<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 16 : ตอนที่๑๕ แม่บ้านตัวแสบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60

อยู่ได้ไม่ทันข้ามสัปดาห์ บ้านที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อยก็รกเลอะเทอะสกปรก แต่วีรภาพกำลังหลงเมียสวยอยู่จึงไม่ทันสนใจอะไร เขายังอยู่กับธูปทองและพร่ำบอกรักทุกคืนวัน ธูปทองเองก็ออดอ้อนเอาใจไม่ให้ผิดหวัง แม้จะไม่ได้กินดีอยู่ดีเท่าสมัยอยู่บ้านวิชชัย แต่มันก็ดีกว่าตอนอยู่กับวิชชา วีรภาพเองก็ตามใจเมียรักไปเสียทุกอย่าง

“พี่วี ธูปเคยได้ยินว่าพี่มีเด็กเยอะไปหมด”

“มันก็แค่อดีตน่า ตอนนี้ผมมีธูปคนเดียว”

“จริงนะคะ”

“จริงสิ ผมสัญญา ผมจะมีธูปคนเดียว ไม่มองผู้หญิงคนไหนอีก” วีรภาพพูดด้วยความสัตย์จริง เขาอาจจะเคยเป็นผู้ชายเจ้าชู้ ที่เล่นๆ กับผู้หญิงไปเรื่อยๆ แต่เขารักธูปทองมาก แค่มีเธอผู้หญิงที่ไหนเขาก็ไม่ต้องการ ธูปทองทั้งสวยทั้งร้อนแรงอย่างที่เขาไม่เคยได้จากใคร แค่นี้ก็โงหัวไม่ขึ้น

“แบบนี้ธูปรักตายเลย”

“ผมดีใจนะที่ธูปรักผม”

ธูปทองเอามือคล้องคอแล้วดึงเขาลงมาทับร่างเธอแล้วส่งสายตายั่วเย้า แต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงกริ่งดังมาจากด้านนอกทำเอาสองคนผละออกจากกัน

“เดี๋ยวผมลงไปดูก่อนนะ”

“พี่วี เดี๋ยวสิ...”

เธอเรียกอย่างหัวเสีย แต่ก็เดินลงไปตาม

วีรภาพเปิดประตูมา ก็เจอกับหญิงสาวคนหนึ่ง

“สวัสดีค่ะคุณวี... คุณ...”

กระรอก หญิงสาวที่ดูอายุมากกว่าธูปทองไม่กี่ปียกมือไหว้ เธอมีใบหน้ากลม โหนกแก้มใหญ่ ตาโต ไว้ผมทรงกะลา ใส่เสื้อผ้าเก่าๆ เชยๆ กระรอกสำรวจผู้หญิงข้างกายวีรภาพ หญิงสาวคนนั้นใส่ชุดนอนรัดรูป ผมยาว หน้าตาสวยคม ริมฝีปากสีส้มสด สูงเพรียวหุ่นดี

“อ่อ นี่คุณธูป แฟนผมเอง”

“ห้ะ!? แฟน!!?”

กระรอกมองหัวจรดเท้า รู้สึกไม่ค่อยถูกชะตา ธูปทองที่พยายามยิ้มผูกมิตรเห็นดังนั้นจึงสะบัดหน้าไปอีกทาง ในเมื่อจะแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบเธออย่างนั้น เธอก็ไม่จำเป็นต้องญาติดีด้วยเหมือนกัน

“ธูป นี่กระรอก แม่บ้านที่คุณบอกว่าอยากจ้างมาช่วยทำงานบ้าน ตอนแรกนัดไว้หลายวันแล้ว พอดีเขากลับไปเยี่ยมลูกที่ต่างจังหวัด”

“ก็ดี มีคนใช้มารองมือรองตีน”

“เข้ามาก่อนมา”

