<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 40 : ตอนที่๓๘ เจ็บจนลาโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 พ.ย. 60

แพรวาวิ่งเข้าไปในห้องน้ำและหยิบน้ำยาล้างห้องน้ำขึ้นมากลืนลงไปจนหมดขวด

“แพร!”

“พี่แพร!”

สองคนเข้าไปก็เห็นแพรวาน้ำลายฟูมปาก ด้วยความตกใจก็รีบพาหญิงสาวไปที่โรงพยาบาล พวกหมอกำลังวุ่นวายเพราะแพรวาดื่มน้ำยาล้างห้องน้ำไปปริมาณมากแล้ว ทั้งยังเป็นเวลานานแล้วด้วย ร่างแพรวาชักกระตุกด้วยความทรมาน สภาพเริ่มน้อยลงด้วยสติ

อรรณพกับธูปทองเข้าไปในห้อง ชายหนุ่มบีบมือภรรยาไว้

“แพร... ฟังผมก่อน”

“คนทรยศ”  

“พี่แพร ธูปขอโทษ ธูปไม่ได้”

“อีชั่ว! อีเนรคุณ!!” แพรวาตะคอกออกมาเท่าที่จะเบ่งเสียงออกมาได้ แววตาแข็งกร้าวมองมาที่คนทั้งคู่ ร่างกายกระตุกซ้ำอีกหลายครั้งทำเอาธูปทองผงะด้วยความตกใจ หมอกับพยาบาลรีบเข้ามาดู แต่ก็เหมือนทุกอย่างจะสายเกินไป แพรวากินสารพิษเข้าไปมากจนเกินช่วยเหลือ

แพรวาเขม็งมายังธูปทองก่อนที่ชีพจรจะหยุดเต้น ขาดใจตายไปอย่างทรมาน ณ ตรงนั้น

“แพร...” อรรณพตกใจและเสียใจที่สูญเสียภรรยา ถึงเขาจะเบื่อเธอและหลงใหลธูปทองไปบ้างแต่อย่างไรแพรวาก็เป็นภรรยาที่อยู่กินกันมาหลายปี ด้านธูปทองก็รีบฉวยโอกาสหนีออกมาจากทุกปัญหารอบกายทั้งน้ำตา เธอไม่ได้อยากให้แพรวาต้องมาเสียชีวิตเพราะเรื่องแบบนี้เลย 

......................................................................................................................................................

หลายวันต่อมา

“จะไปไหนไหมธูป?”

จิรายุเห็นธูปทองเหม่อลอยและร้องไห้ไม่หยุดมาหลายวันแต่ถามไปก็ไม่ได้คำตอบจึงนึกเป็นห่วงอยากพาไปด้านนอกบ้างแต่หญิงสาวก็ส่ายหน้า ในเวลานี้เธอยังรู้สึกแค้นใจที่โดนข่มขืนและเสียใจที่เป็นต้นเหตุให้เพื่อนที่เธอรักอย่างแพรวาฆ่าตัวตาย เธอไม่น่าเมาจนไม่รู้เรื่องเลย

“ฉันยังไม่อยากไปไหนค่ะ”

“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่มีอะไร”

“มีใครทำอะไรคุณ...?”

“ก็บอกว่าไม่มีอะไรไง ถ้าคุณพูดไม่รู้เรื่อง เอาแต่เซ้าซี้น่ารำคาญฉันจะไปที่อื่น” ธูปทองแหวใส่แล้วกระทืบเท้าปึงปังเดินออกไปที่รถจะขับไปไกลๆ แต่ทันทีที่เดินออกไปจากตัวบ้าน เธอก็พบอรรณพที่ดูขึงขังจ้องหน้าเธออยู่ หญิงสาวโมโหกำลังจะด่าแต่ชายหนุ่มก็รวบตัวเธอไว้ก่อน

“ธูป... อย่าหนีพี่นะ พี่ไม่เหลือใครแล้ว”

“ไอ้อรรณพ! มึง!”

“ธูป อย่าโกรธพี่นะ พี่รักธูป รักธูปจริงๆ”

“กูเกลียดมึง อย่ามายุ่งกับกู”

“ไม่ ธูปเป็นเมียพี่ หรือธูปจะเถียง?”

