In Control...ในปกครอง (Yaoi)(END)

ตอนที่ 53 : Chapter VIII : Definition

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 816 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

Chapter VIII Definition

                จริงๆคำว่าแฟนมันก็ได้ยินกันมาตลอดนั่นแหละ ตอนเรียนมัธยมเพื่อนผมก็มีแฟน แต่ผมแค่ใส่ใจอะไรพวกนี้น้อยไปหน่อย ก็จำได้แค่แฟนก็คือสนิทกันมาก อยู่ด้วยกันตลอดเวลา

                พอต้องมาคิดเรื่องของแฟนอย่างจริงจังก็ทำเอาผมสับสนไปเหมือนกัน แล้วเจิ้นยังเพิ่มคำว่า คนรัก เข้ามาในพจนานุกรมของผมอีก... โอยสับสนจัง ผมคิดว่าจริงๆแล้วมันไม่ได้ยากขนาดนั้นแค่ผมต้องแก้สมการนี้ให้ออก

การตามหาแฟนเจิ้นผมคิดว่ามันต้องเริ่มจากผมต้องแยกให้ออกอย่างชัดเจนก่อนว่า แฟนกับ คนรักต่างกันยังไง ถ้ามันอยู่คนละเลเวลมันก็ต้องมีลักษณะที่แตกต่างกัน เหมือนเวลากินข้าวของแพงกว่าก็จะอร่อยกว่า ผมเลยเริ่มการค้นคว้าของผมจากการสัมภาษณ์

“แฟนกับคนรักต่างกันยังไงครับ”

                ผมเริ่มจากการถามหลายๆคนแทนที่จะหาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต ผมไม่อยากเสิร์ชกูเกิ้ลเพราะเคยเสิร์ชทำการบ้านแล้วแต่ละเว็บมันก็ให้ข้อมูลสวนทางกันก็มี สู้ผมขยันถามเองดีกว่า

ขั้นตอนของผมก็ไม่มีอะไรมาก...สอบถาม บันทึก วิเคราะห์ สรุปผล พอมานั่งทำชาร์จจริงๆแล้วปรากฏว่าทั้งลุงหยางกับคิวดูจะมีความเห็นคล้ายๆกันว่า แฟนก็คือคนรัก ต่างกับผม ที่แฟนกับคนรัก คนละคน มันอาจจะเป็นเรื่องของทัศนคติมากกว่ามีกฎเกณฑ์ที่ตายตัว ดังนั้นผมควรต้องหาความเห็นซัพพอร์ตเพิ่ม คนที่ผมเลือกถามคนต่อไปก็คือพี่เอ็ม

                “ก็เหมือนกันครับ สมมุติพี่มีคนรักแล้วพาคนรักไปแนะนำให้เพื่อนๆรู้จักก็คงประมาณ...คนนี้แฟนพี่ บางทีมันก็เหมือนภาษาพูดกับภาษาทางการมั้งครับ”

                โอเค...คะแนนเข้าข้างทางลุงหยางกับคิวอีกหนึ่งคะแนน

                ผมเริ่มตระเวนถามเพื่อนในมหาวิทยาลัย รุ่นพี่ที่ชมรมวิจัยกระต่าย คุณยามหน้าหอ คุณแม่บ้านที่หอ โทรไปถามคุณพ่อคุณแม่เจิ้น ถามทุกคน ถามให้หมด

                ผมถามทั้งหมดห้าสิบคนแล้ว คะแนนฝั่งผมก็ยังคงมีผมคนเดียว....สาเหตุของปัญหาคือผมเอง ทำไมผมไม่สามารถแยกแยะคำว่าแฟน กับ คนรักออกจากกันได้นะ

                ทำไมผมถึงเข้าใจว่าการมีแฟนมันคือความสัมพันธ์ที่ต่างระดับกับคนรัก งั้นที่เจิ้นให้สัมภาษณ์ว่ามีแฟนก็คือผม? หัวใจผมเต้นรัวขึ้นมาดื้อๆ แต่...คิดอีกที ถ้าเจิ้นสับสนเหมือนผมล่ะ?

