่คยองซูจะพูดจบก็ถูกบุคคลมาเยือนคนใหม่แทรกขึ้นมาก่อน

 

“จงอิน!” แบคฮยอนยิ้มร่าเมื่อเห็นนักศึกษาแพทย์เดินเข้ามาหาเขา

 

“จะรีบไปไหนล่ะครับ ไม่อยู่ต่ออีกหน่อยหรอ...คุณคยองซู” จงอินเดินเข้ามายืนขนาบข้างเขาพร้อมกับส่งยิ้มมาให้

 

“ไม่ครับ” คยองซูตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์ซักเท่าไหร่และยังจ้องตากับนักศึกษาแพทย์อย่างหงุดหงิด แถมอีกคนยังมารู้จักชื่อเขาตั้งแต่ไหร่นี่ยิ่งทำให้เขายิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่

 

“คุณเพิ่งมาได้ไม่นานเองไม่ใช่หรอครับ ถ้ารีบกลับแบคฮยอนจะเหงาเอานะครับ” จงอินส่งยิ้มอย่างผู้ชายใจดีมาให้เขา

 

ถ้าจงอินจะยิ้มเก่งขนาดนี้ เขาน่าจะไปอยู่ฝ่ายกุมารเวชฯมากกว่าศัลยศาสตร์นะ...

 

“ไม่เกี่ยวกับคุณ” คยองซูตอบกลับอย่างเรียบนิ่งพร้อมกับสะพายกระเป๋าไว้บนบ่า

 

“คยองซูย่า ทำไมไปว่าจงอินเสือกแบบนั้นล่ะ นิสัยไม่ดีเลย” แบคฮยอนยู่ปากอย่างเด็กเอาแต่ใจ

 

จงอินหน้าเสียไปเล็กน้อย จริงๆแล้วเขาจะไม่เสียหน้าเลยถ้าแบคฮยอนไม่พูดตรงไปขนาดนี้..

ที่ว่าเป็นคนตรงๆ เหนือโด คยองซูก็ยังมีบยอน แบคฮยอน

 

จงอินไม่นึกแปลกใจเลยจริงๆที่สองคนนี้จะเป็นเพื่อนกัน

 

“ฉันมีงานต้องทำ” พูดเพียงเท่านั้นคยองซูก็เดินออกจากห้องคนไข้ไปทันที

 

ช่างเป็นผู้ตัดบทสนทนาที่ดีอะไรอย่างนี้..

 

“อ่า จงอินอย่าไปถือคยองซูเลยเนอะ” แบคฮยอนหันมายิ้มหวานให้กับเขา

 

          อันที่จริงแบคฮยอนกับจงอินรู้จักกันเพียงหนึ่งวันนับตั้งแต่วันที่แบคฮยอนฟื้น อาจเพราะด้วยความที่ทั้งคู่มีมนุษย์สัมพันธ์ดีและจงอินเองก็ได้รับหน้าที่ดูแลเคสของแบคฮยอนด้วยจึงทำให้สนิทกันได้ไว

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมว่าคยองซูก็เป็นคนน่ารักดี”

 

“น่ารักหรอ? หมอนั่นน่ะเย็นชาจะตาย เป็นเสือยิ้มยาก” แบคฮยอนยู่หน้าอย่างหมั่นไส้เวลานินทาถึงเพื่อนสนิท

 

“เสือยิ้มยาก...” จงอินยิ้มขำกับตัวเองเบาๆ

 

เขาว่าคยองซูน่ะ

ลูกแมวจอมหยิ่งต่างห่าง

 

          หลังจากที่จงอินตรวจเช็คร่างกายแบคฮยอนเสร็จเรียบร้อยทั้งคู่ก็นั่งคุยกันถึงเรื่องต่างๆ รวมถึงแลกเปลี่ยนเรื่องที่เรียนด้วยกันตามประสาของคนอารมณ์ดี หลังจากนั้นไม่นานจงอินก็ออกไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ และแขกคนใหม่ของแบคฮยอนก็มาแทนที่จงอิน

 

“สวัสดีครับ แบคฮยอน”

 

