ทุกคนชอบบอกว่าผมเป็นลูกรักของพระเจ้า [ yaoi ]

ตอนที่ 7 : ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 819 ครั้ง
    13 มิ.ย. 63




 

บทที่ 7 ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่




 

ในเช้าของวันต่อมา ซึ่งถ้านับกันจริงๆแล้ววันนี้เป็นวันที่เรย์บอกว่าห้ามออกไปไหน ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม

น่าเสียดายที่ผมดันมีงานที่บริษัท ช่วยไม่ได้นักหากผมจำเป็นต้องออกไปนอกบ้าน นี่คือทำเพื่อปากท้องของตัวเองนะ ผมไม่ได้มีเงินเก็บเยอะขนาดนั้น ถึงแม้ทางบริษัทจะไม่จำเป็นต้องมีผมก็สามารถอยู่รอดอย่างไม่ยากเย็นนักก็เถอะ

ขนมที่ผมซื้อมาตุนเอาไว้เมื่อไม่กี่วันก่อนแม้มันจะลดลงไปไม่มากเพราะผมต้องออกไปทำงานไม่ได้อยู่บ้านเฉยๆ แต่มันก็ยังเหลือน้อยเกินไปสำหรับผมอยู่ดี

ถ้าออกไปซื้อจะได้รึเปล่า? ไหนๆก็จะไปทำงานอยู่แล้วหนิ เรย์คงไม่ว่าอะไรหรอก...ใช่มั้ย?

ว่าแต่หมอกวันนี้ลงหนาจัง อากาศก็เย็นแบบผิดปกติ ไหนจะแดดอันร้อนแรงที่ในเวลานี้มันควรขึ้นมาเซฮายกับเช้าวันใหม่ได้แล้ว แต่นี่กลับ...มาแบบอ่อนแรงเหมือนไฟที่กำลังจะดับยังไงอย่างนั้น

แต่....เฮ้ออ อากาศน่านอนชะมัด ผมขอลาวันหนึ่งจะได้รึเปล่า?

"หาวว..."และในที่สุดผมก็อ้าปากหาวออกมา อากาศวันนี้มันทำพิษผมจริงๆ

ผมยอมแพ้ให้กับความง่วงที่จู่ๆก็ตีตื้นขึ้นทาจนล้มตัวลงนอนไปกับโซฟา ทิ้งทุกอย่างไว้ที่พื้นข้างๆก่อนจะปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งลงอย่างรวดเร็ว

ขณะที่ซีโร่กำลังหลับอย่างไม่รู้ถึงความเป็นไปของบรรยากาศรอบตัว หมอกสีเทาหม่นไม่ต่างจากควันไฟล่องลอยเข้ามาโอบล้อมรอบตัวไว้อย่างหนาแน่น

ในทุกๆทางที่มันสามารถลอดผ่านมาได้ มันก็พยายามพุ่งตัวเข้ามาหาคนดังกล่าวอย่างรวดเร็ว เมื่อหมอกปริศนาหาที่มาไม่ได้โอบล้อมจนร่างทั้งร่างดำมืด ไม่มีแม้พื้นที่ว่างให้เห็นสีผิวหรือเส้นผมของคนที่นอนอยู่เลยแม้แต่เสี้ยวเดียว

มันค่อยๆปล่อยตัวซึมผ่านเข้าไปชั้นใต้ผิวหนัง ตั้งแต่หัวจรดเท้า ความเชื่องช้าของมันเริ่มทำพิษแก่คนที่กำลังนอนอยู่

เพราะการที่มีบางสิ่งบางอย่างแม้จะเป็นแค่หมอกควันซึมเข้าผิวหนัง ก็ไม่ต่างอะไรจากเอาเข็มเล็กๆทิ่มผ่านรูขุมขนช้าๆ ความปวดหนึบและความชาที่เกิดจากอะไรบางอย่างความคุมไม่ให้ซีโร่กรีดร้องหรือขยับตัวได้

เมื่อชั้นหนึ่งซึมเข้าจนหมด อีกชั้นที่รออยู่ก่อนแล้วก็เริ่มทิ่มแทงเข้าไปอีกรอบ จากที่เคยเจ็บอย่างไร ตอนนี้เจ็บเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

