My Little Heart ปิ๊งรักนายพระรอง

ตอนที่ 45 : เลิกหลอกตัวเองได้แล้ว (พาร์ทมีตัง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 339 ครั้ง
    29 เม.ย. 61

เลิกหลอกตัวเองได้แล้ว

 

          ผมใช้เวลาในการเปลี่ยนชุดได้สักพักก่อนจะออกมา นายจอมทัพนั่งอ่านหนังสือวางมาดอยู่บนโซฟา ขี้เก๊กชะมัด! ผมเดินไปหยุดที่หน้าเขา รอยยิ้มเผยบนหน้า เขาลุกขึ้นยื่นมือมาให้ ผมทำเป็นไม่เห็นก้าวนำเขาไป

          หมับ! “ทำอะไรเนี่ยผมพยายามดึงมือผมออก นายจอมทัพไม่ได้พูดอะไรดึงผมให้เดินตามเขา มือเขาอุ่นจัง...

          น้องจอม น้องมีตัง!”ผมหันไปที่ต้นเสียงพี่แมวมองยิ้มร่ามาแต่ไกล

          อ้อ..ผมลืมไปเลย กุญแจห้องครับอ่า...ไปเอากุญแจจากพี่เขามาเปิด พี่แมวมองก็ไปให้เขา ถ้ารู้ว่าเขาทำอะไรกับผมบ้างพี่จะเห็นใจผมมากกว่าเขา!

          คืนดีกันแล้วใช่ไหม

          ครับ..มีนอยๆน้อยแต่ก็หายแล้วก้มมาทำซากอะไรหน้าจะทิ่มหน้าฉันอยู่แล้ว เดี๋ยวก็โขกหัวให้แตก! -3-

          โอเค..เรื่องเงินพี่จะโอนไปที่บัญชีใครได้จ้ะ?”

          มีตังเลยครับ ทั้งหมด

          ทำไมต้องของฉัน

          ให้คุณแฟนเก็บอ่ะดีแล้ว

          แล้วทำไมต้องฉันเหล่า!”

          อ่าๆ...ให้มีตังใช่ไหม งั้นเดียวพี่โทรหาอีกทีเพื่อโอนเงินนะ พี่ไม่โกงแน่นอน ตอนนี้พี่ขอไปจัดการเรื่องรูปที่ถ่ายวันนี้ก่อน ขอบคุณอีกทีนะจ้ะ น้องจอมทัพ น้องมีตัง

          ครับ...ถ้ามีติดต่อมาอีกก็บอกนะครับ ถ้าถ่ายคู่กับมีตังผมรับหมด

          พูดอะไรของนายห้ะ!”

          ไปนะครับนายจอมทัพดึงผมให้เดินตามเขาไป ผมรีบก้มบอกลาพี่แมวมองเพราะแรงกระชากทำเอาผมเกือบล้ม จะรีบไปไหนของนายเนี่ย!!

          เจ็บนะ จะรีบไปไหนเนี่ย!”

          ...ก็เปล่า

          งั้นก็ปล่อยมือได้แล้ว ฉันเดินเองได้!”

          ไม่

          นายจอมทัพ!”

          กลัวแฟนหาย

          พูดบ้าอะไรหา -////-”

          แวะบ้านฉันก่อนนะ

          แวะทำไม!!”

          ไม่ทำอะไรหรอกน่านายจอมทัพทำหน้าตากวนๆผม ก็ลองทำดูดิ ผมจะฟาดเขาให้ตายเลย ผมสู้จริงๆด้วยนะ

          ลองทำดูดิ

          ลองไม่ได้หรอก เรื่องแบบนี้ต้องจริงจัง

          เรื่องแบบไหนของนายหา!!”

          ก็...

