<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 41 : ตอนที่๓๙ แก้แค้นด้วยความแค้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 พ.ย. 60

เวลาผ่านไปค่อยเยียวยาจิตใจธูปทองให้ดีขึ้นมาบ้าง แต่เรื่องการโดนข่มขืนเป็นอะไรที่เจ็บปวดอย่างมาก ธูปทองไม่เคยคิดรัก... หรือแม้แต่ชอบอรรณพ ถึงเขาจะหน้าตาดีแต่เขาก็เป็นสามีเพื่อนสนิทเธอ ซ้ำการกระทำเลวๆ ก็ส่งผลให้เพื่อนเธอฆ่าตัวตายอีก นภาเองก็เอาแต่โทษเธอทำให้ธูปทองคร้านจะอธิบาย

หญิงสาวเม้มปากแน่น แต่งตัวแล้วออกไปด้านนอกผ่อนคลายบรรยากาศ เธอเลือกที่จะเข้าไปนั่งในสถานบันเทิงมีชื่อแห่งหนึ่ง คนอย่างธูปทองไม่เคยเข็ดกับอะไรอยู่แล้ว

“สวัสดีครับ คุณผู้หญิง”

“คุณ?”

ธูปทองเงยหน้าขึ้นมองชายที่เข้ามาทักทาย ตอนแรกก็คิดไม่ออกว่าเขาเป็นใครแต่พอมองนานๆ ก็นึกขึ้นมาได้ เขาคือคนที่เคยช่วยเหลือเธอไว้ตอนที่จะถูกคนของแตนรุมโทรม ชายคนนั้นยิ้มให้อย่างสุภาพและเป็นมิตร ธูปทองรู้สึกปลอดภัยและเชื่อใจเมื่ออยู่ใกล้เขา

“ผมกอล์ฟครับ หวังว่าคงจำผมได้นะครับ”

“คุณคือคนที่ช่วยฉันไว้วันนั้น?”

“ครับ”

“เชิญนั่งสิคะ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมแค่เอาของๆ เจ้านายมาให้คุณ” ชายหนุ่มหยิบการ์ดใบเล็กๆ ให้ ธูปทองรับไว้แล้วเปิดอ่านทันที ในนั้นมันเขียนไว้ว่า อยากรู้จักหญิงสาวเริ่มสนใจอยากรู้ว่าคนที่ให้มาเป็นคนที่ไหน หน้าตาเป็นยังไง และคิดอย่างไรถึงได้ส่งอะไรแบบนี้มากันแน่

“เจ้านาย?”

“ครับ”

“ไปบอกเขานะคะว่าถ้าสนใจผู้หญิงให้เข้ามาเอง ไม่จำเป็นต้องฝากใครมา” ธูปทองยื่นการ์ดคืนแล้วโปรยยิ้มยั่ว ขนาดลูกน้องยังดูดีขนาดนี้ หัวหน้าจะดูดีขนาดไหน ถ้าได้หล่อๆ รวยๆ มาก็คงจะดีไม่น้อย ด้านชายหนุ่มยิ้มรับ เขารีบโค้งศีรษะให้แล้วเดินกลับไปซุบซิบกับใครบางคน

ใครคนนั้นเดินออกมา

ใครคนนั้นคือชาคริต

“สวัสดีครับ... คุณธูปทอง”

ชายหน้าตาดีเข้ามาทักทาย ธูปทองจิบเหล้าบางๆ แล้วมองเขากลับ เขาดูคุ้นๆ แต่เธอก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าเขาเป็นใคร ยังดูดีมากแม้อายุจะมากกว่าเธอร่วมสิบปี รูปร่างก็สมสัดส่วนแบบผู้ชาย เธอถามกลับไปตรงๆ เพราะนึกไม่ออกจริงๆ ว่าเคยรู้จักกันตอนไหน

“คุณ?”

“ผมชาคริต” 

“ชาคริต?”

“เมื่อหลายปีก่อนผมเคยเจอคุณที่บ่อน”

“ออ... ฉันนึกออกแล้ว ขอโทษด้วยนะคะที่ลืม มันหลายปีแล้วล่ะ” ธูปทองนึกขึ้นได้ถึงบุญคุณที่เขาเคยให้ลูกน้องช่วยเหลือ “ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยฉันไว้ตอนนั้น ถ้าไม่ได้คุณชาคริตฉันต้องแย่แน่ๆ อาจจะตายไปแล้วด้วยซ้ำ ยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้งค่ะคุณชาคริต”

“ครั้งนี้ให้ผมเลี้ยงเหล้าคุณนะ”

“เชิญค่ะ”

