ทุกคนชอบบอกว่าผมเป็นลูกรักของพระเจ้า [ yaoi ]

ตอนที่ 4 : จานยังไม่ได้ล้างเลยครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,044 ครั้ง
    4 มิ.ย. 63



 

บทที่ 4 ยังไม่ได้ล้างจานเลยครับ



 

"ตอบผม...มันเป็นใคร"

"แฟน"ยักไหล่ไม่ใส่ใจกับคำตอบมากนัก ตั้งใจจะเบี่ยงหน้าหนีเพราะไม่อยากให้ดวงตาสีดำตรงหน้าจ้องมองเข้ามา ไม่งั้นเจ้าตัวก็รู้หมดสิว่าผมโกหก?

"เราคงต้องคุยกันหน่อยแล้วแหละ"ดวงตาสีดำที่ผมตั้งใจจะหลีกหนีถูกปิดด้วยลอยยิ้มจนผมมองไม่เห็นด้านในเเววตา

"ใจเย็นน่า"ผมยิ้มขำแบบไม่คิดอะไรมาก น่าเสียดายที่คนตรงหน้าไม่คิดเหมือนผม

ขาเรียวยาวพาตัวเองออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ อุ้มผมจากจุดที่ยืนอยู่ เมินสายตาของลูกค้าที่มองเหตุการณ์เหล่านั้นไม่วางตา โชคดีที่พวกเขามีมารยาทมากพอที่จะไม่ยกมือถือขึ้นมาถ่าย

ผลั่ก!!

"เจ็บๆๆ...ช่วยอ่อนโยนกับคนแก่อย่างผมหน่อยจะได้มั้ย"ผมถูกดันเข้ากับตู้ล็อคเกอร์จนเกิดเสียงดัง หลังของผมที่ช่วงนี้มันค่อนข้างตึงกระทบเข้ากับเหล็กเย็นๆ แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่อน่าพิศมัยนัก

ผมคงต้องเริ่มยืดกล้ามเนื้อสักหน่อยแล้วแหละ พวกเด็กๆไม่ค่อยจะถนอมผมสักเท่าไหร่เลย

"ตั้งแต่เมื่อไหร่..."แขนทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อกันทางออกไม่ให้ผมไปไหน ดวงตาสีดำสนิทตรงหน้าจ้องมาที่ผมด้วยแววตาอ่านยาก

"...." ผมไม่ได้ตอบอะไร ทำเพียงเงียบ รอดูต่อไปว่าสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นมันจะร้ายแรงขนาดไหน เพราะถ้ามีครั้งต่อไป...ผมจะได้รู้ว่าผมสามารถรับมือกับเจ้าตัวปัญหานี้ได้รึเปล่า

"ผมถามว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คบกับมัน!!"เสียงตะคอกเริ่มรุนแรงขึ้นจนผมนึกรำคาญ คิ้วของผมขมวดแน่นเป็นปม ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นกอดอก เงยหน้าขึ้นไปต้องตากับอีกฝ่ายตรงๆอย่างไม่คิดกลัวในคำถามหรือแรงกดดันที่อีกฝ่ายส่งมา

"แล้วนานเกี่ยวอะไร?"เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย เหยียดยิ้มออกแสดงถึงความสมเพชอย่างถึงที่สุด

โอ้ะ...ผมเห็นเส้นเลือดตีตื้นขึ้นมาที่หน้าผากด้วยล่ะ

"นี่พี่---!!"ก่อนที่เด็กจอมงอแงตรงหน้าจะตะโกนโหวกเหวกโวยวายอะไรกับผมอีก เพื่อแก้วหูสุดที่รักของผมแม้ว่าช่วงนี้มันจะค่อนข้างตึงไปบ้างก็เถอะ..

ได้เวลาเลิกเล่นแล้ว...

