Not yours เมื่อผมไม่ใช่ (Yaoi) (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 180,099 Views

  • 3,240 Comments

  • 9,859 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,184

    Overall
    180,099

ตอนที่ 7 : Chapter 6 : New Job

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1642 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

Chapter 6 New Job

                ผมกินข้าวไปแบบไม่ค่อยรู้รส อยากจะถามพี่เอิงเรื่องที่เขาทิ้งไว้ก่อนจะออกไปโทรศัพท์ก็เริ่มไม่ถูก พี่เอิงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขายังคงคีบซาซิมิให้ผมปกติ แล้วก็เล่นมือถือไปกินไปไม่สบตาผมเลย

                “พี่เอิง...”

                “ครับมิลัน พี่กินข้าวอยู่...ออกกองหรอ? บ่นเก่งนะเรา เลิกเป็นดารามาให้พี่เลี้ยงก็จบแล้ว”

                เหมือนโดนตะเกียบทิ่มคอตายกลางร้านอาหารญี่ปุ่น ความหวังล้มๆแล้งๆของผมพัดหายไปกับปลาแซลมอน พอมิลันโทรมาพี่เอิงคุยไป กินไป หัวเราะไปส่วนผมก็กินต่อไม่ลง

                มันจะสำคัญอะไรวะว่าพี่เอิงทิ้งผม หรือผมทิ้งพี่เอิง ในเมื่อเขามีมิลันแล้ว ยังไม่คบ...แต่เขาอาจจะใกล้คบกันแล้ว ส่วนผมก็ทำใจมาแล้วสักพัก

                เราต่างคนก็ต่างแยกกันไปคนละทิศละทาง...แล้ว...แล้วจะคิดเรื่องที่มันผ่านมาแล้วทำไม?

 

                แล้วชีวิตผมแม่งก็วนเข้าลูปเดิมคือมานอนร้องไห้ ผมไม่ติดใจเลยเรื่องพี่เอิงกับมิลันแต่มันเป็นความค้างคาเรื่องของเรา ตกลงเราจบกันยังไงกันแน่... ทำไมพี่เอิงถึงบอกว่าผมทิ้งเขา ทำไมเขาต้องพูดว่าเขาอกหัก

                จะผิดไหมถ้าอยากรู้ว่าเราจบกันเพราะอะไร แล้วจะไปถามใครวะ? ไปถามพี่เอิงหรอ? ถ้าเขาถามกลับล่ะว่าอยากจะรู้ไปทำไมยังไงเราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว

                นี่นอกจากอกหักแล้วยังช้ำใจไปให้เขาตอกย้ำเล่นๆอีกนะ

                แต่ถึงจะนอยด์แดกร้องไห้เป็นเผาเต่าผมก็ยังต้องใช้ชีวิตของตัวเองต่อไปในวิถีดาราหน้าใหม่(ไอ้ปองมันเรียกแบบนั้น) มันหางานให้ผมอีกแล้วหลังจากรายการที่ผมไปออกทำให้ผมดังขึ้นมา มีคนขุดประวัติผมมาเปิดเผยด้วย อย่างน้อยสังคมก็ได้รับรู้สักทีว่าผมเคยเป็นคิวท์บอย

                งานใหม่ที่ผมได้ดูดีมีระดับขึ้นมาอีกขั้น ไม่ต้องแต่งผีแล้ว ได้เปิดเผยหน้าตาตัวเองชัดๆ แถมมีฝ่ายคอสตูมดูแลเสื้อผ้าหน้าผมให้ นั่นคือบทวินมอเตอร์ไซต์

                ผมขับมอเตอร์ไซต์ไม่เป็นหรอก แต่ในบทคือเป็นวินปากหมามัดผมเปิดหน้า ใส่รองเท้าแตะเก่าๆคอยเป่าปากพูดแซวสาวๆกับพี่ๆร่วมวินที่เป็นดาราตลก

                “เต็มที่เลยไอ้น้อง”

                แน่นอนว่าผมมันดารา(?)หน้าใหม่ไม่ได้มีมุกอะไรกับเขาหรอก ทำได้แค่พยักหน้าทำหน้ากวนตีนตามพี่เขานั่นแหละ เป็นลูกคู่อะไรทำนองนั้น เสร็จแล้วก็รับเงินกลับบ้าน

                การออกมาทำงานทำให้ผมได้ขับรถด้วยนะ ขับกากเหมือนเดิมต้องชิดริมๆไว้ค่อยเป็นค่อยไป แต่ผมว่าผมขับดีขึ้นมาหน่อยจนมั่นใจจนกล้าขับเลนส์กลาง แล้วเหยียบคันเร่ง...แล้วก็ชน

