[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 16 : 15 : ปากกา พัดลม ปืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    2 พ.ย. 59







 

“อย่าใจดีกับฉันให้มากนักเลยจงอิน แค่นี้ฉันชอบนายจนไม่รู้จะชอบยังไงแล้ว”

จงอินไม่ส่งเสียงใดๆออกมาหลังจากนั้น เขานั่งมองอีกคนนิ่งๆไม่ไหวติง ส่วนคยองซูก็ลงสีน้ำต่อไป ราวกับว่าประโยคที่พูดออกมานั้นเป็นเรื่องปกติ

 

แกร๊ก!

พู่กันเปื้อนสีร่วงหล่นจากมือเล็ก ตกสู่พื้นก่อนจะกลิ้งไถลไปไกล ดวงตากลมโตเบิกกว้างมากกว่าปกติเมื่อริมฝีปากหนาสัมผัสนิ่งค้างกับผิวนุ่มบนเนื้อแก้มของเขา

 จงอินผละออกอย่างอ้อยอิ่ง เขากดปลายจมูกย้ำลงไปอีกครั้ง แต่เพียงแค่ฉิวเฉียดเท่านั้นก่อนจะผละออกมาจริงๆ คนโดนหอมแก้มค่อยๆหันหน้ากลับมาหาอีกคนอย่างอึ้งๆ

 

“ใครอนุญาตให้หอม...” คยองซูพยายามฝืนอย่างสุดแรงเพื่อไม่ให้เสียงตัวเองสั่น แต่ยังไงซะเขาก็ห้ามไม่ให้หน้าตัวเองแดงได้เลย

 

“คือผม...” จงอินเองก็ตกใจอยู่เหมือนที่เขากล้าทำอะไรแบบนั้นลงไป

 

“ตั้งสองรอบเลย...”

 

“....”

 

“เลือกเอาไว้จะให้ฉันต่อยดีๆหรือจะเลี้ยงข้าวชุดใหญ่”

คำขู่ของอีกฝ่ายทำเอาจงอินถึงกับยิ้มออกมา มันน่าหยิกมากๆจนเขาต้องเอื้อมมือไปบีบแก้มแดงๆของอีกฝ่าย

 

“หูแดงหมดแล้ว” เขาพูดอย่างนึกเอ็นดู

 

“ทำอย่างกับตัวเองไม่แดงงั้นอ่ะ”

 

“ผมไม่แดง ผมดำ”

 

“รู้ตัวนี่” เสียงหัวเราะของทั้งคู่ก็ดังขึ้น ราวกับเมื่อครู่ไม่ได้มีเหตุการณ์แสนน่าอายชวนหัวใจวายเกิดขึ้นเลย

 เขาทั้งสองคนไม่พูดอะไรต่อ ไม่มีการชวนคุยให้เสียสมาธิ หรือหยอดมุขหวานๆให้เขินตายกันไปข้าง คยองซูจัดการลงสีกับงานต่อ ส่วนจงอินก็นั่งก้มหน้าเล่นเกมในมือถือ โดยที่มืออีกข้างของพวกเขายังกุมมือกันเอาไว้ไม่ปล่อย

 

                                         



“พี่!! ผมซื้อน้ำส้มปั่นมาฝาก!!!” เสียงเซฮุนดังลั่นเมื่อเข้ามาในห้องสตู คยองซูกับจงอินต่างก็สะดุ้งตกใจ รีบดีดตัวออกจากกันทันที

 

“มาไม่ให้สุ่มให้เสียงเลย” จงอินลุกขึ้นยืน ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะลุกขึ้นยืนทำไมกัน

 

“ทำไมอ่ะ มาแบบให้รู้ตัวก่อนก็อดเห็นฉากสวีทอ่ะดิ” เซฮุนยิ้มกริ่ม

 

“สวีทอะไร อย่ามากวนตีน ไหนล่ะน้ำส้ม” คยองซูแบมือขอน้ำส้มจากเซฮุน เมื่อได้มาเขาก็ดูดอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่รู้ว่ากระหายหรืออายกันแน่...

 

“แหมๆ ทำมาเป็นพูดเก๊ก ละไอ้ที่จับมือกันเมื่อกี้คือไร?”