คนที่แบคฮยอนรอมาทั้งวัน

คู่กรณีที่ขับรถชนเขา... ปาร์ค ชานยอล นักศึกษาแพทย์ตัวสูงสุดหล่อ

 

“มาแล้วหรอ!” แบคฮยอนยิ้มกว้างทันทีเมื่อเห็นว่าชานยอลเดินเข้าห้องมาพร้อมกับถุงของกินเต็มมือ

 

“โทษทีที่มาช้านะครับ วันนี้เด็กมาตรวจค่อนข้างเยอะน่ะ” ชานยอลเดินเข้ามาวางถุงของกินข้างๆเตียงเขาและนั่งลงข้างๆ

 

“ฮื่อ ไม่เป็นไร ซื้ออะไรมาเยอะแยะน่ะ” แบคฮยอนยื่นหน้าไปมองของในถุง

 

“ของฝากน่ะครับ มีผลไม้กับขนม แบคฮยอนอยากกินมั้ย”

 

“อยากกินขนม!

 

“งั้นกินส้มนะครับ”

 

“อยากกินขนม ไม่ใช่ส้มซะหน่อย”

 

“ขนมเอาไว้กินทีหลังสิครับ ผลไม้น่ะต้องกินตอนสดๆถึงจะดี โดยเฉพาะส้มเนี่ยต้องกินเยอะๆนะครับ จะได้หายไวๆไง” ไม่ว่าเปล่าชานยอลก็หยิบส้มขึ้นมาปอกเปลือกให้เขา

 

“ฮื่อ ชานยอลพูดมากจัง..” แบคฮยอนบ่นอุบอิบออกมาจนชานยอลเองอดไม่ได้ที่จะขำออกมาเพราะความเอ็นดู

 

          ที่ชานยอลออกค่ารักษาให้แบคฮยอนและแถมมาดูแลอย่างดีอย่างนี้ หากถือตามกฎหมายนั่นคือเขาผิดจริง เพราะวันนั้นเขาเองที่ขับรถไวแถมยังคุยโทรศัพท์มือถืออีกทำให้รถของเขาบวกเข้ากับรถแบคฮยอนฝั่งคนขับเข้าอย่างแรง ดีเท่าไหร่ที่อีกคนไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต ไม่เช่นนั้นเขาคงรู้สึกผิดไปจนตาย แค่อีกคนขาหักเข้าเฝือกเป็นเดือนอย่างนี้เขายังนอนแทบไม่หลับ

          และอีกเหตุผลหนึ่งคือความน่าเอ็นดูของแบคฮยอน แม้ว่าแบคฮยอนจะเจ็บหนักแต่ผู้ชายคนนี้กลับยิ้มกว้างและบอกว่าเรื่องแค่นี้จิ๊บๆราวกับแค่หกล้ม ทำให้เขารู้สึกว่าอยากจะดูแลคนๆนี้จนกว่าจะหายนั่นแหละ

 

“ฮื้ม หวานจัง ชานยอลไปซื้อจากไหนน่ะ” แบคฮยอนหยีตาและยิ้มออกมาอย่างดีใจเพราะความสดและหวานของส้มที่ชานยอลปอกให้

 

“จากห้างครับ”

 

“อร่อยจัง สงสัยคราวหน้าคงต้องให้ซูโฮซื้อมาฝากบ้างแล้ว”

 

“ไม่ต้องหรอกครับ ถ้าอยากกินเดี๋ยวผมจะซื้อมาให้แบคฮยอนเอง”

 

“หูย ไม่ต้องหรอก เกรงใจอ่ะ แค่ออกค่ารักษาให้ก็มากพอแล้ว”

 

“อย่าใจดีแบบนี้สิครับ” ชานยอลอดไม่ได้ที่จะยื่นมายีผมคนป่วยเบาๆ

“ถ้าหากผมเป็นนักต้มตุ๋น ผมสามารถหลอกเอาเปรียบคุณได้ง่ายๆนะครับ หัดใจร้ายซะบ้าง”

 

“ชานยอลดูหน้าแบคฮยอนสิ หน้าตาน่ารักแบบนี้ต่อให้ใจร้ายตีหน้าดุ ก็ไม่มีใครเขากลัวหรอก” แบคฮยอนชี้เข้าหน้าตัวเองพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจ

