Not yours เมื่อผมไม่ใช่ (Yaoi) (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 179,852 Views

  • 3,240 Comments

  • 9,855 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,937

    Overall
    179,852

ตอนที่ 17 : Chapter 16 : Quit

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19646
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1944 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

Chapter 16 Quit

                วันนี้เงินเดือนออก ผมอารมณ์ดีมากกับเงินเดือนหมื่นสามนิดๆของตัวเอง โดนหักค่าประกันสังคมไป เพราะมันเป็นวันดี้ดีถึงพี่เอิงจะไม่ยอมตื่นง่ายๆก็เถอะ

                “พี่เอิงบอกเองนะว่าถ้านอนกอดเป้ยแล้วตื่นเช้าไหว ถ้าไม่ตื่นไม่ให้กอดแล้วนะ”

                “ตื่นแล้วครับ”

                “ลืมตาด้วยครับ”

                “เมื่อย”

                แน่ะ ข้ออ้างเยอะมากคนๆนี้

                “หรือว่ายังไม่หายป่วย กลับไปนอนที่ห้องไหม”

                “หายแล้ว เป้ยเพิ่งจะหกโมงครึ่งเอง”

                “เป้ยต้องทำข้าวกล่องด้วยนี่”

                “ขอนอนอีกนิดนะครับ พี่เอิงง่วงมาก ขอใช้สิทธิ์ตื่นเจ็ดโมงสิบห้า ไม่ต้องทำหรอกข้าวกล่องเดี๋ยวไปกินข้างนอกด้วยกัน”

                “แต่เป้ยต้องกินข้าวกับปอง”

                “พาไปด้วย พี่เอิงง่วงครับ ขออนุญาตนอนต่อจนถึงเจ็ดโมงสิบห้า อนุมัติด้วยครับ”

                ยังไม่ทันได้อนุมัติพี่เอิงก็ดึงผ้าห่มคลุมหัวตัดขาดการสนทนาเรียบร้อย แต่มือเขาก็ยื่นออกมาตบๆเตียงให้ผมนอนด้วยกัน

                “ไม่นอนแล้ว เป้ยจะสระผม หัวฟูอยู่เนี่ย”

                “ค่อยตื่นมาสระเจ็ดโมงสิบห้า”

                “เดี๋ยวไปทำงานไม่ทัน”

                “อาบน้ำพร้อมกันทันน่า เชื่อพี่ พี่ช่วยสระ อืม....ไม่ง่วงละ ช่วยเป้ยอาบน้ำดีกว่า”

                ผมตามไม่ทันพี่เอิง แต่เขาเด้งตัวลุกจากเตียงโอบเอวผลากเข้าห้องน้ำด้วยกัน เดี๋ยวนะ ไม่เอา ไม่อาบด้วย ไม่น่าไปปลุกพี่เอิงเลย ฮืออออ กว่าจะได้ออกจากห้องน้ำคือเจ็ดโมงยี่สิบ เอวเคล็ดไปหมด

                พี่เอิงผิวปากอารมณ์ดียืนเป่าผมเปียกๆให้ผม ส่วนผมที่เหนื่อยล้าเพราะโดนจับกินในห้องน้ำก็ไม่อยากจะทำอะไรแล้ว ไม่อยากไปทำงานด้วย

                “เห็นไหมเพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่ง ไปทำงานทัน”

                “พี่เอิงเอาแต่ใจ ไม่อยากคุยด้วยแล้ว”

                “พี่เอาแต่ใจตรงไหนครับ เอาแต่เป้ยเท่านั้นแหละ”

                “ไม่ให้จีบแล้ว เลิก!

                “คบเลยใช่ไหม?”

