<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 44 : ตอนที่๔๒ รอยแผลเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 พ.ย. 60

หลังจากที่ชาคริตเสียชีวิต ธูปทองก็ได้มรดกทั้งหมดเพราะชายหนุ่มไม่มีญาติที่ไหน

ทุกคนในวงการแสดงความเสียใจ ธูปทองก็แกล้งเสียใจ บีบน้ำตาหยดเป็นสายเลือด ท่ามกลางความสงสัยของนภาและฉัตรเงินที่ได้กลิ่นแปลกๆ จะเรื่องนี้

“แกไม่ได้ทำอะไรเขาใช่ไหม?”

“จะบ้าเหรอแม่? แม่เห็นฉันเป็นคนยังไงกัน?” ธูปทองแกล้งโมโห ทั้งที่ความจริงกลัวโดนจับได้ เรื่องนี้เธอจะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด “จะดีจะชั่วยังไง ฉันก็ไม่ได้คิดฆ่าแกงมันหรอกแม่ ฉันแค่อยากให้มันกับอีคิมไปให้พ้นๆ แม่จะมามองฉันในแง่ร้ายไปหน่อยหรือเปล่า?”

“ฉันจะไปรู้แกเหรอ?”

“ไม่ได้ทำ มันเป็นอุบัติเหตุ”

“ขอให้มันจริงเถอะวะ”

“แม่!!?”

“ฉันไม่รู้ แกมันน่ากลัว ไม่รู้เหรอว่าเดี๋ยวนี้แกเปลี่ยนไป แม้แต่ไอ้เทียนมันยังกลัวแก” ฉัตรเงินพูดออกไปตามตรง พักหลังมานี้ธูปทองไม่เหมือนคนเดิม เธอมักทำหน้าแปลกๆ เหมือนระแวงตลอดเวลา พอได้ยินคำว่า ไอ้เทียนเท่านั้นธูปทองก็ถึงกับหน้าเสีย

“ไอ้เทียนมันจะกลัวฉันได้ยังไง? ฉันเป็นแม่มันนะ!!”

“คำก็แม่ สองคำก็แม่ ระวังไว้เถอะ”

“ทำไม? แม่จะทำไม?”

“นับวันยิ่งพูดจาเหมือนเบ่งมันออกมา ถ้ามันรู้ความจริงขึ้นมา แกคิดว่ามันจะคิดยังไงวะ?” นภาถามนิ่งๆ แต่ทำเอาคนฟังน่าเสีย ตั้งแต่เทียนชัยเรียนจบหมอ ดูดีมีอนาคต ท่าทีของฉัตรเงินก็เปลี่ยนไป กลายเป็นเปิดใจให้ลูกมากขึ้น นภาเองก็มักชอบพูดจาแปลกๆ อย่างเช่นให้เทียนชัยเชื่อฟังดูแลฉัตรเงินแทนที่จะเป็นเธอ

“มันจะคิดอะไร มันไม่คิดอะไรหรอก”

“ถ้ามันไม่คิดก็เป็นบุญของแก”

“มันคงเป็นบุญของฉันแหละ ไอ้เทียนเป็นของฉัน ต่อให้มันรู้ความจริงมันก็ไม่มีทางทิ้งฉันไปหรอก” ธูปทองพูดเสียงหนักแน่นแต่ในใจก็เริ่มหวั่นๆ กลัวเทียนชัยรู้ความจริงแล้วจะเสียใจ เธอไม่อยากให้ลูกชายรู้สึกแย่ ว่าแม่ที่แท้จริงทอดทิ้ง แล้วยังโดนคนที่หลอกว่าเป็นแม่ปิดบังมาทั้งชีวิต

“มั่นใจก็ดี ขอให้มันจริง”

......................................................................................................................................................

หลายเดือนผ่านไป

ธูปทองค่อยแกล้งทำเป็นปกติ เทียนชัยกับจรียาเข้ากันได้ดีมาก เป็นคู่ที่ใครเห็นต่างก็มองว่าเหมาะสม จรียาอาจไม่ใช่ลูกมหาเศรษฐี แต่ก็ฐานะดี มีการศึกษา หน้าตาน่ารัก มารยาทเรียบร้อยเป็นที่เอ็นดูของทุกคนในบ้าน เทียนชัยทนรอไม่ไหวอีกต่อไป เขาตัดสินใจพูดระหว่างพร้อมหน้า

“ทุกคนครับ ผมมีอะไรจะบอก”

“มีอะไรเหรอลูก?”

“ผมอยากแต่งงานกับจ๊ะครับ”

“จ๊ะเขาตกลงหรือยังล่ะ?”

“ตกลงแล้วครับ”

“งั้นพาแม่ไปเจอพ่อแม่เขาหน่อยนะ แม่จะได้ไปสู่ขอให้ถูกต้อง” ธูปทองเห็นดีเห็นงามไปหมดกับเทียนชัย เธอเป็นอย่างนี้อยู่แล้ว กับคนอื่นจะไม่ยอมลดราวาศอกอะไรทั้งนั้น แต่ถ้าเป็นเรื่องลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ไม่ว่าเทียนชัยจะทำอะไรก็แลดูเป็นเรื่องน่ารักไปหมด ฉัตรเงินอดหมั่นไส้ไม่ได้

“แหม สู่ขอให้ถูกต้อง ทีตัวเองได้สู่ขอกี่ครั้งกัน?”