          จอมทัพเขาก้มหน้ามาหาผม แต่เสียงหวานก็ทำให้นายจอมทัพชะงัก ไวท์ยืนมองเราจากรถของเขาที่จอมทัพใกล้

          ไวท์นายจอมทัพหันมามองผม อยากจะร้องเพลงถ่านไฟเก่าจัง .. เพราะว่าเธอและเขาถ่านไฟเก่ายังร้อนรอวันรื้อฟื้นหึ

          มีตัง^^ วันนี้เป็นไงบ้าง สนุกไหม

          ก็สนุกดีนะ ถ้านายแบบไม่ใช่คนที่ยืนข้างๆโอ๊ย!!...มีตังยากจะตีปากตัวเอง ทำไมต้องประชดประชันเก่งแบบนี้นะ ดูหน้าของนายจอมทัพสิ งอล่ะเนี่ย

          ฮ่าๆ จะกลับกันแล้วเหรอ

          ใช่..ไวท์มีอะไรหรือเปล่า

          คือ..จอม ไวท์ติดรถไปด้วยได้ไหม พอดีรถมันเป็นอะไรไม่รู้มันสตาร์ไม่ติด

          เอิ่ม..คือถ้าจะตอบลำบากขนาดนั้น เดี๋ยวฉันจัดการให้เอง!!

          ได้สิ..ไวท์มานี้ผมเดินไปจูงมือไวท์ให้เดินตามผมมาพาเขาอ้อมไปที่ด้านข้างคนขับ ผมเปิดประตูดันไวท์ไปนั่ง ไม่สบตากับคนที่กำลังมองผมอย่างโกรธ ผมกระโดดขึ้นไปนั่งด้านหลังปิดประตูจบงาน อยากจะทำอะไรก็ทำผมเหนื่อยแหละ ไม่อยากจะไปแทรกเป็นน้ำคอยดับไฟที่กำลังโหมกระหน่ำเข้าหากัน

          จะดีเหรอ ให้ไวท์มานั่งตรงนี้

          ดีๆๆ มีตังจะยืดเส้นยืดสายด้วยผมบอกพลางเอนตัวนอนเอาหัวไปทางคนขับ ไม่อยากเห็นหน้าแหละไม่อยากให้เขามองผมผ่านกระจกด้วย อยากจะทำอะไรก็ทำไปเลย

          งี่เง่า

          จอมว่าอะไรนะ

          .....เขาว่าผม!! นายจอมทัพว่าผมว่างี่เง่า ชิ!

          เปล่าครับ จอมแค่พูดลอยๆสุภาพมากครับ! ผมพลิกตัวหันหน้าเขาเบาะหยิบหูฟังเสียบโทรศัพท์ฟังเพลงอย่างไม่สนใจคนรอบข้าง

          จอมจำเบนโตะได้ไหม ที่เราไปญี่ปุ่นกันนะ ตอนนี้มันโตมาเลยนะ

          จริงเหรอ ดื้อเหมือนเดิมแน่ๆ

          ใช่ๆอยากเจอจัง

          อยากไปเหรอ ญี่ปุ่น?”

          ก็คิดถึงอยู่นะ จอมไม่คิดถึงตอนนั้นหรือไง

          คิดถึงดิ

          .....คิดถึงมากทำไมไม่กลับไปคบกันล่ะ...ทำไมเจ็บแบบนี้นะ เราทำตัวเราเองเองนะมีตัง แล้วจะมารู้สึกไม่ดีทำไม เหมาะสมกันจัง รวย หล่อ เรียนเก่ง สังคมหรู

          ปัง...ผมดันตัวลุกจากเบาะมองไปรอบข้างที่ไร้เงาของคนขับและคนนั่งข้างๆ ผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน พลาดอะไรไปบ้างนะ แล้วทั้งสองคน...

          มือผมเกาะที่หน้าต่างมองดูคนที่ผมกำลังมองหา นายจอมทัพอยู่หน้ารั้วประตูบานใหญ่ของบ้านหรูโดยมีเจ้าของบ้านร่างเล็กยืนอยู่ข้างๆ เสียงเพลงที่ดังลอดออกมาจากโทรศัพท์ค่อยดับลงผมเลื่อนหน้าต่างฟังว่าเขากำลังคุยอะไรกัน

          กลับมาคบกันได้ไหม

          .....

