[kaido,kaisoo] นักศึกษาแพทย์จงอิน ft. CB HH | END

ตอนที่ 1 : 1 : นักศึกษาแพทย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    3 มี.ค. 59

SQWEEZ








ชีวิตประจำวันของคุณเป็นรูปแบบไหน?

 

          รองเท้าผ้าใบสีเปื้อนฝุ่นคู่เก่ากำลังพาเจ้าของวิ่งไปตามทางด้วยความเร็ว ชุดนักศึกษาตัวโคร่งถูกพับแขนให้ขึ้นไปอยู่บนข้อศอกอย่างลวกๆ ปอยผมของเขานั้นเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ในขณะที่เขาวิ่งตรงไปที่ห้องไอซียูนั้นระหว่างก็เจอรุ่นน้องในมหาลัยนับไม่ถ้วนที่ลุกขึ้นโค้งทำความเคารพให้เขา อาจเป็นเพราะโรงพยาบาลแห่งนี้เป็นโรงพยาบาลใหญ่ที่ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยของเขาจึงทำให้มีนักศึกษาเข้าออกเยอะขนาดนี้ หรืออาจเป็นเพราะใครๆต่างก็รู้จักเขา

 

รุ่นพี่สถาปัตย์ขาโหด

 

มันเป็นฉายาที่คนอื่นตั้งให้โดยที่เขาก็ไม่ได้เต็มใจซักเท่าไหร่

 

“คยองซู ทางนี้!” ซูโฮที่หันมาพบเขาเข้าพอดีก็รีบโบกมือเรียกเขาทันที

 

“แฮ่กๆ เกิดอะไรขึ้น”

 

          ทันทีเปิดเทอมวันแรกของรุ่นพี่สถาปัตย์ปีสี่อย่างพวกเขาก็เกิดเรื่องทันที ทั้งๆที่ตลอดมากี่ปีๆ พวกเขาก็ไม่เคยเจอเรื่องอะไรที่ชวนน่าตื่นเต้นเช่นนี้ แต่เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วในขณะที่เขากำลังจะออกจากหอเพื่อไปเรียน ซูโฮดันโทรมาหาเขาและว่าแบคฮยอนเพื่อนสนิทของพวกเขานั้นประสบอุบัติเหตุ

 

“โดนรถยนต์ชนน่ะ นายก็รู้ว่าแบคฮยอนชอบขับรถไว ดีนะที่ฉันขับรถตามหลังแบคฮยอนมาพอดี” ซูโฮเล่าเหตุการณ์ให้เขาฟังอย่างใจเย็น

 

“แล้วแบคฮยอนเป็นไงบ้าง”

 

“เห็นตอนที่รถพยาบาลมารับ พวกพยาบาลบอกว่าขาน่าจะหักข้างนึงน่ะ” เมื่อได้ยินคำบอกเล่าของซูโฮเขาก็อดใจกระตุกไม่ได้

 

นั่นเพื่อนสนิทเขาเลยนะ

 

“แล้วคู่กรณีล่ะ” เขาถามพร้อมพร้อมสอดส่ายสายตามองหาไปทั่วหน้าห้องฉุกเฉิน

 

“ไปคุยกับประกันอยู่น่ะ เดี๋ยวก็มา”

 

“จะไม่หนีหรอ”

 

“ไม่หรอก เขาให้เบอร์ไว้ด้วยน่ะ เห็นบอกว่าจะจ่ายค่ารักษาให้เองด้วย” ซูโฮยื่นแผ่นกระดาษเมมโม่เล็กๆให้เขา

 

ปาร์ค ชานยอล นักศึกษาแพทย์ปี4 สาขากุมารเวชศาสตร์ 010-xxx-xxxx ’

 

“นักศึกษาแพทย์งั้นหรอ...” คยองซูเอ่ยขึ้นเบาๆ

 

ปัง!