“พี่ฉัตร!”

“ฉันพูดตามความจริง แกน่ะ มีผัวตั้งกี่คน บางคนอยู่ๆ ก็โผล่มา ฉันล่ะอายชาวบ้าน”

“มันก็เรื่องส่วนตัวฉัน”

“แกหาว่าฉันเสือกเหรอ!?”

“เอ้าๆๆๆๆ ฉันไม่ได้พูดนะพี่ พี่พูดเอง” สาวผมดำหัวเราะยียวน ไม่อยากจะสวนกลับไปว่าอีกฝ่ายสมบูรณ์แบบตายล่ะ ด้านฉัตรเงินพอเห็นท่าทางกวนประสาทของน้องสาวก็ตวาดแว้ดขึ้นมา ใจจริงอยากจะกระโจนเข้าไปบีบคอให้คอหักนัก เห็นแล้วหมั่นไส้ แต่ก็ทำได้แค่โวยวาย

“อีธูป!!”

“วันนี้พี่เริ่มเองนะ”

“ฉันพูดผิดตรงไหน?”

“ไม่ผิด แต่พี่จะมาย้อนฉันทำไม?

สองสาวเขม่นใส่กันอย่างเอาเรื่องและสะบัดไปคนละทาง เทียนชัยเข้าไปห้ามทัพ ตั้งแต่ที่เขาโตมา แทบไม่เคยมีครั้งไหนที่แม่กับป้าลงรอยกันเลย ไหนจะความลำเอียงที่เขาเห็นฉัตรเงินรักธนามากกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด ทำให้เขารู้สึกสงสัยมาตลอดว่ามีอะไรมากกว่านี้หรือเปล่า

“ป้าอย่าว่าแม่เลยครับ”

“ทำไมป้าจะว่าไม่ได้ แม่แก ก็น้องป้า”

“แล้วการที่น้องป้าเขาทำผิดจารีตไปบ้าง มันเดือดร้อนป้าตรงไหนครับ?”

“เดือดร้อนสิ มันน่าขายหน้า ชาวบ้านเขาก็นินทากัน”

“ช่างหัวชาวบ้านมันไป แม่ไม่ได้สร้างปัญหาให้ใคร มันเป็นเรื่องของแม่จริงๆ นะป้า” เทียนชัยอ้าปากเถียงอย่างปกป้องแม่ “แล้วอีกอย่าง สามีแม่ก็ทำให้ครอบครัวเราสบายขึ้นไม่ใช่เหรอครับ ที่ป้าได้อยู่ดีกินดี ที่ลุงธนาได้มีที่ทำงาน ก็เพราะสามีของแม่ไม่ใช่เหรอครับ ทำไมป้าไม่คิดถึงข้อนี้บ้าง?”

แกจะหาว่าป้าเสือกอีกคนเหรอ?”

“อันนี้ผมก็ไม่ได้พูดนะ ป้าพูดเอง”

เพี๊ยะ!!

ฉัตรเงินโมโหถึงขั้นตบหน้าเลือดในอก ธูปทองตกใจ เทียนชัยโวยวาย

“มันจะมากไปแล้วนะป้า”

“หยุดนะไอ้เทียน” นภาเข้ามาห้ามทันทีที่เห็นว่าเทียนชัยโวยใส่ฉัตรเงินท่ามกลางบรรยากาศที่มาคุ “แกไม่มีสิทธิ์พูดจาแบบนี้กับป้า ขอโทษป้าแกเดี๋ยวนี้”

“ผมขอโทษป้าก็ได้ถ้าผมพูดจาแรงไป แต่ป้าก็ต้องขอโทษแม่ที่หาเรื่องแม่เหมือนกัน”

“ไอ้เทียน!!” ฉัตรเงินโกรธที่เทียนชัยเอาแต่เข้าข้างธูปทอง จะถลาเข้าไปตบอีกรอบแต่ธูปทองก็เข้ามากั้นแล้วเงื้อมมือขึ้นมา จ้องหน้าพี่สาวเอาเรื่อง

“พี่ลองตบลูกฉันอีกครั้งสิ ฉันเอาพี่ตายแน่” ตาคมๆ จ้องเขม็ง ทำให้ฉัตรเงินนึกผวา ธูปทองนับวันยิ่งดูมีรัศมีแปลกๆ ออกจากตัว เธอหันไปหาเทียนชัยซึ่งกำลังอารมณ์เสียอย่างหนัก ประคองหน้าที่มีรอยแดงๆ อย่างสงสาร “อย่าอยู่ตรงนี้เลยไอ้เทียน เหม็นกลิ่นอีป้ามัน”

พูดจบก็เดินจากไป นภาร้องไล่หลัง

“เออ โอ๋มันเข้าไป อีกหน่อย นรกจะกินกระบาล”

เทียนชัยฟังแล้วงงๆ พอพ้นสายตายายกับป้าก็คุยกับธูปทอง

“ยายพูดจางงๆ นะครับแม่”

“ทำไมเหรอลูก?”