                คือมันไม่ควรจะชน แต่มันไฟแดงพอดีแล้วคันหน้ามันไม่ไปมันเบรกกระชั้นชิด ผมที่ขับอ่อนด๋อยมากประหนึ่งเอาเงินไปซื้อใบขับขี่มาเลยชนเต็มๆ

                แล้วอีโคร์คาร์คันเล็กไปชนเข้ากับบีเอ็มดับบลิวคันหรูบอกเลยว่ากูโดนด่าแน่ๆ มันด่ากูแน่นอน เลยรีบชิงทำหน้าเศร้าออกมายืนตัวลีบอยู่ข้างถนน

                “ขอโทษครับพี่”

                เขาลงมาปึ้บผมก็ยกมือไหว้ก่อนเลย ฮืออ บีเอ็มไม่บุบแต่รถผมบุบไปแล้ว สมกับเป็นบีเอ็มราคาแพ๊งแพง

                “เฮ้อ...โทรเรียกประกันสิ มีใช่ไหม?”

                “มีครับ...อ้ะ พี่ลม”

                “หืม อ้าวน้องที่ร้องเพลงเพี้ยน?”

                คนที่ผมขับชนคือพี่นักร้องวงร็อคชื่อดังที่ดวงซวยเลือกผมร้องเพลงด้วยครับ โลกกลมเหลือเกิน แต่พอเขาจำผมได้ก็ลดท่าทางหงุดหงิดลงหน่อย

                “เดี๋ยวไปจอดคอนโดข้างหน้าแล้วกัน ตรงนี้รถมันติด”

                “ครับพี่...”

                คอนโดข้างหน้าก็คอนโดผมเองครับ เราเลยมาเรียกประกันกันที่นี่แหละ แล้วผมก็ค้นพบว่าพี่ลมก็อยู่คอนโดนี้ คือที่เรียกพี่ลมไม่ได้จะแอบอ้างเป็นน้องเขานะครับ แต่คนทั้งประเทศก็เรียกเขาแบบนี้เหมือนเรียกพี่เบิร์ดทั้งๆที่เขาแก่กว่าพ่อนั่นแหละครับ

                “แล้วขับยังไงไม่ดูทาง ดีนะไม่เป็นไร”

                “แหะๆ เบรกไม่ทันครับ ขอบคุณนะครับที่ไม่เอาเรื่อง”

                ประกันผมประเภทหนึ่งก็เลยไม่มีปัญหา พี่ลมเขาก็ยิ้มๆสงสัยอารมณ์ดีรู้ว่ามีคนออกเงินทำสีให้ใหม่ ผมเลยโชคดีไม่โดนด่า สงสัยแต้มบุญเหลือ

                “กำลังจะไปไหนล่ะน้อง...ชื่ออะไรนะ จำไม่ได้จำได้แค่หน้าผีๆ ถ้าไม่เขย่าจนที่คลุมหัวหลุดพี่คงจำไม่ได้”

                “ก็กำลังมานี่ครับ ห้องผมอยู่ตึกนี้”

                “อ๋อ พี่อยู่ตึกนี้”

                ตึกคนรวยเหมือนกับพี่เอิงเป๊ะ ก็ไม่แปลกใจเพราะพี่เขาดังระดับประเทศแถมกำลังจะมีคอนเสิร์ตใหญ่ ขนาดไม่ใช่แฟนคลับผมยังรู้เลย

                “งั้นถ้าเรียบร้อยแล้วผมขอตัวนะครับ”

“ขอเบอร์ไว้หน่อยสิ ไม่รู้รถพี่จะมีตรงไหนพังอีก...”

ผมรีบรับมือถือเขามากดเบอร์ผม กลัวเขาไปโพสด่าในเฟซบุ๊คว่าผมไม่รับผิดชอบทีนี้คนด่าผมทั้งประเทศ ตกเป็นจำเลยสังคม ไม่กล้าออกจากบ้านแน่

“ได้ครับได้”

“ไลน์ด้วยนะ”

“ครับๆ”

“เบอร์ห้องด้วย”

“พี่กลัวผมหนีขนาดนั้นเลยหรอครับ”

สงสัยผมดูจนไปหน่อยพี่เขาเลยคิดว่าผมจะไม่ชดใช้ ซึ่งเขาเข้าใจถูกแล้วแต่ครึ่งเดียวนะ คือผมจน แต่ชดใช้แน่นอน กลัวโดนสังคมประณาม

“ล้อเล่นน่า ตกลงว่าชื่ออะไรยังไม่บอกเลย”

