In Control...ในปกครอง (Yaoi)(END)

ตอนที่ 83 : Special Chapter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,129 ครั้ง
    19 ก.ค. 62

สำหรับใครที่สนใจจักรวาลช่อฟ้า จะมีนิยายในชุดดังต่อไปนี้ อ่านแยกได้ค่ะ

 

1.       ในปกครอง

2.       อาณาจักรพระอาทิตย์

3.       เมื่อผมไม่ใช่ (จะโยงไปเรื่องพี่เอ็ม เลขาเจิ้น ทีหลัง)

4.       อาณาจักรเมฆา (สปินออฟของ อาณาจักรพระอาทิตย์)

5.       พี่เอ็ม (แต่งปีหน้า)

 

ส่วนเรื่องที่ไม่เกี่ยวแต่อยากชวนมาอ่าน ก็คือออ

                เสมอเส้นขอบฟ้า (กำลังจะรวมเล่มในอีกไม่นาน)

 

ทุกเรื่องแบมลงเว็บหมดแล้วค่ะ

 

ปล. ตอนนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก ซ้อมมือไว้เฉยๆค่ะ 555 เผื่อปีหน้าแต่งสปินออฟ

 

ไปอ่านตอนพิเศษกันเลยจ้า

 

ในปกครอง ตอนพิเศษ

                ผมตื่นมากับความรู้สึกอึดอัด เจิ้นไม่อยู่แล้ว มีแค่ผมคนเดียวบนเตียง ชีวิตผมเริ่มไม่มั่นคงยังไงก็ไม่รู้อย่างน้อยความรู้สึกผมตอนนี้มันก็ แย่มาก

                ตลอดเวลาที่อยู่กับเจิ้นมาทั้งชีวิตผมมีความสุข ก็เลยไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเดินมาถึงวันนี้ วันที่ผมจะต้องไปอยู่คนเดียว ก็ยังไม่รู้ว่าจะทำได้ไหม แต่...แต่อยู่ตรงนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

                “ฮึก....”

                ไม่อยากร้องไห้แต่มันก็ไม่ไหว ผมคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าจะต้องเอาอะไรไปบ้างก็เลยแค่หยิบกระเป๋าเดินทางใบเล็กออกมาใส่สินเชื่อเข้าไป กับเสื้อผ้าสองสามชุดแล้วก็กรอบรูปคู่ของผมกับเจิ้น เปิดตู้เซฟหยิบเงินสดที่เจิ้นทิ้งไว้ให้ผมใช้มาจำนวนหนึ่ง อาบน้ำล้างหน้าล้างตาแล้วก็ลากกระเป๋าออกมา

                การออกจากช่อฟ้าของผมง่ายมาก มันก็ง่ายมาตั้งนานแล้วจนรู้สึกแย่ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเจิ้นเป็นห่วงผมจะตาย ขนาดจะเดินข้ามถนนไปคอนโดพี่เอ็มฝั่งตรงข้ามยังมีคุณยามกางร่มเดินไปส่ง

                แต่ตอนนี้ผมก็แค่มายืนอยู่คนเดียวริมถนน ผมไม่อยากกลับไปคอนโดพ่อกับลุงหยาง กลัวว่าทุกคนจะเข้าข้างผมเกินไปแล้วไปกดดันเจิ้น เรื่องนี้มันเรื่องของเราสองคน

                ผมกดหมวกแก้ปของตัวเองลงต่ำแล้วเลือกโบกแท็กซี่ ที่แรกที่ผมเลือกไปคือหอศิลป์ ผมไม่อยากไปห้าง ผมแค่อยากใช้เวลาอยู่กับตัวเอง แต่งานศิลปะแปลกหูแปลกตาในหอศิลป์ไม่ได้ทำให้ผมสนใจเลย ผมคิดถึงแต่เจิ้น คิดถึงเรื่องของเรา

                จะทำยังไงกับชีวิตที่จะไม่มีเจิ้นดีนะ...

