ทุกคนชอบบอกว่าผมเป็นลูกรักของพระเจ้า [ yaoi ]

ตอนที่ 15 : ฟาร์ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 483 ครั้ง
    20 พ.ย. 63

 

 

 

บทที่ 14 ฟาร์ม

 

เมื่อทหารที่อ้างตนว่าเป็นหน่วยรบพิเศษเข้ามาตั้งถิ่นฐานในหมู่บ้าน ภายในเวลาไม่นานพวกเขาสามารถปรับตัวให้เข้ากับกฎไม่กี่ข้อที่เราตั้งขึ้น

จากความประหม่า ไม่เคยชิน และด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง 5 เดือนถัดราวกับทุกอย่างเป็นเพียงภาพลวงตา เพราะในตอนนี้ คำว่าเวลาส่วนตัวของผมก็ไม่เคยวิ่งกลับมาหาอีกเลย

"ซีซีน้อย สนใจออกไปสำรวจเมืองด้านในกับพวกเรารึเปล่า"

"อย่างแรกผมอายุมากกว่าพวกคุณ ได้โปรดอย่าเรียกผมด้วยแบบนั่นอีก ส่วนคำตอบของเรื่องคือ ไม่ครับ"

"ขนของไปเลย เราจะเข้าไปสำรวจที่นั้นสัก 5-6 วัน"

"...."

ไม่แม้ที่จะได้ขยับตัวหรือลุกขึ้นวิ่งหนีการลักพาตัวในครั้งนี้ในรอบที่ล้านแปด ข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวที่จำเป็นรวมไปถึงขนมกินเล่นต่างๆถูกจับยัดใส่กระเป๋าเดินทางที่พวกเขาเตรียมมาให้ผมโดยเฉพาะ ไม่เพียงเท่านั้น ร่างกายของผมยังถูกอุ้มขึ้นรถด้วยฝีมือของหัวหน้าตัวดีน่าตายตรงหน้าผมด้วยแขนเพียงข้างเดียว

คือว่านะครับ ถึงผมจะตัวเล็กกว่าคุณไปนิด(?) แต่น้ำหนักผมก็ไม่ได้เบาถึงขนาดที่คุณจะหิ้วผมไปไหนมาไหนด้วยแขนเพียงข้างเดียวป้ะ

รู้สึกผ่ายแพ้ยังไงไม่รู้ พระเจ้าช่างลำเอียงจริงๆ(?)

"จัดเวรเฝ้ายามในหมู่บ้านด้วย ถ้าฉันกลับมาแล้วหมู่บ้านถูกบุกรับผิดชอบร่วมกัน ทราบ!"

"ทราบ!!"

จบคำตอบรับที่แข็งแรงและดุดันรางกับทหารที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี รถทหารจำนวน 2 คันเล็กและรถบรรทุกอีก 4 คันก็ขับออกจากหมู่บ้านที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนา พลังพิเศษของคนในกองกำลังซ้อนทับอีกชั้นด้วยภาพลวงตาระดับกลาง

สำหรับเมืองด้านใน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเราเข้าไปสำรวจ แต่นี่เป็นครั้งที่ 3 ในรอบ 5 เดือนที่ผ่านมา

ผู้คนที่ยังมีชีวิตรอดถูกทางการย้ายไปยังกองทัพที่ห่างไกลจากจุดนั้นไม่มากนัก มีบ้างที่พวกเราต้องคอยหลบซ้อนจากทหารของรัฐที่เข้ามาสำรวจหาผู้รอดชีวิตหรือเสบียงและข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ

สำหรับสาเหตุที่ว่าทำไมพวกเราจึงต้องหลบ ทั้งๆที่นี่ก็เป็นทหารด้วยกัน

คืองี้ครับ...จริงๆแล้วเหล่ากองกำลังที่อ้างตนว่าเป็นกองกำลังพิเศษนั้น เป็นนักโทษหลบหนีทั้งหมด ไม่สิ...บางส่วนก็เป็นทหารผ่านศึกและเชลยจากต่างแดนรวมไปถึงหน่วยพิเศษที่ทำงาผิดพลาดก่อนจะถูกตามล่า บางส่วนที่ถูกตับได้ก็ถูกขังลืม

