ทุกคนชอบบอกว่าผมเป็นลูกรักของพระเจ้า [ yaoi ]

ตอนที่ 14 : วันที่แปลกออกไป + ขอติดเหรียญก่อนกำหนดนะคะ พอดีที่บ้านมีปัญหานิดหน่อยค่ะ T^T

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,333
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 368 ครั้ง
    18 ต.ค. 63





 

บทที่ 13 วันที่แปลกออกไป + ขอติดเหรียญก่อนกำหนดนะคะ พอดีที่บ้านมีปัญหานิดหน่อยค่ะ T^T



 

เวลาดำเนินต่อไปอย่างเชื่องช้า ผมไม่รู้ว่ามันผ่านไปนานแค่ไหน แต่ล่าสุดนี้มีคนพยายามจะปล้นบ้านผมในขณะที่พวกเรากำลังหลับอยู่

ต่อให้กล้องวงจรปิดหน้าบ้านผมไม่ทำงาน แต่เจ้าตัวเล็กหรือเงาสีดำพลังที่ได้มาจากบทที่ 2...ไม่ก็ 3

เอ่อ...หรือ 4 วะ?

เอาเป็นว่าสักบทนี่แหละ แค่ผมจำไม่ได้

อย่างไรก็ตาม มันมักจะรายงานเรื่องผิดปกติต่างๆผ่านตัวหนังสือลอยได้ในขณะที่ผมอาบน้ำอยู่

แรกๆก็ตกใจนิดหน่อยที่อยู่ก็ถูกใครก็ไม่รู้แงะประตูบ้าน แต่พอได้ลองสำรวจบ้านตัวเองดีๆแล้ว ปรากฏว่า ถ้าเป็นผมที่เดินทางมาไกล ทั้งหิวทั้งเหนื่อย บ้านขนาดพอดีมีแผงโซล่าเซลล์ที่ยังใช้งานได้ ไหนจะสวนหน้าบ้านสวยๆ

เอ่อ...ตรงนี้เกี่ยวป้ะ? ช่างมันเถอะ สำหรับผมสวนหน้าบ้านดีทุกอย่างก็ถือว่าดีหมดนั่นแหละ

นั่นจึงไม่แปลกที่เจ้าตัวพยายามงัดแงะเข้ามาภายในบ้านของ....พวกผม?

น่าเสียดายที่ถูกซอมบี้ลุงยามแถวนั้นเขมือบไปซะก่อน ถึงจะไม่รู้สาเหตุก็เถอะว่ามันมาจากไหนหรือมาได้ยังไง

เพราะตั้งแต่ไวรัสระบาดผมก็ไม่ค่อยได้เห็นซอมบี้แถวๆบ้านเท่าไหร่

แต่ก็ดี จะได้ไม่เหนื่อยเจ้าตัวเล็กของผมด้วย

ถ้าจะให้ดีกว่านี้ผมอยากให้ช่วยล้างรอยเลือดออกจากหน้าบ้านด้วยจะได้รึเปล่า?

คลืนนน..

"เหมือนฝนกำลังจะตก ให้ผมเก็บผ้าเข้ามาเลยรึเปล่า?"

"...." โอเค ขอบคุณครับ

"งั้นผมไปช่วยเรย์นะ"

"ฝากด้วยนะครับ"

"ค้าบบ/ครับ"

อืม...บางทีผมก็คิดนะ ถ้าผมเป็นอัมพาตเพราะไม่ได้ขยับร่างกายเป็นเวลานานนั้นคงไม่แปลกใจเท่าไหร่ แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือต่อให้ผมเป็นอัมพาตจริงๆคงไม่ลำบากหากมี 2 คนนี้อยู่ในบ้าน

ทุกวันนี้แทบไม่ได้ทำอะไรนอกจากนอนอยู่เฉยๆบนโซฟา เตียง พื้น หรือสักที่ที่มันนอนได้อะ งานบ้านงานเรือน แม้กระทั่งการดูแลตัวเอง พวกเรย์ทำให้หมด

นี่ถ้าไม่ติดว่ามีเจ้าตัวเล็กอยู่ด้วยนะ สักวันที่น่าจะเร็วๆนี้ พวกนั้นอาจจะได้อาบน้ำให้ผมแทนก็เป็นได้

