ทุกคนชอบบอกว่าผมเป็นลูกรักของพระเจ้า [ yaoi ]

ตอนที่ 11 : วุ่นวาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 717 ครั้ง
    1 ก.ค. 63




 

บทที่ 10 วุ่นวาย



 

'สำหรับข่าวในวันนี้นะคะคุณกิตติ ได้ยินว่าเกิดเหตุชุลมุนขนาดใหญ่ในเมืองเพราะมีผู้คนจำนวนหนึ่งวิ่งไล่อาละวาดกัดคนอื่นไปทั่ว ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนี้มีผู้บาดเจ็บประมาณ 48 ราย โชคดีที่ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามารวบตัวได้ทัน ไม่งั้นล่ะก็แย่แน่ๆ'

'ใช่ครับ สำหรับผู้ที่ได้รับบาดเจ็บทั้งหมดถูกนำส่งโรงพยาบาลเรียบร้อย ถ้าใครที่พบเห็นบุคคลที่แสดงพฤติกรรมแปลกๆแบบนี้อีกให้รีบโทรแจ้งไปที่สำนักงานใหญ่ xxxx เลยนะครับ จดเบอร์ที่อยู่ด้านล่างตรงนี้ได้เลยครับ'

'ที่สำคัญเลยนะคะอย่าพยายามเข้าใกล้บุคคลพวกนี้เด็ดขาด ถ้าพบเห็นจริงๆให้ทุกคนรีบวิ่งหนีเข้าร้านหรือบ้านใครก็ได้ มันอันตรายจริงๆนะคะ พวกเราทุกคนต้องช่วยกันเนอะ'

'ก็อย่างที่คุณซาร่าได้พูดไปเลยครับ เอาล่ะ เรามาเปลี่ยนบรรยากาศด้วยข่าวน่ารักๆของลูกหมีแพนด้า---ติ๊ด!'

หน้าจอทีวีที่กำลังฉายภาพลูกหมีแพนด้าสุดน่ารักถูกคนข้างๆผมกดปิดอย่างไร้เยื่อใย เหลือบไปมองอีกฝ่ายด้วยหางตาแบบไม่พอใจนิดหน่อย

"ครับ?"เรย์เลิกคิ้วถามกลับมาประมาณว่า มีอะไรรึเปล่า หรือผมทำอะไรผิด

โอเค...ผมยอมดูหนังเรื่องนี้แทนก็ได้

ติ๊งต่องๆ

เสียงออดจากหน้าบ้านทำให้ผมที่กำลังจมลงไปกับหนังที่เรย์เปิดให้ดูตื่นขึ้นมาจากภวังค์

"ให้ผมไปเปิดให้มั้ย?"

ถ้าตามปกติผมคงจะตอบตกลงไปอย่างรวดเร็ว แต่เซ้นของผมกลับบอกว่าไม่ควร ถ้าผมใช้เรย์ไปเปิดประตูให้ เรื่องวุ่นวายจะเกิดขึ้น แถมดูท่าจะรุนแรงและอันตรายมากๆ

"ไม่เป็นไรครับ"สุดท้ายผมก็ต้องปฏิเสธกลับไป ขยับตัวลุกขึ้นจากโซฟามุ่งตรงไปยังประตูหน้าบ้าน

เหลือบไปมองภาพจากกล้องวงปิดที่ติดมุมประตูทางเข้าบ้าน

ฮันนี่งั้นหรอ? เขามาทำอะไรทีนี่ในเวลานี้กัน?

"พี่ซี! ผมมีเรื่องอะไรจะบอกพี่ล่ะ"หลังจากที่ผมเปิดประตูออกไป คำถามแรกที่คนตรงหน้าเอ่ยออกมาผมก็ไม่อยากรู้แล้วครับว่าอีกคนจะพูดอะไร

รู้สึกไม่ปลอดภัยยังไงไม่รู้สิ...

"พี่จะไม่ชวนผมเข้าไปในบ้านหน่อยหรอ?"คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นสูงอย่างสงสัย ความรู้สึกของผมตอนนี้เหมือนสามี(?)ที่ซ้อนเมียน้อยไว้ในบ้าน ทั้งๆที่พวกเราไม่ได้เป็นอะไรกัน แถมทั้งสองฝ่ายยังเป็นผู้ชายตัวใหญ่กว่าผมอีก

"นายจะบอกอะไรก็บอกมาเถอะ ผมรอฟังอยู่"กอดอกทิ้งตัวพิงกับขอบประตูเป็นการบอกโดยนัยว่า ไม่ยินดีต้อนรับ

"เรื่องนี้มันสำคัญมาก ทางที่ดีผมควรจะไปบอกพี่ในบ้านมากกว่า"ไม่เพียงแต่พูดบอกฮันนี่ย่อตัวลงอุ้มผมพาเข้าไปในบ้านด้วยท่าอุ้มเจ้าหญิงพร้อมปิดประตูให้แบบเสร็จสรรพ

ขอบคุณครับ แต่ทีหลังไม่ต้อง...

