Not yours เมื่อผมไม่ใช่ (Yaoi) (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 179,814 Views

  • 3,240 Comments

  • 9,853 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,899

    Overall
    179,814

ตอนที่ 8 : Chapter 7 : Team Lunch

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2075 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

Chapter 7 Team Lunch

                กิจกรรมกินข้าวกับเพื่อนร่วมแผนกนี่มันก็ดีอยู่หรอก แต่ผมโคตรเกร็ง แผนกอื่นเขาก็นั่งทำงานด้วยกันเห็นกันทุกวันมันก็ชิลชิล แต่ผมที่นั่งเด๋ออยู่หน้าประตูจะไปสนิทสนมอะไรกับเลขาผู้บริหารชั้นบนสุดโน่น

                กับสองพี่น้องชะเอิงเอิงเอยผมก็สนิทแต่มันไม่ได้มีแค่เราสามคนนี่ ผมเกร็งไปหมดเลย กำหนดการกินข้าวถูกประกาศโดยฝ่ายกิจกรรม แล้วเลขาเจ้าสัวอชิก็ส่งเมลภายในที่มีเราห้าคน เจ้าสัวพี่เอิ้น พี่เอิง สองเลขาและผมว่าเราจะไปกินอาหารจีนกัน

                แค่เลือกร้านอาหารผมก็เห็นหน้าพี่เอิงหงุดหงิดมาแต่ไกล พี่เอิ้นชอบกินกะเพาะปลากับหูฉลามน้ำแดง แต่ไอ้สองเมนูนี้พี่เอิงไม่กินเลย เขาบอกมันแหยะ มันหยึ๋ย เขาไม่ชอบน้ำข้นๆแบบพวกน้ำราดหน้า กะเพราะปลาอะไรแบบนี้ครับ

                ถึงเวลาเที่ยงตรงผมก็รีบเดินไปที่บริเวณที่จอดรถผู้บริหาร คุณนิดเลขาพี่เอิ้นโทรมานัดแนะผมแล้วเพราะผมไม่มีรถ ปกติผมไม่ได้ขับรถมาด้วย ตอนนี้ยังเข้าอู่อีกเลยต้องไปกับเขา

                “น้องเป้ย เดี๋ยวน้องเป้ยรอไปพร้อมเจ้าสัวนะคะ พี่กับคุณต๊ะจะไปที่ร้านก่อน ไม่รู้เขาจัดโต๊ะรอเราหรือยัง”

                “ผมไปกับคุณนิดคุณต๊ะก็ได้ครับ”

                “เจ้าสัวสั่งไว้ค่ะ ไปกันค่ะคุณต๊ะ”

                ผมรู้จักคุณนิดกับคุณต๊ะอยู่แล้ว เขาก็รู้ว่าผมเป็นเด็กในบ้านอารยะแต่เราไม่สนิทกัน ปกติผมไม่ได้ติดต่ออะไรเขาทั้งคู่ นอกจากวันที่คุณต๊ะมาคุยเรื่องสัญญาของผม

                ยืนรองงๆอยู่สักพักพี่เอิ้นก็เดินออกมาพร้อมพี่เอิง วันนี้พี่เอิ้นไม่ใส่ชุดกาวน์สั้นของโรงพยาบาลแบบที่ผมเห็นประจำแต่มาใส่ชุดสูทสีดำเหมือนี่พี่เอิง

                “พี่เอิ้นพี่เอิงสวัสดีครับ”

                “รอนานไหมเป้ย มีพวกงอแงอยากจะเปลี่ยนร้านน่ะ แต่กะหล่ำปลีผัดน้ำปลาร้านนี้อร่อย”

                “ร้านอื่นก็มี ไม่เบื่ออาหารจีนบ้างหรือไง ทำเป็นกินตามนายแบงก์”

                “ใครบอก กินกะหล่ำปลีตามเป้ยต่างหาก”

                สองพี่น้องทะเลาะกันเรื่องร้านอาหารอย่างที่คิด พี่เอิ้นขยิบตาให้ผมแล้วเดินมากอดคอผมไปที่ประตูฝั่งข้างคนขับของรถพี่เอิง

                “เปิดรถเร็วเอิง เป้ยหิวข้าว ตัวยิ่งผอมๆ เอิงเลี้ยงไม่ดีเลย”

                “กวนตีนแล้วพี่เอิ้น”

