(Sehun x you) DESTINY

ตอนที่ 7 : EP : 06 ไอ้หนอนชาเขียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 มิ.ย. 59



เฮ้อออออออออออออ ฉันยังต้องทนกับไอ้เซฮุนอปป้านี่อีกนานเท่าไหร่เนี่ยยย แต่ถึงจะจบกิจกรรมไป ยังไงก็ต้องไปเป็นทาสรับใช้ที่โรงเรียนอีก อยากตายจริมๆ

หลายวันต่อมาแคมป์ฮ่องกง

"อย่างที่ทุกคนรู้ คริสตัลจะเดินทางมาถึงฮ่องกงวันนี้ในช่วงเย็น ยังไงฉันอยากให้ทุกคนให้การต้อนรับเธอด้วยน้าาา" ทันทีที่ทีมงานประกาศออกไป ทุกคนก็ดีอกดีใจกันใหญ่ เซฮุนอปป้านี่ดีใจออกนอกหน้าเลย ยังกับปลาโดนน้ำร้อนสาด หึ! ก็พวกเขาชอบกันอยู่นิ
 ไม่ได้เจอกันมาหลายวันแล้วคงคิดถึงกันแทบบ้าแล้วละมั้ง -_-

แอะ!!! แล้วฉันจะหัวเสียไปทำไม ในเมื่อมันก็เป็นเรื่องที่ฉันควรจะดีใจ เพราะเซฮุนอปป้าจะไม่ต้องมาคอยกวนประสาทฉันอีกแล้ว ฮ่าาๆๆๆ ใช่ฉันต้องแฮปปีัสิ

ฉันเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้อง และเตรียมเปลี่ยนเสื้อผ้าไปทำกิจกรรมและถ่ายแบบ ฉันละไม่อยากจะใส่เลยจริงๆ(เป็นชุดคู่ของฉันและเซฮุนอปป้า เป็นเสื้อคู่ รองเท้าคู่ ฉันกับเขาไม่ได้แฟนกันนะ ถึงมีแต่ไอเทมคู่รักบ้าบออะไรนี่ เห้ออออ) 
นี่ยังไม่รู้เลยว่าถ้ารูปฉันและเซฮุนอปป้าถูกปล่อยโดยสาธารณะเมื่อไหร่ ฉันจะโดนแฟนคลับพวกนั้นจวกยับแน่เลยยย (ยิ่งซาแซงแฟนนี่นะ ไม่อยากจะคิด แงงงงงงงงงงงง)

. . . ใช่ตอนนี้ฉันกำลังลงไปหาเขา โอเซฮุน 
ฉันเดินมาถึงห้องโถงของบ้านพักของพวกเรา (บริษัทเช่าบ้านหลังใหญ่สำหรับพวกเราทั้งค่าย ซึ่งจะแยกเป็นห้องนอนกว่า20กว่าห้อง)
ดูเหมือนพวกเขากำลังสนุกกับการเล่นสนุ๊กเกอร์กกันอยู่ ฉันค่อยๆเข้าไปนั่งที่โซฟา เซฮุนอปป้าหันมาเหล่ตาใส่ฉันทีนึงและกลับไปเล่นสนุ๊กเกอร์กับพวกรุ่นพี่คนอื่นๆต่อ

"Hey! สาวน้อยยย" เฮนรี่เดินตรงเข้ามานั่งข้างฉันทันทีที่เขาเดินมาถึง
"หวัดดีค่ะรุ่. . . .อปป้า^^"
"ดีมากกกๆ" เฮนรี่อปป้ายกนิ้วโป้งให้ฉัน
"เธอเล่นเป็นเปล่า มันเล่นด้วยกันได้นะ" รุ่นพี่แทมินหันมาบอกฉัน
"เอ่อ . . . . .ไม่ดีกว่าค่ะ" ^^
"อย่างยัยนี่จะเล่นเป็นหรอ ฮ่าาาๆๆ" เขาทำหน้าตากวนประสาทฉันอีกแล้ว
"ไปเล่นเกมกันเถอะ" เฮนรี่อปป้าดึงแขนฉันและพาไปตรงทีวี เขายกเครื่องเกมมาเสียบ และเซตเครื่องอยู่สักพัก
"นี่ไง ฉันทำได้แล้ว" เวลาทที่เขายิ้มนี่ดูสดใสมากมาย ตอนนี้โลกทั้งใบรวมถึงตัวฉันเองจะกลายเป็นของเขาแล้ว โอ้ยยย งื้อออ >//<