สำหรับห้องแรกที่ทุกคนมักจะได้เข้าไปคือห้องรับแขกหรือห้องนั่งเล่นใช่มั้ย?

แน่นอนมันเป็นอย่างนั้น แต่คุณอย่าลืมสิว่าวันนี้ผมไม่ได้อยู่คนเดียว! ถึงจะไม่รู้สาเหตุว่าทำไมผมถึงต้องร้อนรนหรือกังวนอะไรถึงขนาดนั้นก็เถอะ

แต่ตอนนี้สัญชาตญาณของผมกำลังกรีดร้องถึงความอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้น

"ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ ไหนพี่บอกว่ามันเป็นแค่คนข้างบ้านกันไง"คำพูดเบาๆจากคนที่กำลังอุ้มผมอยู่เอ่ยออกมาจากริมฝีปากสีเชอร์รี่

"ก็คนข้างเพื่อนบ้าน"หลบดวงตาสีดำของอีกฝ่าย ผมรู้ว่าในนั้นมันเต็มไปด้วยความหึงหวงจนผมยังตกใจ อะไรทำให้เด็กผู้ชายคนหนึ่งมาหลงรักผมได้มากถึงขนาดนี้กัน

"แล้วทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ในเวลานี้ได้ล่ะครับ"

"มีเรื่องนิดหน่อย"ผมตอบกลับไปอย่างบ่ายเบี่ยง ขยับตัวดิ้นออกจากอ้อมแขนของเด็กตรงหน้า"สรุป นายมีเรื่องอะไร"

"...." แทนที่ผมจะได้คำตอบเป็นคำพูดที่ผมรอฟังมานาน แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเงียบกับดวงตาสีดำสนิทมองไปยังบุคคลที่นั่งอยู่บนโซฟานิ่งๆ

"เฮ้.." ฮันนี่เดินเข้าไปสะกิดไหล่ของเรย์เบาๆ แต่เมื่ออีกฝ่ายหันไปหาตามคำเรียก ฮันนี่กลับสวนหมัดเข้าไปที่แก้มของเรย์จังๆ

โชคดีที่เรย์รับหมัดนั้นเอาไว้ได้ทัน...

"คุณเป็นใคร"เรย์ขมวดคิ้วมองไปยังฮันนี่อย่างไม่ชอบใจนัก

"คุณนั่นแหละเป็นใคร แล้วมาทำอะไรที่นี่"ฮันนี่ถามกลับในขณะที่หมุนข้อมือเอาหมัดของตัวเองออกแล้วค่อยเอี้ยวตัวสับศอกลงไปอีกครั้ง แม้สุดท้ายอีกฝ่ายจะก้มตัวหลบการโจมตีของตัวเองได้ก็ตาม

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ?"คราวนี้เรย์ไม่ได้หลบหรือปัดป้องเพียงอย่างเดียว ดีดตัวถอยหลังหลบปลายเท้าที่ฮันนี่เตะออกมาได้อย่างเฉียดฉิว

ก้มตัวลงต่ำแล้ววาดขาเตะสกัดอีกฝ่ายให้ล้ม น่าเสียดายที่ฮันนี่ดันรู้ทันกระโดดหลบหนีออกมาจากระยะอย่างรวดเร็ว

แต่คำถามที่เรย์พูดออกไปกลับกระทบจิตใจของฮันนี่เข้าอย่างจัง

เขารู้ตัวมาตั้งนานแล้วว่าไม่มีสิทธิ์ไปหึงหวงหรือก้าวกายความเป็นส่วนตัวของอีกฝ่าย เพราะฉะนั้นแทนที่จะปล่อยให้ใครก็ไม่รู้ทำคะแนนนำหน้าเขาไป สู้ตัดไฟแต่ต้นลมด้วยการกำจัดคนเหล่านั้นออกง่ายกว่า

และหนึ่งในนั้นก็รวมไปถึงคนตรงหน้าของเขาด้วย

"จะเกี่ยวไม่เกี่ยวมันก็ไม่ใช่เรื่องของคุณสักหน่อย"หลังพูดจบประโยค การตะลุมบอนระหว่างคนสองคนก็เริ่มต้นขึ้น

ตัดมาที่ทางของซีโร่ เขามองไปยังคู่ตรงหน้าที่ทะเลาะกันอยู่ภายในบ้านของเขาอย่างเบื่อหน่าย

กรอกตาให้เล็กน้อยกับความไร้สาระของทั้งสองคน หมุนตัวหันหลังเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาอะไรกินรอเวลา

หากของภายในบ้านผมพังแม้แต่ชิ้นเดียว ผมจะเก็บค่าเสียหายมากกว่าราคาเดิมของมัน 5 เท่าเลย คอยดู!

