<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 51 : ตอนที่๔๙ ชีวิตที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    22 พ.ย. 60

“คุณแม่คะ ชอบไหมคะ?”

จรียาที่ถักไหมพรมอย่างนุ่มนวลหันเสื้อไหมพรมสีหวานมาทางธูปทอง เธอเป็นคนชอบเย็บปักถักร้อย ชอบดูแลเอาใจใส่คนอื่น เวลาว่างๆ ก็มักเย็บเสื้อผ้าให้คนในครอบครัวใส่เป็นงานอดิเรก ธูปทองกับวิชชาที่กำลังนั่งดูละครที่ดาราดังอย่างณีรนุชเล่นก็หันมามอง

“สวยจ้ะ สีนี้แม่ชอบด้วย”

“แล้วคุณพ่อชอบไหมคะ?”

“แม่ใส่สีไหนพ่อก็ชอบหมดแหละ”

“โห หวานกว่าในทีวีอีกนะครับพ่อ” เทียนชัยอดแซวไม่ได้ที่เห็นพ่อกับแม่กระหนุงกระหนิงกันเหมือนหนุ่มๆ สาวๆ ฉัตรเงินกับนภาเบะปากมองอย่างหมั่นเขี้ยว เทียนชัยกับจรียาเป็นคู่ข้าวใหม่ปลามันยังไม่ค่อยเท่าไร แต่วิชชากับธูปทองนี่เล่นย้อนวัยกันทั้งที่อายุสี่สิบกว่าปาเข้าไปแล้ว

“ก็นางเอกของพ่อสวยกว่านางเอกในทีวีนี่เทียน”

“วิชชาก็พูดไป ธูปแก่แล้ว จะไปสวยเท่าเด็กมันได้ยังไง?

“ก็ยังไม่แก่ขนาดมีลูกไม่ได้นี่นา”

วิชชายิ้มอย่างมีเลศนัย เทียนชัยหันขวับ

“คุณพ่อหมายความว่ายังไง?”

“พ่อกับแม่ไปปรึกษาหมอมาแล้ว เทียนกำลังจะมีน้อง” วิชชาพูดอย่างภูมิใจ ถึงอายุสี่สิบกว่าแต่เขาก็ยังแข็งแรงอยู่นะครับ แน่นอนว่าคำพูดนั้นก็ทำเอาทุกคนในบ้านทำหน้าเหวอ นึกไม่ถึงว่าจะมีข่าวดีมาเร็วขนาดนี้ นี่พ่อกับแม่เพิ่งกลับมาอยู่ด้วยกันไม่กี่เดือนเองนะ

“พ่อพูดจริงเหรอแม่?”

“จริงสิเทียน เทียนดีใจไหม?”

“ดีใจครับ แต่แหม... เร็วกว่าผมกับจ๊ะอีก”

“งั้นก็รีบเลยไอ้เทียน แพ้คนแก่อย่างพ่อไม่ได้นะ”

“ครับพ่อ” เทียนชัยยิ้มเขินๆ แล้วคว้าข้อมือจรียาด้วยสายตากรุ้มกริ่มอย่างจงใจทำให้เธอได้อาย “ไปกันจ๊ะ ไปมีลูกแข่งกับพ่อกัน”

“อะไรกันเทียน? จ๊ะไม่เล่นนะ!”

จรียาขืนตัวขัดเขิน นภาแทรกขึ้นมา

“กี่เดือนแล้วล่ะลูก?”

“สองเดือนแล้วครับ”

“เร็วจัง แล้วรู้หรือยังล่ะว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย?” ฉัตรเงินถามอย่างอยากรู้ ตอนนี้ในบ้านก็มีแต่ผู้ใหญ่ที่โตกันหมดแล้ว เวลาบ้านเก่าๆ มีเด็กๆ เข้ามามันสดใส ทำให้บรรยากาศดีขึ้น เหมือนเมฆฝนที่เลวร้ายในอดีตมันได้ผ่านพ้นไปแล้ว ตอนนี้จะมีแต่สายรุ้งที่งดงามผ่านเข้ามา

“พี่จะรีบไปไหน ของแบบนี้มันต้องรออีกหลายเดือน”

“เอ้า ฉันถามดีๆ”

“ฉันก็ตอบตีๆ เหมือนกัน”

“อีธูป! นี่ถ้าไม่ติดที่แกท้องหลานฉันอยู่ฉันถีบแกไปฝาบ้านแล้ว!” ฉัตรเงินชักอารมณ์เสีย ถามปกติโดนย้อนตลอด น้องสาวเธอปากร้ายไม่เปลี่ยน ตอนเด็กเป็นอย่างไร โตมาก็เป็นอย่างนั้น ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าผู้ชายที่สุภาพเรียบร้อยอย่างวิชชาหลงรักเข้าไปได้ยังไง

“แรงยังเหลืออีกเหรอพี่? แก่ขนาดนี้!”