                จะว่าไปมายเซ็ตเรื่องนี้ผมก็เข้าใจมาจากเจิ้น งั้นแสดงว่าเจิ้นก็เข้าใจผิดเหมือนผม? ตกลงคือเจิ้นมีแฟนใช่ไหม? แฟนที่เป็นคนละคนกันกับผม

                ผมต้องไปถามเจิ้นจริงๆจังๆอีกสักครั้ง หลายปีก่อนผมอาจจะเข้าใจคำพูดเจิ้นผิดแบบว่าฟังไม่เข้าใจเอง แต่ถ้าเกิดเจิ้นเข้าใจเหมือนผมงั้นมันก็แสดงว่า

            เจิ้นมีแฟนอยู่อีกคน

 

            ผมจะตะล่อมถามเจิ้นยังไงไม่ให้เขาสงสัยกันนะ ? นี่ล่ะขั้นตอนที่ยากที่สุด แต่ผมก็มีเวลาเตรียมตัวเพราะช่วงนี้เจิ้นยุ่งมาก ส่วนผมก็ต้องไปเดทกับพ่อ

                แต่การเดทมันก็เหมือนไปเที่ยวกับพ่อมากกว่าอ่ะ พ่อจะมารับผมไปกินข้าวตอนเย็น หรือมากินด้วยที่มหาลัย มาดูน้องนุ่มกับหลานๆ

                เจ้าตัวเล็กๆน่ารักกันมาก ผมเริ่มอัพไดอารี่ตัวเองอาทิตย์ละหนึ่งครั้ง พี่เอ็มยังคงช่วยไกด์การใช้ภาษาของผม คิวก็เริ่มมาถ่ายรูปด้วย แล้วก็ช่วยโพสในอินสตาแกรม ตอนนี้เพื่อนที่คณะก็ช่วยเข้ามากดไลค์

                ผมมีแฟนเพจทั้งหมดหกสิบกว่าคนแล้ว มีพ่อเป็นแฟนคลับหนุบหนับกับลุงหยางที่จะมาคอมเม้นท์ตลอด แต่ลุงหยางพิมพ์ภาษาจีนอ่ะ ผมลองก้อปไปแปลในกูเกิ้ลได้คำว่า กระต่ายอ้วน พิมพ์ตั้งเยอะดันบอกกระต่ายอ้วน นึกว่าจะมีคอมเม้นท์ซึ้งๆแบบพ่ออ่ะ ที่แบบว่าผมเก่งจังเลี้ยงกระต่ายเองได้ ลุงหยางนี่ไม่เข้าใจฟิลลิ่งเลย

                น้องนุ่มของผมตัวอ้วนตุ้บป่องเหมือนมีลมอยู่ในตัว เพราะเป็นคุณแม่กระต่ายมาหมาดๆ น้องนุ่มถูกห้อมล้อมไปด้วยลูกๆตัวเล็กที่นอนพิงตัวน้องนุ่ม กระต่ายชอบนอนทับกัน ศรรามกลับมาอยู่รวมกับแฟมิลี่กระต่ายแล้ว และก็ยังชอบไปนอนทับน้องนุ่มเหมือนเดิม

                ผมชอบเวลาเจ้าตัวเล็กๆดูดนมน้องนุ่ม มันเหมือนน้องนุ่มจะทำหน้าดุลูกๆว่าอย่าแย่งกันนะ น่ารักจัง... ศรรามก็ชอบเนียนไปยุบยิบพุงน้องนุ่มด้วย

                “ห้ามแย่งลูกๆกินนมนะศรราม”

                “ลูกพ่อเลี้ยงกระต่ายจนกระต่ายคลอดลูก เก่งจริงๆ”

                “งื้ออออ เจ้าตัวเล็กๆน่ารักมากเลยอ่ะพ่อ”

                ไม่รู้ทำไมใครมาหาผม ผมก็ต้องพามาอวดกระต่ายสงสัยผมจะเป็น ปะป๊าจันทร์เห่อลูก แล้วก็พัฒนามาเป็น คุณตาจันทร์เห่อหลาน

                เจิ้นบังคับให้ผมกลับบ้านในวันหยุดต่อมาเพราะเขาเริ่มงอแงว่าผมติดพ่อ ก็ผมหัดเดทกับพ่อนี่นา พ่อบอกตั้งแต่ต้องหยิบช้อนให้คู่เดท การโอบไหล่ จูงมือ เยอะแยะไปหมดเลย เหล่านี้พ่อบอกว่าเป็นแฟนก็ทำได้

                ทำไมเจิ้นไม่เคยโอบไหล่ผมเลยอ่ะ โอบแต่เอว...

