My Little Heart ปิ๊งรักนายพระรอง

ตอนที่ 53 : special project 1 (พาร์ทจอมทัพ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 196 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

 special project 1 

 

          ผมว่าผมโหดร้ายกับร่างกายมีตังมากไปหรือเปล่า เขาไม่พูดกับผมเกือบเป็นวันกับเรื่องครั้งอาทิตย์ก่อน เรื่องสองวันที่แล้ว และเรื่องเมื่อวานทุกๆครั้งที่ผมอ้อนเอิ่ม อ้อนแหละครับผมก็ผู้ชายทั่วไปนะครับ ทุกครั้งที่ทำเรื่องลามกๆมันไม่ได้อยากหยุดแค่ครั้งเดียวหรอก กับมีตังด้วยแล้ว โคตรน่ารักเลย ผมไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร มีตังคือคนแรกที่ผมโคตรต้องการ ต้องการมาก ต้องการกว่าใคร และจะไม่ยอมเสียเขาให้ใครเด็ดขาด เขาเป็นของผม และนั้นทำผมเครียดมากๆ ตอนนี้เขาเอาแต่ไปนั่งติดไอ้เต๋า เพื่อนร่วมห้องของเขาที่ผมโคตรจะเกลียดขี้หน้า ถึงแม้ว่ามันจะมีซัมติงอยู่กับคชา แต่มันก็คนเคยชอบมีตังนิครับ ผมไม่อยากให้มันเข้าใกล้คนรักของผม!!     

        ไงไอ้F4”

          ครับผมหันไปมองเสียงเข้มของพี่โตโน่ ตามมาติดๆก็พี่ริท ช่วงนี้กฎบ้าบอของมหาลัยเริ่มจางๆลงครับ อาจจะเป็นเพราะผมที่ชอบเดินเข้ามาที่เขตเด็กทุนบ่อยๆ บ่อยมากๆ และไม่มีใครทำอะไรผมได้ บวกกับพี่โน่พี่ริทช่วยกันสมานฉันท์ปลูกต้นรักระหว่างสองตึกให้เข้าหากัน แต่ก็ยังกั้นการเรียนการสอนแย่งเด็กเฟิร์สคลาสกับเด็กทุนออกจากกันอยู่ดี แต่ความสัมพันธ์ระหว่างสองตึกดีขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนเยอะครับ

          มาดูเด็กเหรอ

          ไม่เข้าไปหาล่ะ มายืนมองเงียบๆทำไมทั้งสองรัวคำถามใส่ผมก่อนจะหันหน้าสงสัยไปหากันสลับกับมองไปที่กลุ่มที่มีตังนั่งอยู่อย่างหาคำตอบด้วยตัวเอง

          มีตังเขา..

          มีตังมันงอนเพื่อนผมนะครับผมหันไปมองไอ้คังยู และไอ้ตัวแสบอีกสองคนที่โบกมือไปมา ตามมาถึงที่นี้ เอาให้ตึกนี้แตกตื่นไปเลยไหม คนหน้าตาดีมารวมตัวกันขนาดนี้

          ใช่ๆพี่ พรุ่งนี้จะไปเที่ยวกันอยู่แล้วไอ้จิ๊กซอว์ส่ายหัวไปมาอย่างคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ รอมึงมีแฟนก่อนเถอะ มึงจะไม่ส่ายหัวมึงจะพยักหน้ามองกูด้วยสายตาเข้าใจกู

          ไปเที่ยว?”

          ครับ พรุ่งนี้เราจะไปญี่ปุ่นกันไอ้คังยูเดินมาเอามือพาดบ่าผมอย่างคิดถึงสมัยเด็กๆ ผมเลิกเคืองมันแล้วครับ เพราะผมรู้ว่ามีตังรักผม ไม่มีทางรักไอ้คังยูแน่ๆ

          อ่าว..ผมมองตาของพี่ริทที่ดูใหญ่ขึ้นเมื่อพูดถึงเรื่องเที่ยวพรุ่งนี้ พี่ริทเพ่งกระแสจิตไปหาพี่โตโน่ที่ดูจะงงงวยกับสิ่งที่ได้ยินเช่นกัน

          ทำไมเหรอครับ มีอะไรหรือเปล่าผมถามอย่างสงสัย

          ก็มีตังบอก..

          บอก..?”

          เขาจะไปทะเลกับพวกพี่นะซิ

          .....