เพล้ง เพล้ง เพล้ง!

อืม...คราวนี้ผมคงได้ซื้อทีวีใหม่จริงๆแล้วแหะ โซนห้องนั่งเล่นต้องตัดใหม่ด้วย เฮ้อ...ทำไมวันนี้มันถึงได้โชคร้ายจังนะ

ได้โปรดเถอะ รีบๆออกจากบ้านผมไปได้แล้ว!

อะไรนะ? ให้ผมเข้าไปห้ามงั้นหรอ?

ทำไมผมต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ? ใครเริ่มก็ต้องเป็นแก้เองสิ ผมเป็นแค่คนแก่ธรรมดาๆคนหนึ่ง ชีวิตวันๆในตอนนี้เป็นเพียงพนักงานออฟฟิศ จะให้ผมเอาแรงจากไหนไปสู้กับพวกเด็กๆอารมณ์ร้อนแบบนั้นกัน

แล้วก็อย่างหวังว่าผมจะยอมให้เจ้ากลมไปสู้แทนด้วย มันไม่ได้มีเหตุจำเป็นอะไรถึงขนาดนั้น

อา...ว่าแต่ทำไมอยู่ๆอากาศมันถึงได้หนาวถึงขนาดนี้กัน โอ้ะ อยู่ๆไฟก็ดับแหะ ต้องไปดูเบรกเกอร์สักหน่อยแล้ว

พวกคุณเองก็อย่ามัวแต่ไปสนใจเรื่องไร้สาระแบบนั้นเลย ปล่อยให้เด็กกับเด็กเคลียร์กันไปเถอะ

มานี่ ไปกับผม ไปดูสาเหตุที่ทำให้ไฟมันดับกันเถอะ ผมกลัวนะ แถมนี่ก็ดึกแล้วด้วย ไปคนเดียวอันตรายจะตายไป ดีหน่อยที่ผมหยิบโทรศัพท์ติดตัวมา

เฮ้อ....วันนี้ผมโชคร้ายจริงๆ






 

"โอ้ยๆๆ เบามือหน่อยสิครับพี่ซี"

"ก็เป็นนายเองไม่ใช่หรอที่เป็นคนไปหาเรื่องเขาก่อนน่ะ"

"ก็มัน---"

"ไม่ต้องมาเถียง นานเป็นคนหาเรื่องการชัดๆ"กรอกตามองบนเมื่อหลังจากที่กลับมาจากการไปดูเบรกเกอร์ก็พบเข้ากับความเละในเละของทั้งคนและห้องนั่งเล่นของผม

"หึ..."เรย์มีเพียงรอยช้ำที่มุมปากกับตามร่างกายเล็กน้อย ต่างจากเด็กตรงหน้าของผม แม้จะไม่ต่างจากคนข้างๆมากนักแต่มีแผลที่ได้เลือดอยู่ที่ปลายคิ้ว

หาเรื่องเจ็บตัวกันเก่งจริงๆ

"นี่แก---โอ้ยๆๆ! ผมเจ็บนะครับ"

"ก็ทำให้เจ็บนี่ไง เขาอายุเยอะกว่านายนะ ใช้คำพูดคำจาให้มันสุภาพหน่อย"

"ทำไมต้องบ่นเหมือนคนแก่ด้วย"

"แล้วอายุผมมันแค่ 20 ต้นๆรึไง"ผมอยากจะบ้าตาย นี่ถ้าไม่ได้ค่าเสียหายที่ทั้งสองคนจ่ายให้ผมหลังจบการทะเลาะวิวาทกันนะ ผมจะเอาระเบิดไปปาบ้านคนแต่ง(?)

