โซ่รักบ่วงดวงใจ

ตอนที่ 9 : พ่อขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,756
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    16 มิ.ย. 59







ตอนที่ 9 พ่อขา

ห้องพักฟื้นของโรงพยาบาล

“คุณแม่ขาเสียงของนางฟ้าตัวน้อยเรียกหาผู้เป็นมารดาทันทีเมื่อรู้สึกตัว

น้องลิยา หนูฟื้นแล้วหรือคะเธอรีบเข้าไปหาลูกน้อยและถามถึงอาการเจ็บป่วยของลูกทันทีและเรียกคุณหมอให้เข้ามาตรวจอาการของลูกน้อยอีกครั้ง เมื่อคุณหมอบอกอาการกับคุณแม่ก็ขอตัวไปดูแลคนไข้อื่นทันที

คุณแม่ขา น้องลิยาหิวน้ำค่ะ

ได้ค่ะ รอเดี๋ยวนะคะคนเก่งแล้วเธอก็ไปรินน้ำให้ลูกน้อย และคอยดูแลลูกสาวเธอย่างใกล้ชิด ช่วงเที่ยงหลังจากลูกสาวของเธอทานอาหารและยาเสร็จ นางฟ้าัวน้อยก็เอ่ยถามแม่ของเธอทันที

คุณแม่ขา พ่อของน้องลิยาไปไหนค่ะ อยู่ดีๆ  ลูกสาวก็ถามหาพ่อบังเกิดเกล้าขึ้นมาอลิสาได้ยินที่ลูกถามก็ชะงักทันที

เอ่อเธอจ้องมองกลับมาที่ลูกรัก ก่อนที่จะตัดสินใจพูดเรื่องที่ลูกเธอไม่เคยถามหาแต่มาวันนี้ลูกเธอกลับถามหา คนที่ให้กำเนิดเธอมา

ทำไมน้องลิยาอยากถามหาคุณพ่อละคะ

น้องลิยา คิดถึงคุณพ่อค่ะ  น้องลิยาเห็นเพื่อนที่โรงเรียนมีคุณแม่คุณพ่อมารับน้องลิยาอยากมีแบบนั้นบ้างเมื่อฟังคำตอบของลูกสาว อลิสาถึงกลับน้ำตาซึมใจของเธอสั่นและเต้นแรงกับคำถามของลูกรัก ก่อนที่เธอจะตัดสินใจพูดเรื่องพ่อของลูกให้น้องลิยาฟัง

น้องลิยาขา ฟังแม่นะคะลูก หนูมีคุณพ่อ คุณพ่อของน้องลิยามีสีดวงตา รอยยิ้ม เหมือนน้องลิยาเลยเธอยิ้มให้กับลูกน้อยแล้วใช้นิ้วมือลากตามที่เธออธิบายรูปร่างหน้าตาของผู้เป็นพ่อ

แล้วทำไมคุณพ่อไม่อยู่กับเราละคะ

เอ่อ ก่อนที่เธอจะตอบคำถามลูก ประตูห้องพักฟื้นก็เปิดขึ้น

อ้าว ตื่นแล้วหรอจ๊ะหลานยายคุณมาลิณีเดินมาหาหลานรัก แล้วนางก็เอื้อมมือมาลูบศรีษะ

คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองนะจ๊ะหลานยายนางฟ้าตัวน้อยพยักหน้าและยิ้มตอบกลับมา

“คุณยายขา พ่อของน้องลิยา ไปไหนค่ะแล้วนางฟ้าตัวน้อยของเธอก็ถามผู้เป็นยาย กลางอากาศขึ้นมาดื้อๆ มารดาของหญิงสาวหันมามอง ลูกสาวของเธอ ก่อนที่จะเอ่ย

แม่ว่าถึงเวลา บอกน้องลิยาแล้วละลูก

ค่ะคุณแม่แล้วอลิสา ก็มานั่งบนเตียงคู่กับลูกสาวของเธอ และกอดลูกน้อยไว้ในอ้อมแขน

น้องลิยา ฟังแม่นะคะเธอสูดลมหายใจลึกๆ และเอ่ยบอกลูกสาวของเธอ

ตอนนั้นคุณแม่ และ คุณพ่อของหนูเราพึ่งเจอกัน และตอนที่น้องลิยาเกิดคุณแม่ก็กลับมาอยู่เมืองไทย คุณพ่อของหนูเขาไม่รู้ว่ามีหนู เพราะพ่อและแม่ไม่ได้ติดต่อกันเลยแม่ก็ไม่ได้หวังว่าจะให้พ่อหนูมารับผิดชอบเพราะแม่เป็นฝ่ายผิดเองและทำให้เกิดน้องลิยาขึ้นมา น้องลิยาโกรธคุณแม่มั้ยค่ะนางฟ้าตัวน้อยหันมามองหน้ามารดาแล้วใช้มือน้อยๆ มาเช็ดน้ำตาให้กับผู้เป็นมารดา