                พี่เอิ้นไม่สนใจที่ถูกน้องตัวเองว่า แต่กลับเคาะกระจกรถเล่นอีก บางทีพี่เอิ้นก็กวนตีนแบบที่พี่เอิงว่าจริงๆ พอรถเปิดผมถูกจับยัดที่นั่งข้างคนขับ มีพี่เอิ้นเป็นคนเปิดประตูให้

                “เจอกันที่ร้าน”

                “พี่เอิ้นไม่ไปด้วยกันหรอครับ”

                “กินเสร็จ พี่จะโดดงานกลับไปนอน”

                แล้วเขาก็ปิดประตูไปขึ้นรถคันข้างๆ พี่เอิ้นชอบขับรถสปอร์ตส่วนพี่เอิงแล้วแต่อารมณ์ ผู้ชายบ้านนี้ขับรถเร็วกันหมดแต่ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุ มีแต่ผมขับเป็นเต่าแล้วนะยังชนอีก

                “ฮัลโหลมิลันว่าไงครับ พี่กำลังไปทานข้าวครับ....วันนี้ไม่ได้ครับ ไปกันหลายคนไม่สะดวกหรอกถ้ามิลันมา ไว้พี่พาไปนอกรอบดีกว่า อยากกินอะไรตามใจมิลันเลย หรอ ...กินเยอะอ้วนนะ ไหนบ่นหน้าบานเวลาออกกล้อง”

                ทำไมผมต้องมานั่งรับรู้ชีวิตรักพี่เอิงด้วยวะ รำคาญญญญญญญญญ ไปสวีทกันไกลๆโน่นนนนนน เหม็นนนน อี๋ๆๆๆ นี่คือความรู้สึกในใจผมครับแต่ไม่สามารถแสดงมันออกมาได้ได้แต่นั่งทน

                แล้วผมก็ทนจนมาถึงร้านอาหาร เขาวางสายตอนเลี้ยวเข้ามาจอดพอดีแล้วก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เออ ไม่มีไรหรอก มีแต่ผมหงุดหงิดไปคนเดียว ซึ่งผมพยายามอดทนมาก ผมคิดว่าตัวเองคงอารมณ์ขึ้นๆลงๆแค่พักนี้เท่านั้น เดี๋ยวมันก็หาย เรื่องพี่เอิงจะกลายเป็นเรื่องที่ผมเฉยๆจนได้ในสักวัน

                “คิ้วขวมดแล้วเป้ย ป่ะ กินข้าว”

                พี่เอิ้นเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มโอบไหล่ผมให้เดินไปด้วยกัน

                “เป้ยมานี่ก่อน พี่เอิ้นเดินเข้าไปก่อนเลย”

                “ถ้าไม่ให้เป้ยไปล่ะ?”

                “พี่เอิ้น ไม่ตลก”

                พี่เอิงหงุดหงิดขึ้นมาเฉยเลย เขาคงยังไม่หายโมโหเรื่องที่ต้องมากินอาหารจีน

                “หวงก้างว่ะ พี่ไปรอข้างในนะเป้ย ถ้าเอิงมันกัดร้องดังๆเลยนะเดี๋ยวพี่มาช่วย”

                ผมบอกแล้วว่าพี่น้องคู่นี้ไม่ควรจะมากินข้าวด้วยกันเลย ไม่รู้เขาทะเลาะอะไรกันพี่เอิงทำท่าอยากกินหัวพี่เอิ้นมาก ส่วนพี่เอิ้นก็ยังยิ้มแบบที่ผมตีความไม่ออก

                “พี่เอิงให้เป้ยไปไหน”

                “ผมยุ่ง เดินเข้าไปอายเขาหมด”

                ง่ะ...ทำไมหัวยุ่งได้ล่ะ พี่เอิงยกมือปัดๆหัวผมสองสามที่เขาก็โอบไหล่ผมเดินเข้าร้าน คุณนิดจองห้องส่วนตัวเอาไว้แล้ว เป็นโต๊ะทรงกลมมีอาหารหลายอย่าง เห็นชามหูฉลามกับกะเพาะปลาพี่เอิงก็ถอนหายใจจนทุกคนอมยิ้ม มีแต่พี่เอิ้นที่ไม่สะทกสะท้าน

                โต๊ะกลมนั่งได้แปดคน ทุกคนจงใจเว้นสองเก้าอี้ข้างพี่เอิ้น แล้วก็เว้นข้างพี่เอิงอีกตัว คือผมเว้นเก้าอี้ระหว่างผมกับพี่เอิ้นไว้ให้พี่เอิงนั่งไง พี่น้องจะได้นั่งด้วยกัน แต่เปล่าเขานั่งลงอีกข้างแทน แล้วคุณต๊ะกับคุณนิดก็เว้นไปอีกหนึ่งที่นั่ง

