Unconditional love เรารักกันมานานแล้ว ไม่รู้หรอ?

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 เม.ย. 59

     “เพราะนาย...นายคนเดียว เพราะนายทั้งหมดคนเดียวเลย” เสียงร่างบางที่เพิ่งถูกคนรักบอกเลิกอย่างไม่ใยดีเอ่ยขึ้น ภายในห้องที่ถูกตกแต่งด้วยรูปดาราไอดอลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในประเทศเกาหลี ณ ตอนนี้อย่าง ‘ยงจุนฮยอง’ ร่างเล็กที่ทิ้งตัวลงบนที่นอนที่มีผ้าปูที่นอนสีเหลืองสดใส และตุ๊กตาริลาคุมะนับไม่ถ้วนเป็นของตกแต่ง ได้แต่ถอนหายใจ ปิดเปลือกตาคู่สวย พยายามลืมเรื่องราวทุกอย่างที่ตนได้เจอวันนี้ เวลาผ่านไปร่างเล็กสะดุ้งตื่น มองคนในรูปที่อยู่เต็มฝาผนังห้อง และยิ้มออกมา ราวกับได้กำลังใจอีกครั้ง

“ไม่เป็นไรนะ ยังโยซอบ” ร่างเล็กเอ่ยในขณะที่สายตามองคนในรูปที่อยู่เต็มฝาผนังห้อง ก่อนจะกลิ้งดิ้นไปมาบนเตียง ด้วยความเขินและดีใจ 

“ถ้าพี่จุนฮยองพูดปลอบอย่างนี้ คงลืมไอคนบ้าใจร้ายนั่นได้แล้ว” สิ้นเสียงร่างบาง น้ำหยดใสๆ ก็ไหลออกผ่านดวงตาคู่สวย ยังโยซอบ ที่กำลังเจ็บปวด แต่พยายามฝืนตัวเอง จึงทำได้แค่ แกล้งโวยวายร้องไห้ เพื่อเป็นการระบาย ทำไมเขาต้องฝืนหรอ? เพราะ เขาไม่อยากให้ใครเห็นเขาอ่อนแอ ไม่อยากให้ใคร ต้องเป็นห่วง โดยเฉพาะพี่ชายคนล่ะแม่ที่โตมาด้วยกันอย่าง “ยุนดูจุน”


‘ก๊อกๆ’ เสียงประตูห้องโยซอบดังขึ้น จากคนเคาะข้างนอก 

โยซอบที่นอนกลิ้งโวยวายบนกองผ้าห่ม ตุ๊กตาทันทีที่ได้ยินเสียงคนเคาะประตู โยซอบรีบเคลื่อนย้ายร่างตัวเอง กลิ้งตัวกลับให้พ้นจากกองทัพผ้าห่มที่พันตัวเขาไว้อยู่ แต่โชคดันไม่เข้าข้าง 

‘ผลั่ก’ 

“โอ๊ย!” โยซอบอุทานขึ้น เมื่อร่างของตนเอง หล่นจากเตียงและถูกกระแทกกับพิ้นแรงในระดับนึง

“โยซอบ เป็นอะไรหรือเปล่า มาเปิดประตูดิ้” เสียงคนข้างนอกเอ่ยขึ้น เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวภายในห้อง

“รู้แล้วฮะ กำลังเดินไปฮะ คนกำลังโป๊อยู่ พี่ดูจุนอยากเห็นคนโป๊ ก็เข้ามาสิฮะ!” โยซอบโกหกพี่ชายออกไป เพราะ ไม่อยากให้ดูจุนถามอะไรมาก สิ้นสุดประโยคโกหกที่ตนเพิ่งสร้างไป โยซอบก็ลุกเดินไปเปิดประตูให้พี่ชาย ไม่ลืมที่จะกอดตุ๊กตาริลาคุมะ ทันทีที่ประตูห้องเปิด ร่างหนาสำรวจมองร่างบางด้วยความสงสัย จนโยซอบต้องเอ่ยถามขึ้นเอง

“อะไรของพี่ฮะ”

“พี่ดิ ต้องถามเรา เป็นอะไร เสียงดังโวยวาย แล้วดูสภาพหัว ไปกัดกับใครมา”

“นี่พี่หรือพ่อฮะ”

“อย่าเยอะ ถามไปตอบมาด้วย”

“…” ร่างบางไม่ได้ตอบอะไร พลางทำหน้าล้อเลียนในแบบฉบับทะเล้นๆของยังโยซอบ

“ไม่ตอบ จะเอาทิ้งแม่งให้หมด ริงคุมา ราขึ้นหญ้าไรเนี่ย” ไม่เพียงพูดอย่างเดียว ดูจุนดึงตุ๊กตาในมือโยซอบออก