                จูงมือกันเจิ้นก็ไม่เคยทำ เพราะพอโอบเอวผมก็จูงมือเจิ้นไม่ได้แล้วสิ?

                พ่อบอกว่าพอรักกันมากๆผมก็จะอยากจูบแฟนไปเอง เป็นเรื่องธรรมชาติ แต่ผมก็จูบเจิ้นเหมือนกัน หรือว่าการจูบก็คือรอยต่อของระดับขั้น?

                “พ่อจูบลุงหยางหรือยังอ่ะ”

                “แค่กๆๆๆ ยะ...ยัง”

                ลุงหยางนี่....อยู่เลเวลต่ำเตี้ยเรี่ยดินมากเลย ผมอาจจะคิดมากไปว่าลุงหยางจะแย่งพ่อ เรื่องสินสอดที่จะไปเก็บกับลุงหยางอาจจะต้องปิดตาทำเป็นมองไม่เห็นไปก่อน เพราะไม่รู้พ่อจะทิ้งลุงหยางวันไหน เดี๋ยวลุงหยางมาทวงคืน

                “เหม่ออะไรหืม?”

                “ก็คิดอะไรนิดหน่อย เจิ้น...จันทร์สระผมให้ไหม คิดถึงเจิ้นจัง”

                “คิดถึงแต่ก็ไม่กลับมาหาพี่”

                เจิ้นรั้งผมเข้าไปกอด...เหมือนหนวดปลาหมึกที่งอส่วนปลายเป็นตะขอเกี่ยวผมเข้าไปหา เอ...หรือที่เจิ้นไม่จับมือแต่โอบเอวเพราะมือเขาเป็นหนวดหนุบหนับ คิกคิก...

                “ก็กลับมาแล้วนี่ไง ไปอาบน้ำกันนะ”

                ผมชอบอาบน้ำกับเจิ้นแบบตัวเป็นๆมากกว่าวิดิโอคอลตอนอาบน้ำอีก สองแขนปลาหมึกเจิ้นโอบเอวผมไว้จากด้านหลัง ส่วนผมก็นั่งเกยอยู่บนตักเขา...ผมชอบแช่น้ำกับเจิ้นแบบนี้ มีฟองสบู่นุ่มๆอยู่รอบตัว

                “ยกขามา พี่ถูสบู่ให้”

                “อื้อ”

                ผมยกขาขึ้น มือเจิ้นก็ช้อนเขาให้มันพาดขอบอ่าง ท่อนขาผมโผล่พ้นน้ำขึ้นมาให้เจิ้นได้ลูบไล้สบู่ บางทีมือเขาก็เลื่อนต่ำลงมาที่ต้นขาด้านใน

                มันแปลกๆ...แต่ผมก็ชอบให้เจิ้นสัมผัสตัวผม เสียงทุ้มกระซิบให้ผมยกขาอีกข้างขึ้นบ้าง ความร้อนแผ่ไปทั่วหน้าผมเพราะท่าแบบนี้มันมักจะเป็นตอนเขา...ยุบยิบ

                แต่ผมก็อยากให้เจิ้นยุบยิบ...อยากให้เขาแตะต้อง...ตลอดสองอาทิตย์ที่ไม่เจอกันผมคิดถึงเจิ้นมาก คิดถึงจนร่างกายมันปวดหน่วงต้องมอนิ่งแคร์กับไนท์แคร์ตัวเอง...ซึ่งมันไม่เหมือนที่เจิ้นทำให้...

                ตัวผมร้อนผ่าว ลมหายเริ่มติดขัดเมื่อสองมือเขาเลื่อนลงมาถูสบู่ตรงจุดกลางลำตัว ผมเรียกชื่อเจิ้นอยากให้เขาหยุดก่อน แต่มันกลับเป็นเสียงแผ่วเบาและตะกุกตะกัก

                “มูนนี่เด็กดี...ขอพี่เข้าไปนะ”

                “อื้อ...”

