Not yours เมื่อผมไม่ใช่ (Yaoi) (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 179,830 Views

  • 3,240 Comments

  • 9,854 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,915

    Overall
    179,830

ตอนที่ 19 : Chapter 18 : Argument

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1862 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

Chapter 18 Argument

“รักษาการประธานกรรมการบริษัทอารยะ จำกัด มหาชน”

                “แต่ นั่นมันตำแหน่งพี่เอิ้น”

                “ถูกต้อง”

                พี่เอิ้นเป็นประธานกรรมการ พี่เอิงเป็นรองประธาน แล้วให้ผมไปเป็นรักษาการตำแหน่งพี่เอิ้นเนี่ยนะ? ไหนบอกว่าคนเก่าลาออก เจ้าของบริษัทลาออกได้ด้วยหรอ

                “พี่เอิ้นจะขายอารยะทิ้งหรอครับ”

                “ไม่ได้ขายหรอก แต่พี่บริหารไม่ไหวแล้ว พี่ไม่เก่งเรื่องบริหารองค์กร พี่เป็นหมอ คนเราไม่ถนัดทุกเรื่องหรอกเป้ย ก็เลยจะจ้างคนมาบริหารแทน เป็นนอมินีพี่ไง”

                พี่เอิ้นเคยบอกหลายทีแล้วว่าไม่อยากดูแลอารยะ อยากยกให้พี่เอิงแต่พี่เอิงก็ไม่ยอมบอกว่าถ้าพี่เอิ้นว่างจะทำตัวเป็นไก่ไล่จิกชาวบ้าน

                “แล้วพี่จะเอิงยอมหรอครับ”

                “เอิงลาออก นี่ไงใบลาออกของเอิง”

                “หา!!!

                พี่เอิ้นเปิดกระเป๋าเอกสารหยิบใบลาออกที่มีลายมือหวัดๆแสนจะเป็นเอกลักษณ์ที่ผมจำได้ยันวันตายแน่นอน ลาออกเองอนุมัติเองแถมมีผลทันทีในเจ็ดวัน

                “พี่เอิ้นไปแกล้งพี่เอิงมาหรอครับ”

                คือพี่เอิงไม่มีท่าทีจะทิ้งบริษัทตัวเองแน่นอน แล้วถ้าไม่มีพี่เอิงก็เท่ากับไม่มีคนบริหารอารยะเพราะว่าพี่เอิ้นเป็นแค่เจ้าของในนาม มีหน้าที่แค่เซ็นเอกสารบางอย่างในฐานะเจ้าของกิจการ แต่พี่เอิงทุ่มเทกับอารยะมากๆ เขาทำงานดึก ประชุมเยอะ ออกไซต์ ไม่มีทางลาออกหรอกถ้าไม่ใช่เพราะโกรธพี่เอิ้น เพราะถ้าพี่เอิงลาออกภาระจะโยนกลับไปหาพี่เอิ้นหมด

                “ทำไมปรักปรำพี่แบบนั้นล่ะเป้ย”

                พี่เอิ้นทำหน้าสงสัยแต่ผมแอบเห็นนะว่าเขาชะงัก ชัวร์ แน่นอน!

                “ก็พี่เอิ้นชอบบ่นว่าพี่เอิงไม่ยอมเป็นประธาน พี่เอิงลาออกโยนงานให้พี่เอิ้นแบบนี้แสดงว่าต้องโกรธพี่เอิ้นแน่ๆ มองจากดาวอังคารยังรู้เลยครับ แล้วให้เป้ยมานั่งตำแหน่งนี้แทนเนี่ยพี่เอิ้นต้องมีแผนแน่ๆ เพราะเป้ยบริหารอะไรไม่ได้หรอก ชีวิตตัวเองเป้ยยังจัดการไม่ได้เลย พี่เอิ้นจะเอาเป้ยมาบังคับให้พี่เอิงกลับมาทำงานใช่ไหมครับ”

                “บ้า เป้ยอ่ะคิดมาก”