                “ไหนบอกจะไม่ทำให้จันทร์เสียใจ...คนโกหก”

 

                หลังจากพยายามคิดว่าปัญหาของเรามันคืออะไรกันแน่ ผมก็มีคำตอบอยู่สองสามอย่างคือผมน่าเบื่อ ผมง้องแง้ง แล้วเจิ้นก็อาจจะเบื่อที่จะตามใจผมแล้ว

                งานการของผมก็ไม่ได้มั่นคง ผมไม่ได้ทำงานเก่งเลย ถึงตอนนี้จะเป็นแรบบิทบล็อกเกอร์ที่มีคนติดตามหลายแสนก็เถอะ แต่มันก็เพราะพี่เอ็มช่วยผม บางเดือนก็มีงานเยอะ บางเดือนก็เงียบๆ

                ผมก็พยายามจะดูแลบ้าน ดูแลเจิ้นเต็มที่แต่เหมือน...มันก็ยังไม่พอ หรือเจิ้นจะรู้สึกว่าผมเหมือนคุณป้าแม่บ้านไปแล้ว เรื่องพวกนี้ใครทำก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมีผมหรอก

ก็คงไม่จำเป็นจริงๆ ขนาดหายไปเขายังไม่โทรมาหาเลย ไม่สิ เจิ้นจะรู้หรือยังว่าผมหายไป เขา...เขามีคนที่อยากใส่ใจมากกว่าผมแล้วนี่

“หิวจัง”

การเลือกร้านอาหารเองทำให้ผมกังวล ผมแพ้อาหารหลายอย่าง แถมบางร้านทำไม่สะอาดผมก็จะปวดท้อง เจิ้นก็เลยจะพาไปกินแต่ร้านที่ไปกันประจำ หรือไม่ผมก็อยู่บ้านทำกินเองง่ายกว่า

“เฮ้อ...ลองร้านนั้นก็ได้”

ผมเลือกเข้าอาหารที่ไม่รู้จัก สั่งข้าวไข่เจียวง่ายๆมากิน ในร้านมีทีวีแขวนอยู่ด้วย ช่วงกลางวันแบบนี้ก็มีข่าวเศรษฐกิจ ภาพผู้ชายผมยาวในข่าวกำลังเปิดงานอะไรสักอย่างทำผมร้องไห้ อันนี้เป็นงานเมื่อหลายวันก่อนของช่อฟ้า เจิ้นไปเป็นประธานเปิดงาน...งานก็เป็นงานกลางวัน แต่กลับดึก พอผมถามว่าไปไหนก็ไม่ตอบ

“คุณ โอเคไหมคะ”

ช่วงวันธรรมดาแบบนี้มีแค่ผมคนเดียวในร้านอาหาร พนักงานคงเห็นผมร้องไห้เลยเข้ามาถาม

“ไม่เป็นไรครับ”

ข่าวในทีวียังเกี่ยวกับงานของช่อฟ้า แล้วเจิ้นก็ให้สัมภาษณ์ เขาไม่ค่อยให้นักข่าวสัมภาษณ์หรอกถ้าไม่ใช่งานสำคัญ พี่เอ็มยืนเยื้องไปทางด้านหลัง แล้วเจิ้นก็หันไปส่งมือให้ผู้หญิงคนหนึ่งมายืนข้างกัน

หัวใจผมเจ็บปวด ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก พอเขายืนคู่กันมันก็...ก็ลงตัวไปทุกอย่าง เธอดูคุ้นเคยกับการทำงาน แถมยังช่วยเจิ้นตอบคำถามต่างๆเกี่ยวกับนโยบายหรือโครงการในอนาคตของช่อฟ้าที่ผมไม่รู้เรื่องเลย

“แล้วทั้งคู่จะมีข่าวดีเมื่อไหร่ครับ?”

“เร็วๆนี้ครับ”

ผมกำลังจะตาย...ไม่ไหว ไม่ไหวแล้วจริงๆ

 

“จันทร์...จันทร์!

ผมปวดหัวไปหมด ภาพเพดานห้องนอนเล่นระดับคุ้นตาอยู่ตรงหน้า ก่อนมันจะถูกแทนที่ด้วยสีหน้าเป็นกังวลของเจิ้น ผมเห็นไม่ชัดนักเพราะผมร้องไห้

“เจิ้นหรอ”

“มูนนี่...ฝันร้ายหรอคนดี”

เจิ้นโอบเอวผมค่อยๆประคองให้ผมนั่งพิงหัวเตียง มือหนายกขึ้นเช็ดหน้าเช็ดตาให้ผม ผมงงไปหมดเลยรีบคว้ามือเจิ้นมาจับ

“เจิ้นจริงๆใช่ไหม”

“ไม่ใช่พี่แล้วจะเป็นใคร หืม?”