ฉันและเฮนรี่อปป้าเล่นเกมต่อสู้กัน สักพักทุกคนเริ่มวางมือจากสนุ๊กเกอร์เปลี่ยนมานั่งดูพวกเราเล่น รวมถึงเซฮุนอปป้าด้วย เขามานั่งข้างๆเฮนรี่อปป้า
"นี่เซฮุนอ่าา!" มินโฮ
"อะไรฮยอง"
"คริสตัลจะมาถึงฮ่องกงกี่โมง"
"เห็นบอกว่าจะถึงห้าโมงเย็นน่ะ"
"น่อวววววววววว นี่พวกนายคุยกันตลอดเลยหรอ"
"ก็มีบ้าง แต่ไม่ได้บ่อยอะไรหรอก"
"แหมม คิดว่าฉันไม่รู้หรอ ฉันเห็นพวกนายคุยกันทุกคืนเลยนะ" แอมเบอร์เข้ามาเสริม
"เห้ยยจิงหรออ" เฮนรี่
"ก็จริงดิ 'คริสตัลเธออย่านอนดึกนะ ดูแลตัวเองด้วย' . . .'นายก็เหมือนกัน เลิกซ้อมแล้วกลับบ้านได้แล้ว' " รุ่นพี่แอมเบอร์เหมือนเขาจะรู้ทุกอย่างนะ
"พวกนายมีอะไรปิดบังหรือเปล่าเนี่ยยยย"
"ก็แค่ข้อความส่งหาเพื่อนปกติ ไม่มีอะไรหรอกน่าา" เซฮุนอปป้าแย้ง
"แล้วไอ้สติกเกอร์รูปหัวใจนี่มันอะไรกัน"
" .  .   .   .   .   .   .   .   . " เล่นเอาเขาพูดไม่ออกเลย

"เดี๋ยวอลิซไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" อยู่ดีๆฉันก็นึกอะไรไม่รู้ ไม่อยากนั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว

@ห้องน้ำ
ฉันเปิดน้ำแรงๆและล้างหน้าล้างตา แต่ฉันก็ยังขุ่นคิดเรื่องเมื่อกี้อยู่ ทำไมฉันต้องรู้สึกโมโห หงุดหงิด อย่างนั้นด้วย ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับฉันเลยที่เขาจะคุยอะไรกับใคร หรือว่าฉันจะ. . .  . . ..

ไม่มีทางฉันไม่มีวันชอบเขาแน่ อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!

ฉันกลับมายังห้องโถง และเตรียมไปทำกิจกรรม ตอนนี้เราใส่ไอเทมคู่กันเรียบร้อยแล้ว
"ดูพวกนายสองคนสิ เหมือนคู่รักกันเลย น่ารักจริงๆ ฉันถ่ายรูปนะ" รุ่นพี่ชานยอลได้กล่าวไว้ TOT
"ถ่ายสิๆ" เซฮุนขยับมาใกล้ๆฉัน และโอบไหล่ฉันไว้
ตึกตักๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ .  ...
.
.
.
.
ค ว า ม รู้ สึ ก แ บ บ นี้ มั น อ ะ ไ ร กั น น ะ !