น้องลิยา ไม่โกรธค่ะคุณแม่”                                                                       
แต่ผมโกรธเสียงของชายหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามา เขาตั้งใจจะมาเยี่ยมอลิสาและลูกของเธอ พอมาถึงหน้าห้องชายหนุ่มกำลังจะเข้าห้องแต่ประตูห้องที่ปิดไม่สนิท จึงได้ยินเสียงสนทนาของหญิงสาวและลูกของเธอชายหนุ่มจึงหยุดฟังและได้รับรู้เรื่องราวที่หญิงสาวบอกกับลูกของเธอ และความจริงที่เขาอยากรู้ เธอหันไปมองและต้องตกใจไม่คิดว่าจะเป็นเขา                                                   
คุณ!” เธออุทานด้วยความตกใจ เมื่อเห็นบุคคลที่เธอไม่อยากจะเจอ
"คุณลุง" ลูกสาวของเธอเอ่ยเรียกชายหนุ่มเมื่อหันไปมองผู้ที่เข้ามาในห้อง  
"คุณแม่ขา คุณลุงคนนี้ไงคะที่พาน้องลิยาไปห้องพยาบาล"                          
เอ่อหญิงสาวเหมือนน้ำท่วมปาก
"น้องลิยาครับ ที่จริงแล้วคุณลุงคนนี้คือพ่อของหนูไงคะ" สิ้นคำบอกของชายหนุ่ม เด็กหญิงก็หันมาถามกับมารดาของตนเพื่อความแน่ใจ
"พ่อของน้องลิยาหรือคะ คุณแม่" แต่ไม่ทันที่อลิสาจะตอบลูกสาวของเธอ ชายหนุ่มยืนยันอีกครั้งด้วยตนเอง                                                                
ใช่ครับน้องลิยา หนูเป็นลูกสาวของพ่อไงครับเด็กหญิงมองผู้ชายตรงหน้าและสังเกตรูปร่างและหน้าตาของชายที่บอกว่าเป็นบิดาของเธอ                                     
เห็นมั๊ยครับ ว่าเราเหมือนกันแค่ไหนเด็กหญิงเอามือน้อยของเธอมากุมใบหน้าของชายหนุ่ม แล้วหันซ้ายหันขวา                                                
ใช่ค่ะเหมือนกันจริงๆ ด้วย เย้ ๆ คุณพ่อกลับมาแล้วคุณพ่อกลับมาหาน้องลิยาแล้วใช่มั้ยคะ” 
ครับ พ่อกลับมาแล้วและจะไม่ไปไหนอีก พ่อจะอยู่กับน้องลิยาตลอดไป”                      
เย้ๆแล้วนางฟ้าตัวน้อยก็กระโดดกอดคอของบิดา ส่วนอลิสาเธอได้แต่ยืนมองภาพของพ่อและลูกด้วยความรู้สึกผิดที่ทำให้ลูกสาวของเธอโหยหาสิ่งที่ลูกทุกคนต้องการ แต่เธอเห็นแก่ตัว ที่คิดว่าเธอจะเป็นได้ทั้งพ่อและแม่แต่ความจริงแล้วมันไม่สามารถทดแทนกันได้เลย 
ส่วนชาร์ลอตต์ ฌอน ชาวานาห์ ตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้รู้ว่าตัวเองได้เป็นพ่อ เขาทั้งดีใจ สับสน จนแทบทำอะไรไม่ถูก และเมื่อนางฟ้าตัวน้อยเองก็ยอมรับเขาเป็นพ่อ ก็ยิ่งทำให้เขาทั้งรักทั้งหวงนางฟ้าตัวน้อยคนนี้มากยิ่งกว่าเดิม แต่กับแม่ของลูกสาว  
เราต้องมีเรื่องคุยกันยาว อลิสา ชายหนุ่มคาดโทษเธอไว้
หลังจากที่พ่อและลูกได้เจอกันแล้ว คุณตาของหลานสาวก็เข้ามาที่ห้องพอดี
ใครหรือคุณคุณพงศธรถามภรรยา หลังจากที่เดินเข้ามาในห้องและพบว่าเจอหนุ่มลูกครึ่งมากอดหลานสาวของตนแล้วคุณมณีก็เดินมาหาคู่ชีวิตและแนะนำชายตรงหน้าให้รู้จัก                  
