My Little Heart ปิ๊งรักนายพระรอง

ตอนที่ 36 : หลบหน้า (พาร์ทจอมทัพ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    19 มี.ค. 61

หลบหน้า

         

          เกือบสามวันหลังจากที่ผมไปรอมีตังที่บ้าน แวะไปหาพ่อแม่หรือจะโทรหา เขาก็ไม่ยอมออกมาเจอหน้าผมเลย พ่อแม่ก็บอกแค่มีตังกลับบ้านมาและเก็บเสื้อผ้าไปนอนบ้านเพื่อน ผมพยายามไปหาที่เขาที่ห้องเรียนก็ไม่เจอ ทุกคนพยายามปิดบังผมว่ามีตังอยู่ไหน และมีตังกำลังหลบหน้าผม ยิ่งผมไม่เจอหน้าเขาเท่าไหร่ผมก็รู้สึกร้อนรนใจมากเท่านั้น

          มึงจะไปไหนว่ะไอ้จอมทัพไอ้โฬมที่เดินตามผมพยายามถาม มือก็กดโทรศัพท์รัวๆ ผมไม่ได้ตอบครับผมเดินไปตามทางเดินเรื่อยๆ ในเมื่อไปดักรอแล้วไม่เจอ ผมก็โดดเรียนไปดูเลยดีกว่า ตารางเรียนของมีตังผมรู้หมดและมันทำให้ง่ายขึ้น ถ้าเขาไม่ได้ไปทำกิจกรรมที่ไหนนะ

          เฮ้...นายทั้งสองคนนะ!!”ผมหยุดหันไปมองต้นเสียงใสที่ดังมาจากด้านหลัง พี่ริทวิ่งหอบมาอยู่ดักหน้าพวกผม

          ครับ?”

          จะไปไหน!”

          ผมมีธุระจะไปตึกเด็กทุนครับผมพูดก่อนจะก้มหัวขอทางพี่เขา ในฐานะเขาเป็นประธานของตึกผม ผมก็ต้องเคารพเขาหน่อย

          ฉันไม่ให้ไป!”ผมมองคนตรงหน้าที่จ้องหน้าผมสลับกับกดโทรศัพท์ไปด้วย จะให้ผมเสียมารยาทก็ได้นะ ผมเริ่มสงสัยอะไรบ้างอย่างล่ะ

          หมับ!ผมดึงโทรศัพท์ของพี่ริทมาโดยไม่ได้ฟังเสียงโวยวายของพี่แกเลย มือผมเลื่อนอ่านไลน์ที่พี่ริทส่งให้พี่โตโน่ก็ถึงบางอ้อครับ ผมรู้แล้วทำไมผมถึงหามีตังไม่เจอ

          ผมขอพูดอะไรกับพี่หน่อยนะครับ

          อ่า..คือ..

          อย่าคิดว่าเป็นประธานแล้วผมจะไม่กล้าทำอะไร ทั้งพี่และแฟนพี่

          ไอ้จอมทัพมึงใจเย็น

          ตุบ!! ผมปาโทรศัพท์ลงพื้น ข้อความเตือนว่าผมไปรอมีตัง ผมรออยู่ที่ไหน อะไรยังไงถูกเขียนส่งให้ทางพี่โตโน่ และนั้นทำให้ผมรู้สึกโกรธขึ้นมาทันที มีตังเป็นอะไร คิดอะไรอยู่ ทำไมต้องหลบหน้าผมด้วย

          กลับเถอะไอ้โฬม

          อ้าว..มึงไม่ไปที่นั้นแล้วเหรอ

          ส่งข้อความคาบข่าวไปแล้วกูคงเจอหรอกผมส่งสายตาไม่ได้เป็นมิตรให้คนที่ตัวสั่นอยู่ตรงหน้ามองโทรศัพท์ตัวเองอย่างอึ้งๆ

          ใจเย็นดิว่ะ มึงไม่เคยเป็นแบบนี้นี้หว่า อะไรเขาสิงมึงเนี่ย!”