ผมยกมือขึ้นดันคางของอีกฝ่ายขึ้นทำให้ฟันล่างและฟันบนประกบกับ เป็นการหยุดยั่งคนพูดมากในอีกแบบของผม

"เฮ้ๆ เลิกเล่นได้แล้ว ผมต้องรีบกลับไปดูหนังนะ"เงยหน้าขึ้นกระซิบเบาๆไปที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เลื่อนมือที่จับปลายคางอยู่ลงมาจับที่ลำคอขาวของคนตรงหน้า

"อัก..!!"พลิกตัวให้อีกฝ่ายดันติดกับล็อคเกอร์ สลับที่กันบ้าง...อยู่อย่างนี้มันน่าเบื่อ

"คุณกำลังทำให้ผมเสียเวลา"จ้องมองไปยังดวงตาสีดำที่มีประกายบางอย่างแวบผ่านไปจนผมมองไม่ทัน

"พี่ก็แค่ตอบผม ว่าคบกับมันตอนไหน"ไม่มีการต่อต้านหรือพยายามดิ้นรน หากแต่เจ้าตัวกลับยกมือขึ้นมาวางทับไว้ที่มือของผม ส่วนอีกข้างเลื้อยเข้ามาเกาะที่เอว

"อยากรู้งั้นหรอ?"ขยับตัวเข้าไปใกล้จนเราทั้งสองแทบจะแนบชิดติดกัน มือปลาหมึกของอีกคนแทรกซึมเข้ามาใต้ร่มผ้า ลูบตั้งแต่แผ่นหลัง เลื่อนลงมาที่เอว แถวๆสะโพกนวดวนอยู่แถวนั้นจนผมรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่นูนออกมาจากเป้ากางเกงของอีกฝ่าย

"อืม.."เสียงครางเบาๆของคนด้านหน้า เมื่อผมถูขาไปที่จุดนั้นเพื่อเช็คให้แน่ใจว่าผมไม่ได้คิดไปเอง...สรุป

น้องชายแม่งตื่นจริงๆครับ...เรือหายแล้วมั้ยล่ะคราวนี้

ยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่หน้าผากภายในใจ ดวงตาสีดำเริ่มเลื่อนลอยคล้ายกำลังคิดอะไรบางอย่าง ซึ่งมันต้องอกุศลสำหรับผมแน่ๆ

งับ!..

อ้าปากกัดคนตรงหน้าเข้าไปที่ไหล่กว้าง ปลุกให้ตื่นจากฝันที่ผมไม่ได้อยากเป็นนักแสดงร่วมด้วยนัก

"ตื่นได้แล้วฮันนี่"เหลือบมองรอยฟันที่มีคาบเลือดไหลออกมานิดหน่อยตามแรงกัด

"อ่า..."คล้ายเจ้าตัวจะยังไม่ตื่นดี ซึ่งผมก็ไม่คิดจะสนใจ ผลักตัวเองออกจากอ้อมกอดของเด็กตรงหน้า

ใช่ เจ้าเด็กนี่ชื่อ ฮันนี่ เป็นชื่อฟรุ้งฟริ้งต่างจากหน้าตาและความกระหล่อนของเจ้าตัวมาก

จัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะก้าวขายาวๆของตนเดินหนีออกมาจากห้องแต่งตัว

"ของที่สั่งได้แล้วค่ะ"แอบเห็นแหละว่ากำลังสำรวจจุดแปลกปลอมภายในร่างกายของผม โดยเฉพาะที่ปากกับลำคอ น่าเสียดายที่มันไม่มีอะไรผิดปกติเลยสักอย่าง ทั้งรอยแดงหรือรอยบวม

น่าเสียดายจริงๆ...

"คิดเงินเลยครับ"

"อะ..อ๋อค่ะ...ได้ค่ะ"พนักงานสาวสะดุ้งตัวขึ้นคล้ายเด็กถูกจับได้ว่าทำผิด

กริ๊ง...

