My Little Heart ปิ๊งรักนายพระรอง

ตอนที่ 51 : กลัว (พาร์ทมีตัง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    21 ต.ค. 61

กลัว

 

          ผมนั่งมองดูบ้านใหญ่อยู่ในรถของนายคังยู ใจหนึ่งผมอยากจะเข้าไปแทบตาย อยากเข้าไปหานายจอมทัพจนแทบจะขาดใจ แต่ใจหนึ่งมันไม่กล้าพอที่จะก้าวเท้าออกไป ผมกลัวสายตาของเขา ผมไม่ได้ยุ่งกับนายคังยูจริงๆนะครับ

          นั่งมาเกินชั่วโมงแล้วนะ น้ำมันมันแพงนะครับ

          “…..”

          หมับ!!“ฮ่วย..ไปเดี๋ยวฉันเข้าไปด้วยนายคังยูเอื้อมมือมาจับมือผมพยายามดึงให้ลุก ผมดึงมือเขาออก กลัวครับ ผมกลัวนายจอมทัพจะมาเห็นอะไรแบบนี้อีก

          ฉันจ่ายค่าน้ำมันให้ก็ได้!”

          เฮ้อ

          ฉันมันน่ารำคาญฉันรู้!!”ผมหันไปมองบ้านหลังใหญ่อีกรอบ แสบๆที่ขอบตา เวลาผมงี่เง่า เอาแต่ใจนายจอมทัพจะคอยทำให้ผมรู้สึกดี แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจผมแล้ว

          .....ผมไม่ได้สนใจเสียงถอนหายใจของคนข้างๆเลย เขาเขี่ยโทรศัพท์ไปมาอย่างเบื่อหน่าย สมน้ำหน้า!! ถ้านายไม่มาทักฉันเรื่องทุกอย่างก็ไม่เกิด รับผลกรรมของนายไปซะ!

          ฉันพึ่งเคยเห็นจอมทัพโกรธขนาดนั้นผมพูดเสียงเบาหวิวเหมือนอากาศ

          ไม่ผิดหรอกที่มันจะโกรธ

          ....ทำไม

          เพราะฉันไง...เพราะฉันมันเลว

          .....

          มันมีแผลมาแล้วครั้งนึง มันคงกลัวว่านายจะทิ้งมันเพราะฉันนายคังยูหลบสายตา มันฉายแววเจ็บปวดออกมาอย่างเห็นได้ชัด

          เรื่องของไวท์เหรอ

          ...ฉันใช้ความสับสนของทุกคนเพื่อแย่งไวท์มา

          .....

          ฉันหักหลังเพื่อนรัก แย่งไวท์มาจากมัน รู้อะไรไหม มันไม่โกรธ ไม่เกลียดฉัน จนในที่สุดความรักที่ได้มาจากการแย่งชิงมันก็ไร้ค่า แต่คนที่อยู่กับฉันก็คือ เพื่อนรักที่ฉันทำให้มันเจ็บปวด

          นาย..

          เหอะ!”

          นายนี้มันเลวจริงๆ!!”นายคังยูหันมาอ้าปากค้างมองหน้าผม ทำไมเขาเลวจริงๆ จอมทัพต้องเจออะไรที่เจ็บปวดคนเดียส เพราะไอ้บ้าคังยูเนี่ย

          ฮ่าฮ่าๆ

          เป็นบ้าหรือไง

          รู้สึกดีจริงๆ ฉันรู้สึกดี

          ประสาท!!โดนด่าแล้วยังหัวเราะผมจ้องหน้าเขาอย่างโกรธ ผมโกรธเขาแทนนายจอมทัพ ผมไม่ให้อภัยเขาที่เขาทำให้จอมทัพเสียใจ

          เพราะฉันไม่เคยได้อะไรพวกนี้ไง ทั้งคำพูดว่าไม่เป็นไร ทั้งคำต่อว่า หรือทุกอย่างที่ฉันควรจะได้รับจากมัน มันเอาแต่นิ่ง เงียบ และเย็นชากว่าเดิม

          งั้นฉันจะต่อยหน้านายแทนนายจอมทัพเองผมชูกำปั้นน้อยๆของผมพุ่งไปแตะหน้าหล่อๆของนายคังยู แค่แตะครับ ผมทำรุนแรงอะไรแบบนั้นไม่เป็นหรอก ถึงผมจะโกรธแต่ผมก็ไม่ได้โกรธหน้ามืดไม่รู้อะไรผิดอะไรถูก

          .....