เสียงประตูห้องฉุกเฉินเปิดขึ้นพร้อมกับร่างสูงในชุดกราวน์สีขาวเดินออกมาพร้อมกับพยาบาลสองสามคน

 

“หมอครับ คนไข้ชื่อบยอน แบคฮยอนอาการเป็นไงบ้าง” ซูโฮรีบวิ่งเข้าหาหมอทันที

 

“อ่อ คนที่ประสบอุบัติเหตุมาน่ะหรอครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ปลอดภัยดีครับ มีขาซ้ายหักอาจต้องอยู่เข้าเฝือกและพักดูอาการที่โรงบาลก่อนสองเดือนนะครับ” คุณหมอพูดจบก็ยิ้มออกมาจนรอยเหี่ยวบนใบหน้าเด่นชัดมากกว่าเดิม

 

“อ่า ขอบคุณนะครับ” คยองซูและซูโฮก้มหัวลงทันที พอได้ยินแบบนี้ก็พลอยชื้นใจขึ้นมาหน่อยบ้างที่อย่างน้อยเพื่อนสนิทของเขาก็ยังปลอดภัยดี

 

“เดี๋ยวผมจะให้นักศึกษาแพทย์แจงรายละเอียดอีกทีนะครับ หมอขอตัว” คุณหมอยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะเดินออกไป

 

“ค่อยยังชั่ว...” ซูโฮเดินถอยหลังและทิ้งตัวลงกับเก้าอี้อย่างโล่งใจ

 

คยองซูเองก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

เปิดเทอมวันแรก...ชีวิตของเขาก็เริ่มมีเรื่องน่าปวดหัวซะแล้ว

 

“อ๊ะ แม่แบคฮยอนโทรมาน่ะ เดี๋ยวฉันจะออกไปรับสายข้างนอกนะ” ซูโฮชูโทรศัพท์ให้เขาดูสายเรียกเข้าก่อนจะรีบวิ่งออกไป ด้วยเพราะในอาคารทึบแบบนี้มักจะอับสัญญาณจึงทำให้ต้องออกไปรับสายข้างนอก

 

“ขอโทษนะครับ ญาติคุณบยอน แบคฮยอนใช่มั้ยครับ?” เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้คยองซูต้องหันกลับมองบุคคลที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน

 

“ครับ ผมเอง” คยองซูตอบออกไปเพียงสั้นๆก่อนจะเขยิบเข้าไปหาอีกคน

 

นี่อาจเป็นนักศึกษาแพทย์ที่คุณหมอเมื่อกี้พูดถึง แต่ยังไงซะคยองซูก็เกือบเข้าใจผิดไปแล้วว่าเขาอาจจะเป็นนักแสดง หรือไม่ก็นายแบบอะไรเถือกนั้น เพราะด้วยความสูงที่กำลังพอดีและช่วงขาที่เรียวยาวยิ่งบอกกับรูปโครงหน้าคมแบบนั้น ยิ่งทำให้ดูมีเสน่ห์

 

แต่ไม่ใช่กับโด คยองซู

 

“เดี๋ยวผมจะพาคุณไปพบคนไข้นะครับ ตอนนี้พยาบาลได้พาคนไข้ไปที่ห้องพักแล้ว ในระหว่างทางผมจะแจงรายละเอียดให้คุณทราบไปด้วย”

 

คยองซูพยักหน้าเป็นการตอบรับ

 

“คนไข้ขาซ้ายหักสองท่อนนะครับ จะต้องเข้าเฝือกประมาณ5เดือน ทางโรงบาลจะให้คนไข้อยู่ดูอาการที่นี่ก่อนสองเดือนนะครับ หากอาการดีขึ้นก็กลับไปรักษาตัวที่บ้านต่อได้ แต่ก็ต้องมาหัดทำกายภาพบำบัดที่นี่บ่อยๆ เดี๋ยวคุณหมอจะนัดอีกทีครับ”

 

