โซ่รักบ่วงดวงใจ

ตอนที่ 2 : ถูกตาต้องใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    2 มิ.ย. 59

ตอนที่ 2 ถูกตาต้องใจ

     เช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ เสียงทักทายของนางฟ้าตัวน้อยเมื่อลงมาจากด้านบนของบ้าน

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณตา คุณยายเด็กหญิงเดินเข้าไปหอมแก้มของทั้งสองท่าน ก่อนที่จะนั่งลงข้างๆ มารดาของเธอ

อรุณสวัสดิ์จ้ะ หลานยายวันนี้นางฟ้าตัวน้อยจะไปไหนเอ่ยแต่งตัวซะสวยเชียว

วันนี้น้องลิยาจะไปเที่ยวตลาดน้ำกับแม่อลิสค่ะคุณยายหญิงสาวตอบคุณยายของเธอด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม

คุณพ่อกับคุณแม่ไม่เปลี่ยนใจไปกับเราจริงๆ หรือคะ

ไม่ไหวละลูกพ่อกับแม่ ขออยู่ที่บ้านดีกว่าลูกพาน้องลิยาไปเถอะนานๆ จะมีเวลาอยู่กับลูกซักที ผู้เป็นบิดา หันมาบอกกับลูกสาวเพียงคนเดียวของท่าน

จากนั้นทั้งหมดก็ทานอาหารเช้ากันอย่างสนุกสนาน เพราะมีเด็กหญิงตัวน้อยคอยเรียกเสียงหัวเราะตลอดการรับประทานอาหาร จนได้เวลาที่สองแม่ลูกจะไปเที่ยว

คุณตา คุณยายขา น้องลิยาไปก่อนนะคะ เดี๋ยวจะซื้อขนมมาฝากค่ะ บ๊าย บายๆนางฟ้าตัวน้อยหันไปบอกกับคุณตาและคุณยายของเธอ พร้อมโบกมือให้กับทั้งสองเมื่อรถสัญชาติญี่ปุ่นมุ่งหน้าสู่ตลาดน้ำทันที                                             

เสียงโทรศัพท์สมาร์ทโฟนชื่อดังแห่งยุค ดังขึ้นเมื่อเจ้าของเครื่องกำลังจะออกจากที่พักพร้อมกรอกเสียงลงไปเมี่อรู้ว่าใครโทรมา

สวัสดีครับคุณแม่

ฌอน ลูกอยู่ที่ไหนจ๊ะกลับมาจากฝรั่งเศสตั้งหลายวันแล้วไม่ถึงบ้านซักทีแม่เป็นห่วงนะลูก

ผมอยู่ใกล้ๆ กรุงเทพ นี่ละครับคุณแม่ ผมขอพักผ่อนซักอาทิตย์นะครับแล้วผมจะกลับไปเป็นลูกที่ดีของคุณพ่อและคุณแม่นะครับ อย่างไรแล้วผมก็ต้องอยู่ที่นี้ถาวรคิดถึงคุณแม่นะครับ อ่อช่วยบอกคุณพ่อด้วยนะครับว่าวันศุกร์ผมจะเข้าไปรายงานตัวกับท่านทันที ที่กลับไปถึงกรุงเทพนะครับ บายๆ ครับคุณแม่จากนั้นชายหนุ่มก็รีบกดวางสายทันที

เดี๋ยวสิลูก ฌอน ฌอน ลูก เฮ้อ! ลูกคนนี้นี่คุณดาริกามารดาของเขาถึงกับส่ายศรีษะ ที่ไม่สามารถเรียกให้ลูกชายของท่านจากสายสนทนาได้ เมื่อวางสายจากมารดาแล้ว ชายหนุ่มลูกครึ่งสัญชาติ ไทย ฝรั่งเศสเจ้าของเรือนร่างสูง กำยำ นัยตาสีฟ้า ผมบลอนด์ และรอยยิ้มที่สาวๆ เห็นแล้วแทบละลาย เดินสะพายเป้ และกล้องถ่ายรูปคู่กายเดินออกจากที่พักทันทีเพื่อไปยังสถานที่ ที่เป็นชื่อเสียงของที่นี่               

