Unconditional love เรารักกันมานานแล้ว ไม่รู้หรอ?

ตอนที่ 2 : O N E

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 เม.ย. 59

     ครับผม ‘ยุนดูจุน’ ลูกชายของคนโตที่รับหน้าที่ตำแหน่งดูแลน้องชายคนล่ะแม่อย่าง ‘ยังโยซอบ’ เวลาแกล้งโยซอบแม่งเป็นไรที่โครตสนุก ผมแกล้งโยซอบตั้งแต่เรายังเป็นเด็กๆ เรามักจะทะเลาะ ด่ากันอยู่ตลอด ตั้งแต่เล็กๆ จนตอนนนี้ แต่ถึงเห็นโยซอบเป็นเด็กร่างเริง จริงๆแล้วโยซอบมีเรื่องฝังใจนะครับ ย้อนกลับไป 16 ปี โยซอบเพิ่งจะ 5 ขวบ วัยกำลังหัดพูดทีเดียว ผมในตอนนั้นเพิ่งจะ 8 ขวบได้ พวกเรา พ่อแม่ลูก 5 คน กำลังเดินทางไปเที่ยวกันต่างจังหวัด พักผ่อนในวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ด้วยความที่คุณพ่อของผม ห่วงงาน มีงานด่วนในวันนั้น จึงต้องรีบตีรถกลับ แต่ดันโชคร้าย ในขณะที่คุณพ่อของผมกำลังตีรถกลับด้วยความเร็วสูง รถบรรทุกวิ่งย้อนศร ทำให้เกิดอุบัติเหตุชนกัน อุบัติเหตุครั้งนั้น ก็ได้พรากทั้งคุณแม่ของผมและโยซอบไป และนับจากวันนั้น ทำให้โยซอบกลายเป็นเด็กมีปัญหาทางด้านจิตใจ ไม่พูดกับใครเป็นเวลาเกือบ 2 ปี และคิดว่าคุณพ่อไม่รักเขา คุณพ่อรักแต่งาน และยังคงฝังใจจนถึงทุกวันนี้ แล้วทำไมโยซอบถึงยอมพูด และกลายเป็นเด็กร่างเริงแจ่มใส ยิ้มง่ายอย่างทุกวันนี้หรอครับ คงเพราะผมมั้งครับ แต่ส่วนนึงก็มาจากสัญญาที่ผมเคยให้ไว้กับคุณแม่ทั้ง 2 ท่านน่ะครับ ในวันเกิดโยซอบครบรอบ 4 ขวบ พวกท่านทั้ง 2 เคยขอให้ผมรับปากว่า จะดูแลโยซอบให้ถึงที่สุด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าให้น้องร้องไห้ ในฐานะพี่ชาย ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุดทั้งสำหรับผมและโยซอบ ผมเป็นคนที่คอยดูแลโยซอบมาตลอด เพราะโยซอบมีอาการต่อต้านคุณพ่อมาโดยตลอด จึงต้องเป็นผมที่ดูแลโยซอบ คุณพ่อก็เข้าใจนะครับ ท่านก็รู้สึกผิด ท่านคิดเพียงว่า เวลาผ่านไป จะทำให้โยซอบเข้าใจอะไรมากขึ้น แต่ถึงเวลาจะผ่านไปเท่าไร โยซอบก็ยังคงฝังใจกับเรื่องวันนั้นไม่เปลี่ยนแปลง

ถึงคุณพ่อจะแต่งงาน 2 รอบ ผมและโยซอบจะมีแม่ 2 คน นั่นก็ไม่ได้ทำให้ครอบครัวของเราขาดความอบอุ่น หรือทะเลาะ แตกแยกอะไรเลย คุณแม่ทั้ง 2 ต่างให้ความอบอุ่นทั้งกับผมและโยซอบที่เท่ากัน ให้ความรักมาตลอด ไม่มีความลำเอียง เพราะเหตุนี้มั้งครับ ทำให้ครอบครัวของเราไม่มีปัญหาอะไรและมีความสุขดี การที่ทั้งผมและโยซอบมีแม่ 2 คน ไม่ได้ทำให้เป็นปมอะไรเลย ทั้งผมและโยซอบ ต่างมีวัยเด็กที่สดใส มีความสุขร่าเริง เหมือนเด็กทั่วไป จนถึงวันที่แม่ทั้ง 2 จากผมและโยซอบไป

เวลาผ่านไปไม่นานโยซอบที่ถูกพี่ชายตัวเองกอดเอวรั้งไว้ ขณะที่ตัวเองกำลังกินข้าวพร้อมใบหน้าที่บ่งบอกว่าตนเองนั้นไม่พอใจ แย้งขึ้นเมื่อเส้นสปาเก็ตตี้เส้นสุดท้ายเข้าไปอยู่ในปากเล็กๆของโยซอบ ดูจุนที่นั่งมองน้องตัวเองกิน ภาพตรงหน้าเขาทำให้เขายิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว นี่แม่งจะ 22 แล้วจริงหรอว่ะ โครตเด็กน้อยเลยว่ะ ดูจุนได้แต่บ่นถามตัวเองคนเดียวในใจ