จริงๆเรื่องพวกนี้ผมก็ไม่เกี่ยงอยู่แล้วนะ ดีซะอีกไม่ต้องทำให้เหนื่อย อาหารช่วงนี้ก็มีบ้างที่ทำให้พวกเรย์กิน แต่มากกว่า 60% เรย์เป็นคนทำให้ทั้งหมด

ของหวานสำหรับดูหนังก็เป็นฝีมือของฮันนี่

โอ้ะ เรานี่ก็โชคดีเหมือนกันแหะ(?) เก็บตัวประโยชน์ได้ตั้ง 2 คนแหนะ พอไม่มีไฟฟ้าก็ให้ฮันนี่ช่วยเติม อากาศร้อนไปหน่อยหรือต้องการน้ำก็เอาน้ำแข็งจากเรย์ได้

ส่วนเรื่องการดูแลตัวเอง ผมสามารถยกหน้าที่ตรงนี้ให้กับเจ้าตัวเล็ก(เกือบ)ทั้งหมด

อื้ม...ผมชอบความรู้สึกนี้จัง ไม่ต้องทำอะไรนอกจากนอนแล้วก็กิน

อิจฉาผมละซี้ ฮะๆๆ สมน้ำหน้า บุญชาติที่แล้วคงไม่ถึง เสียใจด้วยนะครับ :)





 

ไม่นานฝนที่ไม่รู้ว่าตกลงมาได้ยังไง(?)ก็หยุดลง ศพและกองเลือดที่เคยเกลื่อนอยู่หน้าบ้านถูกฝนดังกล่าวพัดปลิวหายไปจากสายตาราวกับถูกกดลบออกจากเซิฟเพราะไม่เหลือแม้แต่กลิ่นหรือล่องลอยใดๆทั้งสิ้น

หากแต่วันนี้ดันไม่ใช่วันที่สงบสุขอย่างที่ควรจะเป็น เสียงเคาะประตูจากหน้าบ้านพร้อมกับภาพของกลุ่มบุคคลในชุดเครื่องแบบสีดำติดอาวุธครบมือปรากฏอยู่บนหน้าจอทีวี

และถ้าหากผมยังไม่ลุกออกไปเปิดประตูในเร็วๆนี้ พวกเขาอาจจะพังประตูบ้านเข้ามาแน่นอน...

"ให้ผมไปเปิดให้--"

"ผมไปเองดีกว่าครับ" ขยับตัวลุกขึ้นจากโซฟาตัวโปรด บิดขี้เกียจเล็กน้อยเพราะนั่งดูหนังมาเป็นเวลานาน

แก๊ก...!

"มีอะไรกับบ้านของพวกเรารึเปล่าครับ?" เอื้อมมือไปบิดลูกบิดให้เปิดออกอย่างไม่เกรงกลัว ในเวลาที่ดึงประตูเปิดออกมา สิ่งแรกที่เจอคือปลายกระบอกปืนจากกลุ่มบุคคลชุดดำตรงหน้า

นี่ถ้าคิดพิเรนแกล้งบุลคลเหล่านั้นด้วยการทำตัวคล้ายซอมบี้ที่สามารถเปิดประตูได้(?) กระสุนที่มาจากปลายกระบอกปืนมากกว่า 3 กระบอกคงจะเจาะทะลุผ่านหัวผมเป็นแน่

ให้ตายเถอะ นี่มันอันตรายเกินไป ผมอยากกลับไปนอนชะมัด รู้งี้น่าจะปล่อยให้ฮันนี่ออกมาเคลียร์เองง่ายกว่าเยอะ

"เราเป็นหน่วยพิเศษมาจากฐาน K กำลังหาที่ตั้งรกราก เพราะฐานเก่าเราพังจากการบุกรุกของเหล่าผู้ติดเชื้อ---"