โชคดีที่พวกเขาฉาดมากพอที่จะกลบหนีออกมาด้วยชุดของกตำรวจและบุกปล้นรถของทหารที่ขับผ่านมาพอดีจนมาเจอกับหมู่บ้านของพวกเรา

หัวหน้ากองกำลังเหล่านักโทษ---แค่ก! ผมหมายถึงกองกำลังพิเศษ เขามีชื่อว่า จิ่นลี่ หรือ น้องลี่ เป็นลูกครึ่งชาวจีน มีร่างกายสูงใหญ่กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ มีมากกว่าพวกฮันนี่แต่ไม่ได้มากจนรู้สึกว่าเยอะจนเกินไป ผิวสีน้ำผึ้งมีเสน่ห์ที่ตามแผ่นหลัง แขนและใบหน้ามีรอยแผลเป็นแสดงให้เห็นถึงประสบการณ์ที่มีมาอย่างโชกโชนต่างจากอุปนิสัยหมาตัวโตมากๆ

นี่ยังไม่รวมความสามารถที่ล้นหลาม ทั้งพวกเรื่องงานช่างและงานประดิษฐ์ มีพลังพิเศษที่เข้ากับร่างกายสุดๆนั้นก็คือเพิ่มสมรรถภาพทางร่างกายตามชนิดของแร่ต้นแบบ

เรียกได้ว่าเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งแบบไร้ที่ติ ทุกอย่างดูลงตัวเหมือนถูกกำหนดมาตั้งแต่ต้น น่าเสียดายที่เจ้าตัวดันมีเมียแล้ว

ใช่ครับ น้องลี่มีภรรเมียแล้ว(น้องลี่ที่ว่ามีอายุ 32 ปี) เป็นผู้ชายและที่สำคัญคือเมียของเขาเป็นเลขาส่วนตัวที่แทบจะไม่ห่างกันไปไหนเลย 

อุปนิสัยต่างกันราวฟ้ากับเหว คนหนึ่งคล้ายหมาโกเด้นตัวใหญ่ๆ อีกคนนิ่งขรึมมากไปด้วยแผนการแถมยังเป็นผู้มีพลังพิเศษเป็นหมอกควัน

พวกคุณเลยดูอนิเมะเรื่องที่ชายหนุ่มใส่หมวกฟางออกเดินทางสู่ท้องทะเลเพื่อตามหาวันพีชรึเปล่า? นั่นแหละ...ความสามารถของ หมอก(ชื่อของเจ้าตัว) คล้ายๆกับตัวละครที่มีชื่อเหมือนกับพลังของเจ้าตัวเองแค่เปลี่ยนภาษาเท่านั้นเองครับ

แต่พลังพิเศษที่ว่าจำเป็นต้องมีสื่อกลาง หมอกควันที่ว่าจำเป็นต้องหาสิ่งที่มีควัน ไม่ว่าจะจากบุหรี่หรืออะไรก็ช่าง ไม่เช่นนั้นเขาจะไม่สามารถใช้พลังพิเศษเหล่านี้ได้

เช่นกันกับพวกผม น้องลี่ต้องมีของต้นแบบ เช่นเหล็ก หรืออะไรก็ตามที่ต้องการเปลี่ยนให้ผิวหนังตนเองเป็นสิ่งๆนั้น หากให้เปรียบเทียบก็เหมือนเควินในเบ็นเท็นนั่นแหละ

ฮันนี่ต้องการแรงเสียดสี เรย์ต้องได้จ้องสิ่งที่ต้องการจะแช่แข็งมากกว่า 2-3 วินาที

ส่วนผมหากมีเงาไม่ว่าจะจากสิ่งของหรือเงาของตัวผมเอง แค่มีเท่านั้น ทุกอย่างก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