พ่อหนุ่มคนนี้เป็น พ่อของหลานเรานะคุณพงแล้วชายหนุ่มก็ผละออกจากลูกสาวหันมา แนะนำตัวกับผู้ใหญ่ทั้งสอง 
สวัสดีครับ ผมชาร์ลอตต์ ฌอน ชาวานาห์ เป็นพ่อของน้องลิยาและเป็นสามีของอลิสาครับ ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ทันแนะนำตัวมัวแต่ดีใจที่ได้พบลูกผมต้องขอโทษคุณพ่อ และคุณแม่ด้วยนะครับที่ผมทำให้ท่านทั้งสองและอลิสาต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง เพราะความมักง่ายของผมเองที่ไม่ยับยั้งชั่งใจ ทันใดนั้นชายหนุ่มก็คุกเข่าต่อหน้าท่านทั้งสอง
ยกโทษให้ผมด้วยนะครับภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ เหมือนไม่มีใครอยู่ในห้องเลยแต่มีเสียงเล็ก ๆ ดังแทรกขึ้นมาซะก่อน 
คุณตาขา คุณยายขา ยกโทษให้คุณพ่อของน้องลิยาด้วยนะคะ น้องลิยาอยากมีพ่อเหมือนคนอื่นๆ นะคะคุณตา คุณยายเด็กหญิงพูดออดอ้อนด้วยความหวัง ทั้งสองท่านมองมาที่หลานสาวและคุณพจก็เอ่ยวาจาออกมา
ได้ผมยอมยกโทษให้คุณ เพราะเรื่องราวทั้งหมดเกิดจากความไม่ยับยั้งชั่งใจทั้งสองฝ่าย ผมก็ไม่อยากให้หลานของผมต้องมีครอบครัวที่ขาดทั้งพ่อและแม่ แล้วลูกละอลิสหนูจะทำยังไงคุณพจหันไปถามลูกสาวของตน แล้วอลิสาตอบคำถามที่บิดาถามกลับมา 
แค่คุณฌอนเขายอมรับน้องลิยาเป็นลูกก็พอแล้วค่ะ ส่วนอลิสไม่ขอรับอะไรจากคุณฌอนทั้งนั้นค่ะ
แต่ผมเต็มใจที่จะรับผิดชอบทั้งคุณและลูกนะ ลูกเราต้องมีทั้งพ่อและแม่นะ อลิสาชายหนุ่มพูดแทรกขึ้นมาเมื่อเธอพูดแบบนั้นกับคุณพ่อ และคุณแม่ของเธอ
ใช่ค่ะ ลูกก็มีฉันเป็นแม่ มีคุณเป็นพ่อก็ครบแล้วนี่ค่ะ เพราะคุณกับฉันก็ไม่เคยรักกันอยู่แล้ว เราก็เลี้ยงลูกให้ความรักกับลูกได้ โดยไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็ได้ ขอให้คุณเข้าใจฉันด้วยนะคะแล้วเธอก็หันไปทางบิดา และมารดา
หนูขอแค่นี้นะคะคุณพ่อ คุณแม่และเธอก็เดินไปหาลูกสาวตัวน้อย 
"น้องลิยาเข้าใจแม่นะคะ แม่อลิสไม่เคยขออะไรจากน้องลิยาเลย แต่เรื่องนี้แม่ขอนะคะ
แต่น้องลิยาอยากให้คุณพ่อและคุณแม่รักกัน เราจะได้อยู่ด้วยกันนะคะ” 
แต่คุณแม่ก็ให้คุณพ่อมาหาน้องลิยาได้ตลอดเวลานี่ค่ะหญิงสาวบอกเหตุผลกับลูกสาวของเธอ 
ก็ได้ค่ะ  น้องลิยายอมคุณแม่ก็ได้ค่ะ” (แต่น้องลิยาจะทำให้คุณพ่อและคุณแม่มารักกันไห้ได้ค่ะ อิอิอิ เด็กหญิงคิดในใจ)
ถ้าคุณต้องการอย่างนั้นผมก็คงต้องยอมรับการตัดสินใจของคุณ” (อะไรที่เป็นของผม ผมไม่ยอมปล่อยเป็นอันขาดผมจะทำให้คุณยอมรับผมเป็นสามีคุณให้ได้ ชายหนุ่มคิดในใจ) 
เย้ๆ น้องลิยามีคุณพ่อแล้วเด็กหญิงร้องออกมาด้วยความดีใจ และพูดคุยกับบิดาของตนจนเวลาผ่านไปซักพัก นางฟ้าตัวน้อยก็หลับด้วยฤทธิ์ยา ส่วนพ่อและแม่ของเธอก็ขอตัวกลับไปบ้าน แล้วจะมาใหม่วันพรุ่งนี้ เพื่อจะมาเฝ้านางฟ้าตัวน้อยแทนลูกสาว
