<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 34 : ตอนที่๓๓ โอกาสมาให้รีบคว้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ส.ค. 60

“คุณคะ เงินตกค่ะ”

ธูปทองเรียนผู้หญิงผิวคล้ำร่างเล็กตรงหน้าให้หันมารับเงิน ถึงเธอจะจนเธอก็ไม่คิดเอาเงินแบบนี้ หญิงคนนั้นหันมามองก็จำได้ทักเธอด้วยความดีใจ

“เอ้า ธูป?”

“พี่แพร?”

แพรวา เพื่อนสมัยเรียนปริญญาโทหันมายิ้มแฉ่ง แพรวาเป็นคนน่ารัก ไม่สวยมากแต่มีเสน่ห์ แพรวาหันมาหาเพื่อนร่วมห้องด้วยความดีใจ ถึงตอนเรียนจะไม่ได้สนิทสนมอะไรมากแต่ก็มีพูดคุยกันอยู่บ้าง เธอเป็นคนอัธยาศัยดีอยู่แล้ว คุยกับใครก็ได้ เธออยากเป็นเพื่อนด้วย

“เป็นไงมาไงเนี่ย?”

“เพิ่งไปทำงานมาค่ะ นี่กำลังจะกลับบ้าน”

“ตอนนี้อยู่บริษัทอะไร?”

“อยู่พวกเครื่องครัวแหละพี่ รายได้งั้นๆ หักลบกลบหนี้แทบไม่พอ”

“มาทำงานบริษัทที่พี่ทำอยู่ไหมล่ะ? คนเพิ่งออกไปคนหนึ่งตำแหน่งนี้ตรงกับที่ธูปเรียนมาด้วย!”

“จริงเหรอพี่!?”

“จริงสิ นี่นามบัตรพี่ พรุ่งนี้ลองมาสัมภาษณ์งานได้ เจอกันนะ”

......................................................................................................................................................

ธูปทองมาที่บริษัทดังย่านใจกลางเมือง เธอกดลิฟต์ขึ้นไปจนถึงชั้นที่คุยกับแพรวาไว้ พอเข้าไปก็เห็นที่ทำงานหรูหราของบรรดาผู้บริหาร โชคดีที่เธอสวยและผิวพรรณดีทำให้แม้จะไม่ได้สวมเสื้อผ้าราคาแพง แต่ก็ดูน่ามอง หลายๆ คนถึงกับชำเลืองตาด้วยความสนใจ

“คุณธูปทอง ละอองกาญจน์ ค่ะ”

ธูปทองหันไปยิ้มให้พนักงานแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงาน

เธอพบกับชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ผมสั้นเกรียน สายตาที่เขาจ้องมาที่เธอเป็นประกาย แขนขาล่ำด้วยมัดกล้าม ธูปทองโปรยยิ้มเล็กๆ แบบสุภาพให้เขา

“สวัสดีค่ะ คุณจิรายุ”

“สวัสดีครับ คุณธูป” จิรายุมองธูปทองไม่วางตา เธอสวยมาก หน้าคมและหวานไปในเวลาเดียวกัน รูปร่างสูงเพรียว แขนขายาว หุ่นได้สัดส่วน ถึงจะผอมแต่ก็ยังมีอกมีเอวไม่ใช่ผอมแห้งไม่มีทรง เขาต้องรีบตั้งสติและสัมภาษณ์ต่อแม้ในใจจะฟุ้งซ่านจนแทบไม่ได้ใส่ใจกับคำตอบอะไรของเธอเลย

เขารับเข้าทำงานอยู่แล้ว...

สวยขนาดนี้เขารับเข้าทำงานอยู่แล้ว...

“พรุ่งนี้มาทำงานได้เลยครับ”

“ขอบคุณมากนะคะ ฉันจะตั้งใจทำงานค่ะ”

......................................................................................................................................................

“นี่หนูแพรเองเหรอลูก? แหม... น่ารักจริง!”

นภาชมเปาะเมื่อธูปทองพาแพรวามาที่บ้าน นภาชอบนักผู้หญิงเรียบร้อยๆ แบบนี้ แพรวายิ้มหวานแทนคำขอบคุณ ฉัตรเงินเห็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันที่ดูสุภาพไว้ตัวก็แปลกใจ

“คุณคะ น่ารักอ่อนหวานแบบนี้คบกับอีธูปมันไปได้ยังไง?”

