<เชิงชีวิต, 2> - เปลวฝันควันธูป

ตอนที่ 15 : ตอนที่๑๔ ที่พึ่งใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 มิ.ย. 60

“เอาไงดีวะ?”

ธูปทองพึมพำกับตัวเองเมื่อคะแนนวิชาสถิติขาดไปแค่นิดเดียวเธอก็จะได้เกียรตินิยม เธอเสียดายคะแนนช่องนี้นัก ขนาดใช้มารยาให้เพื่อนผู้ชายในห้องทบทวนให้ก็ยังไม่รอด ข้อสอบมันยากและหญิงสาวไม่ถนัดด้านนี้จริงๆ เธอไม่ยอมแพ้แน่ เธอต้องได้รางวัล

ฉับพลันธูปทองก็นึกถึงวีรภาพ เขาเคยบอกว่าจะช่วยเธอ

“สวัสดีค่ะอาจารย์”

วันนี้ธูปทองแต่งตัวหวานน่ารักทั้งที่ความจริงเธอชอบเสื้อสีแสบจี๊ด แต่จะเข้าหาวีรภาพก็ต้องทำตัวใสซื่อไว้หน่อย เขาจะได้สงสาร วีรภาพเงยหน้าจากกองงานขึ้นมามอง

“เอ้า นั่งก่อนสิธูป”

ธูปทองนั่งลงช้าๆ โปรยยิ้มหนึ่งที

“คือธูปจะชวดเกียรตินิยมเพราะวิชานี้ค่ะ อาจารย์ให้บีธูปได้ไหมคะ?”

“ปกติผมไม่เคยให้ใครนะ”

“ก็ให้ธูปหน่อยสิคะ อาจารย์ไม่สงสารธูปเหรอ?”

“งั้นเย็นนี้มาตรวจงานที่บ้านผมนะครับ จะคิดเป็นคะแนนเก็บให้”

“ก็ได้ค่ะ” ธูปทองตอบแล้วยิ้มซื่อๆ เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร แต่เธอก็ไม่ได้สนใจรู้แล้ว เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องธรรมดา ไม่เห็นต้องสนใจอะไร เธอว่างเว้นมานานแล้ว อีกทั้งเขาก็ดูมีฐานะมากกว่าเธอ ถ้ายั่วดีๆ วีรภาพอาจพาเธอไปอยู่บ้าน จะได้ไม่ต้องทนอยู่กับพี่สาวใจร้ายอย่างฉัตรเงิน

......................................................................................................................................................

ตกเย็นวีรภาพก็ขับรถมารับธูปทอง หญิงสาวขึ้นมานั่งทำตาใสแป๋วไปตลอดทาง

บ้านของวีรภาพใหญ่กว่าที่วิชชาเช่ามาอยู่กับเธอเล็กน้อย ข้าวของสะอาดเรียบร้อยดี เธอยิ้มแล้วเข้าไปนั่งตรวจงาน รู้ตัวอีกทีก็ถึงมืดค่ำ

“แย่จัง เริ่มดึกแล้ว ธูปกลับก่อนนะคะ”

“อย่าเพิ่งกลับสิธูป อยู่กับผมก่อน”

“เดี๋ยวแม่ธูปว่านะคะ”

“ก็บอกว่ามาทำงานไปครับ”

“แต่ว่า...”

พูดได้เท่านั้นชายหนุ่มก็รวบร่างสูงเพรียวขึ้นมาในอ้อมแขน อุ้มไปวางไว้ที่เตียง ธูปทองเล่นละครทำเป็นสาวน้อยไร้เดียงสาทำท่าจะวิ่งหนีแต่ก็วิ่งไม่ทัน วีรภาพระดมจูบไปตามเนื้อตัวให้เคลิบเคลิ้ม หญิงสาวต้องทำเป็นขัดเขินไม่รู้ประสาทั้งที่ตนเองรู้ดีกว่าใคร

“อย่าค่ะ... อย่า”

“ผมรักธูปนะ รักมานานแล้ว รักตั้งแต่ธูปเพิ่งอยู่ปีหนึ่ง ให้โอกาสผมนะ”

วีรภาพมอบจูบร้อนๆ ให้หวามไหว ธูปทองเสแสร้งทำเป็นกลัวแต่ใจจริงนั้นชอบมาก ก่อนจะหยุดขัดขืนแล้วมอบคำหวานให้แก่กัน

......................................................................................................................................................