          จอม..ไวท์รู้แล้วว่าขาดจอมไม่ได้

          .....

          ไวท์ไม่ได้รักคังยู แต่ไวท์รักจอมนะ

          ไวท์

          ฮึก..ขอร้อง..ไวท์ขาดจอมไม่ได้จริงๆ

          .....

          แปร็ด!!ใจอ่อนแล้วสินะ ไม่ปฏิเสธและยังมองไวท์แบบนั้นอีก แบบที่มองฉัน แบบที่คนรักมองกัน ห้ามร้องนะมีตัง ถ้านายรักนายจอมทัพ นายก็ต้องห้ามร้อง เขากำลังจะมีความสุขกับคนที่เขารักจริงๆ ไม่ใช่ตัวแทนอย่างนาย

          แกร็ก..ธุระของนายยังอีกนาย งั้นฉันกลับเองดีกว่าผมเปิดประตูออกมาพยายามยิ้มให้โลกมันดูสวยที่สุด อ้อ...ไวท์ ฉันกับนายจอมทัพไม่ได้คบกันจริงๆหรอกนะ ฉันหลอกพวกนายตั้งแต่ตอนยันตอนนี้ นายจอมทัพรักนายมากนะ

          ไวท์..จอมยืนยันคำเดิมนะ

          .....ผมไม่อยากฟังอะไรจากปากเขาอีกแล้ว อย่างจะคุยอะไรกันก็เชิญ ผมเลือกเดินออกมาจากตรงนั้น ผมเป็นผู้ชายนะครับ ทำไมผมร้องไห้ง่ายแบบนี้

          จอมกับไปคบกับไวท์เหมือนเดิมไม่ได้แล้ว

          “!!!”เท้าผมหยุดชะงัก เมื่อกี้นายจอมทัพพูดอะไร เขาพูดอะไรกับไวท์

          ถึงคนที่จอมรักจะไม่เคยเชื่อใจจอมเลยก็ตาม ผลักไสไล่ส่งจอมไปให้คนอื่น จอมก็ยังคงยืนยันคำเดิมว่าจอมรักเขา

          .....

          ขอโทษนะไวท์

          ฮึก..ฮือไวท์กึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปในบ้าน ผมวิ่งจะเขาไปพูดกับเขาแต่ก็โดนรั้งไว้

          ทำบ้าอะไรเลิกหลอกตัวเองสักทีเถอะ! นายยังรักไวท์ นายนะ..นายนะกำลังหลอกตัวเองอยู่ ได้ยินไหม

          พอสักทีเถอะมีตัง นายรักฉันจริงหรือเปล่า ทำไมพยายามไล่ให้ฉันไปคบคนอื่น ในเมื่อใจฉันมีแต่นาย

          .....

          คนที่หลอกตัวเองคือนายมากกว่า เลิกหลอกตัวเองว่าฉันไม่มีใจให้นายได้แล้ว ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำอย่างไงให้นายเชื่อใจฉันได้แล้ว หรือว่าฉันต้องไปคบกับไวท์เพื่อให้นายสบายใจ

          .....

          นายไม่รักฉันหรือไง

          ...ฮึก.อ่อนแอเกินไปแล้ว บอกไปสิว่า ใช่! ไล่เขาไปสิ ทำไมต้องปากแข็งรั้งความสุขเขาไว้ด้วยมีตัง เขาไม่เหมาะกับนายเลย คนที่มีพร้อมทุกอย่าง กับคนอย่างนายมันตรงกันข้าม

          ไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้เขาพาผมไปนั่งที่เบาะ ผมได้แต่ร้องไห้เงียบๆอยู่อย่างงั้น รถแล่นไปเรื่อยๆบนรถที่มีแต่ความเงียบของผมและเขา

          รถขับเข้ามาจอดที่บ้านนายจอมทัพ ผมได้แต่มองเขาที่เดินมาเปิดประตู ผมไม่ได้สนใจนิ่งรออยู่ที่เบาะ ความรู้สึกผมตอนนี้สับสนไปหมด เขารักผม เขาจริงจัง แต่ทำไมผมถึงได้รู้สึกไม่ดีขนาดนี้ เพราะฐานะ เพราะไวท์ หรือเพราะกลัวโดนเขาทิ้ง

          ไปกับฉัน

          ไม่..มีตังจะรออยู่นี้ ไปทำธุระให้เสร็จแล้วไปส่งมีตังที่บ้าน

          ไม่

          งั้น...มีตังกลับเอง

          ไม่

          เลิกพูดว่าไม่สักทีเถอะ!”