                “เป้ยตักปลาหิมะให้ครับพี่เอิง”

                เอาใจคนโมโหก่อนไม่งั้นเกิดสงครามขึ้นมาไม่ต้องกินแล้วนะ เมนูที่คุณนิดกับคุณต๊ะสั่งมีแต่อันอร่อยๆ โดยเฉพาะเจ้าปลาหิมะนึ่งซีอิ๊วอร่อยมาก

                “กะหล่ำปลีของเป้ย กินให้หมดนะ”

                พี่เอิ้นยกจานกะหล่ำผัดลงจากที่หมุนกลางโต๊ะมาให้ผมคนเดียวเลย มันมีสองจานครับ อีกจานทุกคนเขาแบ่งกันมีผมได้สิทธิพิเศษครอบครองอยู่คนเดียวหนึ่งจาน

                “พี่เอิงกันกับเป้ยไหม”

                “ตักมาหน่อย”

                นอกจากกะเพาะปลากับหูฉลามจริงๆอันอื่นพี่เอิงก็ชอบกินนะ หมูหันก็อร่อย เป็ดย่างก็อร่อย พี่เอิงชอบกินสองอันนี้จะตาย

                พอเริ่มกินข้าวคนอื่นก็เริ่มคุยเรื่องงานกัน พวกงานบริหารการลงทุนที่ผมฟังไม่รู้เรื่องหรอก ผมจะไปรู้เรื่องได้ยังไงผมเป็นประชาสัมพันธ์ จำได้แค่เบอร์โต๊ะทุกคนเท่านั้นแหละ

                ไม่ได้มีใครสนใจผมเท่าไหร่ พี่เอิ้นก็ด้วยพอเอากะหล่ำปลีให้ผมเรียบร้อยก็คุยงานอย่างเดียว มีแต่พี่เอิงคุยไปก็คีบนั่นคีบนี่ใส่จานผม พอผมกินไม่ทันเขาก็ก้มมามองแล้วก็คีบแบ่งไปใส่จานตัวเอง

                “ชิ้นนั้นเป้ยกัดแล้ว”

                “ไม่เป็นไร คุณต๊ะ แล้วพูลวิลล่าที่เกาะเต่าตกลงเราสร้างได้ไหม?”

                ยังจะคีบเป็ดมาให้อีก กินยังไม่หมดเลย อยากจะประท้วงแต่ทำไมได้เขาคุยงานกันอยู่ ผมก็ก้มหน้าก้มตาไป แล้วมันก็ล้นอีก พี่เอิงก็มาคีบแบ่งไปอีก วัฎจักรอะไรก็ไม่รู้

                “เอิงดูทำเลให้ด้วย พี่จะขยายโรงพยาบาล”

                “ชาตินี้ไม่อยากนอนแล้วหรือไง?”

                “มีคนให้นอนกอดมันก็นอนหลับ พวกหงุดหงิดตื่นมาเดินตอนเที่ยงคืนไม่เข้าใจหรอก ใช่ไหมเป้ย”

                “ครับ?”

                “ฮะๆ...กินจนแก้มป่อง ดีแล้วจะได้อ้วนๆ แล้วทำไมเป้ยย้ายมาสังกัดอยู่ฝ่ายพี่ได้ล่ะ ปกติกินข้าวกันสี่คนพี่กินไม่ลงเลย เบื่อหน้าไอ้เอิง”

                “เป้ยก็ไม่รู้เหมือนกันครับ เขาบอกไม่รู้จะให้เป้ยอยู่ฝ่ายไหนดี พี่เอิงเลยให้อยู่ด้วย”

                “คราวหลังก็ไม่ต้องนั่งหน้าลิฟต์แล้ว ย้ายมานั่งหน้าห้องไอ้เอิงกับคุณต๊ะได้เลย”

                ง่า...พี่เอิ้นคงไม่เห็นด้วยที่เอาประชาสัมพันธ์มาจัดอยู่ในฝ่ายบริหาร คือผมก็ไม่ได้เห็นด้วยหรอกแต่ผมไม่ได้เป็นคนตัดสินใจสักหน่อย

                “เป้ยก็คิดว่ามันแปลกๆ”