สาเหตุที่บาเรียหมอกและภาพลวงตายังคงอยู่แม้ตัวเจ้าของพลังจะไม่อยู่ในที่แห่งนั้นเป็นเพราะพลังของผมที่แบ่งเอาไว้บางส่วน

ความมืดก็เหมือนหลุมดำ สิ่งใดก็ตามที่อยู่ในอาณาเขตของผม ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่ผมจะควบคุม

ตัดเข้ามายังสถานที่ที่เรากำลังจะเดินทางไปกันดีกว่า

สำหรับเมืองด้านในที่ว่านั้นไม่ใช่เมืองที่ผมเคยทำงานอยู่ แต่เป็นเมืองขนาดใหญ่ที่ถัดออกไปอีกไม่ไกลมากนัก แม้ที่นั่นจะใหญ่โตและเพรียบพร้อมไปด้วยทรัพยากรมากพอที่จะตั้งฐานขนาดใหญ่ได้อย่างสบายๆแค่ไหน

ทุกคนก็ต้องพับเก็บความคิดนี้ทิ้งไปเพราะแต่ละจุดสำคัญใหญ่ๆเช่นฟาร์มหรือห้างสรรพสินค้ามีเหบ่าซอมบี้ระดับสูงที่ผ่านการวิวัฒนาการจากฝนสีดำเผ้าอยู่ทุกที่

ไม่ต้องคำนวณหาความเป็นไปได้ แค่มองจาตาเปล่าก็รู้ว่าไม่สามารถต่อสู้ได้ด้วยกำลังพลเพียงอย่างเดียว นี่ยังไม่รวมบอสใหญ่จริงๆของเมืองนี้อีกนะ

เป็นโชคดีของพวกเขาที่บอสใหญ่ของเมืองนี้เป็นพวกรักสงบ หากไม่มีใครไปกวนมัน มันก็ไม่ตื่นขึ้นมาอาละวาดหรอก

สาเหตุที่พวกผมมาที่นี่เพียงเพราะต้องการสำรวจหาของที่สามารถนำไปใช้ต่อได้ เช่นพืชพันธุ์ที่น่าจะยังคงอยู่ในจุดที่พวกรัฐบาลไม่กล้าเข้าไปเพราะมีบอสใหญ่ประจำการ

อะไรนะ? สู้งั้นหรอ? ไม่ๆๆๆ นั้นเป็นวิธีที่หาเรื่องตายชนิดที่ว่าไม่ควรจะเป็นความคิดของมนุษย์ปกติทั่วไปแน่นอน ทำไมผมต้องทำถึงขนาดนั้นด้วย?

ของที่ได้มาใช่ว่าผมจะเอาไม่ใช้ได้คนเดียวเหมือนที่แล้วๆมา แม้จะมีเสบียงแต่สักวันมันก็ต้องหมด การหาเพิ่มไม่ใช้ทางออกที่ดี การผลิตต่างหากที่ผมต้องการ

และใช่...ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ฟาร์มขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง จุดที่เหล่ารัฐบาลไม่กล้าเข้าไปยุ่งเพราะมีซอมบี้หมาขนาดใหญ่อยู่ด้านใน

นี่ยังไม่รวมซอมบี้สัตว์และพืชกลายพันธ์ุหลากหลายชนิดที่อยู่ภายในอีกนะ

สรุปสั้นๆแบบเข้าใจง่ายคือ ฟาร์มแห่งนี้คือแหล่งฟาร์มมอนดีๆนี้เอง ไม่ต่างอะไรจากนรกเดินดินของแท้เลย

หากแต่....เรื่องของปากท้องก็ไม่อาจดูเบาได้

"นั่งรออยู่แถวนี้ไปก่อนนะครับ" ขนมและน้ำอัดลมเล็กๆน้อยๆที่ฮันนี่พกติดมาให้สำหรับกินในเวลาว่างๆ

ใช่ครับ สำหรับพวกที่มีสมองหน่อยเขาจะรู้ดีว่าการเข้าไปในฟาร์มแห่งนั้นไม่ต่างจากการเอาชีวิตไปทิ้งไว้ แต่ไม่ใช่กับกลุ่มบุคคลตรงหน้าผม