“อิ่มแล้วฮะ/เลอะเทอะว่ะ” ทั้งดูจุนและโยซอบเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ดูจุนเอื้อยมหยิบทิชชู่ เช็ดมุมริมฝีปากด้านซ้ายของโยซอบ โยซอบนั่งเฉยๆ ยอมให้ดูจุนเช็ดโดยไม่ขัดขืนอะไร เพราะความเคยชิน หลังจากคราบซอสมุมปากโยซอบหายไป ร่างบางยกนมดื่ม ตามด้วยน้ำเปล่า

“ลุกได้ล่ะ ขาจะหักล่ะ เด็กอ้วนเอ้ย” ดูจุนเอ่ยขึ้นพลางลุกเก็บบจาน

“ใครอ้วนฮะ!” โยซอบที่ได้ยินคนโตกว่าอุทานงั้น จึงรีบแย้งขึ้นทันที

“ไม่ใช่เรา แล้วจะใครว่ะ อ๋อลืมไป ฉายาใหม่ แฟนเก่าลีจุนหนิ” ดูจุนยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันไปล้างจานต่อ

“พี่ดูจุน!!”

“ว่าไง เรียกมันอยู่นั่นแหละ กลัวลืมชื่อหรอไง” ดูจุนที่เพิ่งล้างจานเสร็จหมาดๆ ไม่รอช้า เช็ดมือหนา ถอดผ้ากันเปื้อน หันไปยิ้มตาหยีที่แฝงความกวนประสาทให้คนตัวเล็ก

“ไม่ลืมหรอกฮะ โย ยังไม่แก่!!” ไม่เพียงพูดอย่างเดียว โยซอบแลบลิ้นใส่คนเป็นพี่ด้วยความทะเล้น ดูจุนเห็นกริยาคนตัวเล็ก จึงเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และโน้มหน้าเข้าใกล้โยซอบจนปลายจมูกห่างกันไม่ถึงคืบ

“ครับ แฟนเก่าลีจุน” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฎขึ้นบนในหน้าดูจุน ไม่รอช้าใช้มือหนา ปาดลิ้นคนตัวเล็กและย้อนกลับบนหน้าคนตัวเล็ก

“พี่ดูจุน!!!!!” คนตัวเล็กโวยวายที่ถูกพี่ชายแกล้ง ดูจุนหัวเราะลั่น เมื่อเขาได้แกล้งโยซอบสำเร็จอีกครั้ง

“เรียกมันอยู่นั่นแหละ วันหลังเรียกชื่อเต็มๆเลยดิ” สิ้นสุดประโยค ดูจุนยังคงหัวเราะต่อ ต่างจากคนตัวเล็กที่หน้ามุ่ย

“สกปรก!!”

“เอ้า ก็น้ำลายตัวเองป่ะว่ะ” ดูจุนยักไหล่เล็กน้อย พร้อมหยิบกุญแจรถ และเตรียมใส่รองเท้า ในขณะที่ดูจุนก้มใส่รองเท้า โยซอบไม่รอช้า รีบลุกขยี้ผมคนเป็นพี่ ที่เซ็ทไว้อย่างดี กลายเป็นทรงผมราวกลับคนเพิ่งตื่น

“เห้ย!! ทำไรว่ะ วันนี้พี่มีประชุมกับลูกค้ารายใหม่นะเว้ย”

“โอ๋ๆๆ โกรธโยหรอฮะ” โยซอบที่ว่าดูจุนกำลังหัวเสีย จึงรีบเซ็ทผมให้ใหม่ พลางอ้อนขอโทษไปด้วย

“เล่นไรไม่รู้เรื่อง” ดูจุนที่ยืนนิ่งให้โยซอบจัดผมให้ บ่นขึ้นอย่างหัวเสีย

“เสร็จแล้วฮะ บ่นเป็นคนแก่ไปได้ ลืมไปว่าพี่แก่แล้ว” โยซอบยังคงหัวเราะชอบใจ ต่างจากดูจุนที่ดูจะหงุดหงิดอย่างจริงจัง กับทรงผมที่คนเป็นน้องเพิ่งจัดให้ หน้าม้าที่ถูกเซ็ททให้ตั้งเก็บเปิดหน้าผากอย่างเรียบร้อยก่อนหน้านี้ กลายเป็นผมหน้าม้า ปิดหน้าผาก โยซอบที่สังเกตุอารมณ์พี่ชายตัวเองตลอด ก็รู้สึกผิด

     "งื้ออ ก็รู้แล้วว่าผิด ก็ทรงนี้ก็เท่ออก แถมยังดูเด็กลงด้วย เซ็ทอยู่ได้ทรงแก่ๆ เพื่อนโยแซวทุกวัน พี่หรือพ่อมาส่ง" โยซอบพูดเสร็จ ปากเล็กเบ้เล็กน้อย ดูจุนหันมอง แล้วก็ต้องยกยิ้มเล็กน้อย เมื่อเห็นอาการที่ไม่พอใจเล็กน้อยของโยซอบ