"ถอดเสื้อออก"

"พี่ซีจะลวนลามผมหรอ? ไม่นะ! ที่โซฟามันไม่สะดวกไปทำกันในห้องเถอะ"

โอเค...ใครก็ได้เอาไอ่เด็กตรงหน้าของผมไปเก็บที

"คุณครับ ผมหิวแล้ว"แรงกอดรัดเบาๆที่เอวกับเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังข้างใบหูเรียกความสนใจของผมที่กำลังบ่นให้กับเด็กตรงหน้าให้กลับไปหาคนด้านหลัง

"รอผมก่อนได้มั้ย? ผมกำลังทำแผลให้ฮันนี่อยู่"เอี้ยวหัวหันไปมองหน้าอีกฝ่าย ทำให้ระยะห่างระหว่างริมฝีปากของผมกับเรย์ใกล้กันมากยิ่งขึ้น

"ได้ครับ"เรย์ยิ้มตอบกลับมาบางๆ แต่ยังไม่ยอมปล่อยแขนออกมาเอวของผม

สุดท้าย การทำแผลในครั้งนี้กว่าจะจบลงก็เต็มไปด้วยความยากลำบาก ทั้งเสียงกัดกันของทั้งสองคนที่ดูเหมือนฮันนี่จะเป็นคนพูดส่วนเรย์เป็นฟังมากกว่า

สำหรับอาหารเย็นที่อยู่ๆก็มีคนเข้ามาเพิ่ม 1 คน ผมที่ไม่รู้ปริมาณการกินของฮันนี่ จึงเลือกจากอาหารจานเดียวที่มักจะทำกินบ่อยๆมาเป็นหลายจานแยกเอาไว้แทน

กับข้าวส่วนมากเน้นไปที่รสชาติจืดจนถึงปลานกลาง เพราะผมไม่ชอบกินรสจัด ไม่ใช่ว่ากินไม่ได้ แต่แค่ไม่ชอบ

"กินคุกกี้เป็นของหวานกันมั้ยครับ เดี๋ยวผมทำให้กิน"หลังจากจัดการอาหารเย็นและจัดเก็บห้องนั่งเล่นจนเรียบร้อย ของที่พังเอาเก็บใส่ถุงขยะ พรุ่งนี้ค่อยเอาออกไปทิ้งแล้วก็รอช่างมาติดตั้งทีวีใหม่ให้ด้วย

"อืม"พยักหน้ารับกลับไปพร้อมตักไอศครีมรสช็อกโกแลตเข้าปากในขณะที่เปิดหนังดูในโน๊ตบุ๊คข้างๆเรย์ที่กำลังนั่งอ่านอะไรบางอย่างอยู่ในโทรศัพท์

"อยากกินครับ"เรย์ที่ไม่รู้โน้มตัวลงมาอยู่ใกล้ๆตอนไหน เจ้าตัววางคางไว้ที่ไหล่ของผม ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองไปที่ไอศครีมที่ผมถืออยู่

"...." ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แม้จะขัดใจนิดหน่อยแต่ก็ยอมตักไอศครีมป้อนเข้าปากคนข้างๆสลับกับตัวเองจนหมด

โชคดีที่ตอนนั้นคุกกี้ของฮันนี่ก็เสร็จพอดี

และในคืนนั้นเราก็เข้านอนโดยที่เรย์กับฮันนี่นอนที่ห้องชั้นล่าง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเรย์ถึงไม่กลับไปนอนที่บ้านของตัวเองให้จบเรื่อง

แต่สิ่งที่แปลกยิ่งกว่านั้นคือ ผมตื่นขึ้นมาก็พบกับว่าผมมาอยู่ตรงกลางระหว่างคนทั้ง 2 คนดังแบบงงๆ ไม่สิ ต้องบอกว่าพวกเขาเข้านอนนอนบนเตียงของผมได้ยังไงต่างหาก

คือ...ถามจริงๆนะ ที่บ้านขาดความอบอุ่นหรอ? ถ้าจะกอดกันแน่นขนาดนี้เอาผมกลับไปนอนที่บ้านเลยมั้ย?

เฮ้อ....เพราะงี้ไงผมถึงได้เกลียดเด็ก















 

*ยังไม่แก้คำผิด*

 

ทุกคนนนน ไรท์อยากจะแจ้งล่วงหน้าว่าไรท์จะเริ่มติดเหรียญสำหรับการอ่านในตอนที่ 15 ขึ้นไปนะ

สำหรับคนที่ต้องการอ่านฟรีสามารถอ่านได้ 3 วันต่อ 1 ตอนจ้า

ราคาที่กำหนดเอาไว้คือ
Dek D ใช้ 6 coin
ReadAWrite ใช้ 3 เหรียญ จ้า

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ แค่นี้แหละ บัยยย์



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 717 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

445 ความคิดเห็น

  1. #423 111555999888Jo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มีนาคม 2564 / 06:42
    น่ารักงือ
    #423
    0
  2. #308 Tokemi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 20:02

