<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 36 : ตอนที่๓๕ ตบโชว์ปลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

กระรอกพาธูปทองมาเดินห้างซื้ออาหารกลับไปกิน

ปกติธูปทองก็ไม่ค่อยมาดูหรอก แต่พอไม่มีเทียนชัยมันเหงาๆ เธอจึงออกมาข้างนอกบ่อย ออกมาไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงซุบซิบหัวเราะนินทา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร มันต้องเป็นพวกเมียน้อยสามีที่ชอบมาหาเรื่องเธอ ธูปทองเท้าสะเอวมองหน้าอยากรู้นักว่าเป็นใคร

“ดูอีนั่นสิ โง่เนอะ”

“โง่ยังไงเหรอ?”

“ผัวไปนอนกับคนอื่น ยังไม่รู้อีก"

“สงสัยสมองไปหมดแล้ว แก่แล้วก็งี้”

“พูดถึงแม่มึงอยู่เหรอ?” ธูปทองถอดแว่นตาดำยัดใส่มือกระรอกแล้วเดินตรงมามองแตนกับเพื่อนๆ ที่ยืนแหกปากหาเรื่องอยู่ พอเธอมาหญิงสาวพวกนั้นก็ตกใจหน้าถอดสีแต่ยังแกล้งทำเป็นกล้า ยักไหล่แล้วกระพริบตาใสๆ ทำเหมือนกับไม่ได้ตั้งใจก่อกวนหาเรื่อง

“มีอะไรเหรอคะ?”

“คนสมัยนี้ก็แปลกเนอะ เห่าใส่คนอื่นแท้ๆ แต่ไม่กล้ายอมรับ”

“หูไม่ดีเองหรือเปล่าคะ?”

“หูกูนะดี แต่ปากพวกมึงนะไม่ดี มึงอย่ามาเล่นกับกู มึงกับกูมันคนละรุ่นกัน กูมันรุ่นแม่มึงโว๊ย!” ธูปทองพูดเสร็จก็ตบเข้าไปที่หน้าของแตนฉาดใหญ่จนเซถลาไป คนน้อยใหญ่หันมามุงดูเต็มไปหมดประสาคนที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน แตนอ้าปากค้าง เพื่อนรีบเข้ามาช่วย

หญิงสาวคนหนึ่งพุ่งเข้าไปจะตบกลับแต่ธูปทองก็หักมือไว้แล้วถีบกลิ้งถลาไป อีกคนวิ่งเข้ามาเธอก็จับเอาหัวโขกเข้ากำแพง คนที่สามจะช่วยเพื่อนแต่ธูปทองก็เตะขัดขาไปก่อน

“ไง? มึงเอาอีกสิ! เด็กหัดตบอย่างมึงจะเอาอะไรมาสู่กู?”

“อีธูป! อีบ้า!

พวกแตนลุกขึ้นมารุมกันอีกรอบแต่ธูปทองก็เหวี่ยงทั้งสี่คนกระเด็นไปคนละทิศ

ธูปทองนั่งลงไปฟัดตบซ้ายตบขวาเด็กรุ่นที่ดูมีแรงกว่าคนอื่น ตามด้วยฟาดฟันดันแตนจนพุ่งไปอยู่ที่เท้ากระรอก แต่มีหรือที่แตนจะยอมแพ้ แตนดึงขากระรอกจนเกือบเสียหลัก ธูปทองหันมาพอดี

“มึงกล้าแกล้งอีกระรอกกูเหรอ?”

“กูหมั่นไส้อีขี้ข้านี่นานแล้ว”

“หึ แถวบ้านมึงเวลาหมั่นไส้กันต้องทำแบบนี้ใช่ไหม? กูก็เหมือนกัน... แต่กูโหดกว่าว่ะ!!”

“มึงจะทำอะไร?”

“มานี่... มึงมานี่!” ธูปทองดึงหัวแตนลากมาตรงถึงซุ้มปลา แล้วจับให้ประจันหน้ากับปลาในถาดน้ำแข็ง แตนกลัวตัวสั่นเดาไม่ถูกว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรต่อ แต่ดูๆ แล้วท่าจะน่ากลัวมาก “พอดีแถวบ้านกู เวลาเขาหมั่นไส้กันเขาตบโชว์ปลา มึงรู้จักไหม? ถ้าไม่รู้จักเดี๋ยวจะทำให้ดู!!”

“อ๊าย!!”

