My Little Heart ปิ๊งรักนายพระรอง

ตอนที่ 1 : นายน้อย (พาร์ทมีตัง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    5 พ.ย. 60

นายน้อย (พาร์ทมีตัง)


 

          อ๊ากกกกกกกกกก><”ในห้องเล็กๆที่เต็มไปด้วยโปรเตอร์ดาราเกาหลีมากมาย เสียงหนังฉายไปพร้อมกับร่างบางที่นอนบิดไปมาจ้องมองหนังเหมือนว่าตัวเองเป็นหนึ่งในนักแสดงเรื่องนั้น หนุ่มน้อยเอาหมอนมาปิดกั้นเสียงไม่ให้คนข้างห้องของตัวเองได้ยิน

          ก็อกๆๆๆ ก็อกๆๆๆ มีตัง!!”

          “O_O!”หนุ่มน้อยรีบปิดโน๊ตบุ๊คลงจนทั้งห้องเกินความมืด ร่างบางยันตัวเองลุกขึ้นไปเปิดประตูเขาพยายามทำหน้าตางัวเงียแสดงละครให้ผู้เป็นแม่เชื่อว่าเขานอนแล้ว

          ....

          “ห๊าวววววแม่มีอะไรเหรอครับ ผมนอนไปแล้วเนี่ย

          ปั้ก! “โอ๊ยแม่ ผมเจ็บนะ

          “อย่ามาแสดง!! ฉันได้ยินเสียงแกโหยหวนอยู่เลย รีบนอนได้แล้วพรุ่งนี้มีเรียนวันแรกไม่ใช่หรือไง!”มีตังยู่ปากมองแม่มือบางก็พรางลูบหัวตัวเองเพราะหนังสือสวดมนต์ของแม่ที่พึ่งฟาดหัวเขาไปไม่นาน

          อีกสองตอนไม่ได้เหรอแม่ครับ

          “เลือกเอาระหว่างหนังน้ำเน่ากับอนาคตแก แกจะเลือกอะไร

          “เลือกหนังเอ้ย ไม่ใช่แม่ไม่ใช่มีตังยกมือห้ามหนังสือที่กำลังพุ่งมาหาเขา เลือกอนาคตอันอับเฉาและเน่าเหม็น!”

          “ก็บอกแล้วไงว่ามหาลัยนั้นมันดี

          “เหอะ..ผมไปนอนดีกว่า

          “เหอะ!ให้นอนจริงเถอะ ไอ้ลูกบ้า!”

          “- -”แอ็ด..ขออีกสองตอนนะแม่!” ปัง!ผมรีบเด้งตัวออกจากประตูเสียงเคาะประตูดังไปสักพัก ผมปล่อยให้แม่โวยวายไป บังคับผมมาทั้งชีวิตแล้วนะ ตามใจผมเรื่องหนึ่งไม่ได้หรือไง

          กูจุนเพียวกึมจังดี มีตังมาแล้ววววผมโดดขึ้นเตียงเปิดดูหนังต่อ พรุ่งนี้ผมต้องไปเรียนเป็นวันแรก ผมไม่รู้เลยว่าหลังจากวันนี้ไปชีวิตผมจะต้องไปเจอกับเรื่องบางเรื่องที่เหมือนกับในซีรี่ย์ที่ผมชอบดูและมันทำให้ชีวิตที่เคยสงบสุขของผมต้องเดินผ่านความน่ากลัวที่เรียกว่ามหาลัย!!

 

………………………………………………………………………………………………………………………………………….

          แสงพระอาทิตย์ส่องฉายไปทั่วห้อง ร่างบางนอนขดตัวอยู่ในนิทราอันแสนสงบสุข เสียงฝีเท้าดังขึ้นเรื่อยๆโดยที่เขาก็แทบจะไม่รู้ตัว

          ปัง!!!!”

          “อื้อ

          “ปัง!!!ปัง!!!”

          “โอ้ยยยยผมจะนอนครับแม่!”

          “ไอ้มีตัง!!!เปิดประตู!!”

          “อื้อออออ

          “วันนี้ไปเรียนวันแรกนะไอ้ลูกบ้า แม่แกเตรียมไม้แขวนรออยู่ข้างล่างแล้ว!!”

          “อื้อ..พ่อ...O_O!!”พรวดดด!!ร่างบางเด้งตัวจ้องไปที่นาฬิกาเรือนเก่าที่ตอนนี้หยุดนิ่งไม่ขยับไปไหน เมื่อคืนยังขยับวนไปมาอยู่เลย โอ้ยยยย กี่โมงแล้วว่ะเนี่ย ร่างบางพรางคิดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่องดู 7.45 อ๊ากกกกกก><

          “อ๊ากกกกก!!สายแล้ววววว

          “โอเค ตื่นแล้วใช่ไหม พ่อรอกินข้าวกับแม่แกข้างล่างนะ เร็วๆละ ไม้แขวนจะเปลี่ยนเป็นไม้กวาด!”