“ห้าม! เอามานะฮะพี่ดูจุน อีกอย่าง ริลาคุมะฮะ ไม่ใช่หญ้าบ้าอะไรของพี่ ดูปากโยชัดๆอีกทีนะฮะ ริ-ลา-คุ-มะ-ฮะ แล้วก็เอาคืนมานะฮะ!” โยซอบโวยวาย พลางเพยายามขย่งเอื้อมหยิบของรักของหวงของตนเอง ที่อยู่สูงกว่าตัว ร่างบางเกาะอกร่างหนา แต่โชคดันไม่เข้าข้าง ดูจุนเสียการทรงตัว เพราะแรงดันของโยซอบ ทำให้ทั้งคู่ล้ม โดยดูจุนประคองโยซอบไม่ให้ถึงพื้นโดยตรง โยซอบที่ตกใจ ที่ตัวเองล้มและมีพี่ชาย ทับตัวอีกที ถึงกับเงียบ แต่โยซอบก็หลุดจากภวังค์ เมื่อรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ผสมความกวนประสาทของดูจุนปรากฎบนใบหน้าของเขา ทันที่ที่โยซอบได้สติคืนมา ไม่รอช้ารีบใช้จังหวะเผลอแย่งตุ๊กตากลับคืนมา

“เยอะไง บอกได้ยังว่าเป็นอะไร”

“ไม่ยุ่งสิฮะพี่ดุจุน! แล้วก็ลุกไปได้แล้วฮะ โยหนักนะฮะ” โยซอบที่เริ่มหายใจติดขัด ร้องดิ้นโวยวาย

“จะบอกไม่บอก?”

“ไม่!”

“1”

“ไม่บอก​“

“2”

“ก็ไม่ไงฮะ”

“สะ..สา..”

“เลิกกับลีจุน!” โยซอบรีบแย้งตอบ ทันทีที่ดูจุนค่อยๆเลื่อนหน้ามาใกล้ๆ ดวงตาคู่สวยปิดสนิท เพราะ ความหวาดเสียวกลัวว่าพี่ชายตัวเองจะเล่นอะไรพิเรนร์

“เป็นบ้าอะไรว่ะ คิดอะไรของเรา หน้าโคตรฮาเลยว่ะ” ดูจุนหัวเราะลั่น พลางดันตัวเองลุกขึ้น ไม่ลืมที่จะพยุงตัวเล็กขึ้นด้วย พี่บ้ามาวงมาว่ะกับน้อง คิดว่าหล่อมากหรอฮะ เหอะ! โยซอบทำได้แค่บ่นนินทาพี่ชายตัวเองอยู่ในใจคนเดียว

“พี่ดูจุน!” 

“อะไร รู้ว่าหล่อ ไม่ต้องชม”

“ใครเขาชมฮะ พี่หน้าแก่!!”

“ใครแก่ว่ะ เด็กเตี้ย อ๋อ หรือชื่อใหม่ แฟนเก่าลีจุน” ดูจุนพูดด้วยน้ำเสียงที่เยาะเย้ยแฝงความกวนประสาทในตอนท้าย พลางยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

พี่ดูจุน!!” ร่างหนาที่เห็นตัวเล็ก โวยวาย นึกสนุก แต่ความสนุกกลับหายไป เมื่อท่าทีของโยซอบที่เปลี่ยนไป จากคนที่สดใส ร่าเริง ขี้โวยวาย กลายเป็นคนที่เงียบ เศร้า คอตก ดูจุนก้มดูโยซอบที่ก้มหน้าหลบ ดูจุนเชยคางโยซอบ จนเห็นน้ำใสๆเจ่ออยู่บนดวงตาคู่สวย

“เห้อ...เออๆๆ พี่ขอโทษ ไม่แกล้งล่ะ น้องคนเดียวพี่เลี้ยงได้หน่า ไม่ต้องร้องล่ะ ไปล้างหน้าไป เดี๋ยวทำไรให้กิน” จบประโยค ดูจุนยีผมให้กำลังใจน้องชายคนล่ะแม่อย่างยังโยซอบเล็กน้อย หวังให้คนตัวเล็กได้กำลังใจบ้าง

​“พี่พูดอย่างกับโยท้อง โยท้องไดที่ไหน พี่บ้าหรือไง โยเป็นผู้ชายนะฮะ แค่เลิกกับคนแย่ๆคนนึง ไม่ตายหรอกฮะ แค่เสียใจแปปนึง....มั้ง พี่ควรดูซีรี่ย์ให้น้อยลงนะฮะ” โยซอบเช็ดคราบน้ำตา เงยหน้าต่อล้อต่อเถียงพี่ชายไม่ตกฟาก ดูจุนที่ได้ยินคำเถียงของน้อง ถึงกับหลุดขำออกมาเล็กน้อย