                ถึงผมจะเข้าใจอะไรยาก แต่เรื่องนี้มันเข้าใจง่ายมากกกกกกกกกกกกก เพราะผมอยู่กับสองพี่น้องชะเอิงเอิงเอยมาตั้งกี่ปี แถมผมรู้จักนิสัยบ้างานของพี่เอิงดี เขาทุ่มเทจะตาย มีแต่พี่เอิ้นนั่นแหละที่ชอบโอ้เอ้ พี่เอิงบ่นประจำว่าซื้อโรงพยาบาลก็ยังไม่ยอมเป็นผู้อำนวยการเอง ประชุมสำคัญก็ชอบขาดอ้างว่ามีคนไข้ด่วน แล้วพี่เอิงก็บ่นๆๆๆๆ ว่าจิตแพทย์นะไม่ใช่หมอผ่าตัด

                “พี่เอิ้นหลอกเป้ยเรื่องนี้ไม่ได้นะครับ เพราะว่าเป้ยฟังพี่เอิงบ่นพี่เอิ้นมาเยอะมาก พี่เอิงคอยบอกเป้ยด้วยว่าพี่เอิ้นต้องหาวิธียัดเยียดตำแหน่งให้พี่เอิงสักวัน”

                “เอิงนินทาพี่เยอะขนาดนั้นเลย?”

                “ใช่ครับ พี่เอิงเคยโมโหมากๆขนาดบอกเป้ยว่าถ้าไม่สบายก็ห้ามไปโรงพยาบาลพี่เอิ้น ให้ไปโรงพยาบาลคู่แข่ง แล้วก็โมโหด้วยที่โรงพยาบาลพี่เอิ้นถูกตรวจสอบอยู่นั่นแหละ พี่เอิงบอกว่าสงสัยพี่เอิ้นเจะป็นหมอไม่มีจรรยาบรรณ”

                พี่เอิ้นทำหน้าเหมือนโลกแตก ผมรู้จักพี่เอิงดีแล้วผมก็รู้จักพี่เอิ้นดีด้วย! สงครามประสาทของสองพี่น้องชะเอิงเอิงเอยมีมาตลอดนั่นแหละแต่ผมก็พยายามไม่เข้าไปยุ่งเพราะผมตามไม่ทันเลย เรื่องนี้ก็ไม่อยากยุ่งนะ อะไรก็ไม่รู้งงไปหมด

                ถึงผมจะเป็นเด็กในบ้านอารยะที่ไว้ใจได้ แต่มันก็ไม่มีทางที่จะได้มานั่งตำแหน่งรักษาการประธานกรรมการหรอก พี่เอิ้นบอกว่าจะเสียภาพลักษณ์ ผมว่าย้ายประชาสัมพันธ์ไปเป็นรักษาการประธานนี่เสียภาพลักษณ์กว่าอีก ผมต้องโดนเขม่นแน่ๆ

                “พี่อยากให้เอิงกลับมาทำงาน แล้วก็มาเป็นประธานด้วย เป้ยก็รู้พี่ไม่ถนัดจริงๆ แล้วช่วงนี้พี่มีปัญหาหัวใจ ถ้าต้องมาบริหารอารยะอีก พี่อดมีแฟนเลยนะ”

                “พี่เอิ้นต้องไปคุยกับพี่เอิงนะครับ มาคุยกับเป้ยไม่ได้หรอก เป้ยไม่ใช่พี่เอิง”

                “ขอคำแนะนำหน่อยในฐานะว่าที่แฟนเอิง”

                พี่เอิ้นทำหน้าหงอยอยู่สองวิเขาก็กลับมาทำตาวิบวับแซวผมอีกละ พอจะเข้าใจที่พี่เอิงบ่นพี่เอิ้นแล้วอ่ะ คนอะไรไม่รู้ลูกเล่นเยอะไปหมด ที่มีปัญหาหัวใจเพราะคนที่พี่เอิ้นจีบเขารำคาญพี่เอิ้นเหมือนที่พี่เอิงรำคาญหรือเปล่านะ

                “ก็เหมือนที่พี่เอิ้นเคยแนะนำเป้ยเลย ต้องทะเลาะกันนะครับ พี่เอิ้นกับพี่เอิงก็ไม่ค่อยทะเลาะกันเลย เป้ยไม่เคยเห็นเลย ลองทะเลาะกันดูไหมครับ จะได้เข้าใจกันมากขึ้น”

                พี่เอิ้นชะงักแล้วก็หัวเราะออกมาเต็มเสียง

                “ร้ายกาจนะเป้ย ต้องซื้อปลาหิมะให้กินบ่อยๆแล้ว เอากะหล่ำปลีผัดอีกจานไหม?”