          “โห้พ่ออ้ะผมถีบผ้าห่มออกจากตัววิ่งตรงไปที่ห้องน้ำอย่างจรวด ผมว่าเร็วกว่าจรวดอีกครับ วันนี้วันเปิดเทอมวันแรก และเป็นวันที่ผมตื่นสายตั้งแต่ครั้งแรก ไม่คิดว่าซีรี่ย์เมื่อคืนที่บอกว่าสองตอนจะปาถึงตอนจบ ผมจำได้ว่าผมดูไปเรื่อยๆและมันก็วูบไปเลย ผมว่าผมเปิดไว้ให้มันดูผมหลับแทนแน่ๆ เห้ออออไอ้มีตัง วันแรกก็เอาเรื่องเลยนะแก!!

          “แม่บอกแล้วใช่ไหม!!”

          “อ่า..T^Tแม่ครับบบบบผมเดินลงมาจากห้องก็โดนแม่ดักดึงหูผมทันที มือแม่บิดหูผมและอีกข้างก็จิ้มนิ้วแทงหัวผม พ่อที่นั่งอยู่ที่โต๊ะได้แต่หัวเราะเยาะเย้ยผม แม่ใจร้าย พ่อด้วย!!

          “ไปเลย ไม่ต้องกินข้าว

          “อ่าT^Tแม่ครับผมหิว

          “นี้จะแปดโมงครึ่งแล้วนะ!! กินหนังเกาหลีอะไรนั้นของแกไปแล้วกัน!!”

          “พ่อครับบบ

          “เรื่องนี้ขอไม่ยุ่ง!”

          “T^T”

          ปัง!แม่ดันผมและโยนกระเป๋าผมออกจากประตูบ้านปิดประตูใส่หน้าผมทันทีโดยผมยังไม่ได้เอ๋ยอะไรออกมา ผมแค่ตื่นสายแค่นิดเดียวเอง ทำไมแม่ถึงไม่ยอมให้ผมกินข้าวเช้าอ้ะ ผมหิววววว ผมเดินออกจากบ้านเรียกว่าหมดอาลัยตายอยากมากครับ ปกติผมจะได้กินข้าวแต่แม่เขาโกรธผมจริงๆ มหาลัยก็อยู่ใกล้แค่นี้เอง ขึ้นรถไฟฟ้าไปสี่ห้าสถานี มันทันอยู่แล้วละครับ แม่ใจร้ายยยยโกรธผมเรื่องเมื่อคืนแล้วมาลงตอนเช้า ฮึ่ม!!

          ผมขึ้นรถไฟฟ้าที่แออัด กว่าจะหาทางออกจากขบวนรถได้ทำผมเหนื่อยเลย หมดแรงครับข้าวเช้าไม่ได้กินด้วย ผมเดินมาทางเดินที่มหาลัยผมอยู่ บรรยากาศก็ดีครับ เด็กที่อยู่มหาลัยเดียวกับผมเดินสวนไปเยอะเลย เอ๊ะ ไม่ได้เดินสวนครับ เขาวิ่งผ่านผมไปอย่างเร็ว และไม่ใช่แค่คนเดียวมาเป็นกลุ่มบ้างเดียวบ้าง หน้าตาแต่ละคนดูรีบนะครับ นี้แค่8.55เองนะครับ ผมดูนาฬิกาตลอด พวกเขารีบไปไหนกันเนี่ย …..

          “เห้ย...หลบไอ้หน้าตี๋ผมมองคนที่ตะโกนอยู่ด้านหลัง มันบอกผมให้หลีกทางมันครับ ผมก็ทำตามอย่างตกใจ หน้าตาตื่นเหมือนว่าจะเกิดอะไรขึ้นในรั้วมหาลัยนั้นแหละ

          ไม่รีบหรือไง ประตูรั้วจะปิดแล้วนะ!!!>O<”

          “มันปิด9โมงครึ่งไม่ใช่เหรอ!!>O<”ผมเริ่มก้าวเท้าวิ่งตามไอ้หน้าเด๋อนั้นที่มันบอกให้ผมหลีกทางมัน มันหันมามองผมส่ายหัวมองผมอย่างชั่งใจ