                “ไม่คบ โกรธ เป้ยโกรธจริงๆด้วย ห้ามคุยกันสามวัน ห้ามมาห้องเป้ย ห้ามทุกอย่างเลย พี่เอิงผิดนะ”

                พี่เอิงยิ้มค้างเพราะผมโกรธจริงๆ คือมันก็ดีอ่ะเวลาพี่เอิงกอด เราก็มีบ้างแหละที่อาบน้ำไปแล้วจู๋จี๋ดู๋ดี๋ แต่มันวันทำงานแล้วผมก็ปวดเอวมาก พี่เอิงเคยออมแรงที่ไหน มีแต่ตั้งหน้าตั้งตาตะบี้ตะบันทำ!

                “เป้ย ดีกันนะครับ พี่เอิงขอโทษ”

                “ไม่ครับ เป้ยโกรธ พี่เอิงเอาแต่ใจไปแล้วนะ เป้ยไม่ยอมแล้วครั้งนี้ สามวันครับ ห้ามผิดข้อตกลงนี้ด้วยไม่งั้นเป้ยจะ...จะหนีไปนอนที่อื่น”

                “วันเดียวไม่ได้หรอ”

                “ไม่ได้ครับ ไม่งั้นเป้ยจะหนีไปบวชด้วย! ทีนี้พี่เอิงอยากเจอเป้ยต้องไปตักบาตรเอานะ”

                พี่เอิงหลุดหัวเราะออกมา แต่พอเห็นผมทำหน้ามุ่ยเขาก็รีบไอกลบเกลื่อน

                “แล้วพี่โทรหาได้ไหม?”

                “ให้วันละครั้งก็ได้”

                “โอเคครับ สำนึกผิดแล้วครับ คราวหลังพี่เอิงไม่เอาแต่ใจแล้วครับ”

                ดีมาก! ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครใหญ่

               

                เราแยกย้ายกันตรงที่จอดรถผู้บริหาร พี่เอิงเหลือบมองผมมาตลอดทางด้วยท่าทางแบบสิงโตหงอยผมเลยยอมใจอ่อนให้เขาจูบหนึ่งทีก่อนจะลงจากรถ ไหนๆก็จะไม่ได้เจอกันตั้งสามวันผมก็คงคิดถึงพี่เอิงเหมือนกันแหละ

                ได้วันว่างๆมาสามวันผมก็ไม่ได้มีแพลนอะไรนะแค่มันหงุดหงิดเฉยๆอ่ะ ดีนะไม่มีหน้าที่ต้องเดินอะไรเยอะไม่งั้นผมคงอนาถมากแน่ๆ

                ทั้งเช้าผ่านไปแบบปกติสุขจนกระทั่งพักกลางวันที่ผมไม่ได้เอาข้าวกล่องมาเพราะพี่เอิงบอกจะพาไปกิน แต่เราโกรธกันอยู่ นัดนี้เลยต้องแคนเซิลไปล่ะมั้ง

                “ไลน์แมนมาส่งของครับ”

                “ครับ ผู้รับชื่ออะไรครับ”

                บางทีพวกพนักงานก็สั่ง ฟู้ดแพนด้า แกร็ปฟู้ด ไลน์แมนและอีกสารพัดแบรนด์ที่มีระบบเดลิเวอร์รี่ ก็ต้องมาส่งที่ผมนี่แหละ บางทีคนสั่งก็จะมายืนรอเลย บางทีก็ต้องโทรไปเรียก นอกจากรับแขกแล้วผมก็ต้องเจอกับแมสเซนเจอร์จากทุกสารทิศที่มาติดต่อ จนบางคนก็สนิทกันไปแล้ว

                “คุณเป่าเป้ยครับ ชำระเงินเรียบร้อยแล้ว”

                “หา ผมไม่ได้สั่งอะไรนะ”

                “มีออเดอร์จริงๆครับ”

                ไลน์แมนวางถุงลงตรงเคาน์เตอร์แล้วออกไป บอนชอน? กล่องใหญ่ด้วยมีทั้งข้าวสองถ้วย กิมจิ หัวไชเท้าดอง แง้มๆดูก็เป็นไก่แบบเผ็ดกับสูตรดั้งเดิม ใครสั่งอ่ะ แต่ผมเปล่านะ

                “หรือปองสั่ง?”