ชาคริตวางแก้วเหล้าไว้ที่มือหญิงสาว ทั้งคู่ดื่มไปแค่ไม่กี่อึกก็โถมตัวเข้ากอดจูบกัน ความต้องการทางเพศทำให้ธูปทองมีอะไรกับเขาอย่างง่ายดาย เธอเองก็ไม่ได้เห็นว่ามันเป็นเรื่องผิดตรงไหน ถ้าเธอและเขาไม่มีพันธะ ไม่ได้ผิดผัวผิดเมียใคร มีแรงปรารถนาพอกันทั้งคู่ ยกเว้นกรณีมนตราที่เธอห้ามตัวเองไม่ได้ แต่นั่นมันใช่ความผิดเธอคนเดียวที่ไหน ดิลกไม่แยแสที่จะตอบสนองเธอก่อน

กระนั้น ธูปทองก็มีความคิดพอที่จะเลือกผู้ชายที่หล่อ รวย และใจดี เพราะถ้าไม่หล่อมีหรือเธอจะถูกใจ เรื่องความรวยมันเป็นผลพลอยได้ แต่ที่สำคัญเขาต้องใจดีพอทีจะอยู่ร่วมกับครอบครัวเธอโดยเฉพาะเทียนชัย ใครจะว่ายังไงเธอไม่สน มันเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ ก็นะ เธอไม่ได้ละเลยหน้าที่แม่สักหน่อย

“ไปต่อกับผมนะ”

“เวลาคุณชวนผู้หญิง คุณชวนตรงๆ อย่างนี้เลยเหรอคะ?

“ผมไม่เคยชวนผู้หญิง” ชาคริตยิ้มท้าทาย มองสาวสวยในอ้อมแขนด้วยสายตาเจ้าชู้ ผู้หญิงคนนี้กาลเวลาไม่อาจทำร้ายได้เลย “ปกติมีแต่ผู้หญิงชวนผม” 

“ฉันไม่ให้ผ่านนะคะ ไปฝึกมาใหม่”

“ผมยืนยันคำเดิม... ผมเป็นคนตรงๆ ชอบก็บอกว่าชอบ”

“คุณชอบฉัน?”

“ถ้ามันยังไม่ชัดเจน... ผมยืนยันอีกครั้งว่าผมชอบคุณ”

“ในเมื่อยืนยันแบบนั้น... ฉันตกลงค่ะ”

......................................................................................................................................................

ภายในเวลาไม่นานชาคริตก็รับธูปทองเข้ามาอยู่ในบ้านโดยแลกกับทะเบียนสมรส

ชาคริตรักหลงหญิงสาวมาก ในขณะที่ธูปทองเริ่มเบื่อหน่ายเพราะสิ่งที่เธอต้องการคือใครสักคนที่ทำให้เธอรู้สึกรักได้อีกครั้ง เธอแอบดูความเป็นไปของสามีคนแรกเงียบๆ เนียมที่เป็นอัมพาตไม่มีวี่แววว่าจะอาการดีขึ้น จีรวัชรก็ไม่สามารถมีลูกได้อีก วิชชาก็ดูจะเครียดกับปัญหาชีวิตพวกนี้ไม่น้อย

สาวผมดำเองก็บอกไม่ถูกว่าตัวเองดีใจหรือเห็นใจกับเหตุการณ์นี้ อาจเป็นเพราะลึกๆ แล้วธูปทองรู้สึกได้ว่าสิ่งเดียวที่รั้งวิชชาให้หันกลับมามองตนได้บ้างคือเทียนชัย เมื่อเทียนชัยไปต่างประเทศ วิชชาก็ไม่มีมาหาเธอมาหลายปี มีเธอนี่แหละที่แอบตามเขาไปดูว่าวันๆ ทำอะไรบ้าง

บางทีถ้าตอนนั้นเธอทำตัวดีกว่านี้ เรื่องราวคงไม่แย่ขนาดนี้

“คุณธูปคะ แย่แล้วค่ะ”

“มีอะไรวะอีกระรอก?”

“ไอ้อรรณพมันมาค่ะ มันบอกว่าถ้าคุณธูปไม่ยอมออกไป มันจะตะโกนบอกเรื่องวันนั้นให้คุณธูปได้อายค่ะ” กระรอกเล่าตามความจริงที่ได้ยิน อรรณพดูบ้ามากที่รู้ว่าธูปทองมีสามีใหม่จนตัวกระรอกเองก็หวั่นๆ เหมือนกันว่าเขาจะทำตามที่พูด คนมันบ้า มันทำอะไรก็เป็นไปได้หมด

ธูปทองไล่เรียงแผนการในหัวแล้วเดินออกไป

“กูจะออกไปคุยเอง”

อรรณพดูร้อนรนมากเมื่อเจอธูปทอง

“ธูป... พี่ขอโทษนะสำหรับวันนั้น อย่าทิ้งพี่ไปนะ”

“พี่คิดว่าธูปทองยกโทษให้พี่ง่ายๆ เหรอคะ?”