หลังเรียนจบ

“แม่ พรุ่งนี้ฉันจะย้ายไปอยู่กับผัวฉันแล้วนะ”

“ห้ะ? ผัวไหนอีกวะ?”

“เขาชื่อพี่วีรภาพ” ธูปทองพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ทำเอาแม่กับพี่สาวอึ้งไปตามๆ กัน ไม่คิดว่าลูกคนเล็กจะหาสามีใหม่เป็นใครก็ไม่รู้ที่เธอไม่รู้จัก “ตกใจอะไรกันแม่ พี่วีเป็นอาจารย์ฉัน แต่ตอนนี้ฉันเรียนจบแล้ว ฉันเลิกกับผัวเก่าไปเป็นปี หาผัวใหม่มันผิดตรงไหน?”

“แล้วเขาเป็นคนดีหรือเปล่า?”

“ดีกับฉันก็พอแล้ว ไม่เห็นต้องคิดมากเลย”

“เดี๋ยวก็เลิกกันอีก”

“พี่ฉัตร!!”

“ฉันพูดความจริง คนอย่างแกใครเขาจะไปทนได้ แสนดีอย่างวิชชามันยังทนแกไม่ได้เลย” ฉัตรเงินส่ายศีรษะ ถึงน้องสาวจะสวยมากแต่นิสัยแต่ละอย่างไม่น่าพิศวาสเลยสักนิด ธูปทองพอได้ยินชื่อสามีเก่าก็โมโห เปิดฉากโต้เถียงจนนภากุมขมับ เลี้ยงลูกมาทะเลาะกันได้ทุกวัน

“แล้วแกจัดของหรือยัง?”

“จัดแล้วแม่ แต่ไม่ต้องพกไปเยอะหรอก เดี๋ยวพี่วีก็ซื้อใหม่ให้ฉันหมดแล้ว”

......................................................................................................................................................

เช้าวันต่อมา วีรภาพก็มารับธูปทองถึงหน้าบ้าน แต่ก็ต้องแปลกใจที่เห็นหญิงสาวคนสวยจูงมือเด็กชายหน้าตาน่ารักวัยแปดขวบมาด้วยข้างๆ ด้านหลังมีหญิงวัยกลางคนกับหญิงสาวหน้าตาเรียบๆ อีกคน วีรภาพมองยิ้มๆ แล้วทักทายอย่างสุภาพให้เกียรติ

“สวัสดีครับคุณแม่ คุณฉัตร”

“สวัสดีค่ะอาจารย์วี”

“เรียกวีเฉยๆ ก็ได้ครับ” วีรภาพเข้าไปช่วยธูปทองแบกของขึ้นรถ ของไม่ค่อยเยอะมากก็ไม่ลำบาก แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากให้หญิงสาวมาเหนื่อยหิ้ว เขารักเธอก็ต้องคอยบริการ วีรภาพเข้ามาลูบศีรษะเด็กชายอย่างเอ็นดู “นี่น้องชายธูปเหรอ? น่ารักจังแต่ยังเด็กอยู่เลย...”

“เปล่าค่ะ ลูกชายธูปเอง”

“ลูกชาย?”

ชายหนุ่มแทบไม่เชื่อหู

“ค่ะ ลูกกับแฟนคนแรก” ธูปทองแนะนำพร้อมยิ้มแหยๆ เพราะรู้ตัวดีว่ากำลังมัดมือชก เธอไม่อะไรอยู่แล้ว เขารับได้ก็ดี รับไม่ได้ก็ช่างมัน เธอได้ผลประโยชน์จากเขามาแล้ว เขาไม่เอาเธอก็หาผู้ชายคนใหม่ สวยสดอย่างเธอยังหาได้อีกเยอะ “ไอ้เทียน สวัสดีคุณพ่อเขาสิลูก”

“นี่ไม่ใช่พ่อครับ” 

“เทียน ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ?”

“อย่าไปบังคับลูกเลยธูป เรียกลุงไปก่อนก็ได้”

“ขอโทษด้วยนะคะพี่วี”

“ธูปจะเอายังไง?”