มิชชั่นที่1 เป็นมิชชั่นที่ต้องทำในสระว่ายน้ำ
-ให้ฉันขี่หลังเซฮุนอปป้าแล้วแข่งกับคู่อื่นๆ ว่าใครจะเดินไปถึงเส้นชัยก่อนกัน
(เขาบ่นฉันว่าหนักตลอดทางเลยแต่เราก็สามารถชนะคู่อื่นๆได้)
-ทำยังไงก็ได้ให้ฉันกินขนมที่ห้อยลงมาจนหมด
(เขาให้ฉันเหยียบไหล่ของเขาทั้งสองข้างและทำให้ฉันกินขนมได้จนหมด ในขณะที่คู่อื่นๆยังทำไม่สำเร็จ)

"จบมิชชั่นของวันนี้แล้วนะค่ะ คู่ที่ทำคะแนนได้มากที่สุดในวันนี้คือคู่ของเซฮุนและอลิซนะค่ะ . . . เจอกับมิชชั่นที่สองในวันพรุ่งนี้ ขอบคุณทุกคนที่ตั้งใจทำงานนะค่ะ"

"นี่รู้มั้ยฉันหนักมากเลยนะ ไหล่หลุดแล้วมั้งเนี่ยย"
"ก็ใครใช้ให้อปป้าให้ฉันเหยียบไหล่ละ"
"แล้วถ้าฉันไม่ให้เธอเหยียบ เราจะชนะมั้ยล่ะ"
"ทีหลังอปป้าก็อย่าบ่น" เฮ้อออ

"ว้าาา พวกนายสองคนนี่เก่งมากเลยนะ แต่ถ้าคริสตัลมา คู่ฉันก็ชนะอยู่ละ"
"ฮ่าาาๆ ถึงแล้ว กำลังนั่งเรือมา ประมาณชั่วโมงนึงอ่ะถึง"
"พวกนายนี่รู้ความเคลื่อนไหวกันตลอดเลยนะ" นี่ขนาดทำมิชชั่นกันตลอด พวกเขายังมีเวลาไปคุยกัน
 ไม่นะๆ!!! ฉันจะโมโหทำไมกัน

ช่วงนี้ทำไมฉันต้องหวั่นไหวกับผู้ชายทั้งสองคนด้วยนะ แต่. . . .เขาเป็นไอดอลนิ การที่ฉันจะหวั่นไหวกับเขาก็เป็นเรื่องปกติ ใช่ฉันชอบเขาแบบแฟนคลับชอบนักร้อง ท่องไวๆๆ  .. . .ช่วงนี้ฉันเหมือนตัวเองกำลังจะบ้าเลย

ตั้งแต่พรุ้งนี้เป็นต้นไปฉันต้องห่างจากเขาแล้วแหละ เขาเป็นตัวอันตรายต่อความรู้สึกฉันมากเกินไปแล้ววว
 ฉันจะไม่มีวันหวั่นไหวกับผู้ชายที่ชื่อ โอ เซ ฮุน อีกแล้ว สำหรับฉันเขาคือ หนอนชาเขียวตัวอันตราย ถ้าฉันเผลอไปสัมผัสมันจะทำให้คันและเป็นแผล

ส่วนอีกคน เฮนรี่อปป้า เขาคือเทพบุตรหรือเจ้าชายขี่ม้าขาว สำหรับฉันเขาคือ พี่ชายที่แสนดี ถึงฉันจะคิดเป็นอย่างอื่น แต่ฉันไม่อาจเอื้อมถึงเขาได้

วันพรุ่งนี้ฉันจะเริ่มใหม่ให้ได้ สู้ๆนะอลิซ !!!!!!!!!