ความทรมานราวกับมีใครบางคนเอาเข็มมาจิ้มทั่วร่างยังไม่ทันจบ ดวงตาของเขาก็เริ่มปวดหนึบ มันปวดจนอยากจะควักมันออกมาวางไว้ข้างนอกเพื่อตัดปัญหา

ติดอยู่อย่างเดียว...ติดอยู่ตรงที่เขาไม่สามารถลืมตาขึ้นมาหรือขยับแขนที่ชาจนแทบไม่รู้สึกอะไรนอกจากความทรมารดังกล่าว

ช่วงเวลาในแต่ละวินาทีช่างยาวนาน ความเจ็บเริ่มทวีคูณเพิ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด อย่าว่าแต่เข็มเลย ณ เวลานี้มันไม่ต่างอะไรกับการที่มีคนเอาดาบเล่มใหญ่ๆเหมือนสมัยก่อนแทงเข้ามาที่ช่องท้องของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเลยสักนิด

กลิ่นสนิมที่จุกอยู่กลางลำคอจะกลืนก็ไม่ได้จะคลายปากก็ไม่อ้า

รู้ตัวอีกที ช่วงเวลาอันแสนจะยาวนานสุดจะทรมานก็จบลง ร่างกายของเขาเริ่มกลับมาเป็นปกติ เมื่อพยายามปรือตาขึ้นมามองสภาพของตัวเอง แน่นอนสิ่งแรกที่เขาเห็นไม่ต่างจากฉากฆาตกรรมนัก

เลือดสีแดงสดไหลอาบพื้นที่รอบๆโซฟา

คือ...ด้วยความที่ผมมักจะเอาขนมมากินบนโซฟาตัวนี้ และด้วยความที่มันมักจะหกใส่บ่อยๆ ทำให้ผมเคลือบมันด้วยสารบางอย่างที่น้ำไม่สามารถซึมผ่านหรือเกาะมันได้ ทับต่อด้วยผ้าปูกันน้ำแบบลื่นที่เศษขนมเหนียวๆก็เกาะไม่ติด

ทำให้ตอนนี้โซฟาที่ผมนอนอยู่ไม่มีอะไรติดหรือสกปรกใดๆ ยกเว้นพื้นด้านล่างที่ไม่ต่างจากแอ่งเลือด ถ้าจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดผมต้องโดนสงสัยว่าเป็นฆาตกรแน่

เพราะฉะนั้นในครั้งนี้ผมจำเป็นต้องช่วยเหลือตนเอง เสื้อเชิ้ตสีเทาที่ตั้งใจจะใส่ไปทำงานตอนนี้เปียกแนบตัวที่มีทั้งคาบเหงื่อและเลือด

อา...สิ่งเหล่านี้มันส่งกลิ่นเหม็นขนผมอยากจะรีบทำความสะอาดเร็วๆให้จบๆไปซะ จะได้กลับไปนอนสักที

ในขณะที่คิดอย่างปลงตก เหนื่อยก็เหนื่อย แถมยังปวดไปตามข้อกระดูก เงาของสิ่งของต่างๆที่อยู่ใต้ร่างของผมก็เริ่มขยับตัวยกขึ้นสูง รวบเอาแอ่งเลือดตรงหน้าลอยขึ้นฟ้าโดยไม่มีแม้แต่คราบเลือดใดๆให้ได้เห็น

"...." ผมมองไปยังสถานการณ์สุดแฟนตาซีตรงหน้าอย่างโง่งม

ด้วยความที่ไม่รู้จะทำยังไงต่อกลิ่นเหม็นอันสุดจะทนที่ไม่ต่างจากเหมือนเลือดเน่าๆ ถ้าจะทิ้งออกไปนอกก็บ้านคงไม่ใช่เรื่องดี

สุดท้ายผมก็ต้องมานั่งทนกลิ่นสุดเหม็นนี้แล้วเพ่งสมาธิไปที่แอ่งเลือดตรงหน้า บีบบังคับให้มันเป็นทรงกลมและกดให้มันเล็กลงเรื่อยๆ จนเหลือขนาดเท่าลูกแก้วที่ตอนเด็กๆผมมักจะเอาไปดีดเล่นกับเพื่อนบ่อยๆ