                “เอาครับ สองจานเลยได้ไหมอ่ะพี่เอิ้น ร้านนี้อร่อยมากเลย”

               

                ผมแยกกับพี่เอิ้นตรงหน้าคอนโด หิ้วน้องเอิงกลับห้องแล้วก็คิดเรื่องพี่เอิงลาออก ถ้าพี่เอิงลาออกจริงๆทุกคนต้องรู้แล้วแหละ ขนาดผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อลาออกคนยังคุยกันทั้งบริษัท ปองก็ชอบมาเล่าว่าแผนกนั้นจะมีคนลาออก แผนกไหนไม่ถูกกัน พี่เอิงตำแหน่งสำคัญขนาดนั้นอารยะต้องเตรียมรับมือแล้ว ต้องมีประชุมผู้บริหารอะไรทำนองนั้นอ่ะ

                เรื่องพวกนี้ผมก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่หรอก แต่ผมอยู่กับพี่เอิงมานานจนรู้เรื่องงานในอารยะหลายอย่าง เวลาพี่เอิ้นพี่เอิงคุณต๊ะคุณนิดคุยงานกันเขาก็ไม่ได้ปิดบังอะไรผมด้วยเพราะผมไว้ใจได้

                ถึงจะประติดประต่อไม่ได้แต่เรื่องนี้เป็นปัญหาพี่เอิงโกรธพี่เอิ้นแน่ๆ กฏการลาออกต้องแจ้งล่วงหน้าสามสิบวัน พี่เอิงก็เคยบ่นพวกพนักงานที่ลาออกแล้วหายไปเลยไม่ทำตามกฏกติกา พี่เอิงไม่ชอบอะไรที่ไม่ถูกต้อง เขาไม่ทำหรอก

                ไม่รู้พี่เอิ้นไปทำอะไรให้พี่เอิงโกรธมากถึงมากที่สุดแน่ๆ ไม่งั้นพี่เอิงไม่มาไม้นี้หรอก อยากถามพี่เอิงจังแต่เหลืออีกตั้งหนึ่งวันแน่ะ เอ...โทรหาดีกว่า

 

                “ครับเป้ย”

                งื้อออ เสียงนุ่มจัง นุ่มเหมือนน้องเอิงเลย

                “พี่เอิง เป้ยมีเรื่องสำคัญอยากถามครับ พี่เอิงจะนอนหรือยัง”

                “ยังหรอก ว่าจะโทรหาเป้ยแต่เห็นห้องไม่เปิดไฟ หนีไปเที่ยวไหนมา เมื่อวานก็ไปดูหนังมาแล้วนะ”

                ผมแอบอยู่หลังม่านชะเง้อหน้ามองไปทางระเบียง เห็นห้องพี่เอิงมีแสงสลัวลอดผ่านม่านออกมา สักพักประตูก็ถูกเลื่อนออก...พี่เอิงใส่กางเกงนอนตัวเดียวออกมายืนพิงราวระเบียง

                “ไปกินข้าวกับพี่เอิ้นมาครับ ทำไมไม่ใส่เสื้อ ชอบโชว์หรอ”

                “ดุจัง หวงพี่หรอ?”