“เป่าเป้ยครับ เรียกเป้ยก็ได้”

 

กลับถึงห้องผมรีบเสิร์ชกูเกิ้ลหาข้อมูลพี่ลมก่อนเลย นายวายุ ภารินทร์ ชื่อเล่น ลม เป็นคนชอบสะสมรถ และคันที่เพิ่งออกใหม่ล่าสุดคือบีเอ็มดับบลิว คันเดียวกับที่ผมชนเมื่อกี๊เลย

ซวย! มิน่าเขาถึงขอทั้งเบอร์ทั้งไลน์แล้วยังจะมาถึงห้องอีก ทำเวรทำกรรมอะไรไว้วะ หนี้เก่ายังไม่ทันหายเรื่องรถก็เข้ามาเพิ่ม แต่รถเขาไม่เป็นอะไรนะมีแต่รถผมที่ต้องลากไปอู่ แต่ประกันก็น่าจะจ่ายใช่ไหม?

หรือมันเกินวงเงิน? ผมก็ไม่รู้ว่าประกันผมมันวงเงินเท่าไหร่พี่เอิงเป็นคนจัดการหมดเลย หรือโทรไปหาพี่เอิงดี? ผมดูไม่เป็นอ่ะ แต่โทรไปแล้วเขาจะอยากเจอหน้าผมหรือเปล่า จะไปรบกวนเขาไหมนะ?

โทรหาไอ้ปองดีกว่า

“โหลเป้ยกูยุ่งอยู่โทษทีไว้โทรกลับ”

ไอ้เพื่อนเวร! กูยิ่งเครียดๆอยู่ว่าพี่ลมเขาจะมาขู่กรรโชกให้รับผิดชอบ คือผมไม่เคยทำอะไรผิดเลยนะ พอทำผิดครั้งแรกมันก็หวาดระแวงอ่ะ

Lomm  : น้องเป้ย? นอนยัง

เชี่ยยยยยยยย ไลน์มาทวงหนี้กูแน่ๆ ไม่ตอบ ไม่ตอบโว้ย ยังทำใจไม่ได้ ผมรีบวิ่งไปหยิบสมุดบัญชีมาดูเงินเก็บ ก็มีหลักล้านนะ เงินที่พี่เอิงใส่บัญชีมาให้ทุกเดือนจนกระทั่งเรื่องของเราจบลง บีเอ็มค่าซ่อมมันเท่าไหร่วะ ประกันก็ยังไม่ได้บอกว่าผมต้องจ่ายอะไรเพิ่มหรือเปล่า

Lomm : อยากถามเป้ยเรื่องประกัน

ไม่รู้! แงงงงงง โทรหาพี่เอิงก่อน กวนไม่กวนไม่รู้แล้ว ไม่รู้จะโทรหาใครแล้วอ่ะ

“ฮัลโหลเป้ย”

“ฮืออ พี่เอิง เป้ยทำไงดี เป้ยขับรถชน เป้ยกลัว”

“เดี๋ยวเป้ย อยู่ไหนใจเย็นๆ? บาดเจ็บอะไรหรือเปล่าเดี๋ยวพี่ออกไปหา โทรเรียกประกันยัง เรียกตำรวจก็ได้ แถวนั้นมีตำรวจไหม”

“ไม่มีครับ...”

มีแต่ชามกะหล่ำปลีกับสมุดบัญชีและเอกสารประกันที่เป้ยอ่านไม่รู้เรื่องอ่ะครับ

“โทรหากู้ภัยก็ได้ หรือ 191 ก่อน โทรไปเลย ตกลงอยู่ไหน”

“พี่เอิงไม่ใช่แบบนั้น เป้ยอยู่ห้อง เป้ย...เป้ยแค่ตกใจ เป้ยชนแล้วก็เรียกประกันแต่รถเขาแพงเป้ยกลัวประกันไม่จ่าย แล้วเป้ยก็ไม่รู้ว่าเป้ยต้องทำยังไง เขาไลน์มาทวงเงินเป้ยด้วย เขาเป็นนักร้องนะพี่เอิงเขาจะไปด่าเป้ยในเฟซบุ๊คไหม แฟนคลับเขามาฆ่าเป้ยแน่เลย”

                “เป้ย...มาหาพี่มา”

                “ครับ”

                ผมหอบทรัพย์สินตัวเองใส่กระเป๋ารีบไปหาพี่เอิง ใครจะว่าผมเอาตัวไม่รอดก็ได้ เวลามีปัญหาผมก็ปรึกษาพี่เอิงทั้งหมดนั่นแหละ ถึงตอนนี้เราแยกกันแล้วผมก็ปรึกษาคนอื่นไม่ได้อยู่ดีเพราะไอ้ปองไม่ว่าง ผมก็มีแค่พี่เอิง...แม่งโคตรเศร้าเลย ทำไมเขาต้องเป็น The one and only one ด้วยวะ