“ไปจัดการตัวเองไป” ดูจุนยีผมโยซอบอีกครั้ง พลางขำเบาๆ ก่อนจะเดินลงเข้าครัว ทำอาหารตามสัญญาที่ให้กับน้องชายเมื่อครู่ โยซอบเบ้ปากเล็กน้อย ก่อนจะกลับเข้าห้อง และทำภารกิจประจำวันอย่างที่พี่ชายของตนได้สั่งไว้

เวลาผ่านไปไม่นานยุนดูจุนที่ทำอาหารจานโปรดของยังโยซอบเตรีมไว้อย่าง สปาเก็ทตี้ซอสไก่ บนโต๊ะอาหาร ดูจุน โยซอบ ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมากมายอะไร แต่ก็ไม่ได้ยากจนอะไรขนาดนั้น ทั้ง 2 มีชีวิตที่สุขสบาย ไม่เคยต้องอดอยาก ทั้งคู่อาศัยอยู่ในคอนโด ที่เป็นมรดก ภายในห้อง ถูกแบ่งเป็น 2 ชั้น โดยชั้นล่างประกอบไปด้วย ห้องนั่งเล่น หรือที่เรียกกันว่า ห้องรับแขก ห้องครัว และห้องน้ำ ส่วนชั้นบนแบ่งเป็นห้องนอน 2 ห้อง คุณแม่ทั้ง 2 คนต่างจากทั้งคู่ไปแล้ว ส่วนคุณพ่อทำงานบริษัทอยู่ต่างประเทศ โดยทิ้งบริษัทงานบันเทิงสาขาเกาหลี ให้ลูกชายคนโตของครอบครัวดูแล

“พี่ดูจุนนนนนนน เสร็จแล้วฮะ” ร่างเล็กในชุดนักศึกษาชาย ผมหน้าม้าถูกเซ็ทให้เป็นทรง ต่างจากเมื่อกี้โดยสิ้นเชิง วิ่งลงบันไดมาพร้อมใบหน้าที่สดใส ยิ้มแป้น ต่างจากโยซอบคนเมื่อครู่ 

ดูจุนที่ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อตัวเอง ไม่รอช้าหันไปตามต้นเสียง และริมฝีปากก็ต้องยิ้มออกเล็กน้อย โดยอัตโนมัติ โดยที่สมองร่างกายไม่ได้สั่ง และหันกลับไปจัดโต๊ะต่อ เด็กผู้ชายไรว่ะ แม่งน่ารักกว่าผู้หญิงบางคนอีก ดูจุนได้แต่คิดคนเดียวในใจ ทำไมไม่พูดออกไปหรอ แค่พี่ชมน้อง มันไม่แปลกไม่ใช่หรอ มันก็เป็นเรื่องปกติที่พี่น้อง เขาทำกันทั่วไปไม่ใช่หรอ แต่ไม่ใช่กับโยซอบ! บอกไป เดี๋ยวโยซอบคิดไรพิเรนทร์อีก ด้วยคำสัญญาที่ดูจุนให้ไว้กับคนเป็นแม่ ทั้งแม่ของตัวเอง และแม่โยซอบว่าจะ ‘ดูแลโยซอบให้ถึงที่สุด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าให้น้องร้องไห้ ในฐานะพี่ชาย’ 

โยซอบที่เห็นว่าไม่เห็นว่ามีการตอบโต้ จึงคิดแผนแกล้งไรสนุกๆ โยซอบแอบย่องเข้าห้องครัว อย่างเบาเท้าที่สุด หวังแกล้งให้อีกคนตกใจ แต่เมื่อไปอยู่ข้างหลังเตรียมเรียกดังๆ เพื่อให้อีกฝ่ายตกใจ กลับเป็นโยซอบเองที่ตกใจ เพราะ ดูจุนที่เตรียมน้ำ และนมสำหรับคนตัวเล็ก หันออกมา ด้วยระยะความห่างของทั้งคู่ ที่ห่างกันไม่ถึงคืบ ทำให้แผนการที่โยซอบเตรียมไว้ไม่เป็นผล โยซอบเบ้ปากเล็กน้อย ก่อนจะรีบหันหลังเดินไปโต๊ะอาหาร

​“เล่นไรว่ะ” ดูจุนขมวดคิ้วมอง

“ ใครว่าเล่น โยก็แค่...แค่..แค่จะไปช่วยพี่ดูจุนยกของเฉยๆ” ​โยซอบรีบตอบกลบเกลื่อน

“หึ เล่นไรเป็นเด็ก นี่เรา 21 จะ 22 แล้วจริง? อ่า ตัวอาจจะใช่ แต่สมอง​...” ดูจุนเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะกระซิบข้างหูโยซอบ “สมองเด็กน้อย”