“ครับ” คยองซูที่เดินตามนักศึกษาแพทย์ตัวสูงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

 

“มีข้อสงสัยอะไรมั้ยครับ?” เขาเดินเข้าลิฟท์พร้อมกับกดลิฟ์ค้างไว้ให้ญาติคนไข้ตัวเล็กเข้ามา เมื่อญาติคนไข้เข้ามายืนอยู่ข้างในตัวลิฟท์กับเขาแล้ว นักศึกษาแพทย์จึงกดเลขชั้นที่ต้องการจะไป

 

“ไม่ครับ”

 

“ผมชื่อคิมจงอินนะครับ นักศึกษาแพทย์สาขาศัลยศาสตร์ ปี4” นักศึกษาแพทย์ตรงหน้าหันมายิ้มให้เขา

 

“ครับ” คยองซูถอนหายออกมาเบาๆก่อนจะเสตาขึ้นไปมองตัวเลขที่วิ่งขึ้นตามจำนวนชั้น

 

“แต่งตัวแบบนี้อยู่สถาปัตย์ใช่มั้ยครับ?” พอได้ยินแบบนี้คยองซูก็ต้องตวัดสายตาไปมองคนข้างๆอย่างไม่สบอารมณ์ทันที

 

“แบบนี้นี่แบบไหนครับ”

 

จงอินลอบยิ้ม

พูดได้มากกว่าครับแฮะ...

 

“ผมไม่ได้จะหมายความอะไรหรอกครับ ผมหมายถึงว่าแต่งตัวแบบนี้มันเป็นเอกลักษณ์น่ะครับ” จงอินตอบด้วยรอยยิ้มที่แสนเป็นมิตร

 

“แบบไหน?” แต่ดูจะตรงกันข้ามกับญาติคนไข้ซะเหลือเกิน..

 

“ก็แบบเสื้อตัวใหญ่ๆ เปื้อนสี...” นักศึกษาแพทย์ถือวิสาวะยื่นมือมาสะกิดคราบสีแห้งที่ติดอยู่บนปกเสื้อคยองซูเบาๆ

 

ก่อนจะถูกปัดออกอย่างไร้เยื่อใย

 

“ครับ” พอดีที่ประตูลิฟท์เปิดออกพอดีทำให้คยองซูรีบจ้ำอ้าวออกจากตัวลิฟท์ทันที

 

“คุณจะไม่แนะนำตัวหน่อยหรอครับ” จงอินก้าวขาเพียงไม่กี่ก้าวก็เดินมาอยู่ข้างหน้าเขาเสียแล้ว

 

“ไม่จำเป็น...ครับ” คยองซูพูดโดยที่ไม่คิดจะมองหน้าอีกคน เขาเพียงปล่อยให้นักศึกษาแพทย์พิลึกคนนี้นำทางเขาไปเงียบๆ

 

“ว้าว...คุณเป็นคนแรกเลยนะ ที่บอกกับผมว่าการแนะนำตัวเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น” นักศึกษาแพทย์จงอินเบิกตากว้างอย่างตะลึง แววตาสั่นไหวดูตื่นเต้นราวกับเพิ่งเจอของเล่นชิ้นใหม่

 

“แล้วมันจำเป็นตรงไหน” คยองซูหันกลับไปมองเขาพร้อมกับอารมณ์คุกรุ่นที่เกิดจากความรำคาญ

 

“จำเป็นสิครับ เพราะผมอยากรู้จัก” จงอินตอบกลับเขาด้วยรอยยิ้ม

 

“แต่ผมไม่” คำตอบที่ฟังดูตัดบทสนทนาอย่างไร้เยื่อใยก็ยังไม่หักหน้าเท่ากับน้ำเสียงและสีหน้าของผู้พูดที่เต็มไปด้วยความรู้สึกรำคาญ

 

