<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 29 : ตอนที่๒๘ หักห้ามใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 พ.ย. 60

“คุณจะไปไหนเหรอครับ?”

“ว่าจะไปตลาดค่ะ เบื่อๆ”

“งั้นสนใจไปทำอะไรที่สนุกกว่านี้ไหม?”

“เช่นอะไรล่ะคะ?”

ธูปทองมองชายหนุ่มงงๆ รอคำตอบ แต่ถ้าไม่โกหกตัวเองจนเกินไป เธอว่าเธอหลงเสน่ห์เขาเข้าเต็มเปา เขาดูเป็นผู้ชายที่เร่าร้อนและร้ายกาจ แตกต่างจากสามีที่แสนจืดชืดชนิดเทียบกันไม่ติด เขาทำให้เธอใจเต้นแรงได้อีกครั้งหลังจากแห้งเหือดมานานเป็นปี

รู้ตัวอีกทีเธอก็มาอยู่ที่บ่อนแห่งหนึ่ง

“เคยมาไหมครับ?”

“ไม่เคยค่ะ”

“งั้นผมจะสอนเล่นเอง” มนตราเลื่อนเก้าอี้ให้ธูปทองแล้วชวนเล่นไพ่ หญิงสาวจับไพ่อย่างถนัดมือแล้วเล่นอย่างสนุกสนาน เธอมือขึ้นมาก จะเล่นเกมไหนก็ดวงดีได้หมด หัวใจของเธอกระชุ่มกระชวย แววตามีความสุขจนสังเกตได้ เขาจุดยาสูบแล้วยื่นให้เธอ

“ฉันสูบไม่เป็น”

“ลองสูบดู มันจะทำให้คุณรู้สึกดี”

ธูปทองรับยาสูบมาสูบแล้วไอเล็กน้อย แต่พอสูดเป็นก็รู้สึกหัวมึนๆ โล่งๆ มีความสุข มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายออกมาได้ยากยิ่ง กลิ่นของมันเหมือนกำลังเผาไหม้อยู่ในปอด ส่วนควันก็ดันขึ้นทางหัว ยิ่งผสมกับฤทธิ์เหล้าก็ทำให้เคลิบเคลิ้มล่องลอย เหมือนกำลังอยู่ในภวังค์

เธอเล่นไปดื่มไป ผ่านไปอีกหลายชั่วโมง หนังตาก็เริ่มปิด เธอวางไพ่ในมือลง

“ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ”

“เดี๋ยวผมไปส่ง ดึกแล้วมันอันตราย”

เพราะดื่มเยอะไปหน่อย ธูปทองลุกแล้วเซเล็กน้อย มนตราโอบไว้และสูดกลิ่นกายหอมรวยรินจากร่างกาย พาเธอไปส่งถึงบ้านโดยไม่ลืมหยิบมือเรียวขึ้นมาจูบ แม้ใจจริงจะอยากทำมากกว่านี้แต่ก็ต้องอดไว้ก่อน ผลีผลามขึ้นมาเดี๋ยวจะอด เขาไม่ต้องการให้มันเป็นอย่างนั้น

“ฝันดีนะครับคุณธูป”

“ฝันดีค่ะคุณมนตรา”

ธูปทองงัวเงียเดินเข้าบ้านแล้วนอนอยู่ที่ห้องรับแขก

ด้านมนตราเมื่อเจอหญิงสาวที่ตนถูกใจก็เดินฮัมเพลงออกมา เธอสวยในแบบที่เขาถูกใจเป็นพิเศษ ลูกน้องเห็นเจ้านายอารมณ์ดีก็ยิ้มกริ่มแบบรู้กัน เจ้านายเขามันเสือผู้หญิง มีคู่ขาเยอะไปทั่วแต่ไม่เคยหยุดที่ใครคนไหน อย่างมากก็เล่นๆ ขำๆ ครั้งสองครั้งก็เบื่อ

“เฮียครับ จัดการยังครับ?”

“ยังโว๊ย”

“สวยๆ แบบนั้น เฮียปล่อยไปได้ยังไง?”