                “ใช่พี่ก็ว่าแปลก แปลกที่เป้ยต้องไปนั่งหน้าลิฟต์นั่นแหละ ไม่กลัวใครผ่านไปผ่านมาหิ้วหายไปเลยหรือไง”

                “ตรงโต๊ะเป้ยไม่มีของแพงเลยนะครับ มีแต่โทรศัพท์สองเครื่องกับเป้ยเอง เป้ยปกป้องโทรศัพท์อย่างดี ฝ่ายบุคคลบอกถ้าพังมันเบิกยากนะเป้ยต้องรักษาของ”

                “เฮ้อ...กลุ้มใจปล่อยออกมาจากบ้านได้ไง เป้ยเอากะหล่ำปลีอีกไหม”

                “เอาครับ”

                พี่เอิ้นหัวเราะแล้วก็สั่งกะหล่ำปลีผัดให้ผมอีกจาน มันอร่อยจริงๆนะ ปกติกินแต่แบบต้มสงสัยต้องหัดผัดบ้างแล้ว เสิร์ชสูตรตามกูเกิ้ลดีกว่า

                “แล้วถ้าไม่อยู่ฝ่ายบริหารเป้ยว่าเป้ยควรอยู่ฝ่ายไหน”

                “รปภ. มั้งครับ รักษาลิฟต์เท่าชีวิต ฮ่าๆๆๆ”

                “เอาไงเอิง เป้ยอยากย้ายฝ่าย ย้ายได้ไหม?”       

                “ปรับโครงสร้างเสร็จแล้วรออีกสองสามปีถ้าเขาปรับใหม่ค่อยย้าย”

                “สงสัยเป้ยต้องอยู่ให้พี่กับเอิงเลี้ยงข้าวไปอีกสองสามปี แต่เรามีกีฬาสีบริษัทด้วยนะ เป้ยต้องเป็นนักกีฬาฝ่ายบริหาร เขาแข่งวิ่งสามขากันทุกปี เอิงไม่เคยพาพี่ชนะเลย”

                “เหอะ ปีก่อนใครล้มหน้าทิ่มก่อนเพื่อน พาผมล้มไปด้วย”

                ทะเลาะกันอีกแล้ว...อารยะมันอยู่รอดปลอดภัยมาได้ไงนะพี่น้องทะเลาะกันบ่อยขนาดนี้ หรือเขาชอบกัดกันเป็นงานอดิเรก

                “อ่า...ครับ”

                “พี่คาดหวังในตัวเป้ยนะ ฝ่ายเราไม่เคยชนะกีฬาอะไรเลย แถมแข่งกีฬาได้ไม่ครบด้วย วิ่งผลัดหญิงลงไม่ได้มีคุณนิดคนเดียว วิ่งร้อยเมตร สองร้อยเมตรหญิงก็มีแค่คุณนิดเลยต้องสละสิทธิ์กลัวคุณนิดเป็นลม”

                “แหมบอสคะ นิดเป็นคนนะคะ เหนื่อยค่ะ”

                “เป้ยจะแข่งให้ชนะครับ พี่เอิ้นเชื่อใจเป้ยนะ เราชนะแน่นอนเพื่อหน้าตาของฝ่ายบริหาร เป้ยทุ่มสุดตัวเลย วิ่งสามขานี่เป้ยถนัด”

                “โคตรขี้โม้ ตอนมหาลัยใครไปลงแข่งแบตแล้วล้มขาถลอกโทรให้พี่ไปรับ ตีแบตยังล้มจะไปวิ่งสามขา”

                “อย่าไปฟังไอ้เอิงมัน เดี๋ยวชนะพี่ให้รางวัลพิเศษ กะหล่ำปลีมาพอดี นักกีฬาพี่กินให้อิ่มตั้งแต่วันนี้เลยจะได้มีแรงแข่ง อิ่มก่อนได้เปรียบ”

                ทุกคนขำไปกับพี่เอิ้น พอไม่คุยเรื่องงานพี่เอิ้นเป็นคนคุยสนุก เขาจะมีรอยยิ้มที่ทำให้คนอยากคุยด้วย แต่บางทีก็จะชวนหวาดผวาปนระแวงเหมือนกัน

 

                “พี่เอิงซื้อหวยด้วยหรอครับ”