กลิ่นเหม็นคาวจากกองเลือดตรงหน้าเริ่มจางลง เอื้อมมือขึ้นไปคว้าเอาลูกแก้วสีดำที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศขึ้นมาดู

ด้านในนั้นมีสีแดงเข้มไม่เหมือนกับเลือดมนุษย์หรือสิ่งที่ควรจะไหลออกมาจากร่างกายของผมนัก คล้ายมีอะไรบางอย่างผสมอยู่มากกว่า หากแต่ผมเองก็มองไม่ออกว่ามันคืออะไร

เงาสีเทาหม่นบางๆที่เคลือบเอาสิ่งเหล่านั้นเอาไว้ทำให้ผมไม่กล้าจับมันแรงจนเกินไป ถอนหายใจให้กับความแฟนตาซีที่สุดจะหยั่งถึง

ก็ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยอ่านหรือดูหนังเกี่ยวกับความแฟนตาซี มีเวทย์มนต์อะไรอย่างนี้มาก่อนนะ แต่พอมาเจอกับตัวเองจริงๆแบบนี้มันก็แปลกดีเหมือนกัน

ขยับตัวลุกขึ้นจากโซฟา แต่ก็ดันรู้สึกได้ถึงเสื้อผ้าที่เปียกแฉะรวมทั้งกลิ่นไม่พึงประสงค์ของตัวเอง

โอเค...คราวนี้ผมควรจะรีบอาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้วโทรไปบอกบริษัทว่าขอลา 1 วัน

วางลูกแก้วที่ทำมาจากเลือดและสิ่งแปลกปลอมของผมไว้บนหัวเตียง ป้องกันไม่ให้ใครเข้ามาจับจนทำให้มันแตกออก

โยนเสื้อผ้าเน่านั้นกองลงกับเงาที่ลอยตัวขึ้นเป็นทรงสี่เหลี่ยมบางๆฝห้ผมวางเอาไว้ป้องกันไม่ให้พื้นห้องเลอะ บางทีการมีพลังพิเศษก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่ แถมยังสะดวกสุดๆ ไม่แปลกใจเลยทำไมตัวละครต่างๆถึงชอบที่จะไขว่คว้าหาพลังขนาดนั้น

ปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านตัวช้าๆ ชำระล้างร่างกายให้คราบสกปรกที่ติดอยู่ตามตัวไหลลงท่อระบายน้ำไป

เมื่อจัดการกับการอาบน้ำในรอบที่ 2 ของวันจนเสร็จ ก็นุ่งผ้าเช็ดตัวสีดำไร้ลวดลายเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมร่างที่ยังเปียกแฉะ

หยิบเสื้อยืดสีดำแบบโอเวอร์ไซส์และกางเกงขาสั้นสีเขียวเข้มขึ้นมาใส่ ซับน้ำออกจากเส้นผมเล็กน้อยแล้วก็ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ

ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือผิวของผมมันดีขึ้นจริงๆหลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมาแล้ว น่าตกใจก็ตรงที่ผิวของผมมันก็ซีดอยู่แล้วนะ ตอนนี้กลับซีดไม่ต่างจากศพเดินได้เลยสักนิด ไหนจะหู ตา จมูก รวมไปถึงสัญชาตญาณของผม มันค่อนข้างแปลกไปจากเดิม

คือผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันแปลกไปตรงไหนอะไรยังไง ผมรู้แค่ว่ามันแปลก มันไม่เหมือนเดิม แล้วก็รู้สึกไปปกติก็แค่นั้น

แต่...ช่างมันละกัน ตอนนี้ผมเหนื่อยเกินกว่าจะให้ความสนใจกับสิ่งเหล่านั้น แค่ฝืนขยับตัวลุกออกจากโซฟารวมทั้งการอาบน้ำที่ใช้เวลาทั้งสิ้นไม่ต่ำกว่า 10 นาที

ทิ้งตัวลงนอนลงกับเตียงนุ่ม ปล่อยให้เงาสีดำผู้ผันตัวไปเป็นแม่บ้านชั่วคราวซักชุดอยู่ในห้องน้ำ แบ่งเงาบางส่วนไปเปิดแอร์ที่ห่างจากมือไม่ถึง 1 เมตร

แล้วค่อยปิดเปลือกตาลงเพื่อพักผ่อนและปรับร่างกายให้คงที่ต้อนรับพลังอันแปลกประหลาดที่เข้ามาในร่างกาย...