“พี่ดูจุน!!! โยไม่เด็กแล้วฮะ พี่ปากร้าย หน้าแก่ นิสัยเสีย ตีนกาเต็ม..อื้ออ” โยซอบที่กำลังสรรหาคำต่างๆมาสู้กกับพี่ชาย ก็ต้องหยุดเมื่อดูจุนม้วนสปาเก็ตตี้ แล้วยัดเข้าปากโยซอบ เพื่อเป็นการปิดปาก พลางยีผมที่คนตัวเล็กตั้งใจเซ็ทมาอย่างดี ฟูเล็กน้อย โยซอบที่ถูกพี่ชายแกล้ง กำลังหน้าเสียหงุดหงิดเล็กน้อย พลางเขยิบหัวหนี ใช้มือจัดผมใหม่

“นิสัยไม่ดี! ยุ่งหมด หมดหล่อพอดี” 

“อะไร แค่ไปเรียน จะเซ็ททำไมว่ะ เซ็ทไปอ่อยใครหรอไงว่ะ”

“พี่ดูจุน! ทีพี่ล่ะฮะ แค่ไปทำงาน จะแต่งหล่อ เซ็ทผมไปให้ใครดู! อีกอย่างโยไม่ได้ขี้อ่อย โยไม่ได้เหมือนพี่นะฮะ!!” โยซอบวางช้อนซ้อมบนโต๊ะเต็มแรง แสดงถึงความไม่พอใจ และลุกขึ้น แต่ไม่ทันได้ก้าวขา ร่างเล็กก็เซ ด้วยแรงดึงจากคนตัวโตกว่าให้มาอยู่ตรงตัก

“คนมันหล่อ ไม่ต้องทำไรก็หล่อ”

“เรื่องของพี่สิฮะ!” ดูจุนยกยิ้มที่เห็นโยซอบหงุดหงิดเช่นนี้ เพราะนั่นแสดงถึงความหวงพี่ชาย โดยที่ตัวเองไม่รู้ตัว

“ทำไมหวงหรอไง” ดูจุนกระซิบ

“อะไรของพี่ พี่อย่ามั่วสิฮะ ใครหวงพี่กัน!”

“หรอ แต่พี่หวงเรา จบนะ ทีนี้ก็กินได้ล่ะ ให้หมด อุตส่าห์ทำ เสียของ บ้านไม่ได้รวย” โยซอบที่ได้ยินอย่างนั้นหน้าขึ้นสีเล็กน้อย พลางยัดสปาเก็ตตี้เข้าปาก

“แล้วพี่จะไม่ปล่อยหรอไง” ร่างเล็กประท้วงขึ้น เมื่อร่างสูงมือเริ่มกลายเป็นมือปลาหมึก กอดเอวร่างเล็ก

“เออ! รีบๆกินไป จะสายล่ะ” สิ้นสุดคำตอบของดูจุน ดูจุนกระชับกอดโยซอบ จนโยซอบเริ่มอึดอัด แต่ด้วยแรงที่น้อยกว่า ทำให้โยซอบที่ดิ้นเท่าไรก็ไม่เป็นผล


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #7 ชอบจัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 13:35
    กรี้ดดดดดดน่ารักอ่ะ ชอบเรื่องแบบนี้มากๆ น้อยๆพอให้ใจสั่น ละงี้โยไปมหา'ลัยละไม่มีพี่ดูจุนคุมนี่ คนรุมเพียบแน่ๆ ฮืออออเขินอ่ะ น่ขนาดเพิ่งเริ่มพี่ดูจุนยังขนาดนี้ นั่งตัดอะร้ายย 55555555

    สนุกมากๆเลยค่ะ ติดตามนะคะสู้ๆ
    #7
    0
  2. #3 ไอ่ กิด ลาดพร้าว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 18:48
    น่ารักกกกก หวงน้องหนักมาก อยู่ด้วยกันละมุ้งมิ้งเชียว รอตอนต่อไป ^^
    #3
    0
  3. #2 kqxx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 23:11
    อารายยย มีนั่งตงนั่งตักด้วยยย โอ๊ยยยพี่ดูจุนบอกน้องว่าหวงอีกขนาดหน้าน้องยังขึ้นสี แล้วชุ้นจะเหลือหรอออ มาต่ออีกนะคะไรท์สนุกค่าาา น่ารักกันทั้ง2คนแบบนี้แหละชอบบบบ
    #2
    0
  4. #1 Noey_Jun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 22:17
    โอ้ยยย เขินแรงมากกก นี่โยซอบหึงพดจสินะ 5555555
    ดูจุนนี่บอกตรงไปมั้ยยย >< ว่าหวงน้องเนี้ยยย 
    มาต่อเร็วๆน้าไรท์ -3-
    #1
    0