                มือถือในกระเป๋ากางเกงสั่นเตือนเลยต้องหยิบขึ้นมาดู

                กินให้หมดนะ อีกสองวันครึ่งเจอกัน พี่เอิง

                “สมัยนี้ใครเขาใช้ SMS กัน ไลน์ก็มีเหอะ...”

                แต่ผมกับพี่เอิงแทบไม่ได้คุยไลน์กันเลย ขนาดโทรยังไม่ค่อยโทรหากันมันน้อยมากกกก ยิ่งเมื่อก่อนผมไม่โทรสักครั้งเพราะกลัวพี่เอิงรำคาญ ส่งกลับดีไหม...ส่งดีกว่า เดี๋ยวหาว่าไม่มีมารยาท พี่เอิงชอบคนมีมารยาท

                ขอบคุณครับ

 

                “โอ้โหนึกยังไงเลี้ยงบอนชอนกูวะ”

                “กูรวย เงินเดือนออกแล้ว”

                “หมื่นสี่ของมึงหายไปแล้วพันนึงเลยว่ะ”

                ไอ้ปองตอกย้ำเงินเดือนผมอีกและ กูมันเด็กจบใหม่ดาษดื่นไม่ได้เทพเหมือนมึงจะสตาร์ทสามหมื่นกว่า! แล้วอย่ามาพูดว่าหมื่นสี่ หักประกันสังคมแล้วกูเหลือแค่หมื่นสามกว่าๆโว้ย!

                “เออ กินไป อย่ามาตอกย้ำ มึงอ่ะต้องเลี้ยงกูบ้าง”

                “กูจน หนี้ท่วมหัว บ้านก็ต้องผ่อน ไอโฟนก็ผ่อน แม่งเศร้าว่ะ”

                “ไหนมึงบอกพ่อมึงซื้อไอโฟนให้เป็นของขวัญเรียนจบ”

                “เลิกกินกะหล่ำปลีมากินปลาแล้วหรอ หรือไก่ทำให้มึงฉลาดวะเป้ย”

                ผมไม่อยากจะเถียงมันหรอก มันชอบค่อนแคะผมอ่ะ ใครๆก็ดูถูกกะหล่ำปลีผมคงจะมีแต่พี่เอิ้นที่เต็มใจให้ผมกินกะหล่ำปลีได้เต็มที่ เมื่อวานตอนกินสุกี้พี่เอิงยังคิ้วกระตุกตอนผมโกยกะหล่ำปลีลงหม้อ

                “แล้วตกลงมึงกับคุณเอิงยังไงวะ? คุณต๊ะโกงจริงปะ กูลุ้นตัวโก่งเลยเนี่ย ถ้าโกงจริงเท่ากับบริษัทเปลี่ยนผู้บริหารเลยนะเว่ย มึงกับกูโดนไล่ออกสองคนแรกแน่ๆ ดีนะผ่านโปรแล้วต้องได้เงินชดเชย”

                ไอ้ปองโน้มตัวมองซ้ายมองขวาพูดเสียงเบา ก็เรื่องนี้มันเป็นประเด็นน่าตกใจจริงๆผมยังตกใจเลยก็เลยโน้มตัวไปใกล้มันบ้าง

                “พี่เอิงบอกสัญญามีปัญหา แต่จะจัดการเอง กูว่ามีสิทธิ์ที่คุณต๊ะจะโกง”

                “เชี่ยจริงหรอวะ แล้วทำไมมึงโดนเด้งก่อนเลย หรือมึงรู้ความลับอะไรเขาเลยระแวง”

                “สัญญากูมีหนี้สามล้าน กูเลยคิดว่าคุณต๊ะอาจจะอยากได้เงินเองมากกว่า แต่ก็ไม่รู้เหมือนกัน กูเดาอ่ะ แต่กูไม่มีเงินนะ เห้ยกูมีแล้วนี่หว่า”

                “มีได้ไงวะ”