 

หลังจากลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในวันใหม่ด้วยเวลาบ่าย 2 ซึ่งเป็นเวลาปกติในวันหยุดที่ผมจะตื่น

แต่พอเหลือบไปมองนาฬิกาดิจิตอลที่ตั้งอยู่โต๊ะเล็กๆข้างเตียง ปรากฏว่าวันนี้และเมื่อวานนี้เป็นวันที่ผมจำเป็นต้องไปทำงาน

สรุปสั้นๆได้ใจความว่า ผมขาดไป 2 วันแบบไม่มีการโทรไปลาหรือมีจดหมายกิจใดๆทั้งสิ้นส่งไปให้ทางบริษัท

ขยับตัวลึกขึ้นจากเตียงเดินไปเปิดผ้าม่านสีดำทึบ เพราะนี่ก็บ่าย 2 แล้วแต่ทำไมห้องมันถึงยังมืดเหมือนตอนตี 2 นาฬิกาผมถ่านหมดอย่างนั้นเหรอ?

ปรากฏว่าเมื่อเปิดผ้าม่านสีดำสนิทไร้ลวดลายมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง ภาพที่เห็นคือเมฆก้อนใหญ่สีดำคลุมไปทั่วบริเวณจนหาจุดสิ้นสุดไม่ได้ เสียงฟ้าร้องรุนแรงคล้ายพายุกำลังจะเข้า

ดวงตาที่กำลังจะปิดลงอีกครั้งถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ก้าวขาเดินออกจากพื้นที่เพื่อมุ่งตรงไปยังโทรศัพท์เครื่องหรูของตนที่ชาร์ตแบตอยู่ข้างๆนาฬิกา

กดเข้าไปในแอพพลิเคชั่นสีฟ้าเข้มมีตัวอักษรภาษาอังกฤษสีขาวรูปตัวเอฟเล็กอยู่ตรงกลาง สิ่งที่เห็นตั้งแต่กดเข้าไปเลยคือเรื่องที่มีเมฆก้อนใหญ่สีดำคลุมรอบเมือง หรืออาจจะรอบโลกเลยก็ว่าได้

มีข่าวประกาศออกมาถึงความอันตรายของมัน หลายๆคนตั้งกระทู้ถามเกี่ยวกับการปรากฏของเมฆเหล่านั้น บ้างก็กลัว บ้างก็สนใจ

ซึ่งตอนนี้นักวิทยาศาสตร์หลายๆท่านกำลังศึกษาเกี่ยวกับปรากฏอันผิดธรรมชาติ โลกทั้งโลกกำลังวุ่นวาย เสียงฟ้าร้องด้านนอกไม่ได้ทำให้ผมกลัว ผิดกับในใจของผมที่ตอนนี้เริ่มสั่นไหวคล้ายกำลังกลัวกับอะไรบางอย่าง

สัญชาตญาณของผมไม่เคยผิดพลาด และการสั่นไหวในครั้งนี้คล้ายว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่ เสียงหวอด้านนอกราวกับเกิดเหตุร้าย ซึ่งรถคันนั้นก็ดันมาจอดอยู่ที่บ้านด้านข้างของผม

คุณลุง...อ่า ก็อายุพอๆกันผมควรจะเรียกเขาว่าพี่ชายข้างบ้านรึเปล่า?

ก้าวขาเดินลงมาที่ชั้นล่าง เปิดผ้าม่านที่ถูกเปลี่ยนเป็นสีดำทั้งหมดเล็กน้อยพอให้เห็นเหตุการณ์ด้านนอก ร่างที่ดูซีดเซียวคล้ายคนกำลังจะตาย ร่างแก่ชราเลือดท่วมตัวไม่ต่างจากผมเมื่อเช้าวันที่แล้วนัก

หากแต่ครั้งนี้กลับดูแย่กว่ามาก เขาจะไม่ตายใช่มั้ย?

เดี๋ยวสิ หลังจากที่ผมรอดมาได้ก็มีพลังพิเศษเข้ามาในร่างเลย ไม่ใช่ว่าเหตุการณ์แบบนี้ถ้าไม่ใช่นิยายแนววันสิ้นโลกแบบซอมบี้บุกเมือง งั้นก็ต้องเป็นการให้กำเนิดของเหล่าฮีโร่เหมือนในอนิเมะเรื่องฮีโร่อคา---แค่กๆ!