          .....

          หลบไปผมดันเขาที่ยืนดักอยู่ที่ประตูให้ออกห่าง ผมไม่อยากจะคุยกับเขาตอนนี้

          ไปด้วยกันก่อน

          ไม่ไง

          พูดดีๆไม่ไปงั้นไม่เกรงใจแล้วนะ

          พรึบ!! “อ้ะ!!...ทำบ้าอะไรของนายผมตัวลอยด้วยคนตรงหน้า นายจอมทัพอุ้มผมเดินเข้าบ้านอย่างง่ายดายโดยตลอดทางก็มีเหล่าป้าแม่บ้านมองตามเราสองคนอย่างสงสัย

          ฉันเตือนแล้วนะ เรื่องงี่เง่าของนาย

          แล้วจะทำไม! ถ้าสมมุติว่าแฟนนายไปคุยกับแฟนเก่านายจะยังรู้สึกดีอยู่หรือไง

          นายมีแฟนเก่าด้วยหรือไง

          ฉันสมมุติ!!”

          ไม่ต้องสมมุติอะไรทั้งนั้นแหละ เพราะมันไม่มีวัน และไม่มีทาง

          ปล่อยฉันลงได้แล้ว จะพาฉันไปไหนเนี่ย

          ห้อง

          ห้องบ้าห้องบออะไร จะทำบ้าอะไรเนี่ย

          พิสูจน์ไงว่าฉันรักนายจริงๆ

          พิสูจน์อะไรต้องขึ้นมาบนห้องด้วย ปล่อยนะ!!”

          หยุดดิ้นเดี๋ยวตก!!”

          ก็ปล่อยดิ!!”

          ตุ้บ!!ปั้ก!! เจ็บมีตัง!!”ก็ตีให้เจ็บไง ใครจะตีให้รู้สึกดีเหล่า!! ผมพยายามดิ้นนายจอมทัพก็ไม่ยอมเขาวางผมลงใช้มือหนาดึงแขนผมให้เดินตามเขาเข้าห้อง

          ไม่นะ นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ มันครั้งแรกของฉัน แล้วไหนพรุ่งนี้ต้องไปเรียนอีก นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ

          ..มีตัง!”

          นายไม่รักฉันเหรอ มันเจ็บนะ นายบังคับฉัน นายจะขืนใจฉันไม่ได้นะ ฉันจะเกลียดนายถ้านายทำแบบนั้น

          “!!”

          ปล่อยนะ...มีตังขอร้อง มีตังกลัว จอมทัพอย่าทำมีตังนะ

          คิดอะไรของนายเนี่ย ลืมตามองก่อนไหมว่านี้ห้องอะไรผมที่ยกมือไหว้เขาค่อยๆหยุดดิ้นหรี่ตามองห้องที่เขาพามา ห้องดนตรีนี้น่า หรือว่าเขาจะเปลี่ยนบรรยากาศแบบจะทำอะไรผมในห้องนี้!! ไม่นะ!!

          จอมจะทำอะไรมีตังในห้องนี้!!”

          หยุดคิดเรื่องใต้สะดือได้แล้ว!”