                วันหยุดผมมาซักผ้าให้พี่เอิงแต่เช้า มัดจุกขยี้เสื้อเขาอยู่ในห้องซักล้างด้านข้าง คือห้องชุดของพี่เอิงมันใหญ่มาก นอกจากจะมีสองชั้นแล้วมันยังมีห้องแม่บ้านเล็กๆซ่อนอยู่ในมุมหนึ่งและยังมีห้องซักล้างเหมือนลานซักล้างของบ้านทั่วๆไปเลย มีท่อระบายน้ำให้ครบ แล้วผมเจอหวยชุดหนึ่งอยู่บนโต๊ะกินข้าวตอนออกมาดื่มน้ำ

                “อืม ไม่ได้ตั้งใจซื้อหรอก แวะเติมน้ำมันเจอคนขายแก่แล้วเขามาขาย เหลือชุดสุดท้ายเลยซื้อมา”

                มองเลขของพี่เอิงแล้วบอกเลยว่าไม่ได้อยู่ในเลขเด็ดประจำงวด หวยชุดยี่สิบใบของพี่เอิงไม่ถูกหรอก งวดนี้ต้องออกเลขของผมเท่านั้น

                “เป้ยซื้อหวยด้วยหรอ”

                “แหะๆ ซื้อไว้สองใบเผื่อถูกรางวัลที่หนึ่ง”

                “จะถูกไหมเนี่ย”

                เขาพูดยิ้มๆแล้วก็แย่งแก้วน้ำผมไปกดน้ำดื้ม พี่เอิงยังหัวฟูชี้โด่เด่เลยเพราะเขาเพิ่งตื่น แถมยังใส่กางเกงนอนตัวเดียวเหมือนเดิม มนุษย์ขี้ร้อนอันดับหนึ่งในย่านนี้ แอร์ห้องนอนหรือห้องดับจิตก็ไม่รู้เย็นชิบหาย

                “มันต้องมีสักงวดที่เป็นของเป้ย โธ่”

                “เอาไหมพี่ยกให้?”

                “ไม่เอาอ่ะ ไม่ถูกหรอก”

                “ถ้าพี่ถูกล่ะ?”

                “ไม่มีทาง เลขพี่เอิงยังไงก็ไม่ถูก เป้ยมีสายสืบ”

                “สมมุติว่าพี่ถูก”

                “เป้ยยอมไม่กินกะหล่ำปลีอาทิตย์นึงเลย”

                เขาหัวเราะแล้วก็บอกว่าผมคงอกแตกตายก่อน พี่เอิงกินน้ำเสร็จก็ขึ้นไปนอนต่อ วันหยุดนะพี่เอิงนอนเป็นสิงโตหลับ มันก็ดีอ่ะ ดีกว่าเขามาจ้องผมแล้วผมทำตัวไม่ถูก

                เราคุยกันได้มันก็ใช่...แต่มันก็มีระยะห่างบางอย่างที่ผมก็รู้สึก...พี่เอิงก็คงรู้สึกเหมือนกัน

 

                พอถึงเวลาหวยออกผมตากผ้าเสร็จพอดีรีบหยิบหวยออกมาลุ้น สองใบของผมมันจะต้องถูกสิน่า! ผมคาดหวังว่าจะถูกเลขท้ายสองตัวนะ แต่ถ้าได้รางวัลใหญ่กว่านั้นมันก็โอเค

                “หวยออกแล้วหรอ พี่ถูกยัง?”

                “พี่เอิงไม่ถูกหรอก”

                พี่เอิงอาบน้ำตัวหอมฟุ้งมานั่งข้างผม มันก็ตลกดีเหมือนกันใครจะคิดว่าวันหนึ่งผมจะได้มาดูหวยออกพร้อมพี่เอิง ปกติพี่เอิงชอบดูซีรีส์อเมริกันผมก็ดูไปกับเขาด้วย เขาเป็นเมมเบอร์อ่ะ ส่วนผมแค่คนอาศัยดูด้วย

                ผมจ้องทีวีด้วยความมุ่งมั่นจนพี่เอิงขำ แต่ผมไม่สนใจหรอกผมจะรวย ผมไม่เคยมั่นใจเท่านี้

                “กินป๊อปคอร์นไหม? เป้ยลุ้นจนพี่ลุ้นไปด้วยแล้ว”

                “ไม่เอา เดี๋ยวเลขเคลื่อน”

                เสียงหัวเราะของพี่เอิงไม่ได้ทำให้ผมหงุดหงิด เพราะผมต้องเพ่งสมาธิกับสิ่งสำคัญ รางวัลทยอยประกาศไปเรื่อยๆ ปรากฏว่าผมถูกเลขสองตัวท้าย!!! หันไปร้องตะโกนใส่พี่เอิง งวดแรกในชีวิตที่ผมถูกหวย ผมได้เงินตั้งสี่พัน!!!