 

“แค่กๆๆ” ถึงกับสำลักกันเลยทีเดียว “น้ำส้มเปรี้ยวชิบ ซื้อมาจากไหนเนี่ย รีบเอาปาหน้าแม่ค้าเลยนะ” คยองซูลุกไปเอาน้ำส้มยัดคืนใส่มือเซฮุนทันที

 

“อย่ามาเปลี่ยนเรื่องเลยว่ะพี่ เอ้อ ว่าแต่...”

 

“....”

 

“นี่คบกันแล้วใช่มั้ย?”

 

“...ไร้สาระ” คยองซูตบหัวเซฮุนด้วยความหมั่นไส้

 

“เอ้า มาตบหัวผมทำไมเนี่ย”

 

“หมั่นไส้ จะทำไม” คยองซูยักคิ้วยียวน จงอินหัวเราะอย่างชอบใจก่อนจะเดินไปล็อคคอยีหัวเซฮุนด้วยอีกคน

 

“ไม่ปฏิเสธนี่ตกลงคบกันจริงๆใช่มั้ยเนี่ย” เซฮุนยังคงไม่เลิกเอ่ยปากแซวพี่รหัสตัวเอง ยิ่งได้เห็นสีหน้ากลั้นเขินของคนตัวเล็กก็ยิ่งรู้สึกอยากแกล้งเข้าไปใหญ่

 

“ทำมาเป็นแสนรู้เชียวนะเรื่องแบบนี้”

 

“....”

 

“ทีนายยังคบกับหมอลู่ได้เลย

 

“....”

 

“แล้วทำไมฉันถึงจะคบกับจงอินบ้างไม่ได้”

ทั้งเซฮุนกับจงอินถึงกับชะงักค้างกับคำพูดไร้อารมณ์เขินของอีกฝ่าย เซฮุนที่ตั้งสติก็เอ่ยปากล้อแซวเขาอย่างเต็มที่ในขณะที่จงอินยังคงยืนงงๆไม่รู้ตัวว่าตัวเองควรทำสีหน้าแบบไหน หรือต้องแสดงอาการแบบไหนออกมาให้ดูนิ่งที่สุด ซึ่งตอนนี้กลักลายเป็นว่าเขาดูนิ่งซะจนดูเหมือนช๊อกไปแล้วด้วยซ้ำ

ไม่ล้มทั้งยืนก็ดีเท่าไหร่แล้ว!!!

 

ครืด...

มือถือในมือจงอินสั่นขึ้น จงอินยกมือถือขึ้นมาดูก่อนจะขอตัวออกไปรับสายนอกห้องสตู เพียงไม่นานจงอินก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับขอตัวไปโรงบาลฯเพื่อไปช่วยชานยอลดูคนไข้เคสพิเศษ

คยองซูกับเซฮุนเดินมาส่งจงอินที่หน้าตึกคณะ คยองซูที่แอบสังเกตท่าทางเหม่อของอีกฝ่ายก็อดห่วงขึ้นมาไม่ได้

“ตั้งสติหน่อยจงอิน” เขาเอ่ยว่าก่อนที่จงอินจะได้ขึ้นรถ

“ครับ” เขายิ้มออกมาอย่างชื่นใจกับแฟนสุดน่ารักของตัวเอง เขาขึ้นรถและสตาร์ทรถพร้อมออกเครื่อง

...

..

ปรี๊นนนน!!!!

คยองซูกับเซฮุนสะดุ้งสุดตัวเมื่อจู่ๆแตรรถจงอินก็ดังลั่น จงอินทำท่าโบกมือขอโทษขอโพยที่ทำให้ตกใจพร้อมกับขยับปากว่าเขากดผิดที่ ก่อนจะขยับรถออกไป

 

เอี๊ยดดด!!!

เสียงเบรกดังลั่นอีกครั้งจนคยองซูสะดุ้งตัวโยง รถจงอินที่เกือบจะพ้นตึกคณะเขาอยู่แล้ว แต่จู่ๆก็ดันเบรกขึ้นมาเฉยๆ คราวนี้คยองซูไม่อยู่เฉย เขารีบเดินไปที่รถจงอินทันที

 

“เปิดประตู” ทันทีที่เขาบอก จงอินก็เปิดประตูรถฝั่งตัวเองให้เขาทันที

 

“เอ่อ... พอดีผมเหยียบผิด”

 

“แล้วอย่างนี้จะไปถึงโรงบาลได้ยังไง”

 

“ผมไม่เป็น

 

“ลงมา”

 

“ครับ?”