“หูย เย็นชาจังเลยนะครับ” จงอินแอบนึกเสียหน้าอยู่บ้าง แต่ยิ่งมองญาติคนป่วยคนนี้ก็ยิ่งรู้สึกอยากแกล้ง

 

“ถ้าคุณหยุดพูดแล้วพาผมไปหาเพื่อนผมอย่างเงียบๆ จะเป็นการดีมาก” อาจเป็นประโยคยาวประโยคแรกที่คยองซูพูดในวันนี้ เขาเริ่มรู้สึกรำคาญ หงุดหงิดจนอยากจะเดินหนีให้รู้แล้วรู้รอดถ้าไม่ติดที่ว่าเขาต้องไปหาเพื่อนน่ะนะ

 

“ฮ่ะๆ ถึงแล้วล่ะครับ” จงอินเปิดประตูห้องพักฟื้นคนไข้704 เข้าไปโดยมีคยองซูเดินตามเข้าไปด้วย

 

     ร่างแบคฮยอนนอนนิ่งอยู่บนเตียงโดยสวมชุดคนไข้ของโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว ขาซ้ายของแบคฮยอนที่ใส่เฝือกหน้าถูกแขวนไว้กลางอากาศ เมื่อคยองซูเข้าไปดูใกล้ๆก็พบว่าใบหน้าจิ้มลิ้มของเพื่อนสนิทนั้นมีแผลถลอกอยู่ด้วย

 

“จะฟื้นเมื่อไหร่” คยองซูถามขึ้นแต่สายตาของเขาก็ยังคงไม่ละไปจากเพื่อนสนิทที่ยังคงหลับนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้

 

“อีกสักสองชั่วโมงก็ฟื้นแล้วครับ”

 

“ขอบคุณที่พามานะครับ” คำพูดขอบคุณที่เป็นเชิงไล่อีกคนในห้องอีกกลายๆนั้นทำเอานักศึกษาแพทย์อย่างจงอินต้องยิ้มขำออกมาเบาๆ

 

คนอะไร นอกจากจะน่ารักแล้ว ยังโครตเย็นชาอีก

 

“งั้นผมขอตัวนะครับ” จงอินส่งยิ้มออกไปก่อนจะถอยตัวเองไปที่ประตู แต่ก็ไม่วายหันกลับมาญาติคนไข้อีกครั้ง “หวังว่าเราจะได้พบกันอีกครั้งนะครับ คุณนักศึกษาสถาปัตย์”

 

          คยองซูหันกลับไปมองนักศึกษาแพทย์ด้วยสายตารำคาญ ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆหลังจากที่จงอินออกจากห้องไปแล้ว คนที่ถูกเรียกว่านักศึกษาสถาปัตย์หันกลับมาหาเพื่อนสนิทอีกครั้ง

 

“รีบๆหาย ฉันจะได้ไม่ต้องมาโรงบาลบ่อย”

 

แค่นี้เขาก็รู้สึกไม่ปลอดภัยแล้ว

กลัวว่า ชีวิตที่แสนสงบสุขของเขา จะถูกปั่นป่วนจากใครคนนึง










---------------------------------------------------------------------------------------
เข้ามาแก้คำผิดค้าบบบ
#กราบ
ฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะ
ไม่พูดอะไรมาก บอกได้แค่ว่า รักนะต้ะะะะ
ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ
ฝากนักศึกษาแพทย์ให้สาวๆ(?)เขาดูแล วิ้วววววว

จริงๆแล้วชอบเรื่องนี้มากนะ
เขียนพล๊อตเรื่องนี้จบแล้วค่ะ กิกิ แต่คงต้องหาเวลามาแต่งเนื้อเรื่องอีกที
ขอกำลังให้เราเยอะๆน้าาา

#กำลังใจยิ่งมาก ก็ยิ่งมีแรงฮึดอัพฟิคบ่อยค่ะ#

รักชิปเปอร์ทุกคู่ ทุกคนนะต้ะ

#นักศึกษาแพทย์จงอิน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,887 ความคิดเห็น