พวกเขาฉลาด แข็งแกร่ง และมีพลังพิเศษแทบทุกคน รวมทั้งอาวุธปืนที่ครบมือ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ควรประเมิณพลังของตัวเองได้ เพียงพอหรือไม่ มีมากแค่ไหน สมรรถภาพทางร่างกายถึงรึเปล่า ผลข้างตียงของการใช้พลังล่ะ ขีดจำกัดด้วย

แต่เอาเถอะ คนเรามันก็ต้องมีผิดพลาดกันได้ ซึ่งในครั้งนี้ผมจะถือว่าเป็นการสร้างบทเรียนชิ้นใหญ่ให้พวกเขาก็แล้วกัน

จากการเมิคร่าวๆของผม พลังของพวกเขาในตอนนี้อย่างมากก็คงทำได้เพียงเคลียร์พื้นที่ 1 ใน 3 ได้เท่านั้น

แล้วก็เป็นอย่างพี่ผมคาดการไว้ ภายในเวลาไม่นาน หากแต่สิ่งที่นอกเหนือออกไปคือ 1. พวกเขาได้เมล็ดพันธุ์มาด้วย และ2. บอสใหญ่ของที่นี่กำลังวิ่งไล่งับพวกเขาออกมาด้วยเหมือนกัน

โอ้...ขอบคุณพระเจ้าที่ส่งวิณญาณสุดบัดซบนี่มาให้ผม

สุดท้ายผมก็ต้องออกแรงจริงๆสินะ...

พรึ่บ!

เพียงการขยับมือเพียงครั้งเดียว ร่างใหญ่โตของสุนัขสีดำที่มีบาดแผลตามร่างกายรวมทั้งดวงตาประกายแดงสีแดงก็ถูกควบคุมด้วยมือสีดำมากกดลงพื้น

หากเข้าไปสังเกตและมองดีๆ จะค้นพบว่ามือสีดำกับนับสิบที่กดร่างอันหน้าหวาดหวั่นเอาไว้คือเงาของตัวมันเอง

ร่างของซีโร่ขยับก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างใจเย็น เหล่าซอมบี้สัตว์ต่างๆรวมถึงพืชกลางพันธุ์ที่ตามออกมาถูกเด็ดหัวและปริบชีพควักเอาแก่นพลังออกมาอย่าเป็นระเบียบ

ไม่มีเวลาแม้ให้พวกมันได้ก้าวถอยหลังกลับ ชีวิตของพวกมันที่ได้มาในครั้งที่ 2 ช่างสั้นเหลือเกิน.....

เสียงร้องโหยหวนขอความเมตตาจากบอสตัวใหญ่หรือซอมบี้ระดับสูงไม่ได้ทำให้ความตั้งใจเดิมของซีโร่ถดถอยลง จิ่วลี่ที่มีจิตใจรักสัตว์รวมไปถึงการคลั่งหมาอย่างไร้ซึ่งทางออกกำลังจะเข้าไปห้าม

น่าเสียดายที่เขาช้าไป ซอมบี้หมา บอสใหญ่แห่งฟาร์มปริศนา ถูกซีโร่สังหารและควักเอาแก่นพลังออกมาอย่างไร้ซึ่งความเสียใจหรือสงสารใดๆ

"อย่าลืมเข้าไปขนของที่เหลือด้วยนะครับ เร็วหน่อยล่ะ ผมอยากรีบกลับบ้านไปนอนแล้ว"

ให้ตายเถอะ ยังไงปีศาจก็ยังเป็นปีศาจอยู่วันยังค่ำ แค่ปีศาจตัวนี้ดันเป็นลูกรักของพระเจ้า ทั้งพลังที่ไร้ขีดจำกัด จุดอ่อน และสื่อกลางที่แสนโกง