          อ่าววววววว

          .....ผมไม่ได้สนใจพวกพี่ๆและเพื่อนหันไปสนใจคนที่กำลังหัวเราะมีความสุขอยู่อีกฝั่งนึง ถ้าบอกว่าเขาลืมก็ไม่ใช่ คงมีอย่างเดียวที่ทำให้เขาบอกจะไปทะเลกับพวกพี่โตโน่และพี่ริท เขางอนผมอยู่

          ทำไงล่ะไอ้จอม

          ก็ปล่อยให้ไป

          เฮ้ย!!มึง

          .....ผมเดินออกมา ไม่ใช่เพราะผมยอมหรอก ผมจะลองดูว่าพรุ่งนี้มีตังจะไม่ยอมไปกับผมจริงๆใช่ไหม ถ้าเป็นเช่นนั้นเขากับผมคงได้รู้กัน

          ไอ้จอมทัพ

          ไปเหอะ..”ไอ้คังยูพูดก่อนจะเดินตามผมมา

          แต่ว่าวันเกิดมัน..มันอยากให้มีตัง

          ไปเหอะไอ้โฬม”จิ๊กซอว์ก็ยักคิ้ว เพื่อนบอกยังไง เขาก็ทำตสมแบบนั้น โนคอมเม้นท์จ้า

          เฮ้ย...รอด้วยไอ้จิ๊กซอว์ ไปแหละพี่ๆ

          วันเกิดจอมทัพ มีตังจะไม่ยอมไปญี่ปุ่นจริงๆเหรอ..”ริทมองหน้าโตโน่ที่คิดหนักเช่นกันก่อนจะขยี้หัวตัวเองแรงๆกับความงงและสมองที่โล่งคิดไม่ออก

          โอ้ย..ไอ้มีตังมันคิดอะไรของมัน วันเกิดแฟนเลยนะ เป็นโน่นี้ไม่ได้นะ ริทอ่ะเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตของโน่เลย ริทอยากให้โน่ไปไหน ทำอะไร โน่นี้ถวายชีวิต

          ไอ้โน่

          ครับ^^”

          อย่าเน่า!”

          “^^”

          .....

          “^^”

          “-/////-”

          ชอบก็บอกว่าชอบไม่ต้องแก้เขินด้วยการด่าหรอกครับริทของโน่

          ไปไกลๆไอ้บ้า-/////- ไม่อยากพูดกับคนบ้า ไปแล้วเว้ย!!”

          รอด้วยที่รักกกกก

 

รุ่งเช้าของวันเดินทาง สายตาของหนุ่มหล่อเข้มมองดูร่างบางที่เขารักกำลังเดินออกมาจากที่บ้าน มือหนึ่งถือกระเป๋าลากมองซ้ายมองขวา อย่างเด็กน้อยกำลังไปเที่ยวเล่น น่ารัก..ความคิดเขาวิ่งแล่นไปทั่วสวนทางกับปากที่พูดออกมาอย่างน้อยใจ

ไม่คิดจะโทรหากัน แถมยังจะหนีไปเที่ยวกับคนอื่นในวันเกิดแฟนตัวเอง!”

ติ้ดดดด ดดดด จอมทัพหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองดูเบอร์ที่คุ้นเคย อยากเที่ยวมากใช่ไหมครับ จอมจัดให้ เขากดรับสายหลังจากคิดถึงความคิดของตัวเองใบหน้าที่กำลังยิ้มอย่างไม่เคยรู้สึกสนุกแบบนี้มาก่อนตั้งแต่เด็กยันตอนนี้

เริ่มแผนได้เลย ไอ้คังยูเสียงที่ลอดออกมาจากโทรศัพท์ไม่แตกต่างอะไรกับคนที่กำลังพูด พวกเขาเหมือนได้กับไปเป็นเด็กน้อยที่เล่นอะไรแผลงๆด้วยกัน ชายหนุ่มมองดูร่างบางที่กำลังยืนมองดูโทรศัพท์เผยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินหันหลังไปที่รถคันหรูสีขาวสวยเด่นจนคนที่เดินผ่านไปผ่านมาต้องมองขับอย่างรวดเร็วไปยังจุดหมายที่นัดไว้กับทุกคน