                “เช็คกูไง ที่พี่เอิ้นให้มาใช้หนี้”

                ผมลืมเรื่องเช็คไปเลย ผมเอาไปขึ้นเงินแล้วด้วย แต่มันอีกบัญชีที่ไม่ได้มีแอปในมือถือเพราะผมกลัวใช้เงินหมด เห็นเงินแล้วตาวาวเลยต้องเอาไปฝากบัญชีที่ไม่ค่อยใช้

                “แล้วมึงจะคืนคุณเอิงปะ แต่กูว่าแปลก ถ้าเจ้าสัวให้เงินมาจ่ายคุณเอิง มันเกี่ยวกับคุณต๊ะยังไงวะ”

                “กูไม่รู้ กูเดา แหะๆ ถ้ากูฉลาดกูก็เป็นเจ้าสัวเป้ยแบบที่มึงบอกแล้วดิ”

                ไอ้ปองทำหน้าเอือมใส่ผมแล้วขยับตัวไปนั่งกินไก่เหมือนเดิม

                “กูว่าสัญญานั่นต้องมีอะไร มึงอ่านแล้วเจอปะ”

                “กูไม่ได้อ่านอ่ะ พี่เอิงอ่าน”

                “แล้วทำไมไม่อ่านด้วยวะ จะได้เข้าใจ”

                “ก็มันเป็นสัญญาจ้างกับยอมรับว่ากูติดหนี้ กูต้องเคยอ่านแล้วดิตอนเซ็นไม่เห็นมันจะแปลกอะไรเลย”

                ไอ้ปองทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ ผมก็จำเนื้อหาไม่ค่อยได้หรอกแต่คุณต๊ะบอกว่าผมจะได้ทำงานที่นี่แล้วครบสามปีก็ปลดหนี้ไป ตอนนั้นเขาก็อธิบายชัดเจนดี ผมคงอ่านแล้วแหละ

                “ปอง เย็นนี้ว่างปะ ไปดูหนังกัน”

                “มึงว่างหรอ ไม่รีบกลับไปสวีทกับคุณเอิงหรือไง”

                “สวีทไรวะ ยังไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อย”

                คราวนี้ไอ้ปองเบะปากมองบนทำเสียง จ้า ยาวๆเหมือนนางเอกช่องน้อยสีที่ให้สัมภาษณ์นักข่าวเรื่องคบกับไฮโซเขาใหญ่เป๊ะ

                “ดูเรื่องไร?”

                “วัยฝัน วันแหวว มิลันเล่นอ่ะมึง กูอยากดู นะๆไปด้วยกัน เกี่ยวกับรักวัยมัธยมที่แอบชอบเพื่อนข้างห้องอ่ะ”

                “เห็นชื่อเรื่องกูก็ท้อแท้แล้วนะ พอมึงบอกมิลันเล่นกูท้อแท้กว่าเดิม นั่นกิ๊กเก่าคุณเอิงเลยนะเว่ย มึงไปตามติ่งเขาลงได้ยังไงวะ บอกว่าเป็นแอนตี้แฟนหาจังหวะปาไขใส่เขายังน่าเชื่อกว่า ไม่หึงไม่หวงเรอะ”

                “กูผ่านจุดหึงจุดหวงมาแล้วอ่ะ ก็กูไม่มีสิทธิ์นี่...พอรู้ตัวว่ามีเขาก็เลิกกันแล้วอ่ะ แหะๆ แถมกูชอบมิลันไปแล้วนี่นาจะให้ทำยังไง เขาน่าสงสารออกโดนพี่เอิงคบเพราะจะเอามาแทนที่กูอ่ะ มึงอย่าไปเกลียดเขาดิ เขาน่ารักจะตาย”

                “ยอมใจ มึงนี่ใจกว้างเป็นมหาสมุทรแปซิฟิค”