“เอ้า พี่ฉัตร อยู่ดีๆ ก็มาหาเรื่องกัน”

“ไม่ได้หาเรื่อง ฉันสงสัย”

“แพรว่าธูปเขาก็ไม่ได้มีอะไรนี่คะ ตอนเรียนโทเราเรียนด้วยกัน”

“ใช่ แล้วนี่พี่แพรก็ช่วยแนะนำธูปไปทำงานที่เดียวกันด้วย ถึงมีเงินเข้าบ้าน ให้แม่ ให้ไอ้เทียน” ธูปทองไม่วายหันไปแขวะพี่สาวที่กำลังเอาข้าวเหนียวกับไก่ชิ้นโตเข้าปาก “ไม่ใช่กินนอนแล้วทำท่าปัดฝุ่นไปวันๆ แล้วจะได้เงินนะพี่ เดี๋ยวนี้คนเขาต้องทำงานทำการ”

“อีธูป!!”

“อะไรจ๊ะพี่ฉัตร?”

“ฉันอยากตบแกจริงๆ เลยอีบ้า!”

“เอาสิพี่ ช่วยเอาแม่ออกไปก่อนด้วยนะ จะได้ไม่มีตัวช่วย”

สองพี่น้องทะเลาะกัน แพรวายิ้มละไม นึกดีใจที่ธูปทองไปได้ดี

......................................................................................................................................................

ด้านธูปทองกับจิรายุก็ไปได้ดี ชายหนุ่มมักป้วนเปี้ยนมาหาหญิงสาวบ่อยๆ บางวันก็ชวนไปกินข้าว ธูปทองมีหรือจะปฏิเสธ วันหนึ่งที่ทำงานจนดึกดื่น ทุกคนในออฟฟิศกลับกันหมดแล้ว ธูปทองยังนั่งรัวนิ้วใส่คีย์บอร์ดด้วยความตั้งใจ บทสติดีๆ เธอก็ทำงานเก่งไม่น้อยหน้าใคร

“คุณธูปครับ”

“มีอะไรคะคุณยุ?”

“ช่วยผมหาแฟ้มบัญชีหน่อยครับ หาตั้งนานแล้วหาไม่เจอ”

“ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันหาให้” ธูปทองเดินเข้าไปห้องทำงานของหัวหน้าแล้วหาแฟ้มให้แม้ในใจจะรู้ดีว่าเขาจะมาไม้ไหน แต่เธอไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว เขาทั้งรวยทั้งดูดี นิสัยก็ดูจะใช้ได้ ไม่ไปก็โง่ ต่อให้ไม่ได้เงิน ได้ความสนุกชั่วคืนก็พอแล้ว “ไหนคะคุณยุ? ฉันหาตั้งนานแล้วยังหาไม่เจอเลย?”

“ก็หาไม่เจอนั่นแหละครับ”

“หมายความว่าไงคะ?” ระหว่างนั้นเองจิรายุก็เข้ามากอดเธอไว้แล้วจูบแก้มลวนลาม ธูปทองหันมายิ้มยั่วยวน หันกลับมาลูบไล้แผงอกเขาแผ่วเบา

“เป็นของผมนะธูป ผมสัญญาผมจะให้คุณสบายไม่น้อยหน้าใคร”

“แต่ฉันมีลูกแล้วนะคะ”

“ไม่เห็นเป็นไรเลย ผมสัญญานะ ผมจะส่งเสียลูกคุณให้เรียนสูงๆ จบมาอยากทำงานอะไรผมจะฝากให้” จิรายุพูดอย่างมั่นใจ เขาถูกใจผู้หญิงคนนี้มาก เขาพร้อมจะปรนเปรอเธอด้วยเงินและทรัพย์สินทุกอย่าง ธูปทองจูบเขาอย่างเร่าร้อน และทั้งคู่ก็ได้เสียกันในห้องทำงานนั้นเอง

......................................................................................................................................................

“ฉันได้ผัวใหม่แล้วนะแม่”

“โอ๊ย! ฉันจะเป็นลม!”