ไม่นานนักเพื่อนๆที่นัดเจอก็มารวมกันอยู่หน้าเครื่องบินลำใหญ่ที่พวกเขาจับจองเป็นเจ้าของไว้สำหรับทั่วรอบโลก สายตาของในคนที่เกตมองดูเครื่องบินลำใหญ่จำต้องเบนสายตาและสะกิดให้คนข้างๆมองไปยังรถหรูสี่คันที่มาจอดเทียบใกล้ๆเครื่องบินส่วนตัว แต่นั้นก็ไม่ทำให้ทุกคนตกตะลึงได้เท่าคนที่ลงมาจากรถส่วนตัวของแต่ละคน หนุ่มหล่อทั้งสี่พูดคุยกันอย่างสบายๆ ตรงลานบินก่อนจะพากันขึ้นเครื่องบิน พาทำเอาเกตที่รองรับผู้โดยสารแตกตื่นยกโทรศัพท์กันถ่ายรูปอย่างตื่นเต้น

เรียบร้อยแล้วครับคุณคังยูหนุ่มชุดดำมองไปที่เจ้านายที่ขึ้นเครื่องมา คังยูยิ้มอย่างพอใจมองดูคนสี่คนที่ถูกมันมือมัดเท้า และตาที่ปิดสนิท

เฮ้ย..เมื่อกี้ได้ยินอะไร คังยู ไอ้คังยูเหรอ ฉันรุ่นพี่แกนะโว้ย!!”หนึ่งในคนที่ถูกปิดตาตะโกนออกมาอย่างโกรธเคือง

เสียดายอย่าง ลืมปิดปากคังยูพูดอย่างไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรที่เขาลักหาตัวคนพวกนี้มา ก่อนจะมองไปที่ชายชุดดำที่ก้มหน้ากลัวว่าคังยูจะไม่พอใจที่เขาลืมปิดปากทุกคน

อีกคนละ

ไว้ที่ชั้นนั่งVIPครับ ตามที่คุณคังยูสั่ง

ขอบใจ ทำงานดีมาก

ฝากที่เหลือด้วย เครื่องขึ้นค่อยแก้มัดแล้วกันจอมทัพตบบ่าเพื่อนรักก่อนจะเดินไปยังจุดหมายที่ลูกน้องของคังยูบอก

แก้มัดก่อน..เฮ้ย!!”

เต๋านายอย่าดิ้นได้ไหม มันรั้งฉันเจ็บไปด้วยเนี่ย

ใช่!ไอ้บ้าโน่ อย่าขยับฉันเจ็บ!”

ทนๆหน่อยนะ เดี๋ยวครึ่งชั่วโมงเครื่องก็ขึ้นแล้ว

พวกนายจะพาพวกเราไปไหน

เที่ยวครับ

.....

“Go to Japan!!”

 

อีกด้านของเครื่องบินลำใหญ่ ผมที่แยกตัวมามองดูคนที่กำลังพยายามพาตัวเองหลุดจากเชือกที่มัดจนร่างบางลงไปนอนที่พื้นกลิ้งไปกลิ้งมา ดูแล้วมันน่าปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปสักพักนะครับ

.....

พวกแกเป็นใคร พาตัวฉันมาทำไม!”

.....เหมือนว่าเขาจะรู้ตัวว่าผมยืมมองเขาอยู่ จากที่ดิ้นไปดิ้นมาก็พยายามยันตัวเองให้ขึ้นมานั่งแต่ก็ล้มเหมือนตุ๊กตาล้มลุกไปมาจนเขาร้องเจ็บ

โอ๊ย!”

เฮ้อผมถอนหายใจเดินไปประคองร่างบางขึ้นมานั่ง คุกเข่าแกะเชือกที่ข้อเท้าบาง แต่ก็ต้องรีบจับไว้แน่นเพราะอยู่ๆ เท้าบางก็ยกขึ้นมาจะยันผม

ไอ้บ้าจอมทัพ!!”

รู้ด้วยเหรอ

ทำบ้าอะไรของนาย

จอมควรถามมีตังมากกว่าว่าเป็นอะไร

.....

ไม่ต้องเงียบ

          ฉันไม่อยากคุยกับนาย

          เฮ้อผมถอนหายใจลุกขึ้น เอาเชือกที่มัดเท้าเลื่อนไปมัดมีตังให้ติดกับที่นั่ง เครื่องจะขึ้นแล้ว อยู่เฉยๆแหละกัน

          เผด็จการ!”