 

“ฮ่ะๆ เดี๋ยวผมกลัวให้เอามั้ยครับ” ชานยอลยิ้มขำเพราะความเป็นเด็กของอีกคน

 

“อย่าท้าทายแบคฮยอนนะ เดี๋ยวจะดุให้หงอเลย” พูดจบก็หัวเราะร่าออกมา เพราะเขารู้อยู่เต็มอกว่าต่อให้เขาดุอีกคนจริงๆก็ดูตลกมากกว่าน่ากลัวอยู่ดี

 

“ผมคงได้เป็นหงอเป็นลูกหมาแน่ๆเลย ฮ่ะๆ”

 

“ชานยอลน่ะใจดีจังเลยน้า ยังงี้ต้องเป็นขวัญใจของเด็กๆแน่เลย”

 

“ฮ่ะๆ เห็นยังงี้นี่เด็กๆกลัวผมเยอะนะครับ”

 

“นั่นเพราะชานยอลถือเข็มฉีดยาอยู่รึเปล่าหรอก แบคฮยอนรู้น่า” แบคฮยอนเบะปากออกแสดงสีหน้าว่าไม่เชื่ออีกคนอย่างแรง

 

“ฮ่ะๆ ฉลาดนะเรา อ่ะ เอารางวัลไปครับ” ว่าแล้วก็ยื่นส้มป้อนเข้าปากอีกคน คนป่วยเองก็รับเข้าปากอย่างอารมณ์ดี

 

ชานยอลน่ะ... ไม่ได้เป็นแค่ขวัญใจของเด็กๆหรอก

แต่เป็นขวัญใจของแบคฮยอนด้วย!

 

 

          ด้วยความที่บ้านเขาอยู่ไกล คยองซูจึงต้องอยู่หอใกล้ๆมหาลัย พอตกเย็นเขาก็ต้องขับรถออกจากหอเพื่อไปหาอะไรกินคนเดียว ปกติเขาจะออกมากับแบคฮยอน แต่นั่นแหละเพราะแบคฮยอนเข้าโรงบาลเขาถึงต้องขับรถคนเดียวแบบนี้แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาเหงาอะไร ออกจะสบายหูดีด้วยซ้ำ ส่วนซูโฮนั้นคงไม่ต้องพูดถึงดีกรีเป็นถึงคุณหนูหลานเจ้าของมหาวิทยาลัย เช้าเย็นมีรถมารับ-ส่งถึงบ้านตามไลฟ์สไตล์ของคนมีเงิน

          คยองซูเลือกนั่งร้านต๊อกโบกีตามข้างทางเพราะไม่อยากคิดอะไรมากกับเรื่องของกิน เขาเองก็ไม่มีเวลามากพอที่จะมานั่งเลือกว่าอยากกินอะไร แค่กินๆให้ตกถึงท้องแล้วก็รีบกลับไปทำงานต่อก็พอ

 

“ป้าครับ ขอต๊อกโบกีสองถ้วย ขอต๊อกเยอะๆหน่อยนะครับ” คยองซูใช้เวลาไม่นานในการเลือกสั่งอาหารก่อนจะเดินไปหาที่นั่งในร้าน

 

นี่มันโชคชะตาหรือเวรกรรมห่าเหวอะไรของเขา..

 

“เจอกันอีกแล้วนะครับคยองซู” นักศึกษาแพทย์จงอินในชุดนักศึกษาหลุดลุ่ยปราศจากเสื้อกราวน์ปรากฏตัวขึ้นในร้านต๊อกโบกีที่เดียวกับเขา

 

          คยองซูเลือกที่จะนิ่งเงียบไม่สนใจ เขาเดินไปนั่งด้านในสุดของร้าน ซึ่งห่างจากที่นั่งของจงอินอยู่พอสมควร แต่ก็ไม่วาย อีกคนกลับหอบถ้วยต๊อกโบกีมากนั่งที่เดียวกับเขาด้วย

 

“คนรู้จักกัน นั่งด้วยกันก็ได้ครับ จะได้ไม่เปลืองที่นั่ง” จงอินส่งยิ้มให้เขาอย่างที่เคยทำ

 

มาตรรกะไหนของมันวะ...