                “หลงตัวเอง...ไม่ได้หวงสักหน่อย”

                “ออกมาตรงระเบียงหน่อยได้ไหม พี่เอิงคิดถึงเป้ย เห็นนะว่าอยู่หลังม่าน”

                “พี่เอิงใส่เสื้อก่อน”

                “ไหนบอกว่าไม่หวง”

                “พี่เอิงห้ามต่อรองนะครับ”

                “โอเคครับ เชื่อฟังครับ ทำตามครับ แปปนะพี่เข้าไปใส่เสื้อก่อน”

                พี่เอิงหายไปสักพักแล้วกลับมาพร้อมเสื้อแขนยาวเรียบร้อย ผมพอใจขึ้นมาแบบว่าถ้ามีกราฟก็คงกราฟพุ่งขึ้นสูงลิ่วเลย พี่เอิงตามใจที่ผมขอด้วยอ่ะ ดีจัง

                “กินข้าวกับพี่เอิ้นเป็นไงบ้าง”

                “พี่เอิ้นบอกว่าพี่เอิงลาออก พี่เอิงจะลาออกจริงๆหรอ”

                “อืม เป้ยไม่ตกใจหรอ”

                จากตรงนี้ผมเห็นหน้าพี่เอิงไม่ค่อยชัดเพราะมันมืดแล้วรู้แค่ว่าเขามองมาที่ผมเหมือนที่ผมมองไปที่เขา

                “ไม่ตกใจครับ พี่เอิงโตแล้ว เป้ยรู้ว่าพี่เอิงตัดสินใจรอบคอบที่สุดในโลก พี่เอิงคงมีเหตุผล เป้ยเคารพการตัดสินใจของพี่เอิงนะ ไม่ว่าจะเรื่องไหน แต่เป้ยก็อยากรู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แหะๆ”

                “เป้ยคิดว่าไงล่ะ”

                “เป้ยว่าพี่เอิ้นต้องทำอะไรให้พี่เอิงโกรธแน่ๆเลย พี่เอิ้นมาตะล่อมเป้ยให้เป้ยไปเป็นรักษาการประธานบริษัท มันได้ที่ไหนเล่า เป้ยไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างนอกจากโอนสายโทรศัพท์ง่ะ”

                พี่เอิงหัวเราะแล้วบอกว่าผมเก่งที่ไม่ตกหลุมพี่เอิง

                “เป้ยบอกให้พี่เอิ้นไปง้อพี่เอิง ต้องปรับความเข้าใจกัน พี่เอิงก็อย่าโกรธพี่เอิ้นนานนะครับ สงสารพี่เอิ้นอ่ะ สงสารคุณนิดด้วย มิน่าตอนก่อนเลิกงานคุณนิดบอกว่าอาจจะไม่ได้โบนัสขั้นต่ำสามเดือน เป้ยก็งงๆว่ามาบอกทำไม  คือช่วงนี้มันมีข่าวลือว่าอารยะกำไรดีมากโบนัสปีนี้สามเดือนแน่นอน คุณนิดต้องกลัวพี่เอิ้นหนีงานแน่ๆเลยครับ แล้วจะอดโบนัส”

                “บอกให้พี่ไม่โกรธพี่เอิ้นนานเพราะกลัวตัวเองไม่ได้โบนัสใส่ไหม?”

                “แหะๆ เป้ยก็แอบมีหวังนิ้ดนึงงงง โบนัสสามเดือนเลยนะพี่เอิงงง อยากได้ง่ะ ถ้าเป้ยเงินเดือนเท่าปองนะ เป้ยได้เป็นแสนเลย”

                “ถามจริง เป้ยน้อยใจหรือเปล่าที่ต้องทำงานตำแหน่งเล็กๆ ทั้งๆที่พี่กับพี่เอิ้นเป็นถึงเจ้าของอารยะแต่ให้เป้ยได้แค่นี้”

                “ไม่เลยครับ เป้ยงกแต่เป้ยไม่โลภนะ เป้ยไม่ได้เก่งอะไรมาก งานแบบนี้กับเงินเดือนแบบนี้เป้ยว่ามันก็เหมาะสมแล้ว ให้เป้ยไปทำงานแบบปองเป้ยก็ทำไม่ได้หรอก แล้วก็จะถูกมองว่าเป็นเด็กเส้นด้วย กดดันจะตาย เป้ยมีงานทำ เลี้ยงตัวเองได้ เป้ยโอเคแล้วครับ ตรงนี้ก็สบายใจดีไม่ต้องแข่งกับใครด้วย เงินเดือนน้อยก็หวังกับโบนัสนี่แหละครับ จะได้ถึงสามเดือนไหมน้า”