“เจิ้นไม่ได้ทิ้งจันทร์ใช่ไหม”

อาการหน่วงในอกยังคงอยู่ ผมยกมือแตะแก้มเจิ้นจับเขาหันซ้ายหันขวาจนเจิ้นหัวเราะเบาๆ

“จะทิ้งได้ยังไงล่ะ”

เจิ้นดึงผมไปกอดผมถึงรู้ว่าตัวเองฝันร้ายมาก น่ากลัวไปหมด พอมันเป็นแค่ความฝันมันก็โล่งใจจนอดร้องไห้ไม่ได้ ดีนะที่มันไม่เกิดขึ้นจริง

“ร้องไห้อีกแล้ว ตั้งแต่มีนูนู่ร้องไห้ทุกวันเลย...พี่เป็นห่วง”

“จันทร์ฝันร้าย ฝันว่าเจิ้นไม่รักแล้ว”

“มันก็แค่ฝัน พี่ก็ยังอยู่กับจันทร์ตรงนี้”

“ช่วงนี้จันทร์อารมณ์แปรปรวนมากเลย อย่าเพิ่งเบื่อจันทร์นะ”

ผมมีนูนู่แล้ว หมอบอกว่าช่วงนี้ผมอาจจะเครียด อารมณ์อ่อนไหว อย่างเรื่องความฝันนี่ก็ด้วย ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเจิ้นมันอ่อนไหวไปหมด บางทีมันก็งี่เง่าจนผมหงุดหงิดตัวเอง

“พี่เข้าใจ ผ่านช่วงนี้ไปมันก็ดีขึ้น แต่พี่ไม่อยากให้จันทร์เครียด อยากให้จันทร์มีความสุข นูนู่เขาจะได้มีความสุขด้วย”

มือหนาวางลงที่ท้องผม ท้องผมยังแบนอยู่เพราะนูนู่ยังตัวเล็กมาก หมอบอกว่าจะเริ่มเห็นนูนู่ชัดๆก็ต้องรออีกหลายเดือน ส่วนท้องผมยังไม่แน่ใจว่าจะป่องแค่ไหน บางคนก็เห็นไม่ชัดอยู่ที่สรีระของคุณแม่

“จันทร์จะพยายาม แต่จันทร์ฝันน่ากลัวมากเลยนะ จันทร์จับสินเชื่อใส่กระเป๋าแล้วก็หนีออกจากบ้านเลย แต่เจิ้นก็ไม่โทรมาง้อด้วย เจิ้นจะแต่งงานกับคนอื่น”

“มูนนี่ของพี่หนีออกจากบ้านด้วยหรอ ในฝันโกรธพี่ขนาดนั้นเชียว”

เจิ้นทำให้ความฝันของผมกลายเป็นเรื่องขำขัน แต่พอเขาหัวเราะผมก็หายเครียด คิดอีกทีมันก็ตลกจริงๆ

“ก็เจิ้นนอกใจอ่ะ”

“เจิ้นในฝันของจันทร์ดีไม่เท่าพี่หรอก พี่รักจันทร์คนเดียว ไม่ปล่อยให้หนีไปไหนแน่ๆ ทั้งจันทร์ทั้งนูนู่ต้องอยู่กับพี่ตลอดไป”

“พูดแล้วห้ามคืนคำนะ ห้ามทำจันทร์โกรธด้วย จริงๆจันทร์ก็แอบหงุดหงิดอยู่นะเนี่ย ทำไมไม่มาง้อจันทร์เลย ถึงจะในฝันเจิ้นก็ต้องง้อสิ นี่จันทร์ลากกระเป๋าเดินทางอยู่คนเดียว ท้อแท้ที่สุด”

เจิ้นยิ้ม แล้วก็จุ้บปากผม เขาพยายามง้อผมแทนเจิ้นในฝันอยู่ เนี่ย อันเนี้ยผมก็ง้องแง้ง ฝันร้ายไปเองก็พาลมางอแงใส่เจิ้นอีก

“เจิ้นในฝันคงหาจันทร์ไม่เจอ ไม่รู้หนีไปอยู่ที่ไหน...แต่ถ้าจันทร์งอนพี่ ห้ามหนีไปที่อื่นนอกจากบ้านใหญ่ บ้านพ่อแม่พี่ หรือบ้านมิสเตอร์หยางกับอาตองเข้าใจไหม? พี่จะได้ไปง้อถูก แล้วก่อนจะไปต้องบอกคุณป้าแม่บ้านด้วย”

“แบบนั้นก็ไม่เรียกหนีสิ ถ้าเจิ้นตามหาจันทร์เจออ่ะ”