    ชอบทั้งฮันนี่ ทั้งเรย์ เลย น่ารักทั้งคู่เลย

    #308
    0
  3. #268 naphwaree (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 09:47
    น่ารักกก
    #268
    0
  4. #264 COCOMILKZXZ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 09:32
    อย่าท้านะลูกเดี๋ยวหนูจะโดนอุ้ม(?)กลับบ้านจริงๆ ¶:
    #264
    0
  5. #262 PiyapatBang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 00:32
    สุดปัง!
    #262
    1
    • #262-1 alchemy(จากตอนที่ 11)
      26 มิถุนายน 2563 / 00:32
      ปังปิ๊นาศสินะ 55555
      #262-1
  6. #261 Sc_Soragi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:24
    เกลียดเด็ก แต่ก็ปล่อยเลยตามเลยทุกรอบเลยนิ~
    #261
    0
  7. #260 Yukinong (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:08
    แหม เกลียดเด็กแต่โดนเด็กกินนี่ยังไงน้อ
    #260
    0
  8. #259 Ni101211 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 22:31
    หนูเกลียดเด็กเเต่เเม่รักเด็กนะลูก~~
    #259
    0
  9. #258 TaNuKi-NuTaKi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 22:18
    เย้~~3p
    #258
    0
  10. #257 noei290840 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 22:11

    จากตอนที่ปล้วฮันนี่คือร้ายไม่เบาเหมือนหมาป่าหุ้มหนังแกะอ่ะ สองคนคืออ้อนอ่อยกันเก่งเหลือเกิน เรก็ความลับเยอะ ที่มานอนบนเตียงกันสองคนเนี่ยคือคุยกันแล้วใช่มะว่าจะร่วมมือกันจับพี่เค้าให้อยู่หมัดงื้อออ เรย์คือละมุนมากเวลาพูดอ่ะ ส่วนฮันนี่ก็น่ารักก คงไม่มีเรือผีมาหลักโผนะคะไรท์สองคนนี้คือดีงามมาก#เรย์&ฮัน_Zero

    #257
    0
  11. #256 ririn2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:27

    ...3pเลยมฟินดี555+

    (เรย์ร้ายไม่เบานะนายเนี้ย)

    #256
    0
  12. #255 Lentear (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:21
    กำลังคิดอยู่ว่าเชียร์ใครดี แต่พอย้อนไปดูแท็กหน้าแรก... อะเคไม่จำเป็นต้องเชียร์ หวังแค่ในอนาคตจะอยู่กันได้อย่างสันตินะ คนนึงก็กวน...เก่งคนนึงก็ขึ้นเก่ง5555 เห็นแววปวดหัวมาแต่ไกล
    #255
    0
  13. #254 6480555 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:16

    กรี๊ดดดด ฉันอยากเป็นจิ้งจกบ้านเขา
    #254
    0
  14. #252 PRF. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:01
    ก็คือติดเหรียญสำหรับอ่านล่วงหน้าใช่ป๊ะครับ หรือยังไง? งง55
    #252
    2
    • #252-1 alchemy(จากตอนที่ 11)
      25 มิถุนายน 2563 / 21:02
      ใช่จ้าาา เหมือนนิยายอีกเรื่องของไาท์เลยค่ะ
      #252-1
  15. #251 SOLOL (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:52
    คือเชียร์ฮันนี่!!!!!
    #251
    1
    • #251-1 alchemy(จากตอนที่ 11)
      25 มิถุนายน 2563 / 20:52
      น้องน่าร้ากกกกก(?)
      #251-1
  16. #250 prajaree2003 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:46

    โอ้ยยยปากบอกเกลียดแต่ก็ตามใจใช่ปะละะ
    #250
    0
  17. #249 GonPraw (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:42
    ช่วยด้วยค้าบ สามีตีกันน555555
    #249
    0
  18. #248 SasIZaA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:33
    รำคานฮันนี่อ่ะ แต่นายเอกจัง น่ารัก
    #248
    1
    • #248-1 alchemy(จากตอนที่ 11)
      25 มิถุนายน 2563 / 20:36
      รีดต้องใจเย็นๆ ถึงน้องจะน่ารำคาญจริงๆแต่น้องก็งอแงกับพี่คนเดียว 5555
      #248-1
  19. #247 Neko-cha (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:25
    เขิลลลลล
    #247
    0
  20. #246 Yoongi1995 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:24
    กรี๊ดดดดดดดดดดด!! ชั้นผู้อยากให้มีซัมติง จิจ๊ะ อ้ะๆสักหน่อยย ♥︎
    #246
    0