 

                พอเจอพี่เอิงสองมือหนาก็ประกบเข้าที่หน้าผมโยกไปโยกมา จับหมุนตัวอีกรอบแล้วเขาก็เกี่ยวคอผมเดินเข้าลิฟต์ไปด้วยกัน

                “ไปชนได้ยังไง”

                “ก็มันไฟแดงพอดี แล้วเป้ยเบรกไม่ทัน ชนตรงหน้าคอนโดอ่ะ...เขาอยู่ตึกเดียวกับพี่เอิงด้วย เขาจะเรียกตำรวจมาจับเป้ยไหม”

                “ไม่มีคนตายไม่โดนจับหรอก ไหนไลน์ที่เขามาทวงเงินเป้ย”

                “นี่ พี่เอิงดูสิ แต่เป้ยยังไม่ตอบนะ เป้ยกลัวตอบไปว่าไม่มีตังค์เขาจะเรียกตำรวจ”

                “คิดมากน่ะเป้ย ทำไมมีกลิ่นเหมือนคนอร์ ต้มกะหล่ำปลีอีกแล้วหรอ”

                พี่เอิงก้มหน้าลงมาทำจมูกฟุตฟิตที่หัวผม มันใช่เวลาไหมเนี่ยคนยิ่งเครียดๆมาถามถึงกะหล่ำปลี ตัวเองไม่ได้ชอบกินด้วยสักหน่อย จริงๆแรกพี่เอิงก็กินด้วย พอผมต้มบ่อยเกินเขาก็เบื่อกะหล่ำปลีไปเลย

                “เป้ยชอบของเป้ยง่ะ”

                “หน้ากลมจะเป็นกะหล่ำปลีแล้วเป้ย”

                เขาพูดยิ้มๆ พอมาถึงห้องพี่เอิงก็ช่วยดูพวกประกัน เขาบอกวงเงินผมไม่ได้สูงมาก อาจจะพอค่าทำสีของบีเอ็ม แต่ถ้ามันต้องทำเยอะกว่าแค่สีก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

                “ถ้ามันเกิน...”

                “เดี๋ยวพี่จ่ายให้”

                “แต่เป้ยเกรงใจ เป้ยติดหนี้พี่เอิงตั้งเยอะ”

                “งั้นมาซักผ้ารีดผ้าให้พี่แล้วกัน ช่วงนี้ส่งไปรีดที่ร้าน...กลิ่นไม่หอมเหมือนตอนเป้ยทำให้ สลับเสื้อคนอื่นมาให้พี่ด้วย เชิ้ตพี่หายไปสองตัวอีก”

                พี่เอิงส่ายหัวทำหน้ารำคาญ เชิ้ตพี่เอิงแต่ละตัวนี่ไม่ใช่ถูกนะครับ แบรนด์ดังหัวจรดเท้าแล้วหายไปสองตัวไม่ใช่เงินเดือนผมทั้งเดือนแล้วหรอ เขาเกลียดการต้องไปซักผ้ารวมกับคนอื่นด้วย

                คุณอชิตพล อารยะใจดีน่ะใช่ แต่จุกจิกมาก ป้าพรกับป้าศรีบอกตั้งแต่ผมย้ายมาอยู่กับอารยะว่าพี่เอิ้นพี่เอิงจุกจิกทั้งคู่เป็นนิสัยของพวกผู้บริหารเพราะต้องละเอียดรอบครอบ จะทำอะไรก็ต้องทำให้ละเอียด ดีกว่าให้เจ้าสัวกับคุณชายเขาหงุดหงิด

                “ก็ได้ครับ...”

                “เดี๋ยวเรื่องประกันพี่ให้คุณต๊ะจัดการให้ เป้ยไม่ต้องไปยุ่งหรอก สงสัยจะพาล ประกันยังไม่แจ้งอะไรมาเลยดันรีบมาทวงเงิน บล็อกไปเถอะ เอาเบอร์กับไลน์เขามาพี่จะส่งให้คุณต๊ะ”

                “ครับ...แต่เป้ยไม่มีเบอร์เขาอ่ะ แต่เขามีเบอร์เป้ย”

                “รอเขาโทรมาก็จดไว้แล้วบล็อคไป”

                “ครับ”