          ก็ถ้าทำทุกทางแล้วมีตังจะงี่เง่า จอมก็จะทำแบบนี้!”

          .....

          ถึงเวลาเครื่องที่จอดสนิทค่อยๆขับเคลื่อนออกจากรันเวย์ช้าๆ และทะยานสู่ฟากฟ้า เสียงสัญญาณที่แจ้งเตือนว่าปลอดภัยดังขึ้น จอมทัพปลดล็อคเข็มขัดออก มองดูร่างบางข้างๆที่เงียบกริบ

          มีตัง

          .....

          ไม่อยากไปกับจอมขนาดนั้นเลยหรือไงผมถามเอื้อมมือไปแกะผ้าที่ปิดตาของเขาออก สายตาที่มองผมคือน้อยใจและโกรธผมมากๆ

          ใช่!”

          ครับ

          อะไร!”

          แต่ก็มาแล้วผมนิ่งทำลอยหน้าลอยตา ถ้ามือที่ถูกมัดหลุดผมว่ามีตังคงอยากจะฟาดใส่หน้าผม แต่เขาทำไม่ได้ไงครับ ผมเลยทำแบบนี้ได้

          นายมันนิสัยเสีย!!”

          อ้อ.. Passport จอมทำให้ทุกคนใหม่หมดเลยนะ

          คิดว่าตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของโลกหรือไง

          ก็ไม่นิครับ ไอ้โฬมญาติมันใหญ่พอจะคุยเรื่องพวกนี้ได้ ก็เท่านั้น

          ทุกคนอยู่ไหน!!”

          เลิกพูดเรื่องคนอื่นดีกว่า มาพูดเรื่องของเราเถอะครับ

          ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคนอย่างนาย!!”ผมมองหน้าเขาอย่างรู้สึกเจ็บนิดๆ เลิกทำแบบนี้สักทีเถอะ ผมใจจะขาดแล้ว

          แค่จอมขอมีอะไรด้วยเกินหนึ่งครั้งมีตังโกรธจอมขนาดนั้นเลยเหรอครับ

          “-/////- อย่ามาพูดอะไรน่าเกลียดด้วยหน้าตาแบบนี้นะ!”

          หน้าแบบไหนครับ

          นายจอมทัพ!! แกะมัด!!”

          ไม่ครับ จนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่องผมจ้องมองสบสายตาที่จ้องผมเหมือนจะฆ่าผมได้ตลอดเวลา

          นายผิด!”

          ผิด? จอมผิดอะไรครับ

          นายมันเห็นแก่ตัว

          .....

          ครั้งก่อนฉันบอกนายว่าฉันมีสอบ นายก็ทำยันเกือบเช้า ครั้งล่าสุดฉันกำลังดูซีรี่ย์ แถมยังไม่จบเรื่องนายก็..ก็ -/////-”

          แล้วใครให้มีตังบอกชอบผู้ชายคนอื่นล่ะครับ

                แต่นั้นมันพี่พัคโบกอม ดาราเกาหลีนะ!”

          จะเกาหลี จีน ไต้หวัน ญี่ปุ่น จอมก็ไม่โอ

          โรคจิต!!”

          จอมขอโทษผมเอ่ยเบาๆ มีตังหันมามองผม ก่อนจะเซมองแต่มีเสี้ยวนึงที่ผมรู้สึกได้ว่าสายตาเขาอ่อนลง เขาเริ่มหายโกรธผมแล้ว

          .....

          ขอโทษนะ ที่จอมเอาแต่ใจ

          รู้ตัวด้วยหรือไงเขาหันมาจ้องผม ใบหน้าคาดโทษผมยังคงไม่หายไป ผมยิ้มบางๆให้เขา เอื้อมมือไปแก้มัดดึงเขาเข้ามากอดแน่นๆ

          รู้ตัวสิครับ จอมง้อมีตังแต่มีตังก็ไม่หายสักทีผมเอาหน้าไปซุกที่ไหล่ของเขา

          เมื่อคืน...

          ครับมีตังเซมองไปทางอื่น หูที่เริ่มแดงค่อยๆ ลามไปทั่วหน้า

          ฉันรอนายโทรมา

          .....

          เมื่อเช้าก็รอ..นายก็ไม่มาหาฉัน

          ก็มีตังบอกจะไปทะเลกับเพื่อนๆ

          นายไม่รู้จักคำว่าประชดหรือไง!”