"แถวนี้ไม่มีใครนอกจากพวกเรา คุณต้องการจำทำอะไรเชิญตามสบาย อ้อ...ผมไม่อนุญาตให้คุณใช้บ้านหลังข้างๆทางซ้ายมือของผมนะครับ" ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พวกเรย์เดินตามออกมา แต่ตอนนี้คำตอบที่ผมคิดว่าจะพูดออกไป กลับออกมาตากริมฝีปากบางของฮันนี่ราวกับก็อปวางความคิดของผมได้

แต่นั้นก็เป็นการขัดจังหวะการสารยายความเป็นไปของหน่วยพิเศษอะไรสักอย่างไปจนหมดสิ้น พวกเขาดูเหมือนจะช็อคไปสักพัก แต่ไม่นาน ปลายกระบอกปืนที่ถูกเร็งมาที่ผมเป็นเวลานานก็ถูกแช่แข็งด้วยพลังของเรย์

นั่นยิ่งทำให้พวกหน่วยพิเศษเหล่านั้นมองพวกเราเป็นตัวประหลาดยิ่งขึ้น

นอกจากจะเดาความคิดได้แล้วยังจะเป็นผู้มีพลังพิเศษอีก...สุดยอดจริงๆ

"น้ำแข็ง!? หนึ่งในพวกคุณมีผู้มิพลังพิเศษ?" ใครสักคนร้องถามออกมาอย่างตกใจ

"ครับ แล้วพวกคุณมีอะไรกับพวกเรารึเปล่า?" ฮันนี่ถามย้ำอีกครั้งพร้อมกับกดน้ำเสียงให้ต่ำลง เพื่อที่จะบอกให้รู้ว่าเขากำลังรำคาญ

"เอ่อคือ...พวกคุณน่าจะรู้อยู่แล้ว พวกเราแค่จะมาขออาศัยและตั้งรากฐานอยู่ที่นี่เท่านั้น พวกคุณ..."

"ยังไงก็ได้ครับ แต่เรามีกฎเล็กๆประมาณ 3-4 ข้อ พวกคุณคงไม่ว่าอะไรใช่มั้ย?" คราวนี้เป็นผมที่ถามออกไปพร้อมรอยยิ้มเล็กๆบริเวณมุมปาก

"ขออนุญาตนะครับ นอกจากบ้านหลังนี้ที่พวกคุณอาศัยอยู่ มีบ้านหลังไหนที่มีคนอีกรึเปล่า"

"ไม่มีแล้วครับ" จากรอยยิ้มเป็นมิตรแปรเปลี่ยนเป็นการฉีกยิ้มบางๆเล็กน้อยแสดงถึงการตักเตือนแบบอ้อมๆว่าอย่ามายุ่ง รวมไปถึง เราเตือนคุณแล้วนะถึงข้อห้ามที่กล่าวเอาไว้เมื่อต้นบทสนทนา

"เอ่อ...ได้ครับ แล้วกฎ 3-4 ข้อที่ว่านี่คือ?"

"ง่ายๆเลยครับ ข้อ 1 ห้ามมาวุ่นวายกับเราหากไม่มีเหตุจำเป็นจริง ข้อ 2 สำหรับกฎข้อแรกจะถูกยกเว้นให้หากมีของฝากที่น่าสนใจ ข้อ 3 อย่าทำให้เราไม่พอใจ และข้อสุดท้าย อย่าพยายามฝ่าฝืนกฎที่เราตั้งไว้ครับ" หลังพูดจบประโยค นายทหารคนหนึ่งที่เหมือนจะไปกินหลังแตนจากไหนไม่รู้พูดโพล่งออกมาอย่างเหลืออดจนเพื่อในทีมยังตกใจ แถมยังมีหน้ามีชี้นิ้วพูดจาไม่น่าฟังใส่อีก

น่าเอาระเบิดยัดปากจริงๆ ไม่ต้องตะโกนก็ได้ ถึงผมจะเข้าเลข 3 จนเกือบเลข 4 แล้วก็เถอะ แต่หูผมยังไม่ตึงถึงขนาดนั้นนะ...