ไม่มีอะไรครับ...

ปล่อยผ้าม่านที่อยู่ในมือลงไปตามเดิม

เอาเถอะ จะเกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมอยู่แล้ว(?) แค่มีชีวิตอยู่ไปวันๆไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผม อย่างน้อยตอนนี้ผมก็มีเพื่อนที่ดีอย่างเจ้าเงาตรงหน้า

เหลือบมองบางสิ่งที่ผมไม่รู้ว่ามีชีวิตรึเปล่า ทรงกลมสีดำเท่าลูกเทนนิสลอยคว้างอยู่กลางอากาศตรงหน้าของผม

ยกปลายนิ้วขึ้นไปจิ้มมันเบาๆ ปรากฏว่าผมสามารถสัมผัสมันได้ แถมยังนุ่มนิ่มคล้ายมาชเมลโล่ด้วย

สุดท้ายวันนั้นทั้งวันผมอาบน้ำแค่รอบบ่ายรอบเดียว ในมือบีบเจ้าลูกกลมๆนั่นเล่น ในขณะที่ก็ใช่อีกส่วนไปเอาขนมมากองไว้ข้างๆเปิดทีวีดูหนังอย่างสบายใจ

เมินความโกลาหลของโลกไปอย่างสิ้นเชิงคล้ายกับว่าโลกใบนี้ยังปกติ....

อา....ชีวิตนี้ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่(?)
















 

*ยังไม่แก้คำผิด*

 

กรี๊ดดดดด! พล็อตเริ่มเข้ามาในหัวแล้วค่ะ! แม้จะยังมึนๆงงๆแต่ก็พอถูไถไปได้อย่าง(ไม่ค่อย)สะดุดเท่าตอนก่อน

แต่คือน้องจะไม่สนโลกภายนอกไม่ได้ แล้วนี่พึ่งได้ทาส(?)ตัวใหม่มาน้องก็ใช้งานให้เก็บกวาด ซักผ้า เอาอาหารมาให้ซะแล้ว

สงสารพลังของน้องนิดหน่อยค่ะ แต่สำหรับเรื่องที่ไรท์แต่งแล้วถ้าน้องไปโกงก็คงเป็นไปไม่ได้ อะไรคือการเติมทรู? ไม่มี๊!! ระดับอย่างนี้เขาใช้กันที่ไหน! นี่คือใส่ห้องน้องแบบไม่มีกั๊ก มีบ้านขายบ้านมีรถขายรถแล้วจ่ะ

ลูกชั้นต้องดี ลูกชั้นต้องเด่น ลูกชั้นต้องรอด! คนอื่นเป็นยังไงช่างมัน! ลูกชั้นมาก่อน!!!

แค่กๆ เจ็บคอค่ะ ตะโกน(ในใจ)เยอะไปหน่อย

ขอบคุณสำหนับทุกกำลังใจที่มีให้กันตลอดนะคะ ขอบคุณค่ะ//กราบ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 819 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

445 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 เมษายน 2564 / 04:40
    ตื่นเต้นหน่อยก็ได้....555
    #434
    0
  2. #400 numfa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 07:18
    หลังจากอ่านมาตอนแรกถึงตอนนี้......อ่านอีกกี่ปีถึงจะได้ใช้ชีวิตแบบนี้หน่าาาาาโอ้ยอิจฉา
    #400
    0
  3. #391 นอนหลับฟังเสียงฝน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 11:57

    อยากรู้ว่าพลังซีโร่คืออะไร

    #391
    0
  4. #289 tang_thai°°° (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 18:32
    น้องชิวมาก
    #289
    0
  5. #279 Kirioji (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 12:42
    พี่ซีมีสกิลเทพ[ลูกรักพระเจ้า]!!! เมฆดำ? พี่ซีไม่สน!