                ผมทำตามที่พี่เอิงบอก ส่วนพี่เอิงก็โทรหาคุณต๊ะให้จัดการให้ พอจบเรื่องผมก็สบายใจขึ้นเยอะ

                “ขอบคุณนะครับพี่เอิง”

                “อย่าไปโดนพวกนี้มันขู่ แล้วถือสมุดบัญชีมาด้วยทำไม”

                “ก็เป้ยกลัวเงินไม่พอจ่าย แหะๆ เลยจะเอามาให้พี่เอิงช่วยดู ตอนแรกเป้ยจะกดเงินหมดบัญชีมาคืนพี่เอิงแต่มันไม่ถึงสามล้านแล้วเป้ยก็ไม่มีเงินเก็บแล้วนอกจากก้อนนี้”

                “ไหนดูหน่อย”

                พี่เอิงขยับเข้ามาใกล้ มือเขาวางอ้อมไปทางด้านหลังเหมือนจะโอบ แต่ก็ไม่ใช่ ผมให้พี่เอิงดูสมุดบัญชีของผม ไม่อายหรอกครับ คนพาไปเปิดบัญชีก็พี่เอิงเนี่ยแหละ เราเดินข้ามสะพานลอยไปช่อฟ้ากัน แล้วเขาก็ฝากเงินให้ผมทุกเดือน

                “แล้วนี่ก็บัตรเครดิตพี่เอิง...ที่เป้ยไม่ได้คืน”

                ใบที่ผมจะเก็บเป็นที่ระลึกแต่ว่าผมเริ่มทำใจได้แล้วก็คืนเขาไปดีกว่า ไม่รู้วงเงินเท่าไหร่กลัวเขาแจ้งความไว้แล้วผมเผลอใช้ทีนี้ตำรวจมาเลยนะ

                “เป้ยเก็บไว้เถอะ ทั้งบัตรทั้งเงินในบัญชี พี่ไม่รีบเรื่องเงินสามล้าน ส่วนบัตรก็เอาไว้ซื้อน้ำยารีดผ้า ซักผ้าไป พี่ไม่รู้ว่ามันทำไหร่ ให้เป้ยจัดการไปเลย”

                “ครับ...แล้วให้เป้ยมาเริ่มงานวันไหน”

                “ว่างวันไหนก็มา ซักให้หมดตู้เลยนะ พี่ไม่ชอบกลิ่นร้านซักรีด”

                งานหนักแล้วกู... พี่เอิงเสื้อผ้าเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกก แล้วจะให้ผมซักหมดตู้ เป็นเดือนจะเสร็จไหมน่ะ ไม่ได้นอนแล้วเป้ยเอ้ย ใครบอกผู้ชายแต่งตัวง่ายนะมาดูคุณอชิตพลนะครับ หมวก ถุงเท้า ชั้นในต้องมีเป็นคอลเลคชั่น เนคไทต้องเข้ากับชุด สูทสารพัดแบบอีกสารพัดสี ซักผ้าให้พี่เอิงทีไรผมต้องเผื่อเวลาเป็นวัน แถมไม่กล้าซักเครื่องด้วยกลัวมันพัง

                “เดี๋ยวเป้ยมาพรุ่งนี้เลยครับ...”

                “อืม ขึ้นมาได้เลย พี่ไม่ได้ให้เขาลบลายนิ้วมือเป้ยออก รหัสเข้าห้องก็อันเดิม”

                “ครับ”

                ทำไมยังไม่ลบล่ะ...แต่มันก็คงไม่จำเป็นมั้งเพราะพี่เอิงคงรู้ว่าผมไม่มาขโมยอะไรห้องเขาหรอก แล้วมาให้นิติบุคคลลบอาจจะยุ่งยากด้วย

                ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ความรู้สึกของผมต่อพี่เอิงมันลดลงมาขนาดไหนแต่ผมก็ยังสบายใจที่ได้คุยกับพี่เอิงอยู่ดี พี่เอิงก็อาจจะเหมือนกัน เขาไม่ได้ทำให้ผมอึดอัด

                เราคงเป็นพี่น้องกันได้? ไม่ดิ เป็นพี่น้องไม่ได้ เป็นเจ้านายกับลูกน้องนี่แหละ เจ้าหนี้กับลูกหนี้ด้วย พี่เอิงไม่รีบร้อนกับผมเรื่องหนี้เพราะเขารู้ว่าผมไม่ที่ไปล่ะมั้ง? แล้วก็ช่วยจับงานบ้านมาตั้งนาน ยังไงผมก็เป็นคนที่ไม่มีวันทรยศตระกูลอารยะหรอก ใช้ชีวิตมาถึงวันนี้ได้ก็เพราะพี่เอิ้นพี่เอิง