                ผมคิดแบบที่ผมบอกพี่เอิงจริงๆนะ อาจจะเพราะพี่เอิงชอบพูดกรอกหูมาตลอดว่าให้มองแบบเจ้าของกิจการ ลูกน้องชอบคิดว่าตัวเองทำงานเยอะแต่ได้เงินน้อย แต่เจ้าของจะต้องมองว่าประสิทธิภาพการทำงานของคนๆนี้เหมาะสมกับเงินเดือนเท่าไหร่ พี่เอิงสอนอีกหลายเรื่องผมก็จำได้บ้างไม่ได้บ้าง ส่วนมากก็ไม่ค่อยเข้าใจ ทำได้แค่ฟังแล้วก็พยักหน้าเอาอ่ะ เพราะเวลาพี่เอิงบ่นหรือสอนเรื่องงานคือเขาหงุดหงิดมานั่นแหละ ไม่กล้าถามอะไรหรอกเดี๋ยวโดนงับหัว

                “พี่มีอีกตำแหน่งว่างๆให้เป้ยนะ รายได้ดี โบนัสเยอะ”

                “มาหลอกเป้ยแบบพี่เอิ้นไม่เอานะครับ ไม่ต้องเลย”

                “ไม่หลอก ตำแหน่งแฟนพี่ว่างอยู่นะ แต่ช่วงนี้อาจจะงบน้อยหน่อยเพราะพี่เป็นคนว่างงาน”

                “ไม่กล้าคบด้วยแล้วครับ ช่วงนี้พี่เอิงดูจนๆอ่ะ พี่เอิงต้องเข้าใจเป้ยนะ พอดีเป้ยชอบผู้ชายนิสัยรวย”

                “ร้ายนะเรา”

                ผมคุยกับพี่เอิงจนเขาไล่ให้กลับเข้าห้องเพราะอากาศเริ่มเย็น ก็เลยนอนคุยกันต่อจนผมหลับคาโทรศัพท์ แต่ไม่เสียเงินสักบาทเพราะผมคอลไลน์ ผมไม่โทรมือถือแบบพี่เอิงหรอก มันเปลืองเงิน

               

                อชิตพลตื่นมาเปิดประตูห้องตอนตีสามเพราะเสียงกดกริ่ง พี่ชายคนเดียวในชุดนอนหิ้วไวน์ยี่ห้อดังยืนอยู่หลังบานประตู

                “ผมนอนแล้ว”

                “ดื่มด้วยกันก่อน ไวน์แพงนะ”

                “มีอะไรก็ค่อยมาคุยพรุ่งนี้”

                แต่คนเป็นพี่ก็ไม่สนใจเดินแทรกเข้ามาพร้อมผิวปากเดินนำไปในห้องครัว เจ้าของห้องกลอกตาด้วยความเซ็ง ดึงประตูปิดแล้วลากเท้าเดินตามพี่ชายไป

                “โกรธอะไรขนาดนั้นวะเอิง ลาออกเลยเนี่ยนะ”

                เจ้าสัวอชิส่ายหัวก่อนจะเลื่อนแก้วไวน์ให้น้องชาย

                “คนทำผิดไม่มีสิทธิ์พูด ว่างมากหรือไงพี่เอิ้น เป็นหมองานไม่ยุ่งหรอ”

                “ก็เป็นห่วงไงถึงต้องเข้ามายุ่ง ไม่เห็นเจตนาดีๆของพี่ชายคนดีคนนี้เลยหรอวะ”

                อชิตพลยกแก้วไวน์ดื่มทีเดียวหมดแก้วก่อนจะดึงขวดไวน์มารินเติมใหม่ให้ตัวเอง

                “บอกดีๆก็ได้ มายุ่งกับคุณต๊ะทำไม ไหนจะมาแทรกแซงเรื่องผมกับเป้ยอีก ถ้ารู้ตั้งแต่แต่แรกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดทำไมไม่คิดจะพูดตรงๆ ถ้ารู้ตั้งแต่ตอนนั้นผมจัดการเองได้ไปตั้งนานแล้ว”