- - เช้าวันต่อมา - -
ตื้ดๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
"ใครส่งข้อความมาเนี่ยยย มันยังเช้าอยู่เลยนะ" ฉันเปิดหนังตาด้วยความง่วง และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
"ห้ะ!!! 10โมงครึ่งงง ตายยแล้ววววววววววววววววววววววววววววว"

[ข้อความ]
ไอ้หนอนชาเขียว : นี่ยัยบื่อ ตื่นได้แล้วว

ไอ้หนอนชาเขียว :  . .  .  .  .
ไอ้หนอนชาเขียว : จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน
ไอ้หนอนชาเขียว : รีบลงมาเดี๋ยวนี้นะ!!
ไอ้หนอนชาเขียว : ตอบฉันด้วย!
ไอ้หนอนชาเขียว : ฉันโมโหแล้วน้าาา!!!!!!
ไอ้หนอนชาเขียว : . . . . .
ไอ้หนอนชาเขียว : คนอื่นเริ่มลงมากันหมดแล้วนะ
ไอ้หนอนชาเขียว : ตื่นได้แล้วยัยบื่ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
ไอ้หนอนชาเขียว : รู้มั้ยว่าเราถูกตัดคะแนนไป 10 นาที เพราะเธอตื่นสายยย!!!
ไอ้หนอนชาเขียว : ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้
ไอ้หนอนชาเขียว : ฉันจะนับ 1 - 10 ถ้าเธอยังไม่ลงมาฉันจะขึ้นไปฆ่าเธอเดี๋ยวนี้ล่ะ
ไอ้หนอนชาเขียว : 1
ไอ้หนอนชาเขียว : 2
ไอ้หนอนชาเขียว : 3
ไอ้หนอนชาเขียว : 4
ไอ้หนอนชาเขียว : 5
ไอ้หนอนชาเขียว : 6
ไอ้หนอนชาเขียว : 7
ไอ้หนอนชาเขียว : 8
ไอ้หนอนชาเขียว : 9
ฉัน : กำลังพิมพ์......
ไอ้หนอนชาเขียว : 10

ก็อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกๆๆๆ
ทำไงดีล่ะฉันยังอยู่ในคาบน้ำลายและชุดนอนอยู่เลย ถ้าเขาเห็นฉันในสภาพนี้ ได้มีการฆาตกรรมเกิดขึ้นที่นี่แน่ๆ

"อ้าวเซฮุนอปป้า มีอะไรหรอ?"
"นี่เธอยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำอยู่อีกหรอเนี่ยยย" ใช่ฉันจัดการล้างหน้าล้างตาและเอาชุดคลุมอาบน้ำมาใส่
"เมื่อเช้านี้น้ำไม่ไหลเหมือนก็อกน้ำจะพังแหน่ะ ฉันก็เลยให้พนักงานมาช่วยซ่อม พอซ่อมเสร็จใช้ได้สักพัก ฉันยังไม่ทันจะล้างสบู่ออกเลย มันก็พังอีก ฉันเลยให้พนักงานมาทำให้อีกรอบ เพิ่งเสร็จเมื่อกี้เอง" มโนขั้นสุดยอด
"จริงหรอ ให้ฉันไปดูให้มั้ย"
"ไม่ต้องๆๆๆ ตอนนี้มันใช้ได้แล้วไง อปป้าลงไปรอข้างล่างก่อนเลย"
"ฉันจะรอเธออยู่หน้าประตูเนี่ยแหละ ฉันให้เวลาเธอ5นาที ไม่งั้นฉันฆ่าเธอแน่"
"โอเคค้าาาาา" ฉันรีบปิดประตูและหยิบทุกอย่างเข้าไปในห้องน้ำ

6 นาทีผ่านไปปปปป

"นั้นไงเธอใช้เวลาไปตั้ง 6 นาที ฉันะทำไงดีล่ะ"
". . . . . . . . "
"และบวกกับที่เธอทำให้เราถูกตัดคะแนนไป10คะแนน เธอต้องเป็นทาสรับใช้ฉัน10วัน ทั้งที่บริษัทและโรงเรียน" ถ้าทั้งที่โรงเรียนกับบริษัทเท่ากับฉันต้องอยู่กับเขาเกือบ24ชม.เลยนะ ดีนะที่ฉันไม่ได้เรียนชั้นเดียวกันห้องเดียวกัน ไม่งั้นฉันต้องตายจริงๆแน่ๆ
แล้วกฎที่ฉันตั้งไว้กับตัวเองล่ะทำไง เขาเป็นตัวอันตรายสำหรับฉันนะ แล้วต้องไปเป็นทาสรับใช้อีกกกก TT"
แต่ชั่งเถอะ ถึงฉันจะอยู่ใกล้กับเขามากขนาดไหน ฉันจะไม่หวั่นไหวแบบนั้นอีกแล้ว