          นั้นประตูอีกฝั่งโว้ย ของเราเด็กทุนปิด9โมง

          “แต่นี้9โมง 1นาทีแล้วนะผมวิ่งไปด้วยก้มมองดูนาฬิกาในมือถือไปด้วย

          แอ๊ดดด!!โครม!! โอ้ย!!”ผมชนเข้ากับร่างสูงของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่พึ่งลงจากรถที่ข้างฟุตบาท เขาและผมล้มไปพร้อมกันคนละทิศคนละทาง ส่วนไอ้หน้าเด๋อมันวิ่งหายลับไปกับประตูที่ปิดลงช้าๆ ผมจ้องคาดโทษไปที่คนที่โผล่มาขวางทางผม ผู้ชายใส่แว่นดำสองสามคนลงจากรถรีบมาพยุงผู้ชายชุดนักศึกษา พวกนั้นจ้องผมอย่างโกรธแค้น ผมไม่ผิดนะไอ้บ้านี้ลงจากรถไม่ดูผมเอง

          จัดการมัน มันทำนายน้อยเจ็บ!”

          “O_O++เดี๋ยวนะครับผมตั้งการ์ดแปป ผมยันตัวขึ้นถอยหลังตั้งหลักกำมือชูกำปั้นมองไอ้ชุดดำสองสามคนที่กำลังเดินตรงมาหาผม อะไรกันแค่ชนเจ้านายของพวกนี้ถึงกับจะทำร้ายผมเลยเหรอเกินไปหน่อยแล้วนะ คิดว่าผมไม่สู้คนเหรอ!!

          ไม่ต้อง!”

          “แต่ว่านายน้อย

          “บอกว่าไม่ต้องไง!”

          “ครับ

          “กลับไปได้ละผมมองพวกชุดดำที่ก้มหัวให้เด็กผู้ชาย นายน้อยผิวเข้มจ้องผมนิ่งสายตาที่ไม่ได้สื่ออารมณ์เข้าเดินผ่านผมไปโดยไม่สนใจอะไร หน้าคมเข้ม ตัวสูงนั้น ทำผมขนลุกมากเลยครับ

          เฮ้ย...ไอ้เด็กใหม่ตรงนั้นอ้ะผมละสายตาจากนายนั้นมองไปที่ประตูที่ปิด มีเด็กผู้ชายสี่ห้าคนที่กำลังยืนมองผม เขากวักมือเรียกผม ผมปัดเศษฝุ่นเดินไปตรงนั้นอย่างว่านอนสอนง่าย

          เกือบตายแล้วนะ ดีที่เป็นจอมทัพ

          “หา..อะไรตายๆ เกือบๆ เหรอ

          “เออ...ชั่งเหอะ ไปด้วยกันไหมประตูทางนี้ปิดแล้ว

          “ไปไหนอ้ะผมมองพวกนี้อย่างสงสัย

          ก็หาทางเข้ามหาลัยดิหนึ่งในนั้นตอบ และหันหลังเดินพากันไปตามทางเดิน ผมทำได้แค่ตามพวกเขาไปครับ กลับบ้านก็โดนแม่เล่นงานดิ ตามๆเขาไป เขาบอกจะพาเข้ามหาลัยนี้ ดีเหมือนกันผมจะได้ไม่โดนทำโทษคนเดียว หลายๆคนดีกว่าคนเดียวเสมอครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

636 ความคิดเห็น

  1. #541 na2539 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 23:19
    เข้ามอวันแรกก็สายซะแล้วนายเอกเราจะรอดมั้ยเนี่ย
    #541
    0
  2. #503 baekbow (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 08:25
    โถ เข้ามอวันแรกก็สายเลย แถมเกือบได้กินทีนไปอีก ฤกษ์ไม่ดีสินะเนี่ย
    #503
    0
  3. #111 ลายหมึก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 12:56
    น่าสนใจ น่าสนุกจัง
    #111
    0
  4. #42 Delphinium 143 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 17:07
    น่าสนุกนะค่ะยังไงมาต่อเร็วๆเน้อ
    #42
    0
  5. #22 เพื่อนฉัน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 21:22
    รีบมาต่อน้ะค่ะชอบ
    #22
    0
  6. #21 มาตัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 17:53
    อย่าทำไรน้องนะ...จอมทัพ....
    #21
    0
  7. #20 Mint'm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 08:14
    หว้าจบล๊าววววววว...รีบมาต่อนะคะไรท์
    #20
    0
  8. #19 Zick@Home^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 07:22
    จอมทัพที่ไม่เล่นงานตอนนี้ กลัวว่าจะเก็บไว้จัดชุดใหญ่ที่หลังอ่ะดิ
    #19
    0
  9. #18 คนโสด ความเหงาและลมหนาว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 01:38
    มาต่อไวๆนะค่าาาาา รอๆค่ะ
    #18
    0
  10. #16 FONNNM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 00:05
    มาแล้วว คิดถึงไรท์ไรจัง 555
    #16
    0