                “ไม่ได้ใจกว้างเขาเรียกมีเหตุผล ไปดูกับกูนะ กูจะได้ไปชวนมิลันคุยได้ว่าดูหนังเขามาแล้ว ทุกวันนี้คุยแต่เรื่องกินจนเขาคิดว่ากูตะกละไปแล้วมั้งเนี่ย”

                “นี่มึงคุยไลน์กับมิลันอยู่อีกหรอวะ”

                “อื้อ เขาชอบกินปาปิกอนเหมือนกูเลย ว่าจะชวนไปกินด้วยแต่กูเขินอ่ะ นี่ไงเขาถ่ายรูปข้าวที่กองถ่ายมาให้ดูด้วย กูก็ส่งไก่กลับไป มิลันชอบกินนะ เขาแนะนำร้านไอติมที่ชิดลมมาด้วยแต่กูว่าแพง ลูกละสองร้อยแน่ะ”

                ไอ้ปองดึงมือถือผมไปสไลด์ดูแชทของผมกับมิลัน ผมไม่โกรธหรอกเพราะไม่ได้มีความลับอะไร ส่วนใหญ่ก็คุยกันเรื่องของกิน ไม่เห็นมิลันอยากจะคุยเรื่องพี่เอิงเลย

                “กูว่าต่อไปคนหึงมิลันจะเป็นคุณเอิงแล้วล่ะ ไอ้เหี้ยอย่างกับมึงเป็นกิ๊กมิลัน”

                “บ้า มึงก็คิดมาก พี่เอิงไม่สนใจหรอก นั่นดารานะเว่ยจะมาอะไรกับคนเงินเดือนต่ำต้อยแบบกูวะ แฟนคลับเขามีทั่วประเทศ กูเป็นติ่งแบบนี้แหละดีแล้ว ตกลงไปดูน้า วัยฝัน วันแหวว เชื่อกูดิเดี๋ยวก็ร้อยล้าน”

                “เฮ้อ กูปวดหัว เออไปดูก็ได้”

                “ดีมากเพื่อนเลิฟ คอยดูนะมึงจะต้องชอบมิลันแน่นอน หมอเป้ยฟันธงครับ!

 

                ตาคมมองตัวอักษรพิมพ์ตัวหนาที่หน้าที่สามของสัญญาแล้วถอนหายใจ แต่งงานกันนะ สัญญามีปัญหาจริงๆ แต่ปัญหาคือมีเรื่องหนี้เพิ่มเข้ามาแล้วระยะเวลาสามปีในเงื่อนไขนี่อีก ถ้าจะมองว่าคุณต๊ะจงใจทำให้เขากับเป้ยเข้าใจผิดกันมันก็ไม่ใช่ เพราะเรื่องแต่งงานก็ยังมีอยู่ แต่คุณต๊ะก็ยื่นมือมาแทรกเรื่องหนี้กับข้อผูกมัดสามปี มันก็ยังเป็นเขาที่ได้เปรียบเพราะเป้ยจะไม่มีทางไปไหนได้

                แล้วทำไมเป้ยถึงเซ็นหน้าตกลงทำงานกับรับสภาพหนี้? อชิตพลถอนหายใจแล้วยกมือนวดขมับตัวเอง สัญญานี้เขาก็ไม่ได้มาอ่านต้นฉบับที่เก็บไว้อีกรอบ แค่คุณต๊ะมาบอกว่าเป้ยไม่ตกลงแต่งเขาก็ไม่คิดจะดูมันให้เจ็บช้ำ

                ส่วนเป้ยที่เข้าใจว่าเขาทิ้งนั้นก็บอกได้ว่าน้องไม่ได้อ่านสัญญาเลย คุณต๊ะเอาความรู้สึกของเขากับความไม่รอบคอบและตกใจของเป้ยผูกเรื่องพวกนี้ขึ้น