 

                สองมือผมยันกำแพงไว้ เพราะเจิ้นเข้ามาในตัวผม... หลังจากที่เราถูสบู่กันและเขาขอเข้ามาผมก็ถูกจับเอวให้เขยิบไปสุดขอบอ่างอีกฝั่งแล้วมือเกาะกำแพงไว้

                สบู่ทำให้เจิ้นเข้ามาในตัวผมได้ง่าย...ตั้งแต่เข้ามครั้งแรกจนครั้งนี้ มันเหมือนร่างกายผมปรับตัวไปกับเจิ้น...มันไม่เจ็บมากเหมือนครั้งแรก...มันเป็นแค่ความอึดอัดและ...สุดท้ายก็หวามไหว

                ลมหายใจเจิ้นเป่ารดใบหู...เสียงเขาพึมพำเรียกชื่อผม และมือเขาก็บีบเคล้นก้นผมอย่างแรง มันเจ็บแต่ผมกลับชอบ...ผมเป็นคนชอบความรุนแรงไปแล้ว แต่เป็นแค่กับเจิ้น

ผมเรียกร้องให้เจิ้นกัด กัดเยอะๆ... กัดอีก กัดให้มันทั้งตัว ผมอยากให้เจิ้นกัดผมทั้งตัว

ตัวผมถูกเติมเต็มด้วยน้ำอุ่นๆ แล้วเขาก็ยกเอวผมขึ้นนั่งบนขอบอ่าง รั้งขาผมขึ้นจนเท้าแตะขอบอ่างสองด้าน ให้เขาได้เคลื่อนตัวเข้ามาตรงกลางเพื่อ...กัดนมผม

เสียงผมดังลั่นห้องน้ำยามฟันคมขบกัด...ผมชอบ ชอบมากจนน่าอายที่ตัวเองชอบอะไรแบบนี้ ยิ่งผมเห็นเจิ้นใช้ลิ้นตวัดเลียนมที่มันแดงก่ำเพราะเขากัด...ทำให้ผมแทบจะทนไม่ไหว

ร่างกายผมแอ่นเข้าหาเจิ้นเอง...มันเป็นไปเอง เหมือน...เหมือนป้อนตัวเองให้เจิ้นกิน แล้วเจิ้นก็กินผม...เขารู้ว่าผมชอบ ชอบมาก แววตาคมฉายร่องรอยแห่งความหยอกล้อจนผมเขิน

เจิ้นผละออกในที่สุด แต่มือเขาขยับมาหยอกล้อกับนมแดงก่ำของผมแทน...เขาบีบ...ขยำ...ราวกับผมมีหน้าอกเหมือนผู้หญิง และสุดท้ายก็รั้งเอวผมลงมาในอ่างขึ้นคร่อมตัวเขา

“ขยับให้พี่...”

“อ๊า...”

เจิ้นเข้ามาเติมเต็มผมอีกครั้ง

 

ออกจากห้องน้ำเจิ้นก็ยังไม่เลิกยุบยิบ...ผมในชุดคลุมอาบน้ำถูกเจิ้นอุ้มวางลงบนเตียง ผมนึกว่าเราจะเข้านอนกันแล้วแต่ไม่... เขาแหวกชุดคลุมผมออกแล้วก้มต่ำลงไปที่ตรงกลาง...

“เจิ้น...อย่า อื้อออ”

สองมือผมยกปิดปากเมื่อลิ้นอุ่นๆสัมผัสลงไปที่ตรงนั้น...เขาจูบผม เหมือนที่ผมเคยจูบของเขา มันรู้สึกดีมากจนผมร้องไห้ มือเลื่อนไปขยุ้มหัวเขาเพื่อดันออกแต่สุดท้ายมันก็เหลือเพียงแค่ขยำกลุ่มผมยาวของเจิ้นไว้แก้เสียว...

ใช่...มันเสียว...เสียวไปหมด เสียวจนผมดิ้นไปมาเพราะมันเหมือนผมกำลังปีนเขาขึ้นไปบนที่สูง และสุดท้ายก็หล่นลงมาอย่างรวดเร็วในปากเจิ้น...

เขากลืนน้ำของผมไปหมด...เหมือนที่เขาชอบให้ผมกลืนของเขา มุมปากของเจิ้นเลอะเทอะตอนเขาดันตัวขึ้นมานั่งดีๆ ผมอาย...อายมากจนยกมือปิดหน้าอีกครั้ง

“อร่อย...”