“ก็แก่กว่าแกไม่กี่ปี”

“แต่หน้าพี่ไปแล้ว”

“ดูมันว่าฉันสิแม่”

“มันก็พูดความจริง นางธูปเหมือนสามสิบ แกเหมือนหกสิบ”

“แม่!!”

“เออ แล้วน้าอยากได้ลูกสาวหรือลูกชายล่ะครับ?” ธนินทร์หันมาถามบ้าง ชินตาแล้วกับการที่แม่กับน้าทะเลาะกัน ความจริงเขารักน้าอยู่มากเพราะธูปทองใจดี ไปไหนมาไหนก็ซื้อของมาฝาก ช่วงเทศกาลหรือวันเกิดก็ให้เงิน ดีไม่ดีให้เยอะและบ่อยกว่าที่ฉัตรเงินให้อีก

“ลูกสาวลูกชายก็ได้แหละ แต่น้าอยากได้ลูกสาวมากกว่า ลูกชายมีแล้ว”

“ผมก็ว่าน่าจะลูกสาวนะ เพราะท้องแล้วสวยขึ้น เคยได้ยินมาว่าถ้าท้องลูกชายหน้าจะมีสิว”

“น่าจะจริงนะ อีฉัตรมันท้องลูกชายสองครั้ง หน้ายังมีสิวมาถึงทุกวันนี้” นภาอดแซวไม่ได้ แน่นอนว่าทุกคนก็ขำกันเฮฮา ฉัตรเงินไม่ได้เป็นคนเห่อสวยอะไรมากจึงมีสิวบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แต่ไม่ได้มีมากถึงขั้นสกปรกน่าเกลียด ทำให้ฟังแล้วก็เจ็บใจเป็นกำลัง

“แม่นี่จะว่าแต่ฉันใช่ไหม? หลังๆ มานี่ฉันไม่มีอะไรดีเลยนะ!”

“แม่ก็แหย่เล่น จริงจังไปได้”

“แม่เนี่ย!!”

“อย่าน้อยใจไปน่าพี่ฉัตร ทุกคนรักพี่จะตาย จริงไหมไอ้เทียน?”

“เทียนก็รักแม่ฉัตรครับ”

เทียนชัยไม่นึกโกรธฉัตรเงิน เป็นอย่างที่เขาพูดในวันแต่งงาน ฉัตรเงินเป็นคนที่มีบุญคุณมาก เพราะถ้าไม่ได้ฉัตรเงินยอมอุ้มท้องและเบ่งเขาออกมาลืมตาดูโลก เขาคงไม่มีวาสนาได้มาเป็นลูกชายคนโตของธูปทอง ผู้หญิงที่ดีแสนดี... ดีเหลือคณาในสายตาเขา

ต้องขอบคุณฉัตรเงินที่ไม่ยอมให้นมจากเต้า เทียนชัยถึงได้ธูปทองคอยป้อนนมให้

ต้องขอบคุณฉัตรเงินที่ไม่ยอมใส่ใจ เทียนชัยถึงได้ธูปทองคอยดูแล

“แล้วเทียนก็รักแม่มากด้วย”

เทียนชัยจูบแก้มแม่หนักๆ ด้วยความรัก ธูปทองลูบหัวลูกเอ็นดู

......................................................................................................................................................

“โอ๊ย... ทำไมมันเจ็บแบบนี้วะ?”

ธูปทองแหกปากลั่นโรงพยาบาลตามนิสัย ใช่แล้ว... ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าใด หรือเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ‘อีธูป’ มันก็เป็นอีธูปอยู่วันยันค่ำ

“เบ่งเลยค่ะ อีกนิดค่ะ”

หญิงสาวออกแรงเต็มกำลัง และเด็กน้อยก็ได้ถือกำเนิดขึ้นมา

“อุแว๊... อุแว๊...”

“คลอดแล้วค่ะ” หมออุ้มลูกสาวตัวแดงๆ ชูขึ้นมา ธูปทองมองหน้าลูกด้วยรอยยิ้ม ลูกของเธอน่ารักมาก ปากนิดจมูกหน่อย ตากลมใหญ่ โตมาคงจะขาวเหมือนแม่ เทียนชัยที่อยู่ในห้องคลอดด้วยรับตัวน้องสาวมาดู เข้าใจความรู้สึกทันทีว่าเหตุใดธูปทองถึงรักตน

......................................................................................................................................................

หลายชั่วโมงถัดมา

“เป็นยังไงบ้างธูป?”

“ธูปเจ็บจังเลยวิชชา ธูปไม่เคยเจ็บขนาดนี้มาก่อนเลย เจ็บเหมือนจะตาย” หญิงสาวพูดตาปรือๆ แล้วเอาแก้มนุ่มอิงกับมือสามี วิชชาก็รักก็สงสารเมียจึงคอยประคองอยู่ไม่ห่าง ฉัตรเงินรู้ทันน้องสาวว่าเจ็บจริงก็มีอยู่มาก แต่ที่ทำไปเนี่ย อยากให้สามีเอาใจมากกว่า

“แหวะ อ้อนผัว... เจ็บเหมือนจะตาย? งั้นตายให้ดูสิ!”