ธูปทองลากหัวแตนจนหน้าไถลไปกับถาดน้ำแข็ง แล้วจิกหัวขึ้นมามองหน้าอีก

“โชว์ปลาตาย แล้วต้องโชว์ปลาเป็น”

พูดจบก็เป็นการดึงหัวแตนขึ้นมาอีกครั้งแล้วกดลงในบ่อปลาที่มีปลาว่ายน้ำอยู่ เธอกดไว้จนมั่นใจว่าอีกฝ่ายหายใจไม่ออก แล้วเหวี่ยงไปหน้าหงาย พวกเพื่อนตัวแสบรีบเข้ามาดูว่าเป็นอะไรบ้างแต่ก็ต้องปิดจมูกเพราะกลิ่นคาวเหม็นไปหมด ไม่อยากจะเข้าใกล้

“อีธูป! กูจะฆ่ามึง! คอยดูนะ!”

ธูปทองหันไปมองแตนหัวจรดเท้าแล้วกวักมือเรียนกระรอกมาเอาเงินจากกระเป๋า หยิบปึกหนึ่งออกมาให้พนักงานที่พากันยืนตัวเกร็งอยู่

“พี่ขอโทษด้วยนะคะที่มีแรดติดสัดเข้ามาหลายตัว เงินนี่ไปทำบุญปล่อยปลาในบ่อนะคะ ที่เหลือน้องก็เอาไปแบ่งกัน ขอโทษอีกครั้งนะคะที่วิธีจัดการของพี่มันทำให้วุ่นวาย” ธูปทองยิ้มหวานแล้วเดินเชิดจากไปด้วยมาดนางพญา ผ่านมาสิบๆ ปีแล้วฝีมือตบก็เธอไม่ตกลงเลย นึกไปแล้วก็ภูมิใจในความสามารถของตัวเอง

......................................................................................................................................................

“ไปตบโชว์ปลามาเหรอธูป?”

จิรายุถามภรรยาที่กำลังนั่งทาเล็บอยู่บนเก้าอี้ กระรอกบรรจงแต้มสีลงที่เล็บเล็กๆ ของธูปทองอย่างตั้งอกตั้งใจ วันนี้ใช้แรงเยอะไปหน่อยเล็บเลยถลอก ต้องมาทาซ่อม ด้านธูปทองพอได้ยินคำพูดนี้ออกจากสามีก็ไม่พอใจ ปัญหามันเกิดขึ้นมาเพราะเขาแท้ๆ

“เด็กของคุณมาหาเรื่องฉัน... อีกแล้ว”

“คุณก็เลยจัดการ... อีกแล้ว”

“ไม่ใช่ครั้งแรก”

“ใช่ ไม่ใช่ครั้งแรก” ธูปทองเน้นเสียงนิ่ง ทำเอาคนฟังสะอึก เธอยกเล็บสีสวยขึ้นมาดู สายตานิ่ง “คุณมีผู้หญิงอื่นกี่คนๆ ฉันไม่ว่า ฉันไม่สน แต่ฉันบอกแล้วว่าอย่าให้พวกมันมาหาเรื่องฉัน ถ้าคุณไม่จัดการตามวิธีของคุณ ฉันก็จะจัดการตามวิธีของฉัน แล้วอย่ามาว่ากัน”

“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรคุณ”

จิรายุพูดเสียงอ่อย หญิงสาวมองค้อน

“ฉันเบื่อนะ”

“อยากไปนวดตัวแก้เบื่อไหม? หรือจะตัดชุดใหม่? หรือจะอาหารนานาชาติดี?”

สารพัดสิ่งที่เงินทองซื้อได้ถูกยกมายั่วใจ และนั่นทำให้ธูปทองอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง เธอไม่ได้รักใคร่อะไรสามีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นถึงเขาจะนอกใจนอกกายเธอก็ไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนใจอะไร ผัวรวยหาง่าย แต่ผัวรวยที่ยอมให้เราใช้เงินเล่นหายาก เธอเองก็ใช่จะอยู่ในวัยสาวใส อยู่ได้ก็อยู่ไป สบายทั้งครอบครัว

นภาและครอบครัวของพี่สาวย้ายมาอยู่บ้านของเธอ ธูปทองฝากงานให้ธนาทำในบริษัทของสามี ส่วนธนินทร์ยังเรียนอยู่แต่ผลการเรียนไม่ดีนัก ธูปทองไม่คิดจะเยาะเย้ยหลาน แต่ฉัตรเงินก็เงียบไปเลยไม่กล้าวิพากษ์วิจารณ์อะไรเธออีก อย่างมากก็กระแหนะกระแหนทะเลาะวิวาทกันบ้างเหมือนสมัยเด็กเป็นเรื่องปกติ

“ที่ไหนคะ?”