วีรภาพพอดูออกว่าสองคนนี้ไม่ถูกกันนัก แต่ก็ไม่คิดจะทำอะไร บางทีแรกๆ ไม่ถูกกันแต่อยู่ไปอาจจะดีกันก็ได้ กระรอกไม่ใช่คนสวยแต่หน้าตาซื่อๆ เท่าที่ดูก็ไม่น่ามีพิษมีภัยอะไร กระรอกถอดรองเท้าไว้หน้าบ้านแล้วเดินเข้ามา ไม่อยากเสวนากับธูปทองนัก ท่าทางห่วงสวย เชิดๆ เห็นแล้วหมั่นไส้

“หน้าที่ของกระรอกก็คือทำความสะอาด ดูแลข้าวของในบ้านนะ ซักเสื้อผ้า ถูบ้าน ทำกับข้าว ล้างจาน รดน้ำต้นไม้ แล้วก็อื่นๆ ตามที่ผมกับธูปหรือลูกผมจะบอก”

“ค่ะ”

“ธูปครับ ผมไปทำงานก่อนนะ วันนี้มีนัดเมคอัพคลาส ต้องไปสอนพิเศษ”

“จะไปแล้วเหรอคะ? ไม่อยู่กับธูปก่อนเหรอ?”

“ผมต้องไปทำงาน”

“วันนี้วันเสาร์นะคะ”

“ผมรู้ เดี๋ยวผมจะรีบไปรีบกลับ” วีรภาพดึงตัวเมียสาวเข้ามากอด สูดกลิ่นหอมรวยรินให้ชื่นใจ “คืนนี้ผมจะกลับมาต่อให้ อย่างอนนะครับธูปของผม"

“ก็ได้ค่ะ ธูปรอนะ”

วีรภาพไปแต่งตัวแล้วเดินออกไปทำงาน บรรยากาศมาคุเหลือเพียงธูปทอง กระรอก และเทียนชัย

“อีกระรอก!”

“คะคุณนาย?”

“ไปปลุกไอ้เทียนลงมากินข้าวสิ”

“ค่ะ”

กระรอกรับอย่างเสียไม่ได้แล้วเดินขึ้นไปบนห้อง เปิดประตูเข้าไปเห็นเด็กชายนอนหลับอยู่ก็นึกเอ็นดู เด็กคนนี้หน้าตาน่ารักมาก ถึงรู้ว่าเป็นลูกธูปทองเธอยังนึกเอ็นดู

“คุณเทียน ตื่นได้แล้วค่ะ”

เทียนชัยงัวเงียตื่นมาเห็นหญิงที่ไม่ใช่แม่ตัวเองก็งงๆ

“พี่เป็นใครครับ?”

“พี่ชื่อกระรอก เป็นแม่บ้านค่ะ ตื่นได้แล้วคุณเทียน เดี๋ยวพี่จะทำกับข้าวให้กิน”

“ครับ”

เทียนชัยลุกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วเดินลงมา กระรอกก็รีบไปทำกับข้าวมาหลายอย่างแล้ววางไว้บนโต๊ะ ธูปทองนั่งกินข้าวกับลูกแล้วชวนคุยกันตลอดเวลา ถึงเธอจะไม่ชอบอีกฝ่ายเท่าไรแต่ก็ต้องยอมรับว่าดูรักลูกมาก เทียนชัยเองก็ดูรักแม่มากเหมือนกัน

“เทียน เย็นนี้อยากกินอะไรลูก?”

“ผมอยากกินบะหมี่ครับ”

“อีกระรอก แกไปซื้อบะหมี่มาทำให้ลูกฉันกินด้วย”

“ค่ะ”

“แล้วก็ซื้อลูกชิ้นมาด้วยนะ ไอ้เทียนมันชอบกินลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นหมูไม่เอานะ มันไม่ชอบกิน” ธูปทองเดินไปนับเงินตู้หลังบ้านแล้วหยิบให้ ชักสีหน้าใส่กระรอกผิดจากตอนที่อยู่กับเทียนชัยอย่างสังเกตได้ “นี่เงิน เอาไป ฉันให้แกพอดี ไม่งั้นเดี๋ยวแกโกงขึ้นมาจะยุ่ง”

“ให้เงินมาแค่นี้ กระรอกจะนั่งรถไปยังไงล่ะคะ?”