“กูไม่ใช่เมียมึง... มึงมันเดรัจฉาน!!” ธูปทองตบหน้าชายหนุ่มฉาดใหญ่ทั้งมือสั่นเทา เธอไม่เคยโกรธใครเท่านี้มาก่อน การโดนข่มขืนมันไม่ใช่เรื่องที่จะลืมๆ กันง่ายๆ “คืนนั้นกูเมา มึงมีพี่แพรแล้วมึงยังกล้าทำแบบนี้ มึงไม่มีสำนึก ไม่เสียใจ ไม่รู้เลยเหรอว่าสิ่งที่มึงทำมันเลวแค่ไหน?”

“อีธูป!!”

“แม่?”

นภาที่อยู่บ้านกับเธอเดินมาได้ยินก็ตะโกนด้วยความโมโห ธูปทองตกใจที่แม่กับสามีมาได้ยินพอดี แต่ดูเหมือนพวกนั้นจะไม่เห็นใจเธอและมองเธอเป็นคนผิด อย่างไรก็ตาม จิรายุก็ซัดหน้าอรรณพเข้าไปเต็มแรงด้วยความหึงหวง ชายสองคนสู้กันไปมาจนคนของจิรายุจะเข้ามาช่วย อรรณพจึงรีบหนีไป

“คุณจิรายุ เจ็บมากไหมครับ?”

“ปล่อย!” จิรายุสะบัดมือลูกน้องแล้วเข้าไปบีบตัวธูปทอง โมโหที่โดนนอกใจ เขาตะคอกใส่หน้าลั่น “คุณเมาแล้วไปมีอะไรกับมันใช่ไหม?”

“เออ! มึงจะทำไม? แล้วทีมึงไม่เมามึงยังไปเอาคนอื่นเลย!!”

“ผมเป็นผู้ชาย มันไม่เสียหายตรงไหน”

“ความคิดเห็นแก่ตัว กูทนมึงมานานแล้ว เห็นว่ารวยเลยพยายามหลับหูหลับตา เราเลิกกัน” ธูปทองด่าแบบไม่สนใจอีกต่อไป เธอสูบเงินมามากจนพอใจแล้ว และอยู่กับเขาไปเธอก็รังแต่จะเสียสุขภาพจิต ไม่มีความสุขตรงไหน สู้เลิกๆ ไปซะยังจะสบายใจกว่า จิรายุคว้าตัวธูปทองมา

“ผมขอโทษ... ผม...”

“มึงไม่ต้องพูดอะไรแล้ว กูรำคาญ ปล่อย! กูจะไป!!”

“อีธูป! มึงกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

“แม่ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน”

“กูไม่เคยสอนให้มึงขี้เมาจนไปมีชู้ มึงมันแพศยา”

“เออ แม่จะด่าอะไรก็ด่าไป ฉันมันนางยักษ์นางมารในสายตาแม่อยู่แล้ว ใครมันจะเป็นเทพธิดานางฟ้าเหมือนอีพี่ฉัตรมันล่ะวะ?” ธูปทองโวยวายออกมาบ้าง นภาเข้าไปทุบตีลูกสาวด้วยความโมโหที่ธูปทองทำตัวไม่ดีแล้วยังเสียบ่อเงินบ่อทองอย่างจิรายุไปอีก แบบนี้ความสุขสบายของเธอกับฉัตรเงินจะเป็นยังไง

“หยุดนะแม่!!”

ธูปทองดันตัวนภาออกไป โดยไม่ได้ตั้งใจ นภาหงายหลังตึง หญิงสาวตกใจแต่ก็รีบฉวยจังหวะหนีไปที่อื่นก่อน ขืนอยู่ต่อคงจะเกิดปัญหามากกว่าที่เป็น

......................................................................................................................................................

ครอบครัวของนภาย้ายของออกจากบ้านจิรายุ

“จะไปจริงๆ เหอครับ?”