“คุณอยากไปที่ไหนล่ะ?”

ธูปทองถอนหายใจ เธอแพ้ให้กับอำนาจเงินอยู่ดี

......................................................................................................................................................

เพราะตบคนไปมากทำให้ร่างกายเริ่มตึง

วันรุ่งขึ้นธูปทองไปใช้บริการนวดสปาที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง พอนวดเสร็จก็เดินออกมาขึ้นรถตามปกติ

แต่คนขับไม่ปกติ

คนขับรถขับออกไปตรงทางที่ค่อนข้างเปลี่ยว ยิ่งเย็นแล้วทำให้ธูปทองใจเสีย เธอมองซ้ายมองขวาอย่างไม่ค่อยไว้วางใจ นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านที่เธอคุ้นเคย มันออกนอกเส้นทาง เธอเผลอไม่ได้สังเกตแป๊บเดียวก็มาอยู่ในสถานการณ์นี้ หญิงสาวถามคนขับเสียงแข็ง

“นี่ ทำไมแกขับมาทางนี้ล่ะ?”

ไม่มีคำตอบ คนขับยังคงขับต่อไปจนถึงทางที่ห่างจากผู้คน สัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่มี

“แกจอดทำไม?”

แทนคำตอบคือแตนและพวกผู้ชายหลายคนเดินออกมา ธูปทองมองอย่างรู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เธอรีบจะลงจากรถแต่ก็ไม่ทัน พวกมันเข้ามาก่อนและจับตัวเธอไว้

“อีแตน! มึงจะทำอะไรกู?”

“มึงตบกูวันนั้น กูจะมาเอาคืน”

“เอาคืนอะไร? มึงนั่นแหละหาเรื่องกูก่อน!”

“กูไม่สน!!” แตนแค้นหนักที่ถูกประจานให้อายต่อหน้าผู้คนมากมาย เธอส่งสัญญาณให้ลูกน้องชายหลายคนเข้าไปจับตัวธูปทองไว้ แต่มีหรือคนอย่างธูปทองจะยอมอยู่เงียบๆ ให้จับ เธอสะบัดและตวาดแว้ดๆๆๆๆ อย่างพยายามเอาตัวรอดจนโดนต่อยท้องเข้าไปถึงจะสยบ

“มึง!”

“จัดการมัน”

ชายโฉดพวกนั้นเข้ามาจับตัวหญิงสาวและตั้งใจจะข่มขืนตามคำสั่งของแตนที่มองมาอย่างโรคจิต ธูปทองดิ้นแทบขาดใจ เธอไม่มีทางให้คนแบบนี้เข้าถึงตัวเธอแน่ หญิงสาวดิ้นรนต่อสู้จนเหมือนจะไร้ความหวังเพราะพวกนั้นมีมากกว่าแล้วยังเป็นนักเลงที่แรงเยอะ จนกระทั่งร่างของชายคนหนึ่งล้มตึงลงไป

ปั้ง!

“ปล่อยผู้หญิง!!”

เป็นชายท่าทางดุดันคนหนึ่งเดินเข้ามา ธูปทองคุ้นหน้าเขาแต่นึกไม่ออก ด้านคนที่เข้ามาทำร้ายกับพวกแตนพอได้ยินเสียงปืนก็รีบวิ่งหนีด้วยความกลัว

“ขอบคุณมากค่ะที่ช่วยฉันไว้”

“คุณธูปใช่ไหม?”

“คุณรู้จักฉัน?

“เจ้านายผมรู้จักคุณครับ” ชายคนนั้นยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่หน้าตาดุๆ ทำให้ธูปทองนึกเกรงพอสมควร เธอนึกไม่ออกว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน แต่เขารู้จักเธอก็ไม่แปลก จิรายุเป็นเศรษฐีที่เป็นที่รู้จักในสังคม ภรรยาของเขาก็น่าจะมีคนรู้จักอยู่บ้าง ไม่ใช่เรื่องเหลือเชื่อแต่อย่างใด

“ออ ยังไงฝากขอบคุณเจ้านายคุณด้วยนะคะ”

“ครับ แล้วคุณจะกลับยังไง? หรือให้ผมไปส่ง?”

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น