“มีขาก็เดินไปสิ”

“แต่มันไกลนะคะคุณธูป”

“ไกลก็เดินไป ไว้แกเดินไม่ได้ฉันค่อยให้ค่ารถ”

“คุณธูป!!

“ไม่งั้นแกก็ออกค่ารถเองสิ”

“กระรอกจะเอาเงินที่ไหนคะ?”

“ก็เรื่องของแก ไปได้แล้ว จะยืนโง่อยู่ทำไมล่ะ?”

ธูปทองไล่กระรอกออกไปแล้วกลับไปหาเทียนชัย กระรอกเก็บความโมโหเอาไว้ในใจเงียบๆ เธอเกลียดเจ้านายคนนี้นัก ถ้าไม่ติดที่เธอยังหางานใหม่ไม่ได้เธอคงลาออกไปแล้ว เห็นหน้าก็ไม่ชอบ ดีที่สามีกับลูกของธูปทองดูดีและน่ารัก รายได้ก็ดีมาก ไว้มีโอกาสที่ดีกว่านี้เธอไปแน่

......................................................................................................................................................

“แม่ นี่เงินเดือน”

ธูปทองกลับมาจากที่ทำงานก็กลับมาหานภาที่บ้าน หลังจากอยู่กับวีรภาพเธอก็กลับมาหานภาบ่อยขึ้น เพราะถึงวีรภาพจะดีและเอาใจเธออย่างไร เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่เคยมีความสุขเท่ากับสมัยอยู่กับวิชชา พอไม่มีความสุขก็ต้องกลับมาระบายให้ครอบครัวฟังแก้หงุดหงิด

“เดือนนี้ทำไมได้เยอะจัง?”

“ฉันได้เลื่อนตำแหน่ง”

“แล้วไหนวะค่าขนมไอ้นินทร์?”

“พี่นี่ทวงจริงๆ เลย ฉันเตรียมมาแล้วน่า”

“ได้เงินเดือนเพิ่ม ทำไมให้ลูกฉันเท่าเดิมวะอีธูป”

“ให้เพิ่มอีกร้อยก็ได้วะ” ธูปทองหยิบเงินให้ธนินทร์แล้วคุยกับหลานชาย “ไอ้นินทร์ น้าให้เงินก็เก็บไว้นะ ไม่ใช่ให้แม่แกเอาไปซื้อข้าวของไร้สาระ”

“นางธูป ฉันซื้อของมันเกี่ยวอะไรกับแก?”

“ทีฉันซื้อพี่ยังด่าฉันเลย”

“ก็แกฟุ่มเฟือย”

“ก็มันเงินฉัน”

“ไอ้นินทร์ แกอย่าไปฟังน้าแกพูดมาก อีนี่มันบ้า พูดจาไม่รู้เรื่อง”

“เออๆ อย่าเพิ่งด่าฉัน วันนี้ฉันมีอะไรมาเล่าให้ฟัง” ธูปทองนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เธอไม่ได้มาทะเลาะกับพี่ แต่มาเพื่อระบายอารมณ์เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น จึงหยุดการโต้เถียงเอาไว้แค่นั้น แล้วเริ่มเล่าเหตุการณ์ดังว่า “เนี่ย วันก่นอพี่วีจ้างคนใช้มาให้ฉัน มันชื่ออีกระรอก”

“แล้วมันก็ไม่ถูกกับแก”

“พี่รู้ได้ไงวะ?”

“ก็แกเคยถูกกับใครบ้างวะอีธูป?”

“พี่นี่ มันกวนตีนฉัน ฉันอุตส่าห์ยิ้มให้มัน”

ธูปทองนั่งชันเข่าเล่าระบาย ฉัตรเงินเอือมระอากับน้องสาว 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #32 หิมะกลางทะเลทราย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 21:56
    ออกลายแล้ว
    #32
    0