                เหตุผลคือทำไปเพื่ออะไร? ทำไมต้องอยากให้เขากับน้องต่างฝ่ายต่างเข้าใจผิด ถ้าอยากให้แยกกันตอนคิดสัญญานี้ก็ทำใจไว้อยู่แล้วว่ายังไงก็แยกจากกันไป ไม่ได้คิดผูกมัดน้องเอาไว้ ทำไมสัญญาถึงต้องมีเงื่อนไขให้น้องไปไหนไม่ได้เพิ่มเข้ามา

                ทำไม...เหมือนเป็นพ่อสื่อ? เพราะถ้าเป้ยอ่านสัญญาหน้าสาม พวกเรื่องหนี้กับข้อผูกมัดสามปีก็ไม่มีผลอะไรเลย คุณต๊ะรู้เรื่องเขากับเป่าเป้ยพอสมควร แต่รายละเอียดก็ไม่ได้จะเข้าใจทั้งหมดทำไมถึงกล้าทำ ทำไมกล้ายื่นมือเข้ามายุ่ง

                มีแต่คำถามว่า ทำไม เต็มไปหมดจนปวดหัว มือหนายื่นมือกดปุ่มเรียกเลขาคนสนิทเข้ามา ถามกับเจ้าตัวเองคงจะดีที่สุด

 

                “ครับคุณเอิง”

                “ผมอยากได้คำอธิบายเรื่องสัญญาหนี้สามล้านกับเงื่อนไขสามปีของเป้ยครับ ที่มา เหตุผล สาเหตุ ทุกอย่างที่ทำให้คุณต๊ะปิดบังผมด้วย คุณต๊ะรู้ใช่ไหมครับถ้าเหตุผลมันไม่ดีพอเท่ากับว่าคุณต๊ะทรยศผม ฝ่าฝืนคำสั่ง แล้วเราก็คงทำงานด้วยกันไม่ได้อีก”

                “ทราบครับ ผมเลยต้องทำแบบนี้ ถ้าคุณเอิงลองสังเกตคงจะทราบว่าถ้าคุณเป้ยตกลงเรื่องแต่งงาน เรื่องหนี้กับการทำงานสามปียังไงก็เป็นโมฆะ”

                อชิตพลพยักหน้ารับ แปลกใจกับท่าทีที่นิ่งสงบของเลขาวัยใกล้เกษียณ อันที่จริงก็ไม่เชื่ออยู่แล้วว่าคุณต๊ะจะหวังร้ายแต่เพราะมันน่าสงสัยเกินไป

                “เพื่อให้โอกาสคุณเอิงกับคุณเป่าเป้ยได้ทบทวนตัวเองกันทั้งสองฝ่ายก่อนจะเริ่มต้นชีวิตคู่ การแต่งงานต้องเกิดจากความเข้าใจ แต่ตอนนั้นทั้งสองคนยังไม่เข้าใจกันเลย ผมเป็นห่วงครับเลยทำสัญญาเสี่ยงดวงนี่ขึ้นมา ถ้าแต่งกันตั้งแต่ตอนนั้นผมก็ทำอะไรไม่ได้ แต่ถ้าแยกจากกันเพื่อหันมามองกันและกันให้ชัดเจนขึ้น ผมคิดว่าทั้งคุณเอิงและคุณเป่าเป้ยจะมีความสุขมากกว่า”

                “แล้วคุณต๊ะจะแน่ใจได้ยังไงว่าผมกับเป้ยจะกลับมาอยู่ด้วยกัน คุณต๊ะแน่ใจได้ยังไงว่าตอนนั้นเป้ยรักผม...ถ้าไม่ใช่เพราะผมกับเป้ยถูกจัดฉาก?....พี่เอิ้น?”