 

“ชอบกินต๊อกโบกีหรอครับ ผมก็ชอบนะ นี่ร้านประจำของผมเลยล่ะ”

 

เออดี คราวหน้าจะได้ไม่ต้องมาร้านนี้อีก

คยองซูพูดขึ้นในใจไม่ได้พูดตอบโต้อะไรอีกฝ่าย เขาทำเพียงนั่งนิ่งๆแสดงสีหน้าให้ดูว่าเขารำคาญให้มากที่สุด แต่ก็ดูไม่เกิดผลกับคุณนักศึกษาแพทย์ซักเท่าไหร่

 

“คุณชอบกินต๊อกโบกีกับอะไรหรอ ผมชอบกินกับโซจูนะ ต๊อกร้อนๆกับโซจูเข้มๆรสชาตินี่เยี่ยมสุดๆไปเลย”

 

คนเรียนแพทย์นี่เขากินเหล้ากันด้วยหรอวะ และนี่ยังจะมาถามเองตอบเองอีก...บ้ารึเปล่า?

 

“งั้นเราสั่งโซจูมากินด้วยกันมั้ย เดี๋ยวผมเลี้ยงโซจูคุณเอง”

 

คนบ้าแน่ๆ...บ้าไปแล้วแน่ๆ

 

“ป้าครับ ผมขอโซ

 

“หุบปากเถอะครับ ผมไม่กินเหล้า” คยองซูถอนหายใจออกมาเบาๆด้วยความหน่าย

 

“ฮ่ะๆ ในที่สุดก็พูดกับผมจนได้ ผมคิดว่าคุณเป็นใบ้ซะแล้ว” จงอินขำออกมาอย่างอารมณ์ดี ขัดกับสีหน้าอีกคนที่ว่าหงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้วพอมาได้ยินอีกคนพูดแบบนี้ยิ่งทำให้เด็กสถาปัตย์อยากลุกขึ้นตั๊นหน้าอีกคนสักสองสามที

 

“แถวบ้านผมเขาเรียกว่ากวนตีนครับ” คยองซูพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะหันไปรับถ้วยต๊อกโบกีร้อนๆจากป้า

 

“ฮ่ะๆ แถวบ้านผมเขาบอกว่าถ้าชอบใครให้กวนตีนเขาเยอะๆครับ”

 

บางที...จงอินอาจยังไม่รู้ว่าคยองซูทำได้ทุกอย่างแม้กระทั่งฆ่าคน...อย่างเขา

 

“นั่งเงียบๆเถอะครับ อย่าทำให้อาหารของผมมันไม่อร่อย” คยองซูมองจงอินด้วยสายตาฆาตกร นั่นก็ทำให้จงอินเลือกที่จะส่งยิ้มบางๆให้เขาและนั่งกินไปเงียบๆ

 

          เวลาผ่านไปเรื่อยๆโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา คยองซูเลือกที่จะก้มหน้าก้มตากินไปเรื่อยๆเพื่อที่เขาจะได้กลับไปทำงานที่ค้างไว้ ส่วนจงอินก็กินไปมองอีกคนไปอย่างมีความสุขแต่พอคยองซูเงยหน้ามาสบสายตากับเขา จงอินกลับก้มลงไปราวกับกลัวถูกฆ่า

 

เอาเถอะ วันพระของเขาไม่ได้มีหนเดียว

สักวันนึงล่ะ ที่เขาจะได้สนิทกับคนอย่างคยองซูบ้าง..