                 เอาเหอะ เป็นคนของพี่เอิงไม่ได้แล้ว เป็นคนใช้เหมือนเดิมก็ได้ ผมอาจจะทำใจได้...หรือว่าผมตัดใจได้แล้ววะ? ต้องรอเห็นเขากับมิลันสักรอบก่อน ถ้ามันไม่รู้สึกอะไรแล้วแสดงว่าผมก็เป็นเป่าเป้ยคนใหม่ได้แล้วจริงๆ

                ส่วนเรื่องของเรา มันผ่านมาแล้วก็แล้วกันไปอาจจะดีกว่าการที่ผมมัวแต่สงสัยว่าเราจบกันด้วยเรื่องอะไรกันแน่ มันอาจจะทำให้ผมเสียใจกว่าเดิมก็ได้...ไม่เสียใจก็อาจจะดีกว่า

               

                “มึงเป็นหนี้เพิ่มอีกแล้ว?”

                “เออ...กูไปขับรถชนบีเอ็มป้ายแดงมา”

                “ซวยสัส ประกันไม่จ่ายหรอ”

                “อาจจะเกินวงเงินมั้ง ของกูอีโค่คาร์เองนะ”

                “หรอ? กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าซ่อมบีเอ็มแพงแค่ไหน”

                ไอ้ปองมันขับโตโยต้าคันเก่าของที่บ้านครับ มันเงินเดือนเยอะก็จริงแต่บ้านไม่ได้รวย แต่เพื่อนมันรวยนะ ทายาทร้านทองนั่นไง มันยังไม่ใจอ่อนติดต่อเพื่อนมันให้เลย

                “ไม่เป็นไรกูไปยืมเงินคนอื่นมาแล้ว นี่จะต้องไปช่วยงานเขาชดใช้หนี้เอา”

                “ยืมใครวะ ทำไมให้ยืมง่ายจัง”

                “เอ่อ เพื่อนพ่อน่ะ”

                ไม่กล้าบอกมันหรอกว่ายืนพี่เอิง ไม่งั้นนะยาว เรื่องยาวแน่ๆ

                “พ่อมึงนี่โชคดีเนอะ จับฉลากได้คอนโดแล้วยังมีเพื่อนใจกว้างอีก”

                “โชคดีบ้าไรหนี้สินท่วมหัวกูเนี่ย กูคงไปรับงานในวงการของมึงไม่ได้แล้วว่ะ กูต้องไปทำงานนี้ใช้หนี้ก่อน”

                “สู้ๆนะมึง เฮ้อกูเป็นห่วงมึงว่ะ”

                ไอ้ปองคีบน่องไก่มันมาใส่กล่องข้าวผม ไอ้นี่ก็กินแต่ไก่ทอด เคยถามมันว่ากินหมูทอดบ้างไหม? มันก็บอกว่าเพื่อนสนิทมันคนหนึ่งเป็นอิสลาม มันเลยไม่กินหมูเป็นการให้เกียรติเพื่อน ผมไม่เชื่อมันหรอกวันก่อนยังกินหมูกรอบอยู่เลย

                “เป็นห่วงกูก็ซื้อหวยให้กูดิ เนี่ยกูมีเลขในดวงใจแล้ว ไปซื้อกันป่ะๆๆๆๆ พรุ่งนี้หวยออก”

                “ตั้งแต่มึงเล่นมากูเห็นยังไม่ถูกซักงวดเลยเป้ย”

                ไอ้ปองนี่ชอบขัดดวง ใครเขาถูกกันทุกงวด เขาก็ซื้อกันไปเรื่อยๆพอถูกทีก็ถูกเยอะไง

                “รอบนี้กรุ้ปไลน์กูบอกมาว่าเลขเด็ดจากหลวงพ่อวัดดัง มึงดูดิ”

                “เชี่ยเขามีกรุ๊ปไลน์ใบ้หวยด้วยหรอวะ”

                บอกแล้วว่าเป้ยวงใน! งวดนี้มันต้องถูกแหละ งวดก่อนๆเก็งเองมั่วเองเลยไม่ถูก ตอนนี้มีกรุ๊ปไลน์ที่เป็นศูนย์รวมผู้เชี่ยวชาญการเล่นหวยแล้ว ผมอาจจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น

                “เนี่ยเขาแนะนำวัดขอหวยด้วยนะ มึงไปกับกูหน่อยดิ กูอยากไปลอง”

                “ไม่ไป ขี้เกียจ”

                “มึงนี่ แล้วถ้ากูถูกรางวัลที่หนึ่งอย่ามาพูดว่าเสียดายนะที่ไม่ซื้อกับกู”