“แค่นั้นพี่ก็จะตายแล้ว”

“งื้อออ จันทร์รักเจิ้นจัง”

“สบายใจแล้วก็ไปเดทกับพี่ได้แล้ว วันนี้ใครนะอยากไปหอศิลป์”

หรือว่าที่ผมฝันว่าตัวเองหนีไปหอศิลป์ก็เพราะนัดกับเจิ้นไว้ว่าจะไป? โอ้ย น่าอายจังเลยอ่ะ

“ไม่ไปหาศิลป์แล้วดีกว่า เรา...เราไปที่อื่นกัน”

“บ่นอย่าไปทั้งอาทิตย์ วันนี้ไม่อยากไปซะแล้ว”

“ก็ในฝันจันทร์หนีออกจากบ้านไปหอศิลป์อ่ะ ห้ามขำนะเจิ้น”

“โอเคๆ งั้นไปพิพิธภัณฑ์เด็กกัน จันทร์อยากไปดูไม่ใช่หรอ เผื่อพานูนู่ไปเที่ยว”

“อื้อ! ไปอันนั้นก็ได้”

เจิ้นช้อนแขนอุ้มผมไปอาบน้ำ เรานั่งกันในอ่างแล้วเขาก็สระผมให้ด้วย เจิ้นก็ยังเหมือนเดิม ห่วงผมทุกเรื่องแม้แต่ในห้องน้ำตอนนี้ก็มียางกันลื่นมาปูเต็มพื้นเลย คุณป้าแม่บ้านก็จะอยู่เป็นเพื่อนผมตลอดเวลาถ้าเจิ้นไม่อยู่ ไหนจะรองเท้าที่สั่งเปลี่ยนทั้งหมด แล้วก็บังคับให้ผมนอนกลางวัน บางทีถ้างานไม่ยุ่งเขาก็จะมานอนด้วย

เขาชอบเอามือมาจับพุงผม บางทีก็เอาหูมาแนบตรงท้อง แต่มันยังไม่รู้สึกอะไรหรอกเพราะนูนู่ตัวเล็กอยู่ แต่ผมก็ไม่ห้ามนะที่เจิ้นตื่นเต้น มันดีต่อใจมากๆเลย

“เจิ้นว่านูนู่จะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง”

ผมหลับตาเงยหน้าให้เจิ้นล้างผมให้ ตอนนี้สบู่ ยาสระผมเปลี่ยนเป็นของเด็กหมด ผมไม่ได้เลือกนะแต่เจิ้นเห่อไปเอง เขาพาผมไปซื้อของใช้เด็กอ่อนมาเต็มไปหมดจนต้องมาใช้เองเนี่ย เยอะเกิน

“พี่ว่าผู้หญิง”

“เจิ้นอยากมีลูกสาวหรอ”

“ลูกชายก็ได้ แต่จันทร์ตัวนุ่มขึ้นพี่เลยคิดว่าผู้หญิง”

“ไม่เห็นเกี่ยวเลย แต่จันทร์ก็แอบคิดว่านูนู่เป็นผู้หญิงเหมือนกัน แต่ก็อยากมีลูกชายนะ เขาจะได้ช่วยเจิ้นทำงาน”

“มีหลายๆคนก็ได้ จันทร์จะได้ไม่เหงา”

“เรื่องนั้นมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับจันทร์คนเดียวสักหน่อย”

“จันทร์จะบอกว่าพี่ไม่มีความสามรถพอ?”

ผมแอบลืมตามองเจิ้นที่นั่งอยู่บนขอบอ่าง ว่าที่คุณพ่อคิ้วขมวดแถมยังชะงักมือที่ล้างผมด้วย โธ่ แหย่เล่นนิดเดียวเองอ่ะ

“จันทร์ล้อเล่น ว่าแต่...ช่วงนี้เราต้องงดเพราะมีนูนู่ เจิ้น...ไม่โอเคหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไร พี่รอได้”

“ผ่านช่วงเดือนแรกๆไป...จันทร์ก็หนุบหนับกับเจิ้นได้เหมือนเดิมนะ”

แก้มผมร้อนผ่าวแต่ผมก็อยากหนุบหนับกับเจิ้นเหมือนกันนี่ หมอไม่ได้ห้ามถ้าผ่านเดือนแรกๆไปแล้ว แค่ต้องระวังเรื่องท่าทางไม่ให้กระทบเจ้าตัวเล็ก

“หรือถ้าเจิ้นไม่ไหว จันทร์ใช้ปากให้...”