“ก็เพราะสวยนะสิ คนนี้กูไม่เล่น กูจริงจัง”

“จริงจังนี่หมายถึงขนาดไหนครับเฮีย?”

“ขนาดที่ว่ากูไม่ได้อยากได้ไว้อย่างนั้นอย่างเดียว แต่กูอยากได้มาเป็นเมียกู แต่งงานมีลูกมีหลาน เป็นอาเจ๊ของพวกมึงไง” มนตราพูดนิ่งๆ แต่หมายความอย่างที่พูดทุกประการ เขาชอบธูปทองมากกว่าที่จะจบกับเธอแค่คืนเดียว เขาต้องการให้เธอเป็นของเขาให้ได้

“ห้ะ!?”

“จะตกใจอะไรวะ กูจริงจังจริงๆ กูว่ากูชอบเขาว่ะ”

“แต่เขามีลูกมีผัวแล้วนะครับ” ลูกน้องที่รู้จักธูปทองเพราะเคยได้ยินเสียงเล่าลือด้านความงามพูดบ้าง เขาตกใจไม่น้อยที่เจ้านายจะมาจริงจังอะไรกับผู้หญิง ปกติมีแต่สาวๆ เข้ามาอยากผูกมัดแต่ก็ไม่สนใจ คนนี้ยังไงกันสนใจออกนอกหน้าทั้งที่ผู้หญิงก็ไม่ได้รุกอะไรมาก

“อะไรนะ? หุ่นดีขนาดนั้นเนี่ยนะ?”

“ลูกสิบกว่าขวบแล้วครับเฮีย ผัวเขาเป็นหมอ”

“หึ จะมีผัวแล้วกูก็ไม่สน กูชอบคนนี้ กูจะเอาให้ได้”

“เฮียแน่ใจนะครับ?”

“เออ มึงคอยดู กูจะเอาคุณธูปเป็นเมีย”

......................................................................................................................................................

“คุณธูป! ตื่นได้แล้วค่ะ!!”

“โอ๊ย อีกระรอก นี่ยังไม่เช้าเลย ปลุกกูทำไม?”

“คุณธูปเหม็นเหล้าเหม็นยาสูบขนาดนี้ เดี๋ยวคุณดิลกรู้ก็ยุ่งหรอกค่ะ” กระรอกเตือนด้วยความหวังดี ดิลกเกลียดการทำลายสุขภาพยิ่งกว่าอะไร ขนาดกินข้าวต้มยังไม่เติมน้ำปลา ตอนนี้ธูปทองตัวเหม็นมาก หญิงสาวดมตัวเองยังทำหน้าแหย เธอเกาหัวคันๆ แล้วลุกไปห้องน้ำ

“เออๆ กูไปอาบน้ำก็ได้วะ”

......................................................................................................................................................

หลังจากวันนั้น ธูปทองก็ยังแอบไปบ่อนเรื่อยๆ โดยไม่ลืมกลับมาอาบน้ำแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น การเข้าบ่อนดูเป็นสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขได้ เพราะอย่างน้อยก็ไม่ต้องเหม็นหน้าสามีที่นับวันเธอยิ่งเบื่อหน่าย การไปเล่นไพ่แล้วได้เจอผู้ชายร้อนแรงอย่างมนตราย่อมสนุกกว่า

แต่ความลับไม่มีในโลก วันหนึ่งดิลกก็รู้

“คุณไปไหนมา?”

“ฉัน... ฉันไปตลาด!”

“ไปตลาดแล้วทำไมตัวมีแต่กลิ่นยาสูบ?”

“คนแถวนั้นมันสูบน่าคุณ”

“แล้วกลิ่นเหล้า?”