เสียงของเจิ้นกระซิบดังข้างหู แล้วผมก็ถูกจับพลิกตัวไปนอนเกยบนตัวเจิ้น ชุดคลุมของเจิ้นก็หลุดลุ่ยไม่ต่างกัน จนเห็นนม แผ่นอก...หน้าท้อง...และของเจิ้นที่ผมเคยจูบ

เจิ้นมีไรขนไล่ไปตั้งแต่สะดือจนไปถึงต้นนั้น มันดูเซ็กซี่ เพราะผมเป็นมนุษย์ขนน้อย แต่ของเจิ้นใหญ่จัง...มันใหญ่และแข็งจนแหวกแนวเสื้อคลุมออกมา

“มองอะไรหืม”

“เจิ้นเซ็กซี่จัง...”

ผมยืนมือไปลูบไล้แผ่นท้องที่มีไรขนใต้สะดือของเจิ้น ขนนุ่มๆมันยุบยิบแทงมือผมจนจักจี้ แต่ก็เหมือนลูบขนกระต่าย แต่มันไม่เหมือนขนกระต่ายเท่าไหร่

“หึหึ...ซนแล้วมูนนี่”

“จันทร์อยากซน...ขอซนไม่ได้หรอ”

“จับสิ...ลองจับ”

เจิ้นดึงมือผมไปแตะของเขา...แข็งจัง...เขาจับมือผมให้ขยับไปตามจังหวะเขา สักพักก็ปล่อยมือให้ผมทำด้วยตัวเอง เสียงเจิ้นเรียกผมอยู่ข้างหูมันแหบพร่าลงเรื่อยๆตามจังหวะมือ

“เร็วอีก...”

ยิ่งขยับเร็วเท่าไหร่ เจิ้นก็ยังหลุดเสียงครางออกมา ผมรู้ว่าเจิ้นกำลังปีนเขา...สูงขึ้นเรื่อยๆ แต่ภูเขาของเจิ้นคงสูงกว่าผมเพราะมันใช้เวลานานมากกว่าที่ผมปีน

แต่ยังไม่ทันที่ผมจะดึงเขาลงมาเขาก็ดึงมือผมออกแล้วกดตัวผมลงนอนบนเตียง เจิ้นขยับคร่อมอยู่ตรงช่วงอกของผม และ พอผมเรียกชื่อเขา... น้ำอุ่นๆของเลอะเทอะไปทั้งหน้า

“เจิ้น...อื้อออออ”

มือเจิ้นลูบน้ำของเขาไปทั่วหน้าผม ผมครางประท้วงแต่เขากลับหัวเราะแล้วบอกว่ารดน้ำเยอะๆผมจะได้โตไวๆ ฮึ่ย...คนอะไรน่าหมั่นไส้ชะมัด

เจิ้นพาผมไปอาบน้ำอีกรอบคราวนี้เขาไม่ยุบยิบแล้วเพราะผมเริ่มฮัดชิ่ว เขาจับผมแต่งตัวเรียบร้อยมากเป็นชุดนอนสำหรับไปเที่ยวประเทศที่มีหิมะเลยทีเดียว

“เดี๋ยวพี่อดใจไม่ไหว”

ฮึ่ยยยย น่าหมั่นไส้ที่สุดเลย!

 

ผมใช้วันหยุดจมไปกับการมีเจิ้นเอาอกเอาใจ ผมอ้อนเจิ้นได้เยอะแยะตามที่ผมต้องการ ได้จูบเยอะด้วย จูบเยอะๆแล้วแฮปปี้จัง ถึงผมจะมีความกังวลโผล่มาเรื่อยๆว่าแฟนเจิ้นจะปรากฏตัวตอนไหน?

มันยังเป็นเปอร์เซ็นต์ห้าสิบห้าสิบว่าเจิ้นมีแฟนหรือไม่มีและผมก็ยังตะล่อมถามไม่ได้ มันไม่มีจังหวะดีๆเลย แล้วผมก็มัวแต่สนใจกับการยุบยิบกับเจิ้นด้วย

เรายุบยิบหนุบหนับกันทั้งวัน เสื้อผ้านี่ไม่ต้องใส่ก็ได้เพราะเจิ้นเอะอะเป็นถอด...ถึงเขาจะไม่ได้เข้ามาทุกครั้งแต่ผมก็เหนื่อยหมดแรงนอนอยู่บนตัวเจิ้นนั่นแหละ

หลังมื้ออาหารเจิ้นก็มานั่งดูข่าว มีผมเป็นตัวแถมหนุบหนับมานอนอ่านการ์ตูนบนตักเจิ้น ข่าวที่เจิ้นดูมักเป็นการเมืองกับเศรษฐกิจที่ค่อนข้างมีผลต่อหุ้นและการลงทุน