 

“อย่าให้ฉันย้ำ ลงมา คิมจงอิน”

 

“ครับ...” จงอินเดินลงมาจากรถอย่างว่าง่าย

 

“ไปนั่งอีกฝั่ง ฉันจะไปด้วย” คยองซูย้ายตัวเองขึ้นนั่งเบาะคนขับแทนที่จงอินทันที ส่วนจงอินก็เดินไปนั่งอีกฝั่งตามคำสั่งคนตัวเล็กอย่างงงๆ

 

“นายดูไม่มีสติเลยนะ ไหวใช่มั้ย” คยองซูถามขึ้นในขณะที่เขากำลังขับรถออกจากตึกสถาปัตย์ฯ

 

“ไหวครับ”

 

“เขินหรอ?”

 

“....”

 

“เรื่องที่ฉันบอกเซฮุนไปน่ะ”

 

“...โถ่ ใครมันจะไม่เขินบ้าง คนที่ชอบเลยนะคุณ” จงอินยอมสารภาพออกมาอย่างตรงๆ

 

“ไอ้บ้า...” คยองซูยกมือขึ้นมาผลักหัวจงอินเบาๆ

 

“หัวใจผมไม่วายก็ดีเท่าไหร่แล้วเนี่ย พูดอะไรปรึกษากันหน่อยก็ได้”

 

“ทำไม ไม่อยากเป็นแฟนว่างั้น?” คยองซูพูดอย่างหาเรื่อง

 

“อะไรกันครับ จะเปลี่ยนคำพูดหรอ คนจริงเขาพูดแล้วไม่คืนคำนะคุณ” คำพูดของจงอินทำเอาคยองซูยิ้มขำออกมา

 

“เออ ไม่คืนคำหรอก”

 

“...”

 

“ชอบซะขนาดนี้”

 

เออ เอากับเขาสิ!

วันนี้คยองซูจะฆ่าเขาให้ได้เลยใช่มั้ยครับ!!!!






 

คยองซูขับรถมาจอดไว้ที่หลังโรงบาล เขาไม่ได้เข้ามาที่นี่นานมากตั้งแต่ที่เขาเริ่มรับงานมาทำ จงอินเดินนำเขาเข้าไปที่แผนกเด็ก วันนี้วันเสาร์แน่นอนว่าคนไข้ต้องเยอะมากกว่าวันปกติอยู่แล้ว โดยเฉพาะแผนกเด็กที่เขาไม่เคยได้เข้ามาเหยียบ

เขาแอบตกใจอยู่น้อยที่เข้ามาเจอผู้ปกครองอุ้มเด็กยืนต่อแถวกันยาวเหยียด นี่ไม่รวมกับคนที่นั่งอยู่ข้างนอกนั่นอีก เด็กเล็กส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว วิ่งเล่นกันไปมา บ้างก็ร้องไห้จ้าเพราะแปลกที่แปลกทาง เสียงโหวกเหวกโวยวายทำเอาเขาประสาทเสียอยู่ไม่น้อย นึกโล่งใจที่ตัวเองไม่เคยมีความคิดที่จะอยากเป็นหมอเลย

“คุณกลับไปก่อนก็ได้นะครับ ที่นี่เสียงดัง” จงอินหันมาบอกเขาด้วยสีหน้ากังวล

 

“ไม่อ่ะ จะตามมาคอยทวงมื้อเย็น”

 

“เรื่องของคุณผมไม่เบี้ยวหรอก”

 

“ปากดีไปเถอะ”

 

“ว่าผมปากดีนี่ลองแล้วหรอครับ?” จงอินหันมายิ้มกรุ่มกริ่มใส่เขา

 

“เกรงใจสถานที่ด้วยไอ้หมอ” ชานยอลเดินเข้ามาโบกผมเพื่อนสนิทตัวเอง จนคยองซูเองยังหลุดขำออกมา

 

“พูดนี่ไม่เข้าตัวเลยเนอะ” จงอินบ่นอุบอิบ

 

“คยองซูมาทำอะไรครับเนี่ย” ชานยอลหันมาถามคนตัวเล็กบ้าง

 

“มาเป็นเพื่อนหมอนี่” คยองซูชี้นิ้วไปที่หมอหน้ามึนอีกคน

 