“เออ ฉันกินเอง แต่นี่มันเรื่องส่วนตัวฉัน ฉันกินมาก่อนคบกับคุณด้วยซ้ำ ฉันก็ชอบของฉัน ทำไมอะไรที่ฉันชอบ นอกจากคุณจะไม่ทำให้ คุณยังไม่ให้ฉันทำด้วย” ธูปทองโวยวาย เธอไม่เห็นว่าการดื่มของเธอจะเป็นเรื่องเลวร้ายตรงไหน มันเป็นสิทธิส่วนบุคคลของเธอ

“มันเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้ลูก”

“คุณอย่ามาบังคับฉันมากไปดีกว่า ฉันเบื่อ ฉันเซ็ง”

“ธูป อย่าเดินหนีผมสิธูป”

“อย่าทำตัวน่ารำคาญน่าคุณ”

ธูปทองเดินออกจากบ้านให้หงุดหงิด ไม่สนว่าดิลกจะเรียกอย่างไร วันนี้เธอก็ยังคงไปบ่อนและสอดส่องสายตาหามนตราอย่างที่เธอเผลอทำทุกวัน เขาเดินเข้ามาหาเธอพร้อมยิ้มหวานให้ ทำเอาธูปทองที่เครียดๆ อารมณ์ดีขึ้น เธอพ่นควันยาสูบในมือ สายตาหยาดเยิ้มจ้องเขาน่าเอ็นดู

เวลาในบ่อนผ่านไปเร็วนัก สักพักธูปทองก็วางไพ่ลงแล้วหันมามองมนตราทั้งตาเศร้าๆ

“เป็นอะไรคนสวยของผม?”

“ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดีค่ะ”

“ใครทำอะไรคุณ?”

“ผัวฉันนะสิคะ ฉันเบื่อ”

“เขาทำอะไรคุณ?”

“ก็เพราะเขาไม่ทำอะไรนี่แหละค่ะ” ธูปทองเดินออกจากบ่อน มนตราเปิดรถให้ขึ้นไปนั่ง เขาดูไม่เข้าใจที่เธอพูด “ฉันต้องการผัว... ที่เป็นผัว ไม่ใช่รูปปั้น ที่ทั้งวันจะจ้องตากันอย่างเดียว แต่เขาก็ไม่สนใจ วันๆ เอาแต่ทำงาน แล้วก็ห้ามนู่นห้ามนี่เหมือนฉันเป็นเด็กๆ”

“ไม่น่าเชื่อนะครับ”

“ไม่น่าเชื่ออะไร?”

“ก็... ที่สามีคุณธูปไม่ทำการบ้าน ทั้งๆ ที่คุณก็สวยขนาดนี้”

“คุณว่าฉันสวยเหรอคะ?”

“สวยครับ... สวยมาก ถ้าผมได้เป็นสามีคุณ ผมสัญญาจะไม่ปล่อยให้คุณว้าเหว่สักคืน”

“น่าเสียดายนะที่ฉันเจอคุณช้าไป”

“มันไม่มีอะไรช้าไปหรอกครับ” มนตราเลี้ยวรถเข้าบ้านของตัวเองแล้วมอบจูบที่เร่าร้อนให้ธูปทอง “เป็นของผมนะ ผมสัญญาว่าผมจะดูแลคุณอย่างดี ผมอาจจะไม่รวยเท่าเขา แต่ผมจะให้คุณมากกว่าเขา ให้มากกว่าที่คุณต้องการ คุณไม่จำเป็นต้องร้องขอ นะครับ... นะ”

“ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้... ไม่...”

แม้ความต้องการในส่วนลึกจะไปหมดแล้ว แต่ผิดชอบชั่วดีน้อยนิดในหัวก็รั้งไว้ เธอมีลูกแล้ว ลูกเลี้ยงตอนนี้ก็เหมือนลูกเธอ เธอไม่อยากจะทำอย่างนี้

ไม่อยากจะนอกใจแบบนี้...

แต่มีหรือที่สันดานอย่างธูปทองจะห้ามความรู้สึกตัวเองได้ หญิงสาวเป็นคนที่ปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือสิ่งที่ควรทำมาตั้งนานแล้ว แค่มนตราบรรเลงเพลงรักไปไม่กี่บทเธอก็แทบหลอมละลายอยู่ตรงนั้น ความที่ขาดเรื่องอย่างว่ามาเป็นปีทำให้ไฟในตัวถูกจุดติดอย่างรวดเร็ว

เธอห้ามตัวเองไม่ได้อีกแล้ว

เธอได้ผัวเพิ่มอีกแล้ว... 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น