    ซอมบี้? พี่ซีไม่แคร์!! เป็นลูกรักพระเจ้า อะไรก็ชิลๆ~~~~
    #279
    0
  6. #253 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:14
    สมกับลูกรักพระเจ้าจริงๆ 555
    #253
    0
  7. #191 prajaree2003 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 11:14

    ชิวไป๊โอ้ยแต่น่ารักอะ
    #191
    0
  8. #190 NuMaple (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 13:22
    คือแค่สกิลติดตัวลูกรักพระเจ้าก็โกงพอแล้วค่ะอย่างอื่นไม่ต้องน้องซีเซดดด
    #190
    0
  9. #189 Lentear (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 12:34
    น้องฮันนี่น้องเรย์ มาหาพี่ซีเร็วๆลูก วันสิ้นโลกแบบนี้หนูต้องรวมกลุ่ม(แค่3คน)เข้าไว้นะ จะได้ช่วยๆกัน(?!) 5555
    #189
    0
  10. #188 Yaoi_Banzai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 19:17
    หนูชิลเกินไปแล้ว!!!
    #188
    0
  11. #187 aommy-22 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:49
    กี๊ดดดดด...นี่มันค่ดชิล!!!
    #187
    0
  12. วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 16:53
    ปลื้มปริ่ม ลูกอิชั้นจะเมพใช่ไหมคะไรท์ เเล้วชั้นจะมีลูกเขยเเล้วใช่ไหม น้องฮันนี่ หนูหายไปไหนลูก เรียกผู้จัดการมาคุยเรื่องค่าตัวด่วนๆเลยจ้ะ

    คุณพี่ข้างบ้านจะเเวะมาคุยกับลูกชั้นก็ได้เนอะ ไม่ถือๆ ฮริ๊งงงง
    #186
    1
    • #186-1 varzea(จากตอนที่ 7)
      14 มิถุนายน 2563 / 16:18
      จะชิลไปแล้ววว นี่สินะที่เค้าเรียกกันว่าลูรักพระเจ้า
      #186-1
  13. #185 กุเขินนน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 16:22
    โอ้ยชิลไปค่ะอิพี่!!!
    #185
    0
  14. #184 Mota27 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 12:44
    จะชิลไปแล้วพี่ๆๆๆๆ
    #184
    0
  15. #182 ¤เเสงสว่างสีดำ¤ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 07:24

    สนุกมากก เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #182
    0
  16. #181 Tery2006 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 07:05
    ชิลล์เกินไปแล้วค่ะ!
    #181
    0
  17. #179 PhimpinTT (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 02:50
    วันต่อมาเรย์เดินมาเคาะประตูบ้าน
    #179
    0
  18. #178 -mung_ming- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 02:28
    โง้ยยย ชอบอะ ลูกรักของพระเจ้าจริงๆน้องเทพทรูสุดๆ ซึ่ง ชอบ!!!
    #178
    0
  19. #177 KingStar001 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 01:33
    สนุก รออ่านนะ
    #177
    0
  20. #176 Windawayzs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 00:59
    ชอบ55555
    #176
    0
  21. #175 hijjyii994 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 00:49

    เห้ยยย มันสนุกมากอ่ะไรท์ ทำไงดีอ่ะ เราชอบมากๆๆๆๆ ตื่นเต้นโคตร เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ!!!
    #175
    0
  22. #174 Chompoonic Petruk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 00:31
    น้องงงงงง กลับมาสนใจก่อนลูกกกก ถถถถ ส่วนตัวคิดว่าน้องไม่ต้องเติมทรู หรือรูดบัตรเเต่อย่างใด เพราะน้องเป็นGM? เปล่าค่ะน้องเป็นบั๊ค และบั๊คทำอะไรก็ไม่ผิดค่ะ!!!5555 เเล้วสองหนุ่มนั้นเป็นยังไงกันบ้างเนี่ยยย สนุกมากกกกเป็นกำลังใจให้คุณไรท์นะคะสู้ๆ
    #174
    0
  23. #173 KuPanKunDMrk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 00:02
    น้องจะเมินไม่ด้ายยย นี้มันวันสิ้นโลกกกก
    #173
    0
  24. #172 naphwaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 23:44
    น้องงงงง
    #172
    0
  25. #171 tiPpy_c (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 23:26
    ชอบความชิลของน้อง555555555555 ไรท์เเต่งสนุกมากๆเลยค้าบ เป็นกำลังใจให้นะครับผม ซู่!💗✨
    #171
    0