                อาการพยักหน้ายอมรับของเลขาคนสนิททำให้อชิตพลถอนหายใจออกมา จากที่แค่นวดขมับตัวเองตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นขยี้ท้ายทอยแรงๆ เป้ยกับพี่เอิ้นกินข้าวด้วยกันบ่อย...น้องคงปรึกษาพี่เอิ้น แล้วเขาก็ปรึกษาพี่เอิ้น

                “คุณเอิ้นเป็นห่วงครับ ตอนแรกจะไม่ยอมให้มีเรื่องแต่งงานด้วยซ้ำ แต่ผมคิดว่าคุณเอิ้นไม่ควรเล่นบทพระเจ้าเกินไป เลยกลายเป็นแบบนี้ และที่ผมยอมร่วมมือไม่ใช่เพราะคุณเอิ้นเป็นเจ้าสัวอารยะ แต่เพราะผมอยากให้คุณเอิงมีความสุขในฐานะญาติผู้ใหญ่ที่เห็นคุณเอิงมาตั้งแต่เด็กๆ”

                “ขอบคุณครับ ผมเชื่อใจคุณต๊ะได้ใช่ไหมว่านอกจากเรื่องเป้ยคุณต๊ะไม่ได้ทำอะไรลับหลังผมอีก”

                “ผมเป็นคนของคุณเอิงครับ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวผมนอนไม่หลับไปสามวัน แถมหัวหงอกขึ้นด้วยเมียด่าว่าไอ้แก่อีก แต่เห็นท่าทีของคุณเอิงกับคุณเป้ยดีขึ้นผมก็มีความสุข”

                “แผนนี้คงได้ผลจริงๆ ผมกับเป้ยเราเริ่มคุยกัน แล้วมันก็กำลังดีขึ้นเรื่อยๆ แต่เรื่องพี่เอิ้นผมขออนุญาตไม่พอใจ หวังว่าคุณต๊ะจะไม่ไปร่วมมือกับพี่เอิ้นอีก ผมคงต้องเอาคืนบ้าง ถ้าเขารู้อยู่แล้วว่าเป้ยคิดยังไงก็ควรบอก แล้วให้ผมตัดสินใจเอง ไม่ใช่มาทำอะไรลับหลัง”

                “คุณเอิงจะทำยังไงกับเรื่องนี้ครับ”

                “ผมจะลาออก คุณต๊ะช่วยเอาใบลาออกมาให้ด้วยครับ ยังไงสิทธิ์อนุมัติผมเซ็นต์เองได้อยู่แล้ว เป็นหมองานคงไม่ยุ่งมากถึงมีเวลามาวุ่นวายชีวิตคนอื่น ให้เขามาบริหารกิจการของเขาเองบ้างแล้วกัน ยังไงก็เป็นเจ้าสัว ผมมันแค่รองกรรมการกินเงินเดือน กิจการใครก็ดูแลเอง เก่งมากก็ทำเองไป”

 

----------------------

เป้ยยังคงตามติ่งมิลันต่อไป อิอิ

ส่วนพี่เอิ้นโดนพี่เอิงเอาคืนแล้วจ้า ไม่อยากเป็นเจ้าสัว อยากให้น้องชายเป็นนัก น้องชายลาออกแล้วเด้อ 5555555555

               

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.944K ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 เมษายน 2562 / 23:02