                “ก็มันเป็นเรื่องของเอิงกับเป้ยจะให้พี่เข้าไปแทรกได้ยังวะ ชีวิตคู่นะไม่ใช่ชีวิตคี่ที่จะมี ผัว เมีย พี่ผัว”

                เป็นฝ่ายเจ้าสัวบ้างที่กระดกไวน์หมดแก้วแล้วแย่งขวดไวน์กลับมาริน

                “ถ้าไม่อยากยุ่งแล้วจะมายุ่งทำไม ยุ่งทุกขั้นตอน ยุ่งไปหมด ขนาดมาถึงจุดนี้พี่ยังไปดึงเป้ยมายุ่งอีก โตแล้วนะพี่เอิ้นอย่ามาเล่นเป็นเด็กๆ”

                “แล้วลาออกหนีปัญหานี่ผู้ใหญ่เขาทำกันหรอ”

                “แล้วโตขนาดนี้ทำไมชอบโดดประชุม ทำไมไม่บริหารโรงพยาบาลตัวเอง แล้วมาตอนตีสามนี่ไม่ใช่มัวไปเฝ้าหนุ่มช่อฟ้าเลิกงานหรือไง ไร้สาระว่ะ”

                “ไอ้เอิง! มึงจะมากไปแล้ว มึงเป็นน้องกูนะ”

                “แล้วไงวะ เป็นพี่ที่เอาแต่เล่นไม่อายบ้างหรอ”

                เจ้าสัวกระชากคอเสื้อน้องชายกำไว้แน่น ไม่ต่างกับที่คนน้องกระชากคอเสื้อพี่ชายเข้ามาใกล้

                “ที่กูทำก็อยากให้มึงกับเป้ยคุยกัน ไอ้น้องเวร จะขอเขาแต่งงานยังไม่รู้เลยว่าเขารักมึงหรือไม่รัก ยังไม่รู้เลยว่าเป้ยคิดยังไง ดันทุรังจนกูต้องเข้ามายุ่งเพราะกลัวมึงไปกันไม่รอด กับเป้ยก็เหมือนเป็นน้องกูเหมือนกัน”

                “ก็รู้แล้วทำไมไม่บอกวะ จะได้แก้ไขตั้งแต่ตอนนั้น ไปสร้างหนี้ให้เป้ยทำไม กับผมน่ะไม่เท่าไหร่นะพี่เอิ้น แต่พี่คิดว่าเป้ยจะรู้สึกยังไง? เป้ยก็มีแค่ผม มีแค่พี่ เป้ยต้องออกไปอยู่คนเดียวก็เสียใจพอแล้วยังไปผูกมัดเรื่องหนี้ไว้อีก จะมาแยกเราทำไมวะในเมื่อพี่เอิ้นก็ไม่ได้อยู่ดูแลเป้ยในวันที่เป้ยเสียใจเหมือนกัน แล้วที่ผ่านมาใครดูแลเป้ย? ผมดูแลของผมอย่างดีมาตลอด ถึงเป้ยจะคิดว่าผมมีคนอื่นแต่ผมไม่เคยทำให้น้องลำบาก พี่เอิ้นไม่ได้อยู่ในวันที่ผมต้องไปเจอน้องที่ซูเปอร์ มีแต่มาม่ากับปลากระป๋อง กะหล่ำปลียังไม่กล้าซื้อ ไม่สบายก็ไม่กล้าซื้อยา พี่เอิ้นชดเชยความเสียใจของเป้ยได้ไหม? ผมปล่อยน้องไปก็เพราะจะให้เป้ยมีอิสระ ให้เขาใช้ชีวิตของเขาเอง ถึงซื้อห้องซื้อรถให้ ไม่ใช่ให้เป้ยมาเครียดนอนไม่หลับเพราะตัวเองเป็นหนี้จนไม่กล้ากินอะไรดีๆ แล้วเรื่องข้อผูดมัดสามปีอีก เราเป็นผู้บริหารจะไปตรัสรู้ได้ไงวะว่าสังคมเพื่อนร่วมงานเป้ยจะดีหรือห่วยแตก น้องอาจจะอยากย้ายงานไปเจอสังคมที่ดีกว่านี้ พี่เอิ้นคิดแค่จะผูกมัดเป้ยไว้ให้ผม แต่ผมไม่ได้รักน้องด้วยความคิดแบบนั้น เป้ยควรมีชีวิตของเขา เป้ยไม่ใช่กะหล่ำปลีในกระถางที่พี่เอิ้นจะยกไปวางตรงไหนก็ได้ จะให้ใครก็ได้ ที่ผ่านมาเป้ยก็เสียใจเรื่องพ่อพอแล้ว ยังเอาเรื่องหนี้มาซ้ำเติมน้องอีก เป็นจิตแพทย์ได้ยังไงวะเอาแผลใจคนอื่นมาซ้ำเติมกันเนี่ย คราวหน้าถ้าแพทยสภาไปตรวจโรงพยาบาลพี่ไม่ต้องสงสัยนะว่าใคร ผมเอง!