          ......ผมไม่ตอบเดินหันหลังไปทางตึกเรียนที่ผมเดินออกมา ไม่แม้จะสนใจคนรอบข้าง หลบได้หลบไปครับ

          คนที่มองดูเหตุการณ์ต่างพากันหลีกทางให้ร่างสูงสองคนให้เดินผ่านไป ใบหน้าที่ดูเกรี้ยวกราดจนคนรอบข้างหวาดกลัวทำให้ริทประธานรุ่นไปไม่ถูก เขาไม่เคยเห็นจอมทัพหนุ่มมาดนิ่งและมีเหตุผลที่สุดเป็นแบบนี้มาก่อน

          ร่างบางก้มเก็บโทรศัพท์มองดูแชทที่เด้งขึ้นมา ในแชทเป็นข้อความที่เขาไม่ได้เขียนแต่เป็นคนที่เดินจากไปเมื่อกี้นี้ ฝากบอกมีตังด้วยนะครับ ผมอยากเจอ

          โอ้ยยยยยย!!”

          คุณแฟน!!!”ริทหันไปมองใบหน้าที่ดูจะตกใจมากของแฟนตัวเอง โตโน่ที่วิ่งมาและตามมาด้วยเพื่อนๆใบหน้าที่พร้อมมีเรื่องนั้นอีก แห่มาทำสากอะไรเยอะแยะ ริทคิดในใจ

          อะไร?”

          เป็นอะไรหรือเปล่า พวกไอ้จอมอยู่ไหน มันทำอะไรคุณแฟนเปล่ามือหนาจับตัวริทหันไปมามองดูร่องรอยตามร่างกาย

          โอ๊ย!!หยุด!!”

          “-3- ก็คนเป็นห่วง

          ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย!”

          แล้วไอ้คนที่ส่งข้อความมาล่ะ

          กลับไปล่ะ

          ชิ!อยากจะต่อยหน้าหล่อๆของมันสักทีโตโน่ทำท่าชกลมอย่างกวนๆ

          อย่าแกว่งเท้าเลย แค่นี้มีตังก็ลำบากใจจะแย่

          “-3-”

          แล้วดีขึ้นหรือยัง

          ก็ยิ้มได้แล้วล่ะ

          อืม

ขอบคุณน้าคุณแฟนที่ช่วย

          “- -”

          เดี๋ยวเลี้ยงขนม

          พอๆกลับไปเรียนไป

          “จ้า...มีอะไรก็แชทมานะโตโน่ยกมือบายๆแฟนก่อนจะยกพวกกลับไปยังตึกเรียนของตัวเอง ริทมองตามก่อนะถอนหายใจยาวกับความเรื่องน่าปวดหัวพวกนี้ โทรศัพท์ฉันนนน!!!

          หลังเลิกเรียนจอมทัพพุ่งตรงไปที่รถคันสวยของตัวเอง โดนเขาไม่รู้เรื่องเลยว่ามีร่างบางของใครบ้างคนแอบมองเขาอยู่ มองจนรถนั้นผ่านไปเขาถึงได้เดินออกมา มีตังหนุ่มหน้าสวยถอนหายใจเดินออกจากมหาลัย มือบางกดแชทบอกเพื่อนๆที่เป็นห่วงเขา

          ปลอดภัยไปอีกวัน

          มีตังเดินไปตามทางรั้วมหาลัยเพื่อไปขึ้นรถไฟฟ้าของฝั่งตรงข้าม เท่าบางเดินไปเรื่อยเปี่อยเพราะรู้ดีว่าจอมทัพคนที่เขาหลบหน้าต้องไปหาที่บ้านแน่นอน รถไฟฟ้าจอดหยุดที่สถานีมีตังมองคนที่เยอะก่อนจะตัดสินใจปล่อยให้มันผ่านไป ยิ่งรอนานเท่าไหร่ผู้คนที่ได้เวลาเลิกงานก็เยอะ

ขึ้นเรื่อยๆ ร่างบางตัดสินใจขึ้นเมื่อรถไฟฟ้าผ่านไปเกือบสี่ขบวน คนจำนวนมากเบียดดันกันเข้ามามากมายเพื่อจะรีบกลับบ้าน มีตังเดินไปยืนพิงอยู่ตรงรถไฟฟ้ามือบางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูอะไรเรื่อยเปื่อยโดยไม่ได้สนใจคนรอบข้างที่เบียดเข้ามาเรื่อยๆเมื่อจอดรับแต่ละสถานี