                มันทำหน้าเอือมระอาใส่ผมแต่ก็ยอมไปซื้อหวยด้วยกัน งวดนี้ผมโดนรถชนผมต้องซื้อเลขทะเบียนตัวเองมาสองใบเอาฤกษ์เอาชัย ไม่กล้าซื้อยกชุดกลัวเจ๊ง แหะๆ

                “กูถูกแน่นอน”

                “สาธุขอให้รวยหกล้าน มาใช้หนี้นะมึง”

                “เดี๋ยวกูเลี้ยงบุฟเฟ่ต์หัวละสองพันเลยถ้าถูก เฮ้ยปองพรุ่งนี้กูไม่กินข้าวด้วยนะ กูต้องไปกินกับแผนก”

                “ตำแหน่งมึงมีแผนกลงแล้วหรอ กูเห็นโดดเดี่ยวเดียวดายไม่มีคนคบมาตั้งนาน”

                “อือ เขาย้ายกูเข้าสำนักกรรมการ”

                “ห๊ะ! มึงต้องไปกินข้าวกับผู้บริหาร? บริษัทไหนเขาเอาตำแหน่งประชาสัมพันธ์ไปรวมกับผู้บริหารวะ กูงง”

                ไอ้ปองทำหน้าเหมือนผมกำลังจะไปรบ ผมก็คิดแบบมันนั่นแหละ แล้วผังแผนกผมคือมีพี่เอิ้นประธานกรรมการ พี่เอิงเป็นรอง เลขาของทั้งคู่แล้วก็ผม แค่คิดก็กินไม่ลงแล้วครับ ต้องมาเจอพี่เอิ้นพี่เอิงกินข้าวด้วยกัน คือผมก็ผ่านเหตุการณ์เหล่านี้มาบ้าง แต่ผมบอกเลยพี่เอิ้นกับพี่เอิงไม่ได้เป็นพี่น้องที่เหมาะสมจะอยู่ด้วยกันในมื้ออาหารสักนิด กินคนละอย่าง แถมบางทีชอบจิกกัดกันแบบ แบบ...จิตวิทยาอ่ะ แล้วผมโง่ฟังไม่รู้เรื่องหรอก แต่มันกดดัน

                “เดี๋ยวกูซื้อขนมปังไว้ให้ มึงค่อยกลับมากิน เป็นกูแดกไม่ลงชัวร์ๆกินข้าวกับเจ้านายเนี่ย ขนาดกับหัวหน้าแผนกกูยังแดกไม่อร่อย มึงอดทนหน่อยนะ”

                “ขอบคุณนะปอง มึงนี่เพื่อนประเสริฐจริงๆเลยว่ะ กูรักมึงนะ”

                “อย่ามาทำซึ้งหน้าแผงหวยได้ปะวะ”

                “มึงไปทำบุญกับกูเหอะ เราจะได้ถูกหวยไปด้วยกัน กูไม่อยากรวยคนเดียว กูอยากให้มึงได้ดีไปพร้อมกู”

                “เฮ้อ กูหมดหวังกับมึงแล้วเป้ย ไปๆทำงาน”

                สาธุ พรุ่งนี้เป้ยจะเป็นเศรษฐีเอาให้ไอ้ปองอึ้งไปเลย

 

------------------------------------

สร้างความคลุมเครือไปอีกตอน 55555555555555+ ตกลงพี่เอิงยังไงน้า ดูไม่แคร์น้องแต่แหมมมมมมมมมมมม นะคะ

ส่วนเป้ยนี่เริ่มทำใจได้แล้วค่ะ หรือเปล่า? อิ้อิ้

เรื่องประกันรถนี่ห้ามบอกว่าแบมเขียนไม่อิงความจริง เพราะเพื่อนสนิทแบมเพิ่งเป็นแบบเป่าเป้ยเลยค่ะ เอามาจากความจริงล้วนๆ ชนแล้วเรียกประกันแล้ว แต่ไม่รู้ต้องทำไงต่อ เครียดไปอีก 5555+ ขับรถมาหาถึงบ้าน

ปล. ตกลงใครทิ้งใครกัน? ต้องอ่านต่อไปค่ะ นิยายเราไม่เคยเฉลยในตอนเดียว ก๊ากกกกกกกก

ปล.2 ใครอ่านเรื่องนี้แล้วหิวกะหล่ำปลีแนะนำให้ไปกินปาปิก้อนค่ะ เมื่อวานก็ไปกินมา อดใจไม่ไหว 55555+