ผมก็เริ่มดูพอร์ตหุ้นเป็นเหมือนกัน อ่านการ์ตูนจบมันก็เข้าสู่รายการแนววิเคราะห์หุ้นพอดี ผมถามเจิ้นในจุดที่ผมสงสัย เจิ้นก็ตอบมา เป็นครั้งแรก...ที่เจิ้นอธิบายอะไรยากๆแล้วผมไม่งง

เหมือนเราเริ่มจะคุยภาษาเดียวกัน...ผมอาจจะเก่งขึ้นเลยฟังเจิ้นเข้าใจ! แบบว่าตั้งใจเรียนด้วยเลยตามเจิ้นทัน แต่ในอีกแง่คือผมเริ่มจะพูดไม่รู้เรื่องเหมือนกัน คนประเภทเดียวกันมันจะคุยกันเข้าใจใช่ไหมล่ะ?

ก่อนนอนหลังจากเจิ้นยุบยิบกับผมอีกรอบจนผมง่วงตาแทบปิด ผมก็คิดได้ว่าอาจจะอาศัยจังหวะง่วงๆงุนๆแอบถามเจิ้นดีกว่า...เพราะก็ไม่รู้จะใช้โอกาสไหนแล้ว การวิจัยของผมต้องไปต่อสักที ผมจะไม่ล้มเลิก ผมจะต้องมุ่งมั่นและตั้งใจ

“เจิ้น...แฟน กับ คนรัก มันเหมือนกันไหม? จันทร์จำได้ว่าตอนพี่ธามมาจีบ มันดูโรคจิตยังไงไม่รู้ที่เขาอยากมาเป็นแฟนจันทร์”

“หืม ถามทำไมล่ะ?”

“ก็มีคนมาขอจันทร์เป็นแฟนอีกแล้ว...เขาบอกว่าจะจีบ”

ผมโกหก...ผมแค่คิดว่าถ้าอ้างสถานการณ์ไปมั่วๆเจิ้นอาจจะไม่สงสัยว่าผมกำลังสืบเรื่องเขา เขาจะได้ไหวตัวไม่ทันแล้วตอบความจริงออกมา

“ไม่มีคนปกติที่ไหนมาขอเป็นแฟนตั้งแต่เจอกันครั้งแรกหรอก”

“แล้วแบบไหนถึงเป็นแฟนได้ล่ะ ฮ้าว...”

“ก็ต้องรักก่อน พอรักก็เป็นแฟนได้”

“แล้วคนรักเป็นได้ตอนไหนหรอ แบบที่เจิ้นกับจันทร์เป็น”

“ก็พอเป็นแฟน รักมาก ค่อยมาเป็นคนรัก”

“ถ้ารักไม่มากก็เป็นแฟนเฉยๆใช่ไหม”

“อืม...นอนเถอะจันทร์ อย่าสนใจเรื่องพวกนี้เลย ไร้สาระ”

ไร้สาระ...ไม่หรอก ไม่ไร้สาระเลย... เพราะมันพิสูจน์แล้วว่าเจิ้นหลอกผม เจิ้นสัมภาษณ์ว่าเจิ้นมีแฟน เจิ้นเข้าใจเหมือนผมคือมีแฟนก่อน แล้วค่อยมีคนรัก คนรักกับแฟนไม่เหมือนกัน

คนที่เจิ้นบอกในคลิปสัมภาษณ์ไม่ใช่ผม...เพราะผมไม่ใช่แฟนเจิ้นสักหน่อย....

 

“ฮือออออออ”

ผมอึดอัดมากตลอดวันอาทิตย์ที่อยู่กับเจิ้น ผมยิ้มแทบไม่ออกเลยอ้างไปว่าปวดหัวแล้วก็ร้องไห้ เจิ้นคิดว่ามันเป็นเพราะผมปวดหัว แต่จริงๆแล้วผมเสียใจ

เป็นครั้งแรกที่เจิ้นโกหก เจิ้นไม่พูดความจริง ผมไม่โกรธหรอกนะถ้าเจิ้นทำผมเข้าใจผิดคิดไม่เหมือนคนอื่นเรื่องคนรักกับแฟน แต่เจิ้นมีแฟน แล้วเจิ้นไม่บอก