"เดี๋ยวดิเฮ้ย ทำไมกูต้องทำถึงขนาดนั้นทั้งๆที่กูสามารถที่จะยึดพื้นที่จากพวกมึงได้ง่ายๆด้วยอาวุธปืนและกำลังคน 3:30+ ด้วยอะ? เป็นลูกของพระเจ้าเหรอ? ปัจจุบันนี้กฎหมายไม่ได้คุ้มกะลาหัวพวกมึงได้แล้วนะ แค่ยืนฟังพวกมึงพูดโดยไม่เอาปืนยัดปากก็ดีแค่ไหนแล้ว!" หนึ่งในสมาชิกพูดออกมาด้วยความไม่พอใจนัก ปลายกระบอกปืนที่ถูกแช่แข่งถูกนำไปเก็บไปที่หลัง

รอบตัวมีลูกไฟขนาดลูกเบสบอลประมาณ 4-5 ลูกลอยอยู่รอบๆราวกับมายากล

"แล้วคิดว่าพวกมึงมีพลังพิเศษแค่คนเดียวรึไง ขอบอกเลยนะเว้ย พวกกูในที่นี้มากกว่า 80% มีพลังพิเศษเหมือนพวกมึงนั่นแหละ---อัก!!" แต่ก่อนที่จะได้โอ้อวดตนเองและไปมากกว่านี้ ร่างของฮันนี่ที่คราแรกอยู่ข้างกายผม กลับไปโผล่อยู่ด้านหลังของนายทหารคนนั้นพร้อมกับเอื้อมแขนไปล็อคคอจากทางด้านหลัง

เมื่อผู้ใช้ไร้สติและไม่มีสมาธิมากพอในการควบคุมพลัง ลูกไฟที่เคยรอยอยู่รอบด้านก็พลันดับลง

"อย่างที่ผมบอก อย่าทำให้พวกเราไม่พอใจ" ยิ้มบางๆเป็นการส่งท้าย ก่อนที่ฮันนี่จะปลิดชีพนายทหารคนนั้นอย่างรวดเร็ว

กึก!...

นี่เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดูในตัวแรก แม้จะดูเสี่ยงไปบ้างเพราะถ้าหากว่าพวกผมฆ่าไปสักคนแล้วหนึ่งในนั้นดันมีเพื่อนสนิทที่รักกันมากๆมาตามแก้แค้นล่ะ?

ยิ่งถ้าเกิดว่าคนๆนั้นดันเป็นหัวโจกหลักด้วยยิ่งควบคุมยาก แต่ถึงอย่างนั้น...ด้วยสกิลลูกรักของพระเจ้าทำให้ผมสามารถรอดผ่านจุดนัเนมาได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

แต่ถ้าให้อ้างอิงตามหลักความเป็นจริงพวกเขาสามารถทำได้ตามที่คนๆนั้นพูดไป ด้วยทั้งกำลังคนและอาวุธปืน ไหนจะผู้มีพลังพิเศษภายในกลุ่มอีก

นั้นไม่ยากเลยที่พวกเขาจะเข้ายึดหมู่บ้านเล็กๆแบบนี้ หากในหมู่บ้านนั้นไม่มีพวกผม 3 คนอยู่อะนะ

การที่พวกเขาเสียกำลังพลไปแค่คนเดียว คงไม่เป็นอะไรมากมายหรอกเนอะ แถมยังลดการใช้เสบียงลงด้วย ถือว่าฆ่านายทหารคนนี้ได้ผลประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

ก็...เจ๊าๆกันไป

ได้ใช่มั้ยครับ? หื้ม?

"มีใครมีปัญญาหาอะไรอีกรึเปล่าครับ? "

"...."

"ถ้าไม่มี...งั้นยินดีต้อนรับเข้าสู่หมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ ใช้ชีวิตให้ดี ตามสบายเลยนะครับ"

ปึก! ...

เหล่าหน่วยรบพิเศษที่ตามเหตุการณ์ไม่ทันแถมยังถูกใครก็ไม่รู้ปิดประตูอันหน้า นี่ยังไม่รวมการฆ่าสมาชิกในทีมไป 1 คนแบบที่พวกเขาเองก็ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร "...."

บอกพวกเขาที่ว่าตัดสินใจและคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่เลือกมาตั้งรกรากอยู่ที่นี่ ในหมู่บ้านอะไรก็ไม่รู้แห่งนี้

ให้ตายเถอะ...