ในขณะนั้น เสียงกระดิ่งที่อยู่บนประตูดังขึ้น เป็นสัญญาณว่ามีลูกค้าเข้ามาใหม่

"ยินดีต้อนรับ...ค่ะ"พยักงานสาวที่กำลังคิดเงินให้ผมอยู่เงยหน้าขึ้นมาต้อนรับลูกค้าตามปกติ น่าแปลกที่เธอนิ่งค้างไปก่อนที่ใบหน้าสีน้ำผึ้งจะขึ้นสีแดงเข้ม

ผมที่ดันสงสัยว่าเธอเป็นอะไรจึงหันหลังกลับไปดู ปรากฏว่าคนที่เข้ามาในร้านคือคนที่ผมบอกให้รออยู่บนรถ

"อ้าวคุณ ทำไมลงมาล่ะครับ ผมบอกให้รออยู่บนรถไง"ขมวดคิ้วมองไปที่บุคคลที่พึ่งจะเดินเข้ามาในร้าน ผู้หญิงทั้งหมดจ้องมองไปที่คนตรงหน้าผมด้วยดวงตาเป็นประกาย แม้แต่คนด้านนอกที่ผ่านมาเห็นก็แอบยกมือถือขึ้นถ่าย

แน่ล่ะ เจ้าตัวทั้งหล่อทั้งดูดี แม้จะอยู่ในเสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดาๆก็ยังหล่อจนผมรู้สึกถูกรัศมีของเจ้าตัวกลบมิด มิดแบบไม่เหลือพื้นที่ให้ผมเลยสักนิด

"คุณช้า"เจ้าตัวปัญหาที่ทำให้รัศมีความหล่อ(?)ของผมดรอปลงดันขมวดคิ้วตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจแฝงอยู่นิดๆ คล้ายกับว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด ผมช้าเองเจ้าตัวเลยตามลงมาดู

"ครับๆ ขอโทษครับ ไหนๆคุณก็มาแล้วช่วยผมยกของกลับหน่อย"กวักมือเรียกให้เจ้าตัวเดินมาใกล้ๆ

เขาไม่ได้ต่อต้านอะไร ก้าวขายาวๆของตัวเองเข้ามา ถือถุงสีขาวที่ติดตราสัญลักษณ์ประจำร้านเอาไว้ตรงกลาง เมื่อได้ขอมาถือไว้ด้วยมือทั้งสอองข้าง ไม่รอให้ผมคิดเงินเสร็จ พาตัวเองพร้อมกับขนมของผมเดินออกจากร้านไป

"ฟะ...แฟนคุณจริงๆหรอคะ?"พนักงานสาวถามหลังจากที่ติดสตั้นไปนาน

"เปล่าครับ คนข้างบ้านน่ะ"ยักไหล่ตอบกลับไปตามความจริง

"ล่ะ..แล้วเมื่อตอนนั้น"

"ผมแค่แกล้งเขาเล่นนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอกครับ"ส่งยิ้มให้เธอบางๆ หยิบเอาบัตรเครดิตของตัวเองออกมาจากมือเรียวเล็ก ก้าวขาเดินออกจากร้านตามหลังเด็กดื้อเงียบอีกคน

หลังจากที่ผมออกมาได้ไม่นาน ฮันนี่...ไอ่เด็กกระหล่อนน่าตายนั่นก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัว สีแดงที่ปรากฎขึ้นบริเวณใบหูแสดงให้เห็นถึงสติที่ยังกลับมาไม่ครบ ไหนจะรอยฟัน...สิ่งแปลกปลอมที่ใครบางคนควรจะมีมากกว่าเจ้านายตรงหน้าของเธอ

"เอ่อ...บอสคะ"เธอโบกมือเรียกร้องความสนใจของดวงตาสีดำที่กำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

"บอสคะ ฮัลโหลๆ"ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก กรุณาติดต่อใหม่ค่ะ

"บอส!!"