เพียงแค่เขาเห็นว่าสิ่งนั้นอยู่ตรงไหน นั้นไม่ยากเลยที่เขาจะควบคุมมัน ไร้ซึ่งแรงต่อด้าน

หากดาวโลกยังมีแสงจากดวงอาทิตย์ เงาตกกระทบไม่ว่าจะมากหรือน้อย ข้อแค่มี นั้นคือความได้เปรียบของซีโร่แล้ว

ยิ่งอยู่ในช่วงของเวลากลางคืน สัตว์ป่าที่หลายคนกลัวยังสู้ไม่ได้กับพลังที่ไร้ขีดจำกัดนี้

แล้วดูนี่สิ พวกเขาควรจะรู้สึกยังไงที่พลังอันแสนวิเศษดันตกมาอยู่ในมือของ....!!!

เด็กน้อยขี้เซา(?) แบบนี้!!

บัดซบ! บัดซบไปหมดทุกอย่าง!!

"เลิกนินทาผมในใจแล้วขนของขึ้นรถได้แล้ว"

"แหะๆ ครับคุณชายยย"

เอาวะ ครั้งนี้พวกเขาจะยอมไปก่อน แต่ครั้งต่อๆไปอย่างหวังว่า----

"ไป"

"ครับท่าน! "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*ยังไม่แก้คำผิด*

ช่วงนี้อยู่ในช่วงก่อร่างสร้างตัว โมเม้นจึงยังไม่เกิด แต่ขอเวลาอีกสัก 2-3 ตอน สัญญาเลยว่ามันจะทำให้รีดทุกคนรู้สึกเลี่ยนจนไม่อยากกินหวานอีกต่อไป

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 483 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

446 ความคิดเห็น

  1. #409 kwon55 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 14:09
    แงงงงง เพราะน้องไม่ค่อยใช้พลังเราเลยงงๆว่าแบบพลังของน้องคือก้อนกลมๆ ที่ไหนได้คือเงานี้เอง ลูกรักพระเจ้าจริงๆแหละ
    #409
    0
  2. #396 bamjang2806 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 13:52
    พลังเป็นหมอกในวันพีชชื่อสโมคเกอร์นะคะ ถ้าชื่อคร็อกโคไดล์พลังจะเป็นทรายค่ะ
    #396
    1
    • #396-1 alchemy(จากตอนที่ 15)
      20 พฤศจิกายน 2563 / 14:28
      อุ่ย ขอโทษนะคะ 5555 เดี๋นสไรท์แก้ให้นะ
      #396-1
  3. #389 KATOON_1207 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 09:18
    สนุกมากเลยค่ะ😊🥺
    #389
    0
  4. #388 เผาไฟ. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 23:40
    รออยู่นะค่ะ
    #388
    0
  5. #386 tang_thai°°° (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 11:14
    เป็นเด็กขี้เซาที่เก่งกาจ(?)
    #386
    0
  6. #385 PRF. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 09:52
    อหห อยากเลี่ยนแล้ว555
    #385
    0
  7. #384 Kunjira-99 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 06:35

    ชอบบบแต่มีคำผิดอยู่นะเยอะเลยด้วยแต่เราไม่ได้หงุดหงิดอะไรhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-02.png

    #384
    0
  8. #382 NuMaple (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 16:57
    ขายขำมากน้อนน
    #382
    0
  9. #379 mollow (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 07:20
    ตลกกกกกกกก ขายขำกันเก่งวว
    #379
    0
  10. #378 aommy-22 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 06:35
    ขอยาดตลก555555555
    #378
    0
  11. #377 siriwan_kook (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 06:28

    ไรท์.อย่าลืมแก้คำผิดด้วย
    ตอนนี้คำผิดมันเยอะไป.อ่านแล้วติดขัดสุดๆ
    #377
    1
    • #377-1 alchemy(จากตอนที่ 15)
      25 ตุลาคม 2563 / 06:37
      ขอโทษด้วยนะคะ พอดีไรท์ง่วง 55555
      #377-1
  12. #376 tattsk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 06:15
    มาอีกกกกก
    #376
    0