    พพี่เอิ้นโดนเอาคืนหนักแล้ววรักกันจริงๆพี่น้องคู่นี้

    #3223
    0
  2. #3160 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 15:05
    55555พี่เอิ้นซวยแล้ว
    #3160
    0
  3. #3091 Jibangrin (@Jibangrin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 23:46
    55555 โอ้ยย ขำ แก้แค้นได้แสบมาก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ว้อยยย วงว๊ารรรร ทำอะไรไว้ก็รับกรรมไปนะพิเอิ้น แงงง ฮ่าๆ
    #3091
    0
  4. #3048 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 14:54
    คนไข้ก็ต้องตรวจ บริษัทก็ต้องดู น่าสงสารเจ้าสัวนะแต่ขอขำด้วยก็แล้วกัน555555555555
    #3048
    0
  5. #3014 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:04
    55555555 ชอบการเอาคืนของพี่เอิงมากกกกกกกกก 55555
    #3014
    0
  6. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:16
    ขำแรงได้ไหมคะ ถึงจังหว่ะเป็นหมองานคงไม่ยุ่งมาก กับกิจการใครก็มาเอาไปดูแลเองนี่ถึงกับขำออกเสียง
    #2987
    0
  7. #2971 inthecloud (@prwz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:41
    วิธีเอาคืนของพี่เอิงแม่งโคตรน่ากลัว พนมมือแล้วจ้ะ พี่เอิ้นต้องได้ร้องไห้อ่ะ สงสารเลย แต่นี่เป็นการทำเพื่อแก้แค้นแล้วอีกทางหนึ่งจะได้มีเวลาว่างอยู่กับเป่าเป้ยด้วยป่ะเนี่ย
    #2971
    0
  8. #2912 IIISKY__ (@IIISKY__) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:28
    พี่เอิ้นต้องมารับกรรมแล้วล่ะค่ะ น่าสงสาร5555
    #2912
    0
  9. #2886 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:19
    ต๊ายแล้วววว พี่เอิ้นตายแน่ๆ 555 น้องตะหนีไปก๊กเมัยแล้วจ้าาาาา
    #2886
    0
  10. #2876 icetharinee (@icetharinee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:02
    พี่เอิงเอาคืนแรงว่ะ พี่เอิ้นงานทับตายแน่ๆ ว๊าย555555555555555
    #2876
    0
  11. #2861 WuPheem (@pheemkwu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:39
    พี่เอิ้นตายแน่นอน55555555
    #2861
    0
  12. #2835 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:37
    อยากจะกรอกตานิดหนึ่ง ความจริงพี่เอิ้นก็พูดอยู่เเล้วป่ะ ไม่เห็นมีใครเชื่อเลยเถอะตอนนั้น เอาเเต่ความคิดตัวเองเป็นใหญ่กัน เเต่ด้วยความที่เราหมั่นไส้พี่เอิ้น เราโอเคค่า ฮา
    ชอบคุณต๊ะจริงๆนะเนี่ย อยากจะเห็นภรรยาเขาจริงๆ ต้องเป็นคู่ที่น่ารักมากๆอีกคู่หนึ่งเเน่ๆ
    #2835
    0
  13. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:44
    สมน้ำหน้าพี่เอิ้น เจ้าแผนการดีนัก55555
    #2797
    0
  14. #2719 LNJM (@LoveLNLove) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:53
    ซวยแล้ววววว พี่เอิ้นซวยแล้วววววว
    #2719
    0
  15. #2651 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:37
    อ่าวพี่เอิ้นซวยเลยค่า5555555
    #2651
    0
  16. #2628 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:28
    โธ่พี่เอิ้น กรรมตามสนองแล้ว55555 ทีนี้หนักใจหลายอย่างเลยสิ ทั้งงานทั้งคุณนายแบงค์
    #2628
    0
  17. #2621 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:51
    ตายแล้วววว สงสารพี่เอิ้นอะพี่เอิงอย่าทำร้ายเพ่ 55555
    #2621
    0
  18. #2603 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:19
    พ่อเล่นใหญ่มาก5555
    #2603
    0
  19. #2590 nannapas331 (@nannapas331) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01
    พี่เอิงเอาคืนแล้ว
    #2590
    0
  20. #2562 Amporn-Melon (@Amporn-Melon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:42
    โดนเข้าแล้วไงละพ่อ
    #2562
    0
  21. #2546 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:02
    5555555 สงสารพี่เอิ้นเลยยยยย
    #2546
    0
  22. #2514 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:48
    โธ่งานเข้าพี่ชายยยยยยยย
    #2514
    0
  23. #2486 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:28
    โธ่น้อยใจพี่ชายหรอพี่เอิง
    #2486
    0
  24. #2461 Sea.C.94 (@kemmiemii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:48
    พี่เอิ้น55555 สงสารคุณหมอแล้วค่ะตอนนี้
    #2461
    0
  25. #2454 withfluffyp (@blossomorrain) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:51
    ก๊ากกกก555555555 พี่เอิ้นตกเก้าอี้แล้วมั้งนั่น
    #2454
    0