          นายจอมทัพเห็นว่านายเป็นเพื่อนรักเขามาก เขาเลยนิ่ง เงียบ ไม่แสดงความรู้สึกเพื่อรักษานายไว้ เพื่อให้เพื่อนได้สมหวังกับความรัก ถึงเขาจะเจ็บปวดแค่ไหน ดังนั้นสิ่งที่นายทำได้ตอนนี้คือ อยู่เป็นเพื่อนรักเขาตลอดไป เข้าใจไหม?!”

          อืม

          ดีมาก!”

          ติ้ดดดด..ติ้ดดดดผมมองโทรศัพท์ หน้าจอแสดงชื่อคนที่ผมคิดถึงมากๆ ตอนนี้ ผมยิ้มร่ากดรับสาย ก่อนสายตาผมจะไปเห็นเจ้าของเบอร์ยืนมองผมอยู่หน้าประตูรั้ว

          .....

          จอม..

          ผมกระโดดลงจากรถทันทีเมื่อเห็นร่างสูงวางหูเดินเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเข้าบ้านไป เขาคงไม่คิดว่าผมกับนายคังยูจะ….

          จอม!”

          .....

          หยุดนะ จอม!! คุยกับมีตังก่อน

          .....

          ตุ้บ!! “อ๊ะ!”ผมก้าวเท้าเร็วไปจนร่างผมปลิวลงไปกองอยู่ที่พื้นหญ้า เจ็บชะมัด ทำไมเราซุ่มซ่ามแบบนี้ ผมเงยหน้ามองคนที่ผมกำลังตาม นายจอมทัพหยุดยืนมองผมแต่ก็ตัดสินใจจะเดินออกไป ไม่มีทางหรอก ผมไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่ๆ

          โอ๊ยยยย..เจ็บ อึก เจ็บจัง    

          มีตัง!!”ผมเผลอยิ้มเมื่อมือหนาเข้ามาจับผมไว้แน่น หน้าเขาดูห่วงผมมากแวบแรกแต่พอรู้ว่าผมโกหก เขาก็เปลี่ยนไปเป็นนิ่ง

          โกรธอะไรมีตัง

          .....

          จอมไม่รักมีตังแล้วเหรอ

          .....

          มีตังรักจอมนะ

          ...แน่ใจเหรอ

          ผัวะ! อึก..สายตาที่มองผม น้ำเสียงแบบนั้น หมัดผมไวกว่าคำพูด ผมโกรธเขา ทำไมเขาถึงได้พูดคำนั้นออกมา แน่ใจสิ! เพราะมันหัวใจผม ผมถึงแน่ใจที่จะบอกเขาว่าผมรักเขา

          มี..ตัง

          จะไปไหนก็ไปเลยไป!!”

          มีตัง

          ฉันไม่รู้หรอกนะว่าใครจะทำร้ายนายให้เจ็บปวดขนาดนั้น แต่ฉันไม่ใช่คนพวกนั้น!!”

          .....

          ฉันรักแค่นาย มีแค่นาย ถ้านายคิดแบบนั้นก็ไม่ต้องมายุ่งกันอีกเลย!!”

          มะ..ไม่ มีตัง

          ตั้งแต่ที่คบกันมา ฉันเอาแต่ใจ ชอบเหวี่ยงนายตลอดเวลา ฉันกลัวมาตลอดว่านายจะทนฉันไม่ได้สักวัน ฉันกลัวแค่ไหนรู้ไหม

          .....

          ฉันรักนาย ฉันแน่ใจ

          .....

          รักมากด้วย

          หมับ!ผมมองไหล่หนาที่โอบรัดผมไว้แน่น แน่นมากจนผมเจ็บไปหมด แต่ผมรู้ ผมรู้ว่าเขากำลังกลัว..เขากลัวว่าผมจะเป็นเหมือนไวท์

          จอมขอโทษ

          .....

          จอมกลัว กลัวมากๆ

          มีตังรู้ผมลูบปลอบคนที่กอดผมแน่น ไม่รู้ว่าเขาเจออะไรมาบ้าง เขาต้องทนกับอะไรมาบ้างกับชีวิต ผมไม่รู้อะไรเลย รู้แค่ว่าผมอยากจะแบ่งความรู้สึกแย่ๆพวกนี้มาบ้าง

          อย่าทิ้งจอมนะ อยู่กับจอม รักจอมเถอะนะ

          .....

          จอมไม่อยากเจ็บอีกแล้ว

          .....

          อย่ายุ่งกับคนอื่น อย่ารักใครมากกว่าจอมนะ

          ฮึ่ม!!”ผมดันตัวเขาออก ไม่ได้!!”

          .....

          มีตังมีพ่อแม่ที่มีตังรักนะ

          .....