ปล. 3 เรื่องนี้จะออกงานหนังสือเดือนมีนาคมนะคะ จะมีแจกโปสเตอร์วันแบมไปแจกลายเซ็นด้วย มาเจอกันน้า

               

               

 

 

 

               

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.642K ครั้ง

99 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 เมษายน 2562 / 20:14

    นน้องเอ๋อ แถมยังไม่ฉลาดอีก

    อยากรู้ว่าทำไมพี่เอิงบอกว่าร้องทิ้ง

    รอๆ

    #3214
    0
  2. #3198 Pimnok2124 (@Pimnok2124) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 16:15
    อีพี่ลมมาจีบน้องแล้วอ่ะ ไรอ่ะ
    #3198
    0
  3. #3172 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 14:42
    พี่เอิง แม่งแผนสูง 5555 น้องเป้ยก็โคตรซื่อเลย 😂
    #3172
    0
  4. #3092 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:56
    ตลกน้อง ทำไมน่าเอ็นดูวจังง
    #3092
    0
  5. #3076 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 18:01
    น้องงงงงง555
    #3076
    0
  6. #3067 DARA T. (@marukovip) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 18:18
    ตลกเป้ย555555555
    #3067
    0
  7. #3061 PJMinn (@PJMinn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 15:11
    แหม่ พี่เอิงทำเป็นบอกเขาข่มขู่ หวงเขาก็บอกกก ชอบตีหน้ามึนปล่อยเบลอตลอด อ่ะ
    #3061
    0
  8. #3037 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 11:03
    พี่ลมเขาจีบน้องปะลูก เขาไม่ได้จะทวงเงินนนน 5555555555
    #3037
    0
  9. #3026 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:21
    หวงเก่งงงง ห่วงก่เก่งงงงง แต่คลุมเครือมากค่ะคุนพี่
    #3026
    0
  10. #3004 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:23
    น้องเป้ยรู้กกกกกกกก5555555
    #3004
    0
  11. #2962 inthecloud (@prwz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:42
    พี่เอิงวางแผนให้ลมยุ่งกับเป้ยไม่ได้ป่ะ 55555555 ฉันว่าพี่เขาก็ยังหวงอยู่นี่นแหละ เนี่ย ชัดเจนจะตาย พยายามอย่างเงียบๆ ให้เป้ยมาอยู่ใกล้ ร้ายนัก แล้วเป้ยก็เด็กน้อยอ่ะ แง
    #2962
    0
  12. #2931 pukiest (@pukiest) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:39
    เป้ยเอ้ย ลูกกกกกกก
    #2931
    0
  13. #2895 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:24
    พี่เอิงคุณจะเอายังไงคะะะะะ หลอกล่อน้องสุดฤทธิ์แต่ไม่ยอมขอน้องคืนดีตรงๆ จะเอายังง๊ายยย น้องซื่อขนาดนี้พี่จะหวังอะไรจากน้องงงงง
    #2895
    0
  14. #2822 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:48
    นว้องงงงงงงงงง คุณโดนหลอก อิพี่เอิง อะไรคือการกันซีนอย่างเนียนๆแบบนี้ อย่าไปเชื่อเขาลูก
    #2822
    0
  15. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:35
    น้องทำไมไม่ลองคุยกับพี่ลมดูก่อนล่ะลูก!
    #2785
    0
  16. #2761 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:00
    ทำไมพี่เอ้งใจดีแปลกๆ
    #2761
    0
  17. #2629 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:30
    วงวารน้องงงงงง55555
    #2629
    0
  18. #2583 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:13
    รักน้องเพราะน้องเป้ยน่ารักตุละตุตะมิ กรี๊ดดดดดดดดด
    #2583
    0
  19. #2565 joy6004 (@cpimpat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:08
    พี่เอิงนี่ยังงัยคะ??555หนูเป้ยไม่ทันใครเลยลูกกกกก
    #2565
    0
  20. #2520 pcy__chic (@pcy__chic) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:39
    5555555น้องตลกอ่ะ
    #2520
    0
  21. #2497 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:33
    น้องหนูซวยยยยยจริงๆ555
    #2497
    0
  22. #2478 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:38
    น้องงงงง55555
    #2478
    0
  23. #2443 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:27
    พระเอกชื่อลม อ้อ..ไม่ใช่5555555555555
    #2443
    0
  24. #2395 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:29
    อิน้องขี้ตกใจจัง ใจเย็นๆสอ ไหนจะตัดใจจากเค้า แล้วยังไปหาเค้าอีก
    #2395
    0
  25. #2175 NamKudos (@namkudos) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:13

    เป้ยเอ้ย ลูก ฮ่าๆ

    #2175
    0