     "เออ! เป็นแม่งหมด แต่ก็อย่างว่าแหละนะ คนมันหล่อจะทำไรมันก็หล่อ

     "พี่.." โยซอบไม่ทันจะแย้ง กลับโดนดูจุนห้ามไว้ก่อน

     "พอล่ะ เบื่อเถียงเด็ก ลงไปที่รถได้ล่ะ ไม่อยากสาย" โยซอบยู่ปากเล็กน้อย ก่อนจะเปิดประตูเดินนำดูจุนไปที่ลิฟท์


     ผ่านไปไม่นานมาก 2 คนพี่น้องต่างลงมาที่รถ พร้อมออกไปยังจุดหมายปลายทางที่ทั้งคู่ต้องไป ดูจุนที่ทำหน้าที่ไปส่งโยซอบที่มหาลัยอยู่ประจำ ทันทีที่ขึ้นรถ โยซอบก็คาดเข็มขัดอย่างที่เขาทำประจำ ดูจุนเมื่อเห็นคนตัวเล็กทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย จึงสตาร์ทรถ และขับออกไปยังมหาลัยที่โยซอบเรียนอยู่ทุกวัน ดูจุนปรับแอร์เล็กน้อยเพื่อไม่ให้โดนโยซอบโดยตรง เพราะ โยซอบเป็นภูมิแพ้ ดูจุนที่ขับรถมองทาง หันไปทางโยซอบอีกที ร่างเล็กที่เพิง่จะเซ็ทผมให้ดูจุนใหม่ คนที่เถียงเก่งเป็นที่ 1 นอนซุกผ้าห่ม ที่ดูจุนเตรียมไว้บนรถอยู่ตลอด ร่างบางที่ดวงตาคู่สวย ปิดลงอย่างสนิท เสียงลมหายใจที่เป็นจังหวะเดียว บ่งบอกให้อีกคนรู้ว่าร่างเล็กกำลังหลับ

     "นิดหน่อยก็เอาเนอะ" ดูจุนพูดบ่นคนเดียวเพียงลำพัง ก่อนจะขับรถต่อ กลางคืนไปแดหลับอดนอนมาจากไหนว่ะ มัวแต่ดูไปจุนยงจุนฮยองจุ่นๆไรนั่นล่ะดิ ดูจุตที่ทำได้แต่บ่นในใจ ใช้เวลาไม่นาน ดูจุนก็ขับรถถึงจุดหมายปลายทาง ดูจุนจอดรถ ก่อนจะเอื้อมมือปลดเข็มขัดนิรภัยให้อีกคน และนั่งดูอีกคนที่กำลังหลับ แต่แล้วความสงบก็หมดลงเมื่อคนที่ถูกเฝ้าดู สะดุ้งตื่นมา โยซอบที่สะดุ้งตื่นมา รีบมองนาฬิกาข้อมือ

     "พี่ดูจุน!!! สายแล้วทำไมไม่ปลุกโยล่ะฮะ"

     "เหอะ! อยากนอนดึกทำไมล่ะว่ะ" โยซอบไม่ได้ตอบอะไร แต่รีบลงรถ เข้าตึกเรียน


:ทดลองเชิงเนอะ ขอ 5 เม้นก่อนล่ะกัน เสาร์หน้าเจอกัน ตอนที่ 2 แบบยาวๆเลย ถ้าครบ 5 เม้น

:ตอนหน้าจะได้รู้แล้วว่าชีวิตของทั้ง 2 คนเป็นยังไง ฝากด้วยนะคะ


#underconditionalloveเรารักกันนานแล้ว

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #21 fanyoseop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 07:59
    สนุกค่ะ สู้ๆนะคะไรท์<3
    #21
    0
  2. #8 ชอบจัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 13:41
    น่ารักอ่ะะมีแกล้งกันด้วย พี่น้องจรืงอ่ะป่าวว พี่ดูจุน อิอิ

    ติดตามนะคะ
    #8
    0
  3. #6 ไอ่ กิด ลาดพร้าว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 08:34
    อ่อนโยน อยู่ด้วยกันละอบอุ่นตลอด ผมหน้าม้าของพี่ดูจุน ><
    #6
    0
  4. #5 Noey_Jun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 01:30
    โอ้ยยย คือชอบบ ละมุนละไม ชอบโยซอบที่แกล้งพี่แล้วเซ็ทผมให้พดจง่ะ แงงง ดูจุนนี่ก็แกล้งน้องตลอดเลย ><
    #5
    0
  5. #4 kqxx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 23:46
    กริ๊ดดด ยังน่ารักกันเหมือนเดิมเลย2คนนี้ ชอบบบ สาาาาธุขอให้ครบ5เม้นเร็วๆด้วยเถิดดด
    #4
    0