เมื่อสองแม่ลูกมาถึงตลาดน้ำคนที่ดีใจและตื่นเต้นสุดๆ คงไม่พ้นนางฟ้าตัวน้อยที่ได้ออกมาเที่ยว ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปทั่วตลาดน้ำต่างแวะหาของกินบ้างของฝากของที่ระลึก หนูน้อยลิยาก็ไม่บ่นว่าเหนื่อยซักคำแถมยังถามโน้น ถามนี่ตลอดทาง

แม่อลิสขา น้องลิยา อยากนั่งเรือคะ

น้องลิยาไม่กลัวหรือคะ

ไม่ค่ะแม่อลิสเด็กหญิงตอบกับมารดาและรอยยิ้มที่อ้อนสุดๆ

นะคะ คุณแม่ขาหญิงสาวยิ้มกับลูกของเธอกับความขี้อ้อน

ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเลยแล้วสองสาวต่างวัยก็พากันไปซื้อตั๋ว นังเรือชมตลาดน้ำตามลำคลองที่มากมายด้วยเรือที่มาขายสินค้าต่างๆ อย่างสนุกสนาน                                                                                                                                                                                                         

เสียงชัตเตอร์ ของกล้องถ่ายรูป ประสิทธิภาพสูงในมือของชายหนุ่มดังขึ้นเป็นระยะ ระหว่างที่เขาเดินมาจากบ้านพักของตลาดน้ำแห่งนี้ ชายหนุ่มชื่นชอบการถ่ายรูปเป็นกิจกรรมอย่างหนึ่ง ที่เขาทำแล้วรู้สึกว่าได้ผ่อนคลายและยังได้เก็บภาพประทับใจ จากสถานที่เขาได้ไปท่องเที่ยว ระหว่างที่กำลังโฟกัสมุมต่างๆ ของตลาดน้ำชายหนุ่มสะดุดตากับเด็กหญิงคนหนึ่งที่กำลังนั่งเรืออยู่กลางลำคลองเพียงแค่เขาเห็นเด็กน้อยผมสีบลอนด์ ใบหน้าจิ้มลิ้มรอยยิ้มแสนหวานทำให้เขาใจสั่นแปลกๆ ก่อนที่เขาจะรีบกดชัตเตอร์ในมือเพื่อเก็บภาพหนูน้อยที่นั่งอยู่บนเรืออย่างรวดเร็ว เพียงแค่เสี้ยวนาทีเท่านั้น ส่วนหญิงสาวอีกคนที่นั่งมากับหนูน้อยเขาเห็นหน้าไม่ชัดเจนเพราะว่าเธอคลุมหมวก และผมที่ดัดลอนบดบังใบหน้าเลยเห็นแค่เพียงด้านข้างเท่านั้น แต่ที่เขาสะดุดตา คงจะเป็นหนูน้อยที่มากับเธอมากกว่าจนเรือแล่นผ่านเขาไป ชายหนุ่มมองจนสุดสายตาก่อนที่จะก้มมองรูปผ่านหน้าจอของกล้องอีกครั้งด้วยความเสียดาย

จนถึงเวลากลับจากเที่ยวตลาดน้ำสองแม่ลูกช่วยกันซื้อของฝากมากมายเพื่อไปฝากให้กับ คุณตาและคุณยายของนางฟ้าตัวน้อยระหว่างทางกลับบ้านน้องลิยาก็หลับมาตลอดทางคงเป็นเพราะเหนื่อยจากการเที่ยวตลาดน้ำทั้งวัน         

เช้าวันต่อมา

สวัสดีค่ะพี่มาริษา

อ้าว อลิส สวัสดีจ้ะ

เมื่อวาน อลิสไปเที่ยวตลาดน้ำกับน้องลิยามานะคะเลยซื้อของมาฝากพี่ษาด้วย

อุ๊ย!ขอบใจมากจ้ะเนี่ย พี่ก็เป็นแฟนคลับน้องลิยาด้วยนะลูกสาวของน้องอลิส มีคนติดตามเป็นพันเลยน้องลิยาทั้งน่ารักและยังพูดเก่งอีก ใครไม่รักไม่หลงก็ให้มันรู้ไป