          นอกจากนั้น...ก็ไม่มีแล้วผมจ้องไปที่ดวงตาที่จ้องผม หรือมีดีนะ

          แล้วจอมละ

          คิดดูก่อน

          คิดทำไม

          คนงี่เง่าแบบนี้ควรรักดีไหม

          ไม่ได้นะ เมื่อกี้มีตังบอกรักจอมมาก

          ก็ตอนนั้นคิด

          ไม่ๆๆ ไม่เอาดิหน้าเขาดูเหยเกมองผมอย่างรู้สึกผิด ดี!ผมรู้สึกไม่ดีตั้งกี่ชั่วโมง เขาต้องรู้สึกบ้าง!!

          ...จะเลิกรักดีไหมนะ

          ไม่ๆๆ ไม่เอามีตังเลิกแกล้งดีกว่า!! ผมอยากเก็บความรู้สึกดีๆของเราทุกเวลา ไม่ใช่มาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้

          มีตังรักจอมนะ

          ไม่ๆๆ..หืม..ครับ

          มีตังรักจอมคนเดียว

          “^^”

          .....ไม่คิดจะให้รางวัลกับผมบ้างหรือไง ผมพูดหวานๆแบบนี้

          จอมก็รักมีตังมากนะ เข้าบ้านเถอะ

          “- -”งี่เง่า!!

          เป็นอะไรหรือเปล่าผมยืมมองคนที่กำลังปัดฝุ่นที่ตัวผมให้ ก็แค่อยากจูบ อยากให้จอมทัพจูบตอนนี้ ทำไมต้องให้บอกตลอดเลย

          เปล่า

          แน่ใจนะเขามองผมยิ้มๆ นี้รู้หรือแกล้งโง่

          ไม่รู้โว้ย!!”

          พูดไม่เพราะเลย

          เออออออ!!”

          ผมตะคอกเขาก่อนจะเดินนำเข้าบ้าน แต่แรงดึงของคนข้างหลังทำผมถลากลับไปอยู่จุดเดิม ผมจะเอ่ยปากด่า แต่มือหนาก็ประคองหน้าผมเข้าหาคนตัวใหญ่

          ปากผมโดนคนตัวสูงประกบไว้ เขาจูบผมจูบที่ไม่ได้อ่อนโยนเลย ความรู้สึกต้องการ ต้องการไม่ให้ผมหนีเขาไปไหนได้ เมื่อผมรู้สึกเจ็บพยายามดันเขาออก เขาก็ใช้ลิ้นเพื่อให้มันอ่อนโยนลง ผมรู้สึกต้องการ ต้องการมากกว่าจูบ

          จอมว่าจูบมันไม่พอนานหลายนาทีเขาถึงยอมปล่อยปากผมให้เป็นอิสระก่อนจะกระซิบแผ่วเบาข้างหูผม

          อื้มมม

          ครับ?”

          อื้มมมมมม

          ครับ?”

          มีตังก็คิดเหมือนกัน!!”

          เข้าบ้านกันเถอะ!!”มีความสุขขึ้นมาทันทีเลยนะ!! ไอ้จอมลามก จอมหื่น จอมกระล่อน!! แล้วที่น่าเจ็บใจคือผมปฏิเสธเขาไม่ได้เลยนี้สิ!! >/////< เฮ้อ....ใจขอมีตังจะไม่ไหวแล้วครับ!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #602 kabjantr (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 06:17

    รีบมาต่อเลยนะกำลังสนุกอยากรู้ตอนต่อไปอล้วค่ะ

    #602
    0
  2. #601 PatPattra (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:46

    ขอบคุณค่ะ
    #601
    0
  3. #600 AissaraPholyiam (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 19:53

    ฟินนนน
    #600
    0
  4. #599 ยุ้ย (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 13:36

    มีตังน่ารักมากไปแล้วนะลูก หายเจ็บแล้วหรือคะ

    #599
    0
  5. #598 msucha (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 09:05
    เหมือนคังยูไม่ได้อยู่หน้าบ้านเลย555
    #598
    0
  6. #597 machi0776 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 01:20
    55. รุสึกว่าคังยู กลายเปนอากาศธาตุไปแร้ววว เค้าคืนดีกันแร้วโน๊ะ ><
    #597
    0
  7. #595 Taiipb (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 21:18
    เย่ ไรท์กลับมาแล้วววว
    #595
    0
  8. #593 WassanaKimnok (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 19:45
    Happy Happyดีใจจังไรท์กลับมาแล้ว รออยู่จ้า
    #593
    0
  9. #592 29052523 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 19:36
    รีบมาต่อนะค่ะ..จะรอ
    #592
    0
  10. #591 lew180849 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 19:32

    เย่มาแล้วรอตั้งนาน
    #591
    0