          หึ

          หัวเราะทำไม!!”

          น่ารัก

          “-//////-”

          แต่อย่าประชดจอมบ่อยเลยครับ

          ทำไมเบื่อ? รำคาญ?”

          จอมใจจะขาด

          “-//////-”

          ที่ญี่ปุ่นมีคุณยายที่ดูแลจอมมาตั้งแต่เด็กๆ

          .....

          จอมเคยบอกว่า ถ้าจอมโต จอมจะพาคนที่จอมรักไปเจอท่าน

          .....

          ไปหาท่านกับจอมนะ

          มัน..จะดีเหรอ ฉันเป็นผู้ชายนะ

          คุณยายเคยบอกว่า ความรัก ไม่ใช่ เพศชายกับเพศหญิง ความรักคือความรู้สึกดีๆที่คนสองคนมีต่อกัน ถ้ามีตังเชื่อในความรู้สึกของจอมที่มีต่อมีตัง จอมก็เชื่อว่าทุกอย่างที่จอมรู้สึก มันเรียกว่าความรัก ความรักถ้าจะให้มันสวยงาม ก็ต้องเริ่มจากคนสองคน จอมเริ่มแล้ว มีตังล่ะพร้อมจะเริ่มต้นความรักไปพร้อมกับจอมไหม...

          ......

          ถึงชีวิตที่เราเลือกมันอาจจะผิด แต่จอมรู้แค่ว่า จอมมีคนที่จอมรักเดินอยู่ข้างๆ สิ่งที่จอมกลัวมันก็หายไปหมด มีตังพร้อมที่จะเดินไปกับจอมไหม อยู่ข้างๆจอม คอยเป็นความสุขให้จอม

          ถ้าจอมทนกับคนงี่เง่าได้...มีตังก็พร้อมเดิน..ไปด้วยอยู่แล้ว

          “^^”

          ขอโทษนะที่มีตังงี่เง่า

          ขอโทษนะที่จอมเห็นแก่ตัว

          ขอโทษนะที่มีตังขี้งอน

          ขอโทษนะที่จอมเผด็จการ

          ขอโทษนะที่มีตัง..

          จะขอโทษกันอีกนานไหม กูหลบอยู่ชั้นธรรมดาจนปวดตัวไปหมดแหละตัวขัด..ผมมองไปยังไอ้พวกเพื่อนๆ พี่โน่พี่ริท และเต๋าคชาที่มองพวกเราอย่างอิจฉา

          อีกนาน! กูยังไม่ได้จูบกันเลย

          จอม!!”มีตังตีเข้าที่ไหล่ผมอย่างแรง

          เหรอ...งั้นรอถึงญี่ปุ่นนะ แล้วพาไปบ้านมึงแล้วเข้าห้องไปค่อยทำกันนะ ตอนนี้กูเมื่อยแล้วก็อยากเอนหลังยันเท้ายาวของกูแล้ว

          “the end ไหมล่ะมึง”

          “ยังหรอก ยังไม่ถึงญี่ปุ่นเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 196 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #618 Nam (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:53

    นึกว่าจะไม่มาส้ะแล้ว

    #618
    0
  2. #616 msucha (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:20
    เรื่องนี้จบแล้วไรท์ต่อคำสั่งรักให้จบหน่อยนะเรารออ่านคำสั่งรักมานานเหลือเกิน ยิ่งพักหลังนี้ไรท์หายเงียบเรายิ่งใจไม่ดีกลัวไรท์ไม่มาเขียนต่อแล้วมันค้างอ่า
    #616
    2
    • #616-1 allaboutchun(จากตอนที่ 53)
      21 ธันวาคม 2561 / 16:41
      ช่วงนี้ไรท์งานยุ่งมากกกก แต่สัญญาไม่ทิ้งงานเขียนแน่นอนจ้า
      #616-1
    • #616-2 msucha(จากตอนที่ 53)
      7 กรกฎาคม 2562 / 23:50
      คิดถึงไรท์นะคะ เรารอไรท์เสมอนะ สู้นะคะ ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังให้ไรท์นะคะ
      #616-2
  3. #615 AissaraPholyiam (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 20:32

    มันดี~~~
    #615
    0
  4. #614 WassanaKimnok (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 14:04

    น่ารั​กมากเลย
    #614
    0
  5. #613 Darkness in mind you (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 09:29

    น่ารัก
    #613
    0