“เลิกซนเลยมูนนี่ก่อนที่พี่จะทนไม่ไหว เรื่องพวกนั้นเดี๋ยวพี่จัดการเอง”

เจิ้นดุผมไม่จริงจังนัก เขาบอกไว้แต่แรกแล้วว่าเป็นห่วงผมกับนูนู่มากกว่า แค่ไม่กี่เดือนเขารอได้ แต่ผมเป็นห่วงนี่ ปกติเจิ้นนี่แทบจะวันเว้นวัน แล้วมาหักดิบทันที ก็...อาจจะ ลงแดง?

“จันทร์ช่วยได้จริงๆนะ”

“เฮ้อ...”

เจิ้นรีบลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมตัวให้ผม แถมยังอุ้มออกไปนอกห้องน้ำแล้วบอกให้ผมเลิกเป็นมูนนี่คนหื่นได้แล้ว

“จันทร์ไม่ได้หื่นนะ ก็เจิ้นหนุบหนับทุกวันจันทร์ก็เป็นห่วงนี่ที่ต้องงด”

“คนที่อยากทำทุกวันเป็นจันทร์ไม่ใช่พี่สักหน่อย...วันไหนไม่กอดก็มามองพี่ตาแป๋ว”

“จันทร์ทำแบบนั้นหรอ”

จะว่าไป...ผมก็ชอบให้เจิ้นหนุบหนับ หรือผมเป็นมูนนี่คนหื่นจริงๆ

“ใช่ครับ นับวันยิ่งเซ็กซี่ ยิ่งมีนูนู่ก็ยิ่งเซ็กซี่”

“เซ็กซี่แล้วอยากกอดจันทร์ไหม”

“หื่นอีกแล้วมูนนี่”

เจิ้นดึงผมไปกอดแล้วเราก็จูบกัน

“มากกว่าจูบก็ได้นะ...”

ผมก็แค่แกล้งเจิ้นไปงั้นแหละ เห็นเขาทำท่าอึดอัดแล้วน่ารักนี่นา เจิ้นไม่ให้ผมช่วยอะไรเขาหรอก เขาอดทนเก่งแล้วก็ไม่อยากเอาเปรียบผม แต่ถ้าเจิ้นจะให้ผมช่วยทำให้ผมก็ไม่ได้รังเกียจจริงๆ

“เดี๋ยวพี่จะหนีออกจากบ้านบ้าง”

“โธ่...จันทร์ง้อเก่งนะ”

“หืม จะง้อพี่ยังไงครับ”

“ก็จะบอกเจิ้นว่าถ้าไม่หายงอนจันทร์สักที จันทร์จะงอนแทนแล้ว”

“กระต่ายเจ้าเล่ห์”

เราหนุบหนับแบบนุ่มนิ่มกันอีกสักพักก็แต่งตัวออกมาจากห้องนอน คุณป้าแม่บ้านเตรียมมื้อเช้าไว้แล้วหลังกินข้าวเสร็จพ่อก็โทรมาหา ผมเลยเล่าเรื่องความฝันให้พ่อฟังอีก พอเล่าไปสักพักผมก็เริ่มหงุดหงิดอีกละ อินมาก อินสุดๆ แถวระหว่างนั่งรถไปพิพิธภัณฑ์เด็ก ผมเปิดวิทยุฟังคลื่นไหนก็ไม่รู้มีคนโทนเข้ามาเล่าเรื่องแฟนนอกใจ ผมนี่อินจนร้องไห้ตาม

                เจิ้นทั้งขำทั้งปวดหัว ผมก็เหนี่อยกับตัวเองที่เป็นแบบนี้

                “หรือที่จันทร์หงุดหงิดก็เพราะเจิ้นไม่หนุบหนับกับจันทร์อ่ะ คืนนี้เรา...ลองกันไหม แบบเบาๆ”

                เจิ้นทำหน้าเหมือนกินยาขมอีกแล้ว ไม่รู้แหละคืนนี้ผมจะต้องหนุบหนับกับเจิ้นให้ได้ ไม่งั้นผมต้องไม่หายหงุดหงิดแน่ๆ

                “มูนนี่...”