อลิสาผมขอคุยด้วยหน่อยแล้วเขาก็ฉุดข้อมือของหญิงสาว มาอีกฝั่งหนึ่งของห้องพักฟื้น 
คุณฌอน มีอะไรหรือคะหญิงสาวถามชายหนุ่มทันทีเมื่อแยกออกมาจาหห้องพักฟื้นของลูกสาว ทำไมคุณไม่รอผม คุณหนีผมมาทำไมคุณก็รู้ว่าคืนนั้นผมไม่ได้ป้องกัน แต่พอเรามาเจอกัน คุณก็ทำเหมือนเราไม่รู้จักกันทำไมอลิสาชายหนุ่มข่มอารมณ์ไม่ให้ตะโกนใส่หน้าหญิงสาวและจ้องเธอเพื่อรอฟังคำตอบจากเธอ
ที่ฉันไม่รอคุณ เพราะฉันต้องกลับเมืองไทยในวันรุ่งขึ้นทันที และที่ฉันต้องหนีคุณเพราะฉันผิดเองที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้กับผู้ชายที่รู้จักกันแค่คืนเดียวเชยชมและที่ฉันทำเป็นไม่รู้จักคุณ เพราะฉันกลัวกลัวว่าคุณไม่ยอมรับน้องลิยาและคนที่ต้องเจ็บปวดที่สุด ถ้าไม่ใช่น้องลิยาหรือคะ” หญิงสาวพูดไปพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไม่อยากเผยความอ่อนแอให้เขาเห็น
ทันใดนั้นเองชายหนุ่มก็ดึงตัวเธอเข้ามากอดและปลอบโยน เขาเองก็เจ็บปวดยิ่งกว่าเธอซะอีก ที่เป็นตัวการให้เธอและลูกต้องมาเผชิญกับคำนินทาจากบุคคลภายนอก
ผมขอโทษ อลิสาที่ผมทำให้คุณและลูกต้องเจอกับคำครหา ผมขอโทษ เมื่อได้ฟังอย่างนั้นเธอก็ร้องออกมาอย่างไม่อาย
เวลาผ่านไปหลายนาทีกว่าเธอจะตั้งสติได้หญิงสาวผละออกจากอ้อมกอดของเขาต่างคนต่างตกอยู่ในความเงียบ จนเสียงโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มดังขึ้น                                                                
ครับ คุณษา ครับผมจะกลับเดี๋ยวนี้ครับ ครับ สวัสดีครับพอเขาวางสายจากเลขา ก็หันมาบอกกับเธอ                                                           
ผมต้องกลับโรงแรมด่วน มีปัญหานิดหน่อย    
ค่ะ คุณฌอนรีบไปเถอะค่ะ แต่ท่าทางของชายหนุ่มไม่อยากจะห่างจากลูกน้อยซักเท่าไหร่ 
คุณฌอนไม่ต้องห่วงน้องลิยาหรอกค่ะ เดี๋ยวลูกตื่นอลิสบอกแกเอง คุณรีบไปเถอะค่ะเขาพยักหน้าก่อนจะเดินไปยังลูกน้อยที่นอนอยู่ ชายหนุ่มก้มจูบหน้าผากลูกน้อยก่อนจะหันมาหอมแก้มหญิงสาว
คุณอลิสาตกใจที่ชายหนุ่มแสดงออกมา
ผมขอกำลังใจหน่อยนะ ตอนเย็นเจอกันนะครับแม่ของลูกเมื่อชายหนุ่มออกจากห้องแล้ว อลิสาก็ยืนกุมแก้มของตัวเองด้วยความเขินอาย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #19 Ninja (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 22:59
    ลุ้น ๆๆๆๆ
    #19
    0
  2. #18 tooktik (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 22:05
    แหมคุณฌอนเอาใหญ่เลยนะพอเค้าบอกว่าเป็นพ่อของลูกคิดจะเอาทั้งลูกทั้งเมียเลยว่างั้น
    #18
    0
  3. #17 Siri65757 (@Siri65757) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 21:29
    น้องลิยาน่ารักอะ
    #17
    0