“อ้าว เป็นเพื่อนหรือครับ ไหนว่าเป็นแฟนไง?” จงอินท้วง

 

“แหน่ะ นี่กูพลาดอะไรไปรึเปล่าวะเพื่อน” ชานยอลหันมามองเขาด้วยสายตากรุ่มกริ่ม

 

จงอินหันมาส่งยิ้มหวานให้เขาก่อนจะหันหลังเดินเข้าห้องตรวจไป

 

“เอาไว้ออกเวรก่อนเถอะ กูจะซักจนกว่ามึงจะขาวเลย” ชานยอลบ่นอุบอิบก่อนจะหันกลับมาหาเขา

 

“ส่วนคยองซูก็หาที่นั่งเล่นแถวนี้ก็ได้ครับ ผมใช้แรงงานไอ้จงอินไม่เยอะหรอก” คยองซูพยักหน้าเบาๆเป็นคำตอบ เมื่อเห็นอย่างนั้นชานยอลก็เดินตามจงอินเข้าไป

คยองซูกดส่งข้อความไปบอกจงอินว่าเขาจะไปนั่งรอที่ร้านกาแฟ จงอินเองก็ส่งเพียงสติ๊กเกอร์หมีบราวน์กลับมา เขาสั่งชาเย็นๆมานั่งจิบในระหว่างรอ รสชาติชาเย็นชืดไม่ค่อยถูกใจเขาสักเท่าไหร่หากไม่ติดว่าเขาถูกจงอินกำชับห้ามเอาไว้ว่าให้ไม่ดื่มกาแฟล่ะก็ อเมริกาโน่คงมาอยู่ในมือเขาแล้ว

เพียงไม่นานจงอินก็เดินมาหาเขาในร้านกาแฟพร้อมกับเสื้อกราวน์ตัวยาว จงอินเดินไปสั่งกาแฟก่อนจะถือมันกลับมานั่งตรงข้ามเขา

“รอนานมั้ยครับ” จงอินถาม

 

“เปล่า”

 

“นี่เพิ่งสามโมงเอง ไปรับเจ้าปลาทูกันมั้ยครับ” จงอินเสนอ ทำเอาคยองซูเงยหน้าจากแก้วชาขึ้นมามองเขาด้วยแววตาระยิบระยับ

 

“คิดถึงมันจัง”

 

“พอดีผมเอาไปไว้ที่บ้านน่ะครับ เห็นแม่บอกว่ามันซนน่าดูเลย”

 

“บ้านนายน่ะหรอ?”

 

“ครับ เราจะไปรับเจ้าปลาทูที่บ้านผมกัน”

 

“อืมๆ” คยองซูพยักหน้าเข้าใจ เขายกแก้วชาขึ้นมาจิบ

 

“จะได้พาคุณไปเปิดตัวกับแม่ผมด้วยเลย”

 

“แค่กๆๆๆ อะไรนะ”

 

“ผมเล่าเรื่องคุณให้แม่ผมฟังบ่อยๆ ท่านอยากเจอคุณมากเลยล่ะ” จงอินยังส่งยิ้มมาให้เขาอย่างอารมณ์ดี

 

“ปรึกษากันก่อนมั้ย”

 

“เอาน่า ไม่ต้องเขิน มาครับ ไปกันเถอะเดี๋ยวรถติด” จงอินลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะยื่นมือมาให้เขา

 

“กวนตีน” คยองซูปัดมือจงอินเบาๆ ก่อนจะเดินนำออกไป

 

จงอินขับรถพาเขาออกนอกตัวเมืองมาไกล จนกระทั่งเลี้ยวรถเข้าจอดในบ้านหลังไม่ใหญ่มากเหมือนในหนังพวกนั้น แต่เท่าที่เขาดูนับว่าเป็นบ้านที่น่าอยู่มากเลยทีเดียว

“มองอย่างนี้นี่อยากอยู่หรอครับ” จงอินลงจากรถมาเปิดประตูรถให้เขาก็อดที่เอ่ยแซวไม่ได้

 

“ก็บ้านสวยดี”

 

“ย้ายมาอยู่กับผมเลยมั้ยล่ะครับ” เขายิ้ม

 

“เพื่อนเล่นหรอจงอิน” คยองซูก้าวลงจากรถพร้อมกันยกมือเขกหัวจงอินเบาๆ

 