“ฉันไม่มีหน้าอยู่แล้วค่ะ”

นภาขอโทษยกใหญ่ก่อนจะออกจากบ้านไป ถึงเธอจะอยากได้เงิน แต่ให้หน้าด้านอยู่ทั้งที่ธูปทองเลิกกับจิรายุแล้วก็ยังไงอยู่ เธอให้กระรอกหอบของออกมาทั้งความเสียดาย แบบนี้จะได้กลับมาใช้ชีวิตสุขสบายเหมือนสมัยอยู่กับจิรายุหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ แต่ก็คงยาก ธูปทองอายุปาเข้าไปสี่สิบกว่าแล้ว จะหาสามีที่ไหนมาเลี้ยงอีก

แม้จะไม่ได้รักธูปทองเท่าฉัตรเงิน แต่ก็มีความเป็นห่วงประสาแม่ลูกเป็นเรื่องปกติ

“ติดต่อมันได้ยังนางฉัตร?”

“ยังเลยแม่”

“ลองส่งข้อความไปบอกมัน ว่าเราออกมาจากบ้านคุณจิรายุแล้ว มันน่าจะกลับมา”

“ได้ ฉันจะส่งนะ”

......................................................................................................................................................

ธูปทองรับข้อความแล้วรีบกลับมาที่บ้านของเธอ นภาจ้องเธอเขม็ง รู้สึกผิดหวังในตัวลูกที่ไปหลับนอนกลับชายอื่นทั้งที่มีสามีแล้ว ซ้ำชายคนนั้นก็มีภรรยาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ภรยยาของเขายังเป็นเพื่อนสนิทที่เคยช่วยเหลือครอบครัวไว้ด้วย นภาถามเสียงแข็งกระด้าง 

“ที่คุณแพรเขาฆ่าตัวตาย เพราะเห็นเรื่องจัญไรที่มึงทำไว้ใช่ไหม?”

“มึงมีอะไรจะแก้ตัวไหม?”

“มันข่มขืนฉัน”

“แล้วแกเมาจนโดนมันลากไปได้ยังไง?”

“ฉันไม่รู้ ฉันพลาดเองด้วย แต่มันไม่ใช่ความผิดฉันทั้งหมดนะ”

“กูไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนสำส่อนเท่ามึงเลย” นภามองธูปทองอย่างรังเกียจ ด่าออกมาตามอารมณ์ที่มี เธอสอนลูกให้รักนวลสงวนตัว แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมสอนไม่เข้าหัวสักคน ฉัตรเงินก็ท้องในวัยเรียน ธูปทองก็มีสามีหลายคนแล้วยังกลายเป็นยุ่งกับผัวชาวบ้านอีก

“แม่!!”

“หรือมันไม่จริง?”

“ฉันโดนมันข่มขืนนะแม่”

พูดได้เท่านี้น้ำตาก็ไหลออกมา ธูปทองตัวสั่น แค่นึกถึงก็หวาดกลัว แต่มีหรือที่นภาจะเชื่อ เธอเชื่อในสิ่งที่เห็นว่าธูปทองเป็นผู้หญิงใจง่ายที่จะไปนอนกับใครที่ไหนก็ได้ ฉัตรเงินเห็นแล้วหัวใจกระตุกวูบ เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่เอนไปทางไม่อยากจะเชื่อมากกว่าเพราะที่ผ่านมาธูปทองก็ทำตัวแรดๆ อย่างที่เห็น

“มึงไม่ต้องมาโกหกกู มึงมันร่าน”

“เออ ฉันมันร่าน ฉันยั่วมันเอง แม่พอใจหรือยัง?

ธูปทองพูดเสร็จก็วิ่งเข้าห้องไปร้องไห้

เธอรู้สึกหมดหวังกับทุกสิ่งทุกอย่าง แม่กับพี่ที่หวังจะพึ่งพิงก็พึ่งไม่ได้สักคน ทุกคนพร้อมที่จะโทษเป็นความผิดของเธอหมด หญิงสาวเข้าไปจุดยาสูบมาพ่นควันแก้เครียดและกระดกเหล้าตามไปอีกหลายขวด ได้ยินเสียงนภากับฉัตรเงินคุยกัน แน่นอนว่าไม่ได้ห่วงใยเธอเลย

“ออกมาแบบนี้ ผัวฉันจะไปทำงานที่ไหนดีแม่? ไอ้นินทร์ก็ยังเรียนไม่จบ!

“อีนางธูปมันหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ แบบนี้ไอ้นินทร์หลานฉันจะทำยังไงวะเนี่ย?”

ธูปทองปาดน้ำตาทิ้งด้วยความแค้น อยากจะฆ่าอรรณพจบฝันร้ายของเธอสักที 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น