          หลบหน้าฉันทำไมเสียงเข้มที่คุ้นเคยทำเอามีตังหันขวับไปด้านข้างๆ จอมทัพที่ยืนกอดอกพิงกำแพงมองเขาอย่างโกรธๆ มีตังเบิกตาโตก่อนจะดันตัวเองเพื่อจะหนีคนข้างๆแต่ก็ไม่เป็นผล จอมทัพตัดมาที่ข้างหน้ายกมือสองข้างกั้นไม่ให้มีตังหนีเขาไปไหน

          ขอทางด้วยผมจะลง

          คุยให้รู้เรื่องก่อน

          .....ใบหน้าหวานจ้องไปยังคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจว่าจะมายุ่งกับเขาทำไม มีตังพยายามดันอกของคนตรงหน้าให้ออกห่างจากตัวเขา แต่คนที่เพิ่มเข้ามาในรถไฟฟ้ากับเบียดให้จอมทัพเข้าหามีตังจนหน้าของร่างบางซบที่อกคนตรงหน้า

          หลบหน้าฉันทำไมเสียงที่กระซิบอยู่ข้างหูทำเอามีตังใจเต้นแรง กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆบนเสื้อผ้ากับอุณหภูมิอุ่นของคนตรงหน้าทำให้เขารู้ตัวเลยว่าเขา คิดถึง

          จะมายุ่งกับฉันทำไม

          ......

          ไวท์กับคังยูเลิกกันแล้วนี้

          ......

          ทำไมไม่กลับไปคบกันล่ะ

          ฉันบอกหรือไงว่าจะกลับไปคบ

          แต่นี้มันเป็นโอกาสที่ดี...

          อยากให้ฉันไปคบกับไวท์มากเลยหรือไง

          ใช่!!!”เสียงมีตังดังจนคนรอบข้างเริ่มมอง ตัวของจอมทัพบังมีตังไว้จนมิด คนที่อยู่บนรถไฟฟ้าตกใจชะโงกมองดูร่างบางที่ก้มหน้าก้มตาอยู่

          นายนี้มันปากแข็งจริงๆ

          ......

          หลบหน้าฉันมา3วัน คิดว่าฉันควรทำยังไงกับนายดี

          จะทำบ้าอะไรเนี่ย!!”มีตังกัดฟันพูดกับคนตรงหน้าที่ก้มลงมาให้หน้าเขากับร่างบางตรงกัน ในระยะเกือบที่ไม่เหลือช่องว่าง

          แค่อยากเห็นหน้าใกล้

          ใกล้เกินไปแล้ว!!ไม่อายคนบนรถไฟเลยหรือไง ไปไกลๆ!!”

          ไม่

          นายจอมทัพ!!”

          ทำไมครับ?”

          ฉันยอมคุยดีๆก็ได้ เอาหน้าไปที่อื่น!!”

          ก็เขาเบียดมา

          นายก็หันหน้าไปที่นี้สิ มันจะโดนแก้มฉันอยู่แล้ว!!”มือบางพยายามปิดหน้าตัวเองเพื่อป้องกันไม่ให้จมูกโด่งคมสันนั้นจิ้มโดนหน้าเขาได้

          หึ!”

          ชอบใจที่ได้แกล้งฉันหรือไง

          ก็เปล่า

          ......

          ฉันมีความสุขต่างหากที่ได้เห็นหน้านาย

          “O/////O”

          คิดถึงเสียงที่แผ่วเบาที่มีคนเดียวที่ได้ยิน มีตังได้แต่เบือนหน้าหันไปทางอื่นใบหน้าที่แดงระเรื่อบ่งบอกว่าเขาติดกับดักของคนตรงหน้าเรียบร้อย

          รถไฟฟ้ายังคงเลื่อนจอดไปแต่ละสถานีส่งคนจำนวนมากให้กลับบ้าน จอมทัพจับมือร่างบางให้ไปนั่งไม่ได้อายหรือเขินคนที่อยู่บนรถไฟฟ้าเลย โดยมีร่างบางที่เอาแต่ก้มหน้าเดินตามมาอย่างว่านอนสอนง่าย เพราะคำขู่ที่คนตัวใหญ่ขู่ไว้ ถ้าเขาหนีแล้วคนตัวใหญ่จับได้เขาจะโดนจูบตรงนั้นและเวลานั้นเลย ซึ่งมีตังไม่สามารถเสี่ยงตายแบบนั้นได้

          คิดมากเรื่องฉันกับไวท์ทำไม

          ......