“ผมไม่ชวนเพื่อนเล่นมาอยู่ด้วยหรอกครับ มีแต่แฟนเท่านั้นแหละ”

 

คยองซูเบ้หน้า ทำสีหน้าเอียนกับคำหยอดหวานหูชวนเขินของจงอิน

 

“เข้ามาสิครับ เจ้าปลาทูรอคุณแย่แล้วมั้ง” จงอินเดินนำเข้าไปในบ้าน เพียงแค่ได้ยินเสียงจงอินเสียงเจ้าปลาทูก็เห่าดังออกมาข้างใน

 

โฮ่งๆ!!

คยองซูย่อตัวนั่งลงเมื่อเห็นว่าเจ้าปลาทูวิ่งเข้ามาหาเขา เขาถูกเจ้าปลาทูกระโจนเข้าใส่เต็มตัวจนเขาล้มลงไปนั่งกับพื้นทันที

 

“ฮ่ะๆๆ ใจเย็นๆ มารับกลับบ้านแล้ว” คยองซูหัวเราะอย่างเอ็นดูและไม่ลืมลูบหัวมันอย่างหมั่นเขี้ยว

 

“อ้าว มาได้แล้วหรอจงอิน” เสียงหญิงวัยกลางคนดังขึ้น คยองซูรีบลุกขึ้นเพื่อโค้งทำความเคารพทันที

 

“แม่ครับ นี่คยองซูที่ผมเคยเล่าให้ฟังบ่อยๆ” จงอินหันมาแนะนำเขา

 

“อ๋อ คนนี้นี่เองหรอที่ทำเอาจงอินไม่ยอมกลับบ้านเลย” ท่านพูดแหย่

 

“อะ เอ่อ...”

 

“รู้ตัวมั้ยล่ะนั่นว่าทำเอาเจ้าจงอินหลงนักหลงหนา”  ท่านหัวเราะเบาๆ

 

“แม่อย่าพูดไปสิ”

 

“ขอโทษด้วยนะครับ” คยองซูโค้งตัวลง “ลูกชายคุณเองก็ทำเอาผมเกือบแย่เหมือนกัน” คยองซูเงยหน้ายิ้ม เผยรอยยิ้มรูปหัวใจที่เขาหลงมันนักหนา

 

“ฮ่ะๆ แม่เข้าใจแล้วล่ะว่าทำจงอินถึงหลงเธอนัก... ก็เล่นน่ารักซะขนาดนี้” ท่าเดินเขามาลูบผมเขาเบาๆ ซึ่งมันทำให้จงอินพอใจอยู่ไม่น้อยที่แม่ของเขาเองก็ชอบคยองซูด้วย

 

พวกเขานั่งคุยกันอยู่นานสองนานจนกระทั่งจงอินขอตัวกลับหอ ถึงแม้ว่าแม่จงอินจะรั้งให้เขาอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันแต่จงอินก็ยังคงยืนยันที่กลับหอก่อน จนสุดท้ายท่าก็ยอมแพ้ให้กับความดื้อดึงของลูกชาย

คยองซูนั่งเล่นกับเจ้าปลาทูที่ฟัดมือนิ่มอย่างเอาเป็นเอาตายด้วยความคิดถึง จงอินละสายตาจากท้องถนนหันมามองอีกคนแล้วยิ้มขำเบาๆ

 

“คุณอยากกินอะไรมั้ยครับ?” จงอินถาม

 

“อ่อ ฉันว่าซื้อของไปกินที่ห้องกันดีกว่า อยากกินข้าวพร้อมกับเจ้าปลาทู”

 

“อ้าว ไม่ได้อยากกินข้าวกับผมหรอกหรอครับ”

 

“อือ”

 

“หมาสำคัญกว่าผมแล้วหรอเนี่ย น้อยใจนะครับ”

 

“จะมาน้อยใจอะไร หมามันก็สำคัญกว่านายมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว” ทันทีที่ได้ยินจงอินก็ขำออกมากับความตรงไปตรงมาของคยองซู

 

“ถึงหมาจะสำคัญ แต่คุณก็ชอบผมใช่มั้ยล่ะครับ”

 

“รู้อยู่แล้วจะพูดทำไม”

 

“เปล่าหรอกครับ แค่อยากจะบอกคุณเฉยๆว่าผมเองก็ชอบคุณมากๆเหมือนกัน”

 

“...รู้แล้ว”

 

“เอ้อ คุณครับ”

 

“อือ”

 

“ที่ห้องคุณมีต้นไม้มั้ยครับ”

 

“ไม่ ไม่มีเวลาคอยดูแล”

 

“งั้น...”