“พี่ฉัตร พี่จะขัดใจฉันตลอดเลยนะ”

“ก็เห็นบอกว่าเจ็บเหมือนจะตาย แกยังไม่ยักจะตาย”

“ฉันเปรียบเทียบไหม?”

“เนี่ย ดูสิทุกคน อีธูปมันร้าย มันออเซาะผัวมัน ความจริงมันยังแข็งแรงอยู่ ไม่อย่างนั้นไม่มีปัญญาเถียงฉันฉอดๆ หรอก” ฉัตรเงินชี้มาทางธูปทองที่อ้อนลูกอ้อนสามีทำเป็นเจ็บหนักให้ดูแล วิชชาก็รู้ว่าเมียทั้งเจ็บจริงทั้งมารยาแต่ก็ไม่คิดว่าอะไร มองว่าน่ารักอีก

“ธูปของผมเก่งจังที่ผ่านมาได้ ไหน? ดูลูกสาวเราสิ?”

“แม่จะตั้งชื่อน้องว่าอะไรครับ?”

“แม่ชื่อธูป พี่ชื่อเทียน น้องก็ต้องเป็นดอกไม้ เพราะดอกไม้ธูปเทียน”

“ตั้งชื่อลูกว่าดอก โตไปมันก็โดนเพื่อนล้อกันพอดี”

“ดอกบัวไงพี่ บัวบูชา... จะได้เหมือนวิชชาด้วย”

“ชื่อเพราะดีนะครับ น้องบัว บัวบูชา” เทียนชัยรับตัวน้องสาวมากอด ดีใจเหมือนกันที่แม่มีลูกอีกคน แม่จะได้ไม่เหงาเวลาเขาไปทำงาน แล้วยังช่วยให้พ่อกับแม่มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น ครอบครัวจะได้อบอุ่นสมบูรณ์ “น้องเกิดมาก็ดีทุกอย่างนะครับ เสียอย่างเดียว”

“อะไรเหรอ?”

“พ่อหล่อ แม่สวย โตขึ้นมาต้องสวยมากแน่ๆ”

“แล้วมันไม่ดียังไง?”

“ก็เดือดร้อนผมกับพ่อให้ต้องติดหนวดถือปืนไล่พวกหนุ่มๆ ที่มาต่อคิวขอเป็นลูกเขยนะสิครับ”

“ใช่ จริงด้วย ตายล่ะ เหนื่อยแน่งานนี้”

วิชชาพูดติดตลก ทุกคนมองกันด้วยรอยยิ้ม ต่อจากนี้ไปทุกคนจะมีแต่ความสุข

จบแล้ว เหมือนจะดราม่าแต่ไม่ดราม่าเนอะ แฟนๆ น่าจะพอจับจุดได้ว่านิยายราตรีสวรรค์ส่วนใหญ่แฮปปี้เอนดิ้ง แต่อย่าได้คิดว่าจะเป็นอย่างนี้ทุกเรื่องนะคะ แบดเอนก็มี ไม่น้อยเหมือนกัน ไปลุ้นเอา บอกไว้เลยว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ 5555 ฝากติดตามผลงานเรื่องต่อๆ ไปด้วยค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #59 หิมะกลางทะเลทราย (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 21:39
    ทุกคนผิดพลาดกันได้ แต่ที่สำคัญเราต้องรู้จักเรียนรู้ แล้วก้าวผ่านมันให้ได้ เอามาเป็นบทเรียนที่จะไม่ผิดพลาดอีก ครอบครัวคือสิ่งสำคัญ ประคับประครองกัน ให้ทุกคนมีความสุข
    #59
    0
  2. #57 คนชอบ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 22:41
    ขอบคุนมากๆๆทีาจบแบบhappy

    ชอบสุดๆๆๆอ่านแล้วร้องไห้บางตอน
    #57
    1
    • #57-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 51)
      14 กันยายน 2560 / 13:47
      ดีใจนะคะที่ชอบ
      สารภาพว่าตอนจบตอนแรกกะให้แบดเอน
      แต่คิดว่าธูปน่าสงสารเกินกว่าจะให้จบแบบนั้น
      เลยเปลี่ยน
      #57-1
  3. #56 *lจ้าxญิJกุxลาUน้ำแข็J* (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 20:22
    ขอบคุณค่ะ ที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่านรอตามเรื่องต่อไปคะ
    #56
    1
    • #56-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 51)
      13 กันยายน 2560 / 21:53
      ขอบคุณนะคะ อ่านหลายเรื่องเลย ติดตามกันต่อไป รักน้า
      #56-1