"หะ...ห้ะ? เกิดอะไรขึ้น?"คนตรงหน้าของเธอเหมือนจะพึ่งกลับมาที่โลกแห่งความจริง คำถามสุดเบสิคที่คิดได้คือ เกิดอะไรขึ้น

"บอสควรจะกลับไปพักนะคะ"เธอเอ่ยแนะนำออกไปตามควรจริง เพราสภาพตอนนี้ดูไม่ต่างจากคนเสียสติเท่าไหร่นัก แม้ว่าจะได้หน้าตาจะไม่เหมือนเท่าไหร่ก็ตาม

"อะ...อ่า นั่นสินะ ปิดร้านให้ด้วยล่ะ"มือเรียวยกขึ้นมากุมไปที่ขมับ

"รับทราบค่ะ บอส"โค้งหัวรับคำสั่ง ก่อนที่บอสของเธอจะเดินกลับเข้าไปในหลังร้านตามเดิม

นายหญิงซีโร่(?) คงจะดูถูกความหลงใหลของบอสเธอต่ำเกินไป! ไม่สิ...การเล่นกับความรู้สึกของบอสแบบนี้มันน่าเจ็บใจนัก น่าเสียดายที่เธอโต้กลับอะไรไม่ได้

แม้จะเเอบรู้สึกนิดๆว่าคู่นั้นข้างเหมาะสมก็เถอะ แต่นิดๆนะ! นิดเดียวเท่านั้น!...ไม่ได้ๆๆๆ คู่หลักของเธอต้องบอสกับนายหญิง! เธอจะเอียงไปที่เรือนั้นไม่ได้!!

"แต่พวกเขาน่ารักกันจริงๆนะ"

อยากเจออีกจัง...





 

"ฮัดชิ้ว...!"อยู่ๆก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาคล้ายมีคนกำลังคิดถึง

"เป็นอะไรครับ ไม่สบายรึเปล่า?"เด็กตัวโตเอาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงลึกๆ

"เปล่าครับ สงสัยคงจะฉุนตอนที่กำลังเจียวกระเทียมน่ะครับ"ตอบคนที่นั่งดูผมทำอาหารอยู่ข้างหลัง ดวงตาสีดำจ้องมองมาอย่างกับว่ากำลังจับผิด

ผมไม่ใส่ยาพิษลงไปในอาหารกระทะเดียวกันหรอครับ ไว้ใจได้...

อยากจะบอกแบบนี้อยู่เหมือนกัน แต่ผมดันขี้เกียจพูดเพราะในปากมีขนมอยู่

"คุณไม่ควรกินของหวานก่อนอาหารมื้อหลักนะครับ"มือเรียวที่ใหญ่กว่าผมเอื้อมมาหยิบเอาขนมที่วางอยู่ด้านข้างออกจากระยะการหยิบ

"เอาคืนมานะครับ"ขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจ ทำไมอยู่ๆผมก็โดนเด็กตัวโตตรงหน้าสอนล่ะ ผมจะกินตอนไหนมันก็เรื่องของผมสิ

ขณะที่บ่นในใจ มือก็ขยับผัดเส้นพาสต้าโดยใช้ไฟปานกลาง เมื่อเส้นพอสุกก็หยิบเอาถ้วยกุ้งที่แกะเปลือกออกแล้วลงไปพัดต่อ

รอจนเนื้อกุ้งสุกแล้วจึงจัดใส่จาน พอดี เน้นหน้าตากว่ารสชาติครับ...