เราสองคนเดินมาที่จุดนัดพบ ทุกคนหันมามองเราเป็นตาเดียว ไม่ใช่ไรหรอกนะ เพราะเรามาสายและแต่งตัวไอเทมคู่เซ็ตใหม่มา

"เฮ้! เซฮุนนี่!" คริสตัลโบกมือเรียกเซฮุนอปป้า  ทำไงได้ทุกคนอยู่กับเป็นคู่ๆ ฉันเลยต้องจำใจเดินตามเขาไป
"เป็นไงบ้างเนี่ยยย"
"เหนื่อยมากเลย เมื่อคืนเมื่อยไปหมดเลย เมาเรือด้วย"
"ไปพักผ่อนมั้ย"
"ไม่เป็นไร ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว"

"หลังจากที่เราทำกิจกรรมในน้ำไปแล้วนะค่ะ วันนี้เราจะมาทำกิจกกรรมแอดเวนเจอร์กัน นั่นก็คือปืนเขาค่ะ"

มิชชั่นที่2
-ปืนเขาจะต้องเอาของในเป้ที่เตรียมไว้ให้เอาไปวางบนสุดยอด โดยการปืนไต่ขึ้นไป

ในขณะที่เรากำลังเตรียมตัวที่จะเซฟตี้กันอยู่นั้น พนักงานที่เป็นคนจัดการเรื่องเซฟตี้ของฉัน ได้รับโทรศัพท์จากใครบอกคน ฉันพยายามจะจับใจความ เหมือนกับว่าไม่นานมานี้ มีพวกซาแซงแฟนแอบแฝงตัวเข้ามาที่นี่ และพนักงานคนนั้นก็บอกกลับไปประมาณว่า จัดการได้ จะให้ทุกคนคอยระวัง
ฉันเริ่มสังหอรใจอย่างบอกไม่ถูก

แต่การถ่ายทำก็ยังถูกดำเนินต่อไป ตอนนี้พนักงานและทีมงานเหมือนจะรู้แล้วว่ามีซาแซงเข้ามา ทุกคนดูเหมือนจะระมัดระวังเป็นอย่างดี

"เรามาเริ่มกิจกรรมกันดีกว่านะค่ะ คู่ไหนปืนขึ้นไปสูงสุดและสามารถนำของขึ้นไปได้ครบ รับไปเลยค่ะ20คะแนน"

เมื่อสัญณานดังขึ้น ทุกคนก็รีบปืนขึ้นไปอย่างระมัดระวัง ฉันค่อยๆไต่ขึ้นไปทีละนิดทีละนิด
"ยัยบื่อ! ปืนขึ้นมาเร็วๆสิ" เซฮุนอปป้าบอกฉันและปืนนำขึ้นไปก่อน สิ่งที่เขาพูดมันทำให้ฉันปืนขึ้นไปเร็วกว่าเดิม
ตอนนี้ฉันปืนขึ้นมาได้ครึ่งนึง ซึ่งสูงพอสมควร และฉันรีบที่จะก้าวเท้าข้างซ้ายขึ้นไปเหยียบหินด้านบน หินก้อนนั้นกับหลุดออก และฉันก็ร่วงลงมา แต่สิ่งที่ฉันตกใจคือ . . . .. .

เชือกเซฟตี้ขาด      อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย!
.
.
.
.
.
.
.
.
ตุบบบบ!

"อลิซซซซซซซซซซซซซซซซซ!!!!" ฉันได้ยินเพียงเสียงเรียก และไม่ได้ยินอะไรอีกเลย








O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น