“ผมโวยอะไรกับป้าฉัตรไม่ได้เลย ตั้งแต่เด็กแล้ว ทำอะไรใส่ป้านิดหน่อยยายก็ต้องห้าม แล้วไอ้คำว่านรกจะกินกระบาลนั่น พูดอย่างกับป้าเป็นแม่ผม” เทียนชัยถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ธูปทองหน้าซีดลงเล็กน้อย กลืนน้ำลายลงคอเงียบๆ ไม่รู้จะพูดอะไรออกมาจึงจะเป็นการดี

“ยายเขารักป้ามาก เขาคงไม่อยากให้เทียนพูดจาไม่ดีใส่ป้า”

“แต่ป้าหาเรื่องแม่ก่อนนะครับ”

“ไม่ต้องห่วงแม่หรอก แม่กับอีป้าฉัตรตีกันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว”

“ผมจะไม่ห่วงได้ยังไง ผมมีแม่คนเดียว”

“แล้ว... แล้วถ้าแม่ไม่ใช่แม่เทียนล่ะ?”

“ถามอะไรแปลกๆ ผมไม่เป็นลูกแม่ แล้วผมจะเป็นลูกใคร แม่ถามแบบนี้ เมาเปล่าเนี่ย?”

เทียนชัยแซวธูปทอง แต่ธูปทองไม่ขำ... เธอกังวลใจ

......................................................................................................................................................

ผ่านไปหลายวัน สถานการณ์คลายความตึงลง

นภา ฉัตรเงิน ตามธูปทองไปขอเจ้าสาวให้เทียนชัย

บ้านของจรียาไม่ใหญ่มาก แต่ก็สะอาดและตบแต่งสวยงาม รอบบ้านปลูกต้นไม้ไว้ร่มรื่น แม่บ้านเดินออกมาต้อนรับและพาเข้าไปนั่งในบ้าน

ผู้หญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ไม่ใช่คนสวยจัด แต่ตัวเล็ก และหน้าเด็กอ่อนใส

“สวัสดีค่ะคุณธูป”

“สวัสดีค่ะคุณอรียา”

สองสาวทักทายกันแล้วเริ่มพูดคุยตามมารยาท สักพักธูปทองก็พูดขึ้นมา

“คุณอรียาคะ ฉันเห็นว่าเด็กๆ เขารักกัน ฉันก็อยากจะมาขอหนูจ๊ะไปเป็นลูกสะใภ้ มาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวฉัน เรื่องสินสอดทองหมั้นฉันเตรียมไว้แล้ว เป็นเงินห้าล้านบาท ชุดเครื่องเพชรอีกหลายชุด และรับรองว่าลูกชายฉันจะดูแลหนูจ๊ะอย่างดี คุณว่ายังไงคะ?”

“ฉันยินดีอยู่แล้วค่ะ”

“ผมก็ยินดีครับ”

เสียงของผู้ชายที่คุ้นหูดังมากระทบหู ฉัตรเงินตัวชาวาบ หันหลังกลับไปก็พบกับคนที่เธอไม่อยากเจอ

คนๆ นั้นคือจเร

เข้าใจค่ะว่าอ่านมาถึงตรงนี้ คนอ่านต้องอยากกระทืบอีฉัตรกับนภา 5555 ใจเย็นกันนะคะแฟนคลับขา ใกล้ถึงจุดพีคแล้ว อย่าเพิ่งด่าคนเขียนน้า จะด่าก็ด่าอีฉัตรมัน เตรียมตัวรับความพีคนี้ให้ดี มาดูกันว่าธูปของเราจะไปทิศทางไหน สำหรับคนอ่าน มองธูปเป็นคนยังไง อยากให้เรื่องจบแบบไหน มาทายกันค่า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #50 *lจ้าxญิJกุxลาUน้ำแข็J* (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 06:13
    อ้าวงั้นก็พี่น้องกันสิ สงสารเทียนจริงๆ
    #50
    1
    • #50-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 44)
      8 กันยายน 2560 / 10:26
      ความซวยมาตกที่เทียน 5555
      #50-1
  2. #49 *lจ้าxญิJกุxลาUน้ำแข็J* (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 06:11
    หมั่นไส้ฉัตรมาก ที่เทียนพูดมาถูกทุกอย่างถ้าไม่มีธูปใครจะเป็นคนที่เลี้ยงครอบครัว แล้วถึงเทียนจะรู้ความจริงว่าใครเป็นแม่ แล้วไงอ่ะ ยังไงเราว่าเทียนก็รักธูปเหมือนเดิม
    #49
    1
    • #49-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 44)
      8 กันยายน 2560 / 10:25
      ใช่ๆ ฉัตรมันร้ายค่ะ ยกลูกให้เขา ไม่เลี้ยง ไม่ดูแล แต่ก็เรียกร้องสิทธิ์ความเป็นแม่
      #49-1