"คุณไปหยิบน้ำกับแก้วให้ผมหน่อย"

"ได้ครับ"

"ขอบคุณ"รับแก้วน้ำที่เติมเกินครึ่งแก้วมาวางไว้ข้างจากพาสต้า ไม่มีการสวดภาวนาหรือทำพิธีรีตองอะไร ต่างคนต่างจัดการกับอาหารตรงหน้าเงียบๆ

บรรยากาศที่อึดอัดเล็กๆไม่ได้เป็นหาสำหรับผมนัก เสียงทีวีจอแบนที่เหมือนกับห้องของผมส่งเสียงกับกลบความเงียบที่เกิดขึ้นได้ดี

"ยังมีเหลือนะ คุณสนใจมั้ย?"เลิกคนถามคนตรงหน้าที่เหมือนจะยังไม่อิ่มสักเท่าไหร่

"...." เจ้าตัวไม่ได้ตอบกลับมาแต่พยักหน้ารับคล้ายกำลังเขินกับอะไรบางอย่าง

ผมลุกขึ้นเอาจานไปเก็บ พร้อมกับหยิบจานของอีกฝ่ายเดินเข้าไปในครัวเพื่อตักให้เพิ่ม แวะหยิบเอาไอศครีมรสช็อคโกแลตที่ทำเอาไว้ออกมาจากตู้เย็นกับขนมอีกหลายๆอย่างออกมากองไว้ที่โต๊ะหน้าทีวี

"กินเสร็จแล้วผมฝากล้างจานด้วยนะครับ"

"ครับ"

ไม่มีข้อโต้งแย้งใดๆ สรุป...พาสต้าที่ผมทำไว้กระทะหนึ่งขนาด 3 คนกิน หมดโดยเด็กที่นั่งอยู่ข้างๆผม

"สนใจมั้ยครับ?"ตักไอศครีมที่อยู่ในอ้อมแขนของตัวเองจ่อปากคนข้างๆ แรกๆก็ดูเหมือนลังเลไม่อยากกิน แต่พอได้ชิม...คำที่ 2 และ 3 ก็ตามมาติดๆ

กลายเป็นว่าผมต้องมานั่งป้อนเด็กตัวโตข้างๆสลับกับตัวเองไม่มาจนไอศครีมหมดกระปุก รู้สึกจะคิดผิดที่ให้อีกฝ่ายชิมมากๆ...

"อา..เรายังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย ผมชื่อ ซีโร่ แล้วคุณล่ะ"หลังจากที่นึกขึ้นได้ว่าอยู่ด้วยกันมาเกือบทั้งวันแต่ยังไม่รู้ชื่อกันเลยจะเอ่ยปากถามอีกฝ่ายไป

"เรียกผมว่า เรย์"

"ได้ครับ"พยักหน้ารับเข้าใจ ก่อนที่บทสนทนาจะกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง บรรยากาศอึดอัดเบาบางลงจนแทบไม่รู้สึก

สุดท้ายนี้ พวกเราก็หลบคาโซฟากันไปโดยที่ยังไม่ได้ล้างจานและปิดทีวี ขอบคุณครับ...

เอ้ะ? เหมือนผมจะโฟกัสผิดจุด?










 

*ยังไม่แก้คำผิด*
 

น้อง(?)โฟกัสผิดจุดจริงๆค่ะ//ปาดเหงื่อ

แง๊งงง...ช่วงนี้พิมพ์ผิดๆถูกๆ เหมือนจะเบลอจนคิดเนื้อหาไม่ออก คือมันก็อยู่ในหัวนี่แหละแต่บรรยายออกมาไม่ได้ แล้วก็รู้สึกมันจะติดๆขัดๆแปลกๆด้วย กรีดร้องงง

แต่ไรท์จะพยายามค่ะ รู้สึกบรรยากาศที่ไรท์บรรยายออกมาจะชิวจนรู้สึกไม่เหมือนนิยายวันสิ้นโลกเลย ฮาาาา

บรรยายประหนึ่งว่านี่เป็นชีวิตคู่ที่พึ่งแต่งงานกันได้ไม่นาน คุณคะ คุณขา อะไรประมาณนี้ ส่วนยัยฮันนี่เป็นตัวร้ายที่คิดจะแย่งชิงภรรยาสุดสวยของสามีสุดน่ารัก(?)