พระเจ้าคงไม่ได้กำลังลังแกพวกเขาอยู่ใช่มั้ย? หรืออะไรที่ทำให้หัวหน้าเลือกเดินมุ่งตรงมายังทีนี่แบบไม่มีการหักเลี้ยวหรือลังเลใดๆราวกับถูกสะกดจิต

ไม่สิ หรือเป็นเพราะพระเจ้าลิขิตให้พวกเรามาอยู่ที่นี้เป็นมือเป็นตีนให้ใครบางคน? ไม่หรอกม้างงง

แต่...แม่งเอ้ย หหมู่บ้านบัดซบเพื่อนบ้านบัดซบ พระเจ้าบัดซบ!

เปรี้ยง!!!

แหะๆ ...ขอโทษครับ/ค่ะ




















 

*ยังไม่แก้คำผิด*
 

 

แงงงง ขอโทษนะคะทุกคน แต่พอดีทางบ้านมีปัญหานิดหน่อยจำเป็นต้องใช้เงิน ขออนุญาตติดเหรียญก่อนกำหนดนะคะ ถึงจะได้ไม่เยอะมากแต่ไรท์อยากช่วยทางบ้านน่ะค่ะ อย่างน้อยก็ตัดเรื่องค่าขนมของไรท์ได้

ขอโทษทุกคนด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ ขอบคุณค่ะ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 368 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

446 ความคิดเห็น

  1. #424 nikkiloveanime (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มีนาคม 2564 / 11:12
    .....ไรท์มีความสามารถ ทำให้คนอ่านเอ็นดูและหมั่นไส้นังซีไปพร้อมๆกันได้
    #424
    0
  2. #418 Nutchie_คลั่งรัก! (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2564 / 09:48
    ทั้งหมั่นไส้ทั้งเอ็นดูพระเจ้าเรื่องนี้5555
    #418
    0
  3. #387 zezeuiaz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 15:01

    ตอนช่วงแรกไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้ชักเริ่มอิจฉาแล้ว ชีวิตดีสะดวกสบายมากเกินไปแล้วนะ

    #387
    0
  4. #383 fern09102545 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 23:58
    ไปรังแกลูกรักพระเจ้าเองนะ5555
    #383
    0
  5. #381 iqiris (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 08:47
    ฟังดูมีเหตุผล//"ช่วยประหยัดเสบียง..." ครุ่นคิด
    #381
    0
  6. #380 Thnoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 08:41
    ลูกสุดที่รักเลยหละ*^*
    #380
    0
  7. #375 AIIXW♡ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 04:58
    พร้อมเปย์ค่ะ!! สู้ๆนะคะไรท์❤️❤️
    #375
    0
  8. #374 อาริน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 23:20

    อุส่าช่วยประหยัดเสบียงโดยกำจัดตัวปัญหาปากไวไปหนึ่ง อย่าลืมขอบคุณด้วยล่ะ!! หุหุ //ทักทายกันด้วยปืนงี้น่าจะโยนออกไปหาดงซอมบี้ซักที ฮึ่ย!!

    #374
    0
  9. #371 Luvyday2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 08:54
    รอค่าาา🌼😆🌼
    #371
    0
  10. #369 siriwan_kook (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 18:58

    มาเลยจ้า.จะกี่ตอนเราก็พร้อมเปย์จ้าาาาา
    #369
    0
  11. #368 NuMaple (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 17:33
    จัดไปค้าบสู้ๆๆ
    #368
    3
    • #368-1 alchemy(จากตอนที่ 14)
      18 ตุลาคม 2563 / 17:35
      แงงง ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
      #368-1
    • #368-3 alchemy(จากตอนที่ 14)
      18 ตุลาคม 2563 / 17:36

      รับทราบค่าาา
      #368-3
  12. #367 แพรวพลอยพราว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 17:33

    สนุกกกก
    #367
    0
  13. #366 ThisisME2019 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 17:32
    สู้ๆ นะครับไรท์~ เราจะค่อยสนับสนุนนะเน้ออ //กดจ่ายเงินสำหรับตอนนี้
    #366
    2
    • #366-1 alchemy(จากตอนที่ 14)
      18 ตุลาคม 2563 / 17:33

      ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
      #366-1