          ...ก็จอมบอกพิสูจน์

          หึ!! คิดเยอะอย่างกับนางเอกซีรี่ย์ มานี้!”เขาดึงมือผมให้เดินไปที่เปียโนที่มีผ้าคลุมอยู่ เขานั่งที่เก้าอี้ก่อนจะดึงผมให้ไปนั่งที่ระหว่างขา สภาพผมเหมือนโดนขังไว้ในอ้อมกอดของเขา

          เปียโนของนายกับไวท์จะให้ฉันมาแตะทำไม

          แตะได้สิ พรึบ!!ผ้าคลุมสีขาวถูกดึงออกเปียโนที่เคยขาวเปลี่ยนเป็นสีดำสวย ความใหม่และเงาสะท้อนทำเอาผมมองไปหยุด สวยมาก สวยจริงๆ

          “*0*”

          ชอบไหม

          รุ่นนี้แพงมากเลยนะ นายซื้อมาเล่นเหรอ

          เปล่า ฉันไม่ชอบเล่นมันเท่าไหร่

          แล้ว..ซื้อมาทำไม

          ซื้อมาให้ตัวดื้อไง

          ตัวดื้อ?”

          ครับ...ตัวดื้อของผม

          “!!”

          ชอบไหมครับ

          ละ..แล้วเปียโนสีขาว ของ..ของไวท์ล่ะ

          ฉันให้ไวท์ไปแล้วนะ

          ทำไม

          เพราะจอมอย่างเริ่มต้นใหม่นายจอมทัพกระชับกอดผมกระซิบข้างหูผม เสียงที่อ้อนวอนและบอกให้ผมเชื่อเขา กับมีตังจริงๆ

          .....

          เชื่อใจจอมเถอะนะ จอมเป็นเจ้าของหัวใจ จอมรู้ว่าใจมันเลือกใคร

          .....

          ใจของจอมตอนนี้มันเต้นให้ตัวดื้อคนเดียวนะ

          .....

          มันเจ็บทุกครั้งที่ตัวดื้อปฏิเสธมัน

          ขอ..ขอโทษ

          ได้ยินเสียงหัวใจจอมไหม

          .....ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก! ผมไม่รู้ว่าเสียงหัวใจเขากับผมใครเต้นแรงกว่ากัน ตอนนี้ผมรู้สึกดีจนบอกไม่ถูก ผมควรจะเลิกปากแข็งกับหัวใจตัวเองสักที เลิกผลักไสไล่ส่งเขาสักที ฐานะบ้าบออะไรมันไม่สำคัญแล้ว ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือผมไม่อยากทำให้เขาเจ็บเพราะคำพูดประชดประชันของผมอีกแล้ว

          รักนะครับ รักมาก

          .....

          บอกจอมทีได้ไหมว่ามีตังก็รักจอมเหมือนกัน

          .....ผมหันไปจ้องหน้าเขา เหมือนที่เขาพูดไม่จำเป็นต้องบอกรักกันหรือพูดรักกันมากมายก็ได้ แค่ความรู้สึกตอนนี้ก็ทำให้ผมรู้แล้วว่าผมรักผู้ชายคนนี้มากแค่ไหน และผมจะไม่พูดมันหรอกแต่ผมจะทำให้เขารู้ว่าผมก็รู้สึกดีเวลามีเขาเช่นกัน

          จุ๊บ!

          “-/////-”ผมมองหน้าแดงๆของคนตรงหน้า นี้เขาเขินผมด้วยเหรอ ขออีกได้ไหม

          พอได้แล้ว ดึกแล้วมีตังอยากกลับบ้าน

          ขออีกครั้งนะ

          จุ๊บ...ผมหลับตาปล่อยให้คนเซียนอย่างเขาทำต่อจากเมื่อกี้ ริมฝีปากร้อนๆของเขาค่อยๆกดจูบผมเบาๆ ทั้งผมและเขาค่อยๆสลับกันหายใจ มือหนาค่อยๆบีบแก้มผมเบาๆให้เกิดช่องที่ปากค่อยๆแทรกลิ้นร้อนๆเข้ามาผมสะดุ้งๆนิดๆแต่ก็ตอบรับเขา ผมหายใจถี่ขึ้นเมื่อเขาเริ่มรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ที่เริ่มก่อตัว

          มีตังเขาถอนริมฝีปากออกกระซิบที่ข้างหูผม ไม่อยากให้กลับบ้านเลย

          ไม่ได้!!”สติกลับมาเลยครับ ผมดันตัวเขาออก

          เฮ้อ..