 

“.....”

 

เรามาปลูกต้นรักด้วยกันนะครับ

 

คนฟังอย่างคยองซูถึงกับหลุดขำออกมากับมุขหยอดเก่าๆของนักศึกษาแพทย์ นี่เขาไม่แหวะออกมาก็ดีเท่าไหร่แล้ว แต่ก็นะพอนึกดีๆก็อดเขินไม่ได้นั่นแหละ เขาหันไปมองจงอินยกมือเกาท้ายทอยแก้เก้อแล้วก็ยิ้มออกมา

 

“มุขบาทสองบาท”

 

“โถ่...”

 

แต่ก็ซื้อใจฉันได้นะ

 

เอาเว้ย!! เด็กถาปัตย์เขาเอาเรื่องใช่ย่อยเลย!!!

 

“น่ารักงี้บ้านทำตุ๊กตาหรอครับ”

 

“ไม่อ่ะ บ้านสะสมมีด” จงอินขำพรืดกับคำพูดติดตลกของอีกฝ่าย คยองซูมักมีประโยคดิบๆมาหักมุมแก้เขินของตัวเองอยู่เสมอ ซึ่งเขามองว่ามันน่ารักใช่ย่อยเลยล่ะ

 

“สนใจสะสมจงอินด้วยเลยมั้ยครับ”

 

“ไม่ล่ะ”

 

“....”

 

“มีคนเดียวก็พอละ”

 

“เฮ้อ คุณนี่นะ...” จงอินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดับอารมณ์อยากฟัดอีกคนใจจะขาด เขารู้สึกหมั่นเขี้ยวจนอึดอัดไปหมด แต่เขาก็ทำได้แค่ถอนหายใจออกมาดังๆนั่นแหละ

 

“ฉันทำไม”

 

“ผมหลงคุณจะแย่แล้ว”

 

คยองซูหัวเราะเบาๆ

 

“จับมือได้มั้ยครับ?”

 

“ขับรถอยู่”

 

“...”

 

ถึงหอเมื่อไหร่ อยากจับจนมือเปื่อยก็จับไป



100




เขา ปากกา พัดลม ปืน แล้วววววววว
อ่ะ ไหนใครงงชื่อตอนนน

ก็ pen fan gun ไงงงง ฮิ้ววววววว

เขิงจุ๊งงงงง

คุณโดเขาน่ารักน่าหยิกมากๆเลยยยย
จากตอนแรกอิจฉาคุณโดที่มีจงอินดี
ตอนนี้ชักเริ่มอิจฉาจงอินแล้ว ที่มีคุณโดน่าหยิกขนาดนี้

ช่วงนี้จมทีสิสไปอย่างต่อเนื่อง
แต่ก็ยังเนือยๆอยู่ค่ะ

ช่วงนี้อารมณ์ดีจัง
เข้ามาคุยกับเราได้นะคะที่ @sky_a13 เราใจมั่กเลยนะพูดเลยยยย 555555555
--------------------------------------------

ขอโทษที่มาช้านะคะทุกคน Y_Y

ช่วงนี้วุ่นวายกับธีสิสเหลือเกิน
จะพยายามเข้ามาให้บ่อยที่สุดละกันนะคะ

อย่าลืมคุณโดและนศพ.กันนะคะ

อ่อ แล้วก็..