                แต่พี่เอิงกลับขมวดคิ้วแล้วหยิบหวยชุดของตัวเองมาดู เขาทำตาโตแล้วส่งหวยเขาให้ผม คือผมดูของเขาแค่เลขสองตัวท้าย แต่ว่า...นี่มัน...

                ไอ้เหี้ยยยยยยยยยยยย พี่เอิงถูกรางวัลที่สอง!!!! หวยชุดยี่สิบใบของเขาถูกรางวัลที่สองยกชุด!!!!

                รางวัลที่สองใบละสองแสนยี่สิบใบ! ทำไมไม่เป็นเป้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทำไมผมไม่รับหวยชุดของพี่เอิงมา โว้ยยยยยยยยยยยยยยย !! สี่ล้านพ่อมึ้งงงงงงงงงงงง

                ถ้าเปลี่ยนจากพี่เอิงเป็นผมคือผมใช้หนี้ใช้สินเป็นอิสระเลยนะ แต่พี่เอิงดันถูกสี่ล้าน! ระดับผู้บริหารเครืออารยะสี่ล้านนี่ไม่เยอะเลย

                “เอาเงินไปทำอะไรดีนะ?”

                เซ็ง! ผมไลน์หาไอ้ปองด้วยจิตใจห่อเหี่ยว แม่งผมถูกหวยสี่พันพี่เอิงถูกหวยสี่ล้าน กลิ่นผงซักฟอกลอยมาเลย ซักผ้าต่อไปนะเป้ยนะ

                “ไม่ซึมสิ พี่พาไปกินข้าวป่ะ”

                “เป้ยซื้อทุกงวดเลยนะ...เซ็งอ่ะ”

                “ก็ถูกแล้วนี่ไง”

                “แต่ทำไมเลขพี่เอิงได้ตั้งรางวัลที่สอง ไม่ยุติธรรมเลย เป้ยอดกินกะหล่ำปลีอีก”

                “ปลอบใจเป้ยแล้วกัน ไม่ต้องงดกะหล่ำปลีหรอก”

                “งือ”

                เขาโยกหัวผมแล้วก็หัวเราะ พี่เอิงนี่น่าหมั่นไส้ว่ะ

 

พี่เอิงพามากินสเต็กปลอบใจในร้านอาหารย่านทองหล่อ ร้านโปรดของพี่เอิงเขาส่วนผมกินฟรีก็พอใจแล้ว ยังเซ็งเรื่องหวยไม่หาย พี่เอิงเขาคงไลน์เล่าให้เพื่อนกลุ่มเขาฟังเรื่องหวยมั้งมีแต่คนโทรมาหา

                ออกแนวประหลาดใจกันมากกว่าเพื่อนพี่เอิงรวยทั้งกลุ่มไม่โทรมายืมเงินหรอก ไม่เหมือนผมถูกหวยสี่พันต้องเก็บเงียบไว้บอกได้แค่ไอ้ปอง เคยให้เพื่อนยืมไปห้าร้ายทวงแล้วทวงอีกมันยังไม่คืนเลยจนทุกวันนี้ จำได้ว่านอยด์ไปฟ้องพี่เอิงเขาเลยให้เงินมาพันนึง

                แต่มันก็ยังคาใจอยู่ดีอ่ะ! ทำไมคนเรายอมเสียเพื่อนทั้งๆที่เป็นฝ่ายยืมเงินเพื่อนวะ ไม่เข้าใจ!

                พูดถึงเรื่องเงิน พี่ลมโทรมาหาผมจริงๆด้วยตอนนั่งรถกลับจากกินข้าวกับพี่เอิ้นพี่เอิงเมื่อวาน ผมกลัวเขาทวงเงินแบบที่พี่เอิงบอกไว้เลยแกล้งบอกเขาว่าผมงานยุ่งมากต้องไปแคสหน้ากล้องตามประสาคนยังไม่ได้เข้าวงการเป็นชิ้นเป็นอัน เดี๋ยวจะให้ญาติผู้ใหญ่ติดต่อไปแทน แล้วผมก็ส่งเบอร์เขาไปให้พี่เอิงจัดการ