“พาลูกธูปไปอยู่ด้วยกันนะคะ”

“ตามผมมาเลย” วีรภาพดึงร่างสูงเพรียวเข้าไปนั่งในรถและเปิดให้เทียนชัยเดินขึ้นไปแล้วขับหัวฟัดหัวเหวี่ยง ธูปทองทำอะไรไม่ถูก ไม่คิดว่าเขาจะโกรธขนาดนี้

พอถึงบ้าน วีรภาพก็โค้งตัวคุยกับเด็กชาย

“เทียน ขึ้นไปข้างบนก่อนนะ ลุงมีเรื่องจะคุยกับแม่”

“ไปเถอะเทียน เดี๋ยวแม่ตามไป”

“ครับแม่”

ครั้นเด็กชายไปพ้นสายตา วีรภาพก็ลากตัวธูปทองมาอยู่ชิดกำแพงแล้วจ้องหน้าเขม็ง ธูปทองตกใจหนักกว่าเดิม เหงื่อเริ่มผุดขึ้นเต็มหน้าผากนูน เขาดูโกรธมากจริงๆ ตั้งแต่รู้จักกันมาเธอไม่เคยเห็นเขาหัวเสียหรือใช้อารมณ์รุนแรงแบบนี้ ชายหนุ่มถามหนักแน่น

“ทำไมธูปไม่บอกผม?”

“ก็พี่วีไม่เคยถาม...”

“เรื่องแบบนี้มันต้องบอกกันก่อนอยู่แล้ว”

“ธูปก็ขอโทษแล้วไง”

“ขอโทษ? ธูปเคยมีลูกมาแล้ว? มีสามีมาแล้ว? แต่ธูปก็ยังทำตัวเหมือนไม่เคยอะไร!?” วีรภาพไม่อยากเชื่อว่าสาวน้อยตาแป๋วที่เขารู้จักจะถึงขั้นมีลูกติดมาก่อน ธูปทองเองก็ไม่คิดที่จะบอกความจริงว่าเทียนชัยไม่ใช่ลูก เรื่องนี้เธอกับฉัตรเงินตกลงกันแล้วว่าจะเก็บเป็นความลับไปจนตาย ฉัตรเงินมีลูกคนเดียวคือธนินทร์ ธูปทองก็มีลูกที่ชื่อเทียนชัย ฉัตรเงินเป็นแค่ป้า ส่วนเธอนั้นเป็นแม่

“ธูปก็ไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นสาวบริสุทธิ์ พี่วีคิดไปเองต่างหาก!”

“แต่...”

“แล้วทีตอนจะเอาธูปพี่ไม่เห็นถามอะไรสักคำ!?”

“ก็ตอนนั้น...”

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าพี่ไม่ให้ธูปเลี้ยงไอ้เทียน ธูปก็จะพามันกลับบ้านไป”

ธูปทองวิ่งตึงตังกระแทกเท้าขึ้นไปพาตัวเทียนชัยลงมาแล้วกำลังจะเดินออกจากบ้าน วีรภาพคิดหนัก แต่ด้วยความรักในตัวหญิงสาวทำให้เขาต้องยอมให้เธอเอาลูกมาอยู่ด้วย อีกอย่าง เทียนชัยก็น่ารัก ไม่น่าจะใช่พวกเด็กเกเร ตอนนี้อาจจะยังไม่เรียกหาเขาเป็นพ่อเพราะเพิ่งรู้จักกัน แต่อยู่ไปนานๆ สนิทกันขึ้นก็น่าจะง่าย

“ก็ได้ธูป อยู่ด้วยกันสามคนนี่แหละ”

“จริงๆ นะคะ”

“จริงครับ เทียน มาหาลุงสิ”

“ครับลุงวี”

วีรภาพพยายามยิ้ม มีเทียนชัยก็ดีเหมือนกัน เพราะเขาก็ยังไม่อยากมีลูกตอนนี้ ได้ลูกโตทันใช้ก็ดี หน้าตาก็น่ารัก น่าจะอยู่ด้วยกันได้ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

64 ความคิดเห็น

  1. #31 หิมะกลางทะเลทราย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 21:51
    มีที่เกาะใหม่แล้วธูป
    #31
    0