          มีตังอยากกลับบ้าน!!”

          ครับ ครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 339 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #489 P_boo (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 10:23

    ทำไมคราวนี้หายไปนานจังคะไรท์ งื้อออออ คิดถึง รออยู่น้าาาา สนุกมากๆเลย สู้ๆน้า

    #489
    0
  2. #487 ลลล (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 15:15

    อยากให้เขาได้กันแล้วค่ะไรท์55555 เมื่อไหร่ไวท์จะเลิกยุ่งกับจอมสักทีไม่ควรคู้กับคังยูด้วย

    #487
    0
  3. #486 ยุ้ย (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 10:11
    ทำดีมากค่ะจอม เจ้ขอชมเลย ชัดเจนสุด ๆ ไวท์คะ ถ้าไวท์ไม่รักคังยู ไวท์จะไปคบกับคังยูทำไม คบซ้อนเพื่อให้จอมหึงหรือคะ
    #486
    0
  4. #485 Nam (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:51

    งืัอออออทำไมจอมน่ารักแบบนี้ซื้อเปียโนตัวใหม่ให้ด้วย มีตังไม่ต้องคิดมากนะยังไงจอมก็รักมีตัง

    แต่สงสารคังยูอ่ะทำไมไวท์ทำแบบนี้

    #485
    0
  5. #484 Darkness in mind you (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 18:00
    สงสารคังยูนะ ไวท์ทำไมทำตัวแบบนี้เลิกวอแวจอมสักทีสิเว้ยยยยย
    #484
    0
  6. #483 machi0776 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 11:42
    อื้อออ น่าร้ากกมากเรย กลัวเปนลูกแมวเรยหนูลู้กก มีตังง จอมทัพลดความหื่นลงหน่อยน้าาา 555. มาอัพอีกน้าไรท์ เรื่องนี้ยาวสุดเรยเท่าที่อ่านของไรท์มา 55.
    #483
    0
  7. #482 FahSida (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:38
    ตอนรี้ทำให้ไวท์ดูแย่กว่าเดิมอีก ทั้งที่รู้ว่าจอมทัพมีมีตังก็ยังจะทำแบบนั้น ไหนจะพูดขอคืนดีอีก ถามจริงที่แสดงออกว่าเป็นคนดีนี่เสแสร้ง? ดูเหมือนจะไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นเลยนอกจากตัวเองนะ คนแบบไหนกันแน่เนี่ย
    #482
    1
    • #482-1 Taiipb(จากตอนที่ 45)
      29 เมษายน 2561 / 11:37
      เราก็คิดเหมือนกันเม้นนี้ มีตังก็เป็นคนคิดมากอีก ตอนนี้ก็รู้สึกสงสารคังยูอีก
      #482-1
  8. #481 แมวในนิยาย (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:02

    ทำไมตอนนี้มันน่ารักจัง จอมดูเว้าวอนมากเลยอ่ะ น่ารักชะมัด เปียโนก็เปลี่ยนใหม่ หัวใจก็เริ่มใหม่ ดีไปหมดเลย ฮือออออออออออ~ \\มาบ่อยๆนะก้าบบบบบ รักเรื่องนี้ที่สุด~~

    #481
    0
  9. #480 29052523 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 08:51
    คับๆๆนี้ไปส่งใช่ไหม..หรือหลอกให้ดีใจเฉยๆแล้วอ้อนให้อยู่ต่อ..อิๆๆๆ
    #480
    0
  10. #479 WassanaKimnok (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 07:15
    คำว่างี่เง่าเหมาะกับไวทมากกว่านะ ทำตัวเป็นนางร้ายเลย มีตังมั่นใจในตัวจอมทัพได้แล้วลูกหนูจะได้มีความสุข
    #479
    0
  11. #478 CHOMPOO_XM_MS (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 06:32
    งืออ มีตังหนูเชื่อแล้วรึยังลูก  ส่วนไวท์ก็...นะ ไปเถอะ 
    #478
    0