อย่าตีกันแรงนะคะ หมดหล่อขึ้นมาไรท์ขี้เกียจหาสัมมีให้น้องซี(?)ใหม่---กรี๊ด! ใครปามีดมาฟร้ะ!!
 

แปะภาพนุ้งซีของเราค่ะ [ ขออนุญาตเจ้าของภาพด้วยนะคะ//ไรท์เอามาจากในพินเจ้าเดิมค่ะ ]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.044K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

446 ความคิดเห็น

  1. #403 kwon55 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 01:45
    รอบๆตัวน้องมีแต่ตัวอันตรายยยยยยย
    #403
    0
  2. #319 endfeel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 12:57
    น้องสวยมาก
    #319
    0
  3. #299 bllam1880 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 12:46
    เเม่ม! ทำไมทุกเรื่องของไรต์ต้องมีเเต่ เคะ! โหดๆทั้งนั้นเล๊ยยย!! สงสารพวกเมะบ้างเต๊อะ! 55555
    #299
    0
  4. #292 Dar699699 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 23:03
    เค้าค้างด้วยกันนนนน
    #292
    0
  5. #286 tang_thai°°° (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 17:56
    แงง น่ารักมาดดด
    #286
    0
  6. #91 Pimmy_01 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 09:20

    แงน้องน่าร้ากกก
    #91
    0
  7. #76 Sirii7u (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 21:06

    สนุกมากๆค่ะ
    #76
    0
  8. #75 kaohomkk1234 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 18:36

    สนุกมากกกก
    #75
    0
  9. #74 kaohomkk1234 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 18:34
    3pเลือกไม่ถูก5555
    #74
    1
    • #74-1 kaohomkk1234(จากตอนที่ 4)
      5 มิถุนายน 2563 / 18:35
      เอ๊ะมันก็3pนิลืมเลย5555
      #74-1
  10. #72 sey234 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 08:25
    น่ารักมากอะขอบคุณที่เหนื่อยนะค่ะไรท์
    #72
    0
  11. #71 naphwaree (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 16:26
    น่ารักกก
    #71
    0
  12. #70 Windawayzs (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 08:33
    พี่ซี~
    #70
    0
  13. #69 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 22:32
    ถึงนายเอกของเราจะอายุเยอะแล้วแต่ขอยาดเรียกน้องนะคะ น้องน่ารักแซบไม่ไหว
    #69
    0
  14. #64 กุเขินนน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 14:17
    โง้ย พี่ซี๊!!ชอบบ
    #64
    0
  15. #63 Xialyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 09:06
    ร้ายเหมือนกันนะน้องซี
    #63
    0
  16. #59 นอนน้อยเเต่นอนนะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:51
    เซซีค่ะอยากสมัครเป็นเเมี่ย
    #59
    0
  17. #57 ugimigok (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:11

    ชอบคาแร็คเตอร์นายเอกแบบนี้อ่า~~~หนูชอบ
    #57
    0
  18. #56 vasu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:06

    สู้ๆค้าบบ
    #56
    0
  19. #55 chim_123 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:03
    ยัยน่ารัก แอบเซ็กซี่นะเนี้ยอร๊ายยยย ลงเรือไหนดีๆ
    #55
    0
  20. #54 อาริน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:57

    ไม่ต้องหาใหม่ค่ะ ยัดเข้าไปเพิ่มดีกว่-----//กลิ้งหลบลูกปืนและมีที่เฉี่ยวหัวไป

    แต่ตีกันก็ดีนะคะ ปล่อยให้ตีกันไปๆมาๆ น้องซีได้มีอิสระไปแอ้งผู้เพิ่ม 5555555+

    #54
    0
  21. #53 pearzzh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:08
    เคียดกับการจัดลำดับความสำคัญในหัวนาง //เหม่อ
    #53
    0
  22. #52 Sekiya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:05
    หลับคาโซฟามันน่าจริงๆนั่นเเหละ
    #52
    0