-------------------------------------------------------------------------

สองตอนแล้วววว

คนอ่านคิดว่าเป็นยังไงบ้างคะ ชอบกันมั้ยเอ่ย

ฝากสกรีมในทวิตกันด้วยน้า

#นักศึกษาแพทย์จงอิน

ขอให้มีความสุขกับฟิคของเรานะคะ

 

ถ้าอ่านแล้วยิ้ม ก็คอมเม้นให้กันข้างล่างเลยค่ะ

เอนจอยรีดดิ้ง :)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,887 ความคิดเห็น

  1. #1877 N_udaen_G (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 15:35
    คยองซูก็ขู่เก่งจริงๆ จงอินสู้ๆ นะ!
    #1,877
    0
  2. #1855 kukieD (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 20:46
    สู้เค้าจ้าหนุ่ม55555
    #1,855
    0
  3. #1844 YunewG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 16:07
    จงอินระวังตัวนะ 😂
    #1,844
    0
  4. #1819 beeyaV (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 07:29
    ทำไมดีแบบนี้ อ่านแล้วมีความสุขมากๆ ><
    #1,819
    0
  5. #1813 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:13
    คยองโคตรหยาบคาย หน้าจับตีปากเจ่อสะนี่ จงอินออกจะน่ารัก
    #1,813
    0
  6. #1748 071097 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 12:25
    คยองโหดร้ายกับจงอินแบบนี้ได้ไง ไม่น่ารักเลยน้าาา 55555
    #1,748
    0
  7. #1721 Chankuma (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 14:40
    กลัวหมอตายเพราะคยองก่อนเรียนจบ555
    #1,721
    0
  8. #1709 WLP  (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 23:21
    เจ้าจงอินพูดมาก!555555
    #1,709
    0
  9. #1695 คยองนัมจา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 20:18
    จงอินสู้วววว!!!!!!!!!!!!!
    #1,695
    0
  10. #1686 MYHH412 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 16:23
    ถถถถถถถถซงซานจงอินเค้านะคะ5555555555
    #1,686
    0
  11. #1679 PiPoTweeTy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 12:05
    นิ่งเหลือเกิน อย่าฆ่าพระเอกของเราลูกก
    #1,679
    0
  12. #1652 Pinkuplatong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 16:41
    โหดจริงจริ๊ง
    #1,652
    0
  13. #1633 พิโดคนแมน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 19:48
    ชอบความสายตาฆาตกร 55555555555
    #1,633
    0
  14. #1624 kwiiqx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 22:37
    ทีมจงอินจ้าาา สู้เขานะ5555
    #1,624
    0
  15. #1611 《GUIDE》SD^^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 12:46
    สู้ต่อไปนะจงอิน5555555
    #1,611
    0
  16. #1569 III--Poppy--III (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 00:54
    จงอินสู้เค้าาา ชูป้ายอยู่ฝ่ายจงอินเลย555555555
    #1,569
    0
  17. #1532 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 22:55
    โหดไปไหนค่ะคยอง55555
    #1,532
    0
  18. #1438 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 22:15
    พี่หมอปี4วอนตายแล้ว555
    #1,438
    0
  19. #1407 Hunbears (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:37
    เค้าเต๊าะอยู่นี่ก็โหดจั๊งงงง55555
    #1,407
    0
  20. #1352 pim pimmi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 19:36
    คยองคนโหด
    #1,352
    1
    • #1352-1 lilnugget67(จากตอนที่ 2)
      11 มีนาคม 2560 / 15:12
      น้องงินสู้เค้าาาาาาา
      #1352-1
  21. #1330 Audaidaj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:13
    นางแค่โลกส่วนหัวสู๊งสูง
    #1,330
    0
  22. #1276 viewvy_tangmo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:42
    หรือคยองซูอาจจะไม่ได้ใจร้าย
    ก็คนไม่ได้อยากรู้จักนี่หน่า
    ปาร์คชานยอลนี่น่ารักเนอะ~
    #1,276
    0
  23. #1269 อาแนของแบคฮยอน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:35
    ชอบคนหน้าตายแบบคยองซูหรอคะพี่หมอ อ๊ายย
    #1,269
    0
  24. #1265 ディオ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:23
    เต๊าะคยองซูแรงๆ เลยจงอิน ฮืออออ มันต้องเขินเอาสักวันแหละ
    #1,265
    0
  25. #1192 Tongdchr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:08
    นังแบค นังลูกหมาาาาา น่ารักกกกกก พาเพื่อนดีๆมั้ยลูก คยองซูมันโหดไป อาจจะปาดคอหนูวันไหนก็ได้นะ
    #1,192
    0