เจิ้นไม่อยากให้ผมรู้เรื่องแฟนเจิ้น คนๆนั้น คนที่อาจจะเป็นคนรักของเจิ้น แล้วก็อาจจะแต่งงานกันก็ได้แบบผม หรือว่าผมไม่ดี? ผมเป็นผู้ชาย

ก็อาจจะเหมือนที่คิวบอกไว้ถ้าอยู่กับผมก็บอกใครไม่ได้ว่าเรารักกัน เจิ้นก็เลยต้องมีแฟนอีกคน คนที่เป็นผู้หญิง คนที่เจิ้นจะบอกใครต่อใครก็ได้ว่าเป็นแฟนกัน

แล้วผมก็จะเป็นความลับของเจิ้นตลอดกาล

 

ความเสียใจทำให้ผมอยากหนีจากตรงนี้ไปไกลๆ มันจะมีวิธีไหนที่จะหนีจากความเสียใจได้บ้างอ่ะ...โลกผมก็มีแต่เจิ้น บ้านพ่อกับแม่ที่ตอนนี้ไม่มีแล้ว เปลี่ยนเป็นบ้านพ่อกับลุงหยาง บ้านปู่ บ้านพ่อกับแม่เจิ้น มีแค่นี้เอง... แต่ผมอยากไปในที่ๆเจิ้นอาจจะตามหาผมไม่เจอสักพัก ให้ผมทำใจก่อนกับเรื่องแฟนของเขา

ผมรักเจิ้นนะ แล้วผมก็จะใจกว้างๆกับเจิ้นด้วย แต่ตอนนี้เสียใจอยู่ที่เจิ้นโกหกต้องขอหลบไปทำใจ ผมเลยปรึกษาคิวว่าผมต้องระยะทำใจ คิวเลยแนะนำให้ผมทำแบบนางเอกในละคร คือหนีไปเรียนเมืองนอก

คิวบอกว่าไปเมืองนอกก็ดี ดรอปเรียนไว้ก่อนก็ได้ไปลองเรียนภาษาก่อน จะได้ไปเจอสังคมใหม่ๆ คนใหม่ๆ ผมอาจจะเข้าใจเรื่องความรักมากขึ้น ผมอาจจะไปเจอคนมากขึ้นแล้วเปิดโอกาสให้ตัวเอง ไม่ใช่จมกับเจิ้นไปตลอดชีวิต คนที่กลับจากการไปอยู่เมืองนอกนานๆมักจะโตขึ้น เหมือนที่ผมก็เป็นหัวหน้ากลุ่มตอนไปสิงคโปร์

ไอเดียการไปเรียนเมืองนอกมันดีมากเลย...แต่คิวอาจจะลืมไปว่าผมไม่น่าจะสอบชิงทุนอะไรได้ แค่จะผ่านมีนยังยากเลย จะไปเองเจิ้นก็ต้องรู้สิ แต่เจิ้นก็เคยให้ผมไปสิงคโปร์นะ...เขาอาจจะยอมให้ผมไปอีกรอบ

แต่...ผมไม่อยากให้เจิ้นรู้นี่นา... จะไปเมืองนอกยังไงดี จะมีแหล่งเงินทุนที่ไหนที่จะส่งผมไปได้แล้วก็เจิ้นไม่รู้ คนที่รวยๆ คนที่มีเงิน คนที่แบบว่าถึงผมจะเรียนไม่เข้าหัว เสียเงินค่าเรียนเปล่าๆก็ไม่เสียดาย

จะว่าไปก็มีอยู่หนึ่งคน...

ลุงหยาง

 

=====


ซินและพอร์นอาจจะมาลบอีกสักวันสองวันค่ะ

อ่านตอนนี้แล้วงงกันไหม 5555 ขออนุญาตอธิบายแล้วกันนะคะ ในตอนนี้จะเป็นฟีลมูนนี่สับสน

พอคนอื่นบอกว่าแฟนกับคนรักเหมือนกัน ก็ไม่โทษเจิ้นด้วยนะ เป็นไงความรักต่อเจิ้นยิ่งใหญ่มาก แต่กลับให้เหตุผลว่าเจิ้นก็คงมีทัศนคติแบบนี้ แสดงว่าเจิ้นมองว่าแตกต่างกัน เลยหลอกถามอีกกก ว่าตกลงเจิ้นมีแฟนไหม