                พี่เอิงบอกว่าพี่ลมเรียกเงินมาตั้งห้าแสนเพิ่มจากที่ประกันจ่าย นี่บีเอ็มดับบลิวโดนชนนิดเดียวซ่อมห้าแสนเลยหรอวะ หนี้ผมจากสามล้านพุ่งเข้าไปสามล้านห้ายิ่งกว่าความเร็วแสง ดีนะให้พี่เอิงจัดการ ไม่งั้นผมสติแตกแน่

                “ไวน์ไหม? ดื่มย้อมใจ”

                ดู ดูเขาทำดิ โคตรเยาะเย้ย

                “ไม่เอา เดี๋ยวเมา พี่เอิงอ่ะแหละอย่าเมานะครับ เดี๋ยวขับกลับไม่ไหว”

                “นั่นสิ ไม่กล้าให้เป้ยขับด้วย”

                ตอกย้ำเหลือเกิ๊นนนนน แต่พี่เอิงก็สั่งไวน์อยู่ดี ส่วนผมก็กินไปเรื่อยเปื่อย อ่านไลน์ไอ้ปองแล้วก็ยิ่งช้ำใจมันดูดีใจกับผมมากอ่ะที่ถูกหวยสี่พัน ผมก็ควรจะดีใจกว่านี้อ่ะถ้าผมไม่เพิ่งชวดเงินสี่ล้าน!

                สุดท้ายความโมโหก็ทำให้ผมดื่มไวน์ไปกับพี่เอิงด้วย แม่งหงุดหงิด!

                “ค่อยๆดื่ม”

                “เป้ยจะกินให้พี่เอิงจนเลยคอยดู”

                “เมาหัวทิ่มก่อนพี่จะจนล่ะไม่ว่า”

                “เซ็งงงง จะรวยอยู่แล้ว เฮ้อ”

                “รอหวยจะได้รวยไหม? เมาแล้วเป้ย ไหนว่าไม่อยากเมา”

                “ก็อยากหาแฟนรวยอยู่เป้ยจะได้รวยทางลัด แต่ปองไม่ยอมแนะนำเพื่อนให้อ่ะ เพื่อนปองรวยมากกกก มีร้านทองตั้งเจ็ดที่แน่ะ ไวน์อร่อยจัง”

                “เอาอีกขวดไหมล่ะ...หึ แค่ร้านทอง อารยะเปิดร้านเพชรด้วยไม่รู้หรือไง”

                “อาวววววววว”

                “กะหล่ำปลีขี้เมา กับพี่เมาได้อย่าไปเมากับคนอื่น”

                “พี่เอิงยกเงินสี่ล้านให้เป้ยไม่ได้หรอ เป้ยจะได้มีเงินไปใช้หนี้พี่เอิง สี่ล้านนิดเดียวเอง ให้เป้ยน้า”

                “เป็นหนี้พี่ไปทั้งชีวิตดีแล้ว เอาให้หนี้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด ไปไหนไม่ได้นอกจากอยู่กั....”

                พี่เอิงพูดไรอ่ะ บ่นเป้ยหรอ? เป้ยยังมาได้ทำไรเลยนะแค่ดื่มไวน์เอง เป้ยยังไม่เมานะ...แต่พี่เอิงหล่อจัง กะหล่ำปลีทองคำของผมล๊อหล่อ...เสียดาย...มิลันขโมยกะหล่ำปลีของผมไปซะแล้ว

                อยากได้คืนแต่ก็ไม่รู้จะเอาอะไรไปสู้กับมิลัน ตัดใจดีกว่า...จะได้ไม่ต้องเสียใจ

 

--------------

พี่เอิ้นนนนนนนนนนนนนนน ปาหัวใจรัวๆ

ส่วนพี่เอิงนั้นนนนนนนนน อิพี่ถูกหวยเฉย 55555555555555555555555555555555 ร่ำรวยเกินหน้าเกินตามากค่ะ พฤติกรรมไม่ชัดเจนนี่ก็อยากจะ แหมมมมมมมม ไปถึงดาวอังคารจังเลยค่ะ!