  1. #1885 nhongnainalak (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 21:13
    มีคนอยากแกล้งคนน่ารักแล้วสินะ
    #1,885
    0
  2. #1884 haneulkim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 02:17
    น้องงงงงง
    #1,884
    0
  3. #1876 N_udaen_G (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 15:29
    คยองซูเย็นชามากลูกกกก ถถถถ
    #1,876
    0
  4. #1874 SPR_DK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 21:12
    ปี4นศพยังไม่มีการเลือกสาขานะคะแต่เน้นการซักประวัติพอได้อยู่
    #1,874
    0
  5. #1854 kukieD (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 20:37
    ไมาสงบสุขแล้วจ้ะคยองซูเอ๋ยยยยย หึๆๆๆๆ
    #1,854
    0
  6. #1843 YunewG (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 15:33
    ดุจริงๆ
    #1,843
    0
  7. #1829 kkondee2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 23:07
    นึกหน้าตอนน้องตอบได้เลยค่ะ55555
    #1,829
    0
  8. #1828 PINKLAND (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:45
    น้องเย็นชาจังลูก
    #1,828
    0
  9. #1827 In.orn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 00:44
    คิดถึงเลยกลับมาอ่านรอบที่เท่าไหร่ จำไม่ได้ละ
    #1,827
    0
  10. #1820 kreamkyung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 11:59
    ฟิคน่ารักจังงง
    #1,820
    0
  11. #1812 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:06
    คยองซูโคตรเย็นชา55555 เมินแบบเจ็บให้สุด
    #1,812
    0
  12. #1799 ThaeGuitar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 02:13
    เพิ่งมีโอกาศได้อ่านเริ่มต้นก้อสนุกละค่ะ
    #1,799
    0
  13. #1791 PPSnook (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 02:02
    จงอินแกล้งคยอง
    #1,791
    0
  14. #1771 หมา'โก๊ะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 22:06
    ฮือออ ฟิคน่ารักจัง จะติดตามต่อไปนะคะๆๆๆ
    #1,771
    0
  15. #1747 071097 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 12:17
    คยองคนเย็นชา 5555
    #1,747
    0
  16. #1720 Chankuma (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 14:32
    หูยยยยเย็นชามาก555
    #1,720
    0
  17. #1694 คยองนัมจา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 19:16
    ถถถถคยองงงเย็นชาได้อี้กกกกก
    #1,694
    0
  18. #1681 xscine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 23:21
    สีชาเย็นชาจังเลยนะ 555555
    #1,681
    0
  19. #1676 MYHH412 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 22:18
    จงอินกวนอะ คยองก็เย็นชาเกิ๊นน5555555
    #1,676
    0
  20. #1651 Pinkuplatong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 14:31
    ชอบความไม่ยอมกัน อิอิ จงงินก็แรงมา คยองก็ขี้โมโหหน่อย
    #1,651
    0
  21. #1644 mookkrismeba (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 14:34
    วรั้ยยยยยยยยย ตายแล้ว ทำไมรู้สึกว่าจงอินร้าย แต่ร้ายเถอะค่ะ ยอม ????
    #1,644
    0
  22. #1632 พิโดคนแมน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 19:39
    เย็นชาอะไรเบอร์นั้นคะลูก
    #1,632
    0
  23. #1623 kwiiqx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 22:29
    เย็นชายิ่งกว่าชาเย็นอีกนะคยองซู คุณหมอรุกหนักมากเลยข่าาา
    #1,623
    0
  24. #1570 นกต่อไปอย่าได้แคร์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 01:07
    รุกเหลือเกินค่ะ 5555
    #1,570
    0
  25. #1568 III--Poppy--III (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 00:28
    จะเย็นชาอะไรเบอร์นั้นคะพี่โด นี่พี่เป็นพี่ว้ากด้วยรึเปล่า มาดให้มาก555555
    #1,568
    0