 

---------------

เชื่อว่ามีการเปลี่ยนทีมเกิดขึ้นอีกแล้ว 5555555 พลิกไปพลิกมามาก

พี่เอิง สิบเต็มบวกบวกบวก !

เป้ยด้วยเอาไปร้อยคะแนนเลย ไม่ตกหลุมพี่เอิ้น แต่ไม่ใช่เพราะฉลาด แต่เพราะพี่เอิงบ่นจนเข้าใจพี่เอิ้นมาล่วงหน้าแล้ว 555

ทีมพี่เอิงต้องมาแล้วนะคะ!

ช่วงนี้รีบอัพค่ะ แบมจะยุ่งหลายวัน ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ เม้นละลานตามากไฟลุกพรึ่บ! ถ้าเป็นไปได้พรุ่งนี้จะมาอัพอีกตอนถ้าไฟยังไม่หมด 55555+

ใกล้จบแล้วววววววววววววว


ปล. ปกนิยายใกล้เสร็จแล้วงับ อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.862K ครั้ง

208 ความคิดเห็น

  1. #3163 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 16:14
    555555กะหล่ำปลีช่วยชาติน้องเป้ยฉลาดขึ้นมาแล้ว พี่เอิ้นแย่แล้ว55555
    #3163
    0
  2. #3139 Power (@akin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:04
    #ทีมเอิงงงง สารภาพว่าอ่านแล้วหงุดหงิดเอิ้นมาก ปากบอกว่ารักเป็นเรื่องของคนสองคน แต่ตัวเองไม่ใช่หรอสร้างสถานการณ์จนวุ่นวายไปหมด น้ำตาของเป้ยใครจะรับผิดชอบ ที่บรรยายขำๆไม่ได้หมายความว่าตัวจริงจะขำ การตัดใจไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นี่ดูเหมือนเป้ยเจ็บจนชาอะ โกรธเอิ้นมาก
    #3139
    0
  3. #3108 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 10:34
    พี่เอิงคือใส่เต็มมากยาวมาก ไปสู้!55555555555
    #3108
    0
  4. #3095 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 00:11
    อหหห พูดยาวมากกก ทีมอิพี่มัน ฮรึก อ่านแล้วสงสารน้อง
    #3095
    0
  5. #3063 PJMinn (@PJMinn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 20:26
    ขอเป็น #อิทซี่ กะ #ทีมน้องเอิง นะ
    #3063
    0
  6. #3050 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 15:23
    ดีนะชั้นอยู่ #ทีมกะหล่ำปลี แตที่พี่เอิงพูดก็ถูกเห็นกันอยู่ว่าเป้ยอ่อนต่อโลกขนาดไหน พี่เอิ้นยังกล้าเอาน้องมาแกล้งเลย
    #3050
    0
  7. #3016 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:54
    พี่เอิงแกคงอดทนจนถึงขีดสุดแล้วอ่ะ ถึงละเบิดขนาดนี้ มองในมุมใครมุมมันอ่ะเนอะ คงคิดว่าทำให้มันดีที่สุดแล้วแค่ลืมคิดถึงใจน้องไปหน่อย ค่อยๆ คุยกันนะคะ
    #3016
    0
  8. #2973 inthecloud (@prwz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:11
    พี่เอิงดื่มไวน์แก้กระกายก่อนนะคะ พูดยาวๆ ติดกันมาก แต่คงอัดอั้นมานานแล้ว โอ๋นะ ทั้งสองคนเลย ต่างคนต่างมีมุมมองที่ตัวเองคิดว่ามันโอเค และดีกับคนที่ตัวเองเป็นห่วง ทีหลังคุยกันก่อนเนอะ จะได้ไม่ซับซ้อน ไม่ตีกันๆ
    #2973
    0
  9. #2944 pukiest (@pukiest) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:47
    พี่เอิงแร็ปรึเปล่าฮืออ555555
    #2944
    0