ขอบคุณค่ะพี่ษาหญิงสาวกล่าวขอบคุณและยิ้มให้กับรุ่นพี่ร่วมงาน

เดี๋ยวพี่ขอตัวก่อนนะจ๊ะ อลิสไว้ตอนกลางวันเรามาเม้าท์กันใหม่

ค่ะ พี่ษาแล้วหญิงสาวเดินกลับไปยังห้องทำงานของเธอ                                                                                                              

ณ บ้านชาวานาห์ คุณดาริกากำลังขนมอบแบบไทยๆ อยู่ในครัวพร้อมกับป้านงค์แม่บ้านของครอบครัว

สวัสดีครับคุณแม่ชายหนุ่มเข้าไปสวมกอดมารดา ทางด้านหลังและก้มไปหอมแก้มทั้งสองข้างของมารดา

อุ๊ย!ตาฌอน แม่ตกใจหมดเลยนางหันหน้ากลับมาแล้วหอมแก้มลูกรักทั้งสองข้างเช่นเดียวกัน

กว่าจะกลับบ้านมาได้นะลูกนางทำเสียงงอนลูกชาย

โธ่!คุณแม่ครับยังไงผมก็กลับมาอยู่เมืองไทยอยู่แล้วแล้วชายหนุ่มก็หันไปสวัสดีแม่บ้านเก่าแก่ของตระกูลก่อนที่คุณดาริกาและชายหนุ่มจะออกไปยังห้องนั่งเล่นของบ้าน

แล้วลูกจะเข้าไปทำงานโรงแรมเมื่อไหร่ละจ๊ะ

วันศุกร์นี้ครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะครับเดี๋ยวผมมาทานอาหารกลางวันด้วย คิดถึงอาหารฝีมือคุณแม่จะแย่อยู่แล้วชายหนุ่มออดอ้อนมารดา

จ้ะ ลูกนางยิ้มให้แก่บุตรชายก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินขึ้นไปข้างบน หลังจากที่สองแม่ลูกทานอาหารกลางวันและพูดคุยสารทุกข์สุขดิบกันแล้วชายหนุ่มก็จัดการเอารูปภาพออกจากกล้องถ่ายรูป

ทำอะไรอยู่จ๊ะลูกคุณดาริกาเดินมานั่งตรงข้ามกับบุตรชาย

ผมกำลังเอารูปลงแท็บเล็ตนะครับเมื่อชายหนุ่มเอาลงเสร็จก็หันมาให้มารดาดู เขาสไลด์หน้าจอแท็บเล็ตดูทีละรูปจนมาถึงรูปที่เขาถ่าย เด็กหญิงคนหนึ่งที่ตลาดน้ำ

เดี๋ยวตาฌอน แม่ขอดูรูปเด็กคนนี้หน่อยจ้ะมารดาของเขาสะดุดตากับภาพตรงหน้า แล้วลูกชายก็พูดถึงเรื่องราวของรูปถ่ายเด็กหญิงคนนี้

ผมเห็นหนูน้อยคนนี้แล้วทำไมผมถึงรู้สึกใจสั่นแปลกๆ นะครับแม่เหมือนผูกพันกันมานาน

แม่ก็ว่าอย่างนั้นนะลูก แม่คิดว่าลูกไปทำลูกสาวใครท้องหรือป่าวเพราะว่าเด็กคนนี้เหมือนลูกตอนเด็กๆ มาก ทั้งดวงตาสีฟ้า ผมสีบลอนด์ และรอยยิ้มที่หวานเหมือนกับลูกมาก

หรือว่าลูกแอบซุกลูกซุกเมียไว้ไม่บอกแม่นางหันมาทางลูกชายและพูดด้วยความตกใจ

โธ่! คุณแม่ครับ ใจเย็นๆ ครับ วันๆ ผมทำแต่งานถึงบางครั้งผมจะปลดปล่อยบ้าง ผมก็ป้องกันอย่างดีครับเว้นแต่เขานึกในใจแต่ไม่พูดออกมา

อย่าให้แม่รู้เชียวนะแม่จะตีให้ตายเลย

ครับ คุณแม่จากนั้นคุณดาริกาก็ขอตัวไปพักผ่อนข้างบนห้อง ส่วนชายหนุ่มก็นั่งดูรูปที่ถ่ายจากการเที่ยวตลาดน้ำและนึกถึงเด็กหญิงตัวน้อย

เราจะได้เจอกันอีกมั้ยนะหนูน้อย”                                                                                                                                                      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

60 ความคิดเห็น