“ถ้าเป็นพวกนักเลงอย่างไอ้มนตราฉันด่านะโว๊ย”

“พอกันทั้งคู่เลย ผัวฉันคนนี้ก็คุณจิรายุ... เจ้าของบริษัทไง”

“ห้ะ? คุณจิรายุ!!” สองแม่ลูกหันมาด้วยความตกใจ นภาอ้าปากค้างในขณะที่ฉัตรเงินเบิกตากว้างเป็นไข่ห่าน นึกไม่ถึงว่าคนรวยระดับนั้นจะมาสนใจผู้หญิงแบบธูปทอง ถึงจะสวยก็เถอะ บอกว่าพูดเล่นยังน่าจะเชื่อมากกว่า “แกพูดเล่นหลอกฉันหรือเปล่าวะ?”

“ของแบบนี้ใครเขาจะหลอกกันแม่ เร็วๆ เข้า ย้ายข้าวของไปอยู่บ้านใหม่ฉันเร็ว คุณยุเขาซื้อให้”

“อีธูป ฉันไม่ขำกับแกด้วยนะ”

“ฉันก็ไม่ขำนะพี่ มาอยู่กับฉันด้วยกันหมดนี่แหละ ลูกผัวพี่ด้วย”

......................................................................................................................................................

ธูปทองใส่ชุดใหม่สีสดสวมแว่นกันแดดถือกระเป๋าเดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้าหรูหรา

“สวัสดีค่ะ คุณธูป”

“สวัสดีค่ะ”

“วันนี้คุณยุบอกว่าคุณธูปจะมา ให้พวกเราช่วยดูแลเสื้อผ้าให้คุณ เชิญมาดูได้เลยค่ะว่าชอบตัวไหน?” พนักงานสาวยิ้มต้อนรับ ธูปทองมองเสื้อผ้าราคาแพงระยับอย่างพอใจ เสื้อพวกนี้สวยมากและเป็นปกติเธอคงไม่มีปัญญาซื้อ แต่เมื่อได้สามีรวยก็ต้องใช้ให้คุ้มหน่อย

“อีกระรอก แกว่าชุดสีส้มหรือสีฟ้าสวยกว่ากัน?”

“กระรอกว่าสีส้มสวยกว่าค่ะ”

“แต่ฉันชอบสีฟ้า... เอาสองตัวแล้วกัน”

“แล้วคุณจะทำกระรอกทำไมคะ?”

“เอ้า อีนี่... วอนซะแล้ว” ธูปทองโวย “แล้วแกสนใจตัวไหนบ้างวะอีกระรอก หรือมุมนั้นจะได้ซื้อให้ลูกแกใส่ วันนี้ฉันออกให้หมดนะ เงินเยอะแยะ”

“โหย แพงขนาดนี้กระรอกไม่กล้าหรอกค่ะ รอใส่ของเก่าคุณดีกกว่า”

“ของเก่าอะไรกัน ใส่ๆ ไปเถอะจะได้สวย มา น้อง เลือกชุดให้กระรอกเขาหน่อย”

และวันนั้นทั้งธูปทองทั้งกระรอกก็ได้ชุดแพงๆ กลับมาหลายชุด จิรายุมองชุดของธูปทองด้วยความชื่นชม รสนิยมดีใช้ได้ เลือกแต่ละตัวสวยเซ็กซี่เหมือนนิสัยทั้งนั้น ของกระรอกก็เรียบๆ แต่ดูดี แม้แต่งออกมาจะไม่ได้งามเฉิดฉายแต่ก็ส่งเสริมบุคลิกของหญิงสาว

“กินข้าวกันเถอะครับ”

“มาลูก อีกระรอก... กินข้าวกัน”

จิรายุดูงงเล็กน้อยที่ธูปทองให้กระรอกมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะทั้งที่ปกติจะไม่มีใครให้ใครแม่บ้านหรือคนใช้มากินแบบนี้ เขามองธูปทองอย่างไม่เข้าใจจนเธอต้องพูดเอง

“อีกระรอกอยู่ด้วยกันมานานนะคุณ ไปๆ มาๆ ก็เหมือนน้องสาวฉัน ฉันกินกับมันมาหลายปีแล้ว”

กระรอกยิ้มเล็กๆ ด้วยความดีใจ เธอภักดีเจ้านายได้ถูกคนจริงๆ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น