“ธูปจะให้พี่ทำอะไร พี่ยอมทำหมดทุกอย่าง ให้อภัยพี่นะ พี่ขอร้อง”

“อย่าเพิ่งมั่นใจไปเลยค่ะ บางทีถ้าพี่รู้ว่าธูปอยากให้พี่ทำอะไร พี่อาจไม่ทำก็ได้นะคะ” ธูปทองพูดอย่างมีเลศนัย เพราะเรื่องที่เธอจะหลอกใช้เขาทำก่อนแก้แค้นเป็นเรื่องใหญ่พอตัว แต่ในเมื่อโอกาสมาเธอก็จะรีบจัดการ แล้วค่อยย้อนกลับมาจัดการอรรณพทีหลัง

“ไม่ พี่ทำให้ธูปได้ทุกอย่าง”

“งั้น... ฆ่าคนให้ธูปได้ไหมคะ?”

ธูปทองพูดเสียงเฉียบ อรรณพนิ่งไป แยกไม่ออกว่าพูดเล่นพูดจริง

......................................................................................................................................................

หลายวันต่อมา

“ธูป พี่จัดการให้ธูปแล้วนะ”

“จัดการยังไง?”

“พี่ฆ่าแตนไปแล้ว ทีนี้จะยกโทษให้พี่ได้หรือยัง?” อรรณพพูดอย่างมีความหวัง เมื่อหญิงสาวบอกว่าจะยอมให้อภัยถ้าเขาฆ่าศัตรูให้เธอ เขาก็รีบไปฆ่าให้โดยหวังว่าเธอจะคืนดีและยอมคบหาด้วย ธูปทองกระตุกยิ้มด้วยความพอใจ ความเลวของอีแตนไม่ใช่แค่ด่าทอตบตีทั่วไป แต่มันร้ายถึงขั้นจะเอาชีวิต

และในเมื่อมันจะเอาชีวิตเธอ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้เธอไม่เอาชีวิตมันเหมือนกัน

“ไหนล่ะคะศพมัน?”

“พี่โยนลงน้ำไปแล้ว ไม่เหลือหลักฐาน ธูปยกโทษให้พี่หรือยัง?

ชายหนุ่มถามย้ำ ธูปทองเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่พอคิดไปคิดมาก็เอนเอียงไปทางเชื่อมากกว่า เพราะอรรณพตอนนี้ดูบ้าพอตัว เป็นไปได้ว่าเขาจะฆ่าคนเพียงเพราะอยากคืนดีกับเธอ ในเมื่อเธอหลอกใช้สำเร็จแล้วก็ถือว่าหมดประโยชน์ ได้เวลากำจัดผู้ชายสันดานเลวทิ้งแล้ว

“ก็ได้ค่ะ”

“จริงนะ?”

“จริงสิคะ เข้ามาในบ้านก่อนสิ ธูปจะได้หาน้ำอะไรให้กิน”

อรรณพไม่ทันแผนจึงเดินเข้าไปในบ้าน หวังจะได้พูดคุยและขอให้เธอออกมาอยู่กับเขา ธูปทองเดินไปที่ตู้และรินน้ำใส่แก้วให้เขาดื่ม รอยยิ้มร้ายแสยะเต็มใบหน้า ชายหนุ่มไม่ทันเอะใจรับมาปุ๊บก็กินทันที ไม่ทันคิดว่าหญิงสาวจะตลบหลังด้วยการหลอกล่อเขามากำจัด

“ชื่นใจไหมคะ?”

“พี่... อ๊ะ!”

พูดได้เท่านั้น อรรณพก็รู้สึกปวดท้องจนต้องกุมท้องหวีดร้องทรมาน

“ธูปเอาอะไรให้พี่กิน?”

“ยาพิษ... แต่นี่สมควรกับความผิดที่มึงทำกับกู”

ธูปทองสมน้ำหน้าชายชั่วและยืนมองเขาทรมานจนตาย ที่เหลือก็แค่ไปให้กอล์ฟช่วยทำลายศพ เรื่องแค่นี้ไม่คณามือมาเฟียผู้มีอิทธิพลอย่างพวกชาคริตกับลูกน้องอยู่แล้ว 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #46 *lจ้าxญิJกุxลาUน้ำแข็J* (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 19:31
    อ่านแล้วสงสารธูปนางทำทุกอย่างให้ครอบครัวแต่แม่กับพี่ก็ดีแต่ด่า
    #46
    1
    • #46-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 41)
      28 สิงหาคม 2560 / 02:30
      นภารักฉัตรมากกว่าค่ะ ทำอะไรก็น่ารักไปหมด อาจเพราะฉัตรเงินมีเวลาอยู่บ้าน ดูแลแม่มากกว่า ส่วนธูปเป็นคนสกปรกและขี้เกียจ มองว่าตัวเองหาเงินเข้าบ้านแล้ว ไม่จำเป็นต้องดูแลอะไรแม่อีก นภาเลยมองเห็นฉัตรอยู่ในสายตามากกว่าค่ะ
      #46-1