อย่าลืมติดแท็กให้คุณโดด้วยน้าาาา

#นักศึกษาแพทย์จงอิน

รักนาจา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,887 ความคิดเห็น

  1. #1871 lomamee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 21:58
    สรุปใครจีบใครกันแน่อะ 555
    #1,871
    0
  2. #1857 YunewG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 23:44
    หูยยยยยยยยยยยย จะบ้าตาย เขิน เล่นใหญ่ทั้งคู่เลย
    #1,857
    0
  3. #1837 kkondee2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 16:43

    เขินไม่ไหวเเล้ว เขินบั่บเขินมาก ฮื่อออออ
    #1,837
    0
  4. #1818 Tangmo Pasuta (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 00:28
    ช็อคตายไปแล้ว จงอินหรอ? อ่อ เราเองฮื่อออออเขิงงงง
    #1,818
    0
  5. #1803 PiPoTweeTy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:30
    ตายล้าว คนอ่านจะเป็นลม
    #1,803
    0
  6. #1797 PPSnook (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 00:02
    เขินอะ เขินมากกก
    #1,797
    0
  7. #1783 คุณหนูฉี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 18:02
    โอ้ยยยยย แม่ขาาา-//////- เขิลค่าาาาาา><~ คนนึงหลอดอีกคนก็ส่งกลับ ฮื่ออิจฉาเด้~
    #1,783
    0
  8. #1760 071097 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 16:48
    โว้ยยยยย อ่านไปเขินไปจตัวจะแตก แต่มุขว่าที่คุณหมอเนี่ยเสี่ยวจริง 55555555
    #1,760
    0
  9. #1734 Chankuma (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:43
    หยุดยิ้มไม่ได้เลยเว้ยยยย คุณหมอกับเด็กถาปัตย์น่ารักอะไรเบอร์นี้
    #1,734
    0
  10. #1712 โทษทีทีมนยองว่ะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 12:17
    โอ้ยย พอหวานก็หวานเลย หวานๆๆๆๆ หวานกว่าน้ำเชื่อมก็คู่นี้แหละ เห้อมมม
    #1,712
    0
  11. #1702 คยองนัมจา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 23:08
    ง่อออวววคูมโดดดด ????????????
    #1,702
    0
  12. #1690 MYHH412 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 09:25
    ง้อววววววววว ถาปัตก็ใช่ย่อยเด้อออออ ไม่เบาเลยเด้ออออ5555555
    #1,690
    0
  13. #1665 Pinkuplatong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 09:03
    โอยยยย พอเปนแฟนแล้วคุณโดน่ารักขึ้นล้านเท่าเลย ชอบตอนจงงินตดใจที่คยองซูบอกว่าเป็นแฟนอาะ ไม่มีสติไปเลย น่าร้ากกก
    #1,665
    0
  14. #1640 Exo_ppppp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 08:34
    บ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,640
    0
  15. #1636 พิโดคนแมน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 23:41
    พบ้าๆๆๆๆๆๆ แกรๆๆๆๆๆๆๆ พบ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,636
    0
  16. #1629 Monbiwty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 16:18
    เขินนั่งยิ้มจนจะเปนบ้าอยู่แล้ว 5555
    #1,629
    0
  17. #1620 《GUIDE》SD^^ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 17:53
    หวานเกินไปแล้วววว
    #1,620
    0
  18. #1585 III--Poppy--III (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 22:39
    คุณโดนี่อะไรยังไงอ่ะ ขอก็ไม่ขออยู่ดีๆมาบอกเค้าเป็นแฟนเลย อื้อหือออ ไม่ใช่คุณโดทำไม่ได้นะ555555
    #1,585
    0
  19. #1558 Fern_exo-l (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 01:34
    ช็อตนี้พี่ตายค่ะ ละลายกลายเป็นของเหลว เขินแทบจะระเหยเป็นไอ
    #1,558
    0
  20. #1545 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 14:48
    ฮิ้ววววววววน่าร้ากกกกกกก
    #1,545
    0
  21. #1469 พูลิน พูลิน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 01:14
    โอ้ยยยยย ยิ้มแก้มจะฉีกถึงหู เด็กแพทย์โดนบ้างละเว้ย ตายๆ 5555
    #1,469
    0
  22. #1463 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 22:32
    ทำไมมันขนาดนี้อะ มึกบาทสองบาทนี่ทำใจสั่นดเลย55
    #1,463
    0
  23. #1357 kziiex0x (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 14:21
    อ่านตอนนี้แล้วอยากกระทืบเท้าแรงๆ เขินมากค่า หยอดกันไปกันมา โครตน่ารัก
    #1,357
    0
  24. #1356 sshinora (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 19:22
    เขินว้อยยยยยย
    #1,356
    0
  25. #1349 Twann (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 21:18
    อ่านแล้วเขินนนนนโว้ยยยยยกนฟาหวผนกาหมรปากวฟน!&)?&ีๆย
    #1,349
    0