แต่น้องเริ่มทำใจได้แล้วนะพี่เอิง รู้ตัวบ้างยังน่ะ?  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.075K ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #3234 prewxxii (@prewxxii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:01
    อิพี่เอิงนี้อะไรเนี้ยยยย เอาคนมาจีบน้องด่วนนน
    #3234
    0
  2. วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:10

    คความไม่เข้าใจกันอ่า


    #3215
    0
  3. #3207 minidays (@katakjaa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 16:00
    ระวังจะมีคนหิ้วไปนะคะๆๆๆพี่เอิง
    #3207
    0
  4. #3199 Pimnok2124 (@Pimnok2124) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 16:24
    กลุ่มใจ ปล่อยออกมาจากบ้านได้ไง น้องเป้ย5555555555555555
    #3199
    0
  5. #3177 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 12:15
    โอ๊ยยยขำเว้ยยยย จะเอาฮ่าไปไหนนนนเนี่ยยย
    #3177
    0
  6. #3135 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 20:50
    ทำไมเราชอบพี่เอิ้นอะ พี่เอิงไม่ชัดเจนสงสารน้องตลกด้วย555
    #3135
    0
  7. #3096 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 00:14
    ชอบพี่เอิ้น555555555พี่เอิงทำให้มันชัดเจนที!!
    #3096
    0
  8. #3078 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 18:27
    ไปไหนไม่ได้นอกจากอยู่กับพี่รึป่าวน้าาา
    #3078
    0
  9. #3077 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 18:27
    น้องงงงงง //หืมมม พี่เอิ้นนนน
    #3077
    0
  10. #3039 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 11:17
    ทำไมพี่เอิ้นดูเท่แปลกๆวะ หรือพี่เขาจะเป็นลาสบอสวะ555555555555
    #3039
    0
  11. #3027 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:31
    รักพี่เอิ้นอะ ตวงตีง 5555555
    #3027
    0
  12. #3005 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:46
    สงสรน้องเป้ย55555 งวดหน้าเอาใหม่นะลู้กกก
    #3005
    0
  13. #2963 inthecloud (@prwz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:56
    พี่เอิ้นนน ใครคือคนที่พี่เอิ้นนอนกอด แหะๆ พี่เอิ้นตลก แหย่น้องเก่ง 555555 สัญญาเรื่องหนี้คือการผูกเป้ยไว้กับตัวพี่เอิงป่ะ แต่ก็คงมีเงื่อนไขอยู่ เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องแยกกัน อีกอย่าง พี่เอิงมันแกล้งคุยกับมิลันทุกครั้งที่เป้ยอยู่ป่ะเนี่ย สงสัยจริงๆ
    #2963
    0
  14. #2949 C_Baek.k (@few-exo77) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:56
    พี่เอิงดูเทคแคร์ดูแลน้องดีอ่า ชอบน้องก็บอกไปเถอะ
    #2949
    0
  15. #2932 pukiest (@pukiest) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:55
    สุดอะ ฮือคนรวยอยู่แล้วก็ยังจะถูกหวยอีก!!! เข้าใจความรู้สึกเป้ยนะ!!!
    #2932
    0
  16. #2896 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:43
    ตกหลุมรักพี่เอิ้นอ่ะ ขออออออออ อยากมีคนนอนกอดตอนเที่ยงคืนจะได้ไม่ตื่นมาเดินเหมือนใครบางคน แล้วยังจะมีหน้ามาคุยกับคนอื่นโชว์อีก! สาธุ ขอให้นอนไม่หลับไปตลอดชีวิต หมั่นไส้!
    #2896
    0
  17. #2849 WuPheem (@pheemkwu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:46
    ชอบพี่เอิ้นนนนนนนน
    #2849
    0
  18. #2841 ROS195 (@actMB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:16
    ทำอะไรซักอย่างเถอะะะะ
    #2841
    0
  19. #2821 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:47
    เบื่อคนไม่ชัดเจน เเล้วยังมากันซีนคนอื่นอีก นั้นสินะพี่เอิง ถ้าไม่รีบ ระวังกะหล่ำปลีน้อยจะถูกคนอื่นขโมยไปนะ
    #2821
    0
  20. #2799 안시리민 (@0956535071) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:14
    พี่เอิงจะพูดอะไรคะ
    #2799
    0
  21. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:38
    พี่เอิงใจร้ายจังวะ!! จะคุยกับมิลันตอนที่น้องอยู่ด้วยทำไม!! โกรธไๆๆไม่ให้อภัยแล้ว
    #2786
    0
  22. #2763 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:15
    อะไรคือการเกทับร้านเพชรค่ะพี่เอิงงงงง
    #2763
    0
  23. #2631 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:40
    วงวารน้องงงงง×8
    #2631
    0
  24. #2588 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:52
    อิพี่มันเจ้าเล่ห์เหมือนเจ้าของช่อฟ้าเลยอ่ะ 5555655
    #2588
    0
  25. #2586 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:34
    กับอะไรรรรรรรรา ต่ออีกสักนิดเถอะขอออออ กรี๊ดดดดดด
    #2586
    0