เจิ้นก็หลอกน้องไว้ไง พอน้องต้อนมาจะบอกว่าตัวเองโกหกก็พูดยากเนอะ เลยตอบส่งๆไป มูนนี่แกทเชื่อมโยงเรียบร้อย

หวยเลยไปออกที่ลุงหยาง 5555555+

ขอโทษที่มาดึกนะคะ มาในเวลานอนเลย อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 816 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,205 ความคิดเห็น

  1. #13140 fuxxy (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 10:22
    เจิ้นก้เปนงี้ น้องจะหนีไปแล้วนะ
    #13,140
    0
  2. #12954 K.white wine (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 13:09
    สงารลุงซันได้ไหม5555555
    #12,954
    0
  3. #12647 Miki_milky (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:50
    สงสารน้องจัง
    #12,647
    0
  4. #12556 Orathaiks (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 23:25
    มูนนี่คิดเองเออเองละเก่งที่สุด
    #12,556
    0
  5. #12360 YisTheBEST (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:06
    ลุงหยางคงคิดในใจว่า ตูอีกแล้วเร้อะ!
    #12,360
    0
  6. #12337 Kamobee (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 14:48
    กรรมตกที่ลูงหยาง 555555
    #12,337
    0
  7. #12275 pcy921 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 21:59
    เมื่อก่อนไม่ชอบเขาเดี๋ยวนี้ลุงหยางเอเวอรี่ติง
    #12,275
    0
  8. #12058 ojay2 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 14:28
    ทำไมเจิ้นไม่อธิบายนะ น้องเข้าใจไปถึงไหนแล้วเนี่ยยย
    #12,058
    0
  9. #11965 Aunchiree (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 13:01
    เศร้าอีกแล้ว
    #11,965
    0
  10. #11524 exoxoxo1122 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 01:49
    หนูลูกเอ้ย
    #11,524
    0
  11. #10395 BloodBeer (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 20:31
    ชั้นสงสารลุงหยาง ลูกกระต่ายซนจริงๆขยันนักเรื่องมโน
    #10,395
    0
  12. #9197 Xialyu (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:13
    หนีไม่พ้นลุงหยางอีกแล้ว55555
    #9,197
    0
  13. #9062 love bb lava (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 22:03
    มูนนี่รักเจิ้นมากๆเลยนะ ขนาดคิดไปแล้วว่าเจิ้นมีแฟน หรือถ้าที่เจิ้นบอกเป็นเรื่องโกหก มูนนี่ก็ยังจะไม่โกรธเจิ้นเลย กอดนะลูก
    #9,062
    0
  14. #8955 Nuprem (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 16:51
    เมื่อไรจะเข้าใจกัน ฮือออสงสารมูนนี่ง่าต้องร้องไห้ตลอดเลย เจิ้นอธิบายให้เข้าใจที
    #8,955
    0
  15. #8663 gnawkezi~* (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 18:28
    ลุงหยาง ผู้สนับสนุนเจ้าจันทร์อย่างเป็นทางการ 55555555
    #8,663
    0
  16. #8385 Cream_2546 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:46
    เจิ้นนนนน
    #8,385
    0
  17. #7786 heizz (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 07:24
    มูนนี่ใช้คำว่าหนุบหนับกี่ครั้งแล้วนี่ 5555😂
    #7,786
    0
  18. #7477 ซากุระ 7 วัน (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 17:46
    ลุงหยางผู้เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว 555
    #7,477
    0
  19. #7471 Plankton J (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 16:32
    เจิ้นเอ้ย เบื่อเจิ้นนนน
    #7,471
    0
  20. #7422 pukiest (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 00:32
    โถ่มูนนี่ลูกกกก แงงงง หนีไปเลยๆๆๆ
    #7,422
    0
  21. #7340 kaill88 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 01:45
    ขำมาก ลุงหยางอยู่เลเวลต่ำเตี้ยเรี่ยดิน 5555555555555 รู้กกกกก
    #7,340
    0
  22. #7338 gygstyle (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:20
    อะไรๆก็ลุงหยาง 555555
    #7,338
    0
  23. #7337 gygstyle (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:19
    อะไรๆก็ลุงหยาง 5555
    #7,337
    0
  24. #7305 SalivaBastard (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 01:00
    จั้นนนนนนนนนน รู้กกกกก
    #7,305
    0
  25. #7302 Fah_Phatcharin (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 00:22
    หนูลู้กกก
    #7,302
    0