                “เจิ้นจะไม่ตามใจจันทร์จริงๆหรอ...ไม่รักจันทร์แล้วหรอ”

                ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผมชนะแน่นอน มีความสุขจังเลย

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.129K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,205 ความคิดเห็น

  1. #13204 imavikur (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 13:05
    คุณแบมอยากอ่านต่อแล้วค่ะ แงงงง
    #13,204
    0
  2. #13164 Shanghai_Baby (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 07:26
    รักเรื่องนี้
    #13,164
    0
  3. #13154 Beausun (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 19:49
    คิดถึงงงงง💕
    #13,154
    0
  4. #13153 ips. (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 13:13
    รักเรื่องนี้จัง ชอบเวลาเจิ้นเรียกว่ามูนนี่ น่ารักกก หลงมูนนี่สุดๆ
    #13,153
    0
  5. #13099 EDdjrfj (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 17:49
    โง้ยยยยย กลับมาอ่านอีกกี่ทีก็น่ารักไม่เปลี่ยน หนูจันทร์จะมีนูนู่เป็นของตัวเองแย้ววววว
    #13,099
    0
  6. #13098 Tain_LSM (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 05:53
    งื้อออ หนุบหนับเก่งอะคุณแม่
    #13,098
    0
  7. #13097 Konrafah (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 23:00
    มูนนี่ตัวแสบ จะมีลูกสมุนเพิ่มแล้วววว งื้อออ
    #13,097
    0
  8. #13091 Gooenooza (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 18:39
    งื้ออออออ ขอจันทร์ไปเลี้ยงแทน มาหนุบหนับกับเราก้อร่ายยยยยยย
    #13,091
    0
  9. #13086 NatZhou (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 01:48
    อร้ายยยย มีนูนู่แย้วววว จะเป็นลูกสาวหรือลูกชายนะ อยากอ่านต่อตังเลยค่ะ
    #13,086
    0
  10. #13083 Tatar_Napaporn (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 17:06
    มูนนี่แสบขนาดนี้ นูนู่จะแสบขนาดไหนน้าาา สงสารคุณพ่อรอเลยค่ะ
    #13,083
    0
  11. #13082 cartoona007 (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 06:33
    มูนนี่น่าบีบบีบ
    #13,082
    0
  12. #13081 mew7367 (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 06:10
    , สงสารเจิ้นดีมั้ย5555555555มูนนี่

    คนหื่นนนนเอ้ยยยยยย
    #13,081
    0
  13. #13080 >haruhi (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 00:42
    โอ้ยยยย สงสารเจิ้นขึ้นมาเลย ให้หนุบหนีบได้นิดเดียว แต่เลยเถิดไม่ได้เนี่ย มันทรมานนะหนูจันทร์
    #13,080
    0
  14. #13079 onkgoon (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 00:01
    น้องจันทร์เจ้าเล่ห์ที่สุดเลยยยย
    #13,079
    0
  15. #13078 Ihopeto (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 23:23
    น้องง5555555555555
    #13,078
    0
  16. #13077 Aom-BANANA (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 22:55
    น้องชอบหนุบหนับกว่าเจิ้นอีกน้องงงงงงงง
    #13,077
    0
  17. #13076 Creem Carot (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 22:17
    น้องเสพติดการการหนุบหนับ!!
    #13,076
    0
  18. #13075 HaNaZung (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 20:42
    หนุบหนับ อิอิ
    #13,075
    0
  19. #13074 SuSaya (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 20:30
    หื่นกว่าเจิ้นก็น้องเนี่ยแหละ
    #13,074
    0
  20. #13073 tuyrbb (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 18:49
    ยัยน้องงง
    #13,073
    0
  21. #13072 ojay2 (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 17:53
    โอยยยย มูนนี่คนหื่นนน น่ารักกก
    #13,072
    0
  22. #13071 BloodBeer (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 12:16
    ขอภาคพิเศษลูกกระต่ายด้วยยยยยยย
    #13,071
    0
  23. #13070 BezT25 (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 08:56
    ชั้นอยากฟาดก้นหลาน!!!หื่นมากยัยมูนนี่ อยากอ่านตอนนูนู่น้อยมาแล้วแง้ ลูกสาวแน่ๆเลยเฝ้ารอที่จะเห็นคูมพ่อจอมหวงลูกกับคูมปู่ข้างบ้านที่ติดสปอยหลานแล้ว
    #13,070
    0
  24. #13069 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 08:30
    เง้อออ นูนู่ๆๆๆๆ แงง คิดเถิ้ง รอเรื่องพี่เอ็มมมมม
    #13,069
    0
  25. #13068 kwa_rkh (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 07:56
    จะมีกระต่ายน้อยกันเหรอ น่ารักแน้ๆ
    #13,068
    0