          เค้กก็ยังทำไม่เสร็จ หนีหายไปกับคนอื่น

          เต๋าไม่ใช่คนอื่น

          จะเถียงให้ได้ใช่ไหม!”

          ......

          แล้วหลบหน้าฉันอีก

          นายก็มีไวท์อยู่แล้วนี้

          นี้ฉันยังแสดงออกไม่พอใช่ไหม

          ......

          ว่าฉัน...

          ถึงแล้ว!!”

          มีตัง

          ปล่อยฉันจะลง!!”

          ......

          ...ปล่อย!!”

          ......มือบางสะบัดออกจนหลุดรีบวิ่งไปที่ประตูที่กำลังปิด จอมทัพไม่ได้ตามมาเขานั่งมองร่างบางที่วิ่งหนีเขาไป

          นายจะหนีความจริงทำไม...ฉันรุกขนาดนี้ยังไม่รู้อีกหรือไงว่าฉันจริงจังกับนาย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #381 แมวในนิยาย (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 06:20
    คิดถึงจริงๆด้วย ทั้งจอมทัพคิดถึงมีตังค์และเค้าคิดถึงไรท์เลย ฮือออออออออ กลับมาแล้วววววว ไรท์จ๋าาาาาาาา \\น้ำตาท่วม
    #381
    0
  2. #377 Nam (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 22:43
    โอ้ยยยยย คิดถึงที่สุดเลยยยยยย

    รุกเต็มที่ไปเลยจอมทัพ ทำให้มีตังเชื่อใจให้ได้ว่าตัดไวท์ได้แล้วจริง
    #377
    0
  3. #376 RRayrai (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 19:15
    ฮืออออคิดถึงจอมทัพมีตังคิดถึงไรท์อ่าาาารีบๆๆมาต่อนะคะสู้ๆค่ะ :)
    #376
    0
  4. #375 yui (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 15:09
    คุณจอมคะ ก็ใครจะไปรู้คะ ก็ทำเหมือนยังมีใจให้ไวท์อยู่ แอบไปหากัน เปียโนก็เก็บไว้ ใครแตะไม่ได้
    #375
    0
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  6. #371 เพื่อนฉัน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:35
    เขินนนน
    #371
    0
  7. #370 FahSida (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:27
    เป็นจอมทัพเราก็คงหงุดหงิดนะที่เรื่องส่วนตัวกลายเป็นสาธารณะไป แล้วไหนจะคนที่เข้ามายุ่งอีกตะปึดตะปือทั้งที่ไม่สนิทอีกนะยิ่งน่าหงุดหงิด ถึงจะสงสาร ไม่ชอบใจแค่ไหนก็ไม่ควรยุ่งเรื่องเขาป่าว แนะนำกับรับฟังก็พอมั้ง
    #370
    0
  8. #369 Phuthita1999 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 09:35
    งุยยย เขิน แต่ทำมีเสียใจ ก็ต้องง้อแหละเนาะ
    #369
    0
  9. #368 Mint'm (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 09:00
    แมะทำเค้าเจ็บมาเยอะ แค่นี้ยังไม่พอหรอกจอมทัพเข้าใจมีตังเเหละ แต่ก็เอาใจช่วยจอมทัพนะ
    #368
    0
  10. #367 Tannatos Orcus (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 08:21
    ทำเขาเสียใจมาเยอะก็พยายามหน่อยนะจอมทัพ
    #367
    0
  11. #366 29052523 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 08:02
    จะรู้ได้ไงว่าตัดใจได้จริง...ก็ไม่มั่นใจ..ทำแค่นี้คิดว่าจะเชื่อเหรอ...
    #366
    0
  12. #365 machi0776 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 07:55
    งื้อ จอมทัพรุกแร้วว
    #365
    0
  13. #364 0948788739 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 07:52
    สู้ๆน่ะค่ะ ไรท์
    #364
    0
  14. #363 Darkness in mind you (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 07:35
    จอมรุกมีตักแล้ววว อย่าทำมีตังเสียใจนะ
    #363
    0