  10. #2917 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:03
    อห. คราวนี้พี่เอิงวินแบบใสๆเลยจ้า5555
    #2917
    0
  11. #2910 Panda812 (@Panda812) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:34
    โคตรขำ5555555
    #2910
    0
  12. #2878 icetharinee (@icetharinee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:21
    พอพี่เอิงชี้ปัญหาให้เห็นนี้ก็อยากตีพี่เอิ้น โอ้ย บ้านนี้ แต่ขำตรงประโยคสุดท้าย55555
    #2878
    0
  13. #2864 WuPheem (@pheemkwu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:33
    พี่เอิงแบบระเบิดลงสุด
    #2864
    0
  14. #2838 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:55
    #ทีมพี่เอิง เต็มที่เลยค่าตอนนี้ พออ่านที่พี่เอิงคิดก็ยิ่งเห็นจริงๆว่าพี่เอิงรักเป้ยมากเเค่ไหน รักเเบบห่วงทุกอย่างในชีวิตน้องจริงๆอ่ะ
    #2838
    0
  15. #2823 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:09
    55555โอ้ยชอบพี่เอิงด่าได้โดนมากกก
    #2823
    0
  16. #2819 GFMB (@GFMB) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:09
    โอ้วววว ถูกต้องมากพี่เอิง นี่ว่าปองคุณน่าจะแนวๆเลขาผู้ถูดใช้งานเยี่ยงทาส เพราะคนพี่เค้ามีคนที่ช่อฟ้าา กิ๊วๆๆ
    #2819
    0
  17. #2810 malilyy (@malilyy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:35
    ทีมพี่เอิง
    #2810
    0
  18. #2721 LNJM (@LoveLNLove) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:11
    พี่เอิงพูดยาวมาก เกือบเต็มหน้าละเนี่ย อีกนิดนึง
    #2721
    0
  19. #2715 อั จ ฉ ร า (@itzmepangg) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:13
    พี่เอิงอัดอั้นใช่มั้ยคะ555555 พูดยาวกว่า 17 ตอนที่ผ่านมาอีกค่ะ 55555555
    #2715
    0
  20. #2692 0902195130 (@0902195130) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:48
    พี่เอิงสุดยอด5555555
    #2692
    0
  21. #2689 Ricerabbit (@kwmk93) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30

    พี่เอิงบ่นไปหน้านึงแล้วอ่ะ พี่เอิ้นหูชายัง55555

    #2689
    0
  22. #2673 mapletottot (@mapletottot) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:23
    พี่เอิงพูดยาวมาก ถึงกับต้องแคป 5555 รักพี่เอิงอ่ะ
    #2673
    0
  23. #2655 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:00
    ตอนพี่เอิงพูดถึงน้องตอนไปซื้อมาม่าปลากระป๋องนึกถึงแล้วสงสารเลยอะ จำได้ว่าตอนที่อ่านพาสนั้นสงสารน้องมาาาก
    #2655
    0
  24. #2640 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:27
    ว้อยยย55555
    #2640
    0
  25. #2630 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:34
    เหมือนโดนพี่เอิงแร๊พใส่ 5555555
    #2630
    0